ศาสนาพุทธมีถิ่นที่มาจากที่ไหน?
Phật giáo có nguồn gốc từ đâu?
สถานที่ ๆ พระพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนา เกิดในบริเวณที่ตั้งของ กลุ่มพุทธสถานสารนาถ ภายในอาณาบริเวณของป่าอิสิปตนมฤคทายวัน 9 กิโลเมตรเศษ ทางเหนือของเมืองพาราณสี (เมืองศูนย์กลางทางศาสนาของศาสนาฮินดู) รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดียในปัจจุบัน (หรือ แคว้นกาสี ชมพูทวีป ในสมัยพุทธกาล) สารนาถ จัดเป็นพุทธสังเวชนียสถานแห่งที่ 3 (1 ใน 4 แห่งของชาวพุทธ) เหตุที่ได้ชื่อว่าสารนาถเนื่องมาจากสถานที่แห่งนี้เป็นสถานที่พระพุทธเจ้าทรงเริ่มต้นประกาศพระพุทธศาสนาเพื่อเป็นที่พึ่งแก่มหาชนทั้งหลาย (บ้างก็ว่ามาจากศัพท์ว่า สารงฺค+นารถ = ที่อยู่ของสัตว์จำพวกกวาง) ภายในอาณาบริเวณสารนาถมี ธรรมเมกขสถูป เป็นพุทธสถานขนาดใหญ่ที่สุดและสำคัญที่สุด เนื่องจากสันนิษฐานว่าบริเวณที่ตั้งของธรรมเมกขสถูป เป็นสถานที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนาประกาศพระสัจจธรรมเป็นครั้งแรกที่นี่ ปรัชญาและศาสนามักจะกลมกลืนผูกพันเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในแนวคิดตะวันออก ประเพณีศาสนาและปรัชญาตะวันออกหลายกลุ่มมีต้นตอมาจากอินเดียและจีนและแผ่ขยายไปทั่วเอเซียจาก การแพร่กระจายทางวัฒนธรรม (cultural diffusion) และการย้ายถิ่นของประชากร ศาสนาฮินดูเป็นบ่อเกิดของพระพุทธศาสนา นิกายมหายานซึ่งแพร่กระจายขึ้นเหนือและตะวันออกจากอินเดียสู่ธิเบต จีน มองโกเลีย ญี่ปุ่นและเกาหลี อ้อมลงใต้จากจีนสู่เวียดนาม พุทธศาสนานิกายเถรวาทแพร่กระจายจากอินเดียสู่เอเซียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งแต่ศรีลังกา บางส่วนทางภาคใต้ของจีน กัมพูชา ลาว พม่าและไทย ศาสนาพุทธเป็นศาสนาประเภทอเทวนิยม และเป็นศาสนาที่มีผู้นับถือมากศาสนาหนึ่งของโลก รองจากศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม และศาสนาฮินดู ประวัติความเป็นมาของศาสนาพุทธเริ่มตั้งแต่สมัยพุทธกาล ผู้ประกาศศาสนาและเป็นศาสดาของศาสนาพุทธคือพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงตรัสรู้เมื่อวันขึ้น 15 ค่ำ เดือนวิสาขะหรือเดือน 6 ณ ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ ตำบลอุรุเวลาเสนานิคม แคว้นมคธ ประเทศอินเดีย 45 ปี ก่อนพุทธศักราช ปัจจุบันสถานที่นี้ เรียกว่า พุทธคยา อยู่ห่างจากเมืองคยาประมาณ 11 กิโลเมตร ประวัติความเป็นมาของพุทธศาสนาหลังจากการประกาศศาสนา เริ่มจากการแพร่หลายไปทั่วอินเดีย หลังพุทธปรินิพพาน 100 ปี จึงแตกเป็นนิกายย่อย โดยนิกายที่สำคัญคือเถรวาทและมหายาน
Nơi Đức Phật thuyết pháp lần đầu tiên. Sinh ra ở vùng Nhóm Trung tâm Phật giáo Saranath Trong khu vực Rừng Isipattana Maruekhathayawan, cách thành phố Varanasi 9 km về phía bắc. (Trung tâm tôn giáo Ấn Độ giáo) Uttar Pradesh Ấn Độ ngày nay (hay vùng Kashi, tiểu lục địa Ấn Độ vào thời Đức Phật) Sarnath được xếp vào loại nơi thờ cúng thứ ba của Phật giáo (1 trong 4 nơi dành cho Phật tử). Đức Phật bắt đầu thuyết giảng Phật giáo như một nơi nương tựa cho đại chúng. (Một số người nói nó xuất phát từ các từ Sarangha+Nāraṭa = nơi cư trú của các loài động vật như hươu.) Trong khu vực Sarnath, có Bảo tháp Dharmaekkha, di tích Phật giáo lớn nhất và quan trọng nhất. Bởi vì người ta cho rằng vị trí của Bảo Tháp Dhammekkha Đây là nơi Đức Phật thuyết pháp lần đầu tiên tuyên bố chân lý. Triết học và tôn giáo thường gắn bó với nhau trong tư tưởng phương Đông. Nhiều truyền thống tôn giáo và triết học phương Đông bắt nguồn từ Ấn Độ và Trung Quốc và lan rộng khắp châu Á từ truyền bá văn hóa và di cư dân số Ấn Độ giáo là nguồn gốc của Phật giáo. Giáo phái Đại thừa lan rộng về phía bắc và phía đông từ Ấn Độ vào Tây Tạng, Trung Quốc, Mông Cổ, Nhật Bản và Hàn Quốc. Đi vòng về phía nam từ Trung Quốc đến Việt Nam Phật giáo Nguyên thủy lan truyền từ Ấn Độ đến Đông Nam Á. kể từ Sri Lanka Một phần miền nam Trung Quốc, Campuchia, Lào, Miến Điện và Thái Lan Phật giáo là một tôn giáo vô thần. Và đó là một trong những tôn giáo được kính trọng nhất trên thế giới. Sau Kitô giáo, Hồi giáo và Ấn Độ giáo. Lịch sử Phật giáo bắt đầu từ thời Đức Phật. Nhà truyền giáo và giáo sư của Phật giáo là Đức Phật. Ngài đạt giác ngộ vào ngày 15 tháng trăng tròn của tháng Visakha hay tháng 6 âm lịch dưới gốc cây Sri Maha Bodhi. Tiểu khu Uruvela Senanikom, Vùng Bihar, Ấn Độ, 45 năm B.E. Ngày nay, nơi này được gọi là Bodh Gaya, cách thành phố Gaya khoảng 11 km. Lịch sử Phật giáo sau khi truyền bá tôn giáo. Nó bắt đầu lan rộng khắp Ấn Độ. 100 năm sau khi Đức Phật nhập diệt, nó chia thành nhiều giáo phái nhỏ hơn. Các giáo phái quan trọng là Nguyên thủy và Đại thừa.
คราวแรกนั้นชาวพุทธก็ได้แต่นำเอาสิ่งของอันได้แก่ ดิน น้ำ และกิ่ง ก้าน ใบโพธิ์ จากบริเวณสังเวชนียสถาน 4 แห่ง คือ สถานที่ประสูติ (ลุมพินีวัน), ตรัสรู้ (พุทธคยา), ปฐมเทศนา (สารนาถ) และปรินิพพาน (กุสินารา) เก็บมาไว้เป็นที่ระลึกบูชาคุณพระพุทธเจ้า
ล่วงมาถึงในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช พุทธศาสนูปถัมภกที่ยิ่งใหญ่พระองค์หนึ่ง เมื่อ 2,200 ปีก่อน หรือหลังจากการดับขันธ์ของพระพุทธเจ้ามา 300 ปี พระเจ้าอโศกมหาราช ได้ทรงส่งสมณะทูต จำนวน 500 รูป ไปเผยแผ่พระพุทธศาสนายังเมืองตักกศิลา แคว้นคันธารราฐ จึงมีชื่อเสียงในฐานะเป็นเมืองที่ประสิทธิประสาทวิทยาการต่าง ๆ นับว่า "เป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกทางพระพุทธศาสนา" แต่ก็ยังไม่มีรูปเคารพแทนพระพุทธเจ้าที่เป็นรูปคน ศาสนาพุทธแบบเนวาร () คือพุทธศาสนานิกายวัชรยานรูปแบบหนึ่งที่ปฏิบัติในหมู่ชาวเนวาร ชาติพันธุ์ที่ตั้งถิ่นฐานบริเวณหุบเขากาฐมาณฑุในประเทศเนปาล