ประสบการณ์ในชีวิตมีผลต่อพัฒนาการของความภูมิใจในตนอย่างสำคัญหรือไม่?
Kinh nghiệm sống có ảnh hưởng đáng kể đến sự phát triển lòng tự trọng không?
ประสบการณ์ในชีวิตมีผลต่อพัฒนาการของความภูมิใจในตนอย่างสำคัญ
ในชีวิตระยะต้น ๆ พ่อแม่มีอิทธิพลสำคัญต่อความภูมิใจในตนและพิจารณาว่าเป็นสาเหตุของประสบการณ์ทั้งเชิงบวกเชิงลบที่เด็กจะมี
ความรักที่ไม่มีเงื่อนไขจากพ่อแม่ช่วยให้เด็กพัฒนาความรู้สึกว่ามีคนห่วงใยและนับถือ
ซึ่งมีผลต่อความภูมิใจในตนเมื่อเด็กโตขึ้น
Kinh nghiệm sống có ảnh hưởng quan trọng đến sự phát triển lòng tự trọng. Ngay từ đầu đời, cha mẹ có ảnh hưởng quan trọng đến lòng tự trọng và được coi là nguyên nhân gây ra những trải nghiệm tích cực và tiêu cực mà trẻ sẽ có. Tình yêu thương vô điều kiện của cha mẹ giúp trẻ phát triển ý thức được quan tâm, tôn trọng. Điều này ảnh hưởng đến lòng tự trọng khi trẻ lớn lên.
เชื่อกันว่า สมองของบุคคลสามารถเปลี่ยนไปได้ตลอดอาศัยประสบการณ์ชีวิต
ซึ่งเป็นสภาพที่เรียกว่า neuroplasticity (สภาพพลาสติกของระบบประสาท)
แต่ว่าก็มีนักจิตวิทยาคู่หนึ่งที่ศึกษาว่า อารมณ์อะไรสามารถสืบทอดทางกรรมพันธุ์
แล้วพบว่า ความรู้สึกว่าเป็นอยู่ดีโดยระยะยาวขึ้นอยู่กับพันธุกรรมถึง 80%
ซึ่งหมายความว่า ครอบครัวของเราสำคัญต่อชีวิตทางอารมณ์ของเราเมื่อเป็นผู้ใหญ่ เพราะว่า เราได้สืบทอดพันธุกรรมที่เป็นตัวกำหนดการตอบสนองทางอารมณ์ขั้นพื้นฐานต่อโลกภายนอก
ดังนั้น กรรมพันธุ์จึงสำคัญต่อคุณภาพชีวิตทางอารมณ์ระยะยาวของเรา มากกว่าพฤติกรรมที่เรียนรู้หรือคุณภาพของสิ่งแวดล้อมในวัยเด็กต้น ๆ อย่างน้อยก็โดยตามแบบจำลองทางสังคม-เศรษฐกิจที่ใช้ในปัจจุบัน
แต่ว่า 20% ที่เหลือ ก็ยังสามารถปรับเปลี่ยนได้โดยใช้ความคิดและพฤติกรรมที่เรียนรู้จากสิ่งแวดล้อม ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่ควรประมาท ลักษณะ (aspects) และพัฒนาการต่าง ๆ ทางบุคลิกภาพดูเหมือนจะเป็นส่วนสำคัญของการเกิดขึ้นและความยืนกรานของความซึมเศร้า
โดยมีอารมณ์เชิงลบเป็นตัวนำโรคที่สามัญ
แม้ว่า คราวแสดงออกของความซึมเศร้าอาจจะมีสหสัมพันธ์ในระดับสูงกับเหตุการณ์ร้ายในชีวิต แต่ว่า วิธีการรับมือปัญหาของบุคคลอาจจะสัมพันธ์กับการฟื้นสภาพจากเหตุการณ์นั้นได้
นอกจากนั้นแล้ว ความภูมิใจในตนที่ต่ำ (self-esteem) และความคิดโทษตัวเองหรือบิดเบือนจากความจริง ก็สัมพันธ์กับความซึมเศร้าด้วย ความซึมเศร้ามีโอกาสน้อยกว่าที่จะเกิด และถ้าเกิดก็ฟื้นเร็วกว่า ในกลุ่มบุคคลที่เชื่อมั่นในศาสนา
บางครั้งก็ไม่ชัดเจนว่าปัจจัยอะไรเป็นเหตุอะไรเป็นผลของความซึมเศร้า แต่ว่า คนไข้ที่สามารถพิจารณาและต่อต้านรูปแบบความคิดเชิงลบ บ่อยครั้งจะมีอารมณ์ที่ดีขึ้นและภูมิใจในตนเองมากขึ้น ต่อมาในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 การเพิ่มความนิยมของปรากฏการณ์วิทยาและจิตวิทยามนุษยนิยม ได้สร้างความสนใจเกี่ยวกับความภูมิใจในตนอีกครั้งหนึ่ง
