7.72001 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων π 186/11 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 28ης Ιουνίου 2001 για τη Ὀέσπιση προγράµµατος ενθάρρυνσης και ανταλλαγών, κατάρτισης και συνεργασίας στον τοµέα της πρύληψης του εγκλήµατος (Ιπποκράτης) (2001/515/ΔΕΥ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, (8) . Στην παρούσα απόφαση περιλαμβάνεται ποσὀ δηµοσιονο- Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, καὶ ιδίως το ἂἀρθρο 30 παράγραφος 1, το ἂρθρο 31 καὶ το ἀρθρο 34 παράγραφος 2 στοιχεῖο γ). την πρὀταση της Επιτροπής ()), τη γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2), Εκτιμώντας τα ακὀλουθα: ( Το ὀρθρο 29 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση ορίζει ὁτι στόχος της Ένωσης εἶναι η εξασφἀλιση υψηλοὺ επιπέδου προστασίας στους πολῖτες εντὸς ενὸς χώρου ελευθερίας, ασφάἀλειας και δικαιοσύνης, µε την ανάπτυξη κοινής δράσης μεταξύ των κρατών μελών, ιδίως στον τοµέα της πρὀληψης του. εγκλήµατος, οργανωµένου ἡ μη. (2)) . Σύµφωνα µε τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συµβου- λίου του Τάμπερε, πρέπει να ενταθεί η συνεργασία στον τοµέα της καταπολέµησης του εγκλήµατος καὶ να μελετηθεἰ η δυνατότητα Ὀέσπισης προγράµµατος που ὃα χρηµατοδο- τεῖται απὀ την Κοινότητα για τη στήριξη της εν λόγω συνεργασίας. (ϱ) . Η αποκτηθεῖσα πείρα απὀ τη διαχείριση ἁλλων προγραµ- μάτων παρέµβασης τα οποία χρηματοδοτεἰ η Κοινότητα, όπως το Οἰδίῃ ἡ το Γαΐοοπε, επιβεβαιώνει την αξία ενὸς τέτοιου νομοθετήµατος για την πρόληψη του. εγκλήµατος, το οποῖο ὃα χρηματοδοτηθεί απὀ το γενικό προὐπολογισμό της Ευρωπαϊκῆς Ἓνωσης. (4) . Ἠ μέγιστη αποτελεσµατικότητα της παρέµβασης της Ευρω- παϊκής Ένωσης ὃα εξασφαλιστεί εὰν καλύπτει ὁλες τις µορ- φὲς του εγκλήματος, οργανωµένου ἡ μη. (ϱ) . Ο πολύπλοκος χαρακτήρας του. εγκλήματος στα κράτη μέλη, και η πολυμορφία των πολιτικὠών πρόληψης τις οποίες ακολουθούν, δημιουργούν την ανάγκη πολυτομεακών προ- σεγγίσεων που βασίζονται στη γνώση του. εγκλήµατος. (6) Το παρὸν πρόγραμμα, ὁπως τα υπόλοιπα προγράµµατα συνεργασίας στον τοµέα της δικαιοσύνης καὶ των εσωτε- ρικών υποθέσεων, εἶναι προσιτὀ στις υποψήφιες προς προσχώρηση χώρες, προκειµένου να διευκολυνθεί η συμμε- τοχή τους στα σχέδια που υποστηρίζονται απὀ το πρὀ- γραμμα. () . Τα µἐτρα που απαιτούνται για την εφαρµογή της παρούσας απόφασης πρέἐπει να Ὀεσπισθούν µε τη διαδικασία της παρούσας απόφασης. () ΕΕ 96 Ε της 27.2.2001, σ. 244. () Γνώμη που διατυπώθηκε στις 5 Απριλίου 2001 (δεν ἐχει δηµοσιευθεἰ ακόμη στην Επίσημη Εφημερἰδα). μικής αναφορᾶς, κατά την ἐννοια του. σηµείου 34 της διοργανικής συµφωνίας της όης Μαΐου 1999, μεταξύ Ευρω- παϊκού Κοινοβουλίου, Συµβουλίου και Επιτροπής για τη δηµοσιονομική πειθαρχία και τη βελτίωση της διαδικασίας του προὐπολογισμού ()), για τη συνολική διάρκεια του προ- γράµµατος, χωρὶς εξ αυτού να Ὀἴγονται οι εξουσίες της αρµόδιας για τον προὐπολογισμό αρχής ὁπως ορίζονται στην συνθήκη ΕΚ, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Ἄρθρο 1 Θἑἐσπιση του προγράµµατος 1. . Με την παρούσα πρὀταση Ὀεσπἰζεται πρόγραμμα συνεργα- σίας στον τοµέα της πρὀληψης του εγκλήµατος, ονόµατι «ἴππο- κράτης». 2, Το πρὀόγραμμα  θεσπίζεται για την περίοδο απὀ την Ίη Ἰανουαρίου 2001 ἑἐως τις 31 Δεκεμβρίου 2002. Ἄρθρο 2 Στόχοι του προγράµµατος 1. . Το πρόγραμμα συμβάλλει στο γενικότερο στόχο εξασφἀλισης στους πολίτες υψηλού επιπέδου προστασίας, εντὸς ενὸς χώρου ελευθερίας, ασφάλειας καὶ δικαιοσύνης. Στο πλαἰσιο αυτό, προορί- ζεται να προωθήσει τη συνεργασία ανάµεσα σε ὁλους τους δηµό- σιους καὶ ιδιωτικοὺς οργανισμούς των κρατὼών μελών που ασχολού- νται µε την πρὀληψη του. εγκλήματος, οργανωµένου ἡ μη. 2, . Οἱ υποψήφιες προς ἑνταξη χώρες μπορούν να συμμετέχουν στα σχέδια για να εξοικειωθούν µε το κεκτηµένο της Ευρωπαϊκής Ένωσης καὶ να προετοιμαστούν για την ἐνταξή τους. Άλλες τρίτες χώρες μπορούν επίσης να συμμετάσχουν εφὀόσον αυτό εξυπηρετεἰ τους στόχους των σχεδίων. Άρθρο 3 Πρὀόσβαση στο πρὀόγραμμα ]. Στο πλαῖσιο του. προγράµµατος συγχρηματοδοτούνται τα σχέδια τα οποἰα υποβάλλουν οι δηµόσιοι ἡ ιδιωτικοί οργανισμοἰ της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ασχολούνται µε την πρόληψη του εγκλήματος. 2. Τια να εἶναι επιλέξιµα προς συγχρηµατοδότηση, τα σχέδια πρέπει να εφαρµόζονται μεταξύ τουλάχιστον τριών κρατών μελών ἡ δύο κρατών μελών καὶ μιας υποψήφιας χώρας καιὶ να εξυπηρετούν τους στόχους του ἀἂρθρου 2. ( ΕΕ ς 172 της 18.6.1999, σ. Ἱ.