9.4.2002 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ι.92/19 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 25ης Μαρτίου 2002 µε την οποία εξουσιοδοτεῖται η Ιταλία να εφαρμόσει διαφοροποιημένο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης σε καύσιμα κινητήρων που περιέχουν βιοντίζελ, σύµφωνα µε το ἀρθρο ὃἃ παράγραφος 4 της οδηγἰας 92/51/ΕΟΚ (2002/265/ΕΟ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη. συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκῆς Κοινότητας, την οδηγἰία 92/81/ΕΟΚ του Συµβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1997, για την εναρµόνιση των διαρθρώσεων των ειδικῶν φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή (), καὶ ιδίως το ἀρθρο 8 παράγραφος 4, την πρὀταση της Επιτροπῆς, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) . Στο πλαῖσιο πειραματικού ἐργου που καλύπτει την περίοδο απὀ την 1η Ιουλίου 1995 ἕως τις 30 Ιουνίου 2001, η Ιταλία διενήργησε δοκιμὲς των συνθηκών χρησιμοποίησης του βιοντίζελ. Χορηγήθηκε απαλλαγή απὀ τον ειδικὀ φόρο κατανάλωσης για ωώτατη ποσότητα 125 000 τόνων βιοντίζελ ετησίως. Με …ιστολή της 272ης Απρι)κιου 2001, οι ιταλικὲς αρχὲς ζήτησαν απὀ την Επιτροπή παρἐκκλιση για την εφαρμογή Μαλλαγης απὀ. ειδικό φορο κατανάλωσης. που΄ επιβάλλεται στο. βιοντίζελ καὶ σε ἄλλα βιοκαύσιμα, σύμφωνα µε το ἀρθρο 8ἃ παράγραφος 4 της οδηγἰας 92/81/ΕΟΚ, για περίοδο 3 ετών, απὀ την 1η Ιουλίου 2001 ἑως τις 30 Ιουνίου 2004. Για να εξασφαλἰσει τις σχετικὲς πληροφορίες που εἶναι αναγκαῖες για την εξέταση της αἴτησης, η Επιτροπή ζήτησε συµπληρωματικά στοιχεία µε επιστολὲς της Έ6ης Μαΐου και δης Αυγούστου 2001, στις οποἰες οι ιταλικὲς αρχὲς απάντησαν στις 17 Ιουλίου και 28 Σεπτεμβρίου 2001, αντίστοιχα. Στις 15 Οκτωβρίου 2001, πραγµατοποιήθηκε συνεδρίαση μεταξύ αντιπροσώπων της Επιτροπής καὶ των ιταλικών αρχών. Τέλος, µια επιστολή των ιταλικών αρχών της 224ς Οκτωβρίου 2001 επἐτρεψε στην Επιτροπή να ολοκληρώσει την εξέταση της αἰτησης παρέκκλισης. Εν αναµονή της ἐγκρισης της παρέἐκκλισης που ζήτησε το Συμβούλιο, η Ἰταλία ανέστειλε την εφαρμογή του συστήµατος µείωσης του φόρου. (2) . Ἡ Ιπαλία ζήτησε την ἆδεια να εφαρμόσει διαφοροποιημένο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης στο βιοντίζελ που χρησιμοποιείται ως πρὀσθετο του πετρελαἰου ντίζελ σε ποσοστά κἀτω του 5 "6, αφενὸς, καὶ ως καὐσιμο κινητήρων, αναµεμειγμένο µε πετρέλαιο ντίζελ σε ποσοστὸ περίπου 25 96, κυρίως για την τροφοδοσία των στόλων οχημάτων των αστικών μεταφορικών υπηρεσιών, αφετἐρου. Στην τελευταἰα αυτή περίπτωση, λαµβανοµένου υπόψη του υψηλοὺ ποσοστού του. μείγματος, εἶναι σκόπιµο να ελέγχεται η προσαρμογή του. κινητήρων στο καὐσιμο ώστε να αποφεύγονται ιδιαίτερα. μεγάλες εκπομπὲές ρύπων. (2) . Τα λοιπά κράτη μέλη ενημερώθηκαν σχετικὰά µε την αἴτηση αυτή. (18 Ἡ ανάπτυξη των ανανεώσιµων πηγών ενέργειας και, ιδίως, των βιοκαυσίµων ενθαρρύνθηκε ἤδη απὀ το 1985 απὀ την Κοινότητα. Η οδηγἰα 85/536/ΕΟΚ του Συµβουλίου, της 5ης Δεκεμβρίου 1985, για την εξοικονόµηση αργού πετρελαἰου µε τη χρήση συστατικών υποκατάστατων καυσίμων (), υπογραμμίζει το ενδιαφἑέρον που παρουσιάζουν τα βιοκαύσιμα προκειµἐνου να μειωθεί η εξάρτηση των κρατών μελών απὀ πς εισαγωγές πετρελαἰου και επιτρέπει την ενσωμάτωση της αιθανόλης στις βενζίνες μέχρι 5 96 κατ' ὀγκο και της ΕΤΒΕ μέχρι 15 “6. Επιπλέον͵ µε τις αποφἀσεις 93/500/ΕΟΚ () καὶ 98/352/ΕΚ (3) του Συµβουλίου και την απόφαση αριθ. 646/2000/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καὶι του Συµβουλίου (2), υιοθετήθηκε το πρόγραμμα ΑΙΤΕΝΕΕ για την προώθηση των ανανεώσιµων πηγών ενέργειας στην Κοινότητα µε σκοπό Ττην εξασφἀλιση για τα βιοκαύσιμα µεριδίου αγοράς 5 6 της συνολικής κατανάλωσης των μηχανοκίνητων οχημάτων ἕως το 2005. Επιπλέον, η Λευκή Βίβλος του 1997 για τις ανανεώσιμες πηγὲς ενέργειας συνιστὰ να καθοριστεἰ ἑένας στόχος παραγωγἠς 18 εκατομμυρίων τόνων υγρών βιοκαυσίμων για το 2010, στο πλαῖσιο ενὸς ευρύτερου στόχου διπλασιασμοὐ του. μεριδίου που καλύπτουν  οι . ανανεώσιμες () ΕΕ Ι. 316 της 31.10.1992, σ. 12- οδηγία ὁπως τροποποιήθηκε τελευταἰα απὀ την οδηγία 94/74/ΕΚ (ΕΕ Ι. 365 της 31.12.1994, σ. 46). (ϱ) ΕΕ Ι. 334 της 12.12.1985, σ. 20- οδηγία ὀπως τροποποιήθηκε τελευταῖα απὀ την οδηγία 87/441/ΕΚ (ΕΕ Ι. 238 της 21.8.1987, σ. 40). () ΕΕ Ι. 235 της 18.9.1993, σ. 41. () ΣΕ Ι.{ 159 της 3.6.1995, σ, 53. ϱ) ΕΕ Ι. 79 της 25.10.2000, σ. Ἱ.