ความภูมิใจในตนพบว่ามีบทบาทสำคัญต่อการเข้าถึงศักยภาพของตน (self-actualization) และในการรักษาความผิดปกติทางจิตต่าง ๆ
นักจิตวิทยาได้เริ่มพิจารณาความสัมพันธ์ระหว่างจิตบำบัดกับความพึงพอใจในชีวิตของบุคคลที่ภูมิใจในตนสูง ว่าเป็นประโยชน์ในการรักษา
จึงได้เกิดไอเดียใหม่ ๆ ซึ่งเสริมเติมต่อแนวคิดเรื่องความภูมิใจในตน
รวมทั้งการช่วยให้เข้าใจเหตุผลว่า ทำไมบางคนจึงมักจะรู้สึกว่าตนมีคุณค่าน้อย
และการเข้าใจว่าทำไมบางคนจึงท้อถอยและไม่สามารถเข้าใจปัญหาความท้าทายด้วยตนเอง ปัจจัยหลายอย่างพบว่าสามารปรับผลลบในสถานการณ์ร้ายในชีวิต
งานศึกษาหลายงานแสดงว่า ปัจจัยหลักก็คือมีความสัมพันธ์กับคนที่ให้ความดูแลและความสนับสนุน เสริมสร้างความรักความเชื่อใจ และให้กำลังใจ ทั้งภายในและนอกครอบครัว
มีปัจจัยอื่น ๆ ที่สัมพันธ์กับการฟื้นสภาพได้ เช่น สมรรถภาพในการวางแผนที่สมจริงเป็นไปได้ มั่นใจในตัวเอง มีภาพพจน์ของตนที่ดี มีการพัฒนาทักษะการสื่อสาร และสมรรถภาพในการจัดการความรู้สึกและความหุนหันพลันแล่นที่รุนแรง มีนักวิชาการที่อ้างว่าความสำคัญของความภูมิใจในตนเป็นเรื่องที่ชัดเจน เพราะว่าการไม่มีความภูมิใจในตนไม่ใช่เป็นการเสียความเคารพนับถือจากคนอื่น แต่เป็นการปฏิเสธตนเอง
และสัมพันธ์กับโรคซึมเศร้า
ซิกมุนด์ ฟรอยด์ยังอ้างด้วยว่า คนซึมเศร้ามีปัญหา "การลดลงของความนับถือตนเองอย่างผิดธรรมดา เป็นการทำอัตตา (ego) ให้ยากไร้อย่างยิ่ง... (คือ) เขาได้สูญเสียความเคารพในตน" มีองค์กรทั้งของรัฐและนอกภาครัฐที่รับรองความสำคัญของความภูมิใจในตนเริ่มตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 จนเรียกได้ว่ามีขบวนการภูมิใจในตนได้เกิดขึ้น
ขบวนการนี้ได้ใช้เป็นหลักฐานว่า งานวิจัยทางจิตวิทยาสามารถมีผลต่อนโยบายของรัฐ
ไอเดียหลักของขบวนการก็คือว่า ความภูมิใจในตนต่ำเป็นมูลรากปัญหาของบุคคล จึงเป็นมูลรากปัญหาสังคมด้วย
ผู้นำขบวนการนักจิตบำบัดคนหนึ่งกล่าวไว้ว่า "ผมไม่สามารถคิดถึงปัญหาทางจิตใจเพียงอย่างเดียวเริ่มตั้งแต่ความวิตกกังวลและความซึมเศร้า ความกลัวความใกล้ชิดและความสำเร็จ จนถึงการตีคู่ชีวิตและทารุณกรรมทางเพศต่อเด็ก ที่ไม่สามารถสืบสายไปยังปัญหาการมีความภูมิใจในตนต่ำได้"
แต่ว่าความภูมิใจในตนเชื่อว่าเป็นปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรมของโลกตะวันตกที่เน้นความเป็นตัวของตัวเอง เนื่องจากว่า ความภูมิใจในตนต่ำไม่เป็นปัญหาในประเทศที่เน้นผลส่วนรวมเช่นญี่ปุ่น ความภูมิใจในตนอาจช่วยให้เชื่อว่าตนสมควรจะได้ความสุข