ซึ่งพัฒนากลมกลืนเป็นส่วนหนึ่งในวิถีของชาวเนวาร มีเอกลักษณ์พิเศษคือไม่มีสังคมสงฆ์ มีการจัดชั้นวรรณะและมีลำดับการสืบสายบิดาตามแบบชาวเนวาร แม้ศาสนาพุทธแบบเนวารจะไม่มีพระสงฆ์แต่จะมีปุโรหิตที่เรียกว่าคุรุชุเป็นสื่อกลางในการประกอบพิธีกรรม บุคคลที่มาจากตระกูลวัชราจารยะหรือพัชราจารยะ () จะประกอบพิธีกรรมทางศาสนาแก่ผู้อื่น และตระกูลศากยะ () จะประกอบพิธีกรรมที่ส่วนใหญ่มักทำภายในครอบครัว โดยศาสนาจะได้รับการอุปถัมภ์จากคนวรรณะอุราย () และคนในวรรณะดังกล่าวยังอุปถัมภ์ศาสนาพุทธแบบทิเบต นิกายเถรวาท หรือแม้แต่นักบวชญี่ปุ่นด้วย กัมພູມາาเป็นประเทศที่มีประวัติศาสตร์ เป็นมากว่าพันปี โดยแต่เดิมเป็นดินแดนของกลุ่มชาติพันธ์มอญ-เขมร ที่มีหลักฐานว่าอพยพมาจากอินเดีย ในฐานะพ่อค้า หรือเพื่อการค้า ผ่านเข้ามาทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของคาบสมุทรอินโดจีน และตั้งถิ่นฐาน ผสมผสานกับคนในท้องถิ่นเดิม และกับคนที่อพยพมาทีหลัง ทั้งในชาติพันธุ์ และทางวัฒนธรรมมีความเจริญเพิ่มขึ้นตามลำดับ ต่อมาได้มีชนอินเดียเข้ามาติดต่อค้าขาย และได้นำเอา วัฒนธรรมอินเดียมาเผยแผ่ด้วย ทำให้กัมพูชารับเอาวัฒนธรรมอินเดีย ซึ่งก็คือพระพุทธศาสนาด้วยเช่นกัน แรกเริ่มนั้นประเทศไทยก็เคยมีนิกายมหายานมาช้านาน ซึ่งได้รับอิทธิพลทั้งอาณาจักรศรีวิชัยซึ่งมีอิทธิพลทางตอนใต้ของประเทศและจักรวรรดิขอมซึ่งมีอิทธิพลทางตอนกลางและตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ และมีหลักฐานอย่างชัดเจนเช่น เทวรูปพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรครึ่งซึ่งขุดพบที่อำเภอไชยา สุราษฎร์ธานี เทวรูปพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรที่ปราสาทเมืองสิงห์ อำเภอไทรโยค กาญจนบุรี หรือพระพิมพ์ดินดิบต่างๆที่มีศิลปะขอมหรือศรีวิชียที่พบได้ในแหล่งโบราณคดีต่างๆที่เกี่ยวข้องกับ 2อาณาจักรนี้ หลังจากที่ศาสนาพุทธนิกายเถรวาถนิกายลังกาวงศ์ ได้เผยแพร่แล้ว บวกกับการนับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาทดั้งเดิมก่อนนิกายมหายานจะมีอิทธิพลในสมัยนั้น จึงทำให้ความนิยมของนิกายมหายานเสื่อมถอยลงและสาปสูญไป จนต่อมาในยุคธนบุรี ชาวญวณ ได้อพยพจากเวียดนามเนื่องจากเกิดสงครามมา(ต่อมาได้ตั้งคณะสงฆ์ขึ้นนั่นก็คือคณะสงฆ์อนัมนิกายแห่งประเทศไทย ในอาณาจักรรัตนโกสินทร์) และต่อมาใน อาณาจักรรัตนโกสินทร์ ก็มีชาวจีนได้อพยพมาก็เนื่องจากสงคราม และได้ตั้งคณะสงฆ์ขึ้น ซึ่งมีชื่อว่าจีนนิกาย จวบจนปัจจุบัน และในประเทศไทยนั้นมีนิกายและกลุ่มคณะสงฆ์ต่างๆ ดังนี้ ส่วนใหญ่เป็นคนที่อพยพมาจากจังหวัดใกล้เคียงอย่างพัทลุง สงขลา และนครศรีธรรมราชที่เข้าตั้งถิ่นฐาน และเป็นคนพื้นถิ่นด้วย ประชากรที่นี่ส่วนมากนับถือศาสนาพุทธประมาณร้อยละ 60 มีวัดพุทธอยู่ 8 วัด สำนักสงฆ์ 3 แห่ง มีชาวมุสลิมอยู่ประมาณร้อยละ 40 มัสยิด 7 แห่ง สุเหร่า 5 แห่ง โรงเรียนสอนศาสนาอิสลาม(ปอเนาะ) 2 แห่ง (จากข้อมูลสำรวจ ในเดือนตุลาคม 2559) เดิมองค์พระพุทธไสยาสน์และพระวิหาร ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาห่างจากที่ตั้งปัจจุบัน 4 เส้น 4 วา เนื่องจาก ที่ตั้งนั้นเป็นคุ้งน้ำ น้ำจึงเซาะตลิ่งพังลงไปจนใกล้ถึงองค์พระ สมเด็จพระเจ้าท้ายสระ จึงได้โปรดเกล้า ฯ ให้ พระราชสงครามเป็นนายกองดำเนินการชะลอพระพุทธไสยาสน์ ให้ลึกเข้ามาจากฝั่ง 4 เส้น 4 วา แล้วสร้าง พระวิหารสำหรับพระพุทธไสยาสน์ เรื่องราวการชะลอพระพุทธไสยาสน์นี้มีปรากฏอยู่ในศิลาจารึก ติดไว้ที่ฝา ผนังพระอุโบสถของวัดป่าโมก มีใจความดังนี้ ในคติชนมัลดีฟส์ระบุว่า มีเจ้านายพระองค์หนึ่งชื่อเจ้าชายโกอิมาลา () เดินทางมาจากอินเดียหรือศรีลังกาแล้วเข้าสู่มัลดีฟส์ทางตอนเหนือ และตั้งตนเป็นกษัตริย์พระองค์แรกของราชวงศ์ทีมูเค () หรือโหมะ () ก่อนหน้านี้มีชาวทราวิฑกลุ่มหนึ่งเข้าไปตั้งถิ่นฐานบนเกาะเรียกว่าชาวคีราวาอารู () ซึ่งอ้างต้วว่าสืบเชื้อสายจากชาวทมิฬโบราณ มาตั้งถิ่นฐานบนเกาะคีราวาอารู (ปัจจุบันคือกาอาฟูอะทอล) มีการกล่าวถึงชาวคีราวาอารูว่าเป็นผู้ก่อตั้งเขตการปกครองและตั้งกษัตริย์ปกครองกรุงมาเล ก่อนการมาถึงของศาสนาพุทธ ราชวงศ์เหนือ และการปกครองแบบรวมศูนย์ ความเชื่อว่าพระพุทธศาสนาจะดำรงอยู่ 5000 ปี แล้วจักเสื่อมสลาย มีที่มาจากคัมภีร์จตุตถสมันตปาสาทิกา อรรถกถาพระวินัย จุลลวรรค ว่าด้วยภิกขุนิกขันธกวรรณนา ซึ่งคัมภีร์นี้แต่งโดยพระเถระชาวชมพูทวีปในสมัยหลังพุทธกาล เพื่ออธิบายความในพระวินัยปิฎก ซึ่งเป็นอัตตโนมติสำหรับการศึกษาเพิ่มเติมจากพระไตรปิฎกเท่านั้น อย่างไรก็ดี ในพระบาลีพุทธพจน์ พระพุทธเจ้าไม่เคยตรัสไว้ว่าศาสนาพุทธจะมีอายุ 5000 ปี หรือกำหนดปีแห่งการสิ้นสุดของศาสนาพุทธหรือพระธรรมวินัยไว้ แม้ในพระไตรปิฎก เล่มที่ 7 พระวินัยปิฎก เล่มที่ 7 จุลวรรค ภาค 2 ตอนว่าด้วยครุธรรม 8 ประการของภิกษุณี ที่ผู้แต่งคัมภีร์จตุตถสมันตปาสาทิกานำมาอธิบายความ ก็ไม่ได้มีเนื้อความที่ทรงกำหนดปีสิ้นสุดของพระพุทธศาสนาไว้แต่ประการใด ดังนั้นคำว่ากึ่งพุทธกาล หรือความเชื่อว่าศาสนาพุทธจักสิ้นใน 5000 ปีหลังพุทธปรินิพพาน จึงเป็นความเชื่อที่มีมาแต่โบราณที่ยึดเอามติของผู้เขียนคัมภีร์สมัยหลังพระบาลีที่เป็นคัมภีร์อื่นนอกเหนือจากพระไตรปิฎกเป็นสำคัญ ซึ่งในทางวิชาการพุทธศาสนาเถรวาทถือว่าโต้แย้งได้
Lúc đầu, người Phật tử chỉ được mang những thứ như đất, nước, cành, thân, lá bồ đề từ bốn nơi thờ cúng, đó là nơi sinh. (Lumpini), giác ngộ (Bodh Gaya), bài pháp đầu tiên (Sarnath) và niết bàn (Kusinara). Nó đến vào thời trị vì của Vua Asoka Đại đế. Một trong những người bảo trợ vĩ đại nhất của Phật giáo, 2.200 năm trước, hay 300 năm sau khi Đức Phật nhập diệt, Vua Asoka Đại đế Ngài cử 500 nữ tu đi truyền bá Phật giáo đến thành phố Taxila. vùng Gandharath Vì vậy, nơi đây nổi tiếng là thành phố có nhiều công trình khoa học, được coi là “trường đại học đầu tiên của Phật giáo” nhưng vẫn chưa có hình tượng nào thay thế được tượng Phật nhân loại. Phật giáo Newarāya () là một hình thức Phật giáo Kim Cương