หวัง เจิ้งจฺวิน สิ้นพระชนม์ปีใด ?
Vương Chính Quân mất năm nào?
หวัง เจิ้งจฺวิน (Chinese:王政君; pinyin:Wáng Zhèngjūn; 71 ปีก่อนคริสตกาล – ค.ศ. 13) พระนามหลังสิ้นพระชนม์ว่า จักรพรรดินีเซี่ยว-ยฺเหวียน (孝元皇后) เป็นจักรพรรดินีแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตกของจักรวรรดิจีน มีบทบาทสำคัญถึงห้ารัชสมัย คือ รัชสมัยของพระสวามี จักรพรรดิฮั่น-ยฺเหวียน (漢元帝), ของพระโอรส จักรพรรดิฮั่นเฉิง (漢成帝), ของพระโอรสบุญธรรมสองพระองค์ คือ จักรพรรดิฮั่นอาย (汉哀帝) กับจักรพรรดิฮั่นผิง (汉平帝), และของพระปนัดดา (เหลน) บุญธรรม คือ หรูจึอิง (孺子嬰) นำไปสู่การยึดราชสมบัติของหวัง หมั่ง (王莽) ผู้เป็นพระญาติ อันเป็นจุดสิ้นสุดของราชวงศ์ฮั่นตะวันตก
Wang Zhèngjūn (tiếng Trung: 王政君; bính âm: Wáng Zhèngjūn; 71 TCN – 13 SCN) Tên của ông sau khi chết là Hoàng hậu Tiêu Nguyên (孝元皇后) là Hoàng hậu nhà Tây Hán của Đế quốc Trung Hoa. Đóng vai trò quan trọng trong năm triều đại: triều đại của chồng Hoàng đế Hán Nguyên (漢元帝), con trai của ông là Hoàng đế Hán Thành (漢成帝), con trai nuôi của ông, Hoàng đế Hàn Ái (汉哀帝) và Hoàng đế Hàn Bình (汉平帝), và cháu trai của ông (chắt) cháu trai) nhận làm Ru Ziying (孺子嬰), dẫn đến việc người họ hàng của ông là Vương Mang (王莽) chiếm lấy ngai vàng. đánh dấu sự kết thúc của nhà Tây Hán.