ศาสนาพุทธ เรียกนักบวชหญิงว่าอะไร?
Nữ tu sĩ trong Phật giáo tên là gì?
ภิกษุณี (; ) เป็นคำใช้เรียกนักพรตหญิงในศาสนาพุทธ คู่กับภิกษุที่หมายถึงนักพรตชายในพระพุทธศาสนา คำว่า ภิกษุณี เป็นศัพท์ที่มีเฉพาะในพระพุทธศาสนา โดยเป็นศัพท์บัญญัติที่ใช้เรียกนักบวชหญิงในพระพุทธศาสนาโดยเฉพาะ ไม่ใช้เรียกนักบวชในศาสนาอื่น ภิกษุ หรือ พระภิกษุ (บาลี: ภิกขุ; สันสกฤต: ภิกษุ) เป็นคำใช้เรียก "นักบวชชาย" ในพระพุทธศาสนาโดยเฉพาะ คู่กับภิกษุณี (นักบวชหญิง) คำว่า ภิกษุ เป็นศัพท์เฉพาะในพระพุทธศาสนา เป็นศัพท์บัญญัติที่ใช้เรียกนักบวชชายในพระพุทธศาสนาโดยเฉพาะ ไม่สาธารณะทั่วไปสำหรับทุกศาสนา มีความหมายว่า ผู้ขอ (ขออาหาร เป็นต้น)
และสามารถแปลว่า ผู้เห็นภัยในวัฏฏสงสาร ก็ได้ ดังรูปวิเคราะห์ว่า "วฏฺฏสํสาเร ภยํ อิกฺขตีติ ภิกฺขุ" สามเณร และ สามเณรี แปลว่า "เหล่ากอของสมณะ," "หน่อเนื้อของสมณะ" หมายถึงนักบวชชายในพระพุทธศาสนาที่มีอายุน้อย ยังมิได้รับการอุปสมบทเป็นพระภิกษุ ถ้าเป็นนักบวชหญิงอายุน้อยเรียกว่า สามเณรี ภิกษุณี หรือ ภิกษุณีสงฆ์ จัดตั้งขึ้นโดยพระบรมพุทธานุญาต ภิกษุณีรูปแรกในพระพุทธศาสนาคือพระนางมหาปชาบดีโคตมีเถรี โดยวิธีรับคุรุธรรม 8 ประการ ในคัมภีร์เถรวาทระบุว่าต่อมาในภายหลังพระพุทธเจ้าได้ทรงอนุญาตวิธีการอุปสมบทภิกษุณีให้มีรายละเอียดเพิ่มมากขึ้น จนศีลของพระภิกษุณีมีมากกว่าพระภิกษุ โดยพระภิกษุณีมีศีล 311 ข้อ ในขณะที่พระภิกษุมีศีลเพียง 227 ข้อเท่านั้น เนื่องจากในสมัยพุทธกาลไม่เคยมีศาสนาใดอนุญาตให้ผู้หญิงเข้ามาเป็นนักบวชมาก่อน และการตั้งภิกษุณีสงฆ์ควบคู่กับภิกษุสงฆ์อาจเกิดข้อครหาที่จะเป็นอันตรายร้ายแรงต่อการประพฤติพรหมจรรย์และพระพุทธศาสนาได้ หากได้บุคคลที่ไม่มีความมั่นคงในพระพุทธศาสนาเข้ามาเป็นนักบวช
Tỳ kheo ni (; ) là thuật ngữ dùng để chỉ những nữ tu khổ hạnh trong Phật giáo. Cùng với bhikkhu, dùng để chỉ một nam tu khổ hạnh trong Phật giáo, từ bhikkhuni là một thuật ngữ chỉ tồn tại trong Phật giáo. Đó là một thuật ngữ được sử dụng đặc biệt để chỉ các nữ tu sĩ trong Phật giáo. Nó không được sử dụng để chỉ các linh mục của các tôn giáo khác. Tu sĩ hay tu sĩ (Pali: Bhikkhu; Tiếng Phạn: bhikkhu) là thuật ngữ dùng riêng để chỉ một “nam tu sĩ” trong Phật giáo. Cùng với bhikkhuni (nữ tu sĩ), từ bhikkhu là một thuật ngữ đặc thù trong Phật giáo. Đó là một thuật ngữ được sử dụng đặc biệt để chỉ các tu sĩ nam trong Phật giáo. Không công khai cho tất cả các tôn giáo Nó có nghĩa là người yêu cầu (xin ăn, v.v.) và có thể được dịch là Một người nhìn thấy nguy hiểm trong vòng luân hồi cũng có thể được phân tích như sau khi nói "Vattasamsāre bhayaṃ ikhatiti bhikkhu". Samanera