δ. 3. 82 'Ἐπίσημη Εφημερίδα τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων ᾿Αριθ. Ι, 64/1 (Πράξεις, γιά τήν ἰσχύ τῶν ὁποίων ἁἀπαιτεῖται δηµοσίευση) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, ΕΥΡΑΤΟΜ) ἀριθ. 5090/82 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ τῆς 12ας Φεβροναρίου 1982 περί τροποποιήσεως τοῦ κανονισμοῦ (ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Εὐρατόμ) ἀριθ. 1859/16 περί καθορισμοῦ τοῦ καθεστῶτος πού ἐφαρμόζεται στό προσωπικό τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κέντρου γιά τήν ᾿Ανάπτυξη τῆς Επαγγελματικῆς Καταρτίσεως ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Ἔχοντας ὑπόψη: τή ωνθήκή περί ἱδρύσεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος, τόν κανονισµό (ΕΟΚ) ἀριθ. 337/75 τοῦ Συµβουλίου τῆς Ίθης Φεβρουαρίου 1975 περί δηµιουργίας-τοῦ Εὐρωπαῖ- κοῦ Κέντρου γιά τήν ᾿Ανάπτυξη τῆς ᾿Επαγγελματικῆς Καταρτίσεως ('), καί ἰδίως τό ἄἂρθρο 13, τόν κανονισµό (ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Εὐρατόμ) ἀριθ. 1859/76 τοῦ Συµβουλίου τῆς 29ης ᾿Ιουνίου 1976 περί καθορισμοῦ τοῦ καθεστῶτος πού ἐφαρμόζεται στό προσωπικό τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κέντρου γιά τήν ᾿Ανάπτυξη τῆς ᾿Επαγγελ- ματικῆς Καταρτίσεως (’), ὅπως τροποποιήθηκε ἀπό τόν κανονισµό (ΕΟΚ, Εὐρατόμ, ΕΚΑΧ) ἀριθ. 1237780 (), τή πρόταση τῆς Ἐπιτροπῆς, ᾿ἘἘκτιμώντας: ὅτι τό Συμβούλιο εἶναι ἁρμόδιο νά ἀποφασίσει μέ εἰδική πλειοψηφία, κατόπιν προτάσεως τῆς ᾿Ἐπιτροπῆς, τήν τροποποίηση αὐτοῦ τοῦ καθεστῶτος' ὅτι ὑπάρχει λόγος νά παρασχεθοῦν στούς ὑπαλλήλους τοῦ Κέντρου καί στούς ἐξ αὐτῶν ἕλκοντες δικαίωµα τά ἴδια πλεονεκτήµατα, ὅσον ἀφορᾶ τήν ἀσφάλιση ἔναντι τῶν κινδύνων ἀσθενείας, ἀτυχήματος καί ἐπαγγελματι- κῆς ἀσθενείας, μέ αὐτά πού παρέχονται σέ ὁρισμένους ἕκτακτους ὑπαλλήλους τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων καί στούς ἐξ αὐτῶν ἕλκοντες δικαίωµα, µέ ἐξαίρεση ἐν τούτοις τῆς προσαυξήσεως συντάξεως ποὺύ προβλέπεται στό ἄρθρο 5 τοῦ παραρτήµατος ΥΤΠ τοῦ κανονισμοῦ ὑπηρεσιακῆς καταστάσεως τῶν ὑπαλλήλων τῶν Εὐρω- παϊκῶν Κοινοτήτων, () ΕΕ ἀριθ. Ι. 39 τῆς 13. 2. Ι975, σ. Ἰ. (1). ΕΕ ἀριθ. Ι. 214 τῆς 6. Β. Ι976, σ. Ἰ. (1) ΕΕ ἀριθ. Ι. 127 τῆς 22. 5. 1980, σ. 4. ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: “Άρθρο 1 Ὃ …Ώονισμός (ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Εὐρατόμ) ἀριθ. Ι859/76 τροποποιεῖται ὡς ἑξῆς: Ἱ. Στό ἄρθρο 30 παράγραφος 1 τό τελευταῖο ἐδάφιο ἀντικαθίσταται ὡς ἑξῆς: «Ἔν τούτοις ὁ ὑπάλληλος, θύµμα ἐπαγγελματικῆς ἀσθενείας ἤ ἀτυχήματος πού συνέβη κατά τήν ἄσκη- ση τῶν καθηκόντων του, ἐξακολουθεῖ νά λαμβάνει καθ᾽ ὅλη τή διάρκεια τῆς ἀνικανότητος του πρός ἐργασία τό σύνολο τῶν ἀποδοχῶν του, ἐφόσον δέν τοῦ ἀποδίδεται ἡ σύνταξη ἀναπηρίας πού προβλέπε- ται στό ἄρθρο 4]β.» 2. Στό ἄρθρο 36 προστίθεται τό ἑξῆς ἐδάφιο: «Σέ περίπτωση θανάτου τοῦ δικαιούχου συντάξεως, τό πρῶτο ἐδάφιο ἐφαρμόζεται γιά τή σύνταξη τοῦ ἀποθανόντος.» 3, Τό ἄρθρο 47 Μράγραφος* 2 συμπληρώνεται ὡς ἑξῆς; «καθώς καί τόν περιορισµό τοῦ ἐπιδόματος, τό ὁποῖο προβλέπεται στό ἄρθρο 11 τοῦ παραρτήµατος ΥΊ, στήν ἐπιστροφή τῆς εἰσφορᾶς πού προβλέπεται στό ἄρθρο 41η, ἐπηυξημένης κατά τοὺς τόκους ἐπι- τοκίου 3,5 .» . 4. Ὅ τίτλος τοῦ κεφαλαίου 6 τοῦ τίτλου Π ἀντικαθίστα- ται ὡς ἑξῆς: «Κοινωνική ἀσφάλιση καί συντάξεις».