Ἄριθ. Ι. 99/40 Ἐπίσημη Ἐφημερίδα τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων 15. 4, 8δ2 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ τῆς ΊΊης Μαρτίου 1982 περί διαπιστώσεως ὅτι ἡ εἰσαγωγή τοῦ «[οάσοα ΕΑ ἱπιπιετοίοη Ὄρε Χ-Ύ πιλοτοροσίεοπαδίς μλιοιορτγαρμίς ρἷαῖς πο]άες, πιοάο| ΜΡΗ-45 , νν εα ορϊίτες αἰπεποίος, τηοάεἱ []βά- 200 απά ραταϊο[ίς ιπίγγοτ»» δὲν δύναται νά πραγματοποιηθεῖ ἀτελῶς ὡς πρός τοὺς δᾳασμούς τοῦ Κοινοῦ Δασμολογίον (82/211/ΕΟΚ) Ἡ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Ἔχοντας ὑπόψη: τὴ συνθήκη περί ἱδρύσεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος, τόν κανονισµό (ΕΟΚΚ) ἀριθ. 1798/75 τοῦ Συµδουλίου τῆς Ίθης Ἰουλίου 1975 περί τῆς ἁτελοῦς, ὡς πρός τοὺς δασμούς τοῦ Κοινοῦ Δασμολογίου, εἰσαγωγῆς ἀντικει- μένων  ἐκπαιδευτικοῦ,  ἐπιστημονικοῦ ἤ μορφωτικοῦ χαρακτήρα ('), ὅπως τροποποιήθηκε ἀπό τόν κανονισμό (ΕΟΚ) ἀριθ. 1027/79 ( τόν κανονισµό (ΕΟΚ) ἀριθ. 2784/79 τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Ί2ης Δεκεμθρίου 1979 περί καθορισμοῦ τῶν διατάξεων ἐφαρμογῆς τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1798/75 (2), καί ἰδίως τό ἂρθρο 7, Ἐκτιμώντας: ὅτι ἡ κυδέρνηση τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου, μέ ἐπιστολή της τῆς ἰθης Ἱεπτεμθρίου Ι981, ζήτησε ἀπό τήν Ἐπιτροπή νά κινῆσει τῆ διαδικασία ποὺ προδλέπεται στό ἄρθρο 7 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 2784/79, γιά νά καθορισθεῖ ἄν τό «ΊΙοάση ΕΑ Ιγηππεποίοη γρε Χ-.Υ τηϊστοροσίποπαδίς ρποϊορταρΏίς ρἱαῖς Ποίάςς, πιοάεἱ ΜΡΗ- 45Ο, ί Όξατἃ ορίετ απεπυαίος, πιοᾶεὶ ΤΒΑ-200 απὰ ραταδοίίς πιίποτ»», πού προορίζεται νά χρησιμοποιηθεῖ γιά. τῆ διδασκαλία ἐργαστηριακῶν ἐφαρμογῶν . τῆς ὁλογραφίας καὶἰ σχετικῶν μεθόδων, πού 6ασίζονται στό λέιζερ, ὅπως ἐπίσης καὶ γιά δραστηριότητες γενικῶν ἐρευνῶν σ᾿ αὐτά τὰ πεδία, πρέπει νά θεωρηθεῖ ἤ ὄχι ὡς ἐπιστημονική συσκευή καί, σὲ περίπτωση καταφατικῆς ἀπαντῆσεως, ἄν συσκευές μέ ἰσοδύναμη ἐπιστημονική ἀξία κατασκευάζονται ἐπί τοῦ παρόντος στῆν Κοινό- τητα - ὅτι, σύμφωνα µέ τίς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 