ธุดงค์นั้น เป็นศัพท์เฉพาะที่ปรากฏในที่ใด?
Hành hương xuất hiện ở đâu?
ธุดงค์นั้น เป็นศัพท์เฉพาะที่ปรากฏในพระไตรปิฎกเถรวาท โดยพระพุทธเจ้าตรัสแสดงธุดงค์ลักษณะต่าง ๆ ไว้หลายพระสูตร เมื่อรวมแล้วจึงได้ทั้งหมด 13 ข้อ
Khổ hạnh là một thuật ngữ cụ thể xuất hiện trong Tam tạng Nguyên thủy. Đức Phật đã giải thích nhiều loại dhutanga khác nhau trong nhiều kinh điển. Khi kết hợp lại sẽ có tổng cộng 13 món.
ธุดงค์ ในภาษาไทย ใช้เรียกพระภิกษุแบกกลดเดินไปตามทางหรือเข้าป่าไปว่า เดินธุดงค์ หรือ ออกธุดงค์โดยการปฏิบัติที่ว่าด้วยการออกเดินทางนั้น เป็นข้อวัตรปฏิบัติพิเศษที่ชื่อว่า โมเนยยปฏิบัติ คือการอย่าเที่ยวภิกขาจารในที่เดิมซ้ำ อย่านอนในที่เดิมซ้ำ เพื่อไม่ตัดสินว่าใครดีชั่ว เพื่อไม่พิจารณาว่าสิ่งใดที่ไหนหยาบปราณีต เรียกภิกษุที่ปฏิบัติเช่นนั้นว่า พระธุดงค์ ธุดงค์ในภาษาไทยนี้จึงมีความหมายเฉพาะตัวตามประเพณีของพระวัดป่าของประเทศไทย ธุดงควัตร หมายถึงกิจวัตรของการธุดงค์ที่พระพุทธเจ้าทรงอนุญาตมี 13 วิธีจัดเป็นข้อสมาทานละเว้น และข้อสมาทานปฏิบัติ คือ การจาริก ด้วยเท้า ของพระสงฆ์ในประเทศไทย มักเข้าใจปะปนกับคำว่า ธุดงค์ ทั้งนี้เนื่องจากบางข้อของธุดงควัตร เช่น อรัญญิกังคะ หมายถึงการอยู่ในบริเวณป่า ทำให้พระสงฆ์ที่ถือธุดงค์ข้อนี้จะต้องเดินทางไปหาที่วิเวกในบริเวณป่าและไม่อยู่ติดที่เป็นเวลานาน เพื่อให้ห่างไกลจากการรบกวนของผู้คน การทำเช่นนี้ของพระสงฆ์มีมาตั้งแต่พุทธกาล พระสงฆ์ในประเทศไทยคงได้ถือคตินี้และปฏิบัติมาแต่โบราณ ทำให้คนทั่วไปในปัจจุบันมักเรียกกิริยาเช่นนั้น (การจาริกเดินเท้าของพระสงฆ์โดยแบกบริขาร เช่น กรดย่าม และบาตร เพื่อเดินทางไปยังที่ต่าง ๆ ) ว่า พระเดินธุดงค์ หรือ การเดินธุดงค์ ซึ่งเป็นเพียงคำเรียกทั่วไป ที่หากพระสงฆ์ผู้เดินจาริกไม่ได้ถือสมาทานองค์คุณแห่งธุดงค์ข้อใดข้อหนึ่งแล้ว ย่อมไม่ใช่ความหมายของคำว่าธุดงค์ตามนัยในพระไตรปิฎก โดยรูปศัพท์ ธุดงค์ แปลว่า องค์คุณเป็นเครื่องกำจัดกิเลส, องค์คุณของผู้กำจัดกิเลส หรือ การสมาทานเพื่อเป็นเครื่องกำจัดกิเลสอันอันตรายต่อสัมมาปฏิบัติ ธุดงค์ (, ) เป็นวัตรปฏิบัติที่พระพุทธเจ้าทรงอนุญาตไว้ ไม่มีการบังคับ แล้วแต่ผู้ใดจะสมัครใจปฏิบัติ เป็นอุบายวิธีกำจัดขัดเกลากิเลส ทำให้เกิดความมักน้อยสันโดษยิ่งขึ้น ไม่สะสม เพื่อให้เบาสบายไปมาได้สะดวกด้วยไม่มีภาระมาก เหมือนนกที่มีเพียงปีกก็บินไป มิใช่เพื่อสะสมหรือเพื่อลาภสักการะและชื่อเสียง ถ้าทำเพื่อลาภ เพื่อชื่อเสียง ต้องอาบัติทุกกฎ ธุดงค์ คือวัตร หรือแนวทางการปฏิบัติจำนวน 13 ข้อ ที่พระพุทธเจ้าอนุญาตไว้ให้แก่พระสงฆ์สำหรับเลือกนำไปปฏิบัติ เพื่อมุ่งให้เป็นแนวปฏิบัติเพิ่มเติมของพระสงฆ์ที่ตั้งใจสมาทานความเพียรเพื่อมุ่งขัดเกลาทางจิตเพื่อกำจัดกิเลส โดยธุดงค์นี้เป็นเพียงวัตร หรือแนวทางการประพฤติ ที่ไม่ใช่ศีลของพระสงฆ์ พระสงฆ์จึงเลือกปฏิบัติหรือไม่ก็ได้ขึ้นอยู่กับความสมัครใจ และการปฏิบัติธุดงค์ ทัณฑฆาตมักปรากฏในคำที่มีรากศัพท์มาจากภาษาต่างประเทศเป็นส่วนใหญ่ เช่น [ภาษาบาลี] [ภาษาสันสกฤต] [ภาษาอังกฤษ] เป็นต้น โดยใช้ทัณฑฆาตเพื่อคงรูปการสะกดของพยัญชนะต้นแบบเอาไว้ ตัวอย่างเช่นหลักการดูว่าคำไหนที่ควรจะใส่ทัณฑฆาต สามารถดูได้จากการออกเสียงคำนั้น ๆ ซึ่งคำที่มีทัณฑฆาตจะไม่ออกเสียงพยัญชนะที่มีทัณฑฆาตกำกับเอาไว้ เช่นคำว่า ดวงจันทร์ อ่านว่า ดวง-จัน ไม่อ่านว่า ดวง-จัน-ทอน เพราะพยัญชนะ "ทร" ข้างหลังเป็นพยัญชนะทัณฑฆาต สำหรับการอ่านพยัญชนะทัณฑฆาตที่ผิด ๆ เช่น พิ-เรน-ทอน ก็จะเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่จะช่วยในการเขียนให้ถูกยิ่งขึ้น เพราะจะรู้ได้ว่าเป็น "ทร์" แต่ก็ควรทราบด้วยว่าความจริงในการอ่านที่ถูกต้องเป็นอย่างไร ระดับที่สอง ผู้เยี่ยมชมทั่วไปสามารถโหวตนิยามคำศัพท์ที่ปรากฏในพจนานุกรมว่า "เห็นด้วย/ถูกต้อง" (up) หรือ "ไม่เห็นด้วย/ไม่ถูกต้อง" (down) โดยไม่จำเป็นต้องล็อกอิน สำหรับคำศัพท์คำเดียวกัน ความหมายจะปรากฏโดยลำดับที่มีคะแนนสุทธิที่สูงที่สุดมาก่อน ดังนั้นคำนิยามที่ได้รับความนิยมมากที่สุด ก็คือความหมายที่ชัดเจนที่สุด ฃ ( "ข๋ะ") ในภาษาไทยถิ่นเหนือยังคงมีการใช้กันอยู่ทั่วไป แต่พบว่าในคัมภีร์ใบลาน ไม่ปรากฏอักษร ฃ บ่อยครั้งนัก เพราะตัวอักษร ฃ ยังไม่เด่นชัด คาดว่าน่าจะเป็นเพราะ ฃ สามารถใช้อักษร ข หรือ ขร แทนได้ โดยไม่ทำให้เสียงหรือความหมายต่างกันมากนัก และในการเขียนก็ไม่มีหลักเกณฑ์ที่ตายตัวว่าศัพท์ใดจะต้องใช้อักษร ฃ จึงเห็นได้ชัดว่ามีการเขียนที่ใช้อักษร ฃ และ ข สลับกันในศัพท์เดียวกันหรือข้อความที่ใกล้เคียงกัน ดังนั้น ในพจนานุกรมภาษาล้านนาจึงอาจบันทึกได้ว่าเคยปรากฏการใช้อักษร ฃ นี้ในฐานะพยัญชนะต้นของคำในอดีต แต่ปัจจุบันไม่นิยมใช้แล้วเหมือนกับภาษาไทยกลาง ธุดงค์ ในภาษาไทย ใช้เรียกพระภิกษุแบกกลดเดินไปตามทางหรือเข้าป่าไปว่า เดินธุดงค์ หรือ ออกธุดงค์ เรียกภิกษุที่ปฏิบัติเช่นนั้นว่า พระธุดงค์
Khổ hạnh trong tiếng Thái được dùng để chỉ các tu sĩ đi dọc theo con đường hoặc vào rừng, nói “dhutanga” hoặc “đi vào một dhutanga” bằng cách thực hành bắt đầu cuộc hành trình đó. Đó là một thực hành đặc biệt được gọi là Thực hành Monay Tức là không nên đi đến cùng một nơi để khất sĩ ở cùng một nơi. Đừng ngủ cùng một chỗ nữa. Không phán xét ai tốt ai xấu Để không xét đến cái gì thô và tế Các nhà sư thực hành những pháp tu như vậy được gọi là Phra Thuṭṭhong. Thudong này trong tiếng Thái có ý nghĩa độc đáo theo truyền thống của các nhà sư trong chùa trong rừng ở Thái Lan. Dhutangavat đề cập đến thói quen hành hương mà Đức Phật đã cho phép. Có 13 phương pháp được phân loại là thiền định và kiêng khem. Và việc hành hương là hành hương bằng chân của các nhà sư ở Thái Lan. Nó thường được hiểu lẫn lộn với từ dhudong Điều này là do một số thuật ngữ của dhudongkhavat, chẳng hạn như Aranyikanga, có nghĩa là ở trong khu vực rừng. Do đó, các nhà sư thực hiện chuyến hành hương này phải đi tìm một nơi yên tĩnh trong rừng và không nên ở một nơi lâu. Để tránh làm phiền mọi người. Các tu sĩ đã làm điều này kể từ thời Đức Phật. Các nhà sư ở Thái Lan có lẽ đã giữ niềm tin này và thực hành nó từ thời xa xưa. khiến người dân thường ngày nay thường gọi hành vi đó là (Cuộc hành hương do các nhà sư đi bộ mang theo những vật dụng cần thiết như túi axit và bát khất thực để đi đến nhiều nơi khác nhau) được gọi là "Phra walk dhutong" hay đi bộ hành hương. đó chỉ là một thuật ngữ chung Nếu các tu sĩ trong chuyến hành hương không tuân theo bất kỳ đức tính nào của cuộc hành hương, Đây chắc chắn không phải là ý nghĩa của từ Dhutanga trong Tam Tạng. Trong