và samaniri có nghĩa là "sapna của các nhà sư", "sapna của các nhà sư", ám chỉ các nam tu sĩ Phật giáo trẻ tuổi. Ông vẫn chưa được thọ giới làm tu sĩ. Nếu là nữ linh mục trẻ thì gọi là sa di. Tỳ kheo ni hay Tăng đoàn Tỳ kheo ni được thành lập theo sự cho phép của hoàng gia. Vị ni sư đầu tiên trong Phật giáo là Hoàng hậu Mahapajapati Gotami Theri. Bằng phương pháp thọ nhận 8 Kurudhammas, kinh điển Nguyên Thủy cho biết rằng sau này Đức Phật đã cho phép phương pháp thọ giới Tỳ kheo ni chi tiết hơn. Cho đến khi giới luật của chư ni nhiều hơn giới luật của chư tăng. Có 311 giới dành cho chư Ni, trong khi tu sĩ chỉ có 227 giới. Lý do là vào thời Đức Phật chưa có tôn giáo nào cho phép phụ nữ xuất gia. Và việc thành lập các ni cô bên cạnh các nhà sư có thể gây ra những vụ bê bối làm tổn hại nghiêm trọng đến việc thực hành độc thân và Phật giáo. Nếu một người không vững vàng trong Phật giáo mà đi tu
สันนิษฐานว่า สมณะนอกศาสนานั้นย่อมห่มชายจรดชายม้วนขวา ม้วนเข้าหาตัวลูกบวบวางบนบ่าเช่นเดียวกัน เพราะสังคมอินเดียสมัยนั้นถือว่าม้วนขวา (ประทักษิณ) เป็นมงคล ม้วนซ้ายเป็นกาลกิณี แต่ว่าน่าจะวางไว้ที่บ่าขวาเมื่อห่มเฉวียงบ่าจะเปิดไหล่ซ้าย เช่นเดียวกับนักบวชของศาสนาฮินดู หรือนอกศาสนาพุทธในประเทศอินเดียที่นิยมเปิดบ่าซ้าย (สังเกตได้แม้ในปัจจุบันนี้) ดังนั้นพระสงฆ์ในพุทธศาสนาจึงวางไว้ที่บ่าซ้าย และเปิดบ่าขวาเพื่อแสดงถึงความแตกต่าง จากนโยบายเดิมที่มีใช้กันในประเทศโดยรวมทั้งปรับตัวเพื่อความอยู่รอดจนคุ้นชินผู้คนส่วนหนึ่งไม่เห็นแปลกอย่างไร ต่อ ๆ มา นักบวชในศาสนาพุทธในญี่ปุ่นนิกายต่าง ๆ ส่วนใหญ่จึงมีครอบครัวภรรยาและบุตรสืบกันมา อีกเช่นเคยไม่ว่าที่ไหนหมู่คณะใดก็ย่อมมีที่ยกเว้นและต่างไปจากชนเหล่านั้น นักบวชที่เป็นพระระดับเจ้าอาวาสบางรูปและพระสงฆ์นักบวชที่ตั้งใจเคร่งเอาจริงเอาจังเอาพ้นทุกข์ก็ได้ยึดเอาพระธรรมวินัยเป็นหลักที่ตั้งประเภทที่ ยอมตายดีกว่าล้มเลิก จึงได้ทางหลุดรอดจากค่านิยมคำบีบบังคับตนที่ว่าที่เป็นความจำเป็นไปได้และปลีกวิเวกไปปฏิบัติอยู่อย่างสงบ ตำแหน่งพระนักบวชในศาสนาพุทธของทางญี่ปุ่นยังสืบทอดเป็นมรดกแก่บุตรคนโตที่ส่งต่อตำแหน่งกันในครอบครัวได้ด้วย นักบวชในศาสนาพุทธในญี่ปุ่นจัดเป็นอาชีพหนึ่ง เรียกว่า อาชีพพระ "นักพรตหญิง" พบได้ทั้งในศาสนาพุทธ ศาสนาคริสต์ (ทั้งในคริสตจักรโรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ แองกลิคัน และลูเทอแรน) ศาสนาเชน และศาสนาเต๋า ในศาสนาคริสต์คำว่า "นักพรตหญิง" และ "ภคินี" ใช้แทนหรือสลับกันได้เพราะถือว่ามีความหมายเดียวกัน แต่ในบางกรณีก็ถูกจำแนกให้ต่างกันว่านักพรตหญิงคือนักบวชหญิงที่ใช้ชีวิตเป็นนักพรต