การเข้าใจเช่นนี้สำคัญมาก และมีประโยชน์โดยทั่วไป เพราะว่า การพัฒนาความภูมิใจในตนเพิ่มสมรรถภาพการปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างนับถือ อย่างมีเมตตากรุณา และด้วยความหวังดี และดังนั้น จะเปิดโอกาสให้มีความสัมพันธ์กับคนอื่นที่ลึกซึ้งและหลีกเลี่ยงความสัมพันธ์ที่ทำลาย
สำหรับนักจิตวิทยาบางท่าน ความรักคนอื่นและความรักตนเองไม่ใช่เป็นคนละเรื่องกัน
คือ ความรักตนเองจะมีในบุคคลที่สามารถรักคนอื่นได้
ความภูมิใจในตนช่วยให้มีความคิดสร้างสรรค์ในที่ทำงาน ซึ่งเป็นกุญแจสำคัญสำหรับบางอาชีพเช่นการสอน งานศึกษาในศาสตร์นี้แสดงว่า มีปัจจัยมากมายที่มีอิทธิพลต่อความสุขในชีวิต
ความสัมพันธ์ทางสังคมกับคู่ชีวิต ครอบครัว เพื่อน และเครือข่ายสังคมทางอาชีพ สโมสร หรือองค์กรทางสังคมอื่น ๆ มีความสำคัญมาก
ความสุขเพิ่มขึ้นเมื่อรายได้เพิ่ม แต่ก็มีขีดสุดที่ไม่ทำให้ความสุขเพิ่มอีกต่อไป
การออกกำลังกายสัมพันธ์กับความเป็นสุขทางใจ เช่นเดียวกับการใช้ชีวิตแบบมี flow (คือประกอบกิจการงานด้วยสภาพทางใจที่มีสมาธิ ด้วยความยินดีพอใจ) และการฝึกอบรมจิตใจ (เช่นการเข้าสมาธิ หรือการเจริญสติ) ส่วนทฤษฎีต่าง ๆ ในปัจจุบันตรวจสอบเหตุผลว่าทำไมมนุษย์จึงมีแรงจูงใจให้ดำรงการเคารพตนไว้ในระดับสูง
มีทฤษฎี (Sociometer theory) ที่อ้างว่า ความภูมิใจในตนวิวัฒนาการขึ้นเพื่อเช็คสถานะทางสังคมและการยอมรับของกลุ่มสังคม
ส่วนอีกทฤษฎีหนึ่ง (Terror Management Theory) อ้างว่า ความภูมิใจในตนมีหน้าที่ป้องกันและลดระดับความวิตกกังวลเกี่ยวกับชีวิตและความตาย
Người ta tin rằng bộ não của một người có thể thay đổi theo thời gian dựa trên kinh nghiệm sống. đó là một điều kiện được gọi là Khả biến thần kinh (Tính dẻo của hệ thần kinh) Nhưng có một cặp nhà tâm lý học nghiên cứu về điều đó Những cảm xúc nào có thể được di truyền về mặt di truyền? Người ta thấy rằng hạnh phúc lâu dài phụ thuộc vào di truyền tới 80%, điều đó có nghĩa là Gia đình rất quan trọng đối với đời sống tình cảm của chúng ta khi trưởng thành vì chúng ta thừa hưởng di truyền quyết định những phản ứng cảm xúc cơ bản của chúng ta với thế giới bên ngoài. Do đó, di truyền rất quan trọng đối với sức khỏe tinh thần lâu dài của chúng ta. hơn hành vi học được hoặc chất lượng môi trường ở lứa tuổi thơ ấu, ít nhất là theo các mô hình kinh tế xã hội hiện nay. Nhưng 20% ​​còn lại vẫn có thể thay đổi được bằng cách sử dụng những suy nghĩ và hành vi học được từ môi trường. Đây là điều không nên đánh giá thấp. Các khía cạnh và sự phát triển nhân cách dường như đóng một vai trò quan trọng trong sự xuất hiện và tồn tại dai dẳng của trầm cảm. Cảm xúc tiêu cực là dấu hiệu báo trước phổ biến của căn bệnh này. Mặc dù các giai đoạn trầm cảm có thể liên quan chặt chẽ đến các sự kiện bất lợi trong cuộc sống, nhưng cách đối phó của một người có thể liên quan đến khả năng hồi phục sau sự kiện đó. Thêm vào đó lòng tự trọng thấp (lòng tự trọng) và những suy nghĩ tự trách mình hoặc bóp méo sự thật Nó cũng liên quan đến trầm cảm. Trầm cảm ít có khả năng xảy ra. Và nếu điều đó xảy ra, nó sẽ phục hồi nhanh hơn. giữa những người tin vào tôn giáo Đôi khi không rõ nguyên nhân và hậu quả của trầm cảm là gì, nhưng những bệnh nhân có khả năng cân nhắc và chống lại những kiểu suy nghĩ tiêu cực Thường thì sẽ có tâm trạng tốt hơn và lòng tự trọng cao hơn. Sau đó, vào giữa thế kỷ 20, sự phổ biến của hiện tượng học và tâm lý nhân văn ngày càng tăng. Nó một lần nữa tạo ra sự quan tâm đến lòng tự trọng. Lòng tự trọng đã được chứng minh là đóng một vai trò quan trọng trong việc phát huy tiềm năng của một người. (tự hiện thực hóa) và trong việc điều trị các chứng rối loạn tâm thần khác nhau, các nhà tâm lý học đã bắt đầu xem xét mối quan hệ giữa liệu pháp tâm lý và sự hài lòng trong cuộc sống ở những người có lòng tự trọng cao. rằng nó có lợi trong điều trị Vì vậy, những ý tưởng mới đã ra đời bổ sung thêm vào khái niệm về lòng tự trọng. Bao gồm cả việc giúp hiểu lý do tại sao Tại sao một số người thường cảm thấy ít được đánh giá cao? và hiểu tại sao một số người chán nản và không thể hiểu được những thử thách dành cho bản thân. Nhiều yếu tố đã được phát hiện có thể làm dịu đi những kết quả tiêu cực trong những tình huống bất lợi trong cuộc sống. Nhiều nghiên cứu cho thấy Yếu tố chính là có mối quan hệ với người chăm sóc và hỗ trợ. Củng cố tình yêu và sự tin tưởng và động viên Cả trong và ngoài gia đình, đều có những yếu tố khác liên quan đến khả năng phục hồi, chẳng hạn như khả năng lập kế hoạch thực tế. Tự tin vào chính mình Có một hình ảnh bản thân tốt Kỹ năng giao tiếp được phát triển và khả năng quản lý cảm xúc mạnh mẽ và sự bốc đồng. Có những học giả cho rằng tầm quan trọng của lòng tự trọng là điều hiển nhiên. Bởi vì thiếu lòng tự trọng không phải là mất đi sự tôn trọng của người khác. Nhưng đó là sự phủ nhận bản thân. và có liên quan đến trầm cảm. Người trầm cảm có vấn đề “Một sự suy giảm nghiêm trọng về lòng tự trọng. Nó đang làm cho cái tôi (ego) trở nên nghèo nàn vô cùng… (Đó là) anh ấy đã đánh mất lòng tự trọng của mình.” Cả các tổ chức chính phủ và phi chính phủ đều công nhận tầm quan