Γ 149/34 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2.6.2001 ΟΔΗΓΙΑ 2001/40/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 28ης Μαΐου 2001 σχετικὰ µε την αµοιβαία αναγνώριση αποφάἀσεων απομάκρυνσης υπηκόων τρίτων χωρών ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καιὶ ιδίως το ἀρθρο 63 σημείο 3, την πρωτοβουλία της Γαλλικῆς Δημοκρατίας (), τη γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2), Εκτιμώντας τα ακὀλουθα: (1) . Η συνθήκη προβλέπει ὁτι το Συμβούλιο θεσπίζει µέτρα περὶ μεταναστευτικής πολιτικής στους τομείς των προὐποθέσεων εισόδου καὶ διαμονής αλλά καὶ της παράνοµης µετανά- στευσης καὶ της παράνοµης διαμονής. 2) . Το Ευρωπαϊκὸ Συμβούλιο του Τάμπερε, στις 15 καὶι 16 Οκτωβρίου 1999, επιβεβαἰωσε τη βοὐλησή του να εγκαδι- δρύσει ἑνα χώρο. ελευθερίας͵ ασφἀλειας καιὶ. δικαιοσύνης. Προς το σκοπό αυτό, απαιτεῖται η κοινή ευρωπαϊκή πολιτική σε θέµατα ασύλου και μετανάστευσης να επιδιώκει, εκ παραλλήλου, τη. δίκαιη. μεταχείριση των υπηκόων  τρίτων χωρών καὶ την καλύτερη. διαχείριση των μεταναστευτικών ροών. (2) . Ἡ ανάγκη να εξασφαλισθεἰ μεγαλύτερη αποτελεσµατικότητα κατἀ την εκτέλεση των αποφάἀσεων αποµάκρυνσης καθώς καὶ καλύτερη συνεργασία των κρατών µελών, επιβάλλει την αμοιβαία αναγνώριση των αποφάσεων αποµάκρυνσης. (4) ' Οἱ αποφἀσεις απομάκρυνσης υπηκόων τρίτων χωρών θα πρέπει να υιοθετούνται σύμφωνα µε τα θεµελιώδη δικαιώ- µατα, ὁπως αυτά κατοχυρώνονται απὀ την Ευρωπαϊκή σύμ- βαση για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου καὶ των θεμελιωδών ελευθεριών της 4ης Νοεμβρίου 1950, καὶ ιδίως τα ἀρθρα 2 και δ, και τη σύμβαση της Γενεύης για το καθεστώς των προσφύγων της 2δης Ιουλίου 1951, καὶ ὀπως αυτὰ απορρέουν απὀ τις κοινὲς συνταγματικὲς αρχὲς των. κρατών μελών. (δ) . Σύμφωνα µε την αρχὴ της επικουρικότητας, ο στόχος της προβλεπόμενης δράσης, ἦτοι η συνεργασία μεταξύ κρατών µελών σε θέµατα αποµάκρυνσης υπηκόων τρίτων χωρών, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς απὀ τα κράτη μέλη  και, συνεπώς, λόγω των  αποτελεσμάτων της  σχεδιαζόµενης δράσης, μπορεἰ να επιτευχθεἰ καλύτερα σε κοινοτικὀ. επἰ- πεδο. Η παροὖσα οδηγία δεν υπερβαἰνει τα αναγκαἰα ὁρια για την επίτευξη του στόχου αυτού. (6)  Σύμφωνα µε το ἀρθρο 3 του πρωτοκόλλου σχετικὰ µε τη Ὀέση του Ἠνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, το οποίο εἶναι προσαρτηµένο στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση καὶ τη συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Ηνωμένο Βασίλειο κοινοποίησε, µε επιστολἠ που ἐφερε () ΕΕ Ο 243 της 24.85.2000, σ. Ἱ. () Γνώμη της Ί3ης Μαρτίου 2001. (Δεν ἔχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη  Εφημερίδα). ημερομηνία 18 Οκτωβρίου 2000, την επιθυμία του να συμμετάσχει στη Ὀέσπιση και την εφαρμογή της παροὐσας οδηγίας. ). Σύμφωνα µε τα ἀρθρα 1 καὶ 2 του πρωτοκόλλου για τη Ὀέση της Δανίας το οποἰο ἐχει προσαρτηθεί στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση καιὶ στη συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η΄ Δανία δεν  συμμετέχει στη Ὀέσπιση της παρούσας οδηγίας και, συνεπώς, δεν δεσμεύεται απὀ αυτήν, οὐτε υπόκειται στην εφαρμογή της. Δεδομένου ὁτι η παρούσα οδηγἰα αποσκοπεἰ στην ανάπτυξη του κεκτη- μένου του Σένγκεν κατ’ εφαρµογή των διατάξεων του τίτλου Γ της συνθήκης για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότη- τας, η Δανία, σύμφωνα µε το ἀρθρο 5 του προαναφερόµε- νου πρωτοκόλλου, ὃα αποφασἰσει, μέσα σε προθεσμία ἐξι μηνών απὀ την ἐκδοση της παρούσας οδηγίας απὀ το Συµ- βούλιο, αν θα τη μεταφἑρει ἡ ὀχι, στο εθνικό της δίκαιο. (8) . Όσον αφορὰ τη Δημοκρατία της Ισλανδίας καὶ το Βασίλειο της Νορβηγίας, η παρούσα οδηγία αποτελεἰ ανάπτυξη του κεκτηµένου του Σένγκεν, κατά την ἔννοια της συμφωνίας η οποία συνήφθη στις 18 Μαΐου 1999 απὀ το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης καὶ τα δύο αυτὰ κράτη. Μετά το πἐρας των. διαδικασιών που προβλέπονται απὀ τη συμφωνία, τα δικαιώµατα. καὶ οἱ υποχρεώσεις που απορρέουν απὀ την παρούσα οδηγία α ισχύουν καὶ στα δύο αυτὰ κράτη, καθὼς καὶ στις σχέσεις μεταξὺ των δύο αυτών κρατών καὶ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στα. οποία απευθύνεται η παρούσα οδηγία, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Ἄρθρο 1 1.... Με την επιφύλαξη αφενὸός των υποχρεώσεων που απορρέουν απὀ το ἀρθρο 23 καὶ αφετέρου απὀ την εφαρµογή του ἂἀρθρου 96 της σύμβασης για την εφαρμογή της συµφωνίας του Σένγκεν της 14ης Ιουνίου 1985, που υπογρἀφηκε στο Σένγκεν, στις 19 Ιου- νίου 1990, εφεξής αποκαλούμενης «σύμβαση 5οΏεπσεΏ», το αντι- κείµενο της παροὐσας οδηγίας εἶναι να καθιστὰ δυνατή την αναγνώριση απόφασης απομάκρυνσης που λαμβάνει µια αρµόδια αρχή κράτους μέλους, εφεξής αποκαλούμενου «κράτος μέλος της απόφασης», κατἀ υπηκὀου τρίτης χώρας ευρισκόµενου στο έδαφος ἄλλου κράτους μέλους, εφεξής αποκαλούμενου «κράτος μέλος της εκτέλεσης». 2. Κάθε απόφαση που λαμβάνεται δυνάµει της παραγράἀφου 1, εφαρμόζεται σύμφωνα µε την ισχύουσα νοµοθεσία του. κράτους µέλους της εκτέλεσης. 3, . Ἡ παρούσα οδηγἰα δεν ισχύει για τα μέλη των οικογενειῶν των πολιτών της Ένωσης που ασκούν το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας.