ผลกระทบฮอลล์ถูกค้นพบครั้งแรกเมื่อใด ?
Hiệu ứng Hall được phát hiện lần đầu tiên khi nào?
ผลกระทบฮอลล์ (English: Hall effect) เป็นการผลิตแรงดันไฟฟ้า (แรงดันฮอลล์) ให้ตกคร่อมจากด้านหนึ่งของแผ่นตัวนำไฟฟ้าไปอีกด้านหนึ่ง แรงดันนี้จะเกิดขึ้นเมื่อสนามแม่เหล็กถูกใส่ตั้งฉากกับผิวหน้าของตัวนำและแรงดันกระแสตรงถูกป้อนให้กับตัวนำนั้น แรงแม่เหล็กจะบังคับให้กระแสไฟฟ้าจากแรงดันกระแสตรงให้ไหลไปตามขอบของตัวนำ มันถูกค้นพบโดยนายเอ็ดวิน ฮอลล์ในปี ค.ศ. 1879[1] ผลกระทบฮอลล์ถูกค้นพบในปี 1879 โดยนายเอ็ดวิน เฮอร์เบิร์ต ฮอลล์ในขณะที่เขากำลังอยู่ระหว่างการศึกษาระดับปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัย Johns Hopkins ในเมืองบัลติมอร์ รัฐแมรีแลนด์[2] เขาทำการวัดผลกระทบเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นในอุปกรณ์ที่เขาใช้ เป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ที่เกิดขึ้น 18 ปีก่อนการค้นพบอิเล็กตรอนและถูกเผยแพร่ภายใต้ชื่อ "บนกิจกรรมใหม่ของแม่เหล็กที่กระทำบนกระแสไฟฟ้า"[3][4]
Hiệu ứng Hall (tiếng Anh: Hall effect) là sự tạo ra điện áp. (Điện áp Hall) được đặt từ mặt này sang mặt kia của tấm dẫn điện. Điện áp này xảy ra khi một từ trường đặt vuông góc với bề mặt của dây dẫn và một dòng điện một chiều được đặt vào dây dẫn. Lực từ buộc dòng điện từ điện áp DC chạy dọc theo mép dây dẫn. Nó được Edwin Hall phát hiện vào năm 1879.[1] Hiệu ứng Hall được phát hiện vào năm 1879 bởi Edwin Herbert Hall khi ông đang theo học tiến sĩ tại Đại học Johns Hopkins ở Baltimore. Maryland[2], ông đã đo lường những tác động nhỏ mà thiết bị ông sử dụng tác động lên mình. Đó là một khám phá vĩ đại được thực hiện 18 năm trước khi phát hiện ra electron và được xuất bản dưới cái tên “Về hoạt tính mới của nam châm tác dụng lên dòng điện”[3][4]