Ι. 310/24 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 25,.11.20009 ΟΔΗΓΙΑ 2009/133/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 19ης Οκτωβρίου 2009 σχετικά µε το κοινό φορολογικὀ καθεστώς το εφαρµοστέο στις συγχωνεύσεις, διασπάσεις, μερικὲς διασπάσεις, εισφορὲς  ενεργητικού και ανταλλαγὲς μετοχών που αφορούν εταιρεῖες διαφορετικών κρατών μελών καθώς καὶι με τη μµεταφορἀ της καταστατικήἠς ἑδρας µιας 5Ε ἡ µιας 5ΟΕ απὀ ἑνα κράτος μέλος σε ἆλλο (κωδικοποιηµένη ἐκδοση) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καὶ ιδίως το ἀρῦ ρο 94 την πρόταση της Επιτροπής, τη γνώ μη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ('), τη γνώµη της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής καὶ. Κοινωνικής Επιτρο- πής (), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: Η οδηγία 90/434/ΕΟΚ του Συµβουλίου, της Έ3ης Ιουλίου 1990, σχετικά µε το κοινὸ φορολογικὀ καθεστώς για τις συγχωνεύσεις, διασπάσεις, μερικές διασπάσεις, εισφορὲς ενεργητικού καὶ ανταλλαγὲς μετοχών που αφορούν εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών καθὼώς και με τη μεταφορά της καταστατικής ἑδρας µιας 5Ε ἡ µιας 5ΟΕ μεταξύ κρατών μελών ()), ἐχει τροποποιηθεῖ επανειλημμένα καὶ ουσιωδώς (7). Εἶναι, ως εκ τούτου, σκόπιµη, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, η κωδικοποίηση της εν λόγω οδηγίας. Οἱ συγχωνεύσεις, διασπάσεις, μερικές διασπάσεις, εισφορὲς ενεργητικού καὶ ανταλλαγὲς μετοχών που αφορούν εταιρείες ευρισκόμενες σε διαφορετικὰ κράτη μέλη εἶναι δυνατόν να εἶναι αναγκαἰες για να δημιουργηθούν στην Κοινότητα συν- Όήκες ανάλογες µε τις επικρατούσες σε εσωτερική αγορά καὶ να εξασφαλισθεἰ ἐτσι η ομαλή λειτουργία µιας τέτοιας αγο- ρᾶς. Οἱ πράξεις αυτὲς δεν Όα πρέπει να εμποδίζονται απὀ () Γνώμη της Ί3ης Ιανουαρίου 2009 (δεν ἐχει ακόµη δηµοσιευθεί στην Επίσι ημη Εφημερίδα). ( ΓΕ ς 100 της 30.4.2009, σ. 153. () ΙΕ Ι. 225 της 20.8.1990, σ. Ἱ. (4) Βλέπε παράρτηµα Π, μέρος Α. περιορισμούς, μειονεκτήµατα ἡ στρεβλώσεις που απορρέουν ιδίως απὀ τις φορολογικὲς διατάξεις των κρατών  μελών. Κατὰ συνέπεια, για τις πράξεις αυτὲς επιβάλλεται η πρὀ- βλεψη φορολογικών κανόνων ουδέτερων όσον αφορὰ τον ανταγωνισμό, ώστε να μπορούν οἱ επιχειρήσεις να προσαρ- μόζονται στις απαιτήσεις της εσωτερικής αγορᾶς, να αυξὰἀ- νουν την παραγωγικότητά τους καὶ να ενισχύουν την αντα- γωνιστική τους Ὀέση διεθνώς. Θρισµένες φορολογικὲς διατάξεις Ὀέτουν σήμερα σε µει- ονεκτική Ὀέση τις πρἀξεις αυτὲς σε σύγκριση µε πράξεις που αφορούν εταιρεῖες του ιδίου κράτους μέλους. Αυτἡ η δυσμενής μεταχείριση εἶναι ανάγκη να καταργηθεί. Ο στόχος αυτός δεν μπορεί να επιτευχθεί µε την επέκταση σε κοινοτικὀ επίπεδο των εσωτερικών καθεστώτων που ισχύουν στα κράτη μέλη, διότι οι διαφορὲς μεταξύ καθεστώτων ενδἑ- χεται να προκαλέσουν στρεβλώσεις. Μόνον ἑένα κοινὸ φορο- λογικὀ καθεστώς µπορεί να αποτελέσει ικανοποιητική λύση ως προς τα ζητήµατα αυτά. Το κοινὸ φορολογικὀ καθεστώς Όα πρέπει να αποφεύγει τη φορολογία σε περίπτωση συγχώνευσης, διάσπασης, μερικής διάσπασης, εισφοράς. ενεργητικού ἡ ανταλλαγής  µετοχών, ενώ παράλληλα να διασφαλίζει τα δημοσιονομικά συµφὲ- ροντα του κράτους της εισφἐρουσας ἡ εξαγορασθεῖσας εται- ρείας. Όσον αφορὰ τις συγχωνεύσεις, διασπάσεις και. εισφορές ενεργητικού, οι πράξεις αυτὲς έχουν κανονικά ως αποτέλε- σμα εἶτε τη μετατροπή της εισφἑἐρουσας εταιρείας σε μόνιμη εγκατάσταση της λήπτριας εταιρείας εἴτε την προσάρτηση του ενεργητικού σε μὀνιμη εγκατάσταση της τελευταίας. Το καθεστώς αναβολἠς, μέχρι την ουσιαστική της πραγµα- τοποίηση, της φορολογίας της υπεραξίας των εισφερόµενων περιουσιακών στοιχείων, εφαρμοζόμενο επἰ των περιουσιακών στοιχείων που προσαρτώνται στη μόνιμη εγκατάσταση, επι- τρέπει την αποφυγή φορολογίας της αντίστοιχης υπεραξίας ενώ παράλληλα εξασφαλίζει και τη μεταγενέστερη φορολο- γία της απὀ το κράτος μέλος της εισφἑέρουσας εταιρείας͵ όταν πλέον η υπεραξία θα ἐχει πραγµατοποιηθεἰ.