31.7.2009 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ι. 200/25 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 662/2009 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 12ης Ιουλίου 2009 για τη Ὀέσπιση διαδικασίας για τη διαπραγµάτευση και σύναψη συμφωνιών μεταξύ κρατών μελών καὶ τρίτων χωρών για ιδιαῖτερα. θέµατα- που αφορούν το. εφαρµοστέο  δίκαιο σε΄ συμβατικὲς καὶ εξωσυμβατικὲς ενοχὲς ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καιὶ ιδίως τα ἀρθρα 61 στοιχεῖο γ). 65 καὶ 67 παράγραφος 5, την πρόταση της Επιτροπής, Αποζασίζοντας µε τη διαδικασία του ἀρθρου 251 της συνθήκης (3), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ο τῖτλος ΙΥ' του Μέρους Π της συνθήκης παρέχει τη νομική βάση για τη Ὀέσπιση κοινοτικής νοµοδεσίας στον τοµέα της δικαστικής συνεργασίας σε αστικὲς υποθέσεις. Η δικαστική συνεργασία σε αστικὲς υποθέἐσεις μεταξύ κρα- τῶν μελών καιὶ τρίτων χωρών διέπεται κατά παράδοση απὀ συμφωνίες μεταξύ κρατὼών μελών και τρίτων χωρών. Οἱ συμ- φωνἰες αυτές, ο αριθμός των οποἰων εἶναι μεγάλος, αντικα- τοπτρίζουν συχνά ιδιαίτερους δεσμοὺς μεταξύ ενὸς κράτους µέλους καὶ µιας τρίτης χώρας καὶ επιδιώκουν να προσφέρουν κατάλληλο νομικό πλαῖσιο για την κάλυψη. συγκεκριµένων αναγκών των ενδιαφερομένων μερών. Το ἂἀρθρο 307 της συνθήκης επιτάσσει την εκ μέρους των κρατών μελών λήψη ὁλων των ενδεδειγμένων μέτρων για την ἀρση των τυχόν ασυμβίβαστων που υφίστανται μεταξύ του κοινοτικού κεκτηµένου καὶ διεθνών συμφωνιὼών που συνάπτο- νται μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών. Για τον σκοπό αυτὸό απαιτεῖται ενίοτε η αναδιαπραγµάτευση των συμφωνιών αυτών. Προκειµένου να δηµιουργηθεί το κατάλληλο νοµικό πλαἰσιο για την κάλυψη συγκεκριµένων αναγκών κἀποιου κράτους µέλους στο πλαἰσιο των σχἐσεων του µε τρίτη χώρα ενδέχε- ται. επίσης να εἶναι προφανώς αναγκαἰα η σύναψη. νέων συμφωνιών µε τρίτες χώρες σχετικά µε θέµατα πολιτικής δικαιοσύνης τα οποία εµπίπτουν στο πεδῖο εφαρµογἠς του ττλου Τύ του Μέρους Π της συνθήκης. () Γνώμη του Ευρωπαϊκοὺ Κοινοβουλίου της 7ης Μαΐου 2009 (δεν ἐχει ακόμη δημοσιευθεἰ στην Επίσημη Εφημερίδα) καὶ απόφαση του Συµβου- λῖου της 7ης Ιουλίου 2009. (0) Στη γνώμη του 1/03 της 7ης Φεβρουαρίου 2006 σχετικά µε τη σύναψη της νέας σύμβασης του Λουγκάνο, το Δικα- στήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων επιβεβαίωσε ὁτι η Κοι- νότητα. ἐχεῖ΄ αποκτήσει αποκλειστική αρµοδιότηταγια. τη σύναψη  µιας διεθνοὺς συμφωνίας ὁπως η σύμβαση του Λουγκάνο µε τρῖτες χώρες σχετικά µε θέµατα που ἔχουν συνέπειες για τοὺς κανόνες του  κανονισμού (ΕΚ)  αριθ. 44]2001 του Συμβουλίου, της 224ς Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση καὶ την εκτέλεση αποφάἀσεων σε αστικὲς καὶ εμπορικὲς υποθέσεις (') (Βρυξέλ- λες Ῥ). Εναπόκειται στην Κοινότητα να΄ συνάπτει, δυνάμει  του ἀρθρου 300 της συνθήκης, συµφωνἰες μεταξύ της Κοινότη- τας καὶ τρίτων χωρών, για θέµατα που εµπίπτουν στην απο- κλειστική αρµοδιότητα της Κοινότητας. Το ἂἀρθρο 10 της συνθήκης απαιτεἰ απὀ τα κράτη μέλη να διευκολύνουν την Κοινότητα στην εκπλήρωση της αποστο- λῆς της καὶ να απέχουν απὀ τη λήψη  οιουδήποτε µἐτρου ικανού να θέσει σε κίνδυνο την πραγµατοποίηση των στόχων της συνθήκης. Το εν λόγω καθήκον πιστής συνεργασίας Τυγχάνει γενικής εφαρµογἠς καὶ δεν εξαρτάται απὀ το κατὰ πόσον η αρµοδιότητα της Κοινότητας εἶναι αποκλει- στική ἡ ὀχι. Αναφορικά µε συμφωνίες µε τρίτες χώρες σχετικά µε ειδικά Όέµατα πολιτικής δικαιοσύνης που εµπίπτουν στην αποκλει- στική αρµοδιότητα της Κοινότητας, εἶναι σκόπιµο να καῦιε- ρωθεί συνεκτική καὶ διαφανής διαδικασία προκειµένου να επιτρέπεται στο κράτος μέλος να τροποποιεί υφιστάμενη συμφωνία ἦ να διαπραγµατεύεται και να συνάπτει νέα συμ- φωνία, ιδίως ὀταν η ἴδια η Κοινότητα δεν ἐχει δηλώσει την πρὀθεσή της να ασκήσει την εξωτερική της αρµοδιότητα µε σκοπό τη σύναψη της συµφωνίας μέσω ἧδη υφιστάµενης ἡ σχεδιαζόµενης εντολἠς διαπραγµάτευσης. Ἡ εν λόγω διαδι- κασία δεν α πρὲπει να θίγει την αποκλειστική αρµοδιότητα της Κοινότητας, οὗτε τις διατάξεις των ἀρθρων 300 καὶ 307 της συνθήκης. Θα πρέπει να Ὀεωρεῖται ως κατ'΄ εξαίρεση μέτρο καὶ να υπὀκειται σε περιορισμό, τόσο ως προς το πεδίο ὁσο καὶ ως προς τον χρόνο εφαρµογἠς της. Ο παρὼών κανονισμός δεν ὃα πρέπει να ισχύει σε περίπτωση που η Κοινότητα ἐχει ἧδη συνάψει συµφωνία µε την οικεἰα τρίτη χώρα για το ἴδιο αντικείμενο. Δύο συµφωνὶες θα πρὲπει να Ὀεωρηθούν ως αφορώσες το ἴδιο αντικείμενο μόνον στην περίπτωση καιὶ στην ἑκταση που ρυὈμίζουν ουσιαστικἀ τα ἴδια. ειδικἁ. νομικά. ζητήµατα. Διατάξεις οι. οποῖες απλώς δηλώνουν γενική πρὀθεση για συνεργασία σε τέτοια θέµατα δεν ὃα πρέπει να θεωρούνται ως αφορώσες το ἴδιο αντικεἰ- μενο. () ΕΕ Ι. 12 της 16.1.2001, σ. ἸἹ.