31.1.2001 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ι. 29/45 ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 20ής Σεπτεμβρίου 2000 µε την οποία εγκρίνεται η χορήγηση ενισχύσεων απὀ τη Γαλλία υπἑρ της βιοµηχανίας ἀνθρακα για τα ἑτη 1997, 1998 και 1999 [κοινοποιηθείσα υπὀ τον αριθμό Ε(2000) 2957] (Το κείµενο στη γαλλική γλὠσσα εἶναι το μόνο αυθεντικό) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) (2001/85/ΕΚΑΧ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ἀνθρακα και. Χάλυβα, την απόφαση 3632/93/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 28ης Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικὀ καθεστὼώς παρεμβάσεων των κρατών μελών υπἐρ της βιοµηχανίας ἀνθρακα ()), και ιδίως το ἀρθρο 2 παράγρα- φος 1, την απόφαση 95/465/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 19ης Ιουλίου 1995, µε την οποἰα εκδόθηκε θετική γνωμοδότηση σχετικὰ µε το πρὀγραμμα συρρίκνωσης των δραστηριοτήτων της γαλλικής βιοµη- χανίας ἀνθρακα (), Εκτιμώντας τα ακὀλουθα: ῑ (1) . Ἠ Γαλλία γνωστοποίησε στην Επιτροπή, µε τις επιστολὲς της, της 31ης Ιουλίου 1997, της Ί3ης Αυγούστου 1995 και της Ί0ης Μαΐου 1999, σύμφωνα µε τις ρυθμίσεις του ἀρθρου 9 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 3632/93/ ΕΚΑΧ, τις χρηματοδοτικές παρεµβάσεις που προτῖθεται να ασκήσει υπἐρ της βιοµηχανίας ἀνθρακα, αντιστοίχως για τα ἑτη 1997, 1998 και 19909, (2) . Όπως διαπίστωσαν οι υπηρεσίες της Ἐπιτροπῆς, οι ενισχύ- σεις αυτές, µε τη μορφὴ που γνωστοποιήθηκαν απὀ. τη Γαλλία, οι οποίες αποτελούνται απὀ τις ἀµεσες επιχορηγή- σεις οἱ οποίες προέρχονται απὀ τον γενικὸ κρατικὀ προῦπο- λογισμό καὶ απὀ τις εισφορὲς κεφαλαἰων που προέρχονται απὀ τον ειδικὀ λογαριασμὀ του Δημοσίου, δεν επιτρέπουν την κάλυψη των απωλειών εκµετάλλευσης της τρέχουσας παραγωγἠς. Η κάλυψη του υπολοΐπου ποσοὺ απὀ τις απώ- λειες της τριετίας αυτήῆς εξασφαλίσθηκε, σύμφωνα µε ἑνα σημείωμα των γαλλικών αρχών της 25ης Μαρτίου 1995, µε την ἐκδοση ομολογιακών δανείων απὀ την επιχείρηση (Πατ- Βοππασες ἀς Έγαπος η οποῖα ἀντλησε τα ποσὰ απὀ τις χρηματαγορὲς. (2) . Σύμφωνα µε την εκτίµηση της Επιτροπῆς, η οποία περιέχεται στην προειδοποιητική επιστολἠ που διαβίβασε στη Γαλλία στις 26 Ιουλίου 1999 (2), οι ὀροι ἐκδοσης των προαναφε- () ΕΕ Ι. 329 της 30.12.1992, σ. 12. () ΕΕ Ι. 267 της 9.11.1995, σ. 46. ) ΕΕ ς 280 της 2.10.1999, σ. 3. ρόµενων ομολογιακών δανείων αλλά καιὶ οι στενοἰ δεσμοἰ που υφίστανται μεταξύ της επιχείρησης (πατνοππασες ἀς Έγαπος καὶ των γαλλικών αρχών συνεπάγονται τη σιωπηρή εγγύηση του γαλλικού κράτους για τα οµολογιακά δάνεια που εἶχε εκδώσει η επιχείρηση. Στην προειδοποιητική . επι- στολή επισημαΐνονταν ιδίως τα εξῆς: «Η χρηµατοοικονομική κατάσταση της επιχείρησης (Ἠπατθοππᾶσες ἀς Έγαπος δεν της επιτρέπει να δανειστεί απὀ τη χρηματαγορὰ σύμφωνα µε τους ὀρους του κοινοὐ δικαἰου χωρὶς την εγγύηση, τουλάγχι- στον τη σιωπηρή, του κράτους. Η επιχείρηση (Ἠπατνοππα- σες εἷε Έγαπος ἔχει προβλέψει την παὐση κάὺε δραστηριότη- τας εξόρυξης για το έτος 2005. Ἐως την ηµεροµηνία εκείνη, όχι.µόνο͵ εἶναι ελάχιστα πιθανόν να ἐχει αποπληρώσει τα τρέχοντα δάνεια, αλλά Όα ἐχει επιβαρυνθεί και µε άλλα, τόσο γιατὶ η εξορυκτική δραστηριότητα παρουσιάζει διαρ- Ὀρωτικό . έλλείμμα, αλλά. καὶι για να΄ εξασφαλἰσει την αποπληρωμή των  προηγούμενων  δανείων». Η  Επιτροπή ἐκρινε ως εκ τούτου, ὁτι τα εν λόγω οµολογιακά δάνεια συνιστούσαν ενισχύσεις, κατὰ την ἑννοια του ἀρθρου 1 της απόφασης. αριθ. 3632/93/ΕΚΑΧ. Η Γαλλία επιβεβαίωσε τη Ὀθέση της Επιτροπής µε την επι- στολή της 26ης Οκτωβρίου 1999, µε την οποία απάντησε στην προειδοποιητική επιστολἠ της 26ης Ιουλίου 1999, αναφέροντας ρητά ὁτι τα ομολογιακά δάνεια που . εἶχαν εκδοθεί απὀ την επιχείρηση (Ἠπατροππᾶσος ἀς Έγαπος µπο- ρούσε να θεωρηθεί ὁτι εἶχαν εκδοθεἰ για λογαριασμὀ του γαλλικού  κράτους. Πολλά ἁλλα  συγκλίνοντα δεδοµένα στοιχειοθετούν εξάλλου την ὑπαρξη της ἐμμεσης εγγύησης απὀ την πλευρὰ του γαλλικού κράτους υπἐρ των οµολογιών που εκδόθηκαν απὀ την . επιχείρηση (Παπροππαρος ἀς Έγαποο. Αυτό υποστηρἰζεται μάλιστα απὀ το γεγονὸς ὁτι, ὀπως ανέφεραν οι γαλλικὲς αρχὲς στην επιστολή της 26ης Οκτωβρίου 1999 «το καθεστὼώς του δηµοσίου οργανισμού που ἐχει η επιχείρηση ΟΕ (ΟΠαινοππᾶσος ς Έγαπος), συνέπεια του οποίου εἶναι να καθίσταται το κράτος δικαιο- δόχος των δικαιωμάτων καὶ υποχρεώσεων της ἐπειτα απὀ τη διάλυσή της, Όα εξωθήσει το γαλλικὀ κράτος να επωμισθεἰ το χρέος της επιχείρησης κατά τη χρονική στιγμή της διά- λυσὴς της, η οποία ὃα επἑλθει μετὰ την παὐση των ὁραστη- ριοτήτων εκµετάλλευσης των ορυχείων ἀνθρακα στον χρο- νικὸ ορίζοντα του. 2005»,