มีการออกแบบกระบวนการใช้แสงเลเซอร์ในการสแกนแบบทีละจุดโดยใช้จุดโฟกัสของลำแสงเลเซอร์เพื่อให้ได้ภาพ 3 มิติโดยใคร?
Ai đã thiết kế quy trình sử dụng ánh sáng laser để quét từng điểm bằng chùm tia laser hội tụ để tạo ra hình ảnh 3D?
หลักการของการถ่ายภาพแบบคอลโฟคอลนั้นได้การจดสิทธิบัตรโดย Marvin Minsky ในปี ค.ศ. 1957 แต่การพัฒนาการของการใช้แสงเลเซอร์นั้นใช้เวลาอีก 30 ปี จึงสามารถนำมาใช้กับกล้องจุลทรรศน์แบบคอลโฟคอล จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1980 กล้องจุลทรรศน์แบบคอนโฟคอลชนิดที่ใช้เลเซอร์ในการสแกนได้กลายเป็นเทคนิคอีกชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยม โดยในปี ค.ศ. 1978 นั้น Thomas Cremer และ Christoph Cremer ได้ออกแบบกระบวนการใช้แสงเลเซอร์ในการสแกนแบบทีละจุดโดยใช้จุดโฟกัสของลำแสงเลเซอร์เพื่อให้ได้ภาพ 3 มิติ โดยกล้องคอนโฟคอลที่ใช้แสงเลเซอร์ในการสแกนและใช้ตัวรับแสงเพื่อสร้างภาพ 3 มิติ ตัวแรกที่ถูกออกแบบนั้นได้ถูกใช้สำหรับถ่ายภาพวัตถุทางชีววิทยาซึ่งถูกเคลือบสารฟลูออเรสเซ็นต์ ในทศวรรตต่อมากล้องจุลทรรศน์แบบคอนโฟคอลทำงานด้วยแสงฟลูออเรสเซ็นได้ถูกพัฒนาอย่างจริงจังโดยกลุ่มนักวิจัย University of Amsterdam และ European Molecular Biology Laboratory (EMBL) และ องกรณ์ซึ่งเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจ
Nguyên lý tạo ảnh tiêu điểm đã được Marvin Minsky cấp bằng sáng chế vào năm 1957, nhưng phải mất 30 năm nữa tia laser mới được sử dụng trong kính hiển vi tiêu cự. Phải đến những năm 1980, kính hiển vi đồng tiêu quét laser mới trở nên phổ biến. Năm 1978, Thomas Cremer và Christoph Cremer đã thiết kế ra một quy trình sử dụng ánh sáng laser để quét từng điểm bằng cách sử dụng chùm tia laser hội tụ để tạo ra hình ảnh 3D đồng tiêu đầu tiên. Máy ảnh sử dụng ánh sáng laser để quét và sử dụng bộ cảm quang để tạo ra hình ảnh 3D. Thiết kế này đã được sử dụng để chụp ảnh các vật thể sinh học được phủ chất huỳnh quang. Trong thập kỷ tiếp theo, kính hiển vi huỳnh quang đồng tiêu đã được các nhà nghiên cứu tại Đại học Amsterdam và Phòng thí nghiệm Sinh học Phân tử Châu Âu (EMBL) và các đối tác của họ phát triển một cách nghiêm túc.
