11/46 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 16.1.2001 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 20ής Σεπτεμβρίου 2000 για τροποποίηση της απόφασης 1999/295/ΕΚ για την κρατική ενίσχυση που χορηγήθηκε στην Ισπανία υπἑρ της επιχείρησης 5πίαοε 5Α, που εἶναι εγκατεστημένη στην Τοττεῖανερα (Οαπίαδτία) [κοινοποιηθείσα υπὀ τον αριῦμό Ε(2000) 2741] (Το κείµενο στην ισπανικἠ γλὠσσα εἶναι το μόνο αυθεντικό) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) (2001/43/ΕΏ Ἡ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καιὶ ιδίως το ἀρῦρο 88 παράγραφος 2, πρὠτο εδάφιο, αφού κάλεσε τους ενδιαφερόµενους να υποβάλουν τις παρατηρή- σεις τους σύμφωνα µε το εν λόγω ἀρθρο (), Εκτιμώντας τα ακὀλουθα: Ι. ΙΣΤΟΡΙΚΟ Α. Απόφαση της Επιτροπἠς 199/395/ΕΚ () Με την απόφαση να κινήῆσει τη διαδικασία βάσει των διατἀ- ξεων του ἀρῦρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης σχετικά µε ορισµένα μέτρα που αναλήφθηκαν υπὲἑρ της επιχείρησης 5ος]εάσα Ναοϊοπαὶ ἀς Ιπάμσίτίας γ Αρ[ϊοαοίοπος ς (οἰμ- Ίοσα ΕοραΏοία 5Α (), (στο εξής «5ΝΙΑΕ)), η Επιτροπή εξέφρασε επιφυλἀξεις σχετικά µε το κατὰ πόσον οι συµφω- νὶες επιστροφής που συνάφθηκαν μεταξύ της 5ΝΙΑΕ καὶ του ταµείου εγγύησης μισθών Εορᾶσα καθώς καὶ η σχεδια- σθεῖσα συµφωνία μεταξὺύ της 5ΝΙΑΟΕ καὶ του ταµείου κοινωνικῆς ασφἀλισης, μεταξύ ἀλλων μέτρων, αποτελούσαν συμβατή κρατική ενίσχυση βάσει των διατάξεων του ἀρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης. Στην απόφαση 1999/395/ΕΚ, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ὁτι η αντιµετώπιση των χρεών της 5ΝΙΑςΕ, μέσω των προαναφερθεισών συµφωνιών, δεν ἦταν σύμφωνη µε τις επικρατούσες συνθήκες της αγορὰς εφὀσον τα επιτὀ- κια που εφαρµόστηκαν ἦταν κατώτερα εκεΐνων της αγορᾶς. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή στην απόφασή της δήλωσε ὁτι οι προαναφερθείσες συµφωνίες ἦταν ασυμβίβαστες προς την κοινή  αγοράἀ. Η Ισπανία ἀσκησε προσφυγή κατὰ της απόφασης 1999/ 395/ΕΚ ενώπιον του Δικαστηρίου, η οποία καταχωρίστηκε στο πρωτόκολλο του. Δικαστηρίου στις 24 Δεκεμβρίου 1998 (υπόθεση (-479]98). Η υπόθεση απετέλεσε επίσης αντικείµενο προσφυγἠς εκ μέρους της αποδέκτριας . επι- χείρησης, 5ΝΙΑΕ, ενωπιον του  Πρωτοδικείου η΄ οποῖα καταχωρίσθηκε στο πρωτόκολλο του Πρωτοδικείου στις 24 Αυγούστου 1999 (υπόθεση Τ-190/99). Καὶ οι δύο υποθέ- σεις αυτήὴ τη στιγμή εκκρεμούν. 