9. 9. 82 Ἐπίσημη Ἐφημερίδα τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων Ἄριθ. Ι. 261/15 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) ἀριθ. 2440/62 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ τῆς δης Σεπτεµδρίου 1982 περί τροποποιήσεως γιά τετάρτη φορά τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1842/91 περί χορηγήσεως ἐπιστροφῶν πού ἔχουν προσαρμοστεῖ γιά τήν περίπτωση τῶν σιτηρῶν πού ἐξάγονται ὑκπό μορφή ὁρισμένων οἰνοπνευματωδῶν ποτῶν Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Ἔχοντας ὑπόψη: τῇ συνθήκη περί ἱδρύσεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος, τόν κανονισµό (ΕΟΚ) ἀριθ. 2727/75 τοῦ Συµδουλίου τῆς 29ης Ὀκτωδρίου ἰΙ975 περί κοινῆς ὀργανώσεως τῆς ἀγορᾶς στόν τοµέα τῶν σιτηρῶν (!), ὅπως τροποποιή- Όηκε τελευταῖα ἀπό τόν κανονισµό. (ΕΟΚ) ἀριθ. 1451/82 (1), καί ἰδίως τό ἄρθρο 16 παράγραφος 6 καί τό ἂρθρο 24, τόν κανονισµό (ΕΟΚ) ἀριῦ. 1188/81 τοῦ Συµδουλίου τῆς 28ς ᾿Απριλίου 1981 περί Φεσπίσεως γενικῶν κανόνων γιά τή χορήγηση προσαρµοσμένων ἐπιστροφῶν γιά τά σιτηρά πού ἐξάγονται ὑπό μορφή ὁρισμένων οἰνοπνεν- ματωδῶν ποτῶν, καθώς καί τῶν κριτηρίων καθδορισμοῦ τοῦ ὕψους αὐτῶν, καί περί τροποποιήσεως τοῦ κανονι- σμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 3035/80 ὅσον ἀφορᾶ ὁρισμένα προῖ- όντα πού δὲν ὑπάγονται στό παράρτηµα Π . τῆς - συνθήκης (), καὶ ἰδίως τό ἄρθρο 12, Ἐκτιμώντας: ὅτι ὁ κανονισµός (ΕΟΚ) ἀριθ. Ι842/81 τῆς Ἐπιτροπῆς (2), ὅπως τροποποιήθηκε ἀπό τόν κανονισµό (ΕΟΚ) ἀριῦ. 897/82 (9,, καθορίζει τίς λεπτομέρειες ἐφαρμογῆς σχετικά μὲ τή χορήγηση προσαρµοσμένων ἐπιστροφῶν γιά τά σιτηρά πού ἐξάγονται ὑπό μορφή ὁρισμένων οἰνοπνευ- ματωδῶν ποτῶν : ὅτι τό ἄρθρο ! παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1842/81 προθλέπει ὅτι ἡ δήλωση πληρωμῆς περι- λαμδάνει, μεταξύ ἄλλων ἐνδείξεων, τό καθαρό δάρος τῶν προϊόντων : ὅτι, ἐπιπλέον, τό ἄρθρο 4 παράγραφος 3 τοῦ ἴδιου κανονισμοῦ προθλέπει ὅτι τά σιτηρά ἤ ἡ δύνη πού χρησιμοποιοῦνται πρέπει νά εἶναι ὑγιοῦς, ἀνόθευτης καί ἐμπορεύσιμης ποιότητας: ὅτι ὁ κανονισµός (ΕΟΚ) ἀριθ. 897/82 συμπλήρωσε τόν κανονισµό (ΕΟΚ) ἀριθ. 1842/8] μὲ τῆν προσθήκη διευ- κρινήσεων σχετικά μὲ τό ποσοστό ὑγρασίας τῶν σιτηρῶν : ὅτι εἶναι ἐπίσης ἀπαραίτητο νά προθλεφτοῦν ἀνάλογες διατάξεις γιά τῆν ὑγρασία τῆς θύνης- ὅτι τά μέτρα πού προθλέπονται στόν παρόντα κανονι- σμό εἶναι σύμφωνα μὲ τῇ γνώµη τῆς Ἐπιτροπῆς Διαχει- ρίσεως Σιτηρῶν, {) ΕΕ ἀριθ. 1. 