อินเดียมีกี่วรรณะ ?
Có bao nhiêu đẳng cấp ở Ấn Độ?
พราหมณนั้นเป็นวรรณะหนึ่งในสี่วรรณะของสังคมอินเดีย เป็นผู้สืบทอดวิชาความรู้ ในคัมภีร์ ไตรเวทพิธีกรรม จารีต ประเพณี ศิลปะวัฒนธรรม และคติความเชื่อต่าง ๆ ให้สืบทอดต่อไป หรือไม่สืบทอดก็ได้โดยใช้ชีวิตตามปกติชนคนธรรมดาทั่วไป คงไว้ให้ผู้ใดในตระกูลสืบทอดแทน เป็นผู้มีสิทธิ์เลือก แบ่งแยกเป็นนิกายคือ พวกไศวนิกาย จะถือเพศ นุ่งขาว ห่มขาว ไว้มวยผม ถือศีล จริยาวัตรของพราหมณ์ มีครอบครัวได้ อยู่บ้าน หรือ เทวะสถาน ประจำลัทธิ นิกายแห่งตน อีกนิกายหนึ่งคือ ไวษณวะนิกาย จะไว้ผมเปียหรือมวยผม ถือเพศพรหมจรรย์ กินมังสวิรัติ ไม่ถูกต้องตัวสตรีเพศ นุ่งห่มสีขาว หรือสีต่าง ๆ ตามวรรณะนิกาย และอาศัยอยูในเทวสถาน วรรณะ (สันสกฤต: वर्णः)ในหลักความเชื่อของศาสนาฮินดู ได้แบ่งคนที่อยู่เป็น 4 วรรณะ มีหน้าที่ที่แตกต่างกันออกไปตามความสำคัญของแต่ละบุคคล เพื่อแบ่งหน้าที่ทางสังคม เรียงตั้งแต่สูงถึงต่ำคือ
Bà la môn là một trong bốn đẳng cấp trong xã hội Ấn Độ. Hãy là người thừa kế những kiến ​​thức về kinh điển, nghi lễ Triveda, phong tục, truyền thống, nghệ thuật và văn hóa. và nhiều niềm tin khác nhau được truyền lại Hoặc bạn có thể kế thừa nó và sống một cuộc sống bình thường với những người bình thường. Để lại cho ai trong gia đình thừa kế. Hãy là người có quyền lựa chọn. Chia thành các giáo phái, tức là giáo phái Shaivisma sẽ duy trì giới tính, mặc đồ trắng, mặc áo choàng trắng, búi tóc và tuân theo giới luật, cách ứng xử của Bà La Môn. Bạn có thể có một gia đình, sống trong một ngôi nhà hoặc một ngôi chùa, thuộc giáo phái của riêng bạn, một giáo phái khác là giáo phái Vaishnava. Bạn có thể tết tóc hoặc búi tóc. sự độc thân ăn chay Việc phụ nữ mặc đồ trắng hoặc bất kỳ màu nào tùy theo đẳng cấp hay giáo phái của mình là không phù hợp. và sống trong những ngôi chùa Varna (tiếng Phạn: वर्णः) trong tín ngưỡng của Ấn Độ giáo. Chia mọi người thành 4 đẳng cấp với những nhiệm vụ khác nhau tùy theo tầm quan trọng của mỗi người. phân chia trách nhiệm xã hội Sắp xếp từ cao nhất đến thấp nhất là
มหากาพย์ทั้งหลาย ได้แก่ รามายณะและมหาภารตะ ถือกำเนิดในช่วงประมาณพุทธกาล ตอนปลายสมัยพระเวท ชาวอารยันในอินเดียอยู่กันเป็นเผ่า เลี่ยงสัตว์เร่ร่อนแต่ต่อมาเริ่มรู้จักเพาะปลูกตั้งรกราก มี การค้าขายทำให้บางเผ่ารวบรวมตั้งตนเป็นอาณาจักรใหญ่ได้ และเริ่มมีระบบวรรณะ ชัดเจน อีบูเปอร์ตีวี () หรือโลกมาตา เป็นสัญลักษณ์ประจำชาติของอินโดนีเซีย ในนิทานเรื่อง ตานะฮ์ไอร์ (แผ่นดินและน้ำ) ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ชนเผ่าในหมู่เกาะอินโดนีเซียมักจะมีนิทานเกี่ยวกับวิญญาณธรรมชาติและแม่ผู้ให้ชีวิต เทวีศักดิ์สิทธิ์ในธรรมชาติ หลังการเข้ามาของศาสนาฮินดู เทวีศักดิ์สิทธิ์นั้นได้กลายเป็นพระแม่ปฤถวี เทวีผู้เป็นแม่ในศาสนาฮินดู เทวีแห่งโลก ต่อมาจึงได้ชื่อว่าเปอร์ตีวีในอินโดนีเซีย เนื่องจากประเทศอินเดียเป็นแหล่งกำเนิดพระศาสนาที่มีความสำคัญในระดับภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คือ ศาสนาพราหมณ์ และ พระพุทธศาสนา ชาวอินเดียจึงถือว่าครอบครัวเป็นสถาบันทางสังคมที่มีความสำคัญที่สุด ระบบครอบครัวของอินเดียเป็นระบบครอบครัวร่วม หรือครอบครัวขนาดใหญ่ สมาชิกในครอบครัวประกอบด้วย ปู่ ย่า พ่อ แม่ ลูก หลาน และ เหลน อยู่ร่วมกันภายในครอบครัวเดียว ผู้อาวุโสที่สุดของฝ่ายชายจะเป็นหัวหน้าครอบครัว แม้สังคมของอินเดียยังคงมีความนับถือเรื่องวรรณะอยู่ แต่ก็ปรากฏไม่มากเท่าอดีต การดำเนินชีวิตของชาวอินเดียจะยึดถือศาสนาเป็นสิ่งสำคัญ กว่าร้อยละ 79.8 ของประชากรนับถือศาสนาฮินดู ร้อยละ 14.2 นับถือศาสนาอิสลาม ร้อยละ 2.3 นับถือศาสนาคริสต์ ร้อยละ 0.7 นับถือ ศาสนาพุทธส่วนมากอยู่ลาดัก หิมาจัล สิกขิม อัสสัม เบงกอลตะวันตก และโอริศา ร้อยละ 1.7 นับถือศาสนาซิกข์ในรัฐปัญจาบ และที่เหลือ ร้อยละ 0.4 ศาสนาเชนในรัฐคุชรัต และอื่น ๆ อีก 0.9 รวมทั้งพวกนักบวชที่นับถือนิกายต่าง ๆ อีกมากมาย มีประมาณ 400 ศาสนาทั่วอินเดีย ในคัมภีร์ธรรมศาสตร์ยัชนวัลย์ของอินเดีย ได้มีข้อเสนอแนะที่ได้รับการเขียนขึ้นก่อนศตวรรษที่ 5 ถึงการห้ามตัดต้นไม้และการลงโทษที่กำหนดไว้สำหรับการกระทำดังกล่าว ส่วนอรรถศาสตราของโกติลยา ซึ่งเขียนในสมัยโมริยะ ได้มีการย้ำถึงความจำเป็นในการบริหารงานป่าไม้ รวมถึงเมื่อครั้งที่พระเจ้าอโศกเสด็จทางไกล ได้มีการสร้างเสาอโศกที่แสดงให้เห็นถึงพระวิสัยทัศน์ของพระองค์ เกี่ยวกับการรักษาสิ่งแวดล้อมและความหลากหลายทางชีวภาพ อินเดียเป็นประเทศที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมในแต่ละภูมิภาค ซึ่งมีอาหารจานพิเศษเป็นเอกลักษณ์ของตนเอง ความแตกต่างอาจจะมาจากวัฒนธรรมท้องถิ่นและภูมิศาสตร์ว่าอยู่ใกล้กับทะเล ทะเลทราย หรือภูเขา รวมทั้งสถานะทางเศรษฐกิจ อาหารอินเดียนี้ยังขึ้นตามฤดูกาลอีกด้วยสำหรับส่วนผสมที่เป็นของสด เนื่องจาก อารยธรรมอินเดียได้แพร่หลายไปโดยตลอดทั้งเอเชียใต้ และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทั้งในเรื่องของศาสนา สถาปัตยกรรม และ วรรณกรรม ดังนั้น วรรณคดีเรื่อง "รามายณะ" จึงได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในกลุ่มประเทศที่ได้รับวัฒนธรรมอินเดีย ไม่ว่าจะเป็น อินโดนีเซีย ไทย หรือ กัมพูชา เป็นต้น อย่างไรก็ตาม