อาณาจักรอยุธยาล่มสลายเมื่อไหร่?
Đế chế Ayutthaya sụp đổ khi nào?
พ.ศ. ๒๓๑๐ กองทัพพระเจ้ามังระก็ตีกรุงศรีอยุธยาแตกเป็นเหตุให้อาณาจักรอยุธยาล่มสลาย แต่ไม่นานในปลายปีเดียวกันพระยาตากขุนนางของกรุงศรีอยุธยาก็รวบรวมกองทัพขับไล่กองกำลังของพระเจ้ามังระที่ประจำอยู่ในอยุธยาแตกหนีกลับไปได้ และพระยาตากก็สถาปนาราชวงศ์ใหม่และย้ายเมืองหลวงมายังกรุงธนบุรี พ.ศ. ๒๓๑๐ กองทัพพระเจ้ามังระก็ตีกรุงศรีอยุธยาแตกเป็นเหตุให้อาณาจักรอยุธยาล่มสลาย แต่ไม่นานในปลายปีเดียวกันพระยาตากขุนนางของกรุงศรีอยุธยาก็รวบรวมกองทัพขับไล่กองกำลังของพระเจ้ามังระที่ประจำอยู่ในอยุธยาแตกหนีกลับไปได้ และพระยาตากก็สถาปนาราชวงศ์ใหม่และย้ายเมืองหลวงมายังกรุงธนบุรี การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองหรือ สงครามคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง เป็นความขัดแย้งทางทหารครั้งที่สองระหว่างราชวงศ์โกนบองแห่งพม่า กับราชวงศ์บ้านพลูหลวงแห่งอยุธยา ในการทัพครั้งนี้ กรุงศรีอยุธยาซึ่งเป็นราชธานีคนไทยเกือบสี่ศตวรรษได้เสียแก่พม่าและถึงกาลสิ้นสุดลงไปด้วย เหตุการณ์ได้เกิดขึ้นเมื่อวันอังคาร ขึ้น 9 ค่ำ เดือน 5 ปีกุน ตรงกับวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2310
1767 Quân đội của vua Mangra tấn công Ayutthaya khiến vương quốc Ayutthaya sụp đổ. Nhưng chẳng bao lâu vào cuối năm đó, Phraya Tak, một nhà quý tộc của Ayutthaya, đã tập hợp một đội quân để đánh lui lực lượng của vua Mangra đang đóng quân ở Ayutthaya. và Phraya Tak thành lập một triều đại mới và dời đô về Thonburi. 1767 Quân đội của vua Mangra tấn công Ayutthaya khiến vương quốc Ayutthaya sụp đổ. Nhưng chẳng bao lâu vào cuối năm đó, Phraya Tak, một nhà quý tộc của Ayutthaya, đã tập hợp một đội quân để đánh lui lực lượng của vua Mangra đang đóng quân ở Ayutthaya. và Phraya Tak thành lập một triều đại mới và dời đô về Thonburi. Sự mất mát thứ hai của Ayutthaya? Chiến tranh mất Ayutthaya lần thứ hai Đây là cuộc xung đột quân sự thứ hai giữa triều đại Konbaung của Miến Điện. với triều đại Ban Phlu Luang của Ayutthaya Trong chiến dịch này Ayutthaya, thủ đô của Thái Lan trong gần bốn thế kỷ, rơi vào tay người Miến Điện và cũng đi đến hồi kết. Sự việc xảy ra vào ngày thứ ba, ngày trăng tròn thứ 9 tháng 5 âm lịch, năm Kỷ Hợi, rơi vào ngày 7 tháng 4 năm 1767.
