Ι. 17215 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2.7.2009 ΟΔΗΓΙΕΣ ΟΔΗΓΙΑ 2009/71/ΕΥΡΑΤΟΜ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 25ης Ιουνίου 2009 περὶ Ὀεσπίσεως κοινοτικού πλαισίου για την πυρηνικἠ ασφἀλεια πυρηνικών εγκαταστάσεων ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, και ιδίως τα ἀρθρα 31 και 32, Την πρόταση της Επιτροπής, που καταρτίστηκε αφοὺ ελήφθη η γνώμη ομάδας εµπειρογνωµόνων απὀ τα κράτη μέλη, που διόρισε η επιστημονική καὶ τεχνική επιτροπή καὶ αφού ζήτησε τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονοµικής καὶ Κοινωνικής Επιτροπῆἠς (}), Τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: ( . Το ἂρθρο 2 στοιχεῖο β) της συνθήκης Ευρατόµ («συνθήκη») προβλέἐπει τη Ὀέσπιση ομοιόµορφων κανόνων ασφάλειας για Την προστασία της υγείας των εργαζοµένων καὶ του πληῦυ- σμού. (2) . Το ἀρθρο 30 της συνθήκης προβλέπει τη Ὀέσπιση βασικών προτύπων εντὸς της Κοινότητας για την προστασία της υγείας των εργαζοµένων καιὶ του πληθυσμού απὀ τους κιν- δύνους που προκύπτουν απὀ ιονίζουσες ακτινοβολἰες. (2) . Η οδηγἰα 96/29/Ευρατὸόμ του Συµβουλίου, της Έ2ης Μαΐου 1996, για τον καθορισμό των βασικών προτύπων ασφάλειας για την προστασία της υγείας των εργαζομένων καὶ του πληθυσμού απὀ τους κινδύνους που προκύπτουν απὀ ιονὶ- ζουσες ακτινοβολίες (7), Ὀεσπίζει τα βασικά πρότυπα ασφἀ- λειας. Οἱ διατάξεις της εν λόγω οδηγἰας έχουν συμπληρωθεί απὀ ειδικότερη κοινοτική νοµοθεσία. (1 . Σύμφωνα µε τη νοµολογία (} του. Δικαστηρίου των Ευρω- παϊκών Κοινοτήτων («Δικαστήριο»), η΄ Κοινότητα. κατἐχει αρµοδιότητες, τις οποῖες μοιράζεται µε τα κράτη μέλη της, στους τομεῖς που καλύπτονται απὀ τη σύμβαση για την Πυρηνική  Ασφάλεια (3). () Γνώμη της Ί0ης Ιουνίου 2009 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην Επίσημη Εφημερἰδα). () Γνώμη του. Ευρωπαϊκού  Κοινοβουλίου της 224ς Απριλίου 2009 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα). () ΕΕ Ι. 159 της 29.6.1996, σ. Ἱ. () «-157/87 (1955 ΕΟΝ σ. 5041), Ο-376]90 (1992 ΕΟ Τ6150) και -29/99 (2002 ΕΟΕ Ι-112271). (ϱ) ΕΕΙ. 218 της 11.12.1999, σ. 21. (5) (ϱ) ΕΕ ( ΕΕ Σύμφωνα µε τη νοµολογία του. Δικαστηρίου, οι. διατάξεις του κεφαλαἰου 3 της συνθήκης που αφορά την υγεία καὶ την ασφἀάλεια, αποτελούν ἑνα συνεκτικὀ σύνολο που παρέχει στην Επιτροπή σημαντικού εὗρους εξουσἰες µε στόχο την προστασία του πληθυσμού και του. περιβάλλοντος απὀ τους κινδύνους ρύπανσης απὀ ραδιενέργεια. Σύμφωνα µε τη νοµολογία του Δικαστηρίου τα καθήκοντα που επιβάλλονται στην Κοινότητα µε το ἀρθρο 2 στοιχεῖο β) της συνθήκης για τον καθορισμὀ ομοιόµορφων προτύπων ασφἀλειας για την προστασία του πληθυσμού καὶ των εργα- ζομένων δεν σημαΐνει ὁτι, απὀ τη στιγμή που ἔχουν καθορι- στεἰ αυτά τα πρὀτυπα, ἑνα κράτος μέλος δεν μπορεί να προβλέπει αυστηρότερα προστατευτικἀ μἐτρα. Η απόφαση 87/600/Ευρατόμ του. Συµβουλίου, της 1 4ης Δεκεμβρίου 1987, για τις κοινοτικὲς ρυθμίσεις σχετικά µε την ἑγκαιρη ανταλλαγή πληροφοριὼών σε περίπτωση ἑκτακτης ανάγκης µε ραδιολογικὀ παράγοντα (6) Ὀέσπισε ἑνα πλαἰσιο για τη γνωστοποίηση καὶ την παροχή πληροφοριών. για χρήση απὀ τα κράτη μέλη για την προστασία του πληῦυ- σμού σε περίπτωση ἑκτακτου κινδύνου απὀ ακτινοβολίες. Η οδηγία 59/618/Ευρατὸμ του Συµβουλίου, της 27ης Νοεμ- βρίου 1989, σχετικά µε την ενημέρωση του πληθυσμού για τα εφαρµοστέα μέἐτρα προστασίας της υγείας καὶ την ακο- λουθητέα. συμπεριφορὰ σε περίπτωση ἑκτακτου. κινδύνου απὀ. ακτινοβολίες () επέβαλε στα κράτη μέλη την υποχρὲ- ωση να ενημερώνουν τον πληθυσμό σε τέτοια περίπτωση. Η εθνική ευθύνη των κρατών μελών για την πυρηνικήἠ ασφἀ- λεια των πυρηνικών εγκαταστάσεων εἶναι η θεμελιώδης αρχή βάσει της οποίας αναπτύχθηκαν οι κανονιστικὲς ρυθμίσεις για την πυρηνική ασφἀλεια σε διεθνὲς επίπεδο, όπως επικυ- ρώθηκε µε τη σύμβαση για την Πυρηνική Ασφάλεια. Αυτή η αρχή της εθνικής ευθύνης, καθώς καὶ η αρχή της πρωταρ- χικής ευθύνης του κατόχου της ἀδειας για την πυρηνικἠ ασφἀάλεια µιας πυρηνικῆς εγκατάστασης υπὀ την. εποπτεία της εὐνικῆς αρµόδιας ρυθμιστικής αρχής της χώρας του, Όα πρὲπει να αναβαθμιστούν, καὶ ο ρόλος καὶ η ανεξαρτησία των αρµόδιων ρυὈμιστικών αρχών α πρέπει να ενδυναµω- Ὀούν µε τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Κάθε κράτος μέλος μπορεί να αποφασίζει για το ενεργειακὀ του μείἴγμα σύμφωνα µε τις αντίστοιχες εθνικὲς πολιτικὲς του. 371 της 20.12.1987, σ. 76. 35/ της 7.12.1959, σ. 3]. Εο