ลักษณะของหนุมานของแต่ละประเทศนั้น ย่อมแตกต่างกันไปตามการตีความของชนชาตินั้น ๆ เช่น หนุมานในรามายณะของอินเดียไม่มีความเจ้าชู้เหมือนหนุมานในรามเกียรติ์ของไทย... รามายณะ () เป็นวรรณคดีประเภทมหากาพย์ของอินเดีย เชื่อว่าเป็นนิทานที่เล่าสืบต่อกันมายาวนานในหลากหลายพื้นที่ของชมพูทวีป แต่ผู้ได้รวบรวมแต่งให้เป็นระเบียบครั้งแรกคือฤๅษีวาลมีกิ เมื่อกว่า 2,400 ปีมาแล้ว โดยประพันธ์ไว้เป็นบทร้อยกรองประเภทฉันท์ภาษาสันสกฤต เรียกว่า โศลก จำนวน 24,000 โศลกด้วยกัน โดยแบ่งเป็น 7 ภาค (กาณฑ์ หรือ กัณฑ์) ดังนี้รามายณะเป็นวรรณคดีที่มีการดัดแปลง เล่าใหม่ และแพร่หลายไปในหลายภูมิภาคของเอเชีย โดยมีเนื้อหาแตกต่างกันไป และอาจเรียกชื่อแตกต่างกันไปด้วย
เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการทำศึกสงครามระหว่างฝ่ายพระรามกับฝ่ายทศกัณฐ์ (อสูร) โดยพระรามจะมาชิงตัวนางสีดา (มเหสีของพระราม) ซึ่งถูกทศกัณฑ์ลักพาตัวมา ทางฝ่ายพระรามมีน้องชาย ชื่อพระลักษมณ์และหนุมาน (ลิงเผือก) เป็นทหารเอกช่วยในการทำศึก รบกันอยู่นานท้ายที่สุดฝ่ายอสูรก็ปราชัย อินเดียและจีนโบราณนั้นเป็นตัวแทนของขนบประเพณีอันโดดเด่นของกฎหมาย และยังมีสำนักแห่งทฤษฎีทางกฎหมายและวิธีปฏิบัติทางกฎหมายที่เป็นอิสระอีกด้วย โดยคัมภีร์อรรถศาสตร์ (ตั้งแต่ 400 ปีก่อนคริสตกาล) และคัมภีร์พระธรรมศาสตร์ (ตั้งแต่คริสต์ศักราช 100) ได้มีอิทธิพลต่อบทความต่างๆ ในอินเดีย ซึ่งเนื้อหาเหล่านั้นต่างเป็นการแนะแนวทางกฎหมายซึ่งเชื่อถือได้ โดยมีปรัชญาอันเป็นศูนย์กลางแห่งมนู อันได้แก่ ความอดทน (ตบะ) และชนชั้นวรรณะ และปรัขญานี้ก็ได้ถูกกล่าวถึงไปทั่วเอเชียอาคเนย์แต่ขนบธรรมเนียมของฮินดูและกฎหมายอิสลามนั้น ถูกแทนที่ด้วยระบบกฎหมายจารีตประเพณี เมื่ออินเดียได้ตกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอังกฤษ มาเลเซีย บรูไน สิงคโปร์ และฮ่องกง ก็ได้รับเอาระบบกฎหมายจารีตประเพณีไปใช้ด้วยไปใช้ด้วย ด้านขบวนการพุทธศาสนิกชนทลิต () ของประเทศอินเดีย ได้ประกาศให้นวยานเป็นนิกายใหม่ ที่มีหลักธรรมต่างออกไปจากหีนยาน, มหายาน และวัชรยาน โดยนิกายนวยานไม่ต้องบำเพ็ญตนหรือรักษาศีล ปฏิเสธสมณเพศ ไม่เชื่อเรื่องกรรม, สังสารวัฏ, วิปัสสนา, นิพพาน และอริยสัจ ซึ่งล้วนเป็นพื้นฐานของพุทธศาสนานิกายอื่น ๆ ถือเป็นการตีความศาสนาพุทธใหม่ แต่จะนำหลักธรรมของพระพุทธเจ้ามาต่อสู้กับปัญหาเรื่องชนชั้นวรรณะและความเสมอภาคในสังคม
