᾿Επίσημη Εφημερίδα τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων 73 371Ε1405 ᾿Αριθ. Ν 149/2 ᾿Επίσημη Εφημερίδα τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων ' 5.7.71 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) ἀριθ. 14058/71 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ τῆς Ί14ης ᾿Ιουνίου 1971 περί ἐφαρμογῆς τῶν συστηµάτων κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως στούς μισθωτούς καί τίς οἰκογέ- γειές τοὺς πού διακινοῦνται ἐντός τῆς Κοινότητος ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Ἔχοντας ὑπόψη: τῆν συνθήκη περί ἱδρύσεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονο- μικῆς Κοινότητος, καί ἰδίως τά ἄρθρα 2.7 καί 51, τίς προτάσεις τῆς ᾿Επιτροπῆς πού καταρτίσθηκαν κα- τόπιν διαβουλεύσεως μέ τὴν Διοικητική ᾿Ἐπιτροπή γιά τὴν Κοινωνική ᾿Ασφάλιση τῶν Διακινουμένων Ἔργα- ζοµένων(), τὴν γνώμη τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου(2), τίς γνῶμες τῆς Οἰκονομικῆς καί Κοινωνικῆς ᾿Επιτρο- πῆς(ὃ), ᾿ΕἘκτιμώντας: ὅτι ἡ ἀνάγκη γενικῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ κανονισμοῦ ἀριθ. 3(2) τοῦ Συµβουλίου περί τῆς κοινωνικῆς ἀσφα- λίσεως τῶν διακινουµένων ἐργαζομένων ἀνέκυψε προ- οδευτικά τόσο ὑπό τό φῶς τῆς ἐμπειρίας πού ἀπεκτήθη ἀπό τήν ἐφαρμογή του ἀπό τό 1959, ὅσο καί ἐξ αἰτίας τῶν τροποποιήσεων πού ἐπῆλθαν ἐν τῷ μεταξύ στἰς ἐθνικές νοµοθεσίες: ὅτι οἱ ὑφιστάμενοι κανόνες συντονισμοῦ δύνανται, στό σὐνολό τοὺς, νά ἐξελιχθοῦν καί βελτιωθοῦν καί συγ- χρόνως νά ἁπλουστευθοῦν μέχρις ὁρισμένου βαθμοῦ, ἀφοῦ ληφθοῦν ὑπ᾿ ὄψη οἱ σηµαντικές διαφορές πού. ὑφίστανται μεταξύ τῶν ἐθνικῶν νομοθεσιῶν κοινώνι- κῆς ἀσφαλίσεως; ὅτι εἶναι σκόπιμµο, μέὲ αὐτῆν τὴν εὐκαιρία, νά συγκε- ντρωθοῦν σὲ ἐνιαῖο κείµενο ὅλοι οἱ κανόνες οὐσίας πού ἐθεσπίσθησαν γιά τήν ἐφαρμογή τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 51 τῆς Συνθήκης ὑπέρ τῶν ἐργαζομένων, συ- μπεριλαμθανοµένων τῶν μεθοριακῶν ἐργαζομένων, τῶν ἐποχιακά ἐργαζομένων καί τῶν ναυτικῶν: (1) ΕΈ ἀριθ. 194 τῆς 28.10.1966, σ. 3333/66 καί ΕΕ ἀριθ. Α 95 τῆς 21.9.1968, σ. 18. (') ΕΈ ἀριθ. Α 10 τῆς 14.2.1968, σ. 30 καί ΕΕ ἀριθ. Α 135 τῆς 14.12.1968, σ. 4. ( ΕΕ ἀριθ. 64 τῆς 5.4.1967, σ. 1009/67 καὶ ΕΈ ἀριθ. Α 21 τῆς 20.2.1969, σ. 18. (6) ΕΕ ἀριθ. 30 τῆς 16.12.1958, σ. 