ชินเซ็นกุมิ ก่อตั้งขึ้นเพื่ออะไร ?
Tại sao Shinsengumi được thành lập?
ในปี ค.ศ. 1863 ฮิจิกาตะและคนโด อิซามิ ได้ร่วมกันตั้งกลุ่มชินเซ็งงูมิขึ้น โดยคนโดเป็นผู้นำกลุ่มร่วมกับเซริซาวะ คาโมะและนีมิ นิชิกิ ส่วนฮิจิกาตะมีฐานะเป็นหนึ่งในรองหัวหน้ากลุ่ม กลุ่มชินเซ็งงูมิทำงานรับใช้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในฐานะหน่วยตำรวจพิเศษในนครหลวงเกียวโต ภายใต้การสั่งการของมัตสึไดระ คาตาโมริ ไดเมียวแห่งแคว้นไอซุ ทำหน้าที่ต่อต้านกลุ่มนักปฏิรูปต่าง ๆ
Năm 1863, Hijikata và Kondo Isami cùng nhau thành lập Shinsengumi. Kondo là thủ lĩnh của nhóm cùng với Serizawa Kamo và Nimi Nishiki, trong khi Hijikata là một trong những phó thủ lĩnh của nhóm. Shinsengumi phục vụ Mạc phủ Tokugawa với tư cách là đơn vị cảnh sát đặc biệt ở thủ đô Kyoto. Dưới sự chỉ huy của Matsudaira Katamori, Daimyo của Miền Aizu. Hành động chống lại các nhóm cải cách khác nhau
กลุ่มโรชิงุมิได้รับการสนับสนุนด้านเงินทุนจากรัฐบาลโทะกุงะวะ แต่อย่างไรก็ตาม เป้าหมายที่แท้จริงของคิโยะคะวะ ฮะจิโร ซึ่งถูกเปิดเผยเมื่อนำกลุ่มมาถึงนครเกียวโตก็คือ การรวบรวมโรนินเพื่อทำงานสนับสนุนองค์พระจักรพรรดิ เพื่อเป็นการตอบโต้ สมาชิกของกลุ่มโรชิงุมิจำนวน 13 คน จึงได้แยกตัวออกมาจัดตั้งกลุ่มชินเซ็งงุมิ และสมาชิกที่ภักดีต่อรัฐบาลโทะกุงะวะอีกส่วนหนึ่งก็ได้แยกตัวกลับไปที่เอะโดะและก่อตั้งกลุ่มชินโชงุมิขึ้น (新徴組) โดยอยู่ภายใต้การสนับสนุนของแคว้นโชไน ก่อตั้งศูนย์ประสานงานอาสาสมัครสึนามิ  Tsunami Volunteer Center ที่เขาหลัก จ.พังงา เมื่อปลายปี พ.ศ. 2547  เพื่อทำการช่วยเหลือผู้ประสบภัย โดยตลอด 3 ปีของการดำเนินการได้มีอาสาสมัครจากทุกมุมโลกร่วมปฏิบัติการครั้งนี้มากกว่า 5.000 คน และได้ทำการสร้างบ้านพัก เรือประมง กองทุนส่งเสริมอาชีพ กิจกรรมด้านการศึกษาให้แก่ลูกหลานผู้ประสบภัย  นับเป็นโครงการแรกของมูลนิธิกระจกเงา ที่ได้ร่วมประสบการณ์ในงานด้านภัยพิบัติ ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของการทำงานด้านนี้ ในโอกาสต่อมา นิสชินฟูดส์ เป็นบริษัทญี่ปุ่นที่ผลิตบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ตั้งขึ้นในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1948 หลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลงไม่นาน โดยมีนายโมะโมะฟุกุ อันโด เป็นผู้ก่อตั้ง มีบริษัทมีชื่อแรกก่อตั้งว่า และสิบปีต่อมาจึงผลิตบะหมี่ราเม็งกึ่งสำเร็จรูปขึ้นเป็นครั้งแรก ใช้ชื่อว่า Chikin Ramen (Chicken Ramen) ต่อมาได้เปิดสาขาในสหรัฐอเมริกาเมื่อ ค.ศ. 1970 ภายใต้ชื่อ Nissin Foods โดยขายราเม็งกึ่งสำเร็จรูปในชื่อ "Top Ramen" ทั้งบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปและบะหมี่ถ้วยต่างเป็นนวัตกรรมที่คิดค้นโดยโมะโมะฟุกุ อันโด นิสชินมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ Yodogawa-ku ในจังหวัดโอซะกะ โดยได้ย้ายมาอยู่ในที่ตั้งปัจจุบัรจั้งแต่ ค.