Các sử thi bao gồm Ramayana và Mahabharata. Sinh vào thời Đức Phật Vào cuối thời kỳ Vệ Đà Người Aryan ở Ấn Độ sống thành từng bộ lạc. Tránh xa các loài động vật du mục, nhưng sau đó bắt đầu trồng trọt và xâm chiếm thuộc địa. và bắt đầu có một hệ thống đẳng cấp rõ ràng Ebupertiwi () hay lokmata là biểu tượng quốc gia của Indonesia. Trong câu chuyện thời tiền sử của Tanah Air (Đất và Nước) Các bộ lạc ở quần đảo Indonesia thường có những câu chuyện về các linh hồn thiên nhiên và những bà mẹ ban sự sống. Nữ thần thiêng liêng trong tự nhiên Sau sự ra đời của Ấn Độ giáo Nữ thần thánh trở thành Parthavi. Nữ thần Mẹ trong Ấn Độ giáo, Nữ thần Thế giới, sau này được gọi là Pertiwi ở Indonesia. Vì Ấn Độ là nơi sản sinh ra các tôn giáo quan trọng ở Đông Nam Á, cụ thể là Bà La Môn giáo và Phật giáo, nên người Ấn Độ coi gia đình là thiết chế xã hội quan trọng nhất. Hệ thống gia đình Ấn Độ là một hệ thống gia đình chung. hoặc gia đình lớn Các thành viên trong gia đình bao gồm ông, bà, cha, mẹ, con, cháu, chắt cùng chung sống trong một gia đình. Người đàn ông lớn tuổi nhất là người chủ gia đình. Ngay cả xã hội Ấn Độ vẫn có niềm tin dựa trên đẳng cấp. Nhưng nó không xuất hiện nhiều như trước nữa. Lối sống của người Ấn Độ lấy tôn giáo làm trọng tâm. Hơn 79,8% dân số theo đạo Hindu, 14,2% theo đạo Hồi, 2,3% theo đạo Thiên chúa và 0,7% theo đạo Phật. , Sikkim và Us. Ở Tây Bengal và Odisha, 1,7% là người theo đạo Sikh ở bang Punjab, và 0,4% còn lại là đạo Jain ở Gujarat, và 0,9% những người khác, bao gồm nhiều giáo phái tôn giáo khác, có khoảng 400 tôn giáo trên khắp Ấn Độ. Trong kinh điển Ấn Độ Thammasat Yajanawan Có những đề xuất được viết trước thế kỷ thứ 5 về việc cấm chặt cây và các hình phạt được quy định cho việc làm đó. Bình luận về Kotilya được viết vào thời kỳ Moriya Sự cần thiết phải quản lý rừng đã được nhấn mạnh. Kể cả khi vua Ashoka du hành xa. Trụ cột Asoka được xây dựng để thể hiện tầm nhìn của ông. Về bảo vệ môi trường và đa dạng sinh học Ấn Độ là đất nước có nền văn hóa đa dạng ở từng khu vực. nơi có những món ăn đặc biệt độc đáo của riêng mình Sự khác biệt có thể đến từ văn hóa và địa lý địa phương như vị trí gần biển, sa mạc hoặc núi cũng như tình trạng kinh tế. Đồ ăn Ấn Độ cũng theo mùa với nguyên liệu tươi ngon. Bởi vì nền văn minh Ấn Độ đã lan rộng khắp Nam Á. và Đông Nam Á Vì vậy, cả về tôn giáo, kiến ​​trúc và văn học, văn học “Ramayana” được phổ biến rộng rãi ở các quốc gia tiếp nhận văn hóa Ấn Độ, dù đó là Indonesia, Thái Lan hay Campuchia, v.v. Tuy nhiên, nét đặc trưng của Hanuman ở mỗi quốc gia