กรดยูริก มีสูตรทางเคมีว่าอย่างไร?
Công thức hóa học của axit uric là gì?
กรดยูริก () เป็นสารประกอบเฮเทอโรไซคลิก (heterocyclic) ที่มีคาร์บอน ไนโตรเจน ออกซิเจน และไฮโดรเจน โดยมีสูตรเคมีเป็น CHNO
มันมีรูปแบบทั้งเป็นไอออนและเกลือที่เรียกว่าเกลือยูเรต (urate) และเกลือกรดยูเรต (acid urate) เช่น ammonium acid urate
กรดยูริกเป็นผลของกระบวนการสลายทางเมแทบอลิซึมของนิวคลีโอไทด์คือพิวรีน (purine) และเป็นองค์ประกอบปกติของปัสสาวะ
การมีกรดยูริกในเลือดสูงอาจทำให้เกิดโรคเกาต์ และสัมพันธ์กับโรคอื่น ๆ รวมทั้งโรคเบาหวาน และนิ่วในไตที่เกิดจาก ammonium acid urate
Axit uric () là một hợp chất dị vòng. Nó có công thức hóa học CHNO. Nó tồn tại dưới dạng cả ion và muối gọi là urate và axit urate, chẳng hạn như axit uric amoni là kết quả của quá trình Nucleotide được chuyển hóa thành purin và là thành phần bình thường của. nước tiểu. Nồng độ axit uric trong máu cao có thể gây ra bệnh gút. và có liên quan đến các bệnh khác, bao gồm cả bệnh tiểu đường. và sỏi thận do axit amoni urat
ในน้ำเลือดมนุษย์ พิสัยอ้างอิงของกรดยูริกปกติจะอยู่ระหว่าง 3.4-7.2 mg/dL (200-430 µmol/L) สำหรับชาย และ 4-6.1 mg/dL (140-360 µmol/L) สำหรับหญิง 
โดย 1 mg/dL จะเท่ากับ 59.48 µmol/L
ความเข้มข้นกรดยูริกในเลือดที่สูงหรือต่ำกว่าพิสัยปกติเป็นอาการที่เรียกว่า ภาวะกรดยูริกเกินในเลือด (hyperuricemia) และภาวะกรดยูริกต่ำในเลือด (hypouricemia)
โดยนัยเดียวกัน กรดยูริกที่สูงหรือต่ำกว่าปกติในปัสสาวะเรียกว่า ภาวะกรดยูริกเกินในปัสสาวะ (hyperuricosuria) และภาวะกรดยูริกต่ำในปัสสาวะ (hypouricosuria)
ระดับกรดยูริกในน้ำลายอาจสัมพันธ์กับระดับกรดในเลือด ระดับความเข้มข้นของกรดยูริก (หรือไอออนไฮโดรเจนยูเรต) ในเลือดมนุษย์อยู่ที่ 25-80 มิลลิกรัม/ลิตร (mg/L) ในชาย และ 15-60 mg/L ในหญิง
บุคคลหนึ่ง ๆ สามารถมีค่ากรดยูริกสูงถึง 96 mg/L โดยไม่มีโรคเกาต์
ในมนุษย์ ไตเป็นตัวกำจัดกรดยูริก 70% ในแต่ละวัน และในมนุษย์ 5-25% ภาวะไตเสื่อมจะทำให้เกิดภาวะกรดยูริกเกินในเลือด
การถ่ายกรดยูริกออกในปัสสาวะอยู่ระหว่าง 250-750 mg ต่อวัน เป็นความเข้มข้น 250-750 มิลลิกรัม/ลิตร (mg/L) ถ้าผลิตปัสสาวะ 1 ลิตรต่อวัน ซึ่งเป็นการละลายที่สูงกว่าการละลายได้ของกรดก็เพราะมันอยู่ในรูปแบบของ acid urate ละลาย การคำนวณดูจะบ่งว่า ในสารละลาย (และในเฟสที่เป็นแก๊ส) รูปแบบที่มีประจุเดียวจะไม่มีไฮโดรเจนบนออกซิเจน และจะไม่มีไฮโดรเจนหนึ่งไม่ว่าจะเป็นบนไนโตรเจนตำแหน่ง 9 หรือบนไนโตรเจนตำแหน่ง 3
เทียบกับกรดยูริกที่ไม่ได้แตกประจุซึ่งจะมีไฮโดรเจนอยู่ที่ไนโตรเจนหมดทั้งสี่ตำแหน่ง
(ในโครงสร้างที่แสดงด้านบนขวา NH ที่บนขวาบนวงแหวนที่มี 6 หน่วยคือ "1" ถ้านับตามเข็มนาฬิกาไปรอบ ๆ วงแหวน "6" ก็คือคาร์บอนแบบคีโทนที่ยอดของวงแหวน
ส่วน NH บนยอดของวงแหวนมี 5 หน่วยนับเป็น "7" เมื่อนับย้อนเข็มนาฬิกาตามวงแหวน NH ด้านล่างก็จะเป็น "9") กรดยูริกเป็นกรดไดพร็อกติก (diprotic acid)
