14. 2. 97 Επίσημη Εφημερίδα των Ενρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. Ἱ. 43/21 ΟΔΗΓΙΑ 97/4/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 27ης Ιανουαρίου 1997 Υια τροποποίηση της οδηγίας 79/112/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοδεσιών των κρατών μελών σχετικά µε την επισήµανση, την παρουσίαση καὶ τη διαφήµιση των τροφίμων ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ: Έχοντας υπόψη;: τη συνθῆκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκῆς Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100 Α, την οδηγία 79/112/ΕΟΚ του Συµδουνλίου, της Ίδης Δεκεμ- δρίου 1975, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά µε την επισήµανση, την παρουσίαση και τη διαφήµιση των τροφίµων (), και ιδίως το άρθρο 6 παρά- γραφος 2 στοιχείο γ) και παράγραφος 3 και το άρθρο 7, την πρόταση της Επιτροπής (2), τη γνώμη της Οικονομικῆς καὶι Κοινωνικῆς Επιτροπής (,), Αποζασίζοντας σύμφωνα µε τη διαδικασία του άρθρου 189 Β της συνθήκης (), αφού ἔλαδαν υπόψη το κοινό σχέδιο που εγκρίθηκε στις 16 Οκτωθρίου από την επιτροπή συνδιαλλαγής, Ἐκτιμώντας: ὁτι, στα πλαίσια της υλοποίησης των στόχων της εσωτο- ρικῆς αγοράς, ὃα πρέπει να επιτραπεί η χρησιμοποίηση της ονοµασίας που ἔχει καθιερωθεί από την πρακτική του κράτους µέλους παραγωγῆς και για τα προϊόντα που προο- ρίζονται προς πώληση σε ένα άλλο κράτος μέλος: ότι, µε τη διττῇ προοπτική της εξασφάλισης µιας καλύτερης πληροφόρησης του καταναλωτή και της νοµιµότητας τῶν εμπορικών συναλλαγών, ὃα πρέπει να δελτιωθούν περαι- τέρω οι κανόνες επισήµανσης ποὺ αφορούν την ακριδή φύση και τα χαρακτηριστικά των προϊόντων: ότι, τηρουμένων των διατάξεων της συνθήκης, οι διατάξεις που εφαρµόζονται στην ονοµασία πώλησης εξακολουθούν να. υπόκεινται. στοὺς γενικούς κανόνες επισήµανσης οι οποίοι ορίζονται στο άρθρο 2 της οδηγίας και, ειδικότερα, στη δασική αρχή ὁτι δεν πρέπει να εἶναι φύσεως τέτοιας () ΕΕ αριθ. Ι. 33 της δ. 2. 1979, σ. Ἱ- οδηγία που τροποποιήθηκε τε- λευταία από την οδηγία 93/102/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ αριθ. Ι. 29] της 15. 11. 1993, σ. 14). (1) ΕΕ αριδ. Ο 122 της 14. 5. 1992  σ. 12 και ΕΕ αριθ. Ο 118 της 29.4. 1994, σ. 6. () ΕΕ αριθ. Ο 332 της 16 12. 1992 σ. 3. (4) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοδουλίου, της 27ης Οκτωδρίου 1993 (ΕΕ αριθ. Ο 315 της 22. 11. 1993, σ. 102), κοινή δέση του Συµδου- λίου, της ἰδης Ιουνίου 1995 (ΕΕ αριθ. Ο 182 της 15. Ἰ. 1995 σ. 1) και απόφαση τουῦ Ενρωπαϊκού Κοινοδουλίου, της 25ης Οκτωδρί- ου 19905 (ΕΕ αριῦ. Ο 308 της 20. 11. 1095, σ. 30). Απόφαση του Ευ- ρωπαϊκού Κοινοδουλίου, της Ί0ης Δεκεμθρίου 1996, καιὶ απόφα- ση τουῦ Συµθουλίου, της Ίθης Ιανουαρίου 1997. ώστε να οδηγείται σε πλάνη ο καταναλωτῆς ως προς τα χαρακτηριστικά των τροφίμων: ότι το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτῆτων έχει εκδώ- σει πολλές αποφάσεις στις οποίες συνιστά µια λεπτομερή επισήµανση, και ιδίως την υποχρεωτική επίθεση κατάλλη- λης ετικέτας που αφορά τη φύση του πωλούμενου προῖ- όντος: ότι το µέσο αυτό, το οποίο επιτρέπει στον κατανα- λωτή να επιλέγει µε πλήρη επίγνωση, είναι το καταλληλό- τερο, δεδοµένου ότι δηµιουργεί τα λιγότερα εµπόδια στην ελευθερία των συναλλαγών: ότι εναπόκειται στον κοινοτικό νοµοθέτη να θεσπίσει τα μέτρα που απορρέουν από τη νοµολογία αυτή, ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Άρθρο 1 Η οδηγία 79/112/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξῆς; Ἱ. Μετά την έκτη. αιτιολογική σκέψη παρεµθάλλεται η ακόλουθη: «ότι η υποχρέωση αυτῆ συνεπάγεται ὁτι τα κράτη μέλη μπορούν να επιδάλλουν, τηρώντας τοὺς κανόνες της συνθήκης, γλωσσικές απαιτῆσεις». 2, Στο ἀρθρο 3 παράγραφος 1 παρεμδάλλεται το ακόλουθο σημείο: «Ζα. την ποσότητα ορισµένων συστατικών ἤ κατηγοριών συστατικών σύμφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου Ί», 3, Στο άρθρο 5, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείµενο: «ἱ.. Η ονοµασία πώλησης ενός τροφίµου εἶναι η ονοµασία πουὺ προθλέπεται απὀ τις διατάξεις ποὺ ισχύουν στην Ευρωπαϊκήὴ Κοινότητα για το τρόφιμο αυτό. α) Ελλείψει διατάξεων της Ευρωπαϊκῆς Κοινότητας, η ονοµασία πώλησης εἶναι η ονοµασία που προθλέπεται από τις νομοθετικές, κανονιστικές ἡἢ διοικητικές διατάξεις που ισχύουν στο κράτος μέλος στο οποίο πραγµατοποιείται η πώληση στον τελικό καταναλωτή ἡ στις μονάδες ομαδικής εστίασης. Ελλείψει αυτών, η ονοµασία πώλησης συνίσταται στην καθιερωµένη ονοµασία που χρησιμοποιείται στο κράτος µέλος στο οποίο πραγµατοποιείται η πώληση στον τελικό καταναλωτή ἡ στις μονάδες ομαδικῆς εστίασης ἡ σε μµία περιγραφή του τροφίµου  και,