เซโรโทนินเป็นพิษอันตรายถึงชีวิตได้หรือไม่ ?
Serotonin có thể là chất độc đe dọa tính mạng?
ความเสี่ยงสัมพัทธ์และความรุนแรงของทั้งผลข้างเคียงของยาที่มีฤทธิ์ต่อระบบเซโรโทนินและความเป็นพิษของเซโรโทนิน ทั้งในยาเดี่ยว ๆ หรือใช้รวมกัน เป็นเรื่องซับซ้อน
อาการมีรายงานในคนไข้ทุกกลุ่มอายุ รวมทั้งคนสูงอายุ เด็ก หรือแม้แต่เด็กแรกเกิดเนื่องจากได้รับยาเมื่ออยู่ในครรภ์
ความเป็นพิษทางเซโรโทนินของยา SSRI จะเพิ่มขึ้นตามขนาดยา แต่แม้เมื่อใช้ยาเกินขนาด ก็ยังไม่เพียงพอจะให้ถึงตายจากเซโรโทนินเป็นพิษในผู้ใหญ่ที่แข็งแรง
ระดับที่เพิ่มขึ้นของเซโรโทนินในระบบประสาทกลางจะถึงระดับที่อาจถึงชีวิตก็ต่อเมื่อใช้ยารวมกันที่มีกลไกการทำงานที่แตกต่างกัน
ยาอื่น ๆ นอกจาก SSRI ก็มีฤทธิ์ยับยั้งการนำเซโรโทนินไปใช้ใหม่ในระดับที่มีนัยสำคัญทางคลินิก (เช่น ทรามาดอล แอมเฟตามีน และ MDMA) และสัมพันธ์กับกรณีเป็นพิษที่รุนแรง ยาที่ควบคุมเซโรโทนินเกือบทุกอย่างมีโอกาสให้เกิดเซโรโทนินเป็นพิษ หรือที่รู้จักกันว่า "serotonin syndrome" การมีเซโรโทนินมากเกินทำให้เกิดอาการหลัก ๆ คือ อาการฟุ้งพล่าน (mania) การอยู่ไม่เป็นสุข กายใจไม่สงบ อารมณ์เปลี่ยนแปลงง่าย การนอนไม่หลับ และความสับสน
แม้ว่าจะเป็นอาการที่หนัก แต่ก็ไม่ค่อยสามัญ และมักจะพบเมื่อใช้ในขนาดสูงหรือว่าเมื่อใช้ร่วมกับยาอื่น ๆ และถ้ารักษาอย่างถูกต้องภายใน 24 ชม. ก็มีโอกาสน้อยที่จะถึงชีวิต
Nguy cơ tương đối và mức độ nghiêm trọng của cả tác dụng phụ của thuốc tác động lên hệ thống serotonin và độc tính của serotonin. Hoặc dưới dạng một loại thuốc hoặc sử dụng cùng nhau. Nó phức tạp lắm. Các triệu chứng đã được báo cáo ở bệnh nhân ở mọi lứa tuổi. Bao gồm cả người già, trẻ em hay thậm chí là trẻ sơ sinh vì họ được dùng thuốc khi còn trong bụng mẹ. Độc tính serotonin của SSRI tăng theo liều lượng. Nhưng ngay cả khi dùng quá liều Nó không đủ để gây tử vong do ngộ độc serotonin ở một người trưởng thành khỏe mạnh. Mức độ serotonin tăng lên trong hệ thống thần kinh trung ương chỉ đạt đến mức có thể gây tử vong khi sử dụng các loại thuốc kết hợp với các cơ chế tác dụng khác nhau. Nó được tái sử dụng ở mức độ đáng kể về mặt lâm sàng (ví dụ: tramadol, amphetamine và MDMA) và có liên quan đến các trường hợp nhiễm độc nghiêm trọng. . Hầu như tất cả các loại thuốc điều hòa serotonin đều có khả năng gây ngộ độc serotonin. Còn được gọi là "hội chứng serotonin", việc có quá nhiều serotonin gây ra các triệu chứng chính: hưng cảm, bồn chồn, rối loạn tinh thần và thể chất cũng như thay đổi tâm trạng. Mất ngủ và lú lẫn, mặc dù đây là những triệu chứng nghiêm trọng Nhưng nó không phổ biến lắm. Và nó thường xảy ra khi sử dụng với liều lượng cao hoặc khi sử dụng kết hợp với các loại thuốc khác. Nếu được điều trị đúng cách trong vòng 24 giờ thì ít có khả năng gây tử vong.
