จังหวัดศรีสะเกษ มีกี่อำเภอ ?
Tỉnh Sisaket có bao nhiêu huyện?
ศรีสะเกษ เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศไทย อยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ลักษณะภูมิประเทศทางตอนใต้เป็นที่สูง และค่อย ๆ ลาดต่ำไปทางเหนือลงสู่ลุ่มแม่น้ำมูลซึ่งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด ปัจจุบันมีเนื้อที่ 8,840 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยอำเภอ 22 อำเภอ มีประชากรราว 1.47 ล้านคน ประกอบด้วยกลุ่มชาติพันธุ์หลากหลาย ซึ่งพูดภาษาถิ่นต่าง ๆ กัน อาทิ ภาษาลาว (สำเนียงลาวใต้ซึ้งใช้ครอบคลุมทั้งฝั่งอุบลราชธานีและจำปาศักดิ์), ภาษากูย, ภาษาเยอ และภาษาเขมรถิ่นไทย ส่วนใหญ่เป็นพุทธศาสนิกชนและนับถือผีมาแต่เดิม รายพระนามและรายนามผู้ว่าราชการเมืองและจังหวัดขุขันธ์ (พ.ศ. 2450 – พ.ศ. 2481)
ผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษ (พ.ศ. 2481 – ปัจจุบัน)
จังหวัดศรีสะเกษแบ่งการปกครองเป็น 2,557 หมู่บ้าน, 206 ตำบล, 22 อำเภอ ได้แก่
Sisaket là một tỉnh của Thái Lan. Nằm ở khu vực phía đông bắc phía dưới. Địa hình phía Nam cao, dốc thoải về phía Bắc vào lưu vực sông Mun ở phía Bắc tỉnh. Hiện tại, nó có diện tích 8.840 km2. Nó bao gồm 22 quận với dân số khoảng 1,47 triệu người, bao gồm nhiều nhóm dân tộc khác nhau. nói các phương ngữ khác nhau như tiếng Lào (phương ngữ Nam Lào bao gồm cả Ubon Ratchathani và Champasak), phương ngữ Kui, Yer và tiếng Thái Khmer. Hầu hết họ đều là Phật tử và ngay từ đầu đã tin vào thần linh. Danh sách tên và tên các thống đốc thành phố và tỉnh Khukhan (1907 - 1938) Thống đốc tỉnh Sisaket (1938 - nay) Tỉnh Sisaket được chia thành 2.557 làng, 206 phó huyện, trong đó có 22 huyện.
อุทุมพรพิสัย (ในอดีตเขียน "อุทุมพรพิไสย") เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ เป็นอำเภอเก่าแก่ของจังหวัดศรีสะเกษ (แรกเริ่มการก่อตั้งจังหวัดศรีสะเกษมี 6 อำเภอ คือ อำเภอเมืองศรีสะเกษ อำเภอกันทรารมย์ อำเภอกันทรลักษ์ อำเภอขุขันธ์ อำเภอราษีไศล และอำเภออุทุมพรพิสัย) เป็นอำเภอที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชเคยเสด็จพระราชดำเนินทางรถไฟเยี่ยมพสกนิกรเมื่อครั้งอดีต เป็นอำเภอที่มีความหนาแน่นของประชากรสูงที่สุดของจังหวัดศรีสะเกษ มีอำเภอที่แยกจากอำเภออุทุมพรพิสัยไปแล้ว 4 อำเภอ คือ อำเภอห้วยทับทัน อำเภอบึงบูรพ์ อำเภอเมืองจันทร์ และอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ นอกเหนือจากแร่ข้างต้นแล้ว หลายพื้นที่ของจังหวัดศรีสะเกษ ทั้งตอนเหนือ ตอนกลางและตอนใต้ ยังเป็นแหล่งแร่ศิลาแลงหรือดินแลงและแร่ดินเหนียว ซึ่งมีปริมาณสำรองและศักยภาพเหมาะสมสำหรับอุตสาหกรรมก่อสร้างรวมทั้งอุตสาหกรรมประเภทอื่นๆ เช่น อุตสาหกรรมอิฐและดินเผา แหล่งแร่ที่สำคัญครอบคลุมพื้นที่อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ อำเภอบึงบูรพ์ อำเภอน้ำเกลี้ยง อำเภอศรีรัตนะ อำเภอขุนหาญ และอำเภอกันทรลักษ์ (อ้างอิง : กรมทรัพยากรธรณี.การจำแนกเขตเพื่อการจัดการด้านธรณีวิทยาและทรัพยากรธรณี จังหวัดศรีสะเกษ.