สมเด็จพระเจ้าอุทุมพรสวรรณคตเมื่อปีใด?
Vua Uthumporn Sawannakot sinh vào năm nào?
สมเด็จพระเจ้าอุทุมพรได้ทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล ในปลายรัชกาลสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ พระองค์ทรงเป็นแม่กองในการบูรณะพระมหาธาตุ หลังพระราชบิดาสวรรคต เจ้าฟ้าอุทุมพรจึงได้ทรงรับราชสมบัติเป็นระยะเวลาอันสั้น ทรงสร้างวัดขึ้นชื่อว่า วัดอุทุมพราราม หรือวัดเจ้าดอกเดื่อ และโปรดให้ปฏิสังขรณ์หลังคาพระมณฑปพระพุทธบาท หุ้มทองสองชั้น อย่างไรก็ตาม เจ้าฟ้าเอกทัศซึ่งเป็นพระเชษฐาทรงปรารถนาราชสมบัติ สมเด็จพระเจ้าอุทุมพรจึงทรงสละราชสมบัติแล้วเสด็จออกผนวช จนกระทั่งเกิดสงครามคราวพระเจ้าอลองพญายกทัพมาตีกรุงศรีอยุธยาจึงลาพระผนวชมาช่วยศึก จากนั้นกลับทรงพระผนวชอีกครั้งจนกรุงศรีอยุธยาแตก จึงถูกกวาดต้อนไปยังกรุงอังวะพร้อมเชลยกรุงศรีอยุธยา เมื่อถึงกรุงอังวะ ทรงพระผนวชและประทับอยู่ที่วัดเยตะพัน ทางใต้กรุงอังวะ จนย้ายเมืองหลวงไปยังกรุงอมรปุระ ใน พ.ศ. 2323 จึงเสด็จไปประทับที่กรุงอมรปุระ จนกระทั่งสวรรคต ใน พ.ศ. 2339 เจ้าฟ้าอุทุมพรที่ทรงพระผนวชและประทับอยู่กรุงอมรปุระจนถึง พ.ศ. 2339 จึงสวรรคตในสมณเพศ[42] ส่วนสถานที่สวรรคตและสถานที่ถวายพระเพลิง จากสมุดภาพชื่อ นั้นเตวั้งรุปซุงประบุท แปลว่า เอกสารการบันทึกราชสำนัก พร้อมด้วยภาพเขียน บันทึกโดยราชเลขาราชจอว์เทง ซึ่งเป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าปดุง มีภาพที่บรรยายเป็นภาษาพม่า ระบุว่า พระบรมศพนั้นได้ถวายพระเพลิงที่เลงเซงกง หรือ ลินซินกง คือ สุสานล้านช้าง ซึ่งเป็นบริเวณที่พระเจ้ามังระพระราชทานให้เชลยชาวยวน (เชียงใหม่) และชาวอยุธยาอยู่อาศัย รวมระยะที่ทรงพระผนวชอยู่ในกรุงรัตนปุระอังวะและกรุงอมรปุระจนสวรรคต เป็นเวลา 19 ปี[43]
Vua Uthumporn giữ tước hiệu Hoàng tử của Cung điện Bowon Sathan Mongkol. Vào cuối triều đại của Đức vua Borommakot Ông là người lãnh đạo việc khôi phục Phra Mahathat. Sau cái chết của cha mình Hoàng tử Uthumporn lên ngôi trong một thời gian ngắn. Ông đã xây dựng một ngôi chùa tên là Đền Uthumpararam hoặc Wat Chao Dok Duea và hãy khôi phục lại mái của Phra Phutthabat Mondop. Được bao phủ bởi hai lớp vàng Tuy nhiên, Hoàng tử Ekkathat, anh trai của ông, lại mong muốn được lên ngôi. Vua Uthumporn sau đó thoái vị ngai vàng và đi tu. Cho đến khi chiến tranh nổ ra khi vua Alangphaya dấy quân tấn công Ayutthaya nên ông đã xin nghỉ xuất gia để giúp đỡ chiến tranh. Sau đó ông lại xuất gia trở lại cho đến khi Ayutthaya sụp đổ. Vì vậy anh ta bị cưỡng bức đưa đến Angwa cùng với các tù nhân Ayutthaya. Khi đến Angwa Ông được xuất gia và cư trú tại chùa Yetaphan. Phía nam Inwa Cho đến khi chuyển thủ đô đến Amarapura vào năm 1780, ông đã đến cư trú tại Amarapura. Cho đến khi ông qua đời vào năm 1796 Hoàng tử Uthumporn xuất gia và sống ở Amarapura cho đến năm 1796, sau đó qua đời khi đi tu [42] Về nơi mất và nơi hỏa táng của hoàng gia. Từ cuốn sách tranh có tên Khi đó Tewan Rup Sung Prabut có nghĩa là tài liệu ghi chép của triều đình. cùng với những bức tranh Được ghi lại bởi Thư ký Hoàng gia Raja Jaw Theng đó là cháu trai của vua Padung Có một bức tranh mô tả bằng tiếng Miến Điện cho biết hài cốt hoàng gia được hỏa táng tại Leng Seng Kong hay Lin Sin Kong, tức là Nghĩa trang Lan Xang. Đây là khu vực mà vua Mangra đã ban cho những người bị giam cầm ở Yuan (Chiang Mai) và Ayutthaya đến sinh sống. Tổng thời gian ngài thọ giới ở Rattanapura, Angwa và Amarapura cho đến khi viên tịch là 19 năm.[43]