ριθ. Ι. 159/44 Ἐπίσημη Ἐφημερίδα τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων 10, 6, 82 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ τῆς Ί7ης Μαΐου 1982 γιά τήν ἐπιδότηση ἐπιτοκίων ἐξαγωγικῶν πιστώσεων ἀπό τή Γαλλία πρός τήν Ἑλλάδα μετά τῆν προσχώρηση τῆς χώρας αὐτῆς στήν Εὐρωπαϊκή Οἰκονομική Κοινότητα (Τό κείµενο στή γαλλική γλώσσα εἶναι τό μόνο αὐθεντικό) (82/364/ΕΟΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Ἔχοντας ὑπόψη: τή συνθήκη περί ἱδρύσεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητας, καί ἰδίως τό ἄρθρο 93 παράγραφος 2 πρῶτο ἐδάφιο, ᾿Αφοῦ κάλεσε τά ἐνδιαφερόμενα μέρη, σύμφωνα μὲ τό ἄρθρο αὐτό, νά ὑποθάλουν τίς παρατηρήσεις τους, Ἐκτιμώντας: Ι ὅτι τὴν Ίη Ἰανουαρίου 1981 ἡ Ἑλλάδα ἔγινε μέλος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητας. 'Από τῆν ἡμερο- μηνία αὐτή ἐφαρμόζονται στῆν Ἑλλάδα οἱ διατάξεις τῆς συνθήκης γιά τὶς κρατικές ἐνισχύσεις καί γιά τίς ἐμπορι- κἐς σχέσεις μεταξύ τῶν παλαιῶν Κρατῶν μελῶν καί τῆς χώρας αὐτῆς. Πρίν ἀπό τῆν ἡμερομηνία αὐτή, ὅταν ἑπρό- κειτο γιά χρηµατοδότηση κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν πρός τῆν Ἑλλάδα, τά παλαιά Κράτη µέλη μποροῦσαν νά ἐφαρμόζουν τούς ὄρους δανειοδότησης πού ἔχουν συμφωνηθεῖ διοῦνῶς στή «Συμφωνία ἐπί τῶν κατευῦυ- ντῆριων γραμμῶν γιά ἐξαγωγικές πιστώσεις μέ κρατική ἐνίσχυση», τό λεγόµενο «οοπδεπού», τοῦ ὁποίου ἡ Εὐρω- παϊκήῆ Οἰκονομικὴῆ Κοινότητα ἔγινε μέλος ὅταν τό Συμδούλιο υἱοθέτησε στίς 4 ᾿Απριλίου 1978 ἀπόφαση γιά τό σκοπό αὐτό. Ἡ ἀπόφαση αὐτή δασίζεται στό ἄρθρο 113 τῆς συνθήκης καὶ ἀφορᾶ ἐξαγωγικές πιστώσεις πρὸς τρίτες χῶρες : ὅτι οἱ ὅροι καὶ τά ἐπιτόκια πού συμφωνήθηκαν στό οοπθεηπδς ποικίλλουν ἀνάλογα μὲ τὸ κατά κεφαλή ἀκαθάριστο ἐθνικό προϊόν τῶν ἀγοραστριῶν χωρῶν, οἱ ὁποῖες κατατάσσονται ἀντίστοιχα σὲ τρεῖς κατηγορίες: πλούσιες, ἐνδιάμεσες καὶ φτωχές: ὅτι μὲ τῆν προσχώρηση τῆς Ἑλλάδας στήν Εὐρωπαϊκή Οἰκονομική Κοινότητα, ἡ ὁποία μετέχει στό οοπ5εηδς αὐτό, ἡ Ἑλλάδα ἄλλαξε αὐτόματα καθεστώς ἀπό «ἐνδιά- µεση» σὲ «πλούσια» χώρα, γιά τῆν ὁποία ἐφαρμόζονται ἐλαφρῶς ὑψηλότερα ἐπιτόκια, Γιά τό λόγο αὐτό, ὅλες οἱ χῶρες πού µετέχουν στή συµφωνία ἔπρεπε νά ἀνακοινώ- σουν στόν ΟΟΣΑ, ὁ ὁποῖος ἀσκεῖ καθήκοντα γραµµα- τείας, τίς ἀνειλημμένες ἤδη ὑποχρεώσεις σχετικά μέ τοὺς ὅρους γιά ἐξαγωγικές πιστώσεις πού χορηγοῦνται γιά πώληση κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν πρός τῆν Ἑλλάδα, γιά τίς ὁποῖες συνεχίζονταν οἱ διαπραγματεύσεις γιά τή σύναψη συµθάσεων, χωρίς νά