กรุงเทพฯ : กรมทรัพยากรธรณี กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม,2553., สรุปข้อมูลจังหวัด จัดทำโดยศาลากลางจังหวัดศรีสะเกษ เข้าถึงออนไลน์ทาง http://www.sisaket.go.th ) เทศบาลเมืองศรีสะเกษ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประเภทเทศบาลเมือง ระดับเทศบาลขนาดใหญ่ มีพื้นที่ครอบคลุม 7 ตำบล ในเขตอำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ ภายในเขตเทศบาลเป็นที่ตั้งหน่วยงานการบริหารของอำเภอเมืองศรีสะเกษ รวมทั้งเป็นที่ตั้งศูนย์กลางการบริหาร สถาบันการศึกษา สถานพยาบาลและสาธารณสุข เศรษฐกิจ ตลอดจนการคมนาคมขนส่งของจังหวัดศรีสะเกษ ส่วนพื้นที่ทางตอนเหนือของจังหวัด เป็นแหล่งทรายและกรวดแม่น้ำเพื่ออุตสาหกรรมการก่อสร้างในจังหวัดศรีสะเกษและจังหวัดใกล้เคียง โดยแหล่งผลิตที่สำคัญได้แก่พื้นที่ฝั่งแม่น้ำมูลในหลายอำเภอ เช่น อำเภอศิลาลาด อำเภอราษีไศล อำเภอเมืองศรีสะเกษ อำเภอยางชุมน้อย และอำเภอกันทรารมย์ นอกจากนั้น พื้นที่ทางตอนเหนือยังเป็นแหล่งแร่เกลือหินและโพแทซ ซึ่งมีปริมาณสำรองเพียงพอและมีศักยภาพเชิงเศรษฐกิจ แร่ดังกล่าวพบมากในเขตอำเภอศิลาลาด อำเภอราษีไศล อำเภอยางชุมน้อย และบางส่วนของอำเภอบึงบูรพ์ อำเภอเมืองศรีสะเกษ และอำเภอกันทรารมย์ ลักษณะป่าไม้ของจังหวัดศรีสะเกษ ส่วนใหญ่เป็นป่าโปร่ง ประกอบด้วยป่ายาง ไม้เต็ง ไม้ประดู่ ไม้แดง ไม้กระบาก และไม้เบญจพรรณ จังหวัดศรีสะเกษมีพื้นที่ป่าไม้แยกเป็นป่าอนุรักษ์ (3 แห่ง 472,075 ไร่) ป่าสงวน (4 ป่า 92,042 ไร่) ป่าชุมชน (อยู่ในเขตป่าสงวน 25,621 ไร่, ป่าไม้ 1,845 ไร่, ป่าสาธารณประโยชน์ 7,094 ไร่) ป่าเศรษฐกิจ (Zone E: 825,246 ไร่) พื้นที่ป่าไม้ที่สมบูรณ์ร้อยละ 11.67 ของพื้นที่จังหวัดศรีสะเกษ ขุนหาญ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ มีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 4 รองจากอำเภอกันทรลักษ์ อำเภอขุขันธ์ และอำเภอภูสิงห์ ตามลำดับ และเป็นหนึ่งในสามอำเภอของจังหวัดศรีสะเกษที่มีพื้นที่ติดต่อกับประเทศกัมพูชา และยังเป็นพื้นที่ที่มีการปลูกเงาะ ทุเรียนที่มีชื่อเสียงของจังหวัดศรีสะเกษอีกด้วย มีการตั้งถิ่นฐานในจังหวัดศรีสะเกษมาแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ จนเกิดพัฒนาการที่เข้มข้นในสมัยอาณาจักรขอมซึ่งได้ทิ้งมรดกทางวัฒนธรรมหลายประการไว้ เช่น ปราสาทหินและปรางค์กู่ศิลปะขอมตั้งกระจัดกระจายอยู่หลายแห่ง ครั้นในสมัยอาณาจักรอยุธยา มีการยกบ้านปราสาทสี่เหลี่ยมโคกลำดวน(บริเวณใกลๆปราสาทกุด หรือปราสาทสี่เหลียมโคกลำดวน วัดเจ็ก อำเภอขุขันธ์ ในปัจจุบัน) เป็นเมืองขุขันธ์ และในสมัยรัชกาลที่ 5 แห่งอาณาจักรรัตนโกสินทร์ได้ย้ายเมืองไปยังบริเวณตำบลเมืองเก่า (ตำบลเมืองเหนือ อำเภอเมืองศรีสะเกษ ในปัจจุบัน) แต่เรียกชื่อเมืองขุขันธ์ ตามเดิม กระทั่งยกฐานะเป็น จังหวัดขุขันธ์ เมื่อ พ.ศ. 2459 แล้วเปลี่ยนชื่อเป็น จังหวัดศรีสะเกษ เมื่อ พ.