158 ᾿Επίσημη Εφημερίδα τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων 316ΕΙ433 ᾿Αριθ. Ν 166/42 ᾿Επίσημη ἜΕφημερίδα τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κοινοτήτων 25.6.76 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1433/716 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ τῆς 21ης ᾿Ιουνίου 1976 περί καθορισμοῦ τῶν προὔποθέσεων ἐφαρμογῆς τῶν µέτρων διασφαλίσεως στόν τοµέα τῆς ὀρύζης ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Ἔχοντας ὑπόψη: τή συνθήκη περί ἱδρύσεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομι- κῆς Κοινότητος, τὸν κανονισµό (ΕΟΚ) ἀριθ. 1418/76 τοῦ Συµθουλίου τῆς 21ης ἸΙουνίου 1976 περί κοινῆς ὀργανώσεως ἄγο- ρᾶς τῆς ὀρύζης, καί ἰδίως τὸ ἂρθρο 22 παράγρα- φος 1(5, τῆν πρόταση τῆς ᾿Ἐπιτροπῆς, τή γνώµη τῆς Συνελεύσεως (7), ᾿Ἐκτιμώντας: ὅτι ὁ κανονισµός (ΕΟΚ) ἀριθ. 1418/76 προθλέπει στό ἄἂρθρο 22 παράγραφος Ί τὴ δυνατότητα τῆς λήψεως προσφόρων µέτρων ἄν, ἐντός τῆς Κοινότητος, ἡ ἀγορά ἑνός ἤ περισσοτέρων προϊόντων, ἀπό ἐκεῖνα τά ὁποῖα ἀναφέρονται στό ἄρθρο 1 ὑφίσταται ἤ ἀπειλεῖται νά ὑποστεῖ λόγω τῶν εἰσαγωγῶν ἤ τῶν ἐξαγωγῶν σοθαρές διαταραχές, οἱ ὁποῖες εἶναι δυνατόν νά θέσουν σέ κίν- δυνο τούς στόχους τοῦ ἄρθρου 39 τῆς συνθήκης: ὅτι τά µέτρα αὐτά εἶναι σχετικά πρὸς τίς συναλλαγές μὲ τρί- τες χῶρες καί ὅτι ἡ λήξη ἐφαρμογῆς τοὺς καθορίζεται ἀπό τήν ἐξάλειψη τῆς διαταραχῆς ἤ τῆς ἀπειλῆς τῆς διαταραχῆς; ὅτι ἁρμόδιο νά ὁρίσει τίς λεπτοµέρειες ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 22 παράγραφος 1 τοῦ κανονισμοῦ αὐτοῦ, ὡς καί τὶς περιπτώσεις καί τά ὅρια ἐντός τῶν ὁποίων τά Κράτη Μέλη δύνανται νά λάθουν συντηρητικά µέτρα, εἶναι τό Συμθούλιο- ὅτι, κατά συνέπεια, πρέπει νά καθοριστοῦν τά κύρια στοιχεῖα διά τῶν ὁποίων θά ἐπιτρέπεται ἡ διαπίστωση σοθαρῆς διαταραχῆς ἤ ἀπειλῆς διαταραχῆς τῆς ἀγορᾶς ἐντός τῆς Κοινότητος: ὅτι, ἐφ' ὅσον ἡ προσφυγἠ σέ µέτρα διασφαλίσεως ἑξαρτᾶται ἀπό τῆν ἐπίδραση πού ἀσκοῦν οἱ συναλλα- γὲς μὲ τρίτες χῶρες στὴν κοινοτική ἀγορά, εἶναι ἄνα- γκαῖο νά ἐκτιμηθεῖ ἡ κατάσταση αὐτῆς τῆς ἀγορᾶς λαµ- (3 ΕΕ ἀριθ. Ν 166 τῆς 25.6.1976, σ. ἰ. (2) ΕΕ ἀριθ. Α 53 τῆς 8.3.1976, σ. 43. θάνοντας ὑπόψη πέραν τῶν ἰδιαιτέρων στοιχείων τῆς ἀγορᾶς αὐτῆς καί στοιχεῖα τὰ ὁποῖα συνδέονται μέ τῆν