ประเทศกัมพูชาเคยตกเป็นเมืองขึ้นของประเทศอะไร?
Campuchia từng là thuộc địa của nước nào?
ยุคมืดของกัมพูชา เริ่มตั้งแต่อาณาจักรอยุธยาได้โจมตีอาณาจักรเขมร และ ได้เผา พระนคร เมืองหลวงของอาณาจักรเขมร ราบเป็นหน้ากลอง ทำให้อาณาจักรเขมรเป็นส่วนหนึ่งของสยามประเทศตั้งแต่บัดนั้นมา เขมรเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอยุธยาในฐานะดินแดนประเทศราช อาณาจักรอยุธยาปกครองเขมรเป็นเวลาเกือบ 400 ปี ต่อมาในสมัยกรุงธนบุรีและกรุงรัตนโกสินทร์เขมรตกอยู่ภายใต้การควบคุมของจักรวรรดิสยามอย่างเข้มงวด ในสมัยรัชกาลที่3 ได้เกิด สงครามอานามสยามยุทธทำให้กัมพูชาเป็นรัฐอารักขาระหว่างสยามกับญวณ ก่อนที่จะตกเป็นของฝรั่งเศสในเวลาต่อมา พุทธศตวรรษที่ 24 ฝรั่งเศสเริ่มเข้ามามีบทบาทในอินโดจีน และใน พ.ศ. 2410 กัมพูชาก็ตกเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศส จนถึงปี พ.ศ. 2497 จึงได้อิสรภาพคืนมา และเรียกชื่อประเทศว่า พระราชอาณาจักรกัมพูชา มีเมืองหลวงชื่อ พนมเปญ มีกษัตริย์ครองราชย์มาตั้งแต่ พ.ศ. 2483 พระนามว่า พระเจ้านโรดมสีหนุ พระเจ้านโรดมสีหนุสละราชสมบัติให้พระเจ้านโรดมสุรามฤตพระบิดาขึ้นครองราชแทน พระองค์มาตั้งพรรคการเมืองชื่อ สังคมราษฎร์นิยม และได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรี ต่อมาเมื่อพระบิดาสวรรคต จึงทรงเป็นประมุขรัฐโดยไม่ได้ครองราชย์ พระเจ้านโรดมสีหนุ ทรงคิดตั้งทฤษฎี พุทธสังคมนิยม โดยการปกครองที่ยึดหลักพุทธธรรมเป็นหลักในการบริหารประเทศ ในช่วงนี้ประเทศแถบเอเซียอาคเนย์กำลังอยู่ในภาวะการต่อสู้ ระหว่างลัทธิคอมมิวนิสต์ กับลัทธิประชาธิปไตย ใน พ.ศ. 1345 พระเจ้าชัยวรมันที่ 2 ปราบดาภิเษกตนเป็นพระมหากษัตริย์ อันเป็นจุดเริ่มต้นของจักรวรรดิขะแมร์ อำนาจและความมั่งคังมหาศาลของจักรวรรดิขะแมร์ที่มีพระมหากษัตริย์ครองราชสมบัติสืบต่อกันมานั้นได้มีอิทธิพลในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นเวลากว่า 600 ปี กัมพูชาถูกปกครองเป็นเมืองขึ้นของประเทศเพื่อนบ้าน กระทั่งถูกฝรั่งเศสยึดเป็นอาณานิคมในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 กัมพูชาได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2496 สงครามเวียดนามได้ขยายเข้าสู่กัมพูชา ทำให้เขมรแดงขึ้นสู่อำนาจ ซึ่งยึดกรุงพนมเปญได้ใน พ.ศ. 2518 กัมพูชาผงาดขึ้นอีกหลายปีให้หลังภายในเขตอิทธิพลสังคมนิยมเป็นสาธารณรัฐประชาชนกัมพูชากระทั่ง พ.ศ. 2536 หลังจากหลายปีแห่งการโดดดี่ยว ชาติซึ่งเสียหายจากสงครามก็ได้รวมเข้าด้วยกันอีกครั้งภายใต้ระบอบราชาธิปไตยในปีเดียวกันนั้นเอง ยุคมืดของกัมพูชา เริ่มตั้งแต่อาณาจักรอยุธยาได้โจมตีอาณาจักรเขมร และ ได้เผา พระนคร เมืองหลวงของอาณาจักรเขมร ราบเป็นหน้ากลอง ทำให้อาณาจักรเขมรเป็นส่วนหนึ่งของสยามประเทศตั้งแต่บัดนั้นมา เขมรเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอยุธยาในฐานะดินแดนประเทศราช อาณาจักรอยุธยาปกครองเขมรเป็นเวลาเกือบ 400 ปี ต่อมาในสมัยกรุงธนบุรีและกรุงรัตนโกสินทร์เขมรตกอยู่ภายใต้การควบคุมของจักรวรรดิสยามอย่างเข้มงวด ในสมัยรัชกาลที่3 ได้เกิด สงครามอานามสยามยุทธทำให้กัมพูชาเป็นรัฐอารักขาระหว่างสยามกับญวณ ก่อนที่จะตกเป็นของฝรั่งเศสในเวลาต่อมา กัมพูชาเป็นเมืองขึ้นของไทยมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ครั้งกรุงศรีอยุธยาแตก กัมพูชาก็ตั้งตนเป็นอิสระ แต่ครั้นเวลาล่วงมา 2 ปี กัมพูชาก็เกิดจลาจลขึ้น สมเด็จพระนารายณ์ราชา (นักองตน) กษัตริย์กัมพูชาในขณะนั้นเกิดการแย่งอำนาจกันขึ้นกับ สมเด็จพระรามราชา (นักองนน) พระมหาอุปราช พระนารายณ์ราชาขอกำลังจากญวนมาช่วยปราบ สมเด็จพระรามราชาสู้ไม่ได้ จึงหนีมาขอความช่วยเหลือจากไทย กษัตริย์กัมพูชาได้ละทิ้งราชธานีมหานคร ไปสร้างราชธานีใหม่ที่เมือง สรีสันธอร์ ต่อมา พ.ศ. 1975 ได้ย้ายไปสร้างราชธานีใหม่ที่พนมเปญ จนถึงในปัจจุบัน ตั้งแต่การสร้างราชธานีใหม่ เป็นต้นมา เป็นเวลา 400 ปี ประเทศกัมพูชาตกอยู่ในภาวะวิกฤต ทางสังคมอย่างรุนแรง ประชาชนทุกข์ยากมาก บ้านเมืองยับเยิน พระศาสนาเสื่อมโทรมมาก เนื่องจากเกิดเรื่องภายใน มีการแย่งชิงราชสมบัติกัน ผู้คนล้มตายกันมากนครวัต นครธม ถูกปล่อยรกร้างอยู่ในป่า จนมี ชาวฝรั่งเศสไปพบเข้า ในปี พ.ศ. 2404 จึงได้ทำนุบำรุงรักษาอนุรักษ์ไว้ปี พ.ศ. 2384 พระเจ้าหริรักษ์รามาธิบดี ทรงเสวยราชย์ในกรุงอุดรเมียรชัย พระพุทธศาสนา กลับเจริญรุ่งเรืองอีก มีพระสงฆ์ชาวกัมพูชา เดินทางมาศึกษายัง กรุงเทพฯ กลับไปฟื้นฟูพระพุทธศาสนาในเขมร พระมหาวิมลธรรม (ทอง) ได้จัดการศึกษาของสงฆ์ไทยตั้ง “ศาลาบาลีชั้นสูง” ในกรุงพนมเปญ ได้แก่พุทธิกวิทยาลัยในปัจจุบัน จากนั้นเขมรก็ตกเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศสเกือบ 100 ปี การศาสนาก็ไม่เจริญรุ่งเรือง ในปี พ.ศ. 2497 จึงได้เอกราชคืนมา และเรียกชื่อประเทศว่าอาณาจักรกัมพูชาพ.ศ. 2498 กัมพูชาตกเป็นรัฐในอารักขาของฝรั่งเศสตามสนธิสัญญาอารักขาระหว่างฝรั่งเศส-กัมพูชาเมื่อ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2406 ในสมัยพระนโรดม โดยสยามพยามยามคัดค้านแต่ไม่เป็นผลสำเร็จ ในช่วงแรก ฝรั่งเศสปกครองกัมพูชาโดยไม่เข้าไปเกี่ยวข้องกับกิจการภายในมากนัก และช่วยค้ำจุนราชบัลลังก์ของกัมพูชา โดยช่วยปราบกบฏต่าง ๆ จน พ.ศ. 2426 - 2427 หลังจากยึดครองเวียดนามได้ทั้งหมด โดยพยายามลิดรอนอำนาจของกษัตริย์และยกเลิกระบบไพร่ทาส ทำให้เกิดการต่อต้านจากประชาชนอย่างรุนแรง จนต้องเจรจากับพระนโรดม กษัตริย์ในขณะนั้น ให้ประกาศสันติภาพ และระงับการแทรกแซงกัมพูชา จนกระทั่งพระนโรดมสวรรคต ฝรั่งเศสได้สนับสนุนให้พระสีสุวัตถ์ขึ้นเป็นกษัตริย์ พร้อมทั้งมอบอำนาจการปกครองทั้งหมดให้ฝรั่งเศส หลังจากฝรั่งเศสเข้าปกครองกัมพูชาเมื่อ พ.ศ. 2406 ฝรั่งเศสเปลี่ยนแปลงระบบเศรษฐกิจในเวียดนาม โดยปรับปรุงการเก็บภาษี ซึ่งทำให้เกิดความไม่พอใจในหมู่ชาวกัมพูชา และยังนำชาวเวียดนามเข้ามาทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ในระบบราชการของฝรั่งเศส และเป็นแรงงานทางด้านเกษตรกรรม