อยู่แต่ภายในเขตพรต เน้นการเพ่งพินิจ การอธิษฐาน และการรำพึงธรรม ขณะที่ภคินีเป็นนักบวชหญิงที่เน้นนการอธิษฐาน การบริการผู้ยากไร้ เจ็บป่วย ยากจน และขาดการศึกษา อีกความหมายหนึ่ง เป็นชื่อเรียกคณะนักบวชในศาสนาเดียวกัน แต่แยกไปเป็นพวกๆ ตามความเห็นที่ไม่ตรงกันซึ่งมีในทุกศาสนา ในพุทธศาสนาก็อย่างมหานิกาย กับธรรมยุตินิกาย ทักษิณนิกาย กับ อุตรนิกาย ชาวลาวยังเชื่อวิญญาณสามสิบสองตนที่เรียก ขวัญ (ຂວັນ) ซึ่งปกปักษ์ร่างกาย และมีการประกอบพิธีกรรมบายศรี (ບາສີ) ระหว่างโอกาสสำคัญหรือเวลาที่มีความวิตกกังวลเพื่อผูกมัดวิญญาณกับร่างกาย และเชื่อว่าหากวิญญาณเหล่านี้ไม่อยู่กับตัวจะนำพาความเจ็บป่วยหรืออันตรายมา พิธีกรรมบายศรีเรียกขวัญทั้งสามสิบสองกลับมาเพื่อให้สุขภาพ ความมั่งคั่งและความเป็นอยู่ดีของผู้เข้ารับพิธี มีการผูกสายฝ้ายรอบเอวของผู้เข้าร่วมพิธีเพื่อรักษาวิญญาณให้อยู่กับที่ มักมีการดำเนินพิธีกรรมเพื่อต้อนรับแขก ก่อนและหลังการเดินทางยาว และเป็นพิธีกรรมรักษาหรือหลังฟื้นตัวจากความเจ็บป่วย นอกจากนี้ยังเป็นพิธีกรรมศูนย์กลางในการแต่งงานลาวลุ่ม และพิธีการตั้งชื่อเด็กแรกเกิด ปริพาชก ปกติใช้เรียกนักบวชนอกพระพุทธศาสนาเท่านั้น เช่น "สัญชัยปริพาชก" "สุปปิยปริพาชก" ไม่ใช้เรียกเรียกภิกษุในพระพุทธศาสนา ส่วนในศาสนาอเทวนิยม เช่น ศาสนาพุทธ นักบวชคือผู้เข้าสู่ธรรมวินัย ปฏิบัติตามหลักพรหมจรรย์คือศีล สมาธิ ปัญญา เพื่ออบรมขัดเกลาชีวิต มุ่งตรงต่อนิพพาน เรียกภิกษุบ้าง สมณะบ้าง ทำหน้าที่อบรมตนและช่วยเหลือสังคม
Người ta cho rằng các tu sĩ ngoại giáo sẽ che thân từ người này sang người khác và lăn lộn ngay lập tức. Cuộn nó về phía bí xanh và đặt nó lên vai bạn. Bởi vì xã hội Ấn Độ thời đó coi cuộn bên phải (Pradaksin) là điềm lành và cuộn bên trái là Kalakini. Nhưng nên đắp lên vai phải, khi đắp chăn sẽ lộ ra vai trái. Điều này cũng đúng với các linh mục Hindu. Hoặc ngoài Phật giáo ở Ấn Độ, vai trái được ưa chuộng. (Nó có thể được quan sát ngay cả ngày nay.) Vì vậy, các tu sĩ Phật giáo đặt nó trên vai trái. và mở vai phải để thể hiện sự khác biệt Từ chính sách cũ được áp dụng trên toàn quốc và thích nghi để tồn tại cho đến khi một số người quen dần, một số người không thấy lạ. Sau này, hầu hết các tu sĩ Phật giáo Nhật Bản thuộc nhiều giáo phái khác nhau đều có gia đình có vợ con. Hãy đến với nhau. Một lần nữa, bất cứ nơi nào có các nhóm thì đều có những ngoại lệ và khác biệt so với các nhóm đó. Một số vị tu sĩ trụ trì và những vị tu sĩ nghiêm túc trong việc thoát khổ đã lấy Pháp và Luật làm nguyên tắc mà họ đặt ra. Thà chết còn hơn bỏ cuộc. Như vậy, có một cách để