1δ. δ. 86 Επίσηµη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. Ι. 230/1 (Πράζεις για την ισχύ των οποίων δεν απαιτείται δηµοσίευση) ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 13ης Απριλίου 1986 σχετικά µε διαδικασία εφαρµογής του ἄρθρου 85 της συνθήκης ΕΟΚ (Ύ/31.149 -- Πολυπροπυλένιο) (Τα κείµενα στην αγγλική, ολλανδική, γαλλική, γερμανική καὶ ιταλική γλώσσα είναι τα μόνα αυθεντικά) (86/ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Ἔχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής Κοινότητας, τον κανονισµό αριθ. 17 του Συµβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 1962 ---πρώτος κανονισµός εφαρμµογῆς των άρθρων 85 και 86 της συνθήκης ('), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη προσχώρησης της Ισπανίας καιτης Πορτογαλίας, και ιδίως το ἂάρθρο 3 παράγραφος Ί1, /ΕΟΚ) την απόφαση της Ἐπιτροπής της 30ής Απριλίου 1984 να κινήσει τη σχετική διαδικασία, αφού έδωσε στους ενδιαφε- ρόµενους την ευκαιρία να διατυπώσουν τις απόψεις τοὺς σχετικά µε τις αιτιάσεις που έλαβε υπόψη η Επιτροπή σύμφωνα µε το άρθρο 19 παράγραφος 1 του κανονισµού αριθ. 17 καιὶ σύμφωνα µε τον κανονισµό αριθ. 99/63/ΕΟΚ της Ἐπιτροπής της 25ης Ιουλίου 1963 περί των ακροάσεων που προβλέπονται στο άρθρο 19 παράγραφοι 1 και 2 του κανο- γισμού αριθ. 17 (2), Μετά από διαβούλευση µε τη Συμβουλευτική Ἐπιτροπή Συµπράξεων και Δεσποζουσών Θέσεων, Εκτιμώντας ότι: ΜΕΡΟΣ Ί ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ () Ἡ παρούσα απόφαση βασίζεται στις έρευνες που πραγµατοποιήθηκαν τον Οκτώβριο του 1983, σύμφω- να µετο άρθρο 14 παράγραφος 3 του κανονισµού αριθ. 17, στοὺς περισσότερους παραγωγούς µάζας θερµο- πλαστικού πολυπροπυλενίου που εφοδιάζουν την αγο- ράτης ΕΟΚ. Κατά τις έρευνες αυτές η Επιτροπή βρήκε έγγραφα που αποδεικνύουν ὅτι οι περισσότεροι από τους προμηθευτές πολυπροπυλενίου στην ΕΟΚ συμμε- τείχαν τακτικά, μέχρι τα τέλη περίπου του 1977, σεένα θεσµοποιημένο σύστημα συναντήσεων μεταξύ των εκπροσώπων των παραγωγών σε επίπεδο ανωτέρων διοικητικών καιὶ τεχνικών στελεχών (συναντήσεις «διευθυντών» και «εμπειρογνωµόνων»). Στις συνα- ντήσεις αυτές, που κατέληξαν να πραγµατοποιούνται δύο φορές το μήνα, και στις συμπληρωματικές α πος () ΕΕ αριθ. 13 της 21. 2. 1962, σ. 204/62. τοπικές συναντήσεις για κάθε κράτος µέλος, οι παραγωγοί θέσπισαν ἕνα σύστημα ετήσιου ελέγχου της παραγωγής µε σκοπό την κατανο- μή της αγοράς μεταξύ τους σύμφωνα µε *(:υμτκεφων*ι1με΄',να ποσοστά ἡ ποιοτικούς στόχους και καθόριζαν τιμές-στόχους που εφαρµόζονταν σε µια σειρά «πρωτοβουλιών καθορισμού τιµών». Οι. τέσσερις μεγαλύτεροι παραγωγοί, ΙΟΙ, ΗΟΕΟΗΞΤ, ΜΟΝΤΕΡΟΙΙΜΕΕΙ και ΞΗΕΗΙ, (η τελευταία, ὠστόσο, δεν συμμετείχε σε όλες τις τακτικές συναντήσεις διευθυντών ἡ εµπειρογνωµόνων) δημιούργησαν ένα άτυπο «διευθυντήριο», γνωστό ως «Βὶρ Εουτ», µε σκοπό την καθο- δήγηση και την ενθάρρυνση των µικρότερων παραγωγών κατά την εφαρμογή των διαφόρων σχεδίων. (') ΕΕ αριθ. 127 της 20. 8, 1963, σ. 2268/63.