จากที่กล่าวมาข้างต้นแสงที่ได้รับมาจากวัตถุนั้นเป็นแสงสะท้อนจากปริมาตรของจุดโฟกัส โดยแสงสะท้อนนั้นจะกลายเป็นพิกเซล (pixel) ในภาพที่เป็นผลลัพพ์สุดท้าย โดยความสว่างของภาพจะขึ้นอยู่กับความเข้มของสัญญาณแสงสะท้อน ดังนั้นหากเราต้องการภาพหนึ่งภาพ เราจะต้องทำการสแกนแบบจุดต่อจุดให้ทั่วทั้งบริเวณที่เราต้องการ แล้วนำสัญญาณแสงมาแปลงเป็นแต่ละพิกเซล ในการสแกนลำแสงเลเซอร์ให้ทั่วบริเวณที่เราต้องการภาพนั้น เราใช้กระจกที่สามารถปรับได้เพื่อสะท้อนลำแสงเลเซอร์ไปยังบริเวณที่ต้องการได้ ซึ่งการทำกระจกให้สามารถปรับได้นั้นอาจใช้มอเตอร์มาช่วยเพื่อควบคุมมุมของการสะท้อนของลำแสงเลเซอร์ วิธีการที่ใช้ในการสแกนลำแสงเลเซอร์โดยปกตินั้นเป็นวิธีการที่ตอบสนองช้าและสามารถปรับความเร็วได้ เนื่องจากกล้องจุลทรรศน์จะเก็บแสงเฉพาะที่ปริมาตรของจุดโฟกัสเท่านั้นทำให้ต้องใช้เวลาในการเปิดหน้ากล้องนานกว่ากล้องแบบปกติ ดังนั้นการที่สแกนช้าจะส่งผลดีต่อภาพคือทำให้อัตราส่วนระดับสัญญาณแสงสะท้อนต่อสัญญาณรบกวน (signal-to-noise ratio) สูงขึ้น ส่งผลให้ความคมชัดและความละเอียดของภาพสูงขึ้น กล้องจุลทรรศน์แบบคอนโฟคอลชนิดที่ใช้เลเซอร์ในการสแกนนั้นใช้แหล่งกำเนิดแสงเลเซอร์แบบจุดแล้วโกัสลำแสงเลเซอร์ไปยังชิ้นเนื้อตัวอย่าง ดังนั้นปริมาตรในการสแกนและความเข้มของแสงสะท้อนในการสแกนแต่ละจุดนั้นขึ้นอยู่กับขนาดของจุดโฟกัส (spot size) ของระบบแสง เพราะว่าจุดโฟกัสที่เกิขึ้นจริงไม่ใช่จุดที่มีขนาดเล็กมากเช่นในอุดมคติ แต่มีขนาดแบบ 3 มิติในรูปแบบของการกระจายแสง ในกล้องจุลทรรศน์แบบนั้นขนาดของจุดโฟกัสขึ้นอยู่กับ Numerical Aperture (N.A.) ของเลนส์วัตถุและความยาวคลื่นของแสงเลเซอร์ที่นำมาใช้ อย่างไรกล้องจุลทรรศน์แบบคอนโฟคอลชนิดที่ใช้เลเซอร์ในการสแกนนั้นสามารถกำจัดรูปแบบการเบี่ยงเบนลำแสงลำดับสูงๆลำแสง (higher order of difdfraction pattern) ที่มีผลต่อภาพได้ โดยการลดขนาดของรูรับแสงลง อย่างเช่นถ้าเราลดขนาดของรูรับแสงลงเหลือ 1 Airy unit จะทำให้แสงที่ผ่านมายังตัวรับแสงเป็นรูปแบบการเบี่ยงเบนลำแสงลำดับแรก (first order of difraction pattern) เท่านั้น ทำให้ภาพมีความคมชัดสูงขึ้นโดยแลกกับแสงที่มีความเข้มลดลงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ในการถ่ายภาพฟลูออเรสเซ็นต์ข้อจำกัดเพียงอย่างเดียวคืออัตราส่วนระดับสัญญาณต่อสัญญาณรบกวน (signal to noise ratio) เพราะว่าแสงที่ผ่านเข้ามายังตัวรับแสงน้อย แต่ก็ยังมีวิธีการแก้ไขปัญหานี้อยู่คือ ใช้ตัวรับแสงที่มีความไวสูง หรือเพิ่มความเข้มของแหล่งกำเนิดแสง แต่การเพิ่มความเข้มของแหล่งกำเนิดแสงอาจทำให้อายุของการสะท้อนแสงของสีย้อมฟลูออเรสเซ็นหมดลงเร็ว หรืออาจทำลายชิ้นเนื้อได้ กล้องจุลทรรศน์แบบคอนโฟคอลชนิดที่ใช้เลเซอร์ในการสแกน () เป็นกล้องจุลทรรน์แบบคอนโฟคอลที่ใช้สำหรับงานที่ต้องการภาพความละเอียดสูงและสามารถเลือกชั้นความลึกที่ต้องการเก็บภาพ ซึ่งคุณสมบัติหลักของกล้องจุลทรรศน์แบบคอนโฟคอลชนิดที่ใช้เลเซอร์ในการสแกนคือ มันมีความสามารถที่จะเก็บภาพเฉพาะบริเวณจุดโฟกัสโดยสามารถเลือกระดับความลึกได้ ซึ่งกระบวนการนี้เรียกว่า การตัดด้วยแสง () การบันทึกภาพของกล้องชนิดนี้เป็นการเก็บสัญญาณแสงจากจุดโฟกัสทีละจุดแล้วนำสัญญาณทั้งหมดมาสร้างเป็นภาพด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ ด้วยกระบวนการดังกล่าวทำให้สามารถสร้างภาพ 3 มิติ ของวัตถุที่ซับซ้อนขึ้นมาได้ โดยสำหรับวัตถุทึบแสงสามารถใช้กล้องชนิดนี้ศึกษาลักษณะของพื้นผิวใด้ ในกรณีที่เป็นวัตถุโปร่งแสงเราสามารถถ่ายภาพโครงสร้างภายในของวัตถุได้โดยใช้กล้องชนิดนี้ ซึ่งภาพที่ได้จะมีคุณภาพดีกว่าใช้กล้องทั่วไป เพราะภาพที่ได้จากระดับวามลึกที่เราต้องการนั้นจะไม่ถูกซ้อนทับโดยภาพที่ระดับความลึกอื่น ในขณะที่ภาพที่ได้จากกล้องจุลทรรศน์แบบธรรมดาจะเป็นภาพของแสงสะท้อนทั้งหมดจากทุกชั้นความลึกที่แสงสามารถทะลุผ่านลงไปได้ แต่ภาพฮอโลแกรมจะใช้หลักการสร้างภาพให้มีการแทรกสอดของแสงที่มากระทบรูปภาพ โดยการฉายแสงเลเซอร์จากแหล่งเดียวกัน แยกเป็น 2 ลำแสง ลำแสงหนึ่งเป็นลำแสงอ้างอิงเล็งตรงไปที่แผ่นฟิล์ม อีกลำแสงหนึ่งเล็งไปที่วัตถุและสะท้อนไปยังฟิล์ม แสงจากทั้งสองแหล่งจะถูกบันทึกไว้บนฟิล์มในรูปแบบของการแทรกสอด (Interference Pattern) ซึ่งมองไม่คล้ายกับรูปของวัตถุต้นแบบ ก่อให้เกิดภาพเสมือน (Virtual image) ขึ้นมาตามมุมของแสงที่มาตกกระทบ ทำให้ตาของเรารับแสงอีกด้านหนึ่งของแผ่น Hologram เกิดเห็นภาพ 3 มิติขึ้น การเกิดภาพของกล้องจุลทรรศน์แบบคอนโฟคอลชนิดที่ใช้เลเซอร์ในการสแกนเริ่มต้นจากลำแสงเลเซอร์ผ่านช่องของแล่งกำเนิดแสงแบบจุดและถูกโฟกัสด้วยเลนส์วัตถุเป็นปริมาตรของจุดโฟกัส (focal volume) ภายในหรือบนพื้นผิวของชิ้นเนื้อตัวอย่าง แสงสะท้อนจากวัตถุถูกสะท้อนกลับมายังเลนส์วัตถุอีกครั้งโดยแสงสะท้อนนี้มีความยาวคลื่นแตกต่างจากแสงที่มาจากแหล่งกำเนิดแสงแบบจุด เมื่อแสงสะท้อนเดินทางมาถึงตัวแยกแสง (beam slitter) โดยตัวแยกแสงนี้มีคุณสมบัติคือจะยอมให้แสงความยาวคลื่นหนึ่งผ่านไปได้แต่จะสะท้อนแสงอีกความยาวคลื่นหนึ่ง โดยแสงที่สามารถผ่านไปได้จะเป็นแสงจากแหล่งกำเนิดแสงแต่แสงที่สะท้อนมาจากวัตถุจะถูกสะท้อนอีกครั้งหนึ่งเพื่อผ่านไปยังรูขนาดเล็กด้านตัวรับแสง ซึ่งรูขนาดเล็กนี้จะทำการกำจัดแสงที่ไม่ได้มาจากจุดโฟกัสทำให้ได้ภาพที่คมชัดกว่ากล้องจุลทรรศน์แบบปกติ และสามารถเก็บภาพเฉพาะชั้นความลึกที่ต้องการเท่านั้น และในที่สุดจะเดินทางไปถึงตัวรับแสงแบบตัวคูณ (Photo Multiplier Tube; PMT) ซึ่งตัวรับแสงแบบตัวคูณจะทำหน้าที่แปลงสัญญาณแสงเป็นสัญญาณไฟฟ้า โดยส่วนมากจะมีตัวกรองแสง (optical filter) ระหว่างรูขนาดเล็กกับตัวรับแสงเพื่อกรองแสงที่ไม่ต้องการออกอีกครั้งหนึ่งเพื่อให้ได้ภาพที่คมชัดขึ้น ในบลาสเตอร์ลำแสงอนุภาค