Αριθ. Ι. 164/4 Ἐπίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτῆτων 3. 7. 96 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1275/06 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της Ίας Ιουλίου 1996 σχετικά µε τον καθορισµό, για την περίοδο εµπορίας 1996/97 της ελάχιστης τιμής που καταδάλλεται στουὺς παραγωγούς για τα µη µεταποιηµένα ξηρά σύκα καὶ τοῦ ποσού της ενίσχυσης στην παραγωγή για τα ξηρά σύκα Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη; τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκῆς Κοινότητας, τον Κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 426/86 του Συµμθουλίου, της 24ς Φεδρουαρίου 1986, περί κοινῆς οργανώσεως αγοράς στον τοµέα των µεταποιηµένων προϊόντων µε δάση τα οπωροκηπευτικά ('), όπως τροποποιήδηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριδ. 2314/95 της Επιτροπῆς (2), και ιδίως το ἀρθρο 4 παράγραφος 4 και το ἀρθρο 5 παράγραφος Ἐκτιμώντας: ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1206/90 του Συµδουλίου (2), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 2202/90 (), καθορίζει τουὺς γενικούς κανόνες του καθε- στώτος ενισχύσεως στην παραγωγῆ στον τοµέα των οπωρο- κηπευτικών: ότι, σύμφωνα µε το ἀρθρο 4 παράγραφος 1 τοῦ κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 426/86, η ελάχιστη τιμή ποὺ καταθάλλεται στους παραγωγούς πρέπει να καθορίζεται µε θβάση την ελάχιστη τιμή που ίσχυε κατά την προηγούμενη περίοδο εμπορίας, την οξέλιξη των τιμών δάσης στον τοµέα των οπωροκηπευτικών και την ανάγκη να εξασφαλιστεί η κανο- γικῆ διάθεση των νωπών προϊόντων προς τοὺς διάφορους προορισμούς, συμπεριλαμθανοµένου του. εφοδιασμού της διοµηχανίας µεταποίησης: ότι το άρθρο 4 παράγραφος 2 τουῦ κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 426/86 ορίζει ὁτι ελάχιστη τιμήῆ πουὺ καταθάλλεται στους παραγωγούς για τα μη µεταποιημένα ξηρά σύκα προσανξά- νεται κάθε μῆνα, κατά τη διάρκεια ενός ορισµένου χρονι- κού διαστήµατος της περιόδου εµπορίας, κατά ποσό που αντιστοιχεί στα έἔξοδα αποθεµατοποίησης: ότι, για τον καθορισµό τουῦ ποσού αυτού, πρέπει να λαμθάνονται υπόψη τα τεχνικά ἕξοδα αποδεµατοποίησης και οι τόκοι: ότι το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριδ. 426/86 ορίζει τα κριτῆρια για τον καθορισµό του ποσού της ενίσχυσης στην παραγωγή: ὁτι είναι σκόπιµο να λαμθάνεται, ιδίως, υπόψη το ποσό της ενίσχυσης πουὺ καθορίστηκε για την προηγούμενη περίοδο εµπορίας, προσαρµοσμένο ἔτσι ώστε να λαµδάνεται υπόψη η εξέλιξη της ελάχιστης τιμῆς ποὺ καταθάλλεται στοὺς παραγωγούς και η διαφορά μεταξύ του κόστους της πρώτης ύλης στην Κοινότητα και τοῦ κόστους της πρώτης ύλης στις κύριες ανταγωνιστικές τρίτες χώρες: ( ΕΕ αριδ. Ι. 49 της 37. 2. 1986, σ. Ἰ. () ΕΕ αριθ. Ι. 233 της 30. 9, 1995 σ. 69. () ΕΕ αριδ. Ι. 119 της 11. 5. 1990, σ. Ί4. ( ΕΕ αριθ. Ι. 201 της 31. 7. 1990, σ. 4. ότι τα μέτρα που προθλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα µε τη γνώµη της επιτροπής διαχείρισης µετα- ποιηµένων προϊόντων µε δάση τα οπωροκηπευτικά, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο ] Για την περίοδο εµπορίας 1996/97: α) η ελάχιστη τιμῆ που αναφέρεται στο άρθρο 4 του κανο- νισμού (ΕΟΚ) αριθ. 426/86 καὶ που καταθδάλλεται στοὺς παραγωγούς για τα µη µεταποιημένα ξηρά σύκα της κατηγορίας Γ και ϐ) η ενίσχυση στην παραγωγή πουὺ αναφέρεται στο ἀρθρο 5 του εν λόγω κανονισµού, για τα ξηρά σύκα της κατηγο- ρίας Γ, καθορίζονται στο παράρτηµα του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 2 Το ποσό κατά το οποίο προσανυξάνεται η ελάχιστη τιμή για τα µη µεταποιημµένα ξηρά σύκα, την πρώτη ημέρα κάθε μῆνα από το Σεπτέμδριο μέχρι τον Ιούνιο, καθορίζεται σε θ,066 Εο ανά 100 χιλιόγραµµα καθαρού θάρους της κατη- γορίας Γ. Για τις ἄλλες κατηγορίες, το ποσό αυτό πολλαπλασιάζεται µε το συντελεστή που εφαρµόζεται στην ελάχιστη τιμή, που αναφέρεται στο παράρτηµα Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1709/84 της Επιτροπῆς (2), όπως τροποποιῆθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 2322/89 (4. Άρθρο 3 Όταν η µεταποίηση πραγµατοποιείται εκτός του κράτους µέλους στο οποίο ἔέχει καλλιεργηθεί το προϊόν, το ἓν λόγω κράτος µέλος παρέχει στο κράτος μέλος ποὺ καταδάλλει την ενίσχυση στην παραγωγή την απόδειξη ὁτι έχει πληρωθεί η ελάχιστη τιμήῆ πουὺ καταδάλλεται στον παραγωγό. Άρθρο 4 Ό παρών κανονισµός αρχίζει να ισχύει την επόµενη ημέρα από τη δημοσίευση του στην Επίσημµη Εφημµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Εφαρμόζεται από την Ίη Ιουλίου 1996. ( ΕΕ αριδ. Ι. 162 της 20. 6. 1984, α. δ. ( ΕΕ αριδ. Ι. 220 της 19. 7. 1989, σ. 58.