22, 11. 97 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ι. 321/3 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 2309/97 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΔΛΙΟΥ της Ί7ης Νοεμδρίου 1997 για τροποποίηση τοῦ κανονισμού (ΕΟΚ) αριδ. 1765/92 για τη θέσπιση καδεστώτος στήριξης των παραγωγών ορισµένων αροτραίων καλλιεργειών ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθῆκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκῆς Κοινότητας, και ιδίως τα ἀρθρα 42 καὶ 43, την πρόταση της Επιτροπῆς (), τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοθουλίου (), Εκτιμώντας: ότι ο κανονισµός (ΕΟΚ) αριθ. 1165/92) προθλέπει τη χορήγηση στοὺς παραγωγούς σκληρού σίτου, οι οποίοι ευρί- σκονται στις παραδοσιακές περιφέρειες παραγωγής, συμπληρωματικήῆς αντισταθμιστικής πληρωμἠής η οποία αναφέρεται στον πρώτο τίτλο τοῦ εν λόγω κανονισμού, προκειµένου να αντισταθμίσει τη συµπληρωματική απώλεια εισοδήµατος τῶν εν λόγω παραγωγών σε σχέση µε τοὺς παραγωγούς άλλων σιτηρών, η οποία προκύπτει από τον καθορισμό ενιαίας τιμῆς για το σύνολο των σιτηρών: ότι το ευεργέτημα αυτό  περιορίζεται στις εκτάσεις που  εἶναι καλλιεργημένες µε σκληρὀ σίτο στις παραδοσιακές ζώνες: ὁτι ο καθορισμός του αριθμού των επιλέξιµων εκταρίων, όσον αφορά τη συμπληρωματική αντισταθμιστική πληρωμή που χορηγείται στοὺς μεμονωμένους παραγωγούς σκληρού σίτου στις παραδοσιακές ζώνες παραγωγῆς, κατέστησε αναγκαία τη δέσπιση εὔνικού μητρώου καταχώρησης: ότι η Ὀέσπιση του μητρώου αυτού δυσχεραίνει την προσαρµογή της διάρθρωσης της παραγωγἠς σκληρού σίτου στην κατά- σταση της αγοράς ότι ὃα πρέπει, κατά συνἔπεια, να προσαρμοστεί το ειδικό καθεστώς ενίσχυσης στην παρα- γωγῆ σκληρού σίτον: ότι ὃα πρέπει να διασφαλιστεί ότι η προσαρμογή αυτή οδηγεί σε επίπεδο παραγωγἠς σκληρού σίτου επαρκές για τον εφοδιασµό των διοµηχανιών οι οποίες τον χρησιµο- ποιούν, τηρούμενης της αρχής της διαχείρισης των δηµοσιο- νοµικών δαπανών: ὁτι ο σκοπός αντός µπορεί να επιτευχδεί µε τη θέσπιση, για κάθε ενδιαφερόµενο κράτος μέλος, µιας µέγιστης έκτασης σκληρού σίτου που εἶναι επιλέξιµη για τη συμπληρωματική πληρωμή, η οποία καλύπτει όλες τις ζώνες που . δικαιούνται . συµπληρωματικής - αντισταθμιστικής πληρωμήῆς, οι οποίες αναφἐρονται στα παραρτήµατα Ι[ καὶ Π του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1765/92: ότι η εν λόγω µέγιστη έκταση πρέπει να καθοριστεί µε δάση την μεγαλύ- τερη έκταση που έτυχε συµπληρωματικῆς αντισταθμιστικής πληρωμῆς από το χρόνο της θἐσπισής της για να ανταποκρί- νεται. καλύτερα. στην κατάσταση της παραγωγἠς στα σχετικά κράτη μέλη: ὁτι, στην περίπτωση της ἱσπανίας, η μέγιστη εγγυημένη έκταση έχει ήδη καθοριστεί σε 570 000 (ΕΕ Ο 301 της 11. 10. 1906, σ. 9. (0 ΕΕ Ο 200 της 30. 6. 1997, σ. 130. (0 ΕΕ Ι. 181 της . 7. 1992, σ. 12: κανονισµός όπως τροποποιήθηκε τε- λευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 922/97 (ΕΕ Ι. 133 της 14.5. 