เหตุของความเป็นพิษหรือการสะสมพิษเป็นปัจจัยสำคัญในการกำหนดการรักษา
เซโรโทนินจะสลายตัวด้วยเอนไซม์ monoamine oxidase เมื่อมีออกซิเจน ด้งนั้นถ้าป้องกันไม่ให้มีตัวร้อนที่เป็นอันตรายหรือที่มีภาวะเลือดกรดเหตุเมตะบอลิก การให้ออกซิเจนจะช่วยขับเซโรโทนินที่เกิน
ซึ่งเป็นหลักเดียวกันที่ใช้กับภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษ
แต่ว่าในกรณีที่พิษมีเหตุจากยา monoamine oxidase inhibitor การให้ออกซิเจนจะไม่ช่วย
ในกรณีเช่นนี้ การให้น้ำเพียงพอเป็นเรื่องหลักจนกระทั่งร่างกายสร้างเอนไซม์ใหม่ทดแทนเอนไซม์ที่เสียไป กรณีเซโรโทนินเป็นพิษจำนวนมากเกิดในคนไข้ที่ทานยารวมที่ช่วยกันเพิ่มระดับเซโรโทนินในไซแนปส์
หรืออาจเกิดขึ้นเพราะทานยาขนานเดียวเกินขนาด
การใช้ยา Monoamine oxidase inhibitor (MAOI) ร่วมกับสารตั้งต้นของเซโรโทนินที่ทานเป็นอาหารเสริมเช่น L-tryptophan หรือ 5-htp เป็นความเสี่ยงสำคัญต่ออาการที่รุนแรงถึงชีวิต
การใช้ยา MAOI ร่วมกับตัวทำการของตัวรับเซโรโทนินแบบ tryptamine ซึ่งมีในพืชบางอย่าง สามารถมีอันตรายคล้ายกับเมื่อใช้ร่วมกับสารตั้งต้น 
นอกจากนั้น MAOI หลายอย่างยับยั้งเอนไซม์ monoamine oxidase แบบกลับไม่ได้
ซึ่งอาจจะต้องใช้เวลาถึง 4 อาทิตย์ก่อนที่ร่างกายจะผลิตเอนไซม์ใหม่แทนได้ ซารินมีฤทธิ์ถึงตายแม้ในความเข้มข้นต่ำมาก โดยผู้ที่ได้รับจะเสียชีวิตภายในหนึ่งนาทีหลังการกินโดยตรงเพราะการหยุดหายใจจากกล้ามเนื้อปอดเป็นอัมพาต นอกเสียจากได้รับยาแก้พิษ ซึ่งมักเป็นอะโทรปีนหรือไบเพริเดนและพลาลิด็อกซีม อย่างรวดเร็ว ผู้ที่ได้รับในปริมาณไม่ถึงตาย แต่ไม่ได้รับการรักษาทางการแพทย์ทันที อาจได้รับความเสียหายทางประสาทถาวร เซโรโทนินเป็นพิษมักจะมีลักษณะเฉพาะจึงยากที่จะสับสนกับอาการโรคอื่น ๆ แต่ว่า ในบางสถานการณ์ อาจจะเข้าใจผิดโดยเป็นการติดเชื้อไวรัส, โรควิตกกังวล, ความผิดปกติทางประสาท (neurological disorder), สารแอนติโคลิเนอร์จิกเป็นพิษ (anticholinergic poisoning), สาร sympathomimetic เป็นพิษ, หรืออาการทางจิตเวชที่กำลังแย่ลง
อาการที่สับสนกับเซโรโทนินเป็นพิษมากที่สุดก็คือ กลุ่มอาการร้ายจากยาระงับอาการทางจิต (neuroleptic malignant syndrome ตัวย่อ NMS)
ลักษณะทางคลินิกของอาการทั้งสองมีอะไรคล้าย ๆ กันซึ่งอาจทำให้จำแนกยาก
ในอาการทั้งสอง ระบบประสาทอิสระมีความผิดปกติและมีความเปลี่ยนแปลงทางจิตใจ
แต่ว่า อาการทั้งสองมีสภาวะที่ต่างกันและมีเหตุที่ต่างกัน (คือมีเซโรโทนินเกิน เทียบกับโดพามีนถูกยับยั้ง)
ทั้งระยะการดำเนินและอาการทางคลินิกของ NMS ต่างจากเซโรโทนินเป็นพิษอย่างสำคัญ แนวคิดแบบเสป็กตรัม (spectrum concept) ในเรื่องเซโรโทนินเป็นพิษเน้นว่า การเพิ่มระดับเซโรโทนินขึ้นไปเรื่อย ๆ มีบทบาทอำนวยให้พบสภาพทางคลินิกโดยเริ่มจากเป็นผลข้างเคียงจนกลายเป็นพิษ