281 τῆς Ι. 11. 1975, σ. ἰ. (3 ΕΕ ἀριθ. Ι. 164 τῆς 14. 6. 1002, σ. ἰ. (3 ΕΕ ἀριθ. Ι. 121 τῆς 5. 5. 1981, σ. 3. (ῇ ΕΕ ἀριθ. Ι. 183 τῆς 4. 7. 1981, σ. 10. (3 ΕΕ ἀριθ. Ι. 106 τῆς 21. 4. 1982, σ. 7. ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Ἄρθρο Ι Τό ἂρθρο 1 παράγραφος 3 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1842/81 ἀντικαθίσταται ἀπό τό ἑξῆς κείµενο: «3.- Γιά τήν ἐφαρμογή τοῦ παρόντος κανονισμοῦ καί ὅσον ἀφορᾶ τά σιτηρά, τό δάρος πού πρέπει νά ληφθεῖ ὑπόψη γιά τῆν πληρωμή εἶναι τὸ καθαρό δάρος τῶν σιτηρῶν, ἄν τὸ ποσοστὀό ὑγρασίας τῶν σιτηρῶν πού χρησιμοποιοῦνται εἶναι κατώτερο ἤ ἴσο τοῦ 16 04, “Ἂν τό ποσοστόὀ ὑγρασίας τῶν σιτηρῶν πού χρησιμοποιοῦνται εἶναι ἀνώτερο τοῦ 16 95 καὶ κατώ- τερο ἦ ἴσο τοῦ 17 9ς τὸ δάρος ποὺ πρέπει νά λαµδά- γεται ὑπόψη γιά τῆν πληρωμή εἶναι τό καθαρό δάρος μειωμένο κατά Ί θ0 Ἐάν τό ποσοστό ὑγρασίας τῶν σιτηρῶν πού χρησιμοποιοῦνται εἶναι ἀνώτερο τοῦ 1794 καί κατώτερο ἤ ἴσο τοῦ 184, ἡ µείωση εἶναι 20ς Ἐάν τό ποσοστό ὑγρασίας τῶν σιτηρῶν πού χρησιμοποιοῦνται εἶναι ἀνώτερο τοῦ 18 ῦς, ἡ µείωση εἶναι 2 9ς ἀνά ποσοστό ὑγρασίας πέραν τοῦ 16 94, Γιά τήν ἑφαρμογήῆ τοῦ παρόντος κανονισμοῦ καί ὅσον ἀφορᾶ τήν θδύνη, τὸ δάρος πού πρέπει νά λαμθάνεται ὑπόψη γιά τήν πληρωμή εἶναι τό καθαρό βάρος δύνης, ἄν τὸ ποσοστό ὑγρασίας εἶναι κατώ- τερο ἤ ἴσο πρός 7 ή. Ἐάν τό ποσοστό ὑγρασίας τῆς 6ύνης πού χρησιμοποιεῖται εἶναι ἀνώτερο τοῦ 7 95 ἀλλά κατώτερο ἤ ἴσο πρός 8 .94, τὸ 6άρος πού πρέπει νά λαµθάνεται ὑπόψη γιά τήν πληρωμή εἶναι τό καθαρό δάρος μειωμένο κατά 1 90 Ἐάν τὸ ποσοστό ὑγρασίας τῆς κριθῆς εἶναι ἀνώτερο τοῦ 8 94 ἡ μείωση εἶναι 2 065 ἀνά ποσοστό ὑγρασίας πέραν τοῦ 7 04, Ἡ κοινοτική μέθοδος ἀναφορᾶς γιά τόν καθορισμό τοῦ ποσοστοῦ ὑγρασίας τῶν σιτηρῶν καί τῆς θύνης πού προορίζονται γιά τήῆν ἐπεξεργασία τῶν ἀλκοο- λούχων ποτῶν πού ἀναφέρονται στόν κανονισµό (ΕΟΚ) ἀριδ. 1188/81 εἶναι ἡ μέθοδος πού ἀναφέρεται στό παράρτηµα Ι τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 2731/ Ίδ.» Ἄρθρο 2 Ὁ παρών κανονισµός ἀρχίζει νά ἰσχύει τῆν τρίτη ἡμέρα ἀπό τῇ δημοσίευσή του στήν Ἐπίσημη Ἐφημερίδα τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων. Ἐφαρμόζεται, ὅσον ἀφορᾶ τῆν κριθή, ἀπό τῆν Ίη Δεκεμ- δρίου Ι1982. µ