Ι. 63/6 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7.3.2009 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 152/2009 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 6ης Μαρτίου 2009 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1019/2002 για τις προδιαγραφὲς εµπορίας του ελαιολάδου Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τον κανονισμὀ (ΕΚ) αριθ. 12342007 του Συμβουλίου, της 224ς Οκτωβρίου 2007, για τη Ὀέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών Καὶ ειδικών διατάξεων για ορισµένα γεωργικά. προϊόντα (ενιαῖος κανονισμός ΚΟΑ) (1), καὶ ιδίως το ἀρθρο 113 παράγραφος 1 στοιχεῖο α) καιὶ το ἀρῦρο 121 στοιχεῖο α), σε συνδυασμὀ µε το ἀρῦρο 4, Εκτιμώντας τα ακόλουδθα: (1) Εἶναι επιθυµητό να΄ διευκρινιστεί ὁτι η΄ ονοµασία µε την οποἰα πωλούνται τα ελαιόλαδα καὶ τα πυρηνέλαια. πρέπει να εἶναι µία απὀ τις ονομασίες που προβλέπονται απὀ την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών. Πρόσθετα στοιχεία σχετικά µε καθεµιὰ απὀ τις προσδιοριζόµενες κατηγορἰες ελαιολάδου. πρέἐπει να΄ αναγράφονται στη. σήμανση, αλλά όχι απαραΐτητα πλησίον της ονοµασίας µε την οποία πωλεἰ- ται το προϊόν. Όσον αφορὰ προϊόντα τα οποία περιέχουν ελαιόλαδο, δεν πρέπει να απαιτεῖται η σήμανση οὐτε της ονοµασίας οὐτε, κατὰ συνέπεια, των πρὀσθετων  στοιχείων. Με τον κανονισμὀ (ΕΚ) αριδ. 1019/2002 της Επιτροπής (2) Ὀεσπίστηκε προαιρετικὀ καθεστώς σήμανσης της καταγωγἠς για το ελαιόλαδο μολονότι στόχος ἦταν ἑνα σύστημα το οποἰο προβλέπει την υποχρεωτικἠ σήμανση της καταγωγἠς ὀσον αφορὰ το εξαιρετικὀ παρθένο καιὶ το παρθένο ελαιό- λαδο, ώστε να αντανακλάται το γεγονός ὁτι, λόγω των γεωρ- γικὠών συνηθειών ἡ των τοπικών μεθόδων παραγωγἠς ἡ ανά- µεῖξης, τα ελαιόλαδα αυτὰ μπορεἰ να έχουν αρκετά διαφο- ρετικές ιδιότητες καὶ γεύσεις, ανάλογα µε τη γεωγραφική τους προέλευση. Απὸ την ἀποψη αυτή, αποδείχτηκε ὁτι, οἳ προαιρετικές ρυὈμίσεις που έχουν ἕκτοτε εφαρμοστεἰ δεν επαρκούν ὡστε να αποφεύγεται η παραπλάνηση του. κατα- ναλωτή ὀσον αφορὰ τα πραγματικά χαρακτηριστικά. του παρθένου ελαιολάδου. . Επιπλέον, βάσει του. κανονισμού (ΕΟ αριθ. 1782002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου  καὶ του Συμβουλίου, της 2δης Ιανουαρίου 2002, για τον καῦο- ρισμό των γενικών αρχών καὶ απαιτήσεων της νοµοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφἀλεια των Τροφίμων καὶ τον καθορισμό διαδικασιών σε Ὁέµατα. ασφαλείας των τροφίμων ()), Ὀεσπίστηκαν απὀ το 2002 κανὀνες ανιχνευσιµότητας, οἳ. οποῖοι ισχύουν  απὀ την 1η Ιανουαρίου 2005, Η πείρα η οποἰα ἔχει αποκτηθεί απὀ τους εµπορευόµενους καὶ τις αρµόδιες αρχὲς ως προς το θέµα αυτὸό οδήγησε στο να καταστεἰ υποχρεωτική η σήμανση της καταγωγἠς ὀσον αφορὰ το εξαιρετικὀ παρθένο ελαιόλαδο καὶ το παρθένο ελαιόλαδο. 