ประเภทหนึ่ง โดยมี p"K" = 5.4 และ p"K" = 10.3
ดังนั้น ในภาวะที่เป็นด่างมากคือมีค่า pH สูง มันจะอยู่ในรูปแบบไอออนยูเรตเต็มตัวและมีประจุสองหน่วย แต่ที่ค่า pH ในระบบชีวภาพ หรือเมื่อมีไอออนไบคาร์บอเนตอยู่ด้วย มันก็อยู่ในรูปแบบไฮโดรเจนยูเรต (hydrogen urate) หรือไอออนกรดยูเรต ซึ่งมีประจุหน่วยเดียว
เนื่องจากการแตกตัวเป็นไอออนโดยประจุที่สองเกิดได้ง่ายมาก เกลือยูเรตแบบเต็มตัวจึงแยกสลายด้วยน้ำเป็นไฮโดรเจนยูเรตที่ค่า pH ประมาณกลาง ๆ
มันเป็นสารประกอบแอโรแมติกเพราะการมี pi bonding ในวงแหวนทั้งสอง กลุ่มอาการเนื้องอกสลาย (Tumor lysis syndrome) เป็นอาการฉุกเฉินที่เป็นผลมาจากมะเร็งเม็ดเลือด ที่ก่อให้เกิดกรดยูริกระดับสูงในเลือด โดยเซลล์เนื้องอกปล่อยสารในเซลล์ออกในเลือด ไม่ว่าจะเกิดเองหรือหลังจากได้เคมีบำบัด
อาการอาจทำให้ไตเสียหายอย่างเฉียบพลันเมื่อกรดยูริกตกผลึกที่ไต
การรักษารวมทั้งการให้น้ำ (hyperhydration) เพื่อทำให้กรดยูริกเจือจางแล้วขับออกทางปัสสาวะ ให้ยา rasburicase เพื่อลดระดับกรดยูริกที่ไม่ละลายในเลือด หรือให้ allopurinol เพื่อห้ามกระบวนการแคแทบอลิซึมของพิวรีนเพื่อไม่ให้เพิ่มระดับกรดยูริก ความอิ่มตัวเกินของปัสสาวะร่วมกับการมีสารประกอบก่อผลึกจะขึ้นอยู่กับค่า pH
ยกตัวอย่างเช่น ที่ pH 7.0 ความละลายได้ของกรดยูริกในปัสสาวะอยู่ที่ 158 มิลลิกรัม/100 มิลลิลิตร 
ถ้าลดค่าเหลือ 5.0 ความละลายได้จะลดลงเหลือน้อยกว่า 8 mg/100 ml
การเกิดนิ่วกรดยูริกจะต้องมีทั้งกรดยูริกเกินในปัสสาวะ (hyperuricosuria) และค่า pH ของปัสสาวะที่ต่ำ 
ภาวะกรดยูริกเกินในปัสสาวะอย่างเดียวไม่สัมพันธ์กับการเกิดนิ่วกรดยูริกถ้าค่า pH ของปัสสาวะเป็นด่าง
ความอิ่มตัวเกินของปัสสาวะจึงเป็นปัจจัยที่จำเป็นแต่ไม่เพียงพอให้เกิดนิ่ว สารตั้งต้นสำหรับลำดับปฏิกิริยาก็คือกรดยูริก (8) ซึ่งสกัดได้จากนิ่วไตในปี 1776 โดยนักเคมีชาวเยอรมัน-สวีเดน คาร์ล วิลเฮล์ม เชเลอ
คือ กรดยูริก (8) จะสร้างปฏิกิริยากับ phosphorus pentachloride (PCl) มีผลเป็น 2,6,8-trichloropurine (10) ซึ่งก็จะแปลงเป็น 2,6-diiodopurine (11) ด้วยไฮโดรเจนไอโอไดด์ (HI) และเกลือ Phosphonium (PHI)
ผลที่ได้จะรีดิวซ์เป็นพิวรีน (1) โดยใช้ผงสังกะสี กรดโครมิก (Chromic acid) เป็นกรดออกโซของโครเมียม มีสูตรทางเคมีคือ HCrO สอดคล้องกับการเพิ่มน้ำหนึ่งโมเลกุลเข้าไปในโครเมียมไตรออกไซด์ สารนี้เป็นพิษอย่างมากเพราะมีไอออนโครเมต สามารถสร้างได้จากการทำปฏิกิริยาโครเมตหรือไดโครเมตกับกรดหรือทำปฏิกิริยาโครเมียม(IV) ออกไซด์กับกรดซัลฟูริก ใช้ในการออกซิไดซ์สารเคมีหลายชนิด เช่นแอลกอฮอล์ และใช้ในการทำโครมิลคลอไรด์ ดังนั้น ในขณะที่กรดอินทรีย์โดยมากจะให้โปรตอน (deprotonated) เนื่องกับการแตกตัวเป็นไอออนของพันธะเคมีไฮโดรเจน-ออกซิเจนที่มีขั้ว
ปกติพร้อมกับการเกิด resonance stabilization โดยมีผลเป็นไอออนคาร์บอกซิเลต
กรดยูริกจะให้โปรตอนจากอะตอมไนโตรเจน และจะใช้หมู่ keto/hydroxy ที่เป็นเทาโทเมอร์
สำหรับถอนอิเล็กตรอนเพื่อเพิ่มค่า p"K"