thừa được thực hành trong người Newarā. Các nhóm dân tộc định cư ở thung lũng Kathmandu ở Nepal. phát triển hài hòa như một phần con đường của người Newar Điều độc đáo là không có xã hội tu viện. Có sự phân loại đẳng cấp và dòng dõi theo dòng dõi của người Newar. Mặc dù Phật giáo Newaraka không có tu sĩ nhưng có một linh mục tên là Kurushu, người đứng ra điều hành các nghi lễ. Những người thuộc gia đình Vajracharya hoặc Bajracharya () thực hiện các nghi lễ tôn giáo cho người khác. Và tộc Sakya () sẽ thực hiện các nghi lễ thường được thực hiện trong gia đình. Tôn giáo được bảo trợ bởi đẳng cấp Urai () và những người trong đẳng cấp này cũng bảo trợ Phật giáo Tây Tạng, giáo phái Nguyên thủy và thậm chí cả các nhà sư Nhật Bản. Kamພูມາ là một đất nước có lịch sử. Đã hơn một nghìn năm rồi. Nơi đây vốn là lãnh thổ của dân tộc Môn-Khmer. Có bằng chứng cho thấy họ nhập cư từ Ấn Độ với tư cách là thương nhân hoặc để buôn bán. Đi qua phần đông bắc bán đảo Đông Dương. và giải quyết Hòa nhập với người dân địa phương gốc và với những người di cư sau này cả về chủng tộc và văn hóa ngày càng phát triển Sau này người Ấn Độ đến buôn bán và mang văn hóa Ấn Độ về truyền bá. Làm cho Campuchia đón nhận văn hóa Ấn Độ đó cũng là Phật giáo. Thuở ban đầu, Thái Lan từng có giáo phái Đại thừa từ rất lâu đời. chịu ảnh hưởng của cả Đế quốc Sriwichai, có ảnh hưởng ở phần phía nam của đất nước và Đế quốc Khmer, có ảnh hưởng ở phần trung tâm và đông bắc của đất nước Và có bằng chứng rõ ràng như Một bức tượng Bồ Tát Quán Thế Âm có kích thước bằng nửa được phát hiện ở Quận Chaiya, Surat Thani, một bức tượng Quán Thế Âm Bồ Tát ở Prasat Mueang Sing, Quận Sai Yok, Kanchanaburi hoặc nhiều loại bùa hộ mệnh bằng đất sét thô khác nhau với nghệ thuật Khmer hoặc Srivijaya có thể được tìm thấy ở nhiều địa điểm khảo cổ khác nhau có liên quan. đến 2 vương quốc này sau Phật giáo Nguyên thủy của gia đình Lankan đã được phát hành Cộng với việc thực hành Phật giáo Nguyên thủy trước hệ phái Đại thừa đã có ảnh hưởng vào thời điểm đó. Kết quả là sự phổ biến của giáo phái Đại thừa suy giảm và biến mất. Mãi đến thời Thonburi sau này, người Việt di cư từ Việt Nam do chiến tranh (sau này họ thành lập một nhóm tu sĩ, đó là Tăng đoàn Anaṃ Nikaya của Thái Lan. ở Vương quốc Rattanakosin) và sau đó là ở Vương quốc Rattanakosin Cũng có người Trung Quốc di cư vì chiến tranh. và thành lập một nhóm tu sĩ được gọi là giáo phái Trung Quốc Cho đến bây giờ Và ở Thái Lan có nhiều giáo phái và nhóm tu sĩ khác nhau như sau: Hầu hết là những người nhập cư từ các