อย่างอี-11ที่ใช้โดยสตอร์มทรูปเปอร์ จะใช้แก๊สพลังงานสูงปริมาณน้อยเคลื่อนที่จากห้องแก๊สไปที่ห้องที่เรีกยว่า"เอ็กซ์ไซเตอร์" (XCiter) ในห้องนี้ แก๊สจะถูกกระตุ้นโดยแพ็คพลังงาน จากนั้นจะผ่านเข้าไปในเครื่องกระตุ้น ซึ่งเมื่อรวมกับส่วนประกอบในลำกล้อง จะสร้างแก๊สพลังงานสูงสุดยอดให้เป็นลำแสงที่บีบอัดเข้าด้วยกัน ซึ่งจะสร้างลำแสงอนุภาคพลังงานสูงที่อันตรายในบลาสเตอร์ส่วนมาก ในบลาสเตอร์เหล่านี้ การผสมของแสงเลเซอร์ที่ร้อนมากกับกระสุนบีบอัดของพลังงานอนุภาคจะก่อให้เกิดพลังงานที่สุดอันตราย ลำแสงเลเซอร์ ที่ผ่านทางสื่อนำแสงจะมีความยาวคลื่นเฉพาะ และมีพลังงานเพิ่ม ซึ่งกระจกนี้จะพยายามทำให้แสงส่วนมาก สามารถผ่านทางสื่อนำแสงให้ได้ และออกมาเป็นลำแสงเลเซอร์ กระบวนการเหนี่ยวนำลำแสงเพื่อเพิ่มพลังงานนี้ จะใช้พลังงานไฟฟ้าหรือแแสงในหลายความยาวคลื่น ซึ่งในการทดลองแต่ละครั้ง ความยาวคลื่นของแสงในแต่ละความยาวคลื่น จะส่งผลโดยตรงต่อคุณสมบัติ รูปร่าง และความยาวคลื่นของลำแสงเลเซอร์ที่สร้างออกมา ส่วนการออกแบบแผงวงจรหลัก หรือมาเธอร์บอร์ดของเอซุส จะวางไว้บนตัวของลำโพง เพื่อให้แน่ใจว่าส่วนประกอบอื่น ๆ จะไม่ขวางลำโพง และมีผลต่อคุณภาพของเสียงที่ได้ รวมไปถึงการวางไมโครโฟน โดยออกแบบเพื่อไม่ให้ผู้ใช้อุดรูของไมโครโฟนขณะการคุยผ่านวิดีโอ และชองเสียบหูฟัง ที่ออกแบบให้อยู่ด้านล่างของตัวเครื่อง เพื่อที่จะไม่ให้สายหูฟังพาดผ่านจอ ในการใช้งานจริงๆ อาจใช้ลำแขนที่มีกระจกเลนส์อยู่ภายใน และหักงอได้เป็นตัวนำแสงเลเซอร์ ไปยังบริเวณรอวัยวะที่จะผ่าตัด หรือใช้ลำแสงเลเซอร์ผ่านกล้องจุลทรรศน์ผ่าตัด ในการรักษาโรคมะเร็ง เลเซอร์ที่ใช้จะต้องมีความหนาแน่นพลังงาน 300-500 ลูกบาศก์เซนติเมตร แสงเลเซอร์จะทำลายเซลล์เนื้องอก โดยไม่ทำลายเนื้อเยื่อปกติโดยรอบ บาดแผลภายหลังการผ่าตัดจะฟื้นตัวเร็ว ในงานจุลศัลยกรรมของเส้นเลือด เลเซอร์สามารถห้ามเลือดให้หยุดไหลโดยการเชื่อมเส้นเลือดเล็กๆภายในบริเวณจำกัดให้ติดกัน วิธีการอาจใช้ท่อนำแสงเข้าช่วยด้วย เพื่อนำแสงเลเซอร์ไปตามช่องอวัยวะที่เข้าถึงยาก
Như đã đề cập ở trên, ánh sáng mà một vật nhận được sẽ bị phản xạ từ thể tích tiêu điểm. Ánh sáng phản xạ trở thành pixel trong hình ảnh cuối cùng. Độ sáng của hình ảnh phụ thuộc vào cường độ tín hiệu ánh sáng phản xạ. Vì vậy, nếu chúng ta muốn một hình ảnh Chúng tôi sẽ cần quét từng điểm toàn bộ khu vực mà chúng tôi muốn. Sau đó lấy tín hiệu ánh sáng và chuyển đổi thành từng pixel. Để quét chùm tia laser trên toàn bộ khu vực mà chúng ta muốn có hình ảnh. Chúng tôi sử dụng một chiếc gương có thể điều chỉnh để phản chiếu chùm tia laser đến khu vực mong