3]. 12. 85 Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριδ. Ι. 374/1 (Πράξεις για τηὴν ισχύ των οποίων δεν απαιτεἰίται δηµοσίευση) ΕΠΙΤΡΟΙΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 14ης Δεκεμβρίου 1985 σχετικά µε µια διαδικασία εφαρµογής του άρθρου 86 της συνθδήκης ΕΟΚ (Ιν’/30.698 -- ΕΟ5/ΑΚΣο (ποιπίο) (Το κείµενο στην ολλανδικἠή γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό) (85/609/ΕΟΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής Κοινότητας, τον κανονισµό αριθ. 17 τουῦ Συµβουλίου της 6ης Φεβρουα- ρίου 1962, πρώτο κανονισµό εφαρμογῆς των άρθρων 85 και 86 της συνθήκης ΕΟΚ (!'), όπως τροποποιήθηκε τελευ- ταία από την πράξη προσχώρησης της Ἑλλάδας, και ιδίως τα άρθρα 3 και ἰ15, την καταγγελία που απηύθηνε στην Επιτροπή στις 15 ἴου- νίου 1982, σύµφωνα µε το άρθρο 3 του κανονισμού αριδ. 17, η Επρϊιπεοτίηρ απά ( Ἠεπιίοαὶ Βυρρίίες (ΈἘρθοτι ἁπα Ο)Ιουοεοίοτ) Γ[ά, µε έδρα στο ΒίοπεΏουδε, ΟΙοποεςίοτ, Ηνωμένο Βασίλειο, µε σκοπό να διαπιστωθεί η παρα- βίαση του άρθρου 86 από την ΑΚΖο (Ππετπῖς ΒΥ, µε έδρα στο Απιετοίοοτι, Κάτω Χώρες, την απόφαση της Επιτροπής, στις ὃ Ιουνίου 1983, να κινή- σει τη σχετική διαδικασία, την απόφαση 83/462/ΕΟΚ της Επιτροπής της 29:ης ἴου- λίου 1983 σχετικά µε µια διαδικασία εφαρμογής του άρ- Όρου 86 της συνθήκης ΕΟΚ (2) που διατάσσει τη λήψη προσωρινών µέτρων, αφού έδωσε στις ενδιαφερόµενες επιχειρήσεις την ευκαιρία να διατυπώσουν τις απόψεις τους σχετικά µε τις αιτιάσεις πουὺ έλαβε υπόψη η Επιτρο- πῆ σύμφωνα µε το άρθρο 19 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισµού αριθ. 17, καὶ σύμφωνα µε τον κανονισµό 99/ 63/ΕΟΚ της Επιτροπής της 25ης Ιουλίου 1963 περί των ακροάσεων που προβλέπονται στο άρθρο 19 παράγρα- φοι 1 καὶ 2 του κανονισμού αριθ. 17 του Συµβουλίου (2), (1) ΕΕ αριθ. 13 της 21. 2. 1962, σ. 204/62. (1) ΕΕ αριθ. Ι. 252 της 13. 9. 1983, σ. Ι3. () ΕΕ αριθ. 127 της 20.8. 1963, σ.2268/63. µετά από διαβούλευση µε τη Συµβουλεντική Επιτροπή Συµπράξεων και Δεσποζουσών Θέσεων, Εκτιμώντας ὁότι: Ι. ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ Εισαγωγήἠ () Η παρούσα απόφαση απορρέει από την αίτηση που υπέβαλε, βάσει του ἀάρθρον 3 του  κανονισμού αριθ. 17, η Επρϊπεογίηρ απά ( Ππεππίοοὶ δηρρ!ῖεο (ΕἘ- ΡοΠΊ ἅπάὰ Οἱομοεςίετ) Γά που καλείται στο εξής ΕΟ5, µικρός παραγωγός οργανικού υπεροξειδίου του βενζουλίου, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η ΕΟ5 ισχυρίστηκε ότι η ΆΚζο ΟΠεππίε ΒΥ (ΑΚζο (πεππίς) ποὺ αποτελεί µέρος του μεγάλου πολυεθνικού οµί- λου ΑἴΧΖο, παραβιάζοντας το άρθρο 86ό της συνθή- κης ΕΟΙς, ἔχει καταχραστεί τη δεσπόζουσα θέση που κατέχει στην αγορά οργανικών υπεροξειδίων της Κοινότητας. Η σύμφωνα µε τοὺς ισχυρισμούς καταχρηστική συµπεριφορά περιλάµβανε την ε- φαρμογή πολιτικής επιλεκτικής µείωσης τιµών και πολιτικής πωλήσεων σε τιµές κάτω του κόστους µε στόχο να ζημιωθούν οἱι εργασίες της ΕΟ5 και να αποκλεισθεί αυτῆ ὡς ανταγωνιστῆς. Η ΕΟ5 υπο- στήριξε ότι αυτή η τακτική επιβολἠς τιµών απο- κλεισμού είχε συγκεντρωθεί σε µια σχετικά ειδική υποκατηγορία της αγοράς (όσον αφορά την χρήση πρόσθετων ουσιών για άλευρα) στο Ηνωμένο Βα- σίλειο και την Ιρλανδία, που τότε υπερέβαιναν το Άμισυ του κύκλου εργασιών της ΕΟ5, µε αποτέ- λεσμα να µην µπορεί να χρηματοδοτήσει τη σχεδι- αζόµενη επέκτασή της στην κατά πολύ ευρύτερη κοινοτική αγορά, η οποία αφορά τα οργανικά υπε- ροξείδια που χρησιμοποιούνται στη βιοµηχανία πλωστικών. ᾽