7 παράγραφος 5 Τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 2784/79, ὁμάδα ἐμπειρο- γνωµόνων ἀποτελούμενη ἀπό ἐκπροσώπους ὅλων τῶν Κρατῶν μελῶν συνῆλθε στίς 5 Φεθρουαρίου 1982 στό πλαίσιο τῆς Ἐπιτροπῆς Δασμολογικῶν ᾿Ατελειῶν πρός τὸ σκοπό τῆς ἑξετάσεως τῆς προκειµένης περιπτώσεως: ( ΕΕ ἀριθ. Ι. 184 τῆς 15. 7. 1975, σ. Ἰ. (Ώ ΕΕ ἀριθ. 1. ἰ34 τῆς 31. 5. 1979, σ. Ἰ. ϱ) ΕΕ ἀριθ. 1. 318 τῆς 13. 12. 1979, σ. 32. ὅτι ἀπό τήν ἐξέταση αὐτή συνάγεται ὅτι τό «Ίοάσα ΕΑ ἱπητπεππίοη γρε Κ-Υ' πιἱοτοροεΗοπαδίε ρθΏοιορταρίς ρἶαιε Πποϊάε:, πιοάεὶ ΜΡΗ-4ΣΨΟ, ί Ό ορϊες απεπυαίου, πιοάε] ΌΒΑ-200 απὰ ραταδο[ίς τητοι»», δέν μπορεῖ νά χαρακτηρισθεῖ ὡς ὄργανο ἤ συσκευή κατά τῆν ἔννοια τοῦ ἄρθρου 3 παράγραφος 1 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1798/75 πού προαναφέρεται, ἀλλά ὅτι πρόκειται στῆν πραγµατικότητα γιά τρία ἐξαρτήματα ἑνός ὀλογρα- φικοῦ συστήµατος: ὅτι αὐτά πρέπει λοιπόν νά Βεωρη- οοῦν ὡς «εἰδικά ἑἐξαρτήματα» κατά τῆν ἔννοια τοῦ ἄρθρου 3 παράγραφος 2 ὑπό α τοῦ ἴδιου κανονισμοῦ : ὅτι, στό ἑξῆς, ἡ δυνατότητα νά δοθεῖ ἀτέλεια σ᾿ αὐτά τά εἰδικά ἑξαρτήματα πρέπει νά ἐκτιμηθεῖ σύμφωνα µέ τίς διατάξεις τοῦ ἐν λόγω ἄρθρου 3 παράγραφος 7 ὑπό α- ὅτι τά ὑπό ἐξέταση εἰδικά ἑξαρτήματα δὲν εἶναι προσαρ- µοσμένα σὲ ἕνα ἐπιστημονικό ὄργανο πού εἰσάγεται ἀτελῶς ἤ πού πρόκειται νά τύχει ἁτελείας: ὅτι, κατά συνέπεια, οἱ προὐποθέσιες γιά τῆν παραχώρηση ἀτελείας δέν πληροῦνται, ΕΞΕΛΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Ἂρθρο 1 Ἡ εἰσαγωγή τοῦ «Τοάση ΕΑ Ιπιππετοίοη γρε Χ-Ύ πποτορο- αϊεοπαδίς ρΏοϊορταρ]ς ρἱαῖε Ποάςτ, πιοάε] ΜΡΗ- 5ΨΖ, νν Ῥεαπὶ σρίιετ αἰπεππαίος, πιοάε! ΙΤΒΑ-200 απά ραταδοῖίς Πηίγγοτ»», πού ἀποτελεῖ τό ἀντικείμενο τῆς αἰτήσεως, τῆς Ί0ης Σεπτεµδρίου 19851, τῆς κυδερνήσεως τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου, δὲν δύναται νά πραγματοποιηθεῖ ἀτελῶς ὡς πρός τοὺς δασμούς τοῦ Κοινοῦ Δασμολογίου. Ἄρδθρο 2 Ἡ παρούσα ἀπόφαση ἀπευθύνεται στά Κράτη µέλη. Ἔγινε στἰς Βρυξέλλες, στίς 17 Μαρτίου 1982. ΠΓιά τήν Ἐπιτροπή Κοπ-ΗείπΙτ ΝΑΑΕ5 Μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς