อะมิโนไกลโคไซด์ คืออะไร?
Aminoglycoside là gì?
อะมิโนไกลโคไซด์ (อังกฤษ:Aminoglycosides) เป็นกลุ่มของยาปฏิชีวนะที่มีฤทธิ์ต้านแบคทีเรียยากลุ่มนี้ได้แก่กลไกการออกฤทธิ์ของอะมิโนไกลโคไซด์คือการไปเชื่อมต่อกับไรโบโซม (ribosome) 30เอส ของแบคทีเรียทำให้เกิดความผิดพลาดในการอ่านรหัส ที-อาร์เอ็นเอ (t-RNA) และแบคทีเรียไม่สามารถสังเคราะห์โปรตีนเพื่อการเจริญเติบโตได้
aminoglycoside (Tiếng Anh: Aminoglycosides) là nhóm kháng sinh có hoạt tính kháng khuẩn. Nhóm thuốc này bao gồm cơ chế hoạt động của aminoglycoside bằng cách kết nối với ribosome 30S của vi khuẩn, gây ra lỗi đọc mã. T-RNA (t-RNA) và vi khuẩn không thể tổng hợp protein để phát triển.
เป็นที่ทราบกันดีว่ายากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ซึ่งอาร์บีกาซินก็เป็นหนึ่งในยากลุ่มนี้ จะออกฤทธิ์โดยจับกับหน่วยย่อย 30 เอสบนไรโบโซมของแบคทีเรีย ทำให้ขึ้นตอนการแปลรหัสพันธุกรรมของทีอาร์เอ็นเอนั้นเกิดความผิดพลาด ทำให้แบคทีเรียนั้นๆไม่สามารถสังเคราะห์โปรตีนที่จำเป็นต่อการเจริญเติบโตได้ ส่งผลให้เซลล์แบคทีเรียนั้นตายไปในที่สุด ทั้งนี้ เนื่องจากการขนส่งกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์เข้าสู่เซลล์ของเชื้อแบคทีเรียนั้นจำเป็นต้องมีการใช้พลังงาน ซึ่งแบคทีเรียกลุ่มที่ไม่ต้องการออกซิเจนนั้นมีพลังงานไม่มากพอที่จะใช้ในกระบวนการนี้ ทำให้กลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์มีผลต้านเชื้อแบคทีเรียกลุ่มนี้ได้น้อย ไกลโคสะมิโนไกลแคน () หรือ มิวโคโพลีแซ็กคาไรด์ () เป็นโพลีแซ็กคาไรด์สายยาวไม่แตกแขนงซึ่งประกอบด้วยหน่วยไดแซ็กคาไรด์ซ้ำๆ หลายหน่วย ซึ่งหน่วยที่ซ้ำประกอบจากน้ำตาลเฮกโซส (หรือน้ำตาลที่มีคาร์บอน 6 อะตอม) หรือกรดเฮกซูโรนิก เชื่อมกับเฮกโซซามีน (น้ำตาลที่มีคาร์บอน 6 อะตอมที่มีส่วนประกอบของไนโตรเจน) อะมิกาซินมีอาการไม่พึงประสงค์ที่คล้ายคลึงกันกับยาอื่นในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ โดยอาการไม่พึงประสงค์ที่สำคัญและมีความรุนแรงมากจนต้องได้รับการเฝ้าระวังและติดตามการเกิดอาการดังกล่าวอย่างใกล้ชิดคือ การเกิดพิษต่อไต และการเกิดพิษต่อหู ซึ่งอาจเกิดขึ้นอย่างรุนแรงจนทำให้หูหนวกถาวรได้ โดยอาการไม่พึงประสงค์ดังข้างต้นมีอุบัติการณ์การเกิดประมาณร้อยละ 1–10% ของผู้ที่ได้รับการรักษาด้วยยาใดๆในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ทั้งหมด โดยกลไกการเกิดคาดว่าเป็นผลมาจากการที่มียาดังกล่าวสะสมในไตและหูชั้นในมากเกินไป จนทำให้เกิดพยาธิสภาพในอวัยวะดังกล่าว นีโอมัยซิน () เป็นยาปฏิชีวนะกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ มีจำหน่ายในท้องตลาดในหลายรูปแบบเภสัชภัณฑ์ เช่น ครีม, ขี้ผึ้ง, และยาหยอดยา นีโอมัยซินถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1949 ในห้องปฏิบัติการของเซลมัน แวกส์มัน โดยถูกจัดให้เป็นยาปฏิชีวนะที่อยู่ในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ซึ่งมีโครงสร้างที่มีลักษณะเป็นน้ำตาลอะมิโน (Amino sugars) อย่างน้อย 2 โมเลกุลเชื่อมต่อกันด้วยพันธะไกลโคไซด์ (glycosidic bond)
โดยส่วนใหญ่แล้วนีโอมัยซินจะถูกนำมาใช้ในรูปแบบยาใช้ภายนอก เช่น นีโอสปอริน อย่างไรก็ตาม ยานี้สามารถบริหารยาโดยการรับประทานได้ แต่จำเป็นต้องใช้ร่วมกับยาปฏิชีวนะอื่น นีโอมัยซินเป็นยาปฏิชีวนะที่ไม่ถูกดูดซึมในระบบทางเดินอาหาร และถูกนำมาใช้เพื่อเป็นการป้องกันโรคสมองจากตับ (hepatic encephalopathy) และภาวะสารไขมันสูงในเลือด (hypercholesterolemia) เนื่องจากการที่นีโอมัยซินออกฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรียในทางเดินอาหาร จะส่งผลให้ระดับแอมโมเนียในร่างกายต่ำลง จึงช่วยป้องกันการเกิดโรคสมองจากตับได้ โดยเฉพาะการให้ยาก่อนการผ่าตัดอวัยวะทางเดินอาหาร นอกจากนี้แล้ว นีโอมัยซินยังออกฤทธิ์ครอบคลุมเชื้อแบคทีเรียที่ดื้อต่อสเตรปโตมัยซิน ซึ่งเป็นยาหลักอีกชนิดหนึ่งที่ใช้ในการรักษาวัณโรค และเคยมีการใช้นีโอมัยซินในการรักษาภาวะที่เชื้อแบคทีเรียในลำไส้เล็กมีการเจริญเติบโตมากเกินไป (small intestinal bacterial overgrowth) ทั้งนี้ นีโอมัยซินไม่มีในรูปแบบยาที่ใช้สำหรับการฉีดเข้าหลอดเลือดดำ เนื่องจากตัวยามีพิษต่อไตสูงเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันมีการผสมนีโอมัยซินปริมาณเล็กน้อยในวัคซีนชนิดฉีดบางชนิด เพื่อจุดประสงค์ในการเป็นสารกันเสีย โดยขนาดยาที่ผู้ฉีดวัคซีนจะได้รับในกรณีนี้อยู่ที่ประมาณ 25 "μ"g ต่อการฉีดวัคซีนนั้นหนึ่งครั้ง ไรบอสตามัยซิน () เป็นยาปฏิชีวนะกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ – อะมิโนไซคลิตอล (aminoglycoside-aminocyclitol) ที่แยกได้จากเชื้อแบคทีเรียสกุลสเตรปโตมัยซิสที่มีชื่อว่า "Streptomyces ribosidificus" ซึ่งการค้นแรกจากตัวอย่างดินที่มาจากเมืองสึ, จังหวัดมิเอะ, ประเทศญีปุ่น มีโครงสร้างที่ประกอบด้วยหน่วยย่อย 3 หน่วย คือ 2-deoxystreptamine (DOS), neosamine C, และน้ำตาลไรโบส ไรบอสตามัยซิน รวมไปถึงยาอื่นในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ที่มี DOS เป็นหน่วยย่อยในโมเลกุล เป็นยาปฏิชีวนะชนิดออกฤทธิ์กว้างที่สำคัญที่ใช้ในการรักษาผู้ป่วยภูมิคุ้มกันบกพร่องและผู้ป่วยเอดส์ที่ติดเชื้อแบคทีเรีย และได้รับการรับรองจากองค์การอนามัยโลกให้เป็นหนึ่งในรายการยาปฏิชีวนะที่มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการสาธารณสุข, อย่างไรก็ตาม อุบัติการณ์การดื้อต่อยากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ อย่างไรบอสตามัยซิน ที่เพิ่มมากขึ้นของเชื้อแบคทีเรียนั้น กำลังเป็นประเด็นที่น่าสนใจของวงการสาธารณสุข ซึ่งการดื้อต่อยากลุ่มนี้นั้นสามารถเกิดขึ้นได้ในหลายขั้นตอน ตั้งแต่การปรับเปลี่ยนโครงสร้างเซลล์ของเชื้อแบคทีเรียโดยอาศัยเอนไซม์ต่างๆ ผ่านปฏิกิริยาฟอสโฟรีเลชัน, อะดีนิเลชัน, และอะซีทิเลชัน รวมไปถึงการป้องกันไม่ให้ยาปฏิชีวนะเข้าจับกับสายอาร์เอ็นเอบนไรโบโซมของเชื้อแบคทีเรียได้ โทบรามัยซินมีอาการไม่พึงประสงค์ที่คล้ายคลึงกับยาอื่นในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ได้แก่ การเกิดพิษต่อหู ซึ่งจะทำให้เกิดพยาธิสภาพในส่วนคอเคลีย และนำไปสู่การสูญเสียการได้ยินได้ในที่สุด หรือในบางรายอาจเกิดการสูญเสียการทำงานของระบบเวสติบูล จนทำให้สูญเสียสมดุลการทรงตัว อย่างไรก็ตาม อาการไม่พึงประสงค์ดังข้างต้นอาจเกิดทั้งสองอย่างร่วมกัน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความไวต่อยาของแต่ละบุคคล อย่างไรก็ตาม การเกิดพิษต่อหูจากกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์นั้นนสามารถกลับเป็นปกติได้หลังจากการหยุดใช้ยา คาร์ดิแอกไกลโคไซด์ () เป็นสารในกลุ่มสเตอรอยด์ไกลโคไซด์จากธรรมชาติ มักพบในเมตาบอลึซึมขั้นที่สองของพืชหรือเป็นสารอินทรีย์ทุติยภูมิ โครงสร้างโดยทั่วไปประกอบด้วยสองส่วน คือส่วนอะไกลโคนที่มีคาร์บอนเป็นองคร์ประกอบทั้ง 23 อะตอมที่เรียกว่าคาร์ดีโนไลด์ (Cardinolide) และ 24 อะตอม เรียกว่าบูฟาดีอีโนไลด์ (Bufanolide) และส่วนน้ำตาลที่มีตำแหน่งพันธะและโครงสร้างแตกต่างกันไปในหลายรูปแบบ ยากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ อย่างอาร์บีกาซินนั้น จะออกฤทธิ์ยับยั้งกระบวนการการสังเคราะห์โปรตีนแบบไม่ผันกลับในเชื้อแบคทีเรียที่มีความไวต่อนี้ โดยยาจะเข้าจับกับหน่วยย่อย 30 เอสบนไรโบโซมของแบคทีเรีย โดยในกรณีของอาร์บีการ์ซินนั้นจะเข้าจับกับนิวคลีโอไทด์ 4 ตัวบนหน่วยย่อย 16 เอส ของไรโบมโซมและหมู่อะมิโนของโปรตีน S12 ซึ่งการเข้าจับนี้จะรบกวนกระบวนการการแปลรหัสพันธุกรรมในส่วนนิวคลีโอไทด์ลำดับที่ 1400 บนหน่วยย่อย 16 เอสของหน่วยย่อย 30 เอสบนไรโบโซม ซึ่งส่วนนี้เป็นส่วนที่ทำหน้าที่เกี่ยวกับการจับเบสคู่สมของทีอาร์เอ็นเอ ผลจากการเข้าจับนี้จะทำให้เอ็มอาร์เอ็นเอการแปลรหัสพันธุกรรมผิดพลาด ส่งผลให้การเรียงลำดับกรดออะโมนิในสายพอลิเปปไทด์ผิดเพี้ยนไป นำไปสู่การได้โปรตีนที่ไม่สามารถทำงานได้หรือเป็นพิษ จนทำให้โพลีไรโบโซม แยกตัวออกจากกันเป็นหน่วยย่อยของไรโบโซมที่ไม่สามารถทำงานได้ ไซยาโนจินิกไกลโคไซด์ (cyanogenic glycoside) เป็นสารจำพวกไกลโคไซด์ที่ให้ผลิตภัณฑ์เป็นกรดไฮโดรไซยานิก (HCN) จากปฏิกิริยาไฮโดรไลซิส ไซยาโนจินิกไกลโคไซด์หลายชนิดเป็นอนุพันธ์ของแมนเดโลไนไตรล์ (mandelonitrile) โดยส่วนที่เป็นน้ำตาลอาจพบในรูปมอโนแซ็กคาไรด์หรือไดแซ็กคาไรด์
Người ta biết rõ rằng thuốc aminoglycoside Arbigasin là một trong những loại thuốc này. Nó hoạt động bằng cách liên kết với tiểu đơn vị 30S trên ribosome của vi khuẩn. Điều này gây ra lỗi trong việc dịch mã di truyền của TRNA. Điều này khiến vi khuẩn không thể tổng hợp được các protein cần thiết cho sự phát triển. Kết quả là tế bào vi khuẩn cuối cùng sẽ chết vì việc vận chuyển các nhóm aminoglycoside vào tế bào vi khuẩn đòi hỏi phải sử dụng năng lượng. Vi khuẩn kỵ khí không có đủ năng lượng để sử dụng trong quá trình này. Điều này làm cho nhóm aminoglycoside ít có tác dụng chống lại nhóm vi khuẩn này. Glycosaminoglycans () hoặc mucopolysaccharides () là các polysaccharide chuỗi dài, không phân nhánh, bao gồm các đơn vị disacarit lặp đi lặp lại, trong đó các đơn vị lặp lại bao gồm đường Hexose. (hoặc đường có 6 nguyên tử cacbon) hoặc axit hexuronic liên hợp với hexosamine (đường 6 cacbon có nguyên tử nitơ) Amikacin có tác dụng phụ tương tự như các thuốc khác thuộc nhóm aminoglycoside. Các phản ứng bất lợi quan trọng và nghiêm trọng đến mức phải được theo dõi và theo dõi chặt chẽ là: Độc tính trên thận và độc tính ở tai Điều này có thể xảy ra nghiêm trọng đến mức có thể gây điếc vĩnh viễn. Các phản ứng bất lợi nêu trên có tỷ lệ mắc khoảng 1–10% số người được điều trị bằng bất kỳ loại thuốc nào trong nhóm aminoglycoside. Cơ chế xảy ra được cho là do thuốc tích tụ quá nhiều ở thận và tai trong. Cho đến khi gây ra bệnh lý ở các cơ quan nói trên Neomycin () là một loại kháng sinh aminoglycoside. Nó có sẵn trên thị trường ở nhiều dạng dược phẩm như kem, thuốc mỡ và thuốc nhỏ. Neomycin được phát hiện vào năm 1949 trong phòng thí nghiệm của Selman Wagsman và được phân loại là thuốc kháng sinh thuộc nhóm aminoglycoside. Có cấu trúc trông giống như ít nhất hai loại đường amin (đường amin) được kết nối bằng liên kết glycosid. Thông thường, neomycin được sử dụng ở dạng thuốc bên ngoài, chẳng hạn như Neosporin. Nhưng nó phải được sử dụng cùng với các loại kháng sinh khác. Neomycin là một loại kháng sinh không được hấp thu qua đường tiêu hóa. và được sử dụng để ngăn ngừa bệnh não gan và tăng cholesterol máu. (tăng cholesterol máu) do khả năng tiêu diệt vi khuẩn trong đường tiêu hóa của neomycin Nó sẽ dẫn đến nồng độ amoniac trong cơ thể thấp hơn. Vì vậy, nó có thể giúp ngăn ngừa bệnh não gan. Đặc biệt được đưa ra trước khi phẫu thuật trên các cơ quan tiêu hóa. Ngoài ra, Neomycin cũng có tác dụng chống lại vi khuẩn kháng streptomycin. đây là một loại thuốc chính khác được sử dụng để điều trị bệnh lao. Neomycin cũng đã được sử dụng để điều trị sự phát triển quá mức của vi khuẩn đường ruột Neomycin không có sẵn dưới dạng thuốc tiêm tĩnh mạch. Tuy nhiên, do thuốc có độc tính cao đối với thận nên một lượng nhỏ neomycin hiện được thêm vào một số loại vắc xin tiêm. Với mục đích là chất bảo quản. Liều mà người được tiêm chủng sẽ nhận được trong trường hợp này là khoảng 25 "μ" g cho mỗi lần tiêm chủng. Ribostamycin () là kháng sinh thuộc nhóm aminoglycoside – aminocyclitol. (aminoglycoside-aminocyclitol) phân lập từ vi khuẩn thuộc chi Streptomyces gọi là "Streptomyces ribosidificus" được phát hiện lần đầu tiên từ các mẫu đất ở thành phố Tsu, tỉnh Mie, Nhật Bản, có cấu trúc gồm ba tiểu đơn vị: 2-deoxystreptamine (DOS), neosamine C và đường ribose. Ribostamycin Bao gồm các loại thuốc khác trong nhóm aminoglycoside có DOS là tiểu đơn vị trong phân tử. Đây là một loại kháng sinh phổ rộng quan trọng được sử dụng để điều trị