26.6.2002 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1 167/1 (Πράξεις εγκριθείσες δυνάµει του τίτλου ΥΊ της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση) ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 13ης Ιουνίου 2002 για την ἱδρυση ευρωπαϊκού δικτύου σηµείων επαφής σχετικά µε πρόσωπα που ευθύνοντα για γενοκτονία, εγκλήματα κατὰ της ανθρωπότητας καὶ εγκλήµατα πολέµου (2002/494/ΔΕΥ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπὀψη: τον τίτλο ΥΊ της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως το ἀρθρο 30 καὶ το ἀρθρο 34 παράγραφος 27 στοιχεῖο γ), την πρωτοβουλία του Βασιλείου των Κάτω Χωρών (), τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (7), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1 ᾿' Τα διεθνή ποινικά δικαστήρια για την πρὠην Γιουγκοσλαβία και για τη Ρουάντα διερευνούν, διώκουν καὶ εκδικἀζουν απὀ Το 1995 τις υποθέσεις παραβίασης των νόµων καὶ των εθί- μων του πολέμου, γενοκτονίας καὶ εγκλημάτων κατὰ της ανθρωπότητας. (2) . Το καταστατικὀ της Ῥώμης του Διεθνοὺς Ποινικού Δικαστη- ρίου, µε ηµερομηνία 17 Ιουλίου 19958, βεβαιώνει ὁτι τα σο- βαρότερα εγκλήµατα που αφοροὺν τη διεθνή κοινότητα ως σύνολο, ιδίως η γενοκτονία, τα εγκλήματα κατὰ της ανθρω- πότητας καὶ τα εγκλήµατα πολέµου, δεν πρέπει να παραµέ- νουν ατιµώρητα καὶ ὁτι πρέπει να εξασφαλίζεται η αποτελε- σματική διωξή τους µε τη λήψη μέτρων σε εθνικό επίπεδο και µε την ενίσχυση της διεθνούς συνεργασίας. (3) . Το καταστατικὀ της Ῥώμης υπενθυμῖζει ὁτι εἶναι υποχρέωση κάῑε κράτους να ασκεἰ την ποινική δικαιοδοσία του. κατὰ των υπευθύνων τἐτοιων διεθνών εγκλημάτων. (1) Το καταστατικὀ της Ρώμης τονἰζει ὁτι το Διεῦνὲς Ποινικό Δι- καστήριο που ιδρύθηκε µε το. καταστατικὀ . αυτὸὀ  εἶναι συμπληρωματικό προς την εθνική ποινική δικαιοδοσία. (2) . Όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπἐγραψαν ἡἦ κύρωσαν το καταστατικὀ της Ῥώμης. (6) . Ἠ διερεύνηση καὶ η δίωξη της γενοκτονίας, των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας καὶ των . εγκλημάτων  πολέμου, καθὼς καὶ η σχετική ανταλλαγή πληροφοριών, εξακολουθεἰ () ΕΕ ς 295 της 20.10.2001, σ.7. () Γνώμη που διατυπώθηκε στις 9 Απριλίου 2002 (δεν ἐχει ακόμα δηµο- σιευθεἰ στην Επίσημη Εφημερἰδα). 90) [ 2) να αποτελεἰ ευθύνη των εθνικών αρχών, εκτός εἶν το διεῦνὲς δίκαιο ορίζει άλλως. Τα κράτη μέλη βρίσκονται αντιµέτωπα µε πρόσωπα που συμ- μετείχαν σε εγκλήματα αυτού του τύπου καὶ αναζητοὺν κα- ταφύγιο εντὸς των συνόρων της Ευρωπαϊκῆς Ένωσης. Η επιτυχἠς ἐκβαση των αποτελεσµατικών διερευνήσεων καὶ διώξεων ὁσον αφορὰ αυτά τα εγκλήµατα σε εὐνικό επίπεδο, εξαρτάται σε μεγάλο βαὐμό απὀ τη στενή συνεργασία μεταξύ των. διαφόρων. αρχών οι οποῖες εµπλέκονται στην κατα- πολἐμησή τους. Εἶναι ουσιώδους σημασίας οι αρµόδιες αρχὲς των κρατών μερών στο καταστατικὀ της Ῥώμης, συμπεριλαμβανομένων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να συνεργάζον- ται στενὰ στον τοµέα αυτὀ. Εὰν τα κράτη μέλη προβλέψουν τη δυνατότητα ἀμεσης επι- κοινωνίας μεταξύ κεντρικών Καὶ. ειδικευµένων . σημείων επαφής, ὃα ενθαρρυνθεί η στενή συνεργασία. Ἡ στενή συνεργασία μεταξύ των σηµείων επαφής μπορεἰ να παρέχει πληρέστερη γενική εποπτεἰία για τα πρόσωπα που συμμετέχουν σε εγκλήματα αυτού του τύπου, στα οποία συμπεριλαμβάνεται το ζήτημα σε ποια κράτη μέλη τα εγκ- λήµατα αυτὰ αποτελούν αντικείμενο διερεύνησης. Τα κράτη μέλη, στην κοινή θέση 2001/443/ΚΕΠΠΑ του Συμµβουλίου, της 11ης Ιουνίου 2001 για το Διεῦνὲς Ποινικό Δικαστήριο (), δηλώνουν ὁτι τα εγκλήματα που εµπίπτουν στη δικαιοδοσία του Διεθνοὺς Ποινικού Δικαστηρίου ανησυ- χοὖν ὅλα τα κράτη μέλη, τα οποἰα εἶναι αποφασισμένα να συνεργάζονται για την πρόληψη των εγκλημάτων αυτών καὶ για να τερματισθεί η ατιµωρησία των δραστῶν τους. Ἡ παρούσα απόφαση δεν επηρεάζει καμία σύμβαση, συµφω- νία ἡ ρύθμιση σχετικά µε την αµοιβαἰα συνδρομή μεταξύ δι- καστικών αρχών επἰ ποινικών υποθέσεων, () ΕΕΤ. 155 της 12.6.2001, σ. 19.