ศ. 2481 เทศบาลตำบลกำแพง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ขนาดกลาง อยู่ในเขตพื้นที่อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ สำนักงานตั้งอยู่เลขที่ 111 ถนนสุขาภิบาล 1 หมู่ที่ 7 ตำบลกำแพง อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ เป็น 1 ในจำนวนเทศบาลตำบล 23 แห่งของจังหวัดศรีสะเกษในปัจจุบัน ถือเป็นองค์กรปกครองท้องถิ่นที่เก่าแก่มากที่สุดแห่งหนึ่งในจังหวัดศรีสะเกษและในประเทศไทย เขตเทศบาลตั้งอยู่ในบริเวณตอนบนของจังหวัดศรีสะเกษ ห่างจากตัวจังหวัดไปทางทิศตะวันตกโดยทางรถยนต์ประมาณ 24 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอและหน่วยงานการบริหารราชการระดับภูมิภาคอื่นๆ ของอำเภออุทุมพรพิสัย รวมทั้งเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การคมนาคมขนส่ง และการสื่อสารของอำเภอ ทางตอนเหนือของจังหวัดมีแม่น้ำมูลไหลผ่านเขตอำเภอศิลาลาด,อำเภอราษีไศล,อำเภอเมืองศรีสะเกษ,อำเภอยางชุมน้อย และอำเภอกันทรารมย์ เป็นระยะทางยาวประมาณ 120 กิโลมเตร บริเวณนี้ถือเป็นแหล่งอุดมสมบูรณ์ที่สุดของจังหวัด เนื่องจากเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำขนาดใหญ่อันอยู่สูงจากระดับทะเลปานกลางประมาณ 115-130 เมตร
Uthumphon Phisai (trước đây viết là "Uthumphon Phisai") là một huyện của tỉnh Sisaket. Đây là một huyện cũ của tỉnh Sisaket. (Khi mới thành lập tỉnh Sisaket có 6 huyện là huyện Mueang Sisaket Quận Kanthararom Huyện Kantharalak, huyện Khukhan, huyện Rasi Salai và huyện Uthumphon Phisai) là các huyện mà Đức vua Bhumibol Adulyadej trước đây thường di chuyển bằng tàu hỏa để thăm người dân. Đây là huyện có mật độ dân số cao nhất tỉnh Sisaket. Có 4 huyện được tách ra khỏi huyện Uthumphon Phisai là huyện Hoài Tháp Than. Quận Bueng Burapha huyện Mường Chan và Quận Pho Si Suwan Ngoài các khoáng chất trên Nhiều khu vực của tỉnh Sisaket, bao gồm cả miền Bắc, miền Trung và miền Nam. Nó cũng là nguồn cung cấp khoáng vật đá ong hoặc đá ong và đất sét. có trữ lượng và tiềm năng phù hợp cho ngành xây dựng cũng như các ngành công nghiệp khác như ngành gạch, đất sét. Tài nguyên khoáng sản quan trọng bao gồm khu vực huyện Pho Si Suwan. Quận Bueng Burapha Huyện Nam Kliang Huyện Si Rattana, huyện Khun Han và huyện Kantharalak (Tham khảo: Sở Tài nguyên Khoáng sản. Phân loại huyện về quản lý địa chất và tài nguyên khoáng sản Tỉnh Sisaket.Bangkok: Sở Tài nguyên Khoáng sản. Bộ Tài nguyên và Môi trường, 2010., Tóm tắt thông tin cấp tỉnh. Do Tòa thị chính Sisaket chuẩn bị Truy cập trực tuyến qua http://www.sisaket.go.th ) đô thị Sisaket Đây là một tổ chức chính quyền địa phương. Loại đô thị cấp đô thị lớn Nó có diện tích bao gồm 7 tiểu khu ở quận Mueang Sisaket. Tỉnh Sisaket Trong đô thị này có các đơn vị hành chính của huyện Mueang Sisaket. Trong đó có vị trí của trung tâm hành chính cơ sở giáo dục Cơ sở y tế và y tế công cộng, nền kinh tế và giao thông của tỉnh Sisaket Đối với khu vực phía Bắc của tỉnh Đây là nguồn cung cấp cát sông và sỏi cho ngành xây dựng của tỉnh Sisaket và các tỉnh lân cận. Nguồn sản xuất quan trọng là các khu vực ven sông Mun ở nhiều huyện như huyện Silalat, huyện Rasi Salai và huyện Mueang Sisaket. Quận Yang Chum Noi và huyện