วงแหวนที่มี 5 หน่วยยังมีหมู่ keto (ในตำแหน่งที่ 8) ล้อมรอบด้วยหมู่อะมิโนทุติยภูมิสองหน่วย (ในตำแหน่ง 7 และ 9)
และการเสียโปรตอนของหน่วยเหล่านี้ที่ค่า pH สูงก็จะสามารถอธิบายค่า p"K" และปฏิกิริยาโดยเป็นกรดไดพร็อกติก
การจัดระเบียบใหม่เป็นเทาโทเมอร์
และ pi-resonance stabilization ในรูปแบบที่คล้ายกัน ก็จะทำให้ไอออนนี้เสถียรโดยระดับหนึ่ง
trong máu người Phạm vi tham chiếu bình thường của axit uric là 3,4-7,2 mg/dL (200-430 µmol/L) đối với nam và 4-6,1 mg/dL (140-360 µmol/L) đối với nữ, với 1 mg/dL tương đương 59,48 µmol/L Nồng độ axit uric trong máu cao hơn hoặc thấp hơn mức bình thường là tình trạng được gọi là tăng axit uric máu. Axit uric dư thừa trong máu (tăng axit uric máu) và axit uric trong máu thấp (hyporicemia) theo nghĩa tương tự Nồng độ axit uric trong nước tiểu cao hay thấp được gọi là tăng axit uric máu. Axit uric dư thừa trong nước tiểu (hyperuricosuria) và axit uric thấp trong nước tiểu (hypouricosuria) Mức độ axit uric trong nước bọt có thể liên quan đến mức độ axit trong máu. Nồng độ axit uric Mức axit uric (hoặc ion hydro urat) trong máu người là 25-80 miligam/lít (mg/L) ở nam và 15-60 mg/L ở nữ. Một người có thể có nồng độ axit uric cao tới 96 mg. /L. Không có bệnh gút Ở người, thận loại bỏ 70% axit uric mỗi ngày và ở người 5-25%. Suy thận gây tăng axit uric máu. Sự bài tiết axit uric qua nước tiểu là từ 250-750 mg mỗi ngày, với nồng độ 250-750 miligam/lít (mg/L). Nếu thải ra 1 lít nước tiểu mỗi ngày thì độ hòa tan cao hơn độ hòa tan. của axit vì nó ở dạng axit urat hòa tan. Các tính toán dường như chỉ ra rằng trong dung dịch (và trong pha khí) dạng hóa trị một không chứa hydro trên oxy. Và sẽ không có hydro ở vị trí nitơ 9 hoặc vị trí nitơ 3, so với axit uric liên kết, có tất cả bốn vị trí hydro. (Trong cấu trúc hiển thị phía trên bên phải, NH trên cùng bên phải trên vòng 6 là "1" nếu đếm theo chiều kim đồng hồ quanh vòng. "6" là carbon xeton ở đầu vòng và NH ở trên vòng là Có 5 đơn vị được tính là "7". Khi đếm ngược chiều kim đồng hồ dọc theo vòng NH phía dưới sẽ thành "9"). Axit uric là một loại axit lưỡng cực, có p"K" = 5,4 và p"K" = 10,3. Do đó, trong điều kiện rất kiềm, pH cao, nó tồn tại hoàn toàn ở dạng ion U. tích điện và có điện tích bằng hai đơn vị, nhưng ở giá trị pH trong hệ thống sinh học hoặc khi có mặt các ion bicarbonate. Nó ở dạng hydro urate (hydrogen urate) hoặc ion urate. có một đơn vị điện tích Điều này là do quá trình ion hóa bởi điện tích thứ hai xảy ra rất dễ dàng. Urate thủy phân hoàn toàn với nước để tạo thành hydro urat ở độ pH xấp xỉ trung tính. Đây là một hợp chất thơm do có liên kết pi ở cả hai vòng. Hội chứng