hình thức của từ dhudong, nó có nghĩa là phẩm chất loại bỏ phiền não, phẩm chất của người diệt trừ phiền não, hay samadhi như một phương tiện loại bỏ phiền não nguy hiểm cho việc thực hành đúng đắn. Dhutanga (, ) là một thực hành được Đức Phật cho phép. Không có sự ép buộc. Tùy thuộc vào việc ai tự nguyện thực hiện nó. Đó là một phương pháp loại bỏ và tịnh hóa các phiền não. Nó gây nên sự cô tịch hơn, không tích lũy nên nhẹ nhàng, dễ dàng đến và đi mà không có nhiều gánh nặng. Giống như một con chim chỉ có đôi cánh để bay đi. Không phải để sưu tập hay cầu tài lộc, thờ cúng và danh vọng. Nếu bạn làm điều đó vì may mắn để nổi tiếng Phải vi phạm mọi luật lệ Khổ hạnh là bộ 13 giới hay pháp hành mà Đức Phật cho phép các tu sĩ lựa chọn để thực hành. Nó nhằm mục đích trở thành một thực hành bổ sung cho những tu sĩ có ý định nỗ lực để thanh lọc tâm trí và loại bỏ phiền não. Cuộc hành hương này chỉ là một sự thực hành. hoặc hướng dẫn hành vi đó không phải là giới luật của nhà sư Sau đó các nhà sư sẽ chọn lựa hoặc không, tùy theo ý muốn của họ. và hành hương Duangkha thường xuất hiện trong những từ có nguồn gốc từ tiếng nước ngoài, chẳng hạn như [Pali] [tiếng Phạn] [tiếng Anh] v.v. Duangkha được dùng để giữ nguyên cách viết của phụ âm gốc. Ví dụ như nguyên tắc xác định từ nào nên im lặng. Qua cách phát âm của từ đó có thể thấy những từ có thunkhat không phát âm là phụ âm có kèm theo thunkhat. Ví dụ, từ Duangchan được phát âm là Duang-chan, không được phát âm là Duang-chan-thon vì có phụ âm “Thor”. sau đó là phụ âm câm Đối với việc đọc sai các phụ âm như Phi-ren-thon, đây là một lựa chọn khác sẽ giúp viết chính xác hơn. Bởi vì bạn sẽ biết đó là “Tr” nhưng bạn cũng nên biết sự thật khi đọc đúng là gì. Cấp độ thứ hai, khách truy cập thông thường có thể bỏ phiếu về định nghĩa của các từ xuất hiện trong từ điển. Bạn có thể "đồng ý/sửa" (lên) hoặc "không đồng ý/sai" (xuống) mà không cần đăng nhập. cho cùng một từ vựng Ý nghĩa được hiển thị theo thứ tự điểm ròng cao nhất sắp tới. Vì vậy, định nghĩa phổ biến nhất Đó là ý nghĩa rõ ràng nhất. ฃ ("kha") trong phương ngữ Bắc Thái vẫn được sử dụng phổ biến. nhưng được tìm thấy trong kinh lá cọ Chữ ฃ không xuất hiện thường xuyên vì chữ ฃ chưa được phát âm. Người ta cho rằng điều này là do ฃ có thể được sử dụng với chữ B hoặc Kor mà không tạo ra nhiều khác biệt về âm thanh hoặc ý nghĩa. Và trong văn viết, không có quy định cố định nào từ nào phải dùng chữ ฃ. Vì vậy, hiển nhiên có văn bản sử dụng chữ ฃ và B thay thế cho nhau trong cùng một từ hoặc những câu tương tự nhau. , Có thể ghi nhận rằng chữ ฃ này đã được sử dụng làm phụ âm đầu của các từ trong quá khứ. Nhưng ngày nay nó không phổ biến bằng tiếng Trung Thái. Dhutanga trong tiếng Thái được dùng để chỉ các tu sĩ vác tay dọc theo con đường hoặc vào rừng khi đi hành trì dhutanga hoặc thực hiện các hành vi tu tập như vậy được gọi là dhutanga.