Thời kỳ đen tối của Campuchia Bắt đầu từ việc Vương quốc Ayutthaya tấn công Đế quốc Khmer và đốt cháy Angkor, thủ đô của Đế quốc Khmer. làm phẳng Biến Đế quốc Khmer thành một phần của Xiêm kể từ đó Khmer là một phần của Vương quốc Ayutthaya với tư cách là lãnh thổ hoàng gia. Đế quốc Ayutthaya cai trị người Khmer trong gần 400 năm. Sau đó, trong thời kỳ Thonburi và Rattanakosin, người Khmer nằm dưới sự kiểm soát chặt chẽ của Đế quốc Xiêm. Dưới thời trị vì của vua Rama III, Chiến tranh Xiêm xảy ra khiến Campuchia trở thành nước bảo hộ giữa Xiêm và Việt Nam. trước khi rơi vào tay Pháp sau này Vào thế kỷ 24, Pháp bắt đầu có vai trò ở Đông Dương, đến năm 1867 Campuchia trở thành thuộc địa của Pháp. Đến năm 1954, nước này mới giành lại được độc lập. và gọi tên đất nước Vương quốc Campuchia Thủ đô là Phnom Penh và có một vị vua trị vì từ năm 1940, tên là Vua Norodom Sihanouk. Vua Norodom Sihanouk thoái vị và cha ông là vua Norodom Suramarit lên ngôi thay ông. Ông đến để thành lập một đảng chính trị mang tên xã hội đại chúng và được bầu làm Thủ tướng Sau này khi cha qua đời Vì vậy, ông là nguyên thủ quốc gia mà không cần trị vì. Quốc vương Norodom Sihanouk Ông đưa ra giả thuyết Phật giáo xã hội chủ nghĩa Bằng cách cai trị dựa trên những nguyên tắc của Phật giáo làm nguyên tắc chính trong việc quản lý đất nước. Trong thời kỳ này, các nước Đông Nam Á đang trong tình trạng đấu tranh. thời cộng sản với nền dân chủ Năm 1345, vua Jayavarman II lên ngôi vua. đó là sự khởi đầu của Đế chế Khmer Quyền lực to lớn và sự giàu có của Đế quốc Khmer, với các vị vua kế tiếp, đã thống trị Đông Nam Á trong hơn 600 năm. Campuchia bị các nước láng giềng cai trị như một thuộc địa. Cho đến khi bị Pháp đô hộ vào giữa thế kỷ 19, Campuchia đã giành được độc lập vào năm 1953. Chiến tranh Việt Nam lan sang Campuchia. đưa Khmer Đỏ lên nắm quyền chiếm được Phnom Penh vào năm 1975. Vài năm sau, Campuchia nổi lên trong phạm vi ảnh hưởng xã hội chủ nghĩa với tư cách là Cộng hòa Nhân dân Campuchia cho đến năm 1993, sau nhiều năm tương đối bị cô lập. Quốc gia bị chiến tranh tàn phá đã được thống nhất dưới chế độ quân chủ cùng năm đó. Thời kỳ đen tối của Campuchia Bắt đầu từ việc Vương quốc Ayutthaya tấn công Đế quốc Khmer và đốt cháy Angkor, thủ đô của Đế quốc Khmer. làm phẳng Biến Đế quốc Khmer thành một phần của Xiêm kể từ đó Khmer là một phần của Vương quốc Ayutthaya với tư cách là lãnh thổ hoàng gia. Đế quốc Ayutthaya cai trị người Khmer trong gần 400 năm. Sau đó, trong thời kỳ Thonburi và Rattanakosin, người Khmer nằm dưới sự kiểm soát chặt chẽ của Đế quốc Xiêm. Dưới thời trị vì của vua Rama III, Chiến tranh Xiêm xảy ra khiến Campuchia trở thành nước bảo hộ giữa Xiêm và Việt Nam. trước khi rơi vào tay Pháp sau này Campuchia là thuộc địa của Thái Lan kể từ thời Ayutthaya. Khi Ayutthaya thất thủ Campuchia giành được độc lập. Nhưng sau hai năm trôi qua, Campuchia đã nổi dậy. Vua Narai Raja (Nakongton), vua Campuchia lúc bấy giờ xảy ra cuộc tranh giành quyền lực với Somdet Phra Ram Racha (Nakongnon), Phó