16.1.2001 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12/1 Ι (Πράξεις για την ισχύ των οποίων απαιτείται δημοσίευση) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριὺ. 44/2001 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 224ς Δεκεμβρίου 2000 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση καιὶ την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικὲς υποθέσεις ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το ἀρθρο 61, στοιχεῖο γ) και το ἀρθρο 67 παράγραφος 1, την πρὀταση της Επιτροπής (1), τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. (2), τη γνώμη της Οικονομικῆς καὶ Κοινωνικής Επιτροπής (2), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Η Κοινότητα θέτει ως στόχο τη διατήρηση και την ανάπτυξη ενὸς χώρου. ελευθερίας, ασφάλειας καὶ δικαιοσύνης μέσα στον οποῖο να εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων. Προκειμένου να δημιουργήσει σταδιακά . ἑναν τέτοιο χώρο, η Κοινότητα πρέπει να Ὀεσπίσει, μεταξύ ἄλλων, μέτρα στον τοµέα της δικαστικής συνεργασίας σε αστικὲς υποθέσεις, τα οποία εἶναι αναγκαἰα για την καλή λειτουργία της εσωτερικῆς αγοράἀς. Ορισµένες διαφορές μεταξύ των εὐνικών κανόνων για τη δικαιοδοσία καὶ την αναγνώριση των δικαστικών αποφἀσεων δυσχεραΐνουν την. εὑρυθῦμη  λειτουργία . της  εσωτερικήῆς αγορᾶς. Εἶναι ουσιώδης η Ὀέσπιση διατάξεων σχετικἀ µε την ενοποίηση των κανόνων σύγκρουσης  δικαιοδοσίας στις αστικὲς καὶ εμπορικές υποθέσεις καθώς και σχετικὰ µε την απλούστευση των διατυπώσεων για την ταχεία καὶ. απλή αναγνώριση καὶ εκτέλεση των αποφἀσεων κρατών μελών που δεσμεύονται απὀ τον ανὰ χείρας κανονισµόὀ. Το θέµα αυτὸ υπάγεται στον τοµέα της δικαστικήῆς συνεργα- σίας σε αστικές υποθἑσεις κατὰ την έννοια του ἂρθρου 65 της συνθήκης. () ΕΕ ς 376 της 28.12.1999, σ. Ἰ. () Γνώμη που διατυπώθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2000 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμη στην Εβ). () ΕΕ ς 117 της 26.4.2000, σ. 6. (4) Σύμφωνα µε την αρχή της επικουρικότητας καὶ την αρχή της αναλογικότητας ὁπως διατυπώνονται στο ἀρθρο 5 της συνθήκης, οἱ στόχοι του ανὰ χείρας κανονισμού  εἶναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκὼώς απὀ τα κράτη μέλη και δύνανται συνεπώς να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικὀ επίπεδο. Ο ανά χείρας κανονισμός περιορίζεται  στο ελάχιστο που απαιτεῖται για την επίτευξη των στόχων αυτών καὶ δεν υπερβαΐνει τα αναγκαἰα προς τοῦτο ὁρια. Τα κράτη μέλη συνήψαν στις 27 Σεπτεμβρίου 1968, στο πλαῖσιο του. ἂρθρου 293, τέταρτη  περίπτωση, της συνθήκης, τη σύμβαση των Βρυξελλών για τη διεθνή δικαιο- δοσία, καὶ την εκτέλεση αποφάἀσεων σε αστικὲς καὶ εµπο- ρικὲς υποθέσεις ὁπως τροποποιήθηκε απὀ τις συμβάσεις προσχώρησης των νέων κρατών μελών σε αυτὴν τη σύμβαση (4) (εφεξής: «σύμβαση των Βρυξελλών»). Στις 16 Σεπτεμβρίου 1985, τα κράτη μέλη καὶ τα κράτη ΕΖΕΣ συνήψαν τη σύμβαση του Λουγκάνο για τη δικαιοδοσία καὶ την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικὲς και εµπορικές υποθέσεις, η. οποία εἶναι παρἀλληλη µε τη σύμβαση των Βρυξελλών του 19658. Έχουν αναληφθεί εργασἰες για την αναθεώρηση αυτῶν των συμβάσεων καιὶ το. Συμβούλιο ενέκρινε το. περιεχόµενο του  αναθεωρηµένου ᾿ κειµένου. Πρὲπει να διασφαλισθεί η συνέχεια των αποτελεσμάτων που επιτεύχθηκαν στο πλαἰσιο αυτής της αναθεώρησης. Για να επιτευχθεἰ ο στόχος της ελεύθερης κυκλοφορίας των αποφάἀσεων σε αστικὲς καὶ εμπορικὲς υποθέσεις, εἶναι ανα- γκαῖο καὶ ενδεδειγμένο οι κανόνες σχετικά µε τη διεθνή δικαιοδοσία, την . αναγνώριση καὶ την . εκτέλεση των αποφἀσεων να καθορίζονται απὀ. δεσμευτικὀ . και. άµεσα εφαρµοστέἑο κοινοτικό νομοθέτημα. Το πεδῖο εφαρµογἠς του ανὰ χείρας κανονισμού πρὲπει να καλύπτει ὁλες τις κύριες αστικές καὶ εμπορικές υποθέσεις εκτὸς απὀ κἀποια σαφώς καθορισμένα ζητήµατα. (θ ΕΕΤ. 299 της 31.12.1972, σ. 32. ΕΕ Ι. 304 της 30.10.19765, σ.]. ΕΕ Ι. 388 της 31.12.1982, σ.Ί. ΕΕ Ι. 285 της 3.10.1959, σ.]. ΕΕ Ο 15 της 15.1.1997,.]. Βλέπε ενοποιημένο κἐιµενο ΕΕ Ο 27 της 26.1.1995, σ.Ἰ.