ความสัมพันธ์ทางขนาดยา-ผลที่ได้ เป็นผลของการเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ของระดับเซโรโทนิน ไม่ว่าจะเป็นการเพิ่มยาขนานหนึ่ง หรือว่าให้ยารวมกับยาที่ออกฤทธิ์ต่อระบบเซโรโทนินอื่น ๆ ซึ่งอาจเพิ่มระดับเซโรโทนินขึ้นอย่างมาก
ผู้เชี่ยวชาญบางคนชอบศัพท์ว่า เซโรโทนินเป็นพิษ () มากกว่า เพราะว่าสะท้อนให้เห็นว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของภาวะถูกพิษ (poisoning) ที่แม่นยำกว่า เมื่อหยุดใช้ยาที่มีฤทธิ์ต่อระบบเซโรโทนิน กรณีเป็นพิษโดยมากจะระงับภายใน 24 ชม.
แม้ว่าในบางกรณี อาการเพ้ออาจคงอยู่เป็นวัน ๆ
อาการอาจจะคงยืนยาวกว่าในคนไข้ที่ทานยาที่มีระยะครึ่งชีวิตยาว ที่มีฤทธิ์นาน หรือที่มีเมแทบอไลต์ที่ออกฤทธิ์ยาวนาน
มีรายงานกรณีที่มีอาการปวดกล้ามเนื้อ (myalgia) หรือความอ่อนเปลี้ยเป็นเดือน ๆ
และกลุ่มอาการหยุดยาแก้ซึมเศร้าก็อาจจะออกอาการด้วย
เมื่อได้การรักษาทางแพทย์ที่ถูกต้อง เซโรโทนินเป็นพิษโดยทั่วไปมีพยากรณ์โรคที่ดี การศึกษาทางวิทยาการระบาดของเซโรโทนินเป็นพิษเป็นเรื่องยากเพราะว่าแพทย์จำนวนมากไม่รู้ว่า กลุ่มอาการเป็นวินิจฉัยอย่างหนึ่ง หรือว่าอาจจะวินิจฉัยพลาดเพราะอาการปรากฏต่าง ๆ กัน
งานสำรวจในประเทศอังกฤษปี 2541 พบว่า 85% ของแพทย์ทั่วไปที่ได้สั่งยาแก้ซึมเศร้า nefazodone ไม่รู้จักกลุ่มอาการเซโรโทนิน
และความชุกเยี่ยงนี้อาจเพิ่มขึ้นเมื่อใช้ยามากขึ้นที่มีฤทธิ์เพิ่มระดับเซโรโทนินในการรักษาโรคต่าง ๆ
การศึกษาสอดส่องหลังวางตลาด (postmarketing surveillance) พบว่า มีความชุกที่ 0.4 กรณี ต่อ 1000 คนไข้-เดือน สำหรับผู้ที่ทานยา nefazodone
นอกจากนั้นแล้ว คนที่ทานยา SSRIs เกินขนาดระหว่าง 14-16% เชื่อว่าเกิดอาการเซโรโทนินเป็นพิษ เซโรโทนินเป็นพิษจะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากการให้ยาออกฤทธิ์ต่อระบบเซโรโทนินและจะตอบสนองต่อยาที่ยับยั้งระบบเซโรโทนินรวมทั้ง chlorpromazine และไซโปรเฮปตาดีน
ส่วนกลุ่มอาการร้ายจากยาระงับอาการทางจิต (NMS) ที่มีเหตุมาจากตัวรับโดพามีนถูกยับยั้ง เกิดขึ้นอย่างช้า ๆ และปกติจะค่อย ๆ แย่ลงเป็นเวลาหลายวันหลังจากที่ให้ยาโรคจิต (neuroleptic) และจะตอบสนองต่อยาที่เป็นตัวทำการของระบบโดพามีนรวมทั้ง bromocriptine
การวินิจฉัยให้ถูกโรคอาจจะยากสำหรับคนไข้ที่ได้ยาทั้งที่มีฤทธิ์ต่อระบบเซโรโทนินและยาระงับอาการทางจิต (neuroleptic)
อาการคลาสสิกของ NMS ที่สามารถแยกแยะโรครวมทั้งอาการเคลื่อนไหวช้า (bradykinesia) และสภาพแข็งแกร็งแบบกลุ่มอาการ extrapyramidal symptoms เทียบกับของเซโรโทนินเป็นพิษที่รวมอาการอยู่ไม่สุข (hyperkinesia) และอาการโคลนัส
