24 ἃ δὶ 'Ἐπίσημη Ἐφημερίδα τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων ᾿Αριθ. [,238/1 (Πράξεις, γιά τήν ἰσχύ τῶν ὁποίων δέν ἀπαιτεῖται δηµοσίευση) ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ τῆς 20ῆς Ἰουλίου 1981 περί τοῦ κοινοτικοῦ καταλόγου τῶν μειονεκτικῶν γεωργικῶν περιοχῶν κατά τήν ἔννοια τῆς ὁδηγίας 7Ί5/268/ΕΟΚ (Ἑλλάς) (81/645/ΕΟΚ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Ἔχοντας ὑπόψη: τῆ συνθήκη περί ἱδρύσεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονο- μικῆς Κοινότητος, τῆν ὁδηγία 75/268/ΕΟΚ τοῦ Συµβουλίου τῆς 28ης ᾿Απριλίου 1975 περί τῆς ὀρεινῆς γεωργίας καί τῆς γεωργίας σὲ ὁρισμένες μειονεκτικές περιοχές ()), ὅπως τροποποιήθηκε τελευταία ἀπό τήν ὁδηγία 850/666/ΕΟΚ (2), καί ἰδίοως τό ἄρθρο 2 παράγρα- φος 2, τῆν πρόταση τῆς ᾿Επιτροπῆς, τή γνώµη τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου (2), τῆῇ γνώµη τῆς Οἰκονομικῆς καί Κοινωνικῆς Ἔπι- τροπῆς (), Ἐκτιμώντας: ὅτι ἡ κυβέρνηση τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας ἀνα- κοίνωσε στήὴν ᾿Επιτροπή, σύμφωνα μέ τό ἄρθρο 2 παράγραφος 1 τῆς ὁδηγίας 75/268/ΕΟΚ, 102 περι- Οχές πού μποροῦν νά περιληφθοῦν στόν κοινοτικό κατάλογο τῶν μειονεκτικῶν γεωργικῶν περιοχῶν, καθώς καί πληροφορίες σχετικά μέ τά χαρακτηρι- στικά τῶν περιοχῶν αὐτῶν- (') ΕΕ ἀριθ. Ι. 128 τῆς Ι9. 5..1975, σ. ]. (1) ΕΕ ἀριθ. Ι. 180 τῆς 14. 7. 1950, σ. 34. , () Γνώμη πού διατυπώθηκε στίς 10 ᾿Ιουλίου Ι981 (δέν δημοσιεύθηκε ἀκόμη στήν Επίσημη Ἐφημερίδα). (1 Γνώμη πού διατυπώθηκε στίς 2 ἸΙουλίου 1981 (δέν δημοσιεύθηκε ἀκόμη στήν ᾿Επίσημη ᾿Εφημερίδα). ὅτι ἔχει ληφθεῖ ὡς ἔνδειξη τῶν πολύ δυσχερῶν κλι- ματικῶν συνθηκῶν, πού ἀναφέρονται στό ἄρθρο 3 παράγραφος 3 πρώτη περίπτωση τῆς ὁδηγίας Ί5/ 268/ΕΟΚ, ἐλάχιστο ὑψόμετρο 800 µέτρων: ὅτι οἱ ἀπότομες κλίσεις, πού ἀναφέρονται στό ἄρθρο 3 παράγραφος 3 δεύτερη περίπτωση τῆς ὁδη- γίας 75/268/ΕΟΚ, ὁρίζονται τουλάχιστον σέ 20 9/: ὅτι ἐφ' ὅσον ὑπάρχει συνδυασμός τῶν δύο προανα- φερόµενων παραγόντων, κατά τῆν ἔννοια  τοῦ ἄρθρου 3 παράγραφος 3 τρίτη περίπτωση τῆς ὁδη- γίας Ί5/268/ΕΟΚ, ἔχει ληφθεῖ ὑπόψη ἐλάχιστο ὑψόμετρο 600 µέτρων καὶ συγχρόνως κλίση τουλά- χιστον 16 06: ὅτι κατά κανόνα, τουλάχιστον τό 80 046 τῆς ἑκτά- σεως τῆς κοινότητος πρέπει νά ἀνταποκρίνεται σὲ ἕνα ἤ περισσότερα ἀπό τά χαρακτηριστικά αὐτά: ὅτι τό ποσοστόὀ αὐτό μπορεῖ νά μειωθεῖ, τό περισ- σότερο, μέχρι 50 90 σέ ἐξαιρετικές περιπτώσεις, ἐφ᾽ ὅσον δηλαδή πρόκειται γιά τίς κοινότητες πού βρί- σκονται στήν ἴδια ὀρεινή διαµόρφωση, ὅπου  οἱ κλιματικές καί τοπογραφικές συνθῆκες εἶναι ἴδιες καί τά ἐπίπεδα ἀποδόσεως καί εἰσοδήματος ἀρ- κετά χαμηλά: ὅτι ὡς χαρακτηριστικά τῶν περιορισµένης παρα- γωγικότητας τῶν ἐδαφῶν πού ἀναφέρονται στό ἄρθρο 3 παράγραφος 4 σημεῖο α τῆς ὁδηγίας 75/ 268/ΕΟΚ λαµβάνονται ὑπόψη ἕνα ἐπίπεδο ἀποδό- σεως πού δέν ξεπερνᾶ τό 80 90 τοῦ ἐθνικοῦ µέσου ὅρου καί ἐπί πλέον µιά ἀναλογία πτωχῶν βοσκοτό- πων τουλάχιστον 30 900 τῆς ὠφέλιμης γεωργικῆς ἐπιφάνειας”: ᾽ ὅτι τά οἰκονομικά ἀποτελέσματα πού εἶναι σηµα- ντικά κατώτερα ἀπό τόν µέσο ὅρο πού ἀναφέρεται