290, 5, δῖ ᾿Επίσημη Ἐφημερίδα τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων ᾿Αριθ. Γ. 143/1 (Πράξεις, γιά τήν ἰσχύ τῶν ὁποίων ἀπαιτεῖται δηµοσίευση) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1390/81 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ τῆς Ί2ης Μαΐον 1981 περί ἐπεκτάσεως στούς μή μισθωτούς καί στά μέλη τῶν οἰκογενειῶν τοὺς τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1408/71 «περί ἐφαρμογῆς τῶν συστηµάτων κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως στούς μισθωτούς καί στίς οἰκογένειές τοὺς πού διακινοῦνται ἐντός τῆς Κοινότητος» ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Ἔχοντας ὑπόψη: τή συνθήκη περί ἱδρύσεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος, καί ἰδίως τά ἄρθρα 2, 7, 51 καί 235, τήν πρόταση τῆς Ἐπιτροπῆς πού διατυπώθηκε κατόπιν διαβουλεύσεως µέ τή Διοικητική Ἐπιτροπή γιά τήν Κοι- νωνική ᾿Ασφάλιση τῶν Διακινουμένων Ἔργαζομέ- νῶων ('), τή γνώμη τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου (2), τή γνώμη τῆς Οἰκονομικῆς καί Κοινωνικῆς Ἔπιτρο- πῆς (2), Ἐκτιμώντας: ὅτι, γιά νά θεσπισθεῖ ἡ ἐλεύθερη κυκλοφορία τῶν µισθω- τῶν καί νά ἐξαλειφθοῦν τά ἐμπόδια πού θά πβοέκυπταν στόν τοµέα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως ἀπό τήν ἐφαρ- µογή µόνο τῶν ἐθνικῶν νομοθεσιῶν, τό Συμβούλιο ἑξέ- δωσε, σύμφωνα μέ τό ἄἂρθρο 51 τῆς συνθήκης, τόν κανονισµό (ΕΟΚ) ἀριθ. 1408/71 περί ἐφαρμογῆς τῶν συστηµάτων κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως στούς μισθωτούς καί στἰς οἰκογένειές τοὺς πού διακινοῦνται ἐντός τῆς Κοινότητος (3), ὅπως τροποποιήθηκε τελευταῖα ἀπό τόν κανονισµό (ΕΟΚ) ἀριθ. 196/81 (2), πού καθορίζει τούς κανόνες συντονισμοῦ τῶν συστηµάτων κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως πού ἰσχύουν γιά τούς μισθωτούς” ὅτι ἡ ἐλεύθερη κυκλοφορία τῶν προσώπων, πού ἀποτε- λεῖ μιά ἀπό τὶς θεμελειώδεις ἀρχές τῆς Κοινότητος, δέν (1) ΕΕ ἀριθ. ς 14 τῆς 18. 1. 1978, σ. 15. ({) ΕΕ ἀριθ. Ο 131 τῆς 5. 6. 1978, σ.45. (᾿) ΕΕ ἀριθ. Ο 269 τῆς 13. 11. 1978, σ. 40. () ΕΕ ἀριθ. Ι. 149 τῆς 5. 7. 1971, σ.2. (3 ΕΕ ἀριθ. Ι. 24 τῆς 28. 1. 1981 σ. 3.. περιορίζεται μόνο 'στούς μισθωτούς ἀλλά ἀφορᾶ καί τούς μή μισθωτούς, στά πλαίσια τοῦ δικαιώµατος ἐγκα- ταστάσεως καί τῆς ἐλεύθερης παροχῆς ὑπηρεσιῶν' ὅτι κρίνεται ἀναγκαῖος ὁ συντονισµός τῶν συστηµάτων κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως πού ἰσχύουν γιά τούς μή µισθω- τούς, ὥστε νά ἐπιτευχθεῖ ἕνας ἀπό τούς στόχους τῆς Κοινότητος᾽ ὅτι ἡ συνθήκη δέν προβλέπει τίς ἀπαιτούμε- νες γιά τό σκοπό αὐτόν εἰδικές ἐξουσίες δράσεως' ὅτι, πρός τό σκοπό αὐτό, κατ’ ἐφαρμογή τῆς συνθήκης, ἁπαγορεύεται ἀπό τό τέλος τῆς μεταβατικῆς περιόδου κάθε διακριτική µεταχείριση μέ βάση τήν ἐθνικότητα στόν τοµέα τοῦ δικαιώµατος ἐγκαταστάσεως καί τῆς ἐλεύθερης παροχῆς ὑπηρεσιῶν' ὅτι, στόν τοµέα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ἡ ἐφαρμο- γή µόνο τῶν ἐθνικῶν νομοθεσιῶν δέν θά ἐξασφάλιζε ἐπαρκή προστασία στούς μή μισθωτούς πού διακινοῦ- νται ἐντός τῆς Κοινότητος᾿ ὅτι γιά νά ἀποκτήσει πλήρη ἰσχύ τό δικαίωµα ἐγκαταστάσεως καί ἦ ἐλεύθερη παρο- χή ὑπηρεσιῶν πρέπει νά συντονισθοῦν τά συστήµατα κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως πού ἰσχύουν γιά τούς μή µισθω- τούς ε ὅτι ὁ κανονισµός (ΕΟΚ) ἀριθ. 1408/71, παρ᾽ ὅλο πού ἐφαρμόζεται στούς μισθωτούς, καλύπτει, ἐν τούτοις, ἤδη ὁρισμένες κατηγορίες μή μισθωτῶν' ὅτι γιά λόγους ἰσότητας θά ἔπρεπε νά ἐφαρμόζονται κατά τό δυνατόν εὑρύτερα στούς μή μισθωτούς οἱ ἴδιοι κανόνες πού προβλέπονται γιά τούς μισθωτούς” ὅτι πρέπει νά ἐπέλθουν οἱ ἀναγκαῖες προσαρµογές στόν κανονισµό (ΕΟΚ) ἀριθ. 1408/71 ὥστε νά ἐπιτρέπεται ἡ ἐφαρμογή τῶν διατάξεων τοῦ κανονισμοῦ αὐτοῦ στούς μή μισθωτούς καί τίς οἰκογένειές τοὺς, πού διακινοῦνται ἐντός τῆς Κοινότητος, κατά τό δυνατόν εὑρύτερα, ἐφ᾽ ὅ- σον συμβιβάζεται µέ τή φύση τῆς ἐπαγγελματικῆς τοὺς δραστηριότητας καί τά χαρακτηριστικά τῶν εἰδικῶν