11. 9. 97 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτῆτων Ἱ. 248/27 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της Ίδης Απριλίου 1997 σχετικά µε τις ενισχύσεις που χορηγούνται απὀ την περιφέρεια Σαρδηνίας (Ιταλία) στον τοµέα της γεωργίας (Το κείµενο στην ιταλική γλώσσα εἶναι το µόνο αυθεντικό) (91/612/ΕΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Ἔχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το ἀρθρο 93 παράγραφος 2, Αφού κάλεσε τοὺς ενδιαφερομένους να΄ υποθάλλουν τις παρατηρήσεις τους(), σύμφωνα µε το άρθρο 93 παρά- Ύγραφος 1, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: Ι Με επιστολή της Ίης Σεπτεμθρίου 1992 η Ιταλία κοινοποί- ησε στην Επιτροπή, σύμφωνα µε το άρθρο 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΙΚ, τον περιφερειακό νόµο αριθ. 17, της 27ης Αυγούστου 19972, της περιφέρειας Σαρδηνίας (που καλείται στο εξῆς «νόµος αριθ. 17/92»). Το ἀρθρο 12 του εν λόγω περιφερειακού νόµου. επέφερε τροποποίηση του άρθρου 12 τουῦ περιφερειακού νόµου αριδ. 4, της ἰ3ης Δεκεμθρίου 1988, της ανωτέρω περιφέρειας (που καλείται στο εξῆς «νόµος αριδ. 44/88»), που δεν εξετάστηκε ποτέ σύμφωνα µε τοὺς όρους των ἀρθρων 92 και 93 της συνθήκης. Ἐπίσης δεν ελέγχθηκαν ούτε οι διατάξεις εφαρµο- γῆς του εν λόγω άρθρου, οι οποίες θεσπίστηκαν από την Ωἰυπία τερίοπαἰς (περιφερειακή εκτελεστική εξουσία). Σύμφωνα µε το άρθρο 5 του νόµου αριθ. 44/85, θεσπίστηκε καθεστώς ενισχύσεων υπό μορφή δανείων µε΄ μειωμένο επιτόκιο, σκοπός των οποίων εἶναι η επανάκτηση  της ρευστότητας τῶν γεωργικών εκμεταλλεύσεων, η οικονοµική κατάσταση των οποίων επιδεινώθηκε συνεπεία δυσμενών συνθηκών. Οἱ εν λόγω πιστώσεις παρέχονται για περίοδο 15 ετών κατ’' ανώτατο όριο (συµπεριλαμθανοµένης τριετούς δικαιόχρησης) και. πρέπει να χρησιμοποιηθούν για. την παγιοποίηση θραχυπρόθεσµων υποχρεώσεων. Η Ωἰμπα τεριοπαῖε καθορίζει, δάσει µίας αά-πος απόφασης για κάθε μεμονωμένη περίπτωση, συγκεκριμένες λεπτοµέ- ρειες χορήγησης και ορίζοι κυρίως ποιες δυσµενείς συνθήκες είναι καθοριστικές, τον ἤ τοὺς τοµείς παρέµθασης, το ποσό της ενίσχυσης σε συνάρτηση µε το ύψος της οφειλήῆς, καθώς και τη διάρκεια. Σύμφωνα µε πληροφορίες των ιταλικών αρχών, το άρθρο 5 του νόµου αριθ. 44/88 εφαρµόστηκε από το 19858 τέσσερις φορξς. ( ΕΕ ς 271 της 39. 9. 1994, σ. 14. 1. Απόφαση τῆς ΟΊμπ]α τερϊοπαῖε της 30ής Δεκεμδρίου 988 (κρίση στην αγορά του τοµέα τῶν καλλιεργειῶν σε θερμοκήπια) Το δυσµενές συμδάν που έφερε την κρίση ἧταν η πτώση των τιµών για τα προϊόντα καλλιέργειας σε θερμοκήπια, µε αποτέλεσµα να µην μπορεί να καλυφθεί το κόστος παραγωγήἠς. Στην πρώτη αντή περίπτωση, οι περιφερεια- κἐς αρχές απαίτησαν ως μόνη προὐπόθεση για να επιτρα- πεί το µέτρο, η δραχυπρόθεσµη οφειλή της δικαιούχου επιχείρησης να ανέρχεται τουλάχιστον στο. 75 95 της αξίας της μεικτῆς παραγωγῆς κατά το σχετικό έτος. 2. Απόφαση της Οἰμπία τερϊοπα]ε της 27ης Ιουνίου 1990 (ενισχύσεις για δασοκοµικές εκμεταλλεύσεις) Το Ι990 αποφασίστηκε από την περιφερειακή διοίκηση να χορηγηθούν οι προθλεπόµενες από το ἀρθρο 5 του γόµου αριδ. 44/8585 ενισχύσεις σε δασοκοµικές εκµεταλ- λεύσεις, ιδιοκτήτριες δασικών εκτάσεων πουὺ δεν ἦταν ακόμη ἕτοιμες για ξύλευση. Οἱ. ενισχύσεις χρησίμευαν για την εξυγίανση των επιχειρήσεων ἤ/και παγιοποίηση οφειλών οι οποίες είχαν καταστεί ληξιπρόθεσµες πριν από τις 30 Ιουνίου 1990, για την παργµατοποίηση επενδύ- σεων και ΎὙια διαχείριση των . εκμεταλλεύσεων τῶων υφισταμένων εκείνη την εποχή ακάλυπτων τραπεζικών λογαριασµών και των οφειλών προς το προσωπικό (για μισθούς), προς τοὺς ιδιοκτῆτες γαιών (για . αναλογία μισθωμάτων) και προς τοὺς προµηθευτές (για . την εξόφληση των εμπορευμάτων). Και σ᾿ αυτῆ την περίπτωση έπρεπε το συνολικὀ ποσό της 6ραχυπρόθεσµης οφειλῆς να ισούται ή να υπερδαίνει το Ί5 94 της μεικτῆς παραγωγής. Η διάρκεια των. δανείων καθορίστηκε σε 13 ἔέτη (µε δικαιόχρηση για τρία έτη). 3, Απόφαση της Οἴμπια τερ]οπαὶε της 20ής Νοεμδρίου 1990 (ενισχύσεις για κονικλοτρόφους) Σ’ αυτῆν την περίπτωση η ενίσχυση παρασχέθηκε σε κονικλοτρόφους, οι οποίοι απώλεσαν τουλάχιστον 20 04 του ζωικού τοὺς κεφαλαίου, συνεπεία της επιζωοτίας ποὺ ἑπληξε την άνοιξη του 1990 την περιοχή. Τα δάνεια µε μειωμένο επιτόκιο διάρκειας 15 ετών (µε δικαιόχρηση για τρία ἔτη) μπορούσαν να καλύψουν δύο ετήσιες δόσεις (άλλως τέσσερις εξαµηνιαίες δόσεις) ήδη υφιστάμενων μακροπρόθεσµων δανοείων και, επιπλέον͵ ποσό το οποίο αντιστοιχούσε στις οικονοµικές ανάγκες ενός ἔτους των εκμεταλλεύσεων.