561/58. ὅτι, ἐξαιτίας τῶν σημαντικῶν διαφορῶν πού ὑφίστανται μεταξύ τῶν ἐθνικῶν νομοθεσιῶν ὡς πρός τό προσωπικό πεδίο ἐφαρμογῆς τοὺς, εἶναι προτιµότερο νά τεθεῖ ἡ ἀρχή, βάσει τῆς ὁποίας ὁ κανονισµός ἰσχύει γιά ὅλους τούς ὑπηκόους τῶν Κρατῶν μελῶν πού εἶναι ἀσφαλι- σµένοι στό πλαίσιο τῶν συστηµάτων κοινωνικῆς ᾱ- σφαλίσεως πού ἐδημιουργήθησαν ὑπέρ τῶν µισθω- τῶν: ὅτι οἱ κανόνες συντονισμοῦ τῶν ἐθνικῶν νομοθεσιῶν περί κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως ἐντάσσονται στό πλαίσιο τῆς ἐλεύθερης κυκλοφορίας τῶν ἐργαζομένων ὑπηκόων τῶν Κρατῶν μελῶν καί ὀφείλουν, ὡς ἐκ τούτου, νά συμβάλλουν στήν βελτίωση τοῦ ἐπιπέδου ζωῆς τους καί τῶν συνθηκῶν ἀπασχολήσεώς τοὺς, ἐγγυώμενοι στό ἐσωτερικό τῆς Κοινότητος, ἀφ' ἑνός, ἴση µεταχεί- ριση σέ ὅλους τούς ὑπηκόους τῶν Κρατῶν μελῶν ἕ- ναντι τῶν διαφόρων ἐθνικῶν νομοθεσιῶν καί ἀφ᾿ ἑτέρου τὴν ἀπόλαυση τῶν παροχῶν κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως ἀπό τοὺς ἐργαζομένους καί τά πρόσωπα πού ἕλκουν ἀπ᾿ αὐτούς δικαιώματα, ἀνεξάρτητα ἀπό τόν τόπο ἀπασχο- λῆσεως ἤ κατοικίας τοὺς: ὅτι οἳἱ στόχοι αὐτοί πρέπει νά ἐπιτευχθοῦν ἰδίως μέ τόν συνυπολογισµό ὅλων τῶν περιόδων πού λαμβάνονται ὑπόψη ἀπό τἰς διάφορες ἐθνικὲς νοµοθεσίες γιά τήῆν γένεση καί τῇ διατήρηση τοῦ δικαιώματος παροχῶν καθώς ἐπίσης καί γιά τόν ὑπολογισμό τοῦ ὕψους αὐτῶν, ἀλλά καί μέ τήν καταβολή τῶν παροχῶν στίς διάφορες κατηγορίες προσώπων πού καλύπτονται ἀπό τόν πα- ρόντα κανονισµό, ἀνεξάρτητα ἀπό τόν τόπο κατοικίας τοὺς ἐντός τῆς Κοινότητος: ὅτι οἱ κανόνες συντονισμοῦ πού ἐθεσπίσθησαν γιά τήν ἐφαρμογή τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 51 τῆς συνθήκης πρέπει νά ἐξασφαλίζξουν στούς ἐργαζομένους, οἱ ὁποῖοι διακινοῦνται στό.ἑσωτερικό τῆς Κοινότητος τά κεκτη- μένα δικαιώματα καί πλεονεκτήµατα, χωρίς νά δύνα- νται νά προκαλέσουν ἀδικαιολόγητες σωρεύσεις; ὅτι πρός τόν σκοπό αὐτό οἱ δικαιοῦχοι παροχῶν ἀνα- πηρίας, γήρατος καί θανάτου (συντάξεις), πρέπει νά δύνανται νά ἀπολαύουν τοῦ συνόλου τῶν παροχῶν πού ἔχουν ἀποκτῆσει στά διάφορα Κράτη µέλη: ὅτι, πρός ἀποφυγή ὅμως ἀδικαιολογήτων σωρεύσεων πού προ- κύπτουν ἰδίως ἀπό τῆν χρονική σύμπτωση περιόδων ἀσφαλίσεως καί περιόδων ἐξομοιουμένων πρός αὐτές, εἶναι ἀναγκαῖο νά τεθεῖ ὡς ἀνώτατο ὅριο τό ὑψηλότερο