bệnh nhân bị ức chế miễn dịch và bệnh nhân AIDS bị nhiễm vi khuẩn. và đã được Tổ chức Y tế Thế giới chứng nhận là một trong danh mục kháng sinh có tầm quan trọng lớn đối với sức khỏe cộng đồng, tuy nhiên tỷ lệ kháng thuốc aminoglycoside Bostamycin như thế nào Sự gia tăng vi khuẩn Nó đang trở thành một vấn đề thú vị trong thế giới y tế công cộng. Sự đề kháng với nhóm thuốc này có thể xảy ra theo một số bước. Từ việc sửa đổi cấu trúc tế bào của vi khuẩn bằng cách sử dụng các enzyme khác nhau. Nó trải qua các phản ứng phosphoryl hóa, adenyl hóa và acetyl hóa. Bao gồm cả việc ngăn chặn kháng sinh liên kết với chuỗi RNA trên ribosome của vi khuẩn. Tobramycin có tác dụng phụ tương tự như các thuốc aminoglycoside khác, bao gồm cả độc tính trên tai. Điều này sẽ gây ra bệnh lý ở ốc tai. và cuối cùng dẫn đến mất thính giác Hoặc trong một số trường hợp có thể xảy ra tình trạng mất chức năng của hệ thống tiền đình. Tuy nhiên, cho đến khi gây mất thăng bằng, các triệu chứng bất lợi trên có thể xảy ra cùng nhau. Điều này phụ thuộc vào mức độ nhạy cảm của từng cá nhân với thuốc. Tuy nhiên, độc tính trên tai do aminoglycoside có thể hồi phục sau khi ngừng thuốc. Glycoside tim () là glycoside steroid tự nhiên. Chúng thường được tìm thấy trong quá trình trao đổi chất thứ cấp của thực vật hoặc dưới dạng chất hữu cơ thứ cấp. Cấu trúc thường bao gồm hai phần. Aglycone có 23 nguyên tử carbon gọi là cardenolide. (Cardinolide) và 24 nguyên tử gọi là bufadienolide (Bufanolide) và các phần đường có vị trí và cấu trúc liên kết khác nhau dưới nhiều dạng. Thuốc aminoglycoside như arbegacin Nó có tác dụng ức chế không thể đảo ngược quá trình tổng hợp protein ở vi khuẩn nhạy cảm với điều này. Thuốc liên kết với tiểu đơn vị 30S trên ribosome của vi khuẩn. Trong trường hợp arbegarcin, nó liên kết với 4 nucleotide trên tiểu đơn vị 16S của ribosome và nhóm amino của protein S12, cản trở quá trình dịch mã di truyền ở nucleotide thứ 1400 trên tiểu đơn vị 16S của. Tiểu đơn vị 30S trên ribosome chịu trách nhiệm liên kết các bazơ bổ sung của Thea. Kết quả của sự liên kết này là RNA sẽ không dịch mã di truyền một cách chính xác. Điều này dẫn đến trật tự của các axit amonic trong chuỗi polypeptide bị sai lệch. Điều này dẫn đến việc sản xuất các protein không có chức năng hoặc độc hại. cho đến khi có polyribosome Nó phân tách thành các tiểu đơn vị ribosome không có chức năng. Glycoside cyanogen là các glycosid tạo ra sản phẩm axit hydrocyanic (HCN) từ các phản ứng thủy phân. Nhiều glycoside cyanogen là dẫn xuất của mandelonitrile. (mandelonitrile) trong đó phần đường có thể được tìm thấy ở dạng monosacarit hoặc disacarit.