ราชวงศ์ซ่ง มีกษัตริย์องค์แรกชื่อว่าอะไร?
Vị vua đầu tiên của nhà Tống tên là gì?
จ้าว ควงอิ้น (趙匡胤) ขุนพลแห่งราชวงศ์โจวยุคหลัง (後周) แย่งชิงราชสมบัติจากไฉ จงซฺวิ่น (柴宗訓) ยุวกษัตริย์ราชวงศ์โจว แล้วก่อตั้งราชวงศ์ซ่งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 960 ลูกหลานของเขาขึ้นเป็นจักรพรรดิสืบราชสมบัติต่อมาอีก 17 พระองค์ จึงสิ้นราชวงศ์ซ่ง รวมกษัตริย์ราชวงศ์นี้ทั้งสิ้น 18 พระองค์ แบ่งเป็นจักรพรรดิราชวงศ์ซ่งเหนือ 9 พระองค์ และซ่งใต้อีก 9 พระองค์ ทุกพระองค์ใช้ชื่อสกุลว่า "จ้าว" (趙) จ้าว ยฺหวิน เป็นทายาทรุ่นที่สิบของจ้าว ควงอิ้น ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ซ่งขึ้นเมื่อกว่า 250 ปีก่อน เดิมจ้าว ยฺหวิน มีชื่อตัวว่า "จ้าว ยฺหวี-จฺวี่" (趙與莒) เมื่อเด็กอาศัยอยู่ในเช่าซิง (紹興), เจ้อเจียง (浙江) วันหนึ่งฝนตก จ้าว ยฺหวี-จฺวี่ ไปหลบฝนใต้สะพาน ยืนตัวสั่นอยู่ข้างหยู เทียนซี (余天錫) ขุนนางที่ฉื่อ หมี-ยฺเหวี่ยน อัครมหาเสนาบดี (丞相) ส่งมาตามหาผู้สืบราชบัลลังก์ เพราะรัชทายาทเพิ่งสิ้นพระชนม์ เมื่อทราบว่า เด็กที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เป็นใคร หยู เทียนซี ก็รีบกลับไปรายงานฉื่อ หมี-ยฺเหวี่ยน และฉื่อ หมี-ยฺเหวี่ยน เห็นสมควรให้จ้าว ยฺหวี-จฺวี่ ขึ้นเป็นรัชทายาทคนใหม่ เมื่อเป็นรัชทายาทแล้ว จ้าว ยฺหวี-จฺวี่ เปลี่ยนชื่อตัวเป็น "จ้าว กุ้ยเฉิง" (趙貴誠) ต่อมาใน ค.ศ. 1224 จักรพรรดิซ่งหนิงจงสิ้นพระชนม์ พระนางหยางไท่โฮ่ว มเหสีของซ่งหนิงจง ก็ยกจ้าว กุ้ยเฉิง ขึ้นสืบราชสมบัติต่อ และจ้าว กุ้ยเฉิง เปลี่ยนชื่อตัวอีกครั้งเป็น "จ้าว ยฺหวิน"
Zhao Kuangyin (趙匡胤), một vị tướng của nhà Chu sau này (後周), đã soán ngôi từ Cai Zhongxun (柴宗訓), một vị vua trẻ của nhà Chu. Sau đó thành lập nhà Tống vào năm 960 sau Công nguyên. Con cháu của ông trở thành hoàng đế và kế vị thêm 17 hoàng đế khác, từ đó kết thúc nhà Tống. Tổng cộng có 18 vị hoàng đế của triều đại này, được chia thành 9 vị hoàng đế Bắc Tống và 9 vị hoàng đế Nam Tống. Tất cả đều lấy họ "Triệu" (趙). Zhao Yun là hậu duệ thế hệ thứ mười của Zhao Kuangyin, người sáng lập nhà Tống hơn 250 năm trước, Zhao Yun ban đầu được đặt tên là "Zhao Yu-ju" (趙與莒) khi còn nhỏ. (紹興), Chiết Giang (浙江), vào một ngày mưa, Zhao Yu-ju đi trú mưa dưới gầm cầu. Đứng run rẩy bên cạnh Yu Tianxi (余天錫), một nhà quý tộc nổi tiếng. Mi-yuan Đại Chưởng ấn (丞相) được cử đi tìm người kế vị ngai vàng. Bởi vì Thái tử vừa mới băng hà nên khi biết đứa trẻ đứng bên cạnh mình là ai, Ngọc Thiên Tích vội vàng quay về bẩm báo với Thạch. Mi-Yuan và Shi Mi-Yuan Việc Zhao Yu-ju trở thành người thừa kế ngai vàng mới được cho là phù hợp. Khi trở thành người thừa kế ngai vàng, Zhao Yu-Ju đổi tên thành "Zhao Guichen" (趙貴誠). Sau đó, vào năm 1224, Hoàng đế Song Ningzong qua đời. Hoàng hậu Dương Thái Hậu Phối ngẫu của Song Ningzong đã nuôi Zhao Gui Cheng lên kế vị ngai vàng, và Zhao Gui Cheng lại đổi tên thành "Zhao Yun".