vương, Phra Narai Raja đã cầu xin sức mạnh từ người Việt để giúp khuất phục. Vua Rama Racha không thể chiến đấu. Vì vậy anh đã bỏ trốn để cầu cứu Thái Lan. Vua Campuchia bỏ đô. Đi xây dựng thủ đô mới ở Srisanthor Sau này, vào năm 1432, chuyển sang xây dựng thủ đô mới ở Phnom Penh. Cho đến bây giờ Kể từ khi thành lập thủ đô mới, suốt 400 năm, Campuchia rơi vào khủng hoảng. xã hội nghiêm trọng Người dân đang vô cùng đau khổ. Thành phố đã bị phá hủy. Tôn giáo đang xuống cấp trầm trọng. Do vấn đề nội bộ Có một cuộc tranh giành ngai vàng. Nhiều người đã chết. Angkor Wat, Angkor Thom bị bỏ hoang trong rừng cho đến khi được một người Pháp phát hiện vào năm 1861 nên được bảo tồn và duy trì vào năm 1841. Vua Harirak Ramathibodi Ông trị vì ở Udon Thani, Phật giáo lại hưng thịnh. Có tu sĩ người Campuchia. Sang Bangkok du học và trở về chấn hưng Phật giáo ở Campuchia. Phra Maha Vimoltham (Thong) đã tổ chức việc giáo dục các nhà sư Thái Lan kể từ đó. “High Pali Pavilion” ở Phnom Penh là Trường Cao đẳng Phật giáo ngày nay. Sau đó, người Khmer là thuộc địa của Pháp gần 100 năm. Tôn giáo không thịnh vượng. Năm 1954, nước này giành lại được độc lập. và gọi đất nước này là Vương quốc Campuchia B.E. 1955 Campuchia trở thành nước được Pháp bảo hộ theo Hiệp ước Bảo hộ Pháp-Campuchia vào ngày 11 tháng 8 năm 1863 dưới thời trị vì của Vua Norodom. Xiêm ra sức phản kháng nhưng ban đầu không thành công, Pháp cai trị Campuchia mà không can thiệp nhiều vào công việc nội bộ của nước này. và giúp duy trì ngai vàng của Campuchia Bằng cách giúp dập tắt nhiều cuộc nổi dậy khác nhau cho đến năm 1883 - 1884 sau khi chinh phục toàn bộ Việt Nam. Bằng cách cố gắng tước bỏ quyền lực của nhà vua và xóa bỏ chế độ nông nô. Điều này đã gây ra sự phản đối mạnh mẽ từ người dân. cho đến khi phải đàm phán với vua Norodom vua lúc bấy giờ tuyên bố hòa bình và đình chỉ can thiệp vào Campuchia cho đến khi vua Norodom qua đời Pháp ủng hộ Sisowath lên làm vua. cùng với việc trao toàn bộ quyền hành chính cho Pháp Sau khi Pháp cai trị Campuchia vào năm 1863, Pháp đã thay đổi hệ thống kinh tế ở Việt Nam. Bằng cách cải thiện việc thu thuế Điều này gây ra sự bất bình trong người dân Campuchia. và còn đưa người Việt vào làm quan chức trong bộ máy quan liêu của Pháp. và là công nhân nông nghiệp
หลังสงครามโลกครั้งที่สองได้ยุติลงในปี พ.