ศ. 1977 เมื่อสร้างอาคารใหม่สำเร็จ ปี ค.ศ. 1939 มิโนรุได้ก่อตั้ง "สถาบันชิโรตะ" ขึ้นอีกครั้ง เพื่อสร้างศูนย์การขายและแพร่ขยายยาคูลท์ไปตามเมืองต่างๆ ในภาคตะวันตกของญี่ปุ่น แต่ในขณะนั้นญี่ปุ่นกำลังอยู่ระหว่างการพร้อมรบ งบประมาณของประเทศถูกนำไปใช้จ่ายในการสร้างอาวุธยุทโธปกรณ์ต่างๆ มากกว่าอาหาร ทำให้ประชาชนขาดแคลนอาหารอย่างหนัก มิโนรุจึงได้ผลิตยาคูลท์ออกจำหน่ายในราคาถูกโดยไม่เกรงกลัวต่อภาวะขาดทุน เพื่อที่ประชาชนจะได้มีสุขภาพที่แข็งแรง ในช่วงที่รุ่งเรืองที่สุดนั้น ชินเซ็งงุมิมีสมาชิกจำนวนราว 300 คน กลุ่มดังกล่าวนี้นับเป็นซามูไรกลุ่มแรกในสมัยการปกครองของตระกูลโทะกุงะวะ ที่อนุญาตให้บุคคลจากชนชั้นที่ไม่ใช่ซามูไร เช่น ชนชั้นพ่อค้า ชนชั้นชาวนา สามารถเข้าร่วมกลุ่มได้ ก่อนหน้านั้นญี่ปุ่นมีระบบชนชั้นวรรณะที่เคร่งครัดมากและไม่สามารถเลื่อนจากฐานะที่ตำกว่าไปสู่ฐานะที่สูงกว่าได้ง่ายนัก ผู้คนที่เข้าร่วมกลุ่มด้วยมีจุดประสงค์เพื่อที่จะหาทางเลื่อนชนชั้นของตนเป็นซามูไรหรือต้องการมีส่วนรวมทางการเมืองเป็นส่วนมาก อย่างไรก็ตาม การกล่าวว่าสมาชิกของกลุ่มชินเซ็งงุมิส่วนมากไม่ใช่ชนชั้นซามูไรนับว่าเป็นเรื่องที่เข้าใจผิด จากจำนวนสมาชิกของชินเซ็งงุมิ 106 คน (จำนวนรวมทั้งหมดคือประมาณ 302 คนในเวลานั้น) ประกอบด้วยซามูไร 87 คน, ชาวนา 8 คน, พ่อค้า 3 คน, แพทย์ 3 คน, นักบวช 3 คน, และช่างฝีมือ 2 คน มีผู้นำกลุ่มเพียงไม่กี่คนที่เป็นชนชั้นซามูไรโดยกำเนิด เช่น ยะมะนะมิ เคย์สุเกะ, โอะคิตะ โซจิ, นะงะคุระ ชินปะจิ, และฮะระดะ ซะโนะสุเกะ มินิโมนิ ก่อตั้งขึ้นมาครั้งแรกในปี พ.ศ. 2543 โดยสมาชิกของมอร์นิงมุซุเมะที่ชื่อ มาริ ยางูจิ (矢口真里) เธอเป็นผู้ที่ออกความคิดว่าสมาชิกของกลุ่มย่อยกลุ่มนี้จะต้องมีความสูงไม่เกิน 150 เซนติเมตร ต่อมายางูจิร่วมกับสึงกุ (つんく) นักประพันธ์เพลงและโปรดิวเซอร์ประจำมอร์นิงมุซุเมะ ได้เลือกเอาสมาชิกล่าสุด (ในขณะนั้น) ของมอร์นิงมุซุเมะมาสองคน ได้แก่ ไอ คาโงะ (加護 亜依) และโนโซมิ สึจิ (辻希美) เข้ามาเป็นสมาชิกของมินิโมนิร่วมกับตัวยางูจิเอง และหลังจากนั้นไม่นาน ทั้งสามก็ได้เริ่มการแสดงคอนเสิร์ตต่าง ๆ ของพวกเธอ ในเวลาต่อมา ได้มีการเพิ่มตัว มิกะ แทเรสซา ทอดด์ (ミカ・タレッサ・トッド) นักร้องสาวสัญชาติอเมริกันสมาชิกกลุ่มนักร้องโคโคนัทส์มุซุเมะ (ココナッツ娘。) ให้เข้ามาเป็นสมาชิกใหม่อีกคนหนึ่ง ทำให้กลุ่มนี้เพิ่ม “รสชาติความเป็นนานาชาติ” เข้าไปอีก และหลังจากนั้น สึงกุก็ทำให้พวกเธอเป็นกลุ่มนักร้องที่มีความเป็นทางการมากขึ้น โดยสร้างเพลงซิงเกิลแรกให้พวกเธอ นั่นคือเพลง "มินิโมนิ จังเก็มเปียวน์!" (ミニモニ。ジャンケンぴょん!) ซึ่งต่อมาเพลงนี้ยังได้รับความนิยมอันดับ 1 จากผู้ฟังอีกด้วย มิซุโนะ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1906 ที่เมืองโอซะกะ โดยพี่น้องตระกูลมิซุโนะ โดย ริฮะชิ มิซุโนะ และน้องชาย ริโซะ โดยเปิดเป็นร้ายขายของเบ็ดเตล็ดแบบตะวันตก จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1913 ได้เริ่มต้นผลิตถุงมือเบสบอล ต่อมาในปี ค.ศ. 1933 ได้ผลิตไม้กอล์ฟ และในปี ค.ศ. 1941 ชื่อบริษัทได้เปลี่ยนไปเป็น มิซุโนะ จำกัด แต่ยังคงมีฐานผลิตอยู่ที่เดิม โรงงานของมิซุโนะในสหรัฐอเมริกาแห่งแรกตั้งขึ้นในลอสแอนเจลิสในปี ค.ศ. 1961 ซึ่งในช่วงนี้มิซุโนะได้บุกเบิกกิจการสู่สหรัฐอเมริกา โดยเป็นผู้สนับสนุนนักกีฬาประเภทลู่และลานหลายคน เช่น คาร์ล ลูวิส เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง ต้องมีการก่อสร้างซ่อมแซมสถานที่ต่าง ๆ ที่ปรักหักพัง นายชินจึงชักชวนเพื่อนพ่อค้าอีก 15 คน ร่วมหุ้นก่อตั้งบริษัท มหกิจ ขึ้นในปี พ.ศ. 2488 ด้วยทุนจดทะเบียน 1 ล้านบาท โดยที่นายชินเป็นหนึ่งในสามของผู้ถือหุ้นใหญ่ ซึ่งก็ประสบความสำเร็จอย่างมาก จากนั้นนายชินจึงได้เริ่มทำกิจการใหม่ ๆ หลายอย่าง เช่น ค้าทองคำ ค้าข้าว และธุรกิจห้างสรรพสินค้า ในปี ค.ศ. 1863 รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะได้รวบรวมกลุ่มโรนินหรือซามูไรไร้นายขึ้นเป็นองค์กรขนาดใหญ่ เพื่อเป็นหน่วยคุ้มกันโชกุนโทะกุงะวะ อิเอโมจิ ในช่วงที่พำนักในนครหลวงเกียวโต คอนโดได้เข้าร่วมในองค์กรนี้ภายใต้ชื่อกลุ่ม "โรชิงุมิ" พร้อมกับฮิจิคะตะ โทะชิโซ ผู้เป็นเพื่อนสนิท และเหล่าสมาชิกของสำนักดาบชิเอคังอีกหลายคน คือ ยะมะนะมิ เคสุเกะ, โอะคิตะ โซจิ, ฮะระดะ ซะโนะสุเกะ, นะงะคุระ ชิมปะจิ, โทโด เฮสุเกะ, และอิโนะอุเอะ เก็มซะบุโร ภายหลังเมื่อคิโยะคะวะ ฮะจิโร ผู้นำกลุ่มโรชิงุมิโดยพฤตินัย ได้เปิดเผยเป้าประสงค์ที่แท้จริงว่าต้องการรวบรวมผู้คนเป็นกำลังสนับสนุนพระจักรพรรดิ คนโด, ฮิจิคะตะ, เซริซะวะ คะโม (อดีตผู้ติดตามของเจ้าแคว้นมิโตะ), และผู้คนอีกจำนวนไม่มาก จึงอยู่ที่เกียวโตและตั้งกลุ่มของตนเองแทนในชื่อกลุ่ม "มิบุโรชิงุมิ" ซึ่งรับคำสั่งโดยตรงในการปฏิบัติงานจากรัฐบาลโชกุน โดยมีมัตซึไดระ คะตะโมะริ ไดเมียวแห่งแคว้นไอสึ เป็นผู้ควบคุมดูแลบุคคลเหล่านี้ กลุ่มมิบุโรชิงุมิได้รับหน้าที่ให้เป็นตำรวจพิเศษรักษาพระนครเกียวโต
Tập đoàn Roshigumi nhận được hỗ trợ tài chính từ chính phủ Tokugawa. Tuy nhiên, Mục tiêu thực sự của Kiyokawa Hajiro, được tiết lộ khi nhóm đến Kyoto, là Tập hợp Ronin để hỗ trợ Hoàng đế đáp lại Mười ba thành viên của nhóm Roshigumi tách ra để thành lập nhóm Shinsengumi. Một số thành viên trung thành với chính phủ Tokugawa rút về Edo và thành lập Shinshogumi (新徴組) dưới sự hỗ trợ của phiên Shonai. Thành lập Trung tâm Điều phối Tình nguyện viên Sóng thần tại Khao Lak, tỉnh Phang Nga vào cuối năm 2004 để giúp đỡ các nạn nhân Trong suốt 3 năm hoạt động, các tình nguyện viên từ khắp nơi trên thế giới đã tham gia vào hoạt động này. nhà, thuyền đánh cá và quỹ khuyến khích nghề nghiệp. Hoạt động giáo dục cho trẻ em bị thiên tai  Đây là dự án đầu tiên của Mirror Foundation. những người đã chia sẻ kinh nghiệm trong công tác khắc phục thảm họa đó là nền tảng quan trọng cho công việc trong