กษัตริย์คนแรกของประเทศซาอุดีอาระเบียชื่อสมเด็จพระราชาธิบดีฟัยศ็อล บิน อับดัลอะซีซ อาล ซะอูด  ส่วนสมเด็จพระราชาธิบดีคอลิด บิน อับดัลอะซีซ อาล ซะอูด ทายาทของเขาไม่ใช้ชื่อนี้ แต่หลังจากนั้นสมเด็จพระราชาธิบดีฟะฮด์ บิน อับดัลอะซีซ อาล ซะอูดได้ใช่ชื่อนั่นใหม่พร้อมกับคำว่า "สมเด็จ" สมเด็จพระราชาธิบดีซัลมาน บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด กษัตริย์คนปัจจุบันได้ใช้ชื่อเดียวกันหลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอห์ บิน อับดัลอะซิซ อาล สะอูด เมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ.2015 พระบรมเชษฐขัตติยสุริยวงศา มีพระนามเดิมว่า เจ้าองค์คำ เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 2 แห่งราชอาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง ต่อจาก เจ้ากิ่งกิสราช พระองค์มีนามแรกประสูติว่า หม่อมน้อย เป็นโอรสใน เจ้าอินทกุมาร เชื้อสายกษัตริย์เมืองเชียงรุ้ง กับ หม่อมคำแล เมื่อแรกพระบิดาของพระองค์ทรงลี้ภัยสงครามลงมาขอพึ่งพระบรมโพธิสมภารใน พระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราชมหาราช ที่อณาจักรล้านช้าง 
เมื่อ เจ้ากิ่งกิสราช สวรรคตลง เจ้ากิ่งกิสราช ไม่มีพระโอรสสืบบัลลังค์ อันจะมีแต่พระธิดา 2 องค์ เหล่าบรรดาขุนนาได้อัญเชิญพระองค์ขึ้นครองราช และให้ เจ้านางแทนสาว เจ้านางแทนคำ ขึ้นเป็นเทวี คู่กับพระองค์ แต่เมื่อเจ้าอินทโฉมอยู่ทราบข่าวการสวรรคตของ เจ้ากิ่งกิสราช จึงได้รวบรวมไพล่พลลงมาตีเอาเมืองคืน เจ้าองค์คำ เห็นว่าสู้ไม่ได้จึงได้จึงได้พาบริวาลส่วนหนึ่งเดินทางหนีไปผนวชอยู่ที่วัดช้างเผือกในเมืองเชียงใหม่ ฟาโรห์ซิฟต้าห์ เป็นฟาโรห์อียิปต์โบราณผู้ปกครองที่เจ็ดและครั้งสุดท้ายของราชวงศ์ที่ 6 นักวิชาการบางคนอาจจำแนกเป็นกษัตริย์คนแรกของรวม 7 และ 8 ราชวงศ์ได้ ในฐานะกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่ 6 ฟาโรห์ซิฟต้าห์ได้รับการยกย่องว่าเป็นนักมวยอียิปต์ผู้เป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของยุคราชอาณาจักร ฟาโรห์ซิพต้าห์มีความสุขในรัชสมัยสั้น ๆ ในช่วงต้นศตวรรษที่ 22 ก่อนคริสตศักราชในช่วงเวลาที่อำนาจของฟาโรห์กำลังพังทลายลงและชาวนาที่ราบสูงในท้องถิ่นกำลังลุกขึ้น แม้ว่าเขาจะเป็นผู้ชายที่นามว่า ซิพต้าห์ มักเป็นคนเดียวกับผู้ปกครองหญิงในนามว่า นิโตคริส ท้าวซายคำ () ทรงเป็นกษัตริย์พระองค์ที่ 13ในราชวงศ์มังราย แห่งอาณาจักรล้านนา ทรงครองราชย์ในปี พ.