23.1.2009 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκῆς Ένωσης Ι. 19/29 ΟΔΗΓΙΕΣ ΟΔΗΓΙΑ 2008/121/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 14ης Ιανουαρίου 2009 περί των ονοµασιών των υφανσίμων (αναδιατύπωση) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΔΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το ἀἂρθρο 95, την πρὀταση της Επιτροπής, τη γνώµη της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής καὶ Κοινωνικής Επιτρο- πῆς (), Αποζασίζοντας σύμφωνα µε τη διαδικασία του. ἀρθρου 251 της συνθήκης (2), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1 . ἨΗ οδηγἰα 96/74/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καὶ του Συμβουλίου, της Ί6ης Δεκεμβρίου 1996, περὶ των ονοµα- σιών των υφανσίμων (7), έχει τροποποιηθεἰ επανειλημμένα καὶ ουσιωδὼς (3). Δεδομένου ὁτι πρὀκειται να τροποποιηθεί εκ νξου, εἶναι σκόπιµη, για λόγους σαφήνειας, η αναδιατύπωσή της. (2) Αν οἳ διατάξεις των κρατών μελὼν περὶ ονοµασίας, της σύνθεσης καὶ σήμανσης των υφανσίμων ποικίλλουν απὀ το ἑνα κράτος μέλος στο ἆλλο, τοῦτο α μπορούσε να δημιουργήσει εµπόδια στη λειτουργία της εσωτερικῆς αγο- ρᾶς. (ϱ) . Αυτὰ τα εµπόδια εἶναι δυνατὸ να εξαλειφθούν εφὀσον η διάθεση. στην κοινοτική αγορά των υφανσίμων προϊόντων υπὀκειται σε ομοιόµορφους κανόνες. Ως εκ τούτου, εἶναι αναγκαἰο να εναρμονισθούν οι. ονομασίες των υφανσίμων ινών, καθώς Καὶ οι ενδεῖξεις επί των ετικετών, σημάνσεων ἡ () ΕΕ ς 162 της 25.6.2008, σ. 40. () Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 17ης Ιουνίου 2008 (δεν ἐχει ακόµη δηµοσιευθεί στην Επίσηµη Εφημερίδα) καὶ απόφαση του Συµβου- λίου της 16ης Δεκεμβρίου 2008. ( ΕΕ 1. 32 της 3.2.1997, σ. 38. (1) Βλέπε παράρτηµα ΥΤ μέρος Α. ς90) εγγρἀφων που συνοδεύουν τα υφάνσιμα προϊόντα κατὰ τα διάφορα στἆδια της παραγωγἠς, µεταποιήσεως καὶ διανομἠς. Εἶναι σκόπιµο να υπαχθούν στη ρύθμιση καιὶ ορισµένα προϊό- ντα που δεν αποτελούνται αποκλειστικώς απὀ υφάνσιμα αλλὰ των οποἰίων το υφάνσιμο μέἐρος συνιστὰ ουσιαστικὀ στοιχεῖο ἦ προβάλλεται ιδιαιτέρως απὀ τον παραγωγόὀ, το μεταποιητή ἡ τον ἐμπορο. Οι ανοχὲς για ξένες ἵνες, οι οποἰες προβλέπονται ἤδη για τα καθαρὰ προϊόντα, Όα πρέπει επίσης να εφαρμοσθούν καὶ για τα αναµεμειγμένα προϊόντα. Προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι που Ὀέτουν οι σχετι- κὲς εθνικὲς διατάξεις, η επισήµανση Όα πρέπει να εἶναι υπο- χρεωτική. Για τα προϊόντα των οποίων εἶναι τεχνικά δύσκολο να προσ- διορισθεἰ η σύνθεση τη στιγμή της κατασκευής, οι ενδεχο- μένως γνωστὲς τη στιγμή εκείνη ἵνες μπορούν να αναφἑἐρο- νται στην ετικέτα, εφὀσον αντιπροσωπεύουν ορισμένο ποσο- στὸ του τελικού προϊόντος. Προκειμένου να αποφεύγονται οι διαφορὲς εφαρµογἠς στην Κοινότητα, εἶναι σκόπιµο να προσδιορισθεἰ ο τρόπος επισή- µανσης ορισµένων υφανσίμων προϊόντων που αποτελούνται απὀ δύο ἡ περισσότερα μέρη, καθώς καὶ τα στοιχεία των υφανσίμων προϊόντων τα οποἰα δεν πρέπει να λαμβάνονται υπὀψη κατὰ την επισήµανση καὶ την ανάλυση. Η διάθεση προς πώληση των υφανσίμων προϊόντων που υπάγονται. µόνο στην υποχρέωση  γενικῆς  επισήµανσης, καθώς καὶ των προϊόντων που πωλούνται µε το μέτρο ἡἦ κοµμένα, ὃα πρέπει να επιτρἐπει στον καταναλωτή να λάβει γνὠση. των. στοιχείων που  αναγράἀφονται στη χονδρική συσκευασία ἡ στο τόπι. Εναπόκειταιστα κράτη μέλη να προσδιορίσουν μέτρα προς το σκοπὸ αυτὀ. Η χρήση περιγραφών ἡ ονοµασιών πρὲπει να υπόκειται σε ορισµένους ὀρους που να απολαμβάνουν ιδιαίτερης εµπιστο- σύνης απὀ τους χρήστες και τους καταναλωτὲς.