ἔχουν ἀκόμα ὁλοκλη- ρωθεῖ - ὅτι ἡ κατάσταση ποὺ δηµιουργήθηκε μὲ τῆν προσχώ- ρηση τῆς Ἑλλάδας (') συζητήθηκε ἐπανειλημμένα ἀπό τή συντονιστική ὁμάδα τῆς πολιτικῆς γιά τῆν ἀσφάλιση τῶν πιστώσεων, γιά  ἐγγυήσεις πιστώσεων καί γιά χρηματοδοτικές πιστώσεις («Ὁμάδα γιά τῆν ᾽Ασφάλιση τῶν Ἐξαγωγικῶν Πιστώσεων») τοῦ Συμδουλίου, τό ὁποῖο εἶναι ἁρμόδιο ἀποκλειστικά γιά τόν τοµέα τῶν πιστώσεων ἐξαγωγῶν πρός τρίτες χῶρος (). Κατά τῆ συνεδρίαση τῆς ὁμάδας στἰς 13 Μαρτίου 1980, οἱ ἐκπρό- σώποι τῆς Ἐπιτροπῆς διευκρίνησαν ὅτι ἀπό τῆν Ίη Ἰανοναρίου 1981 ἰσχύει γιά τῆν Ἑλλάδα τό ἄρθρο 92 τῆς συνθήκης. Δἐν πρόκειται νά προκύψουν προδλήματα σέ συναλλαγές πού ἔχουν συμφωνηθεῖ καί γίνει πρίν ἀπό τῆν ἡμερομηνία αὐτῆ. Ὅσον ἀφορᾶ ἤδη ἀνειλημμένες ὑποχρεώσεις ὑπό μορφή προσφορῶν, πού ἔγιναν ὡς µέρος τῶν διαπραγματεύσεων γιά συµθάσεις πού ἐκκρο- μοῦσαν κατά τῆν ἡμερομηνία τῆς προσχώρησης, μπορεῖ κανείς νά ὑποθέσει ὅτι ἡ Ἐπιτροπή θά ἐφαρμόσει στῆν περίπτωση αὐτή τὸ κριτήριο τῆς «καλῆς πίστης» («Όοπα Πάς»)- ὅτι κατά τῇ συνεδρίαση τῆς Ὁμάδας γιά τῆν ᾿Ασφάλιση τῶν Ἐξαγωγικῶν Πιστώσεων, στίς 11 Νοεμθρίονυ 1980, διαπιστώθηκε ὅτι ἐνῶ δύο Κράτη µέλη εἶχαν λάδει μέτρα ἔτσι ὥστε νά μῆν ὑπάρχουν ἀνειλημμένες ὑποχρε- ώσεις μετά τῆν τελευταία προθεσμία τῆς 31ης Δεκεμ- 6ρίου 1980, ὅλα τἆ ἄλλα Κράτη µέλη εἶχαν ἀνειλημμένες ὑποχρεώσεις µετά ἀπό τῆν ἡμερομηνία αὐτή : ὅτι ἑξετά- στηκε τό ἐνδεχόμενο μιᾶς συμθιθδαστικῆς λύσης, σύμφωνα μέ τῆν ὁποία ἡ τυπική ἐφαρμογή τοῦ ἄρθρου 92 δὲν θά ἴσχυε γιά συμθάσεις πού εἶχαν ὑπογραφεῖ πρίν ἀπό τίς 28 Φεδρουαρίου 1981, ἀλλά δέν ἀποφασίσθηκε, ἐνόψει τῆς θέσεως τῆς Γαλλίας, ἡ ὁποία θεωροῦσε τήν περίοδο αὐτῆ πολύ σύντομη : ὅτι τελικά ὅταν ἡ ὁμάδα, στῇ συνεδρίασῆ της στίς 11 Δεκεμθρίου 1950, διαπίστωσε ὅτι ἡ διαφορά ἀπόψεων πού εἶχε παρουσιαστεῖ ἐξακολουθοῦσε νά ὑπάρχει, ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ἐπιτροπῆς δήλωσε ὅτι ἡ Ἐπιτροπή διατηρεῖ τό δικαίωµα, σύμφωνα μέ τά ἄρθρα 92 καί 93 τῆς συνθήκης, νά ἑξετάζει κατά περίπτωση ὑποχρεώσεις πού συνάπτονται µετά ἀπό τὴν Ίη Ἰανουαρίου 1981 (9- ὅτι ὅταν στίς 23 Φεθρουαρίου 1981 ἡ γερμανική κυδέρ- νηση ζήτησε ἀπό τῆν Ἐπιτροπῆ παρέκκλιση, ὅσον ἀφορᾶ συμθάσεις γιά τῆν κατασκευή ἑνός ἠλεκτροπαρα- γωγικοῦ σταὐμοῦ, μὲ τό ἐπιχείρημα ὅτι ἡ γαλλική () Βλέπε 5921/80, ΕΠΕ (ἐμπορικές πιστώσεις καί ἐγγυήσεις) 18 τῆς 25. 3. Ι980, 11248/80, ΕΠΕ 56 τῆς 17. 11. 1980. () Βλέπε ἐντολή τῆς ὁμάδας (ΕΕ ἀριῦ. 66 τῆς 27. 10. 1960, σ. 1339/60). () Βλέπς Ι2461/80, ΕΠΕ 75 τῆς 16. 12. 1980.