lại khác nhau. Nó thay đổi tùy theo cách giải thích của dân tộc đó. Ví dụ, Hanuman trong Ramayana của Ấn Độ không có tính tán tỉnh như Hanuman trong Ramayana của Thái Lan... Ramayana () là một thể loại văn học sử thi Ấn Độ. Người ta tin rằng đây là một câu chuyện đã được kể từ lâu ở nhiều khu vực khác nhau của tiểu lục địa Ấn Độ. Nhưng người đầu tiên biên soạn nó thành thứ tự là Rishi Valmiki, cách đây hơn 2.400 năm, ông đã sáng tác nó bằng thơ tiếng Phạn, gọi là sūlaka, tổng cộng 24.000 sūka, chia làm 7 đoạn (kāṇa hay kāṇa) Như vậy Ramayana là một. tác phẩm văn học đã được chuyển thể, kể lại và lan truyền ở nhiều vùng ở châu Á. với nội dung khác nhau và cũng có thể được gọi bằng những cái tên khác nhau Đó là câu chuyện về cuộc chiến giữa phe Rama và phe Tosakan (quỷ dữ) Rama sẽ đến cướp Sita. (Vợ của Phra Rama) bị Thotsakan bắt cóc. Về phía Rama, anh có một người em trai. Tên của Phra Lakshman và Hanuman (khỉ trắng) là những người lính lỗi lạc đã giúp đỡ trong chiến tranh. Họ đã chiến đấu trong một thời gian dài và cuối cùng phe quỷ đã bị đánh bại. Ấn Độ cổ đại và Trung Quốc đại diện cho những truyền thống luật pháp đặc biệt. và cũng có các trường phái lý thuyết pháp luật và thực hành pháp luật độc lập. Bởi Sách Thesatanatha (từ năm 400 trước Công Nguyên) và Sách Thammasat. (từ năm 100 sau Công nguyên) đã ảnh hưởng đến nhiều chuyên luận ở Ấn Độ, cung cấp hướng dẫn đáng tin cậy về luật pháp. Nó có triết lý trung tâm của Manu, bao gồm sự kiên nhẫn (sám hối) và đẳng cấp. và triết lý này đã được thảo luận khắp Đông Nam Á, nhưng phong tục Hindu và luật Hồi giáo Nó đã được thay thế bằng hệ thống luật chung. Khi Ấn Độ trở thành một phần của Đế quốc Anh, Malaysia, Brunei, Singapore và Hồng Kông cũng áp dụng hệ thống thông luật. Về phong trào Phật giáo Talit () của Ấn Độ Tuyên bố Navayana là một giáo phái mới. có các nguyên tắc khác với Nayana, Đại thừa và Kim Cương thừa. Giáo phái Navyana không yêu cầu thực hành khổ hạnh hoặc giữ giới luật, từ chối tình dục xuất gia, không tin vào nghiệp báo, luân hồi, vipassana, niết bàn và các Chân lý Cao cả, là nền tảng của các giáo phái khác. của Phật giáo là một cách giải thích mới về Phật giáo. Thay vào đó, họ sẽ sử dụng các nguyên tắc của Đức Phật để đấu tranh chống lại các vấn đề về đẳng cấp và bình đẳng trong xã hội.