23. 10. 82 Ἐπίσημη Ἐφημερίδα τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτῆτων ᾿Αριθ. Ι. 291/31 ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ τῆς Ίδης Ὀκτωθδρίου 1982 γιά τήν τροποποίηση τῆς ὁδηγίας Ἴδ/664/ΕΟΚ περί Ὁεσπίσεως εἰδικῶν  κριτηρίων καθαρότητας γιά τίς οὐσίες πού ἔχουν ἀντιοξειδωτικά ἀποτελέσματα καί μποροῦν νά χρησιμοποιοῦνται στά τρόφιμα (82/712/ΕΟΚ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Ἔχοντας ὑπόψη: τήὴ συνθήκη περί ἱδρύσεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητας, τὴν πρόταση τῆς Ἐπιτροπῆς, Ἐκτιμώντας: ὅτι, δυνάµει τῆς ὁδηγίας Ί8/664/ΕΟΚ τοῦ Συµδουλίου ('), τά Κράτη μέλη μποροῦν, γιά νά λαµθάνουν ὑπόψη τοὺς τίς οἰκονομικές καί τεχνολογικές ἀναγκαιότητες, νά διατηρήσουν τίς ἰσχύουσες ὀθνικός διατάξεις ποὺ ἀφοροῦν εἰδικά κριτήρια καθαρότητας γιά τὸ Ό]-τρυγικό ὀξύ καὶ τά ἅλατά του, τῖς ὑδρολυμένες λεκιθίνες, καθώς καί τῆν περιεκτικότητα τῆς προπυλενογλυκόλης σὲ ἀλδεῦδες : ὅτι δέν εἶναι δυνατόν, πρός τό παρόν, νά ληφθεῖ μιά ὁριστική ἀπόφαση, σὲ κοινοτικό ἐπίπεδο, γιά τά εἰδικά κριτήρια καθαρότητας γιά τό Ὀϊ-τρυγικό ὀξύ καί τά ἅλατά του: ὅτι οἱ ὑδρολυμένες  λεκιθίνες παρουσιάζουν, σὲ  ὁρισμένες περιπτώσεις, τεχνολογικά πλεονεκτήµατα  ἔναντι τῶν μὴ ὑδρολυμένων  λεκιθινῶν . καί. ὅτι ἐπιστημονικές  ἔρευνες δείχνουν ὅτι ἡ χρησιµοποίηση τοῦ προϊόντος αὐτοῦ εἶναι ἀποδεκτή ἀπό ἄποψη δηµόσιας ὑγείας - ὅτι ἡ διάταξη σχετικά μέ τήν περιεκτικότητα τῆς προπυλενογλυκόλης σὲ ἀλδεῦδες δὲν εἶναι πλέον ἀναγκαία, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Ἄρθρο 1 Ἡ ὁδηγία 78/664/ΕΟΚ τροποποιεῖται ὡς ἑξῆς; 1. Τό ἂρθρο 2 ἀντικαδθίσταται ἀπό τὸ ἀκόλουθο κείµενο: «Ἄρθρο 2 1. Ἡ παρούσα ὁδηγία δὲν ἐπηρεάζει τίς ὑπάρχουσες, κατά τῆ στιγμή τῆς κοινοποίησης, ἐθνικές διατάξεις, σύμφωνα μέ τίς ὁποῖες καθορίζονται εἰδικά κριτῆρια καθαρότητας πού ἀφοροῦν τό Όῖ-τρυγικό ὀξύ καὶ τά ἅλατά του. 2. Τό Συμθούλιο, μετά ἀπό ἀπόφαση τῆς Ἐπιτροπῆς, θά ἀποφασίσει ὁμόφωνα πρίν ἀπό τῆν Ίη Ἰανουαρίου 1985 ὅσον ἀφορᾶ τὰά κριτήρια καθαρότητας πού προθλέπονται στῆν παράγραφο 1.» 2, Στό παράρτηµα, τό στοιχεῖο Ε 322 ἀντικαθίσταται ἀπό τὸ ἀκόλουθο κείµενο: «Ε 322 -λεκιθίνες Χημική περιγραφή Οἱ λεκιθίνες εἶναι μείγµατα ἤ κλάσµατα φωσφατιδίων πού λαµδάνονται μὲ φυσικές μεθόδους ἀπό 6ρώσιµες οὐσίες, ζωικές ἤ φυτικές, καὶ περιλαµθάνουν ἐπίσης τά ὑδρολυμένα προϊόντα πού λαµθάνονται μὲ τῇ χρήση ἀδλαθδῶν καὶ κατάλληλων ἐνζύμων. Τό τελικό προϊόν δὲέν πρέπει νά παρουσιάζει κανένα κατάλοιπο ἐνζυματικῆς δράσης. Οἱ λεκιθίνες μποροῦν νά ἔχουν ἐλαφρά λευκανθεῖ σέ ὑδατικό περιθάλλον μὲ ὀξυγονοῦχο ὕδωρ : ἡ ὀξείδωση αὐτή δὲν μπορεῖ νά μεταδάλει χημικά τά φωσφατίδια τῶν λεκιδινῶν. () ΕΕ ἀριθ. Ι. 223 τῆς 14. δ. Ι978, σ. 30.