การเสียกรุงครั้งนี้ นอกจากจะส่งผลให้อาณาจักรอยุธยาล่มสลายลงแล้ว ตะนาวศรีตอนใต้ยังได้ตกเป็นของพม่าเป็นการถาวร และเกิดความขัดแย้งระหว่างกลุ่มการเมืองในระดับต่าง ๆ จนแทบนำไปสู่การล่มสลายของรัฐไทย อย่างไรก็ดี พม่าจำต้องถอนกำลังส่วนใหญ่ในอาณาจักรอยุธยาเดิมกลับคืนประเทศไปเมื่อถูกจีนบุกครอง จึงเป็นเหตุให้สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงเถลิงอำนาจและตั้งอาณาจักรของคนไทยใหม่ การที่กรุงศรีอยุธยามีข้าศึกเข้ามาประชิดติดพันก็นับว่าเป็นภัยร้ายแรงอยู่แล้ว ซ้ำยังมาเกิดอัคคีภัยไหม้บ้านเรือนอีก ความอัตคัดขาดแคลนที่มีอยู่เป็นทุนเดิมก็กลับโถมทับทวียิ่งขึ้น ราษฎรต่างก็ได้รับความทุกข์ยากแสนสาหัส บ้านเรือนไหม้ไปกว่า 10,000 หลัง ทำให้ราษฎรไม่มีที่พักอาศัยหลายหมื่นคน เมื่อเห็นว่าราษฎรต้องเผชิญกับความตาย ไร้ที่อยู่ทั้งขาดแคลนอาหาร กำลังใจและกำลังกายก็ถดถอยลง สมเด็จพระเจ้าเอกทัศ จึงเจรจากับพม่าขอเลิกรบ ยอมเป็นเมืองขึ้นต่อพระเจ้าอังวะ แต่แม่ทัพพม่าไม่ยอมเลิก หลังจากบ้านเมืองแตกแยก เพราะการล่มสลายของอาณาจักรอยุธยาแล้ว เมื่อพระเจ้ากรุงธนบุรีได้รวบรวมอาณาจักรเป็นปึกแผ่น พม่าจึงเล็งเห็นว่า ไม่ต้องการให้อาณาจักรสยามเจริญได้อีก จึงต้องมีการรบรากันอยู่บ่อย การเรียกกำลังพลจึงเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง เพื่อป้องกันการหลบหนี พระเจ้ากรุงธนบุรีจึงตรากฎหมายการสักเลกขึ้น โดยไพร่ชายใดอายุถึงกำหนด ต้องสักเลก เพื่อให้สามารถตรวจสอบจำนวนคนได้ และถ้าหากมีการหลบหนีเมื่อใด อาจจะมีโทษถึงประหารชีวิต โดยพระเจ้ากรุงธนบุรีจะเป็นผู้ตัดสินคดีด้วยตัวของพระองค์เอง ส่วนชนชั้นอื่น ๆ ที่เหลือนั้นก็มีโครงสร้างที่คล้ายคลึงกับอยุธยา อย่างไรก็ตาม อาณาจักรอยุธยาสามารถรวบรวมอำนาจบางกลุ่มผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งเดียวกับตนได้สำเร็จ โดยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงใช้กุศโลบายต่าง ๆ ทั้งความสัมพันธ์เครือญาติ การปฏิรูปการปกครองไปจนถึงการใช้กำลังทหาร เพื่อผนวกเอาแคว้นสุโขทัยมาเป็นส่วนหนึ่งของอยุธยา สมัยดังกล่าวยังมีการปกครองที่เป็นปึกแผ่นมากขึ้น กระทั่งการล่มสลายอย่างสิ้นเชิงก็ไม่สามารถทำลายความรู้สึกของผู้คนตามไปด้วยได้ จึงนำไปสู่การเกิดใหม่ของกรุงศรีอยุธยาเป็นกรุงธนบุรีและกรุงรัตนโกสินทร์ หลังจากที่เสียกรุงศรีอยุธยาแล้ว พวกพม่าได้บุกเข้ามายังตัวพระนครในตอนกลางคืน แล้วจุดไฟเผาบ้านเรือนของชาวบ้าน ตลอดจนปราสาทราชมณเทียร ทำให้ไฟไหม้ลุกลามแสงเพลิงสว่างดังกลางวัน เมื่อพม่าเห็นว่าไม่มีผู้ใครมาขัดขวางแล้ว ก็เที่ยวฉกชิงและเก็บรวบรวมทรัพย์จับผู้คนอลหม่านทั่วไปทั้งพระนคร แต่ด้วยเป็นเวลากลางคืน ชาวเมืองจึงหนีรอดไปได้มาก พม่าจับได้ประมาณ 30,000 คน พร้อมทั้งเจ้านายทั้งข้าราชการผู้ใหญ่ผู้น้อย และพระภิกษุสามเณรทั้งหลายที่หนีไม่พ้น พม่าก็จับเอารวมไปคุมไว้ที่ค่ายโพธิ์สามต้น ส่วนผู้คนพลเมืองที่จับได้ก็แจกจ่ายกันไปคุมไว้ตามค่ายของแม่ทัพนายกอง ประมาณปลายพุทธศตวรรษที่ 17 การค้าขายระหว่างอาณาจักรละโว้กับจีนเจริญรุ่งเรืองขึ้น แต่เนื่องจากอยุธยาตั้งอยู่ใกล้ทะเลซึ่งเป็นทำเลที่เหมาะสมกว่า ศูนย์กลางการค้าขายจึงเปลี่ยนจากลพบุรีไปอยู่ที่อยุธยา และเมื่อพระเจ้าอู่ทองสถาปนากรุงศรีอยุธยาขึ้นเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรอยุธยา อาณาจักรละโว้จึงถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอยุธยา เป็นอันสิ้นสุดความเป็นอาณาจักรละโว้ตั้งแต่นั้นมา สายพันธุ์ใหม่นี้เติบโตอย่างง่ายดายและอุดมสมบูรณ์ ทำให้มีผลผลิตส่วนเกินที่สามารถขายต่างประเทศได้ในราคาถูก ฉะนั้น กรุงศรีอยุธยา ซึ่งตั้งอยู่ใต้สุดของที่ราบน้ำท่วมถึง จึงกลายเป็นศูนย์กลางกิจกรรมทางเศรษฐกิจ ภายใต้การอุปถัมภ์ของพระมหากษัตริย์ แรงงานกอร์เวขุดคลองซึ่งจะมีการนำข้าวจากนาไปยังเรือของหลวงเพื่อส่งออกไปยังจีน ในขบวนการนี้ สามเหลี่ยมปากแม่น้ำเจ้าพระยา หาดโคลนระหว่างทะเลและดินแน่นซึ่งถูกมองว่าไม่เหมาะแก่การอยู่อาศัย ถูกถมและเตรียมดินสำหรับเพาะปลูก ตามประเพณี พระมหากษัตริย์มีหน้าที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาเพื่อประสาทพรการปลูกข้าว อาณาจักรพูยอได้ล่มสลายลงเมื่อพระเจ้าแทโซเสด็จสวรรคต หลังจากการถูกพระเจ้าแดมูซิน (พระราชาองค์ที่ 3 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ) สังหารในสงครามระหว่างอาณาจักรพูยอกับอาณาจักรโคกูรยอ ภายหลังต่อมา พระเจ้าแดมูซินไม่ทรงต้องการลบล้างแคว้นพูยอ จึงได้ให้เจ้ายองโพพระอนุชาของพระเจ้าแทโซเสด็จขึ้นครองราชย์ปกครองแคว้นพูยอต่อในฐานะเจ้าประเทศราชของอาณาจักรโคกูรยอ แต่หลังจากเจ้ายองโพสวรรคตไปก็ไม่มีรัชทายาท ทำให้อาณาจักรพูยอล่มสลายและถูกผนวกกลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรโคกูรยอ
Sự mất mát của thành phố lần này Ngoài việc dẫn đến sự sụp đổ của Đế chế Ayutthaya. Nam Tenasserim cũng vĩnh viễn trở thành người Miến Điện. Và đã xảy ra xung đột giữa các nhóm chính trị ở nhiều cấp độ khác nhau, gần như dẫn đến sự sụp đổ của nhà nước Thái Lan. Tuy nhiên, Miến Điện buộc phải rút phần lớn lực lượng ở Vương quốc Ayutthaya cũ và trở về nước khi bị Trung Quốc xâm lược. Kết quả là vua Thonburi lên nắm quyền và thành lập một vương quốc Thái mới. Việc Ayutthaya có kẻ thù tiếp cận và tán tỉnh nó đã được coi là một mối đe dọa nghiêm trọng. Ngoài ra, còn có một trận hỏa hoạn khác thiêu rụi ngôi nhà. Tình trạng nghèo đói, khan hiếm trước đây nay lại trở nên trầm trọng hơn. Người dân đã phải chịu đựng rất nhiều. Hơn 10.000 ngôi nhà bị đốt cháy, khiến hàng chục nghìn người mất nhà cửa. Khi nhìn thấy mọi người đang đối mặt với cái chết Vô gia cư và thiếu lương thực Tinh thần và thể lực sa sút. Đức Vua Ekkathat Vì vậy ông đã thương lượng với người Miến Điện để ngừng chiến đấu. đồng ý trở thành thuộc địa của vua Angwa Nhưng tướng Miến Điện không chịu bỏ cuộc. Sau khi đất nước bị chia cắt vì sự sụp đổ của đế chế Ayutthaya Khi vua Thonburi thống nhất vương quốc Do đó Miến Điện đã thấy rằng Không muốn vương quốc Xiêm thịnh vượng trở lại. Vì vậy phải thường xuyên xảy ra xung đột. Vì vậy việc triệu tập nhân sự là vô cùng quan trọng. để ngăn chặn việc trốn thoát Vua của Thonburi do đó đã ban hành luật xăm mình. Bất kỳ nam thường dân nào ở một độ tuổi nhất định đều phải xăm hình để xác minh số lượng người. Và nếu có một lối thoát bất cứ lúc nào Có thể bị tử hình. Vua Thonburi