Ι. 133]66 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 22.5.2008 ΟΔΗΓΠΙΕΣ ΟΔΗΓΙΑ 2008/48/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 23ης Απριλίου 2008 για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης και την κατάργηση της οδηγἰας 87/102/ΕΟΚ του Συµβουλίου ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καὶ ιδίως το ἀρθρο 95, Ττην πρὀταση της Επιτροπής, Ευρωπαϊκής 'Οικονοµικῆς ' και.. Κοινωνικής τη γνώμη 'της Επιτροπής ('), Αποζασίζοντας σύμφωνα µε τη διαδικασία του. ἀρθρου. 251 της συνθήκης (2), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) . Ηοδηγία 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 224ς Δεκεμβρίου 1956, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών καὶ διοικητικὠν διατάξεων των κρατών μελών που διέπουν την καταναλωτική πίστη (2), ορίζει, σε κοινοτικὀ επίπεδο, κανόνες για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης. (2) . Ἡ Επιτροπή υπἐβαλε το 1995 ἐκθεση σχετικά µε τη λειτουργία της οδηγίας 87[102[ΕΟΚ καὶ προέβη σε΄ εκτεταμένες διαβουλεύσεις µε τα΄ ενδιαφερόµενα μέρη. Το 1997, η Επιτροπή υπέβαλε συνοπτική ἐκθεση των. αντιδράσεων για την ἐκθεση του 1995, Το 1996 εκπονήθηκε δεύτερη ἐκθεση σχετικά µε την εφαρμογή της οδηγἰας 857/102/ΕΟΚ. 2) Οἱ ε λόγω εκθέσεις καὶ  διαβουλεύσεις αποκάλυψαν σημαντικὲς διαφορὲς στο δίκαιο των διαφόρων κρατών μελών στον τοµἑα των πιστώσεων προς φυσικά πρὀσωπα, γενικότερα, ( ΕΕ ς 234 της 30.9.2003, σ. 1. ( Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 20ής Απριλίου 2004 (ΕΕ ς 104 Ε της 30.4.2004, σ. 233), κοινὴ Ὀέση του Συµβουλίου της 2θής Σεπτεμβρίου 2007 (ΕΕ ς 270 Ε της 13.11.2007, σ. 1) και θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της Ί6ης Ιανουαρίου 2008 (δεν ἐχεῖ ακόμα . δημοσιευθεί στην  Επίσημη Εφημερίδα). Απόφαση ᾿-του Συμβουλίου της 7ης Απριλίου 2005. () ΕΕΙ. 42 της 12.2.1987, σ. 48. Οδηγἰα ὀπως τροποποιήθηκε τελευταία µε την οδηγία 98/7ΙΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου  καὶ΄ του Συμβουλίου (ΕΕ Ι. 101 της 1.4.1998, σ. 17). καὶ όσον αφορά τη γενική καὶ καταναλωτική πἰστη, ειδικότερα. Από την ανάλυση των εὐνικών νοµοθεσιών για τη μεταφορά της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ φαΐνεται ὁτι τα κράτη  μέλη χρησιμοποιούν . σειρὰ..'. μηχανισμῶν .' προστασίας .' των καταναλωτών, επιπλέον της οδηγἰας 87/102/ΕΟΚ, λόγω των ανοµοιομορφιών που υπάρχουν ὁσον αφορά τη νομική ἡ οικονομική κατάσταση σε εὐνικό επίπεδο. Η πραγματική και νομική κατάσταση που προκύπτει απὀ αυτὲς τς εθνικὲς ανοµοιοµορφίες συνεπάγεται σε ορισμένες περιπτώσεις στρεβλώσεις του  ανταγωνισμού μεταξύ των πιστωτικών φορέων στην Κοινότητα καὶ δηµιουργεί εµπόδια στην εσωτερικἠ αγορά, ὁπου τα κράτη μέλη ἔχουν Ὀεσπἰσει διάφορες. υποχρεωτικὲς  διατάξεις, αυστηρότερες απὀ . τις προβλεπόµενες στην οδηγἰία 857/102/ΕΟΚ. Περιορίζει επίσης τη δυνατότητα των καταναλωτών να κάνουν ἀµεση χρήση της σταδιακά . αυξανόμενης . διαθεσιµότητας . διασυνοριακών πιστώσεων. Αυτὲς οι στρεβλώσεις καὶ οι περιορισμοί μπορούν µε τη σειρά τους να ἔχουν επίδραση στη ζήτηση αγαθών καὶ υπηρεσιών. Τα τελευταία χρόνια οι μορφὲς πιστώσεων που προσφἑρονται στους καταναλωτὲς καὶ χρησιμοποιούνται απὀ αυτοὺς έχουν εξελιχθείἰ σε μεγάλο βαθμό. Νέα μέσα για τη χορήγηση πίστωσης. εμφανίζονται καὶ η χρήση τους εξακολουθεἰ να αναπτύσσεται. Επομένως, οι. υφιστάμενες  διατάξεις ᾿ εἶναι ανάγκη να τροποποιηθούν καιὶ το πεδίο εφαρµογἠς τους να επεκταθεί, ὁπου ενδείκνυται. Σύμφωνα µε τη συνθήκη, η εσωτερικἠ αγορά αποτελεἰ χώρο χωρίς εσωτερικἀ σύνορα, στον οποἰο εξασφαλίζονται η ελεύθερη. κυκλοφορία εµπορευμάτων καὶ υπηρεσιών καὶ ελευθερία εγκατάστασης. Η ανάπτυξη  διαφανέστερης  και αποτελεσµατικότερης πιστωτικής αγοράς μἐσα στο χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα εἶναι ζωτικής σηµασίας για την προώθηση της ανάπτυξης των διασυνοριακών δραστηριοτήτων. Τια να διευκολυνθεί η δηµιουργία εσωτερικής αγοράς στον τοµέα της καταναλωτικῆἠς πίστης καθώς καὶι η. εὑρυθμη λειτουργία της, απαιτεῖται να προβλεφθεἰ η Ὀέσπιση εναρµονισµένου κοινοτικού πλαισίου σε ορισµένους βασικούς τομείς. Λαμβανομένων υπόψη της συνεχώς αναπτυσσόµενης αγορᾶς καταναλωτικής πίστης Κκαὶι της αυξανόµενης κινητικότητας των ευρωπαίων πολιτών, η Ὀέσπιση διορατικής κοινοτικής νοµοθεσίας που Όα εἶναι σε θέση να προσαρµοσθεί στις μελλοντικὲς μορφὲς πίστωσης καὶ που ὃα παρέχει στα κράτη μέλη τον κατάλληλο βαθμό ευελιξίας στην εφαρμογή της αναµένεται να συμβάλει στη διαµόρφωση  σύγχρονου συνόλου κανόνων δικαἰου για την καταναλωτική πίστη.