Ι. 131/114 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 25.5.20009 ΟΔΗΓΙΑ 2009/18/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 23ης Απριλίου 2009 για τον καθορισμό των θεμελιωδών αρχών που διέπουν τη διερεύνηση των ατυχημάτων στον τοµέα των θαλάἀσσιων μεταφορών και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/35/ΕΚ του Συµβουλίου και της Οδηγίας 2002/59/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καὶ του Συµβουλίου (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΔΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΔΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καὶ ιδίως το ἀρθρο 80 παράγραφος 2, την πρόταση της Επιτροπής, τη γνώµη της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής καὶ. Κοινωνικής Επιτρο- πς (), τη γνώµη της Επιτροπής των Περιφερειὼν (2), Αποζασίζοντας σύμφωνα µε τη διαδικασία του. ἀρθρου 251 της συνθήκης (2), έχοντας υπόψη το κοινὸ σχέδιο που εγκρίθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2009 απὀ την επιτροπή συνδιαλλαγής, Εκτιμώντας τα ακόλουδα: ( . Ἡ ασφἀλεια στις θαλάσσιες μεταφορὲς στην Ευρώπη πρέπει να διατηρηθεἰ γενικὼς σε υψηλό επίπεδο καὶ να καταβληθεῖ κάθε προσπάθεια για να μειωθεί ο αρκὐμός των ναυτικών ατυχημάτων καὶ συμβάντων. (2) . Ἡ ταχεία διεξαγωγἠ της τεχνικής διερεύνησης των ναυτικών ατυχημάτων  βελτιώνει την. ασφάἀλεια στη θάλασσα. επειδή συμβάλλει στην πρόληψη της επανάληψης τἐέτοιων ατυχημά- των που έἔχουν ως αποτέλεσµα απώλεια ανθρωπίνων ζωών, απώλεια πλοϊων καὶ ρύπανση του θαλάσσιου περιβάλλοντος. ϱ) ΕΕ ς 218 της 22.12.2006, σ. 195. () ΙΕ ς 229 της 22.9.2006, σ. 38. () Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 25ης Απριλίου 2007 (Ες 74 Έ της 30.3.2008, σ. 546), κοινή Ὀθέση του Συµβουλίου της 6ης Ιουνίου 2008 (ΕΕ ς 184 Ε της 22.7.2008, σ. 23). Θέση του Ευρω- παϊκού Κοινοβουλίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2005 (δεν ἔχει δηµοσιευθεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα). Απόφαση του Συµβουλίου της 26ης Φεβρουαρίου 2009 καὶι νομοθετικὀ ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβου- λίου της 11ης Μαρτίου 2009 (δεν ἐχει δημοσιευθεί ακόµη στην Επί- σηµη Εφημερίδα)- ). Το Ευρωπαϊκὀ Κοινοβούλιο, µε το ψήφισμά του της 21ης Απριλίου 2004 σχετικά µε τη βελτίωση της ασφάλειας στη Όᾱάλασσα (3), (ήτησε απὀ την Επιτροπή να υποβάλει πρόταση οδηγίας σχετικά µε την ἔέρευνα των ναυτικών ατυχημάτων. (4) . Το ἀἂρθρο 2 της Διεθνούς Σύμβασης των Ἠνωμένων Εὐνών για το Δίκαιο της Θἀλασσας, της Ίθης Δεκεμβρίου του 1987 (εφεξής «ἴΊΝΟΙ.Ο5»), θεσπίζει το δικαίωµα των παρά- κτιων κρατὼών να διερευνούν τα αἴτια οποιουδήποτε ναυτικού ατυχήµατος εντὸς των χωρικών του υδάτων το οποίο ενδἑ- χεται να παρουσιάζει κίνδυνο για τη ζωή ἡ το περιβάλλον, να αφορὰ τις αρχὲς ἐρευνας καὶ διάσωσης παράἀκτιου. κρά- τους ἦ να το επηρεάζει καῦ' οιονδήποτε τρόπο. (2) . Το ἀρθρο 94 της ΙΝΟΊΟΣ ορίζει ὁτι το κράτος σηµαίας φροντῖζει για τη διεξαγωγἠ ἐρευνας απὀ ἡ ενώπιον προσὼώ- που ἡ προσώπων που διαθέτουν τα κατάλληλα προσὀντα για ορισµένα ατυχήµατα ἡἦ συμβάντα στην ανοικτή θάλασσα. (6) . Ο κανονισμός Ί[21 της διεθνοὺς σύμβασης περὶ ασφάλειας της ανθρώπινης ζωής στη θἀάλασσα της Ίης Νοεμβρίου του 1974 (εφεξἠς «σύμβαση 5ΟΤΑΣ 74»), η διεθνής σύμβαση περὶ γραμμών φορτώσεως πλοϊων, της 5ης Απριλίου του 1966, καὶ η διεθνής σύμβαση για την πρὀληψη της ρύπαν- σης απὀ τα πλοἰα, της 2ας Νοεμβρίου 1973, καθορίζουν την ευθύνη που υπέχει το κράτος σηµαίας για τη διενέργεια ερευνών για τα ατυχήµατα καὶ για τη διαβίβαση των σχετι- κὠν πορισμάτων στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμὀ (ΜΟ). () . Ο κὠδικας για την εφαρμογή των υποχρεωτικών πράξεων του ΙΜΟ που επισυνάφθηκε στο ψήφισμα Α.996(25) της Συνέλευσης του ΙΜΟ, της 29ης Νοεμβρίου 2007, υπενῦυ- μίζει την υποχρέωση κάῑε κράτους σηµαίας να εξασφαλίζει ὁτι οἱ ἐρευνες για την ασφἀλεια στη θάλασσα διενεργούνται απὀ πρὀσωπα που διαθέτουν τα κατάλληλα προσόντα για τη διερεύνηση θεμάτων που σχετίζονται µε ναυτικά ατυχήµατα και συμβάντα. Ο εν λόγω κὠδικας απαιτεἰ επίσης απὀ κάῑθε κράτος σηµαίας να εἶναι ἑτοιμο να διαθέσει για τη διερεύ- νηση. πρὀσωπα µε τα κατάλληλα προσόντα για το σκοπό αυτόν, ανεξαρτήτως απὀ την τοποῦεσία που συνέβη το ατύ- χημα ἡ το συμβάν. (ὢϱ ΕΕ ς 104 Ε της 30.4.2004, σ. 730.