290 της 16.11.2007, σ. Ἱ. ΕΕΙ ΕΕ Ι. 155 της 14.6.20072, σ. 27. ΕΕΙ 231 της 1.2.2002, σ. Ἱ. (2) Μεγάλο μέρος του εξαιρετικού παρθένου καὶ του παρθένου ελαιόλαδου στην Κοινότητα αποτελείται απὀ μείγματα ελαιο- λάδων τα οποία προέρχονται τόσο απὀ διαφορετικά κράτη μέλη ὁσο καὶ απὀ τρῖτες χώρες. Πρέπει να προβλεφθούν απλὲς διατάξεις για τη σήμανση της καταγωγἠς των μειγμά- των. αυτών. Οἱ απλές αυτὲς διατάξεις α καταστήσουν δυνατή  την. κατάργηση  προηγούμενων  διατάξεων  όσον αφορά τη σήµανση, που αναφέρουν την «κυρίως καταγωγἠ», η οποία εἶναι περίπλοκο να εφαρµοστεί, δύσκολο να ελεγχθεἰ και ενδεχομένως παραπλανητική. Θρισµένοι ὀροι οι οποίοι περιγρἀφουν τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά που αναφἑρονται στη γεύση  και/ή στην οσμή του εξαιρετικού παρθένου καὶ παρθένου. ελαιόλαδου, προσδιορίστηκαν πρὀσφατα απὀ το. Διεῦνὲς Συμβούλιο Ελαιολάδου ([ΟΟ) στην αναθεωρημένη του μέθοδο οργανο- ληπτικής αξιολόγησης για τα παρθένα ελαιόλαδα. Η χρήση των ὁρων αυτών για τη σήμανση του εξαιρετικού παρθένου ελαιόλαδου. καὶι του παρθένου ελαιόλαδου πρέπει να περιο- ρϊζεται σε ελαιόλαδα που έχουν αξιολογηθεί µε βάση την αντίστοιχη μέθοδο ανάλυσης. Απαιτούνται μεταβατικὲς ρυθ- μίῖσεις για ορισµένους φορεῖς οι. οποῖοι χρησιμοποιούν σήμερα τους προαναφερόµενους ὀρους. Πολλά κράτη μέλη διατήρησαν σε ισχύ την εθνική τους νομοδεσία βάσει της οποίας απαγορεύεται η παραγωγἠ µειγ- μάτων ελαιολάδου µε ἄλλα σπορέλαια για σκοποὺς εσωτε- ρικής κατανάλωσης, ώστε να προστατέψουν το παραδοσιακὀ προϊόν τους καὶ να διατηρήσουν ἑνα υψηλό επίπεδο ποιὀ- τητας στην παραγωγἠ σε εὐνική κλίµακα. Οἱ διατάξεις του κανονισμού (Ε αριθ. 1019/20072 δεν ισχύουν όσον αφορὰ τον τόνο καὶ τη σαρδέλα, εἶδη τα οποία καλύπτονται αντἰ- στοιχα απὀ τον κανονισμὀ (ΕΟΚ) αριθ. 15236/92 του Συµ- βουλίου, της θης Ιουνίου 1992, περὶ καθορισμού  κοινών προδιαγραφών εµπορίας για τις κονσέρβες τόνου καὶ παλα- μίδας (2) και απὀ τον κανονισμὀ (ΕΟΚ) αριθ. 2136/89 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 1989, περὶ καθορισμού κοι- νῶν προδιαγραφών εµπορίἰας για τις κονσέρβες σαρδελών (). Για λόγους σαφήνειας, πρέπει να γίνει σαφής μνεία ως προς τα προαναφερόµενα στον κανονισμὀ (ΕΚ) αριθ. 1019/2002. Συνεπώς, ο κανονισμός (ΕΚ) αρθ. 1019/2002 πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως. Τα µἐτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισµὀ εἶναι σύμφωνα µε τη γνώµη της επιτροπής διαχείρισης της κοινής οργάνωσης γεωργικών αγορῶν, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Ἄρθρο 1 Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1019/2002 τροποποιεῖται ως ακολούθως: ω ) 163 της 17.6.1992, σ. Ἱ. Ι 212 της 22.7.1959, σ. 79.