thoát khỏi những giá trị đang áp bức bản thân được coi là cần thiết và thực hành sự cô độc và sống trong hòa bình. Chức vụ của một tu sĩ Phật giáo ở Nhật Bản cũng có thể được truyền lại như một sự thừa kế cho con cả, người có thể truyền lại chức vụ trong gia đình. Các tu sĩ Phật giáo ở Nhật Bản được xếp vào một nghề gọi là nghề tu sĩ. “Nữ tu khổ hạnh” có thể được tìm thấy trong cả Phật giáo và Thiên chúa giáo (cả trong Giáo hội Công giáo La Mã). Chính thống giáo Đông phương, Anh giáo và Lutheranism), Kỳ Na giáo và Đạo giáo Trong Cơ đốc giáo, các thuật ngữ "nữ tư tế" và "chị" được sử dụng thay thế cho nhau vì chúng có ý nghĩa khác nhau. Tuy nhiên, trong một số trường hợp, nữ linh mục được xếp vào loại nữ linh mục sống như một tu sĩ. Ở trong khu vực Phật giáo Nhấn mạnh vào việc chiêm niệm, cầu nguyện và thiền định. trong khi các nữ tu là nữ linh mục tập trung vào việc cầu nguyện. Cung cấp dịch vụ cho người nghèo, bệnh tật, người nghèo và người thất học. Ý nghĩa khác Đó là tên được đặt cho một nhóm giáo sĩ cùng tôn giáo. Nhưng tách thành nhóm Theo những bất đồng tồn tại trong mọi tôn giáo. Trong Phật giáo, nó giống như Maha Nikaya. với giáo phái Thammayut, giáo phái Thaksin và giáo phái Uttara. Người Lào cũng tin vào ba mươi hai vị thần gọi là khwan (ຂວັນ) bảo vệ cơ thể. Và nghi lễ Bai Sri (ບາສີ) được thực hiện trong những dịp quan trọng hoặc những lúc lo lắng để ràng buộc tinh thần với thể xác. Và người ta tin rằng nếu những linh hồn này không ở bên bạn, chúng sẽ mang đến bệnh tật hoặc nguy hiểm. Nghi lễ Bai Sri gọi Ba mươi hai trở lại để ban sức khỏe. Sự giàu sang phú quý của người nhận lễ Dây bông được buộc quanh eo của người tham gia để giữ tinh thần tại chỗ. Các nghi lễ thường được thực hiện để chào đón khách. Trước và sau một chuyến đi dài và là một nghi lễ để chữa bệnh hoặc sau khi khỏi bệnh Đây cũng là nghi lễ trọng tâm trong đám cưới của người Lào Lùm. và lễ đặt tên cho trẻ sơ sinh Paripājak thường chỉ được dùng để chỉ các tu sĩ ngoài Phật giáo, chẳng hạn như "Sanchai Paripājak" và "Suppiyaparipājak". Trong các tôn giáo vô thần như Phật giáo, tu sĩ là những người nhập vào Giáo pháp và Luật tạng. Hãy tuân theo các nguyên tắc của đời sống độc thân, đó là đạo đức, sự tập trung và trí tuệ để rèn luyện và tinh chỉnh cuộc sống của bạn. Hướng về Niết-bàn Một số tu sĩ, tu sĩ được kêu gọi rèn luyện bản thân và giúp đỡ xã hội.