6.12.2001 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ι.321/1 Ι (Πράξεις για την ισχὺ των οποἰίων απαιτείται δηµοσίευση) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 23752001 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 290ης Νοεμβρίου 2001 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 466/2001 της Επιτροπής για τον καθορισμόὀ μέγιστων τιμών ανοχής για ορισµένες προσμείξεις στα τρόφιμα (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τον κανονισμὀ (ΕΟΚ) αριθ. 315/93 του Συµβουλίου, της δης Φεβρουαρίου 1992, για τη Ὀέσπιση κοινοτικὠών διαδικασιών για τις προσμείξεις των τροφίµων ()}, καὶ ιδίως το ἀρθρο 2, παράγραφος ᾽ την πρὀταση της Επιτροπῆς, Εκτιμώντας τα ακὀλουθα: (1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 466/2001 της Επιτροπῆς () ορίζει ὁτι τα τρόφιμα δεν θα πρέπει, όταν διατῖθενται στην αγορά, να περιέχουν προσμείξεις σε επίπεδα ανώτερα αυτών που προβλέπει ο εν λόγω κανονισμός. Ο ὁρος «διοξίνες» καλύπτει μία ομάδα 75 πολυχλωριωμένων διβενζο-παρα-διοξινών (ΡΟΡΡ») καὶ 135 πολυχλωριωμένων διβενζοφουρανίων (ΡΟΡΕ», 17 απὀ τις οποῖες έχουν τοξι- κολογικὀ ενδιαφἑρον. Ἡ τοξικότερη ουσία εἶναι η 2,3,7,δ- τετραχλωροδιβενζο-παρα-διοξίνη (ΓΓΡΡ), η οποία χαρακτη- ρίζεται απὀ τον Διεθνὴ Οργανισμό Ἐρευνών Καρκίνου καὶ άλλους αξιόπιστους διεθνεἰς οργανισμούς ως γνωστό καρκι- νογόνο για τον ἀνθρωπο. Η Επιστημονική Επιτροπή Τρο- φῳίμων («ΕΕΤ»), ὁπως καὶ η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ», κατέληξαν στο συµπέρασμα ὁτι το καρκινογόνο αποτέλεσµα των διοξινών δεν παρουσιάζεται σε επίπεδα χαµηλότερα ενὸς συγκεκριµένου ορίου. Άλλα αρνητικἀ απο- τελέσµατα, όπως η ενδοµητρίωση, οι νευροσυμπεριφορικὲς καὶ. ανοσοκατασταλτικὲς  επιπτώσεις, παρουσιάζονται -σε πολὺ χαµηλότερα επίπεδα και, εποµένως, Ὀεωρείται ὁτι πρὲ- πει να συνεκτιμηθούν στον καθορισμὀ του ανεκτού ορίου πρὀσληψης. Τα πολυχλωροδιφαινύλια («ΡςΒ») εἶναι µία ομάδα 209 δια- φορετικών ομοειδών ουσιών οι οποίες εἶναι δυνατόν να διαχωριστούν σε δύο υποομάδες σύμφωνα µε τις τοξικολο- γικὲς τους ιδιότητες: 12 απὀ αυτὲς ἔχουν τοξικολογικὲς ιδιότητες παρόµοιες µε των διοξινών καὶ γι’ αυτὸ συχνά αναφέρονται ως «παρόµοια µε τις διοξίνες πολυχλωροδιφαι- νύλια (ΡΟβ)». Τα ἆἀλλα ΡΟΒ. δεν εµφανίζουν τοξικότητα 2.1997, σ. ]. ΕΕ Ι 37 της 13. ΕΕ Ι. 77 της 16.2.2001, σ. Ἰ. παρόµοια µε των διοξινών, αλλά έχουν διαφορετικἀ τοξικο- λογικἀ. χαρακτηριστικά. Κάῑε ομοειδής ουσία της ομάδας των διοξινών ἦ των παρὀ- µοιων µε τις διοξίνες ΡΟΒ παρουσιάζει διαφορετικὀ επίπεδο τοξικότητας. Για να γίνει δυνατός ο υπολογισμός της συνο- λικής τοξικότητας των διαφόρων αυτών οµοειδών ουσιών, χρησιμοποιήθηκαν  οι. συντελεστὲς τοξικῆς ισοδυναμίας («ΤΕΕ»), προκειµένου να διευκολυνθούν η αξιολόγηση του κινδύνου καὶ ο ρυθμιστικός έλεγχος. Αυτό σημαΐνει ὁτι τα αναλυτικά αποτελέσµατα που αφορούν καὶ τις 17 µεµονω- μὲνες ομοειδείς ουσίες της οµάδας των διοξινών και τις 12 ουσίες της ομάδας των παρὀµοιων µε τις διοξίνες ΡΟΡ, εκφρἀζονται µε βάση µια΄ ενιαῖα μετρήσιμη ᾿ μονάδα: «συγκέντρωση. ισοδύναµου. τοξικότητας ΤΟΡΡ» (ΤΕΟ). Οι διοξίνες καὶ τα ΡΟΒ παρουσιάζουν πολύ μεγάλη ανθεκτι- κότητα στη χημική καὶ βιολογική αποδόµηση  και, κατὰ συνέπεια, παραµένουν στο περιβάλλον καὶ συσσωρεύονται στην τροφική αλυσῖδα των ανθρώπων καὶ των. ζώων. Η ἐκθεση του ανθρώπου στις διοξίνες οφείλεται σε ποσοστὀ μεγαλύτερο του. 90 ό στα τρόφιμα. Τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης ευθύνονται σε ποσοστὀ 80 ό περίπου της συνολικῆς ἐκθεσης. Ἡ μόλυνση των ζώων απὀ διοξίνες οφεί- λεται κυρίως στις ζωοτροφές. Επομένως, οι ζωοτροφές, καὶ σε ορισµένες περιπτώσεις το έἑδαφος, δημιουργούν ανησυ- χίες ως πιθανὲς πηγὲς διοξινών. Η ΕΕΤ ενέκρινε γνώµη σχετικά µε την εκτίµηση του κινδύ- νου των διοξινών καὶ των παρὀµοιων µε τις διοξῖνες ΡΟΒ στα τρόφιμα, στις 30 Μαΐου 2001: πρὀκειται για. ενη- μέρωση µε βάση νέα επιστημονικά στοιχεία τα οποία εµφα- νίστηκαν μετὰ την ἐγκριση γνώμης της ΕΕΤ για το θέμα αυτὸ στις 22 Νοεμβρίου 2000. Η ΕΕΤ ὁρισε ως ανεκτό ὁριο εβδοµαδιαίας πρὀσληψης («ΑΟΕΠ») για τις διοξίνες καὶ τα παρὀµοια µε τις διοξίνες ΡΟΒ τα 14 ρο ΝΠΗΟ-ΤΕΟΙ[Κο σωματικού βάρους. Οἱ εκτιμήσεις ἐκθεσης υποδηλώνουν ὁτι σημαντικὀ ποσοστὀ του πληθυσμού της Κοινότητας προ- σλαμβάνει μέσω των τροφών ποσότητες που υπερβαΐνουν το ΑΘΟΕΠ. Ορισµένες ομάδες του πληθυσμού σε μερικές χώρες ενδέχεται να εκτίθενται σε μεγαλύτερο κίνδυνο λόγω των διατροφικών συνηθειὼών τους.