6.6.2009 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ι᾿141/2 ΟΔΗΓΕΣ ΟΔΗΓΙΑ 2009/32/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 23ης Απριλίου 2009 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τους διαλύτες εκχύλισης οι οποίοι χρησιμοποιούνται στην παρασκευή των τροφίμων καιὶ των συστατικών τους (αναδιατύπωση) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφἑρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καιὶ ιδίως το ἀρθρο 95, την πρόταση της Επιτροπής, τη γνώμη της Ευρωπαϊκῆς Οικονοµικής καὶ. Κοινωνικής Επιτρο- πῆς (), Αποζασίζοντας σύμφωνα µε τη. διαδικασία του. ἀρθρου 251 της συνθήκης (2), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) . Ἡ οδηγἰα 858/344/ΕΟΚ του Συµβουλίου, της Ί3ης Ιουνίου 1985, για την προσέγγιση των νοµοθεσιών των . κρατών μελών που αφορούν τους διαλύτες εκχύλισης οι οποίοι χρη- σιμοποιούνται στην παρασκευήἠ των. τροφίμων καὶ΄ των συστατικών τους (2) ἐχει τροποποιηθεί επανειλημμένως καὶ ουσιωδὼς (3). Δεδομένων των. νέων  τροποποιήσεων, : εἶναι σκόπιµη, για λόγους σαφήνειας, η αναδιατύπωσή της. (2) . Οἱ διαφορὲς μεταξύ των εὐνικῶν νομοθεσιὼν που αφορούν τους διαλύτες εκχύλισης εμποδίζουν την ελεύθερη κυκλοφο- ρία των τροφίμων, μπορούν να οδηγήσουν σε ἄνισους ὀρους ανταγωνισμού και έχουν συνεπώς ἀμεση επίπτωση στη λει- τουργία της εσωτερικῆς αγορᾶς. () ΕΕ ς 224 της 30.8.2005, σ. 87. () Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 23ης Σεπτεμβρίου 2008 (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα) καὶ απόφαση του Συµβουλίου της 23ης Μαρτίου 2009. () ΕΕ Ι 157 της 24.6.1988, σ. 28. (1) Βλέπε παράρτηµα Π μέρος Α. ) ᾳ9) Ἡ προσέγγιση αυτών των νομοθεσιὼν εἶναι συνεπώς ανα- γκαὶα για να επιτευχθεἰ η ελεύθερη κυκλοφορία των τροφί- μων. Οἱ νομοθεσίες σχετικὰ µε τους διαλύτες εκχύλισης που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν στα τρόφιμα πρέπει να λαμβάνουν καταρχήν υπόψη τους κανόνες για την ανθρώ- πινη υγεία αλλά επίσης, στο βαὐμό που  απαιτεῖται για λόγους προστασίας της υγείας, τις οικονομικὲς καὶ τεχνικὲς ανάγκες. Μϊα τέτοια προσέγγιση πρέπει να συνεπάγεται την κατάρτιση ενιαἰου καταλόγου διαλυτών εκχύλισης για την παρασκευή τροφίμων, ἡἦ άλλων συστατικών τροφίµων. Πρὲέπει επίσης να καθοριστούν γενικά κριτήρια καθαρότητας. Ἡ χρήση διαλύτη εκχύλισης υπὀ καλὲς παρασκευαστικὲς συνθήκες πρέπει να ἐχει ως αποτέλεσµα την αποµάκρυνση όλων ἡ του μεγαλύτερου μέρους των υπολειμμάτων διαλυ- τῶν απὀ τα τρόφιμα ἡ τα συστατικἁ τους. Ὑπὸ τις συνθήκες αυτὲς, η παρουσία υπολειμμάτων ἡ παρα- γὠγων στο τελικὀ τρόφιμο ἡ το συστατικὀ μπορεί να εἶναι αθέλητη αλλά τεχνικώς αναπόφευκτη. Ένας ειδικὸς περιορισμός, αν και εἶναι γενικά χρήσιμος, δεν εἶναι αναγκαίος για τις ουσίες του μέρους Ι του παραρτή- ματος Τ που εἶναι αποδεκτὲς απὀ ἄποψη ασφἀλειας για τον καταναλωτή, αν οἱ ουσίες αυτὲς χρησιμοποιούνται υπὀ συν- Όήκες ορθής παρασκευαστικῆς πρακτικῆς. Τια να ληφθεἰ υπόψη η προστασία της δηµόσιας υγείας, πρἐπει να καθοριστούν οι συνθήκες χρήσης των ἄλλων δια- λυτῶών. εκχύλισης που αναφἑρονται στα μέρη Π καὶι Π του παραρτήµατος Ἱ, καθώς καὶ η αποδεκτή μέγιστη περιεκτικὀ- τητα σε υπολείμµατα στα τρόφιμα καὶ τα συστατικά τους. Πρὲπει να καθοριστούν ειδικἁ. κριτήρια καθαρότητας. για τους διαλύτες εκχύλισης, καθώς καιὶ οι μέθοδοι ανάλυσης και δειγματοληψίας των διαλυτών εκχύλισης μέσα καὶ πάνω στα τρόφιμα.