Kanthararom Ngoài ra, khu vực phía bắc còn là nguồn cung cấp muối mỏ và kali. có đủ trữ lượng và tiềm lực kinh tế Những khoáng sản như vậy được tìm thấy chủ yếu ở huyện Sila Lat, huyện Rasi Salai và huyện Yang Chum Noi. và một số khu vực của quận Bueng Burapha Quận Mueang Sisaket và quận Kanthararom Đặc điểm rừng tỉnh Sisaket Phần lớn là rừng thưa. Nó bao gồm rừng cao su, cây rụng lá, cây padauk, cây đỏ, cây Krabak và cây hỗn hợp. Tỉnh Sisaket có các khu rừng được phân chia thành rừng phòng hộ (3 nơi, 472.075 rai), rừng đặc dụng (4 rừng, 92.042 rai), rừng cộng đồng (trong diện tích rừng đặc dụng, 25.621 rai, rừng 1.845 rai, rừng công cộng 7.094 rai), rừng kinh tế. rừng (Vùng E : 825.246 rai) Diện tích rừng toàn phần, chiếm 11,67% diện tích tỉnh Sisaket. Khun Han là một huyện của tỉnh Sisaket. Nó có diện tích lớn thứ 4 sau huyện Kantharalak, huyện Khukhan và huyện Phu Sing, và là một trong ba huyện ở tỉnh Sisaket có diện tích kết nối với Campuchia. Đây cũng là vùng trồng chôm chôm. Sầu riêng nổi tiếng của tỉnh Sisaket. Đã có những khu định cư ở tỉnh Sisaket từ thời tiền sử. Cho đến thời kỳ phát triển mạnh mẽ của Đế quốc Khmer, nhiều di sản văn hóa như lâu đài đá và prang kiểu Khmer nằm rải rác ở nhiều nơi. Dưới thời Vương quốc Ayutthaya Ngôi nhà hình vuông Khok Lamduan (khu vực gần Prasat Kut) được nâng lên. hay Prasat Si Liam Khok Lamduan, Wat Chek, huyện Khukhan ngày nay) là thành phố Khukhan. Và dưới thời trị vì của vua Rama V của Vương quốc Rattanakosin, thành phố được chuyển đến khu vực Tiểu khu Mueang Kao. (Tiểu khu Mueang Nuea huyện Mueang Sisaket hiện nay) nhưng vẫn gọi tên là Mueang Khukhan như trước đây cho đến khi được nâng lên thành huyện Tỉnh Khukhan vào năm 1916 và sau đó đổi tên thành Tỉnh Sisaket năm 1938 Đô thị phó huyện Kamphaeng Đây là một tổ chức chính quyền địa phương kiểu đô thị cấp dưới quận nằm trong khu vực của Quận Uthumphon Phisai. Tỉnh Sisaket Văn phòng tọa lạc tại số 111 Đường Sukhapiban 1, Làng số 7, Tiểu khu Kamphaeng, Quận Uthumphon Phisai. Tỉnh Sisaket là 1 trong 23 đô thị trực thuộc tỉnh Sisaket hiện nay. Đây được coi là một trong những tổ chức chính quyền địa phương lâu đời nhất ở tỉnh Sisaket và Thái Lan. Đô thị này nằm ở phần trên của tỉnh Sisaket. Cách tỉnh khoảng 24 km về phía Tây bằng ô tô, là nơi đặt trụ sở văn phòng huyện và các cơ quan hành chính khu vực khác. của Quận Uthumphon Phisai đồng thời là trung tâm kinh tế Vận tải và thông tin liên lạc của huyện Ở phía bắc tỉnh, sông Mun chảy qua huyện Sila Lat, huyện Rasi Salai, huyện Mueang Sisaket và huyện Yang Chum Noi. và quận Kanthararom Nó dài khoảng 120 km. Khu vực này được coi là nguồn nước màu mỡ nhất của tỉnh. Bởi vì đây là lưu vực sông lớn có độ cao khoảng 115-130 mét so với mực nước biển.