ἐξέλιξη τῶν ἀνωτέρω συναλλαγῶν- ὅτι πρέπει νά ὁρισθοῦν τά μέτρα, τὰἆ ὁποῖα δύνανται νά ληφθοῦν κατ’ ἐφαρμογή τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1418/76: ὅτι τά µέτρα αὐτά πρέπει νά εἶναι κατάλληλα γιά τῆν ἀντιμετώπιση τῶν σοθαρῶν διατα- ραχῶν τῆς ἀγορᾶς καί τήν ἐξάλειψη τῆς ἀπειλῆς παρο- μοίων διαταραχῶν- ὅτι πρέπει νά εἶναι ἀνάλογα πρός τίς ἑκάστοτε περιστάσεις, προκειµένου νά ἀποφευ- χθοῦν ἀνεπιθύμητα ἀποτελέσματα:- ὅτι ὁ μηχανισμός τῆς ἀγορᾶς στόν τοµέα τῆς ὀρύζης συνεπάγεται ἕνα καθεστώς πιστοποιητικῶν καί ἕνα κα- θεστώς προκαθορισμοῦ τῶν εἰσφορῶν καί τῶν ἐπι- στροφῶν κατά τίς ἐξαγωγὲς: ὅτι ἡ ὕπαρξη τῶν καθε- στώτων αὐτῶν ὁδηγεῖ στόν ὁρισμό τῶν κανόνων ἐκεί- γῶν, θάσει τῶν ὁποίων θά δύνανται νά ληφθοῦν συντη- ρητικά µέτρα σέ κοινοτικό ἐπίπεδο κατόπιν συνοπτι- κῆς ἑξετάσεως τῆς καταστάσεως: ὅτι πρέπει νά περιορισθεῖ ἡ προσφυγή ἑνός Κράτους Μέλους στό ἄρθρο 22 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) ἀριθ. 1418/76, στὴῆν περίπτωση κατά τῆν ὁποία ἡ ἀγορά τοῦ κράτους αὐτοῦ, κατόπιν ἐκτιμήσεως ἡ ὁποία ἐθασίσθη στά προαναφερθέντα στοιχεῖα, θεωρεῖται ὅτι ἀνταπο- κρίνεται στἰς προὔποθέσεις τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ: ὅτι τά πρός λήψη κατάλληλα µέτρα, σ᾿ αὐτῇ τῆν περίπτωση, πρέπει νά εἶναι ἐκεῖνα τά ὁποῖα ἀποθλέπουν στῆν ἆπο- φυγή τῆς ἐπιδεινώσεως τῆς καταστάσεως στήν ἀγορά: ὅτι, ἐν τούτοις, πρέπει νά ἔχουν χαρακτῆρα συντηρη- τικό: ὅτι ὁ συντηρητικός αὐτός χαρακτῆρας τῶν ἔθνι- κῶὤν µέτρων δικαιολογεῖ τῆν ἐφαρμογή τοὺς µόνο μέχρι τῆν ἔναρξη ἰσχύος μιᾶς σχετικῆς κοινοτικῆς ἀποφά- σεως: ὅτι εἶναι ἀπαραίτητο, ἡ ᾿Επιτροπή νά λάθει ἀπόφαση γιά τά κοινοτικά µέτρα διασφαλίσεως, τά ὁποῖα λαµθά- νονται, κατόπιν αἰτήσεως Κράτους Μέλους, ἐντός προθεσµίας εἴκοσι τεσσάρων ὡρῶν ἀπό τῆν παραλαθή τῆς ἐν λόγω αἰτῆσεως- ὅτι γιά νά καταστεῖ στήν ᾿Ἔπι- τροπή δυνατή ἡ ἐκτίμηση τῆς καταστάσεως τῆς ἀγορᾶς κατά τόν πλέον ἀποτελεσματικό τρόπο, εἶναι ἀναγκαῖο νά προθλεφθοῦν διατάξεις ποὺ θά ἐξασφαλίζουν τῆν ταχύτερη δυνατή ἐνημέρωσή της περί τῆς ἐφαρμογῆς συντηρητικῶν µέτρων ἀπό ἕνα Κράτος Μέλος: ὅτι ὡς ἐκ τούτου πρέπει νά προθλεφθεῖ ἣ κοινοποίηση τῶν μέτρων αὐτῶν στὴν ᾿Επιτροπή µόλις ἀποφασισθοῦν καί ὅτι ἡ κοινοποίηση αὐτῆ θά θεωρεῖται ὡς αἴτηση