sẽ tự mình quyết định vụ việc. Các lớp còn lại có cấu trúc tương tự như Ayutthaya. Tuy nhiên, Đế chế Ayutthaya đã có thể tích hợp thành công một số quyền lực vào riêng của mình. Vua Trailokkanat đã sử dụng nhiều chiến lược khác nhau, bao gồm cả quan hệ họ hàng. Cải cách hành chính theo hướng sử dụng vũ lực sáp nhập Sukhothai để trở thành một phần của Ayutthaya Trong thời kỳ này cũng có sự quản lý thống nhất hơn. Cho dù có sụp đổ hoàn toàn cũng không thể phá hủy được tình cảm của con người. Do đó dẫn đến sự tái sinh của Ayutthaya thành Thonburi và Rattanakosin. Sau khi mất Ayutthaya Người Miến Điện xâm chiếm thủ đô trong đêm. Sau đó đốt nhà dân làng. cũng như lâu đài Rajamonthien Làm cho ngọn lửa lan rộng, ngọn lửa tỏa sáng như ban ngày. Khi người Miến Điện thấy không ai ngăn cản họ, Họ đi khắp nơi để trộm cắp, thu thập của cải và bắt người, gây ra tình trạng hỗn loạn chung khắp thủ đô. Nhưng đó là ban đêm. Nhiều cư dân của thành phố đã trốn thoát. Người Miến Điện đã bắt được khoảng 30.000 người, bao gồm cả hoàng gia và các quan chức chính phủ. và tất cả các tu sĩ và người mới không thể trốn thoát Quân Miến bắt được họ và quản lý tại trại Phổ Sầm Tôn. Về phần những công dân bị bắt, họ được phân phát và giam giữ trong trại của các tướng lĩnh. Khoảng cuối thế kỷ 17, thương mại giữa Vương quốc Lawo và Trung Quốc phát triển mạnh mẽ. Nhưng vì Ayutthaya nằm gần biển nên địa điểm này phù hợp hơn. Trung tâm thương mại do đó đã chuyển từ Lopburi sang Ayutthaya. Và khi vua U Thong đã thành lập Ayutthaya làm thủ đô của Vương quốc Ayutthaya. Vương quốc Lavo do đó được sáp nhập vào vương quốc Ayutthaya. Kể từ đó, Vương quốc Lavo không còn tồn tại. Loài mới này phát triển dễ dàng và dồi dào. Điều này dẫn đến sản lượng dư thừa có thể bán ra nước ngoài với giá rẻ. Nó nằm ở cuối phía nam của vùng ngập lũ. Vì vậy, nó đã trở thành một trung tâm hoạt động kinh tế. Dưới sự bảo trợ của nhà vua Công nhân Gorwe đã đào những con kênh để gạo được đưa từ đồng lúa lên tàu hoàng gia để xuất khẩu sang Trung Quốc. Một bãi biển lầy lội giữa biển và đất cứng được coi là không thích hợp để sinh sống. Đất đã được lấp đất và chuẩn bị cho việc trồng trọt. Theo truyền thống, nhà vua có nhiệm vụ thực hiện các nghi lễ tôn giáo để ban phước lành cho việc trồng lúa. Vương quốc Buyeo sụp đổ khi vua Tae So qua đời. Sau khi bị vua Damusin đánh bại (Vị vua thứ 3 của Vương quốc Goguryeo) đã bị giết trong cuộc chiến giữa Vương quốc Buyeo và Vương quốc Goguryeo. Sau đó, Vua Daemusin không muốn xóa sổ Vương quốc Buyeo. Vì vậy, Hoàng tử Yongpo, em trai của vua Taeso, đã lên ngôi để tiếp tục cai trị vùng Buyeo với tư cách là người cai trị vương quốc Goguryeo. Nhưng sau khi Chao Yong Po qua đời, không có người thừa kế ngai vàng. Khiến Vương quốc Buyeo sụp đổ và trở thành một phần của Vương quốc Goguryeo.