lĩnh vực này trong tương lai Nissin Foods là công ty sản xuất mì ăn liền của Nhật Bản. Lấy bối cảnh Nhật Bản vào ngày 4 tháng 9 năm 1948, ngay sau khi Thế chiến thứ hai kết thúc. Với ông Momofuku Ando là người sáng lập. Có một công ty có tên đầu tiên được thành lập. Và mười năm sau, nó sản xuất ra món mì ramen ăn liền đầu tiên, lấy tên Chikin Ramen (Ramen gà). Sau đó, nó mở chi nhánh tại Hoa Kỳ vào năm 1970 với tên Nissin Foods, bán ramen ăn liền với tên gọi "Top Ramen". ", cả mì ăn liền và mì cốc, đều là những đổi mới do Momofuku Ando tạo ra. Nisshin có trụ sở chính tại Yodogawa-ku, tỉnh Osaka. Nó đã chuyển đến vị trí hiện tại kể từ năm 1977 khi tòa nhà mới được hoàn thành. Năm 1939 Minoru thành lập "Viện Hirota" được thành lập một lần nữa để tạo ra các trung tâm bán hàng và truyền bá Yakult khắp các thành phố khác nhau. ở miền Tây Nhật Bản Nhưng lúc đó Nhật Bản đang trong quá trình sẵn sàng chiến đấu. Ngân sách đất nước chi vào việc chế tạo vũ khí, trang thiết bị hơn là vào lương thực, khiến người dân rơi vào tình trạng thiếu lương thực trầm trọng. Vì thế Minoru đã sản xuất Yakult và bán với giá rẻ mà không sợ lỗ. Như vậy con người sẽ có sức khỏe tốt. Trong thời kỳ thịnh vượng nhất Shinsengumi có khoảng 300 thành viên. Nhóm này là nhóm samurai đầu tiên dưới thời Tokugawa. Điều đó cho phép những người thuộc các tầng lớp không phải samurai, chẳng hạn như tầng lớp thương gia và tầng lớp nông dân, gia nhập gia tộc. Hồi đó, Nhật Bản có chế độ đẳng cấp rất khắt khe và việc chuyển từ địa vị thấp lên địa vị cao không phải là điều dễ dàng. Những người tham gia nhóm chủ yếu nhằm mục đích nâng cao đẳng cấp của họ với tư cách là samurai hoặc tham gia chính trị. Tuy nhiên, sẽ không quá khi nói rằng hầu hết các thành viên của Shinsengumi đều không thuộc tầng lớp samurai bị hiểu lầm. Trong số 106 thành viên của Shinsengumi (tổng số vào thời điểm đó là khoảng 302), có 87 samurai, 8 nông dân, 3 thương gia, 3 bác sĩ, 3 linh mục và 2 nghệ nhân trong số họ sinh ra là samurai. trong vai Yamanami Keisuke, Okita Souji, Nagakura Shinpachi và Harada Sanosuke. Minimoni được thành lập lần đầu tiên vào năm 2000 bởi thành viên Morning Musume Mari Yaguchi (矢口真里). Cô ấy nảy ra ý tưởng rằng các thành viên của nhóm nhỏ phải cao không quá 150 cm. Sau đó, Yaguchi hợp tác với Tsuku (つんく), Morning. Nhà soạn nhạc và nhà sản xuất của Musume. Nó đã chọn hai thành viên mới nhất của Morning Musume (vào thời điểm đó), Ai Kago (加護 亜依) và Nozomi Tsuji (辻希美), để trở thành thành viên của Minimoni cùng với chính anh ấy. Và sau một