218 Ἐπίσημη Ἐφημερίδα τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων 38081470 ᾿Αριθ. Ν 147/4 Ἐπίσημη ἘἜφημερίδα τῶν Ἐὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων 13.6.80 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΡΟΚ) ἀριθ. 1470/80 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ τῆς θης Ἰουνίου 1950 περί τῶν µέτρων διασφαλίσεως τά ὁποῖα προθλέπονται ἀπό τήν δεύτερη σύμθαση ΑΚΕ-ΕΟΚ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Ἔχοντας ὑπόψη, τή συνδήκη περί ἱδρύσεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰἴκονομι- κῆς Κοινότητος, καί ἰδίως τό ἄρθρο 113, τήν πρόταση τῆς Ἐπιτροπῆς, Έκτιµώντας: ὅτι εἶναι ἀναγκαῖο νά καθορισθεῖ ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο δά τεθοῦν σ᾿ ἐφαρμογή οἱ ρῆτρες διασφαλίσεως πού προθλέπονται στόν τίτλο Ι κεφάλαιο 1 τῆς δεύτε- ρης συµδάσεως ΑΚΕ-ΕΟΚ, ἡ ὁποία ὑπεγράφη στό ΔΛομέ στίς 31 ᾿κτωθρίου 1979, καλούμενη στό ἑξῆς «σύμθβαση», κατά τρόπο πού νά ἐπιτρέπει στήν Κοινό- τητα καί στά Κράτη Μέλη νά τηροῦν τίς ὑποχρεώσεις, τίς ὁποῖες ἀναλαμθάνουν ἐν προκειµένω- ὅτι ὁ παρών κανονισµός ὁρίξει τίς εἰδικές διατάξεις ὅσον ἀφορᾶ τούς γενικούς κανόνες πού προθλέπονται ἰδίως στόν κανονισµό (ΕΟΚ) ἀριθ. 926/79 τοῦ Συµ- 6ουλίου τῆς 8ηῆς Μαΐου 1979, περί τοῦ κοινοῦ καῦε- στῶτος εἰσαγωγῶν(') κατά τό µέτρο, πού αὐτό ἀπεδεί- χθη ἀναγκαῖο ἀπό τίς διατάξεις τῆς συνδήκης- ὅτι, κατά τήν ἐξέταση πού ἀποσκοπεῖ νά καθορίσει, ἄν ἕνα µέτρο διασφαλίσεως πρέπει νά ληφθεῖ, πρέπει νά λαµθάνονται ὑπόψη οἱ ὑποχρεώσεις πού ὁρίξονται στή σύμθαση στό ἄρθρο 12 παράγραφοι 2, 3 καί 4 καί στό ἄρθρο 15, καθώς καί στήν δήλωση τῆς Κοινότητος περί τοῦ ἄρθρου 12 παράγραφος 3- ὅτι οἱ διαδικασίες οἳ σχετικές μέ τίς ρῆτρες διασφαλί- σεως πού προθλέπονται ἀπό τή συνθήκη περί ἱδρύ- σεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος καί ἀπό τούς κανονισμούς περί κοινῆς ὀργανώσεως τῶν γεωργικῶν ἀγορῶν, ἐφαρμόξονται ἐξ ἴσου- ὅτι οἱ παροῦσες διατάξεις ἀντικαθιστοῦν ἐκεῖνες τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριδ. 157/76 τοῦ Συµθουλίου τῆς 20ῆς Ἰανουαρίου 1976 περί τῶν µέτρων διασφαλίσε- ως πού προδλέπονται ἀπό τή σύμθαση ΑΚΕ-ΕΟΚ τοῦ ΔΛομέ(), (1) ΕΕ ἀριδ. Ν 131 τῆς 29.5.1979, σ. 15 (1) ΕΕ ἀριδ. Ν 18 τῆς 27.1.1976, σ. 1. ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: “Αρθρο 1 1. "Ὅταν ἕνα Κράτος Μέλος αἰτεῖται ἀπό τήῆν Ἔπιτρο- πή τῆν ἐφαρμογή µέτρων διασφαΧίσεως σύμφωνα µέ τό ἄρθρο 12 τῆς συµδάσεως, ἡ Ἐπιτροπή πληροφορεῖ τό Συμθούλιο, ἐντός προθεσµίας τριῶν ἐργασίμων ἡμερῶν, γιά τήν συνέχεια πού προτίθεται νά δώσει στήν αἴτηση αὐτή. “Αν ἡ Ἐπιτροπή ἀποφασίσει νά μήν ἐφαρμόσει μέτρα διασφαλίσεως, κάδε Κράτος Μέλος δύναται νά προ- σδάλει στό Συμδούλιο τήν ἀπόφαση αὐτή ἐντός προ- Ῥεσμίας δέκα ἐργασίμων ἡμερῶν, ἀπό τῆς ἀνακοινώ- σεως τῆς. ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς. Τό Συμδούλιο συνέρχεται ἀμέσως. Δύναται, µέ εἰδική πλειοψηφία, νάτροποποιήσει τήν ἀπόφαση πού ἔλαδε ἡ Ἐπιτροπή. 2. Ὅταν ἡ Ἐπιτροπή, κατόπιν αἰτήσεως ἑνός Κρά- τους Μέλους ἤ µέ δική της πρωτοδουλία, διαπιστώνει ὅτι συντρέχει λόγος νά ἐφαρμόσει µέτρα διασφαλί- σεως σύμφωνα µέ τό ἄρθρο 12 τῆς συνθήκης: --- πληροφορεῖ περί αὐτοῦ ἀμέσως τά Κράτη Μέλη, --- πληροφορεῖ περί τούτου συγχρόνως τά κράτη τῆς ᾿Αφρικῆς, τῆς Καραϊθικῆς καί τοῦ Εἰρηνικοῦ (ΑΚΕΈ) καί τούς κοινοποιεῖ τήν ἔναρξη τῶν διαθου- λεύσεων πού προθλέπονται στό ἄρθρο 13 παρά- Ύραφος 1 τῆς συνδήκης, --- διαδιθάξει συγχρόνως στά κράτη τῆς ΑΚΕ, ὅλες τίς ἀπαραίτητες πληροφορίες γιά τίς διαθουλεύσεις αὖὐτές. 3. Κατά τή διάρκεια αὐτῶν τῶν διαθουλεύσεων, ἡ Ἐπιτροπή ἐπικουρεῖται ἀπό µία ἐπιτροπή πού ἀποτε- λεῖται ἀπό ἀντιπροσώπους τῶν Κρατῶν Μελῶν καί προεδρεύεται ἀπό ἀντιπρόσωπο τῆς Ἐπιτροπῆς. Οἱ διαδουλεύσεις θεωροῦνται, πάντως ὅτι λήγουν στό τέλος τῆς προθεσµίας εἴκοσι μιᾶς ἡμερῶν ἀπό τῆς . κοινοποιήσεως πού προδλέπεται στήν παράγραφο 27. Μετά τό πέρας τῶν διαδουλεύσεων ἤ κατά περίπτωση, µετά τή λήξη τῆς προθεσµίας τῶν εἴκοσι μιᾶς ἡμερῶν, καί ἄν καμμιά ἄλλη ρύθμιση δέν κατέστη δυνατό νά υἱοθετηθεῖ, ἡ Ἐπιτροπή δύναται νά λάθει τά κατάλ- ληλα μέτρα γιά τήν ἐφαρμογή τοῦ ἄρθρου 12 τῆς συμθάσεως.