10.6.2009 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης [ 146/37 ΟΔΗΓΙΑ 2009/44/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 6ης Μαΐου 2009 για την τροποποίηση της ώηγιας 98/26/ΕΚ σχετικά µε το αμετάκλητο του διακανονισμού στα συστήµατα πληρωμών καὶ στα (τυστημι>ιτι>ι &ακανονισμου αξιογράἀφων πιθως καὶ της οδηγίας 2002|47|ΕΚ για τις συµφωνίες παροχήἠς χρηµατοοικονομικῆς οισφαλειας, ὁσον αφορὰ συνδεδεμένα συστήµατα καὶ πιστωτικὲς απαιτήσεις (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΡΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπὀψη: Τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το ἀρῦρο 95, Την πρόταση της Επιτροπής, Τη γνώµη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (), Τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονοµικῆς καιὶ Κοινωνικῆς Επιτροπής (2), Αποζασίζοντας σύμφωνα µε τη διαδικασία του ἀρθρου 251 της συνθήκης (2), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1 . Ηοδηγία 98/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καὶ του Συμβουλίου (4) καθιέρωσε σύστημα βάσει του . οποἰου διασφαλίζεται το αμετάκλητο καὶ ο συμψηφισμός των εντολών μεταβίβασης καθώς καὶ η ἄσκηση των δικαιωμάτων που απορρέουν απὀ ασφἀλειες τόσο ἐναντι των εγχώριων ὁσο καὶ ἐναντι΄ των. αλλοδαπών συμμετεχόντων στα πλαῖσια των συστημάτων πληρωμών καὶι των συστηµάτων διακανονισμού αξιογράφων. (2) . Ηέκθεση αξιολόγησης της Επιτροπήἠς της 7ης Απριλίου 2006 ὀσον αφορὰ την οδηγἰα 958/26/ΕΚ για το αμετάκλητο του δια- κανονισμού στα συστήµατα πληρωμών καὶ στα συστήµατα δια- κανονισμού αξιογράφων καταλήγει στο συμπέρασμα ὁτι η οδηγἰα 98/26/ΕΚ λειτουργεί σε γενικὲς γραμμὲς ικανοποιητικά. Η εν λόγω ἐκθεση επισημαΐνει ὁτι ενδέχεται να έχουν αρχίσει να συντελούνται ορισµένες σημαντικὲς αλλαγὲς όσον αφορὰ τα συστήµατα πληρωμών καὶ τα. συστήµατα  διακανονισμού αξιογράἀφων καιὶ καταλήγει στο ὁτι εἶναι ως ἑνα βαῦμό αναγκαἰα η αποσαφήνιση καὶ απλοποίηση της οδηγἰας 98/26/ΕΚ. (2).. Η σηµαντικότερη. αλλαγή, ωστόσο, εἶναι ο αυξανόμενος αριὑμός συνδέσεων μεταξύ των συστημάτων, τα οποία ὁταν εκδόθηκε η οδηγἰα 98/26/ΕΚ λειτουργούσαν σχεδόν αποκλει- στικά σε εθνικό επίπεδο καὶ ανεξάρτητα απὀ ἄλλα συστήµατα. Η αλλαγή αυτή εἶναι ἑνα απὀ τα αποτελέσµατα της οδηγἰας 2004[39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου -και΄ του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικἀ µε τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων (2}, καὐώς καὶ του. ευρωπαϊκού ϱ) ΕΕ ( 216 της 23.8.2008, σ.