110 της 15.4.2000, σ. 31. Ες ΕΕ Ι. 149 της 16.6.1999, σ. 40. Ες 49 της 14.2.19985, σ. 2. (4) Β. Η απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοι- νοτήτων της 29ης Απριλίου 1999 στην υπόθεση -342]96, Ισπανία κατὰ Επιτροπής ('), σχετικά µε την κρατική ενίσχυση που χορηγήθηκε απὀ. την Ἱσπανία στην επιχείρηση Ταδασεχ (στο εξῆς η «απὀ- φαση Ταηδασεχ») Στις 29 Απριλίου 1999, το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση στηυ υπόθεση (-342]96, Ισπανία κατὰ Επιτροπῆς, σχετικά µε την κρατική ενίσχυση που χορηγήθηκε απὀ την Ισπανία υπἐρ της επιχείρησης Τιδνασοχ (στο εξής απόφαση Τυδα- οεΧ). Το Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση της Επιτροπής 97/21/ΕΚ, ΕΚΑΧ (), η οποία κήρυσσε ασυµβίβαστη την ενίσχυση υπὲρ της Ταδαοοχ, τις νὲες συμφωνίες μεταξὺ Ταδασοχ καὶ του ταµείου κοινωνικών ασφαλίσεων καθώς καὶ τις συμφωνἰες επιστροφής μεταξύ της Τυδασεχ καὶ τουῦ Εοραᾶδα, εφόσον τα επιτόκια ἦταν κατώτερα των επιτοκίων της αγοράς. Στην απὀφασή του, το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρα- σμα ὁτι το Εορᾶσᾶ δεν χορηγεἰ δάνεια σε επιχειρήσεις υπὀ πτὠώχευση ἡ προβληματικές επιχειρήσεις, αλλά ανταποκρἰνε- ται σε νόµιμες αιτήσεις που υποβάλλονται απὀ εργαζοµὲ- νους για την καταβολἠ χρημάτων τα οποία στη συνέχεια ανακτὰ απὀ τις επιχειρήσεις. Ἐπίσης, το ταμµεῖο Εορᾶσα μπορεί να συνάπτει συμφωνἰες επιστροφής που ὃΌα του επι- τρέπουν την αναδιάρθρωση των οφειλομένων ποσών ἦ να προβλέπει επιστροφή σε δόσεις. Επίσης, το ταμείο κοινωνικής ασφάλισης μµπορεί να συμφωνήσει την αναδιάρθρωση των χρεών, σε συνάρτηση µε τις εισφορὲς κοινωνικής ασφάλισης ἡ την τµηματική τους εξόφληση. Το Δικαστήριο σηµείωσε ὁτι σε αυτὲς τις συμφωνῖες επι- στροφής και αναδιάρθρωσης, το κράτος δεν ενεργεί ως δηµόσιος επενδυτής η συμπεριφορὰ του οποἰου πρέπει να συγκρίνεται µε τη συμπεριφορά ιδιώτη επενδυτή που επεν- δύει κεφάλαια µε στόχο να αποκτήῆσει κἐέρδος, αλλὰ ως κρατικὸς πιστωτἠς ο οποίος, όπως καὶ ο ιδιώτης πιστωτής, ζητά την ανάκτηση των. οφειλομένων ποσών. Οι τόκοι που συνήθως εφαρµόζονται σε αυτὸ το εἶδος των πιστώσεων αποσκοπούν στην αποζηµίωση του πιστωτή λόγω της καθυστέρησης τον οφειλέτη να καταβάλει το χρέος του, ἦτοι τόκοι υπερηµερίας. Εὰν το ποσοστὀ των τόκων υπερη- μερίας που εφαρµόζεται στα δάνεια τα οποία χορηγούνται απὀ δηµόσιο πιστωτή εἶναι χαμηλότερο απὀ το ποσοστὀ που εφαρμόζεται στην περίπτωση ιδιώτη επενδυτή, ὃα πρὲ- πει να εφαρµοστεί το δεύτερο αυτό ποσοστὀ. Με βάση τους προαναφερθέντες ισχυρισμούς, το Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση 97/21/ΕΚ, ΕΚΑΧ στο βαὐμό που κήρυσσε τα μέτρα ασυμβίβαστα προς τη συνθήκη ΕΚ. (] Συλ. 1999, σ. Ι-2459. ϱ) ΕΕ Ι. 8 της 11.1.1997, σ. 14.