tỉnh lân cận như Phatthalung, Songkhla và Nakhon Si Thammarat đã định cư. và cũng là người địa phương Phần lớn dân số ở đây theo đạo Phật, khoảng 60%. Có 8 ngôi chùa Phật giáo, 3 tu viện, khoảng 40% người Hồi giáo, 7 nhà thờ Hồi giáo, 5 nhà thờ Hồi giáo và 2 trường học Hồi giáo (ponoks) (từ dữ liệu khảo sát). vào tháng 10 năm 2016) Tượng Phật nằm nguyên bản và ngôi chùa Nằm ven sông Chao Phraya, cách vị trí hiện tại 4 tuyến và 4 wa vì vị trí là bờ sông. Nước sau đó đã xói mòn bờ cho đến gần tượng Phật. Vua Thái Sa Vì vậy, Bệ hạ đã ra lệnh cho Phra Rajasongkram làm người chỉ huy chiến dịch trì hoãn tượng Phật nằm. Đi sâu vào bờ 4 dòng 4 wa rồi xây dựng chùa thờ tượng Phật nằm. Câu chuyện về Đức Phật nằm này xuất hiện trong một dòng chữ bằng đá gắn trên tường của nhà nguyện Wat Pa Mok. Ý nghĩa như sau: Trong văn hóa dân gian Maldives có nói rằng Một hoàng tử tên là Hoàng tử Koimala () đã du hành từ Ấn Độ hoặc Sri Lanka và vào Maldives ở phía bắc. và tự khẳng định mình là vị vua đầu tiên của triều đại Teemuke () hoặc Mo (). Trước đây, có một nhóm người Travidians định cư trên hòn đảo được gọi là người Kiravaaru (), họ tuyên bố rằng mình là hậu duệ của người Tamil cổ đại. Đến định cư trên đảo Kiravaaru (Ngày nay đảo san hô Ka'afu) Người Kiravaaru được cho là đã thành lập lãnh thổ và lập các vị vua trên Nam. Trước khi Phật giáo ra đời, triều đại phương Bắc và chính quyền tập trung Niềm tin rằng Phật giáo sẽ tồn tại trong 5000 năm và sau đó sẽ suy tàn. Nó xuất phát từ kinh điển của Catutthasamantapasādika. Bình luận về Luật tạng Chullavagga liên quan đến các tu sĩ Khanthakawawanna. Cuốn kinh này được sáng tác bởi một vị sư lớn tuổi đến từ tiểu lục địa Ấn Độ vào thời kỳ hậu Phật giáo. Giải thích ý nghĩa của Luật Tạng đó hoàn toàn là để nghiên cứu thêm từ Tam Tạng. Tuy nhiên, theo lời của Đức Phật Pali. Đức Phật không bao giờ nói rằng Phật giáo sẽ tồn tại 5000 năm hay ấn định năm cuối cùng của Phật giáo hay Pháp và Luật. Ngay trong Tam tạng, Tập 7, Luật tạng, Tập 7, Chula Vagga, Phần 2, phần nói về 8 nguyên tắc của người tu sĩ Phật giáo. mà tác giả của Chatutthasamantapasādika giải thích Không có nội dung nào xác định năm kết thúc của Phật giáo dưới bất kỳ hình thức nào. Vì vậy, chữ bán Phật thời kỳ hoặc niềm tin rằng Phật giáo sẽ kết thúc sau 5000 năm sau khi Đức Phật nhập diệt. Vì vậy, có một niềm tin đã tồn tại từ xa xưa dựa chủ yếu vào ý kiến ​​của các tác giả kinh điển sau thời Pali, vốn là những kinh sách khác ngoài Tam Tạng. điều mà các học giả Phật giáo Nguyên thủy được coi là đáng tranh cãi.