trọng của lòng tự trọng từ những năm 1970, dẫn đến sự nổi lên của phong trào lòng tự trọng. Quá trình này được sử dụng làm bằng chứng cho thấy Nghiên cứu tâm lý có thể ảnh hưởng đến chính sách của chính phủ. Ý tưởng chính của phong trào là Lòng tự trọng thấp là gốc rễ của các vấn đề của một người. Vì vậy, nó cũng là gốc rễ của các vấn đề xã hội. Một nhà lãnh đạo của phong trào trị liệu tâm lý đã nói: “Tôi không thể nghĩ ra một vấn đề tâm thần nào lại bắt đầu từ lo lắng và trầm cảm. Sợ sự thân mật và thành công đến việc đánh đập bạn tình và lạm dụng tình dục trẻ em Nhưng lòng tự trọng thấp được cho là một hiện tượng văn hóa phương Tây đề cao tính cá nhân, bởi lòng tự trọng thấp không phải là vấn đề ở đất nước đề cao kết quả tập thể như Nhật Bản. Lòng tự trọng có thể giúp bạn tin rằng mình xứng đáng được hạnh phúc. Hiểu được điều này là rất quan trọng. Và nói chung nó có lợi vì việc phát triển lòng tự trọng sẽ làm tăng khả năng đối xử tôn trọng với người khác. tử tế và với những ý định tốt, do đó sẽ cho phép có những mối quan hệ sâu sắc với người khác và tránh những mối quan hệ mang tính hủy hoại. Đối với một số nhà tâm lý học Tình yêu người khác và tình yêu bản thân không phải là hai thứ khác nhau. Lòng tự ái tồn tại ở những người có khả năng yêu người khác. Lòng tự trọng giúp sáng tạo ở nơi làm việc. Đây là chìa khóa cho một số ngành nghề, chẳng hạn như giảng dạy. Các nghiên cứu về khoa học này cho thấy Có rất nhiều yếu tố ảnh hưởng đến hạnh phúc trong cuộc sống. Các mối quan hệ xã hội với đối tác, gia đình, bạn bè và mạng xã hội nghề nghiệp, câu lạc bộ hoặc các tổ chức xã hội khác là rất quan trọng. Hạnh phúc tăng lên khi thu nhập tăng lên. Nhưng có một giới hạn không làm tăng thêm hạnh phúc nữa. Tập thể dục có liên quan đến sức khỏe tinh thần. Điều này cũng đúng với việc sống một cuộc sống có dòng chảy (nghĩa là tiến hành kinh doanh với một trạng thái tinh thần tập trung. với niềm vui, sự hài lòng) và rèn luyện tâm trí (chẳng hạn như thiền hoặc phát triển chánh niệm) Các lý thuyết hiện tại xem xét lý do tại sao con người được thúc đẩy để duy trì lòng tự trọng ở mức độ cao. Lý thuyết Xã hội học cho rằng lòng tự trọng phát triển để kiểm tra địa vị xã hội và sự chấp nhận của nhóm. Một lý thuyết khác (Lý thuyết quản lý khủng bố) cho rằng lòng tự trọng đóng vai trò bảo vệ và làm giảm sự lo lắng về sự sống và cái chết.