Ι210/4 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 14.5.2009 (Πράξεις εγκριθείσες δυνάµει των συνθηκών ΕΚ/Ευρατόµ των οποἰίων η δηµοσίευση δεν εἶναι υποχρεωτική) ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 10ης Μαρτίου 2009 σχετικά µε το μἐτρο ( 5/2000 (πρώην ΝΝ 118/97) που εφήρμοσε η Ισπανία υπἑρ της επιχείρησης 5πίαςς 5Α, µε ἑδρα στην Τοτιτεῖανεσα, Κανταβρία, µε την οποία τροποποιεῖται η απόφαση 1999/2395/ΕΚ [κοινοποιηθεῖσα υπὀ τον αριΌμό Ε(2009) 1479] 1 µ . ' 4 1 (Το κείµενο στην ισπανικἠ γλὠσσα εἶναι το μόνο αυθεντικὀ) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) (2009/612/8Ο Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἱδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καὶ ιδίως το ἀρθρο 88 παράγραφος 2 πρὠτο εδάφιο, τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονοµικὀ Χώρο, καὶ ιδίως το ἀρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχεῖο α), Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόµενους να υποβάλουν τις παρατηρή- σεις τους σύμφωνα µε το εν λόγω ἀρθρο (} και Αφού ἑλαβε υπόψη της τις παρατηρήσεις αυτές, Εκτιμώντας τα ακόλουδα: 1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ () . Η Επιτροπή, µε επιστολή της Ί7ης Απριλίου 1997, ἔλαβε καταγγελία της αυστριακής επιχείρησης Γεπζίησ Α(, κύριας παραγωγού ινών βισκόζης στην Κοινότητα, σχετικά µε σειρὰ μέτρων που εἶχαν χορηγηθεί στην ανταγωνἰστριά της ισπα- νική επιχείρηση 5οεϊε]αά ΙΝαεϊοπαϊ ὧε Ιπάπκῖγίας γ Αρϊίοασίοπες ε (εἶ]οσα ΕφραΏοία 5Α (που καλεῖται στο εξής: «5πίαςς»). 2). Η Επιτροπή µε επιστολἠ της, της 7ης Νοεμβρίου 1997, ενημέρωσε την ισπανική κυβέρνηση για την απὀφασή της ϱ) ΕΕ ς 275 της 16.11.2007, σ. 18. να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπει το ἀρθρο 88 παρά- γραφος 2 της συνθήκης. (ϱ) . Ἡ Επιτροπή µε την απόφασή της 1999/395/ΕΚ (’), (στο εξής: «απόφαση του 1998»), κήρυξε παράνοµες καὶ μη συμ- βιβάσιµες µε την κοινή αγορά τις ενισχύσεις που εἶχαν χορη- γήσει το Εοπάο ὧε (Παταπτία δα]ατία[ (Ταμείο εγγύησης μισθών) (στο εξῆς: «Γορασα») καὶ η Ἱοσοτοτία (Ξεποταὶ ε Ία 5εσάσά δοςῖαἱ (Γενικό Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων) (στο εξής: «ΤΩ55») υπἐρ της δπῖαος λόγω του ὁτι η συμ- φωνία εξόφλησης χρεών που εἶχε συναφθεῖ μεταξὺ της Ὁπίαςς καὶ του Εορᾶσα Κκαὶ η συμφωνία αναδιάρθρωσης που εἶχε συναφθεί μεταξύ της δηπῖαος καὶ της ΤΟΞ5 δεν πληρούσαν τους ὀρους της αγορᾶς, λόγω του ὁτι τα επιτό- κια που εφαρµόζονταν στις συμφωνίες αυτὲς ἦταν χαμηλό- τερα απὀ τα επιτόκια της αγορἀᾶς. Με την αρνητική αυτή απόφαση εδίδετο εντολἡ στην Ισπανία να επιτύχει επιστροφή της επίµαχης ενίσχυσης απὀ τον δικαιούχο. (4) . Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην απὀφασή του, της 2θης Απριλίου 1999, στην υπόθεση (-342/96 Ισπανία[Επιτροπής (στο εξής: «Τηνασοχ») ()), απεφάνθη ὁτι οι συμφωνῖες αναδιάρθρωσης του χρέους που εἶχαν συνα- φθεί απὀ την ΤΟ5 καὶ το Εοσᾶσᾶ δεν αποτελούσαν κρατικές ενισχύσεις δεδοµένου ὁτι οι δηµόσιοι αυτοί οργανισμοἰ εἶχαν ενεργήσει ὀπως Όα εἶχε ενεργήσει ἑνας ιδιώτης πιστωτἠς που Όα επεδίωκε την ανάκτηση χρωστούμενων ποσών, υπὀ την προὐπόθεση ὁτι το επιτόκιο α ἦταν τουλάχιστον ἴσο µε εκεῖνο το οποἰο Όα εἶχε επιβάλει ἑνας ιδιώτης πιστωτὴς (3) και ὁτι η συµφωνία αναδιάρθρωσης δεν Όα οδηγούσε σε σώρευση νέων χρεῶν. ( ΕΕ Ι. 149 της 16.6.1999, σ. 40. ϱ) Συλλ. 1999, σ, Ι-2459. (0) Αιτιολογική σκέψη 485 της απόφασης «Τιδασοχ».