thời gian Bộ ba bắt đầu biểu diễn tại nhiều buổi hòa nhạc khác nhau, sau đó có thêm Mika Teressa Todd (ミカ・タレッサ・トッド), một ca sĩ người Mỹ và là thành viên của nhóm Coconuts (ココナッツ娘。) tham gia với tư cách là một thành viên mới. Làm cho nhóm này tăng lên “Hương vị quốc tế” được bổ sung thêm, và sau đó Tsuku cũng khiến họ trở thành một nhóm ca sĩ trang trọng hơn. Họ đã tạo ra đĩa đơn đầu tiên của mình, "Minimoni Jangkempyo!" (ミニモニ。ジャンケンぴょん!), đĩa đơn sau này đã trở thành đĩa đơn được người nghe yêu thích nhất. Mizuno được thành lập vào năm 1906 tại Osaka. Bởi anh em nhà Mizuno, dẫn đầu bởi Rihashi Mizuno và em trai Riso, những người mở cửa bán các mặt hàng linh tinh kiểu phương Tây. Cho đến năm 1913, công ty bắt đầu sản xuất găng tay bóng chày. Sau đó, vào năm 1933, công ty sản xuất gậy đánh gôn. Năm 1941, công ty đổi tên thành Mizuno Co., Ltd., nhưng vẫn có cơ sở sản xuất tại địa điểm cũ. Nhà máy đầu tiên của Mizuno tại Hoa Kỳ được thành lập tại Los Angeles vào năm 1961, trong thời gian đó Mizuno đi tiên phong trong hoạt động tại Hoa Kỳ. Nó đã tài trợ cho nhiều vận động viên điền kinh như Carl Lewis. Khi Thế chiến thứ hai kết thúc Phải xây dựng và sửa chữa những nơi đổ nát khác nhau. Ông Chin sau đó đã mời 15 người bạn buôn bán khác cùng tham gia thành lập Công ty Mahakit vào năm 1945 với số vốn đăng ký là 1 triệu baht, trong đó ông Chin là một trong ba cổ đông lớn. điều đó đã rất thành công Sau đó, ông Chín bắt đầu kinh doanh nhiều lĩnh vực kinh doanh mới như kinh doanh vàng, kinh doanh gạo và kinh doanh cửa hàng bách hóa. Năm 1863, Mạc phủ Tokugawa hợp nhất Ronin, hay samurai vô chủ, thành một tổ chức lớn. Làm vệ sĩ cho Tướng quân Tokugawa Iemochi trong thời gian ông ở thủ đô Kyoto. Kondo gia nhập tổ chức dưới cái tên "Roshigumi" cùng với người bạn thân Hijikata Toshizo. và một số thành viên của Trường Shieikan, bao gồm Yamanami Keisuke, Okita Souji, Harada Sanosuke, Nagakura Shimpachi, Todo Heisuke và Inoue Gemsaburo sau này trở thành thủ lĩnh trên thực tế của Gia tộc Roshigumi, Kiyokawa Hajiro. Mục đích thực sự của nó được tiết lộ là tập hợp mọi người để hỗ trợ Hoàng đế, Kondo, Hijikata, Serizawa Kamo (cựu tín đồ của Lãnh chúa Mito) và một số người khác. Vì vậy, anh ấy ở lại Kyoto và thành lập nhóm của riêng mình thay vì lấy tên nhóm. "Miburoshigumi" nhận lệnh trực tiếp hoạt động từ Mạc phủ. với Matsudaira Katamori, daimyo của phiên Aizu Chính người đó là người kiểm soát và giám sát những người này. Nhóm Miburoshigumi được giao cho Cảnh sát Thủ đô Kyoto với tư cách là cảnh sát đặc biệt.