10.11.2009 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ι. 292/5 (Πράξεις εγκριθεἰσες δυνάµει των συνθηκών ΕΚ/Ευρατόµ των οποἰων η δηµοσίευση δεν εἶναι υποχρεωτική) ΟΔΗΓΙΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΟΔΗΓΙΑ 2009/132/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 19ης Οκτωβρίου 2009 για καθορισμό του πεδίου εφαρµογἠς του ἀρθρου 143 στοιχεία β) και γ) της οδηγἰας 2006/112/ΕΚ ὀσον αφορὰ την απαλλαγή απὀ τον φόρο προστιθέµενης αξίας ορισµένων οριστικών εισαγωγών αγαθών (κωδικοποιηµένη ἐκδοση) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής Κοινότη- τας, Καὶ ιδίως τα ἀρθρα 93 και 94, την πρόταση της Επιτροπής, τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (3), τη γνώμη της Ευρωπαϊκῆς Οικονοµικής καὶ. Κοινωνικής Επιτρο- πῆς (0, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1 . Ηοδηγία 53/181/ΕΟΚ του Συµβουλίου, της 2δης Μαρτίου 1983, για τον καθορισμὀ του. πεδῖου εφαρμογἠς  του ἀρθρου 14 παράγραφος 1 περίπτωση ὃ) της οδηγίας 77]388/ΕΟΚ για την απαλλαγή απὀ το φόρο προστιθεµένης αξίας ορισµένων οριστικών εισαγωγών αγαθών ()), ἐχει τρο- ποποιηθεἰ επανειλημμένα καὶ ουσιωδώς (). Εἶναι, ως εκ τού- του, σκόπιµη, για λόγους σαφήνειας καὶ ορθολογισμού, η κωδικοποίηση της εν λόγω οδηγίας. 2). Δυνὰμει του ἀρθρου 131 καὶ του ἀρθρου 143 σημεῖα β) καὶ γ) της οδηγἰας 2006/112/ΕΚ του Συµβουλίου, της 2δης Νοεμβρίου 2006, σχετικὰ µε το κοινὸ σύστημα φόρου προ- στιθέμενης αξίας (), τα κράτη μέλη, µε την . επιφύλαξη ἄλλων κοινοτικών διατάξεων και µε τις προὐποθέσεις που ορίζουν, ιδίως, για να αποτρέψουν κάῑε ενδεχόµενη φορο- () Γνώμη της Ί1ης Μαρτίου 2009 (δεν ἐχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα). ( ΕΕ Ο 175 της 25.7.2009, σ. 123. () ΕΕ Ι. 105 της 23.4.1983, σ. 38. () Βλέπε παράρτηµα Π μέρος Α. ) ΕΕ Ι. 347 της 11.12.2006, σ. 1. διαφυγή, φοροαποφυγή ἡἦ κατάχρηση, απαλλάσσουν τις ορι- στικὲς εισαγωγές αγαθὼν τα οποία δικαιούνται τελωνειακής ατέλειας εκτὸς απὀ αυτὲς που προβλὲπει το κοινό δασµολό- γιο. Δυνάμει του. ἀρθρου. 145 της οδηγίας 2006/1172/ΕΚ, η Επιτροπή υποχρεούται να υποβάλει στο Συμβούλιο προτά- σεις, για τον καθορισμὀ κοινοτικὠν φορολογικών κανόνων, οι οποῖες Όα προσδιορίζουν το πεδίο εφαρμογἠς των απαλ- λαγὼν που προβλέπονται στα ἄρθρα 143 καὶ 144 της εν λόγω οδηγἰας και τις πρακτικὲς λεπτομέρειες της εφαρµογἠς τους. Αν καὶ εἶναι επιθυμητόὀ να επιτευχθεἰ ὁσο το δυνατό µεγα- λύτερη ενότητα ανάµεσα στο τελωνειακὀ καθεστώς καιὶ το καθεστώς που διέπει τον φόρο προστιθεµένης αξίας, εἶναι εξίσου αναγκαἰο να λαμβάνονται υπὀόψη για την εφαρμογή του τελευταἰου αυτού καθεστώτος οι διαφορὲς απὀ ἀποψη σκοπού και διάρθρωσης ανάµεσα στους δασμούς καὶ στο φόρο προστιθεµένης αξίας. Οσον αφορὰ τον φόρο προστιθεµένης αξίας, ὃα πρέπει να προβλεφθεἰ διαφορετικὀ καθεστώς για τις εισαγωγές κατὰ το μέτρο που αυτὸ απαπτεῖται για τους στόχους της φορολογι- κῆς εναρµόνισης. Οἱ απαλλαγὲς κατὰ την εισαγωγἠ μπορούν να παρέχονται μόνο αν δεν υπάρχει κίνδυνος να θιγούν απὀ Την παροχή αυτή οι συνθήκες ανταγωνισμού της εσωτερικής αγοράς. Ορισμένες ατέλειες, που ισχύουν στα κράτη μέλη, απορρὲ- ουν απὀ συμβάσεις μεταξὺ των κρατών μελών καὶ τρίτων χωρών ἡ ἄλλων κρατών μελών, οι οποῖες, λόγω του αντικει- μένου τους, αφορούν µόνο τα κράτη μέλη που τις έχουν υπογρἀψει. Δεν εἶναι χρήσιμος ο καθορισμός, σε κοινοτικό επίπεδο, των προὐποθέσεων χορήγησης παρὀµοιων ατελειών. Αρκεἰ να εξουσιοδοτηθούν τα ενδιαφερόµενα κράτη μέλη για Τη διατήρησή τους.