muốn. Để làm cho gương có thể điều chỉnh được, người ta có thể sử dụng một động cơ để điều khiển góc phản xạ của chùm tia laser. Phương pháp được sử dụng để quét chùm tia laser thường là phương pháp phản ứng chậm và có thể điều chỉnh tốc độ. Vì kính hiển vi chỉ thu ánh sáng ở mức tiêu điểm nên thời gian mở khẩu độ sẽ lâu hơn so với máy ảnh thông thường. Do đó, việc quét chậm sẽ có tác động tích cực đến hình ảnh bằng cách tăng tỷ lệ ánh sáng phản xạ so với tín hiệu nhiễu. (tỷ lệ tín hiệu trên nhiễu) cao hơn, dẫn đến độ sắc nét và độ phân giải của hình ảnh cao hơn Kính hiển vi đồng tiêu quét laser sử dụng nguồn sáng laser điểm và tập trung chùm tia laser vào mẫu. Do đó, khối lượng quét và cường độ ánh sáng phản xạ ở mỗi điểm quét phụ thuộc vào kích thước của tiêu điểm (kích thước điểm) của hệ thống quang học, bởi vì tiêu điểm thực tế không phải là một điểm rất nhỏ như tiêu điểm lý tưởng mà có Kích thước 3D ở dạng phân bố ánh sáng Trong kính hiển vi như vậy, kích thước của tiêu điểm phụ thuộc vào Khẩu độ số (NA) của vật kính và bước sóng của ánh sáng laser được sử dụng. Làm thế nào một kính hiển vi đồng tiêu quét laser có thể loại bỏ bậc nhiễu xạ cao hơn ảnh hưởng đến hình ảnh? Bằng cách giảm kích thước khẩu độ Ví dụ: nếu chúng ta giảm kích thước khẩu độ xuống 1 đơn vị Airy thì ánh sáng đi qua bộ thu ánh sáng sẽ chỉ là bậc nhất của kiểu nhiễu xạ, giúp hình ảnh có độ rõ nét cao hơn bằng cách đổi lấy ánh sáng có cường độ chỉ hơi nhẹ. giảm. Trong chụp ảnh huỳnh quang, hạn chế duy nhất là tỷ lệ tín hiệu trên nhiễu vì rất ít ánh sáng tới được cơ quan cảm quang. Nhưng vẫn có cách để giải quyết vấn đề này. Sử dụng một bộ cảm biến ánh sáng có độ nhạy cao. hoặc tăng cường độ của nguồn sáng Nhưng việc tăng cường độ của nguồn sáng có thể nhanh chóng làm giảm tuổi thọ phản chiếu của thuốc nhuộm huỳnh quang. Hoặc nó có thể phá hủy thịt. Kính hiển vi đồng tiêu quét laser () là kính hiển vi đồng tiêu được sử dụng cho các ứng dụng yêu cầu hình ảnh có độ phân giải cao và khả năng chọn độ sâu của lớp cần chụp. Đặc điểm chính của kính hiển vi đồng tiêu sử dụng tia laser để quét là Nó có khả năng chỉ chụp vùng lấy nét với độ sâu trường ảnh có thể lựa chọn. Quá trình này được gọi là Cắt quang () Ghi hình ảnh bằng loại máy ảnh này bao gồm việc thu thập tín