27.11.2001 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ι. 309/1 Ι (Πράξεις για την ισχύ των οποίων απαιτείται δημοσίευση) ΟΔΗΓΙΑ 2001/80/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 22ης Οκτωβρίου 2001 για τον περιορισμό των εκπομπών στην ατμόσφαιρα ορισµένων ρύπων ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το ἀρθρο 175 παράγραφος 1, την πρόταση της Επιτροπής ()), τη γνώμη της Οικονομικής καὶ Κοινωνικής Επιτροπής (2), τη γνώµη της Επιτροπἠς των Περιφερειών, Αποασίζοντας µε τη . διαδικασία του. ἀρθρου.᾿251 της συνθήκης (3), υπὀ το πρίσμα του κοινοὐ σχεδίου που εγκρίθηκε απὀ την επιτροπή συνδιαλλαγἠής στις 7 Αυγούστου 2001, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ἡ οδηγία 88/609/ΕΟΚ του Συµβουλίου της 24ης Νοεμ- βρίου 1988 για τον περιορισμό των εκπομπών στην ατμό- σφαιρα. ορισµένων ρύπων απὀ μεγάλες εγκαταστάσεις καὐσης ("), που συνέβαλε στον περιορισμὀ καὶ τον ἔλεγχο των ατμοσφαιρικών εκπομπών των μεγάλων εγκαταστάσεων καὐσης, Όα πρέπει να αναδιατυπωθεί για λόγους σαφήνειας. (2) . Το πέµπτο πρὀγραμμα δράσης για το περιβάλλον (} θέτει ως στόχους να µην υπάρξει ποτὲ υπἐρβαση των. κρίσιµων φορτίων καὶ επιπέδων ορισµένων ρύπων που προκαλούν την οξίνιση του περιβάλλοντος, ὁπως το. διοξεῖδιο του. θείου (50») καὶ τα οξείδια του αζώτου (ΝΟ.) και, όσον αφορὰ τη ποιότητα του. ατμοσφαιρικού αέρα, να΄ προστατευθεἰ το κοινὸ αποτελεσματικά απὀ τους αναγνωρισµένους κινδύνους για την υγεία που προέρχονται απὀ τη ρύπανση του αέρα. ( ΕΕ ς 300 της 29.9.1998, σ. 6, και ΕΕ Γ 2172 Ε της 25.7.2000, σ. 36. ( ΕΕ ς 101 της 12.4.1999, σ. 55. ()) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 14ης Απριλίου 1999 (Ε 219 της 30.7.1999, σ. 248), κοινή Ὀέση του Συµβουλίου της θης Νοεμβρίου 2000 (ΕΕ Ο 375 της 28.12.2000, σ. 12) καὶ απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 14ης Μαρτίου 2001 (δεν ἐχει ακόμη δημοσιευθεἰ στην Επίσηµη Εφημερἰδα). Απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοι- νοβουλίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2001 καιὶ απόφαση του Συµβουλίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2001. (1) ΕΕ Ι. 336 της 712.1985, σ. Ἱ- οδηγἰα ὁπως τροποποιήθηκε τελευταἰα απὀ την οδηγἰα 94/66/ΕΚ (ΕΕ Ι. 337 της 24.12.1994, σ. 83). ) ΕΕ ς 128 της 175.1993, σ.1. (2) . Όλα τα κράτη μέλη υπέγραψαν το Πρωτόκολλο του (αδιο- Όοτο της Ίης Δεκεμβρίου 1999, της Σύμβασης της Οἰκονο- μικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη του 1979 για τη διαμεθοριακή ρύπανση της ατμόσφαιρας σε μεγάλη απὀσταση, το οποῖο αποβλέπει στη µείωση της οξί- νισης, του. ευτροφισμού καὶ του. ὀζοντος σε  επίπεδο εδάφους καὶ το οποῖο περιλαμβάνει, μεταξύ - ἀλλων, δεσμεύσεις για τη µείωση της εκπομπής  διοξειδίου του Ὀείου καὶ οξειδίων του αζώτου. (4 Ἡ Εππτροπή εξέδωσε ανακοίνωση περὶ της κοινοτικής στρα- τηγικής για την Κκαταπολέμηση της οξίνισης ὁπου η αναθεώρηση της οδηγίας 88/609/ΕΟΚ χαρακτηρίζεται ως αναπόσπαστος. συντελεστής της στρατηγικής αυτῆς. Με μακροπρόθεσµο στόχο να μειωθούν οι εκπομπὲς διοξειδίου του. Ὀεῖου καὶ οξειδίων του αζώτου αρκούντως ὧστε οι αποθέσεις καὶ οι συγκεντρώσεις να κατέλθουν σε επίπεδα κάτω απὀ τα κρίσιµα φορτία και επίπεδα. (5) . Σύμφωνα µε την αρχή της επικουρικότητας που διατυπώνε- ται στο ἂἀρθρο 5 της συνθήκης, ο στόχος της µείωσης των εκποµπών ρύπων που προκαλούν οξίνιση απὀ τις μεγάλες εγκαταστάσεις καὐσης δεν εἶναι δυνατόν να΄ επιτευχθεἰ επαρκὼς απὀ τα κράτη μέλη µε μονομερή ὁράση ενώ µια ασυντόνιστη δράση δεν παρέχει εχέγγυα επίτευξης του επι- διωκόµενου στόχου. Αν ληφθεί υπόψη  ὁτι οι εκπομπές υπεύθυνων για την οξίνιση ρύπων εἶναι αναγκαἰο να µει- ωθούν σε ὁλη την ἐκταση της Κοινότητας, η δράση στο κοι- νοτικὀ επίπεδο Όα εἶναι αποτελεσµατικότερη. (6) . Οι υφιστάμενες μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης συμβάλλουν σημαντικά στις εκπομπές διοξειδίου του θείου καιὶ οξειδίων του αζώτου στην Κοινότητα, οι οποῖες εἶναι ανάγκη να µει- ωθούν- συνεπώς, εἶναι αναγκαῖο να προσαρμοστεί η προσέγγιση αναλόγως των. διαφορετικών χαρακτηριστικών του τοµέα των μεγάλων εγκαταστάσεων καύσης στα κράτη μέλη. () . Ηοδηγία 96/61/ΕΚ του Συµβουλίου της 24ης Σεπτεμβρίου 1996, σχετικὰ µε την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (ϐ) Ὀεσπίζει µια ολοκληρωμένη προσέγγιση για την πρὀληψη καὶ τον έλεγχο της ρύπανσης, κατὰ την οποἰα εξετάζονται σφαιρικά ὁλες οἱ συνιστώσες της περι- (9) ΕΕ Ι. 257 της 10.10.1996, σ. 26.