ly giải khối u là một tình trạng khẩn cấp do ung thư máu. gây ra nồng độ axit uric trong máu cao Các tế bào khối u giải phóng các chất nội bào vào máu. Cho dù nó xảy ra một mình hoặc sau khi hóa trị. Tình trạng này có thể gây tổn thương thận cấp tính khi axit uric kết tinh trong thận. Điều trị bao gồm hydrat hóa. (tăng nước) để làm loãng axit uric và bài tiết nó qua nước tiểu, rasburicase được dùng để làm giảm nồng độ axit uric không hòa tan trong máu, hoặc allopurinol được dùng để ngăn chặn quá trình dị hóa purine để không làm tăng nồng độ axit uric. Độ bão hòa của nước tiểu cùng với sự hiện diện của các hợp chất tinh thể phụ thuộc vào độ pH. Ví dụ, ở độ pH 7,0, độ hòa tan của axit uric trong nước tiểu là 158 mg/100 mL. Nếu giá trị giảm xuống 5,0 thì độ hòa tan sẽ giảm xuống. 8 mg/100 ml Để hình thành sỏi axit uric phải có cả axit uric dư thừa trong nước tiểu. (tăng acid uric niệu) và pH nước tiểu thấp Axit uric dư thừa trong nước tiểu không liên quan đến sự hình thành sỏi axit uric nếu độ pH của nước tiểu có tính kiềm. Do đó, sự quá bão hòa của nước tiểu là yếu tố cần nhưng chưa đủ để hình thành sỏi. Chất phản ứng cho chuỗi phản ứng này là axit uric (8), được chiết xuất từ ​​​​sỏi thận vào năm 1776 bởi nhà hóa học người Đức gốc Thụy Điển Carl Wilhelm Schele. Axit uric (8) phản ứng với photpho pentachloride (PCl) cho kết quả là 2,6. 8-trichloropurine (10) sau đó được chuyển thành 2,6-diiodopurine (11) với hydro iodua (HI) và muối Phosphonium (PHI) Kết quả được khử thành purine (1) bằng bột kẽm. Axit cromic (axit cromic) là một axit oxo của crom. Công thức hóa học của nó là HCrO, tương ứng với việc thêm một phân tử nước vào crom trioxide. Chất này có độc tính cao vì có chứa ion cromat. Nó có thể được tạo ra bằng cách phản ứng cromat hoặc dicromat với axit hoặc bằng phản ứng crom(IV) oxit với axit sulfuric. Dùng để oxy hóa nhiều loại hóa chất. chẳng hạn như rượu và được sử dụng để tạo ra chromyl clorua Vì vậy, trong khi hầu hết các axit hữu cơ đều cho proton, (bị khử proton) do sự ion hóa liên kết hóa học hydro-oxy phân cực. Thông thường đi kèm với sự ổn định cộng hưởng. Nó có tác dụng là một ion cacboxylat. Axit uric giải phóng một proton từ nguyên tử nitơ và sử dụng nhóm keto/hydroxy là tautome. Vòng 5 cạnh cũng có nhóm keto (ở vị trí 8) được bao quanh bởi hai nhóm amino thứ cấp (ở vị trí 7 và 9) và mất proton. Điều này ở giá trị pH cao có thể được giải thích bằng giá trị p"K". và phản ứng như axit lưỡng cực. Tái tổ chức Tautomer và ổn định cộng hưởng pi ở định dạng tương tự Nó sẽ ổn định ion này ở một mức độ nhất định.