โรคพิษสุนัขบ้าพาหะนำโรคคือสุนัขใช่หรือไม่?
Người mang mầm bệnh dại có phải là chó không?
โรคพิษสุนัขบ้าเกิดจากลิสซาไวรัส (lyssavirus) ได้แก่ ไวรัสโรคพิษสุนัขบ้า (rabies virus) และลิสซาไวรัสค้างคาวออสเตรเลีย (Australian bat lyssavirus)[2] โรคพิษสุนัขบ้าแพร่เมื่อสัตว์ที่ติดเชื้อข่วนหรือกัดสัตว์อื่นหรือมนุษย์[1] น้ำลายจากสัตว์ที่ติดเชื้อยังสามารถส่งผ่านโรคพิษสุนัขบ้าได้หากสัมผัสกับตา ปากหรือจมูก[1] ทั่วโลก หมาเป็นสัตว์ที่เกี่ยวข้องมากที่สุด[1] ผู้ป่วยโรคพิษสุนัขบ้ากว่า 99% ในประเทศที่หมามีโรคเป็นปกติเกิดจากหมากัด[5] ในทวีปอเมริกา ค้างคาวกัดเป็นแหล่งที่พบมากที่สุดของการติดเชื้อโรคพิษสุนัขบ้าในมนุษย์ และผู้ป่วยน้อยกว่า 5% มาจากหมา[1][5] สัตว์ฟันแทะติดเชื้อโรคพิษสุนัขบ้าน้อยมาก[5] ไวรัสโรคพิษสุนัขบ้าเดินทางไปสมองโดยตามประสาทส่วนปลาย โรคนี้สามารถวินิจฉัยได้หลังเริ่มแสดงอาการแล้วเท่านั้น[1] โรคพิษสุนัขบ้ายังแพร่ผ่านการสัมผัสหมี สัตว์ฟาร์มเลี้ยง กราวน์ฮ็อก วีเซิลและสัตว์กินเนื้อป่าอื่น อันดับกระต่าย เช่น กระต่ายป่าและกระต่าย และสัตว์ฟันแทะ เช่น ชิปมังก์ เจอร์บิล หนูตะเภา แฮมสเตอร์ หนูหริ่ง หนูและกระรอก แทบไม่พบว่าติดเชื้อด้วยโรคพิษสุนัขบ้าและไม่ทราบว่าส่งผ่านโรคพิษสุนัขบ้าสู่มนุษย์ การกัดจากหนูหริ่ง หนูหรือกระรอกแทบไม่ต้องป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าเพราะสัตว์ฟันแทะเหล่านี้ตรงแบบถูกฆ่าเมื่อเผชิญกับสัตว์ที่เป็นโรคพิษสุนัขบ้าที่ใหญ่กว่า ฉะนั้น จะไม่เป็นพาหะ โอพอสซัมเวอร์จิเนียต้านทานแต่ไม่มีภูมิคุ้มกันต่อโรคพิษสุนัขบ้า
Bệnh dại do lyssavirus gây ra, bao gồm virus dại và lyssavirus ở dơi Úc.[2] Bệnh dại lây lan khi một con vật bị nhiễm bệnh cào hoặc cắn một con vật hoặc con người khác.[1] Nước bọt từ động vật bị nhiễm bệnh cũng có thể truyền bệnh dại nếu tiếp xúc với mắt. Miệng hoặc mũi[1] Trên khắp thế giới, chó là loài động vật thường mắc bệnh nhất.[1] Hơn 99% trường hợp mắc bệnh dại ở các quốc gia bị ảnh hưởng bởi chó thường là do chó cắn.[5] Vết cắn của dơi là nguồn lây bệnh dại phổ biến nhất ở người. và ít hơn 5% trường hợp đến từ chó. [1] [5] Loài gặm nhấm rất hiếm khi bị nhiễm bệnh dại. [5] Virus dại di chuyển đến não bằng cách đi theo các dây thần kinh ngoại biên. Bệnh chỉ có thể được chẩn đoán sau khi các triệu chứng bắt đầu [1]. Bệnh dại cũng lây lan qua tiếp xúc với gấu. Động vật trang trại, chuột chũi, chồn và các động vật ăn thịt hoang dã khác Thứ tự của thỏ như thỏ rừng và thỏ rừng. Và các loài gặm nhấm như sóc chuột, chuột nhảy, chuột lang, chuột đồng, chuột cống, chuột nhắt và sóc hiếm khi bị nhiễm bệnh dại và không được biết là có khả năng truyền bệnh dại sang người. Vết cắn từ chuột Chuột và sóc có ít khả năng bảo vệ khỏi bệnh dại vì những loài gặm nhấm này bị giết khi tiếp xúc với động vật mắc bệnh dại lớn hơn và do đó không phải là loài mang mầm bệnh. Các loài opossums Virginia có khả năng kháng bệnh nhưng không miễn dịch với bệnh dại.