ศ. 2488 ประเทศอาณานิคมที่เคยเป็นเมืองขึ้นมาเป็นเวลานานหลายประเทศ ก็ได้รับเอกราชคืน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ประเทศเพื่อนบ้านโดยรอบก็ได้รับเอกราชใหม่ทุกประเทศได้แก่ พม่า ลาว กัมพูชา เวียดนาม และมาเลเซีย แม้ประเทศเหล่านี้จะได้รับเอกราชสมบูรณ์ แล้วก็ตาม แต่ความสงบสุขของบ้านเมืองในแถบนี้ยังห่างไกลจากความเป็นจริง ทั้งนี้เกิดจากความยุ่งยากทางการเมืองภายในจาก การชิงอำนาจของนักการเมืองที่มีความคิดเห็นยุ่งยากทางการเมืองภายใน จากการชิงอำนาจของนักการเมืองที่มีความคิดเห็นในนโยบายการปกครองแตกต่างกันออกไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งความยุ่งยากอันเกิดจากการเมืองภายนอกที่ประเทศคอมมิวนิสต์ และบริวารพยายามแผ่ขยายอิทธิพลเข้ามาสู่ภูมิภาคของโลกส่วนนี้ให้อยู่ในอุ้งมือให้จึงได้ ทั้งได้พยายามดำเนินการทั้งมวลที่จะให้ประชาชนของประเทศเหล่านั้นจับอาวุธเข้าต่อสู้รัฐบาลของตนและประชาชนที่เป็นชาติเดียวกันเองหนักมือยิ่งขึ้น ซึ่งเป็นชนวนแห่งความยุ่งยาก และก่อให้เกิดเหตุร้ายในส่วนนี้ของโลกตราบเท่าทุกวันนี้ นครรัฐน่านได้ตกเป็นเมืองขึ้นของอาณาจักรล้านนา ในปี พ.ศ. 1993 อินทแก่นท้าวกษัตริย์น่านหนีไปพึ่งพระยาเชลียง พระเจ้าติโลกราชจึงได้แต่งตั้งท้าวผาแสงบุตรท้าวแพงเชื้อสายราชวงศ์ภูคาปกครองน่าน และเป็นเจ้านายราชวงศ์ภูคาพระองค์สุดท้าย เพราะหลังจากการสิ้นพระชนม์ของท้าวผาแสงขุนนางก็เข้ามากินเมืองแทน ดังปรากฏใน "พื้นเมืองน่าน" ความว่า "...แต่นั้นมาชื่อว่าพระญาบ่มีแลย่อมว่าเจ้าเมืองว่าอั้นมาแล..." และเมื่อถึงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตระกูลอภัยวงศ์ต่อว่า ได้ปกครองเมืองในประเทศกัมพูชาเรื่อยมา โดยมีเจ้าเมืองผู้ปกครองพระตะบองคนสุดท้าย คือ เจ้าพระยาอภัยภูเบศร์ (ชุ่ม อภัยวงศ์) ตอนนั้นยังไม่มีนามสกุล โดยในช่วงกลางสมัยรัชกาล ฝรั่งเศสได้เข้ามายึดประเทศกัมพูชา แล้วเรียกร้องให้ไทยคืนดินแดนที่ไทยได้มาจากกัมพูชาให้แก่กัมพูชาเสีย ซึ่งความจริง คือ ให้แก่ฝรั่งเศสเพราะฝรั่งเศสเข้ามาปกครองกัมพูชา จักรวรรดิขแมร์ หรือ อาณาจักรเขมร หรือบางแหล่งเรียกว่า อาณาจักรขอม เป็นหนึ่งในอาณาจักรโบราณ เริ่มต้นขึ้น ราวพุทธศตวรรษที่ 6 โดยเริ่มจากอาณาจักรฟูนัน มีที่ตั้งอยู่ในบริเวณประเทศกัมพูชา โดยมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของ ประเทศไทย ลาว และบางส่วนของเวียดนามในปัจจุบัน นับเป็นอาณาจักรที่มีแสนยานุภาพมากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อมาได้อ่อนกำลังลงจนเสียดินแดนบางส่วนให้กับอาณาจักรสุโขทัยและแตกสลายในที่สุดเมื่อตกเป็นเมืองขึ้นของอาณาจักรอยุธยา
อาณาจักรเขมรสืบทอดอำนาจจากอาณาจักรเจนฬา มีสงครามผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะกับอาณาจักรข้างเคียง เช่น อาณาจักรล้านช้าง อาณาจักรอยุธยา และอาณาจักรจามปา มรดกที่สำคัญที่สุดของอาณาจักรเขมรคือ นครวัด และ นครธม ซึ่งเคยเป็นนครหลวงเมื่อครั้งอาณาจักรแห่งนี้มีความเจริญรุ่งเรืองที่สุด และยังมีลัทธิความเชื่อต่าง ๆ อย่างหลากหลาย ศาสนาหลักของอาณาจักรนี้ได้แก่ ศาสนาฮินดู พุทธศาสนามหายาน และพุทธศาสนาเถรวาทซึ่งได้รับจากศรีลังกา เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 13