Ἱ. () Γνώμη της 2ης Δεκεμβρίου 2008 (δεν ἐχει δημοσιευθεί ακόµη στην Επίσημη Εφημερϊδα). () Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της Ίδης Δεκεμβρίου 2008 (δεν έχει δημοσιευθεῖ ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα) καιὶ απόφαση του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 20009. ϱ) ΕΕΤ. 166 της 11.6.1995, σ. 45. ϱ) ΕΕΙ. 145 της 30.4.2004, σ. 1. κὠδικα δεοντολογίας για την εκκαθάριση καὶ τον διακανονισµόὀ. Για την προσαρµογή προς αυτές τις εξελἰξεις προτείνεται να οριστεί η ἔννοια του διαλειτουργικού συστήµατος καὶνα καθο- ρισθεί η ευθύνη των διαχειριστών συστηµάτων. (4)... Ηοδηγία 2002/47/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καὶ τοῦ Συμβουλίου (6) δημιούργησε ενιαῖο κοινοτικὀ θεσμικό πλαίσιο για τη διασυνοριακή χρήση χρηματοοικονομικών ασφαλειὼν καιὶ. ἔτσι καταργήθηκαν οι περισσότερες απὀ τις τυπικὲς απαιτήσεις που παραδοσιακἀ. ἰἴσχυαν για τις συµφωνίες παροχἠς χρηματοοικονομικής ασφἀλειας. (5) . Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποφάἀσισε να επιτρέψει τη χρησιμοποίηση πιστωτικών απαιτήσεων ως ασφἀλειας στις πιστωτικὲς πρἀάξεις του  Ευρωσυστήµατος απὀ . την 1η Ιανουαρίου 2007. Προκειμένου να μεγιστοποιήσει τον οικο- νοµικό αντίκτυπο της χρησιμοποίησης πιστωτικών απαιτήσεων, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα συνέστησε τη διεύρυνση του πεδίου εφαρµογἠς της οδηγίας 2002/47ΕΚ. Η ἐκθεση αξιολόγησης της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχε- τικὰ µε την οδηγία 2002/47/ΕΚ για τις συµφωνίες παροχής χρηματοοικονομικής ασφἀλειας ἅπτεται του θέµατος αυτού καὶ συμφωνεί µε τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τρἀπεζας. Η χρησιμοποίηση πιστωτικών απαιτήσεων θα αυξήσει τον αριθμό διαθέσιµων ασφαλειών. Επιπλέον, η περαιτέρω εναρµόνιση στον τοµέα των πληρωμών καὶ των συστημάτων διακανονισμού αξιογράφων ὃα μπορούσε να συμβάλει ακόµη περισσότερο στη δηµιουργία ἴσων ὁρων . ανταγωνισμού  μεταξύ  πιστωτικών ιδρυμάἀτων σε ὅλα τα κράτη μέλη. Η περαιτέρω διευκόλυνση της χρησιμοποίησης πιστωτικών απαιτήσεων ως ασφάλειας ὃα ἦταν επίσης προς ὀφελος των καταναλωτὼν καὶ οφειλετὼν, καθώς η χρησιµοποίηση  πιστωτικών απαιτήσεων ως ασφἀλειας θα μπορούσε τελικἁ να ἐχει ως συνέπεια την εντατικοποίηση του ανταγωνισμού καὶ την καλύτερη διαθεσιµότητα πιστώσεων. (6) . Γιανα διευκολυνθεἰ η χρησιμοποίηση πιστωτικών απαιτήσεων εἶναι σημαντικό να καταργηθούν ἡ να απαγορευθούν ὁλοι οι διοικητικής φύσεως κανόνες, ὁπως εἶναι οι υποχρεώσεις αναγγελίας καὶ καταχώρησης, οι οποίοι α μπορούσαν να καταστήσουν πρακτικά δυσχερή την εκχώρηση πιστωτικών απαιτήσεων. Οµοίως, προκειµένου να µην θιγεί η θέση των ασφαλειοληπτών, οι οφειλέτες θὃα πρέπει να εἶναι σε Ὀέση να παραιτούνται έγκυρα απὀ τα δικαιώματα συμψηφισμού ἐναντι των πιστωτών τους. Με την ἴδια λογική, θα πρὲπει επίσης να προβλέπεται η δυνατότητα του οφειλέτη να παραιτεῖται απὀ την προστασία των κανόνων περὶ τραπεζικού απορρήτου, διότι διαφορετικά ο ασφαλειολήπτης ενδέχεται να µην ἔχει στη διάθεσή του επαρκείς πληροφορίες για να εκτιμήσει σωστὰ την αξία των πιστωτικών απαιτήσεων. Οἱ διατάξεις αυτὲς ισχύουν µε την επιφύλαξη της οδηγἰας 2008/458/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καὶ του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πἰστης (7). () ΕΕ Ι. 168 της 27.6.2002, σ. 43. () ΕΕΙ. 133 της 22.5.2005, σ. 66.