hiệu ánh sáng từ một tiêu điểm tại một thời điểm, sau đó lấy tất cả các tín hiệu và tạo hình ảnh bằng máy tính. Với quá trình này, hình ảnh 3D của các vật thể phức tạp có thể được tạo ra. Đối với các vật thể mờ đục, loại camera này có thể được sử dụng để nghiên cứu đặc điểm của bất kỳ bề mặt nào. Trong trường hợp vật thể trong suốt, chúng ta có thể chụp ảnh cấu trúc bên trong của vật thể bằng loại máy ảnh này. Hình ảnh thu được sẽ có chất lượng tốt hơn so với sử dụng máy ảnh thông thường. Vì hình ảnh thu được ở độ sâu mong muốn sẽ không bị che phủ bởi hình ảnh ở độ sâu khác. Trong khi hình ảnh thu được bằng kính hiển vi thông thường là hình ảnh của tất cả ánh sáng phản xạ từ mọi lớp sâu mà ánh sáng có thể xuyên qua, Nhưng hình ảnh ba chiều sử dụng nguyên tắc tạo ra hình ảnh có sự giao thoa của ánh sáng chiếu vào hình ảnh. Bằng cách phát ra ánh sáng laser từ cùng một nguồn, chia thành 2 chùm, một chùm là chùm tham chiếu hướng thẳng vào phim. Một chùm ánh sáng khác hướng vào vật thể và phản chiếu lên phim. Ánh sáng từ cả hai nguồn được ghi lại trên phim dưới dạng giao thoa. (Mẫu giao thoa) trông không giống với hình ảnh của đối tượng ban đầu. Làm cho ảnh ảo (Ảnh ảo) xuất hiện theo góc của ánh sáng tới. Điều này khiến mắt chúng ta nhận được ánh sáng ở phía bên kia của tấm ảnh ba chiều, tạo ra hình ảnh 3D. Sự hình thành hình ảnh trong kính hiển vi đồng tiêu quét laser bắt đầu bằng chùm tia laser đi qua một khe của nguồn sáng điểm và được vật kính hội tụ vào một tiêu điểm bên trong hoặc trên bề mặt của mô mẫu. Ánh sáng phản xạ từ vật thể được phản xạ trở lại thấu kính vật kính. Ánh sáng phản xạ này có bước sóng khác với ánh sáng từ nguồn sáng điểm. Khi ánh sáng phản xạ tới bộ tách chùm tia, bộ tách ánh sáng này có đặc tính cho phép ánh sáng có bước sóng này đi qua nhưng phản xạ ánh sáng có bước sóng khác. Ánh sáng có thể truyền qua là ánh sáng từ nguồn sáng, nhưng ánh sáng phản xạ từ vật sẽ bị phản xạ trở lại để đi qua một lỗ nhỏ trên bộ thu ánh sáng. Lỗ nhỏ này giúp loại bỏ ánh sáng không đến từ tiêu điểm, mang lại hình ảnh sắc nét hơn kính hiển vi thông thường. và chỉ có thể chụp ảnh của lớp độ sâu mong muốn và cuối cùng di chuyển đến Ống nhân quang (PMT), nơi ống nhân quang (PMT) chuyển đổi tín hiệu ánh sáng thành tín hiệu điện. Hầu