Nguyên nhân gây độc hoặc tích tụ chất độc là yếu tố quan trọng quyết định việc điều trị. Serotonin bị phân hủy bởi enzyme monoamine oxidase khi có mặt oxy. Điều này nhằm mục đích ngăn ngừa quá nhiệt nguy hiểm hoặc nhiễm toan chuyển hóa. Cung cấp oxy giúp trục xuất serotonin dư thừa. Đây là nguyên tắc tương tự áp dụng cho ngộ độc rượu. Tuy nhiên, trong trường hợp ngộ độc do thuốc ức chế monoamine oxidase thì oxy sẽ không giúp ích gì. Trong trường hợp như vậy Điều quan trọng là phải giữ nước cho đến khi cơ thể tạo ra các enzyme mới để thay thế những enzyme bị mất. Nhiều trường hợp ngộ độc serotonin xảy ra ở những bệnh nhân dùng thuốc kết hợp làm tăng nồng độ serotonin trong khớp thần kinh. Hoặc nó có thể xảy ra do dùng quá liều một loại thuốc. Dùng thuốc ức chế Monoamine oxidase (MAOI) cùng với tiền chất serotonin được dùng dưới dạng chất bổ sung, chẳng hạn như L-tryptophan hoặc 5-htp, có nguy cơ gây ra các triệu chứng nghiêm trọng và đe dọa tính mạng. , dùng MAOIs với chất chủ vận thụ thể serotonin tryptamine, được tìm thấy trong một số loại thực vật. Chúng có thể có những tác hại tương tự khi sử dụng cùng với các tiền chất của chúng. Ngoài ra, nhiều MAOIs ức chế không thể phục hồi được enzyme monoamine oxidase. Có thể mất tới 4 tuần để cơ thể sản xuất ra enzym mới. Sarin gây chết người ngay cả ở nồng độ rất thấp. Những người nhận được nó đã chết trong vòng một phút sau khi uống vào vì ngừng thở do tê liệt cơ phổi. Ngoài việc nhận được thuốc giải độc Đây thường là atropine hoặc biperident và plastidoxime. Những người dùng liều này sẽ không gây chết người. Nhưng không được điều trị y tế ngay lập tức. Có thể bị tổn thương thần kinh vĩnh viễn Ngộ độc serotonin thường rất đặc biệt và khó nhầm lẫn với các tình trạng bệnh lý khác. Có thể nhầm lẫn với nhiễm virus, rối loạn lo âu, rối loạn thần kinh. (rối loạn thần kinh), ngộ độc thuốc kháng cholinergic (ngộ độc thuốc kháng cholinergic), ngộ độc thuốc giống giao cảm hoặc các triệu chứng tâm thần trầm trọng hơn Các triệu chứng thường bị nhầm lẫn nhất với ngộ độc serotonin là: Hội chứng ác tính thần kinh (NMS) Các đặc điểm lâm sàng của hai tình trạng này tương tự nhau, điều này có thể khiến chúng khó phân loại. Trong cả hai triệu chứng Hệ thống thần kinh tự trị có những bất thường và thay đổi về tinh thần, nhưng hai tình trạng này khác nhau và có nguyên nhân khác nhau. (nghĩa là có quá nhiều serotonin so với việc dopamine bị ức chế), cả sự tiến triển và biểu hiện lâm sàng của NMS đều khác biệt đáng kể so với ngộ độc serotonin. Khái niệm phổ biến về độc tính serotonin nhấn mạnh rằng Sự gia tăng dần mức serotonin đóng vai trò tạo điều kiện thuận lợi cho quá trình lâm sàng, bắt đầu như một tác dụng phụ và cuối cùng trở nên độc hại. Mối quan hệ liều lượng Đó là kết quả