19. 2. 97 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. Ι. 48/13 ΑΠΟΦΑΣΗ αριδ. 2902/97/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της Ίθης Δεκεμθρίου 1996 για τη διατήρηση των εθνικών νοµοθεσιών που απαγορεύουν τη χρήση ορισµένων προσθέ- των στην παραγωγἠ ορισµένων ειδικών τροφίμων ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΓ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκῆς Κοινότητας, και ιδίως το ἀρθρο 100 Α, την οδηγία 859/101/ΕΟΚ του Συµδουλίου, της 21ης Δεκεμ- δρίου 1985, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά µε τα πρόσθετα που μπορούν να χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα τα οποία προορίζονται για ανθρώπινη διατροφή ('), και ιδίως το άρθρο 3α, την πρόταση της Επιτροπής (2), τη γνώμη της Οικονομικῆς και Κοινωνικῆς Επιτροπῆς (), Αποασίζοντας µε τη διαδικασία του άρθρονυ 189 Β της συνδήκης (), Εκτιμώντας: ότι οἱ κανόνες εναρµόνισης σε θέματα προσθέτων  δεν πρέπει να θέτον υπό αμφισδήτηση την εφαρµογή των διατά- ἔεων των κρατών μελών ποὺ ίσχυαν την Ίη Ιανουαρίου 1992 και που απαγορεύουν τη χρήση ορισµένων προσθέτων σε ορισµένα ειδικά τρόφιμα που Φεωρούνται παραδοσιακά και παράγονται στο ἐδαφός τοὺς: ότι ο κατάλογος των τροφίµων πουὺ Φεωρούνται παραδο- σιακά πρέπει να καταρτιστεί µε θάση τις κοινοποιήσεις ποὺ πραγµατοποίησαν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή πριν απὀ την Ίη Ιουλίου 1994: ὁτι, ὠωστόσο, πρέπει να ληφθούν υπόψη καὶ οι κοινοποιῆσεις των νέων κρατών μελών που ἔγιναν μετά την ηµερομηνία αυτή: ότι, ὠστόσο, ηἡ παρούσα απόφαση δεν αποθλέπει, εν γένει, στον ορισµό του παραδοσιακού χαρακτήρα των τροφίµων: ότι, ειδικότερα, ο παραδοσιακός αυτός χαρακτήρας δεν είναι δυνατόν να συνοψίζεται στην απλή απαγόρευση της χρησιμοποίησης προσθέτων στα ἓν λόγω τρόφιμα: ότι, εντούτοις, πρέπει να ληφθεί υπόψη η σηµασία ποὺ ἔχει η απαγόρευση, ποὺ επέθδαλλε η εὐνική νοµοδεσία ποὺ ίσχυε την Ίπ Ιανουαρίου 1992, όσον αφορά τη χρήση ορισµένων κατηγοριών προσθέτων στο σύνολο τῶν πρακτικών παρα- γωγῆς τροφίµων: ότι θα πρέπει να διατηρηθεί η ιδιαιτερό- τητα ορισµένων τρόπων παραγωγῆς: ὁτι ὅὃα πρέπει να ( ΕΕ αριθ. Ι. 40 της 1Ι. 2. 1989, σ. 277: οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία απὀ την οδηγία 94/34/ΕΚ (ΕΕ αριθ. ἵ. 2371 της 10. 9. 1994, σ. Ἰ). (1 ΕΕ αριθ. Ο 134 της |. 6. 1995, σ. 20 και ΕΕ αριῦ. Ο 186 της 26. 6. 1996, σ. Ί. (Ὁ ΕΕ αριθ. Ο 301 της 13. 11. 1995  σ. 43. () Γνώμη τοῦ Ευρωπαϊκού Κοινοδουλίου της Ί6ης Ιανουαρίου 1996 (ΕΕ αριθ. Ο 32 της 5. 2. 