ศ. 2081 - 2086 รวมระยะเวลา 5 ปี พระองค์ทรงยึดอำนาจจากพระญาเมืองเกษเกล้า ซึ่งเป็นพระราชบิดาของพระองค์ เมื่อพระองค์ครองราชย์ได้แค่ 5 ปี พระองค์ก็ถูกปลงพระชนม์เนื่องจากพระองค์ไม่อยู่ในทศพิธราชธรรม และเหล่าขุนนางก็อัญเชิญพระญาเมืองเกษเกล้าขึ้นครองต่อ ในสมัยของท้าวซายคำนี้ มีเหตุความวุ่นวายมากมาย เกิดการจลาจล และขุนนางต่างๆแยกออกเป็นกลุ่มๆ ต่อสู้ช่วงชิงอำนาจกัน พระบรมเชษฐขัตติยสุริยวงศา มีพระนามเดิมว่า เจ้าองค์คำ เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 2 แห่งราชอาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง ต่อจาก เจ้ากิ่งกิสราช พระองค์มีนามแรกประสูติว่า หม่อมน้อย เป็นโอรสใน เจ้าอินทกุมาร เจ้าเมืองศรีฟ้าวาหะหัวขาวเชื้อสายกษัตริย์เมืองเชียงรุ้ง กับ หม่อมคำแล เมื่อแรกพระบิดาของพระองค์ทรงลี้ภัยสงครามลงมาขอพึ่งพระบรมโพธิสมภารใน พระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราชมหาราช ที่อณาจักรล้านช้าง 
เมื่อ เจ้ากิ่งกิสราช สวรรคตลง เจ้ากิ่งกิสราช ไม่มีพระโอรสสืบบัลลังค์ อันจะมีแต่พระธิดา 2 องค์ เหล่าบรรดาขุนนาได้อัญเชิญพระองค์ขึ้นครองราช และให้ เจ้านางแทนสาว เจ้านางแทนคำ ขึ้นเป็นเทวี คู่กับพระองค์ แต่เมือ เจ้าอินทโฉม ซึ่งตอนนั้นครองเมืองเชียงขอมอยู่ทราบข่าวการสวรรคตของ เจ้ากิ่งกิสราช จึงได้รวบรวมไพล่พลลงมาตีเอาเมืองคืน เจ้าองค์คำ เห็นว่าสู้ไม่ได้จึงได้จึงได้พาบริวาลส่วนหนึ่งเดินทางหนีไปผนวชอยู่ที่วัดช้างเผือกในเมืองเชียงใหม่ มีพระนามเดิมว่า อ้ายซินเจี๋ยว์หลอ ฝูหลิน (爱新觉罗福临) ซึ่งเป็นพระโอรสคนที่ 9 ของหวงไท่จี๋ ทรงขึ้นครองราชย์เพียงพระชนมพรรษา 6 ขวบ ในปี พ.ศ. 2186 (ค.ศ. 1643) หลังการสวรรคตของจักรพรรดิหวงไถจี๋ พระราชบิดา และเซี่ยวจวงก็เลื่อนศักดิ์ขึ้นมาเป็นไทเฮา โดยมีตัวเอ่อกุ่นที่มีศักดิ์เป็นพระปิตุลาเป็นผู้สำเร็จราชการ (摄政王) และมีเจิ้งชินหวัง (郑亲王) คอยให้การช่วยเหลือ ตั่วเอ่อกุ่นได้พยายามยึดกุมอำนาจปกครองอันแท้จริงเอาไว้ อีกทั้งยังตั้งตนเองเป็นพระราชบิดา ควบคุมกองทัพกองธงไว้ถึง 3 กองธง ในขณะที่ฮ่องเต้ปกครองอยู่เพียง 2 กองธง พระองค์ต้องอยู่ใต้การสำเร็จราชการแผ่นดินของตั่วเอ่อกุ่น พระอนุชาต่างพระมารดาของพระราชบิดา ซึ่งตั่วเอ่อกุ่นนับว่าเป็นบุคคลที่มีอิทธิพลอย่างมาก อีกทั้งยังมีสิทธิ์ที่จะได้ขึ้นครองราชย์อีกด้วย ตั่วเอ่อกุ่นได้กระทำการหลายอย่างที่จะไม่ให้พระองค์เจริญชันษามาด้วยความปรีชาสามารถ เช่น ไม่สนับสนุนให้ทรงเล่าเรียน เป็นต้น แต่ทว่า อำนาจของตั่วเอ่อกุ่นก็ถูกคานจากพระนางเสี้ยวจวงไทเฮา (孝庄太后)พระมารดา กระทั่งปีค.