3.12.2007 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ι.315/1 Ι (Πράξεις εγκριθεἰσες δυνάµει των συνθηκών ΕΚ/Ευρατόµ των οποίων η δηµοσίευση εἶναι υποχρεωτική) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1370/2007 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 23ης Οκτωβρίου 2007 για τις δηµόσιες επιβατικές σιδηροδρομικές και οδικὲς μεταφορὲς καὶ την κατάργηση των κανονισµών του Συµβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 και (ΕΟΚ) αριῦ. 1107/70 ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπὀψη: τη συνθήκη για την ἵδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καὶ ιδίως τα ἀρθρα 71 και 89, Την πρόταση της Επιτροπής, Τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονοµικῆς καὶ Κοινωνικῆς Επιτροπής (1), τη γνώµη της Επιτροπῆς των Περιφερειών (2), Αποζασίζοντας σύμφωνα µε τη διαδικασία του ἀρθρου 251 της συνθήκης (2), Εκτιμώντας τα ακόλουῦα: () Το ἀρῦρο 1 6 της συνθήκης επιβεβαιώνει τη θέση που κατέχουν οι υπηρεσίες γενικού οικονομικού συµφέροντος στα πλαίσια των κοινών αξιών της Ένωσης. Το ἀρῦρο 86 παράγραφος 2 της συνθήκης ορίζει ὁτι οι επιχειρήσεις που εἶναι επιφορτισµένες µε τη΄ διαχείριση υπηρεσιών γενικοῦὺ  οικονομικού συµφἑροντος  υπόκεινται στους κανόνες της συνθήκης, ιδίως στους κανόνες ανταγώνι- σμού, κατὰ το µἐτρο που η εφαρµογή των κανόνων αυτῶν δεν εμποδίζει, νοµικά ἡ πραγματικά, την εκπλήρωση της ιδιαίτερης αποστολἠς που τους ἔχει ανατεθεί. () ΕΕ ς 195 της 18.8.2006, σ. 20. () ΕΕ ς 192 της 16.8.2006, σ.Ἱ. () Γνώμη του. Ευρωπαϊκού  Κοινοβουλίου της Τ4ης Νοεμβρίου 2001 (ΕΕ ς 140 Ε-της 13.6.2007, σ. 2672), κοινή Ὀέση του Συµβουλίου της 11ης Δεκεμβρίου 2006 (ΕΕ ς 70 Ε της 27.3.2007, σ. 1) και Ὀέση του Ευρωπαϊκού  Κοινοβουλίου της Ίθης Μαΐου 2007. Απόφαση του Συμβουλίου της Ίδης Σεπτεμβρίου 2007. ) Το ἀρθρο 73 της συνθήκης αποτελεί Ιεχ φροοία[]ς σε σχέση µε το ἂἀρθρο 86 παράγραφος 2. Θεσπῖίζει τους κανόνες πουὺ ισχύουν για τις αποζημιώσεις παροχἠς δηµόσιας υπηρεσίας στον τοµἑα των χερσαῖων µεταφορών. Οι κύριοι στόχοι της Λευκής Βίβλου της Επιτροπἠς, της Ί2ης Σεπτεμβρίου 2001, µε ττλο «Π ευρωπαϊκή πολιτική μεταφορών µε ορίζοντα το έτος 2010: η ὡρα των επιλογών», εἶναι να΄ εξασφαλισθούν ασφαλείς, αποτελεσματικές καὶ υψηλής ποιότητας υπηρεσίες επιβατικών µεταφορών χάρη στον ελεγχόµενο ανταγωνισμὀ, ο οποίος ὃα εγγυάται επίσης τη διαφάἀνεια. καὶ την. απόδοση των  δημοσίων υπηρεσιὼν επιβατικών µεταφορών, λαµβανομένων υπόψη  ιδίως. των κοινωνικών . καὶ. περιβαλλοντικὠν παραγόντων καὶ΄ των παραγόντων περιφερειακἠς ανάπτυξης, ἡ την προσφορὰ συγκεκριµένων ὁρων τιµολόγησης προς ὀφελος ορισµένων κατηγοριών επιβατών, ὁπως οι συνταξιούχοι, καὶ την εξάλειψη των. ανοµοιοτήτων μεταξύ μεταφορικών  επιχειρήσεων των διαφόρων κρατών μελών, οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν σημαντική στρέβλωση στον ανταγωνισµό. Σήμερα, πολλὲς χερσαίες υπηρεσίες επιβατικών μεταφορῶν, οι οποίες εἶναι αναγκαίες απὀ ἀποψη γενικού  οικονομικού συμφέροντος, δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο εµπο- ρικής εκµετάλλευσης. Οἱ αρµόδιες αρχές των κρατών μελών πρέπει να διαθέτουν την ευχέρεια να παρεμβαΐνουν για να εξασφαλίζεται η παροχή των υπηρεσιών αυτών. Οἱ μηχανισμοί που μπορούν να χρησιμοποιούνται για να εξασφαλἰζεται η παροχή δημοσίων υπηρεσιών . επιβατικών ᾿ μεταφορών περιλαμβάνουν ιδίως''τη ' χορήγηση . αποκλειστικών δικαιωµάτων στους φορεἰς δηµοσίων υπηρεσιών, τη χορήγηση οικονομικῆς αποζηµίωσης στους φορείς δημοσίων υπηρεσιὼν καὶ τον καθορισμό γενικών κανόνων για την εκµετάλλευση των δηµοσίων μεταφορών, οι οποίοι πρέπει να ισχύουν για όλους τους φορείς. Εάν τα κράτη μέλη, σύμφωνα µε τον παρόντα κανονισµό, επιλέξουν να εξαιρέσουν ορισµένους γενικοὺς κανόνες απὀ το πεδίο εφαρµογἠς του, ὃα πρέπει να τυγχάνει εφαρμογήἠς το γενικό καθεστώς κρατικών ενισχύσεων.