1997, σ. ). µ εκτάρια µε τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 3116/04 (9,, ἧτοι σε επίπεδο παραγωγἠς πουὺ ανταποκρίνεται καλύτερα. στην Κατάσταση στον εν λόγω κράτος μέλος- ότι, στην περί- πτωση της Πορτογαλίας, η µέγιστη εγγυηµένη έκταση έχει ἤδη καδοριστοί σε 35 000 εκτάρια µε τον κανονισµό (ΕΚ) αριδ. 3116/04, προκειµένου να αντικατοπτρίζει καλύτερα το δυναµικό παραγωγήἠς στο εν λόγω κράτος μέλος, λαµθανο- μένης υπόψη της ύπαρξης ειδικής φθίνουσας ενίσχυσης που χορηγείται στοὺς παραγωγούς μαλακού σίτου δάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3653/90 του Συµδουλίου, της 11ης Δεκεμθρίου 1990, περί των μεταθατικών διατάξεων για την κοινή οργάνωση της αγοράς σιτηρών και ρυζιού στην Πορτογαλία (): ότι, στην περίπτωση της Ἰταλίας, πρέπει να ληφθούν υπόψη, λόγω της σηµασίας τοὺς, οι παραδοσιακά καλλιεργούμενες µε σκληρό σίτο εκτάσεις, οι οποίες είχαν ενταχδεί στο καθεστώς της πενταετούς παύσης καλλιέργειας κατά την περίοδο αναφοράς, δυνάµει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 950/97 τον Συµδουλίου, της 20ης Μαΐου 1997, για τη δελτίωση της αποτελεσµατικότητας των γεωργικών. διαρ- Ὀρώσεων (9): ότι ὃα πρέπει επίσης να αυξηθεί το επίπεδο των προαναφεροµένων μέγιστων  εγγυημένων εκτάσεων, ώστε να ληφθεί υπόψη η ανάγκη εξασφάλισης τακτικού εφοδιασμού της κοινοτικῆς διοµηχανίας παρασκευής σιµι- γδαλιών, δεδοµένων ιδίως των κλιµατολογικών µεταπτώ- σεων που επηρεάζουν τις παραδοσιακές ζώνες παραγωγήἠς: ὅτι, για να εξασφαλιστεί η τήρηση των δηµοσιονομικών ορίων, η αύξηση των µέγιστων εγγυημένων εκτάσεων πρέπει να συνοδεύεται απὀ μείωση του ποσού της συµπληρωμα- τικῆς πληρωμής: ότι η ενδεχόµενη υπέρδαση των εκτάσεων αυτών πρέπει να οδηγήσει στην προσαρμογῆ των αιτήσεων που υποθάλλο- νται για τη χορήγηση της συµπληρωματικής αντισταθμιστι- κῆς πληρωμής: ᾽ ότι, εξάλλου, σε ορισμένα κράτη μέλη, υπάρχει σαφώς καθιερωµένη παραγωγἠή σκληρού σίτου σε περιοχές εκτός των παραδοσιακών ζωνών: ὁτι εἶναι σκόπιµο να διαφυλα- χθεί ένα ορισµένο επίπεδο παραγωγῆς στις περιοχές αυτές µε τη χορήγηση ειδικής ενίσχυσης: ότι, για λόγους σαφήνειας, τα παραρτῆματα Π καιὶ Π τουῦ κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1765/92 πρέπει να συγκεντρωθούν σε ἑνα μόνο παράρτηµα: ότι ὃα πρέπει να εξασφαλισθεί ὁτι, στις εκτάσεις που δικαι- ούνται ειδικών ενισχύσεων για το σκληρό σίτο, αντιστοιχεί παραγωγή προσαρµοσμένη στις ανάγκες τῶν διοµηχανιών που τον χρησιμοποιούν- ότι ο σκοπός αυτός μπορεί να επιτευχθεί µε την απαίτηση της χρησιμοποίησης πιστοποιη- μένων σπόρων προς σπορά: ὁτι ο κανονισµός (ΕΟΚ) αριδ. 1765/92 πρέπει, κατά συνέ- πεια, να τροποποιηθεί, (9ΕΕ Ι. 330 της 21. 12, Ι994, σ. Ἱ. ( ΕΕ Ι. 362 της 27. 12. 1990, σ. 28: κανονισµός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1664/95 (ΕΕ Ι. 158 της ὃ. 1. 1995, σ. 13). (ΘΕΕ Ι. 142 της 2. 6. 1997, σ. Ἰ.