Sau khi Thế chiến thứ hai kết thúc vào năm 1945, nhiều nước thuộc địa từ lâu đã bị đô hộ giành lại độc lập đặc biệt Tất cả các nước láng giềng xung quanh đã giành được độc lập mới, trong đó có Miến Điện, Lào, Campuchia, Việt Nam và Malaysia, tuy các nước này đã giành được độc lập hoàn toàn nhưng hòa bình ở các nước trong khu vực này vẫn còn xa vời với thực tế. Điều này là do những khó khăn chính trị nội bộ từ Cuộc tranh giành quyền lực của các chính trị gia có quan điểm khó khăn về chính trị nội bộ. Từ cuộc tranh giành quyền lực của các chính trị gia có quan điểm khác nhau về chính sách quản trị. Đặc biệt là những khó khăn do chính trị đối ngoại ở các nước cộng sản gây ra. và cấp dưới của ông ta đã cố gắng mở rộng ảnh hưởng của họ sang khu vực này trên thế giới để giữ họ trong tầm tay của họ. Họ đã tìm mọi cách để khiến người dân các nước đó phải cầm vũ khí để chống lại chính phủ của họ và người dân của quốc gia họ thậm chí còn khó khăn hơn. đó là nguyên nhân của những khó khăn và đã gây ra bất hạnh ở phần này của thế giới cho đến ngày nay. Thành bang Nan trở thành thuộc địa của Vương quốc Lanna Năm 1450, vua Nan Inthakaen Thao chạy trốn đến nương tựa vào Phraya Cheliang. Do đó, vua Tilokarat đã bổ nhiệm Thao Pha Saeng, con trai của Thao Phaeng, thuộc triều đại Phuka, cai trị Nan. và là hoàng tử cuối cùng của triều đại Phuka. Bởi vì sau cái chết của Thao Pha Saeng, các quý tộc đã đến chiếm lấy thành phố, như được thể hiện trong "Người bản địa Nan": "...từ đó trở đi nó được gọi là Phraya Bimi Lae, và thống đốc được cho là Unma Lae ..." và đến thời trị vì của vua Chulalongkorn Gia đình Aphaiwong tiếp tục: đã cai trị các thành phố ở Campuchia kể từ đó Người cai trị cuối cùng của Battambang là Chao Phraya Abhaibhubejhr (Chum Aphaiwong) vào thời điểm đó ông chưa có họ. Đến giữa triều đại Pháp đến chiếm Campuchia. Sau đó yêu cầu Thái Lan trả lại đất mà Thái Lan đã lấy được từ Campuchia cho Campuchia, thực chất là cho Pháp vì Pháp đến cai trị Campuchia. Đế quốc Khmer hay Đế quốc Khmer, hay theo một số nguồn gọi là Đế quốc Khmer, là một trong những đế quốc cổ xưa. Nó bắt đầu vào khoảng thế kỷ thứ 6 sau Công nguyên, bắt đầu từ Vương quốc Phù Nam. Nó nằm ở khu vực Campuchia. Lãnh thổ của nó bao gồm một phần của Thái Lan, Lào và một phần của Việt Nam ngày nay. Đó là đế chế hùng mạnh nhất ở Đông Nam Á. Sau đó, nó suy yếu cho đến khi mất một số lãnh thổ vào tay Vương quốc Sukhothai và cuối cùng tan rã khi trở thành thuộc địa của Vương quốc Ayutthaya. Đế quốc Khmer thừa hưởng quyền lực từ Vương quốc Chân Lạp. Có những cuộc chiến thắng và thua xen kẽ với các vương quốc láng giềng, chẳng hạn như Vương quốc Lan Xang. Vương quốc Ayutthaya và Vương quốc Champa Những di sản quan trọng nhất của Đế quốc Khmer là Angkor Wat và Angkor Thom, là thủ đô khi đế quốc thịnh vượng nhất. Và cũng có rất nhiều tín ngưỡng tôn giáo khác nhau. Các tôn giáo chính của vương quốc này là Ấn Độ giáo, Phật giáo Đại thừa. và Phật giáo Nguyên thủy được tiếp thu từ Sri Lanka. Vào thế kỷ 13