᾿Επίσημη ᾿Εφημερίδα τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων 201 317Ε12595 26.11.77 ᾿Επίσημη ᾿Εφημερίδα τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων ᾿Αριθ. Ν 302/1 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) ἀριθ. 2595/77 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ τῆς 21ης Νοεμβρίου 1977 περί τροποποιήσεως τῶν κανονισμῶν (ΕΟΚ) ἀριθ. 1408/71 καί ἀριθ. 574/72 «περί ἐφαρμογῆς τῶν συστηµάτων κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως στούς μισθωτούς καί τίς οἰκογξνειές τοὺς πού διακινοῦνται ἐντός τῆς Κοινότητος» ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Ἔχοντας ὑπόψη: τὴ συνθήκη περί ἱδρύσεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομι- κῆς Κοινότητος, καί ἰδίως τά ἄρθρα 2, 7 καί 51, τόν κανονισµό (ΕΟΚ) ἀριθ. 1408/71 τοῦ Συµβουλίου τῆς ἰἱάης ᾿Ιουνίου 1971 περί ἐφαρμογῆς τῶν συστηµά- των κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως στούς μισθωτούς καί τίς οἰκογένειἐς τοὺς πού διακινοῦνται ἐντός τῆς Κοινότη- τος(7), καί ἰδίως τά ἄρθρα 95 καί 97, ὅπως ἐτροποποιήθη τελευταῖα ἀπό τόν κανονισµό (ΕΟΚ) ἀριθ. 1209/765), τόν κανονισµό (ΕΟΚ) ἀριθ. 574/72 τοῦ Συµβουλίου τῆς 21ης Μαρτίου 1972 περί τοῦ τρόπου ἐφαρμογῆς τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1408/71 περί ἐφαρμογῆς τῶν συστηµάτων κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως στούς μισθωτούς καί τίς οἰκογένειές τοὺς πού διακινοῦνται ἐντός τῆς Κοινότητος(”), καί ἰδίως τό ἄρθρο 121, ὅπως ἔτροπο- ποιήθη τελευταῖα ἀπό τόν κανονισµό (ΕΟΚ) ἀριθ. 1209/76, τῆν πρόταση τῆς ᾿Επιτροπῆς ἡ ὁποία διετυπώθη κατό- πιν διαβουλεύσεως μέ τῆν Διοικητική ᾿Επιτροπή γιά τῆν Κοινωνική ᾽Ασφάλιση τῶν Διακινουμένων Ἔργα- ζοµένων, τήῇ γνώµη τῆς Συνελεύσεως (3), τῇ γνώµμη τῆς Οἰκονομικῆς καί Κοινωνικῆς Ἔπιτρο- πῆς(»), ᾿Εκτιμώντας: ὅτι ἡ πείρα πού ἀπεκτήθη κατά τῆν διάρκεια τῆς ἐφαρ- μογῆς τῶν κανονισμῶν (ΕΟΚ) ἀριθ. 1408/71 καί ἀριθ. 574/72 κατέστησε ἐμφανῆ τῆν ἀνάγκη νά γἴνουν ὁρι- () ΕΕ ἀριθ. Ν 149 τῆς 5.7.1971, σ.2. (1) ΕΕ ἀριθ. Ν 138 τῆς 26.5.1976, σ. Ἰ. (᾿) ΕΕ ἀριθ. Ν 74 τῆς 27.3.1972, σ. Ἱ. ( ΕΕ ἀριθ. Α 266 τῆς 7.11.1977, σ. 45. () Γνώμη ποὺ ἐδόθη στίς 26 καί 27 ᾿Οκτωθρίου 1977 (δὲν ἐδημοσιεύθη ἀκόμη στήν ΕΒΕ). σµένες βελτιώσεις στά δικαιώματα τῶν διακινουμένων ἐργαξζομένων: ὅτι συνεπῶς, πρέπει νά παρασχεθεῖ στόν ἐργαζόμενο, δικαιοῦχο συντάξεως δυνάµει τῆς νοµοθεσίας ἑνός Κράτους µέλους καί ἀπασχολούμενο στό ἔδαφος ἄλλου Κράτους µέλους ἡ δυνατότητα νὰ ἀσφαλίζεται δυνάµει τῆς νοµοθεσίας τοῦ τελευταίου αὐτοῦ Κράτους µέλους, ἀκόμη καί ἄν αὐτή ἀπαλλάσσει τοὺς δικαιούχους συ- ντάξεως ἀπό τήν ὑποχρεωτική ἀσφάλιση: ὅτι πρέπει ἐπίσης νὰά παρασχεθεῖ χωρίς περιορισμούς στόν ἔργα- ζόµενο ἡ δυνατότητα νά ἀπολαύει τῆς συντάξεως πού ἐκτήθη δυνάµει τῆς νοµοθεσίας ἑνός Κράτους µέλους καί νά ἀναβάλλει τῆν ἐκκαθάριση τῆς συντάξεώς του σὲ ἄλλο Κράτος µέλος, προκειµένου νά ἐπωφεληθεῖ τῆς αὐξήσεως τοῦ ποσοῦ τῆς συντάξεως αὐτῆς ποὺύ προκύπτει ἀπό αὐτήν τῆν ἀναβολή: ὅτι ὁ κανονισμός (ΕΟΚ) ἀριθ. 1408/71 προβλέπει ὅτι ἡ δαπάνη γιά τὶς παροχές εἰς εἶδος τῆς ἀσφαλίσεως ἀσθενείας καί µητρότητος πού ἐχορηγήθησαν στά µέλη τῆς οἰκογενείας πού κατοικοῦν στό ἔδαφος Κρά- τους µέλους, ἄλλου ἀπό τό ἁρμόδιο Κράτος καί ἄλλου ἀπό τό Κράτος µέλος στό ἔδαφος τοῦ ὁποίου κατοικεῖ ὁ ἐργαζόμενος, ἀποδίδεται στόν φορέα τοῦ τόπου κατοι- κίας τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας ἀπό τόν φορέα τοῦ Κράτους µέλους, στή νοµοθεσία τοῦ ὁποίου ὑπάγεται ὁ ἐργαζόμενος: ὅτι ἐφ᾽ ὅσον ἣἡ ἀπόδοση αὐτή γίνεται μὲ βάση ἐτήσιο κατ᾿ ἀποκοπῆ ποσό, πρέπει νά καταλογισθεῖ στόν φο- ρέα τοῦ τόπου κατοικίας τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας τό βάρος τῶν παροχῶν εἰς εἶδος πού χορηγοῦνται σὲ αὐτά τά μέλη τῆς οἰκογενείας σὲ περίπτωση διαμονῆς σὲ ἄλλο Κράτος µέλος: ὅτι εἶναι ἀναγκαῖο νὰ ρυθμισθεῖ ἡ χορήγηση παροχῶν ἀναπηρίας στόν ἐργαζόμενο, ὁ ὁποῖος, µετά τὴν ὑπα- γωγἠἡ του σὲ νοµοθεσία πού βασίζεται στὴν ἐπέλευση τοῦ κινδύνου, καθίσταται ἀνάπηρος, ἐνῷ ὑπάγεται σὲ νοµοθεσία πού βασίζεται στήν διάρκεια τῆς ἀσφαλί- σεως, ὅταν ἡ πρώτη νοµοθεσία ἐξαρτᾶ τὴῆν χορήγηση τῶν παροχῶν ἀναπηρίας ἀπό τῆν προὐπόθεση, ὅτι ὁ ἐργαζόμενος  ἔχει λάβει προηγουµένως  κατά . τὴν