14. 3. 97 Ἐπίσημη Εφημερίδα των Ενρωπαϊκών Κοινοτῆτων Αριθ. Ἱ. 7375 ΟΔΗΓΙΑ 97/11/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της Ἶης Μαρτίου 1997 περί τροποποιήσεως της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ για την εκτίµηση των επιπτώσεων ορισµένων δηµοσίων καὶ ιδιωτικών ἐργων στο περιθάλλον ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Ἔχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 130 Σ παράγραφος Ἱ, την πρόταση της Επιτροπής ('), τη γνώµη της Οικονομικῆς καὶ Κοινωνικῆς Επιτροπής (), τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών ()), Αποασίζοντας µε τη διαδικασία του ἀρθρου 189 Γ της συνοήκης ( Εκτιμώντας: (1) ότι η οδηγία 85/337/ΕΟΚ του Συμθουλίου, της 27ης Ἰουνίου 1985, για την εκτίµηση  των . επιπτώσεων ορισµένων δηµοσίων και ιδιωτικών έργων στο περι- θάλλον () αποθλέπει στον εφοδιασµό των αρµοδίων αρχών µε τις κατάλληλες πληροφορίες που τοὺς επιτρέ- πουν να αποφασίζουν συγκεκριµένα ἔργα ἔχοντας πλήρη επίγνωση τῶν πιθανώς σηµαντικών περιθαλλο- γτικών επιπτώσεών τοὺς. ότι η διαδικασία εκτίµησης αποτελεί βασικόὀ εργαλείο της πολιτικής περιθάλλοντος κατ' ἂρθρο 130 Ρ της συνθήκης, καθώς καὶ. τοῦ πέµπτου κοινοτικού  προγράµµατος  πολιτικῆς καιὶ δράσης σε σχέση µε το περιθάλλον και την αειφόρο ανάπτυξη: (2) ότι, σύµφωνα µε το ἀρθρο 130 Ῥ παράγραφος 2 της συνθήκης, η πολιτικῆς της Κοινότητας στον τοµέα τουῦ περιθάλλοντος στηρίζεται στις αρχές της προφύλαξης καὶ της προληπτικής δράσης και της επανόρθωσης των προσθολών του. περιθάλλοντος κατά  προτεραιότητα στην πηγή και της αρχῆς ότι ο ρυπαίνων πληρώνει: (3) ὁτι οι δασικές αρχές εκτίµησης των περιθαλλοντικών επιπτώσεων πρέπει να εναρμονισθούν και ότι τα κράτη μέλη επιτρέπεται να ορίσουν καὶ αυστηρότερους κανό- νες προστασίας τουῦ περιθάλλοντος: (4) ὁτι, δάσει της πείρας που ἔχει αποκτηθεί στην εκτί- µηση των περιθαλλοντικών επιπτώσεων, όπως αναφέ- ρεται. στην ἔκθεση σχετικά µε την εφαρμογή της ( ΕΕ αριθ. Ο 130 της 12. 5. Ι994, σ. ὃ καὶ ΕΕ αριθ. Ο 8] της 19.3. 1996, σ. 14. ( ΕΕ αριδ. Ο 393 της 31. 12. 1904 σ. Ἱ. () ΕΕ αριδ. Ο 210 της 14. 8. 1995 σ. Ίδ. () Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοδουλίου της 11ης Οκτωδρίου 995 (ΕΕ αριθ. Ο 287 της 30. 10, 1995, σ. 101), κοινή θέση του Συµδου- λίου της 25ης Ιουνίου 1996 (ΕΕ αριθ. Ο 248 της 26. δ. 1996, σ. 75) καὶ απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοδουλίου της Ί2ης Νοεμδρίου 1006 (ΕΕ αριθ. Ο 362 ητς 2. 12. 1996, σ. 103). (0 ΕΕ αριθ. Ι. 175 της δ. 7. 1985, σ. 40: οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη προσχώρησης του 1994. οδηγίας 85/337/ΕΟΚ που εγκρίθηκε απόὀ την Επιτροπή στις 2 Απριλίου 1993, απαιτούνται διατάξεις για την αποσαφήνιση, συμπλήρωση και δελτίωση της διαδικα- σίας εκτίµησης, ώστε να εξασφαλίζεται η ολοΐνα και περισσότερο εναρµονισμένη καὶ αποτελεσματική εφαρ- μογής της οδηγίας: (5) ότι για τα έργα για τα οποία απαιτείται εκτίµηση ὃα πρέπει επίσης να απαιτείται καὶ άδεια για την εκτέ- λεσή τοὺς ότι η εκτίµηση ὃα πρέπει να προηγείται της αδείας: (6) ότι ενδείκνυται να συµπληρωθεί ο κατάλογος των έργων πουὺ ἔχουν σηµαντικές επιπτώσεις στο περιθάλ- λον και, ὡς εκ τούτου, πρέπει κατά κανόνα να γίνεται συστηματική επανεκτίµηση του καταλόγου: (7) ὁτι έργα άλλων τύπων ενδέχεται να µην ἔχουν πάντοτε σηµαντικές επιπτώσεις στο περιδάλλον και ὁτι τα έργα αυτά πρέπει να υποδάλλονται σε εκτίµηση όταν τα κράτη μέλη θεωρούν ὁτι υπάρχει ενδεχόµενο σηµαντι- κών επιπτώσεων: (8) ὁτι τα κράτη μέλη μπορούν να θέἔσουν όρια ἤ κριτῆρια για τον προσδιορισµό των ἔργων που ὃα πρέπει να υποδάλλονται σε εκτίµηση δάσει της δαρύτητος των περιδαλλοντικών τοὺς επιπτώσεων: ότι τα κράτη μέλη δεν θα είναι απαραίτητο να εξετάζουν συγκεκριµένα έργα που θρίσκονται κάτω των ορίων ἡ εκτός των κριτηρίων αυτών: (9) ότι, κατά τον καθορισμό των ορίων ἡ κριτηρίων ἡἤ κατά την κατά περίπτωση εξέταση ἔργων για να προσ- διορισθεί ποια έργα θα πρέπει να υποδάλλονται σε εκτίµηση δάσει της σηµασίας των περιδαλλοντικών τους επιπτώσεων, τα κράτη μέλη πρέπει να λαµδάνουν υπόψη τα κριτήρια. επιλογῆς της παρούσας οδηγίας: ότι, σύμφωνα µε την αρχή της επικουρικότητας, τα κράτη μέλη είναι τα πλέον αρµόδια για τη συγκεκρι- μένη εφαρμογῆ των κριτηρίων αυτών: (10) ότι η ύπαρξη γεωγραφικού κριτηρίου σχετικά µε ειδι- κἐς περιοχές προστασίας, τις οποίες καθορίξουν τα κράτη μέλη σύμφωνα µε την οδηγία 79/409/ΕΟΚ του Συµθουλίου, της 24ς Απριλίου 1979, περί της διατηρή- σεως των αγρίων πτηνών() καὶι την  οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συµθουλίου, της 21ης Μαΐου 1992  για Τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (’) δεν συνεπάγεται ὁτι τα ἔργα στις περιοχές αυτές ὃα πρέπει αυτομάτως να υποθάλλονται σε εκτίµηση θΒάσει της παρούσας οδηγίας: (90 ΕΕ αριδ. Ι. 103 της 25. 4. 1979, σ. ]: οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη προσχώρησης του 1994, ( ΕΕ αριθ. Ι. 206 της 22. 7. 19972 σ. Ἰ.