Αριθ.Ι, 181/16- ΕἘπίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4. Ἰ. 86 ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ. της 12ης Ιουνίου 1986 σχετικά µε τις οριακές τιµές καὶ τοὺς ποιοτικούς στόχους γπα τις Μορρίψεις ορισµένων επικίνδυνων ουσιών που ὑπάγονται στον κατάλογο Ι του. παραρτήµατος της οδηγίας Ί6/464/ΕΟΚ (86/250/ΕΟΚ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Ἔχοντας υπόψη: τη συνθήκῃ …΄1 τη ἵδρυση της Ευρωπαϊκήῆς Οικονοµικής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 100 καὶ 235, - την οδηγία Ί6/464/ΕΟΚ του Συµβουλίου της 4ης Μαΐου 1976 ᾿ περί της ρυπάνσεως του προκαλείται από ορισµένες επι- κίνδυνες ουσίες πουὺ εκχέονται στο υδάτινο περιβάλλον της Κοινότητας {(), και ιδίως το άρθρο 6, την πρόταση της Επιτροπής (2), τη γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2), τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής (), Ἐκτιμώντας: ότι, προκειµένου να προστατευθεί το υδάτινοπεριβάλλον Ττης Κοινότητας από τη ρύπανση από ορισµένες επικίνδυνες ουσίες, το ἄάρθρο 3 της οδηγίας Ί6/464/ΕΟΚ θεσπίζει ένα καθεστώς προηγούμενων αδειών που καθορίζουν τα πρό- τυπα αποβολής για τις απορρίψεις των ουσιών οι οποίες αναφέρονται στον κατάλογο Ι του παραρτήµατός της’ ότι το άρθρο 6 της εν λόγω οδηγίας προβλέπει τον καθορισµό οριακών τιµών για τα πρότυπα αποβολἠς, καθώς και τον καθορισµό ποιοτικών στόχων για το υδάτινο περιβάλλον που προσβάλλεται από τις απορρίψεις των ουσιών αυτών' ότι τα κράτη µέλη υποχρεούνται να εφαρµόζουν τις οριακές τιμές, εκτός από περιπτώσεις όπου μπορούν να ανατρέχουν στους ποιοτικούς στόχους' ότι οἱ επικίνδυνες ουσίες στις οποίες αναφέρεται η ωρούσά οδηγία επιλέχθηκαν κυρίως µε βάση τα κριτηρια που δέχε- ται η οδηγία Ί6/464/ΕΟΚ:᾿ ότι, εφόσον η ρύπανση που οφείλεται στις απορρίψεις των ουσιών αυτών στο υδάτινο περιβάλλον προκαλείται από ἑνα μεγάλο αριθµό βιομηχανιών, είναι απαραίτητο να καθορι- στούν ειδικές οριακές τιµές για τις απορρίψεις, σε συνάρτη- ση µε τον τύπο.βιομηχανίας, και να καθοριστούν ποιοτικοί στόχοι για το υδάτινο περιβάλλον στο οποιο απορρίπτονται οι ουσίες οιυτές (!) ἘΕΕ αριθ. Ι. 129 της 18. 5. 1976, σ. 23. (1) ΕΕ αριθ. ( 70 της 18. 3. 1985, σ. 15. (1) ΕΕ αριθ. ( 120 της 20. 5. 1986. (1) ΕΕ αριθ. ( 188 της 20. 7. 1985, σ. 19. ότι ο σκοπός των οριακών τιµών καὶ τῶν ποιοτικών στόχων είναι η εξάλειψη της ρύπανσης στα διάφορα τμήµατα του '' υδάτινου περιβάλλοντος που θα μπορούσαν να προσβλη- θούν από τις απορρίψεις των ουσιών αυτών' ότι οι οριακές τιµές και οι ποιοτικοί στόχοι πρέπει να καθοριστούν µε αυτή την προοπτική και όχι µε πρόθεση να θεσπιστούν κανόνες σχετικά µε την προστασία των κατα- ναλωτών ή την εµπορία Μοιόντων που προέρχονται από το ὑδάτινο περιβάλλον" ότι, για να µμπορέσουν τα κράτη να αποδεικνύουν την τήρηση των ωιοτικων στόχων, θα πρέπει να υποβάλονται εκθέσεις στην Επιτροτιη για κάθε επιλεγόµενο και επιτυγχα- νόµενο ποιοτικό στόχο' ότι τα κράτη µέλη πρέπει να φροντίζουν ώστε τα μέτρα που λαµβάνονται κατ᾿ εφαρμογή της παρούσας οδηγίας να µην οδηγούν σὲ μεγαλύτερη ρύπανση του εδάφους ἤ της ατµό- σφαιρας' ότι, εξάλλου, για την αποτελεσματική εφαρµογή της παρού- σας οδηγίας, πρέπει να προβλεφθεί η επιτήρηση από τα κράτη µέλη του υδάτινου περιβάλλοντος που προσβάλλεται από τις απορρίψεις των εξεταζόµενων ουσιών᾿ ότι οι εξου- σίες. επιτήρησης δεν προβλέπονται από την οδηγία Ἴ6/ 464/ΕΟΚ᾿ ότι επειδή οι ειδικές εξουσίες δράσης για το σκοπό αυτό δεν προβλέπονται από τη ωνθηκη, πρέπει να γίνει Μοσφυγη στο άρθρο 235' ότι, για ορισµένες σηµαντικές πηγές ρύπανσης από.τις ουσίες αυτές εκτός από τις πηγές απορρίψεων που υπάγο- νται στο καθεστώς των κοινοτικών οριακών τιµών ἡἤ των εθνικών προτύπων αποβολήῆς, κρίνεται αναγκαίο να θεσπι- στούν ειδικά προγράµµατα για την εξάλειψη της ρύπανσης' ότι οἳ εἰιδικές εξουσίες δράσης για το σκοπό αυτό δεν προβλέπονται από την. οδηγία Ί6/464/ΕΟΚ' ὅτι επειδή -οι ειδικές εξουσίες δράσης για το σκοπό αυτό δεν προβλέπο- νται-από τη συνθήκη, πρέπει να γίνει προσφυγή στο άρθρο 235' ότι τα υπόγεια ύδατα αποτελούν- αντικείµενο της οδηγίας 80/68/ΕΟΚ (") και μπορούν κατά συνέπεια να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογῆς της παρούσας οδηγίας’ ' ὅτι, για να εφαρµοστεί αποτελεσµατικά η παρούσα οδηγία, είναι σκόπιµο η Επιτροπή να διαβιβάζει στο Συµβούλιο, κάθε πέντε έτη, μία συγκριτική αξιολόγηση της εφαρμογἠς της από τα κράτη μέλη᾿ (2) ἘΕ αριθ. Ι, 20 της 26. 1. 1980, σ. 43.