Ἐπίσημη ᾿Εφημερίδα τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτῆτων 219 280Ε0332 14.23 50 ᾿Επίσημη ᾿Εφημερίδα τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων ᾿Αριθ. Ν 31/11 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) ἀριθ. 332/80 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ τῆς Ί3ης Φεθρουαρίου 1980 περί ὀγδόης τροποποιήσεως τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1528/78 «περί τῶν λεπτομερειῶν ἐφαρμογῆς τοῦ καθεστῶτος ἐνισχύσεως γιά τίς ἀποξηραμένες ζωοτροφές» Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Ἔχοντας ὑπόψη: τῆ συνθήκη περί ἱδρύσεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομι- κῆς Κοινότητος, τὸν κανονισµό (ΕΟΚ) ἀριθ. 1117/78 τοῦ Συµθουλίου τῆς 224ς Μαΐου 1978 περί κοινῆς ὀργανώσεως ἀγορᾶς στόν τοµέα τῶν ἀποξηραμένων ζωοτροφῶν(”), ὅπως τροποποιήθηκε ἀπό τόν κανονισµό (ΕΟΚ) ἀριθ. 2285/79(2), καί ἰδίως τό ἂρθρο 6 παράγραφος 3 αὐτοῦ, ᾿Εκτιμώντας: ὅτι ὁ κανονισμός (ΕΟΚ) ἀριθ. 1528/78 τῆς Ἔπιτρο- πῆς(2), ὅπως τροποποιήθηκε τελευταῖα ἀπό τόν κανο- νισμό (ΕΟΚ) ἀριθ. 2329/79(5),, καθόρισε τίς λεπτοµέ- ρειες καταθολῆς τῶν ἐνισχύσεων γιά τίς ἀποξηραμένες ζωοτροφές: ὅτι, γιά τή διευκόλυνση τῆς ἐφαρμογῆς αὐτῶν τῶν κα- θεστώτων ἐνισχύσεως, πρέπει νά προθλεφθεῖ ὅτι οἱ ἐν λόγω ἐνισχύσεις θά προκαταθάλλονται μὲ τὴν ἐπιφύ- λαξη παροχῆς ἀσφαλείας πού θά ἀποδεσμεύεται κατά τῆν ἀναγνώριση τοῦ δικαιώµατος στὴν ἐνίσχυση: ὅτι, ἐν τούτοις, γιά νά εἶναι δυνατόν νά ἐκτιμηθεῖ ἡ καλή λειτουργία τοῦ µέτρου πρέπει νά περιορισθεῖ ἡ περίο- δος ἐἑφαρμογῆς του: ὅτι τὰ µέτρα πού προθλέπονται στόν παρόντα κανονι- σµό εἶναι σύμφωνα μέ τῆ γνώµη τῆς ᾿Επιτροπῆς Δια- χειρίσεως ᾿᾽ Αποζηραμένων Ζωοτροφῶν, (1) ΕΕ ἀριθ. Ν 142 τῆς 30.5.1978, σ. Ἰ. (;) ΕΈ ἀριθ. Ν 263 τῆς 19.10.1979, σ.Ι. (1) ΕΕ ἀριθ. Ν 179 τῆς 1.7.1978, σ. 10. (') ΕΕ ἀριθ. Ν 265 τῆς 23.10.1979, σ. 5. ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: “Ἂρθρο 1 Τό ἄρθρο 131 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1528/78 ἀντικαθίσταται ἀπό τό ἀκόλουθο κείµενο: «ἊἄἌρθρο Ἱ. Τό Κράτος Μέλος καταθάλλει τὸ ποσό τῶν ἐνισχύσεων ἐντός ἑκατόν πενῆντα ἡμερῶν ἀπό τῆς ἡμέρας καταθέσεως τῆς σχετικῆς αἰτήσεως. 2. Ὃν τούτοις, τό ποσόὀ τῶν ἐνισχύσεων προκατα- θάλλεται ἐάν ὁ ἐνδιαφερόμενος προσκοµίζει αἴ- τηση ἐνισχύσεως συνοδενόµενη ἀπό θεθαίωση πού πιστοποιεῖ τὴ σύσταση ἀσφαλείας ἴσης μὲ αὐτό τό ποσό. 3. “Η ἀσφάλεια συνίσταται ὑπό μορφή ἐγγυήσεως παρεχοµένης ἀπό ὀργανισμό ποὺ ἀνταποκρίνεται στά κριτήρια πού καθορίζονται ἀπό τὸ Κράτος Μέ- λος στό ὁποῖο κατετέθη ἡ αἴτηση ἐνισχύσεως. 4. “ ἀσφάλεια ἀποδεσμεύεται µόλις ἣἡ ἁρμοδία ἀρχή τοῦ Κράτους Μέλους ἀναγνωρίζει τό  δι- καίωµα στήν ἐνίσχυση γιά τίς ποσότητες πού ἀνα- φέρονται στῆν αἴτηση. Ἔάν δὲν ἀναγνωρισθεῖ τὸ δικαίωµα στήν ἐνίσχυση γιά τὸ σύνολο ἤ μέρος τῶν ποσοτῆτων πού ἀναφέ- ρονται στὴν αἴτηση, ἡ ἀσφάλεια καταπίπτει κατ’ ἀναλογία τῶν ποσοτήτων γιά τίς ὁποῖες δὲν ἐτηρή- θησαν οἱ προὔποθέσεις τοῦ δικαιώµατος στήν ἐνί- σχυση.» “Ἵρθρο 2 “Ὁ παρών κανονισµός ἀρχίζει νά ἰσχύει τήῆν Ίη Μαρ- τίου 1980. Οἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου { πού ἀναφέρονται στό ἄρθρο 13 παράγραφοι 2, 3 καί 4 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ)) ἀριθ. 1528/718 ἐφαρμόζονται µόνο στἰς αἰτήσεις ἐνισχύσεως ποὺ κατατίθενται μέχρι καί τήν 28η Φεθρουαρίου 1981.