Τ. 199/40 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκῆς Ένωσης 31.7.2007 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 564/2007 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 11ης Ιουλίου 2007 για το εφαρµοστέο δίκαιο στις εξωσυμβατικὲς ενοχὲς («Ρώμη Π») ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το ἀρθρο 61 στοιχεῖο γ) και το ἀρθρο 67, την πρόταση της Επιτροπῆς, τη γνώμη της Ευρωπαϊκῆς Οικονοµικῆς καὶ Κοινωνικῆς Επιτροπἠς ('), Αποζασίζοντας σύμφωνα µε τη διαδικασία του ἀρθρου 251 της συνθήκης, υπὀ το πρίσμα του κοινοὐ κειµἐνου που ενέκρινε η επι- τροπή συνδιαλλαγἠς στις 25 Ιουνίου 2007 (), Εκτιμώντας τα ακὀλουθα: ( . ΗΚοινότητα έχει θέσει ως στόχο τη διατήρηση και ανάπτυξη χὠρου ελευθερίας, ασφἀλειας καὶ δικαιοσύνης. Για την προο- δευτική δηµιουργία του χώρου αυτού, η Κοινότητα πρέπει να Ὀεσπίσει μέτρα στον τοµέα της δικαστικής συνεργασίας σε αστικὲς υποθέσεις µε διασυνοριακές συνέπειες, στο μέτρο που εἶναι αναγκαἰο για την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. (2) . Σύμφωνα µε το ἀρθρο 65 στοιχεῖο β) της συνθήκης, στα μἐτρα αυτὰ συγκαταλέγονται καὶ ὅσα ευνοούν τη συµβατότητα των κανόνων που εφαρµόζονται στα κράτη μέλη ὀσον αφορά τη σύγκρουση νόµων και δικαιοδοσίας. (2) . Κατὰ τη σὐνοδό του στο Τάμπερε, στις 15 καὶ 16 Οκτωβρίου 1999, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε την. αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών καὶ ἄλλων αποφάσεων οργάνων της δικαστικής εξουσίας, ως ακρογωνιαἰο λίθο της δικαστικής συνεργασίας σε αστικὲς υποθέσεις, καὶ κάλεσε το Συμβούλιο καὶ την Επιτροπή να υιοθετήσουν πρόγραμμα μέτρων για την εφαρμογή της αρχἠς της αμοιβαίας αναγνώρισης. (4) .' 'Στις 30 Νοεμβρίου 2000 το Συμβούλιο υιοθέτησε κοινὸ πρὀγραμμα μέτρων της Επιτροπής και του Συµβουλίου για την εφαρµογή της αρχής της αμµοιβαίας αναγνώρισης των αποφάσεων σε αστικὲς καὶ εμπορικὲς υποθέσεις (2). Σύμφωνα µε το πρόγραμμα αυτό, τα μἐέτρα εναρµόνισης των κανόνων περὶ σύγκρουσης δικαίων μπορούν να συμβάλλουν στην προώθηση της αμοιβαίας αναγνώρισης των . δικαστικών αποφάσεων. () ΕΕ Ο 241 της 25.9.2004, σ.Ἱ. () Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 6ης Ιουλίου 2005 ([Ες157Ε της 6.7.2006, σ. 371), κονἠ Ὀέση του  Συµβουλίου ᾿-της 25ης Σεπτεµβρίου 2006 ( 289 Ε της 25.11.2006, σ. 68), θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της Ίδης Ιανουαρίου 2007 (δεν ἔχει ακόµη δημοσιευθεἰ στην Επίσημη Εφημερίδα), νομοθετικὀ. ψήφισμα. του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 10ης Ιουλίου 2007 καὶ απόφαση του Συμβουλίου της 2δης Ιουνίου 2007. () ΕΕ ς 12 της 15.1.2001, σ. 1. (2) . Το Πρόγραµµα