hết đều có bộ lọc quang giữa lỗ nhỏ và bộ thu ánh sáng để lọc lại ánh sáng không mong muốn để có hình ảnh sắc nét hơn. trong máy nổ chùm hạt chẳng hạn như chiếc E-11 được Stormtroopers sử dụng. Một lượng nhỏ khí năng lượng cao được sử dụng để di chuyển từ buồng hơi ngạt đến một buồng gọi là "XCiter". Trong buồng này, khí được kích hoạt bởi một gói năng lượng. Sau đó nó đi vào chất kích thích. mà khi kết hợp với các thành phần trong thùng Nó tạo ra một loại khí có năng lượng cực cao thành chùm tia nén. Điều này tạo ra chùm hạt năng lượng cao có thể gây chết người ở hầu hết các máy nổ. Trong những máy nổ này Sự kết hợp giữa ánh sáng laser cực nóng với viên đạn năng lượng hạt bị nén sẽ tạo ra nguồn năng lượng cực kỳ nguy hiểm. Chùm tia laser truyền qua môi trường quang học có bước sóng xác định. và có thêm năng lượng Chiếc gương này sẽ cố gắng tận dụng tối đa ánh sáng. Có thể truyền qua môi trường dẫn ánh sáng. và phát ra dưới dạng chùm tia laze Quá trình tạo ra một chùm ánh sáng để tăng năng lượng này. Nó sử dụng năng lượng điện hoặc ánh sáng ở nhiều bước sóng. trong mỗi thí nghiệm Bước sóng ánh sáng trong mỗi bước sóng Nó sẽ ảnh hưởng trực tiếp đến tính chất, hình dạng, bước sóng của chùm tia laser được tạo ra. Thiết kế bo mạch chính hoặc bo mạch chủ ASUS sẽ được đặt trên loa Điều này sẽ đảm bảo rằng các thành phần khác không chặn loa. và ảnh hưởng tới chất lượng âm thanh thu được bao gồm cả việc đặt micro Nó được thiết kế để ngăn người dùng chặn lỗ micro khi trò chuyện video. và giắc cắm tai nghe Được thiết kế ở phía dưới của máy Để không để cáp tai nghe xuyên qua màn hình. Trong thực tế sử dụng Có thể sử dụng cánh tay có thấu kính gương bên trong. và có thể uốn cong thành một vật dẫn ánh sáng laser đến khu vực của cơ quan sẽ được phẫu thuật hoặc sử dụng chùm tia laser qua kính hiển vi phẫu thuật trong điều trị ung thư Tia laser được sử dụng phải có mật độ năng lượng 300-500 cm khối. Ánh sáng laser tiêu diệt các tế bào khối u. không làm tổn thương các mô bình thường xung quanh Vết thương sau phẫu thuật sẽ nhanh lành. trong vi phẫu mạch máu Tia laser có thể cầm máu bằng cách kết nối các mạch máu nhỏ trong khu vực hạn chế. Phương pháp này cũng có thể sử dụng ống dẫn ánh sáng. Để dẫn ánh sáng laser dọc theo các kênh cơ quan khó tiếp cận