của sự gia tăng dần dần mức độ serotonin. Cho dù đó là thêm một liều thuốc hoặc nếu thuốc được kết hợp với các thuốc khác tác động lên hệ serotonin, điều này có thể làm tăng đáng kể mức serotonin. Một số chuyên gia thích thuật ngữ này hơn Serotonin độc hơn vì nó phản ánh chính xác hơn một dạng ngộ độc. Khi ngừng sử dụng thuốc ảnh hưởng đến hệ thống serotonin Hầu hết các trường hợp ngộ độc đều khỏi trong vòng 24 giờ, mặc dù trong một số trường hợp Mê sảng có thể kéo dài nhiều ngày. Các triệu chứng có thể kéo dài hơn ở những bệnh nhân dùng thuốc có thời gian bán hủy dài hơn. lâu dài hoặc có chứa chất chuyển hóa tác dụng kéo dài Đã có báo cáo về các trường hợp đau cơ hoặc mệt mỏi trong nhiều tháng và hội chứng cai thuốc chống trầm cảm cũng có thể xảy ra. Khi được điều trị y tế đúng cách Ngộ độc serotonin nói chung có tiên lượng tốt. Các nghiên cứu dịch tễ học về ngộ độc serotonin rất khó khăn vì nhiều bác sĩ không biết. Một hội chứng là một chẩn đoán. Hoặc họ có thể đã bị chẩn đoán sai vì các triệu chứng xuất hiện khác nhau. Một cuộc khảo sát ở Anh năm 1998 cho thấy 85% bác sĩ kê đơn thuốc chống trầm cảm nefazodone không biết về hội chứng serotonin. Và tỷ lệ lưu hành của chúng có thể tăng lên khi có nhiều loại thuốc làm tăng nồng độ serotonin được sử dụng để điều trị các bệnh khác nhau trong các nghiên cứu giám sát sau khi đưa thuốc ra thị trường. Giám sát sau khi đưa thuốc ra thị trường cho thấy tỷ lệ mắc là 0,4 trường hợp trên 1.000 bệnh nhân-tháng trong số những người dùng nefazodone. Ngoài ra, khoảng 14-16% số người dùng quá liều SSRI được cho là đã phát triển ngộ độc serotonin. Độc tính serotonin xảy ra nhanh chóng sau khi dùng thuốc tác động lên hệ serotonin và đáp ứng với các thuốc ức chế hệ serotonin, bao gồm clopromazin và cyproheptadin Về tác dụng phụ của thuốc chống loạn thần (NMS), chúng là do ức chế thụ thể dopamine. Nó xảy ra chậm và thường nặng hơn trong vài ngày sau khi dùng thuốc chống loạn thần. (thuốc an thần kinh) và sẽ đáp ứng với các loại thuốc tác động lên hệ thống dopamine, bao gồm bromocriptine Chẩn đoán chính xác có thể khó khăn đối với bệnh nhân dùng cả thuốc serotonin và thuốc chống loạn thần. (thuốc an thần kinh) Các triệu chứng điển hình của NMS có thể phân biệt bệnh bao gồm cử động chậm. (bradykinesia) và hội chứng cứng khớp các triệu chứng ngoại tháp so với các triệu chứng nhiễm độc serotonin bao gồm các triệu chứng bồn chồn (tăng động) và các triệu chứng giật rung