1996, σ. 21), κοινή θέση τοῦ Συµθουλίου της 1δης Ιουνίου 1996 (ΕΕ αριδ. Ο 315 της 24. 10. 1996, σ. 4) καιὶ απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοδουλίου της 23ης Οκτωδρίου 1996 (ΕΕ αριθ. Ο 347 της 18. 11. Ι996). Απόφαση τοῦ Συµθουλίου της θης Δεκεμθρίου 1996. ληφθούν υπόψη οι θεμιτές πρακτικές στο εµπόριο αυτών των τροφίμων, καθώς και το συµφέρον των καταναλωτών πριν επιτραπεί η διατήρηση της απαγόρευσης της χρήσης ορισµένων κατηγοριών προσθέτων: ότι ο χαρακτηρισμός ως παραδοσιακού ενός προϊόντος για ΤΟ οποίο ἕνα κράτος μέλος μπορεί να εξακολουθῆσει να εφαρμόζοι την οὐνική τοῦ νομοθεσία δεν πρέπει να θίγει τις διατάξεις των. κανονισμών (ΕΟΚ) αριδ. 2081/92(23} και (ΕΟΚ) αριδ. 20852/92(9) που αφορούν, αντιστοίχως, τις ονοµασίες προέλευσης και τις δεθδαιώσεις ιδιοτυπίας: ότι η οδηγία 89/101/ΕΟΚ και οι ειδικές οδηγίες επιτρέπουν µόνο τα πρόσθετα που δεν βλάπτουν τη δηµόσια υγεία: ὁτι, ἑεποµένως, η προστασία της δηµόσιας υγείας δεν μπορεί να αποτελεί κριτήριο για την απαγόρευση της χρήσης ορισµέ- νῶν προσθέτων σε ορισμένα ειδικά τρόφιμα που θεωρού- νται παραδοσιακά: ότι, κατ’ αρχῆν, η απαγόρευση της χρήσης ορισµένων προσθέτων δεν πρέπει να εισάγει διακρίσεις σε σχέση µε άλλα πρόσθετα πουὺ ανήκουν στην ἴδια κατηγορία πον αναφέρεται στο παράρτηµα Ι της οδηγίας 59/107/ΕΟΚ και, συνεπώς, δεν πρέπει να θίγει την κοινοτική εναρµόνιση: ὁτι, για λόγους διαφάνειας, ὃα πρέπει να προσδιορισθούν οι απαγορεύσεις της χρήσης ορισµένων κατηγοριών προσθέ- των σε ορισµένες κατηγορίες τροφίμων, τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρήσουν κατά παρέκκλιση των διατά- ἔεων της οδηγίας 859/107/ΕΟΚ, καθώς καιὶ των ειδικών οδηγιών 94/35/ΕΚ (7), 94/36/ΕΚ (9), 95/2/ΕΚ ()- ότι η ελευθερία εγκατάστασης και η ελεύθερη κυκλοφορία των εµπορευμάτων δεν πρέπει να απειλούνται οὐτε από την άδεια διατήρησης των εθνικών νομοθεσιών ούτε απόὀ ενδε- χόμενες ρυθμίσεις σε θέµατα επισήµανσης οι οποίες επιτρό- ποὺν τη διάκριση των εν λόγω προϊόντων από άλλα παρό- µοια τρόφιμα: ὅτι, εποµένως, η ελεύθερη κυκλοφορία, η διάθεση στην αγορά και η παραγωγήἠ, σε όλα τα κράτη µέλη, παρόµοιων τροφίμων, παραδοσιακών ἡ µη, πρέπει να διατηρηθούν σύμφωνα µε τις διατάξεις της συνθήκης, (2) ΕΕ αριῦ. Ι. 208 της 24, 7. 1992 σ. ]: κανονισµός όπως τροποποιῆ- ὅηκε από την πράξη προσχώρησης του 1994, ( ΕΕ αριθ. Ἱ. 208 της 24. 7. 1992, σ. 9: κανονισµός όπως τροποποιή- ὅηκε από την πράξη προσχώρησης του 1994, () ΕΕ αριῦ. Ι. 237 της 10. 9. 1994 σ. 3. (9 ΕΕ αριθ. Ι. 237 της 10. 9. 1994 σ. Ι3. () ΕΕ αριθ. Ι. 61 της Ίδ. 3. 1995 σ. ἸἹ.