της Χάγης (3), το οποίο εγκρίθηκε απὀ το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 5 Νοεμβρίου 2004, κάλεσε τα κράτη μέλη να συνεχίσουν δυναμικἀ τις εργασίες σχετικά µε τους κανόνες περὶ σύγκρουσης νόµων ὁσον αφορά εξωσυµ- βατικές ενοχὲς («Ρώμη Π»). (6) . Η ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγορὰς προὐποθέτει, για Τη βελτίωση της δυνατότητας πρὀβλεψης της ἐκβασης των διαφορών, της ασφάλειας του εφαρµοστέου δικαἰου καιὶ της ελεύθερης κυκλοφορίας των δικαστικών αποφἀσεων, ὁτι οι κανόνες περὶ σύγκρουσης δικαἰων που ισχύουν στα κράτη μέλη ορίζουν ως εφαρµοστέο το. αυτὸ εθνικό  δίκαιο ανεξαρτήτως του κράτους ενώπιον των δικαστηρίων του οποίου ασκείται η αγωγἠ. ()... Το ουσιαστικὀ πεδίο εφαρµογήἠς και οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να συνάδουν προς τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 442001 του Συµβουλίου, της 224ς Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση καιὶ την εκτέλεση αποφάἀσεων σε αστικές καὶ εµπορικές υποθέσεις (3) (βρυξέλλες Τ») καὶ προς τα νομοθετήµατα σχετικά µε το εφαρµοστέο δίκαιο στις συμβατικὲς ενοχὲς. (8) . Ο παρών κανονισμός ὃα πρέπει να εφαρμόζεται ασχέτως του εἴδους του επιληφθέντος δικαστηρίου. (9) Στις αξιώσεις που απορρέουν απὀ πράξεις τελούμενες κατὰ Την ἀσκήση δηµόσιας εξουσίας (αοία Ίμτο Ιπηροτῖ) θα πρέπει να περιλαμβάνονται αξιώσεις κατά υπαλλήλων που ενεργούν εξ ονόµατος του κράτους καθὼώς καὶ η ευθύνη για πράξεις δημοσίων . αρχών, . συμπεριλαμβανομένης της . ευθύνης δηµοσίων λειτουργών. Τα θέµατα αυτὰ θα πρέπει, εποµένως, να΄ εξαιρεθούν του. πεδίου εφαρµογἠς του . παρὀόντος κανονισμού. (10) . Οι οικογενειακὲς σχέσεις ὃα πρέπει να περιλαμβάνουν τις συγ- γενικὲς σχέσεις εξ αἵματος ἦ εξ αγχιστείας͵ σε ευθεία ἦ πλάγια γραμμή καθώς καὶ τις σχέσεις των συζύγων. Ἡ μνεία του ἀρῦρου 1, παράγραφος 2, σε σχέσεις που παράγουν παρόµοια αποτελέσµατα µε τον γάµο καὶι ἄλλες οικογενειακὲς σχέσεις Όα πρέπει να ερμηνεύεται σύμφωνα µε το δίκαιο του κράτους µέλους του επιληφθέντος δικαστηρίου. (1) . Η ἔννοια της εξωσυμβατικής ενοχής ποικίλλει ανάλογα στα κράτη μέλη. Εποµένως, για τους σκοποὺς του παρόντος κανο- νισμού οι εξωσυμβατικὲς ενοχὲς Όα πρέπει να νοηθοὺν ως αυτοτελής ἐννοια. Οἱ κανόνες σύγκρουσης νόµων που θεσπίζει Ο παρών κανονισμός διέπουν επἰσης και τις εξωσυμβατικές ενοχὲς απὀ αντικειμενική ευθύνη. (12) . Το εφαρµοστέο δίκαιο Όα πρὲπει επίσης να διέπει το ζήτημα του καταλογισμού σε περίπτωση αδικοπραξίας. () ΕΕ Ο 53 της 3.2.2005, σ.Ἱ. () ΕΕΙ. 12 της 16.1.2001, σ. 1. Κανονισμὸς ὀπως τροποποιήθηκε τελευταία µε τον κανονισμὀ (ΕΚ) αριδ. 1791/2006 (ΕΕ Ι. 363 της 20.12.2006, σ. 1).