ศ.1650 เมื่อตัวเอ่อกุ่นเสียชีวิตลง ซุ่นจื้อที่เริ่มหลุดจากการเป็นหุ่นเชิด ได้ประกาศราชโองการยกเลิกตำแหน่ง บรรดาศักดิ์ และริบทรัพย์ทั้งหมดของตัวเอ่อกุ่นเป็นการลงโทษในข้อหาใช้อำนาจบาตรใหญ่ในขณะที่มีชีวิตอยู่ นอกจากนั้นยังลือกันว่ามีการขุดศพของตัวเอ่อกุ่นขึ้นมาทำการตีด้วยไม้และโบยด้วยแส้อีกด้วย ตามพงศาวดารราชวงศ์เหลียง ฮุนเตียนมีบุตรผู้หนึ่ง ทำหน้าที่ดูแลเมืองเจ็ดเมือง ในบรรดาเสด็จที่เสวยราชต่อ ๆ กันมา มีเสด็จองค์หนึ่งชื่อว่า “ฮุนปางฮวง” เสด็จองค์นี้ได้ใช้กลอุบายต่าง ๆ ทำให้เมืองทั้งหลายแตกสามัคคีแล้วยกทัพไปปราบได้ทั้งหมด จากนั้นก็ได้ให้ลูกหลานของตนไปดูแลเมืองเหล่านั้น ฮุนปางฮวงทิวงคตเมื่อมีอายุได้ ๙๐ ปี บุตรคนที่ ๒ ชื่อปานปานได้ขึ้นครองราชย์ แต่พระองค์ได้มอบกิจการทั้งหลายให้แม่ทัพฟานเจมันดูแลรับผิดชอบ ปานปานเสวยราชได้ ๓ ปีก็สุรคตไป ประชาราษฎร์พร้อมใจกันให้ฟานเจมันขึ้นเสวยราช กษัตริย์องค์นี้มีความกล้าหาญ ทรงยกทัพไปตีเมืองต่าง ๆ มาเป็นเมืองขึ้นได้จำนวนมาก พระองค์ทรงประกาศว่าตนเองคือมหาราชแห่งฟูนัน ต่อมาทรงให้ต่อสำเภาข้ามทะเลไปตีเมืองอื่น ๆ ได้มากกว่า ๑๐ เมือง ในจำนนนี้มีนครคีวตูคุน เกียวเฉ และเตียนสุน พระองค์ได้ขยายดินแดนออกไป ๕,๐๐๐ – ๖,๐๐๐ ลี้ นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าฟานเจมันนี้คือพระศรีมาระที่มีชื่ออยู่ในศิลาจารึกวูกัญ ที่พบในจังหวัดญาตราง ประเทศเวียดนามในปัจจุบัน ซึ่งแต่เดิมมีความสับสนว่าเป็นกษัตริย์ของจามปา แต่ต่อมาในปี ค.ศ. ๑๙๗๑ Louis Finot ได้พิสูจน์ว่าเป็นรัฐเพื่อนบ้านของอาณาจักรพนม เอกสารจีนได้กล่าวว่าฟานเจมันได้เสวยทิวงคตไปขณะยกทัพไปตีรัฐคีวลีน (กำแพงเพชร) ซึ่งยอร์จ เซเดสว่าตรงกับสุวรรณภูมิ (แผ่นดินทองในอรรถบทบาลี) หรือสุวรรณกุฎย (กำแพงเพชรในอรรถบทสันสกฤต อยู่ทางใต้ของพม่าหรือเหนือแหลมมาลายู) ตอนประชวรนั้นทรงส่งราชบุตรชื่อคินเจงให้ไปเสวยราชแทนพระองค์ ตอนนั้นหลานของพระองค์ชื่อฉาน ซึ่งเป็นลูกของพี่สาวของพระองค์ ได้คุมทัพ ๒,๐๐๐ ทำการแย่งชิงราชสมบัติและประหารรัชทายาทไป ในตอนที่ฟานาเจมันทิวงคตไปนั้น มีบุตรอีกคนหนึ่งที่ยังไม่หย่านมชื่อฉาง อาศัยอยู่ในหมู่ประชาชนทั่วไป เมื่อมีอายุได้ ๒๐ ปี ก็นำสมัครพรรคพวกเข้าไปฆ่าฉานได้สำเร็จ แต่แม่ทัพของฉานชื่อฟานซียุนได้ฆ่าฉางแล้วขึ้นเสวยราชแทน พระองค์ทรงบัญชาให้ก่อสร้างสถานที่สำหรับพักผ่อนต่าง ๆ ตอนเช้าและเที่ยงพระองค์ทรงประทานการตัดสินความ ๓ - ๔ คดี ประชาชนและชาวต่างชาติได้นำของถวาย เช่น กล้วย อ้อย เต่า นก ฯลฯ พระไกรสรราช (สิงห์) เจ้าเมืองหนองสูงองค์แรก เถิงแก่กรรมในปี พ.ศ. ๒๔๒๐ สิริรวมเวลาปกครองเมืองหนองสูง ๓๕ ปี ต่อมาเจ้าอุปฮาด (ลุน) หรือท้าวสีสุวอ เจ้านายในคณะอาญาสี่เมืองหนองสูงผู้เป็นพระอนุชาได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ ให้เป็นที่ พระไกรสรราช เจ้าเมืองหนองสูงองค์ที่ ๒ แทน ตระกูลเจ้านายเมืองหนองสูงได้ปกครองบ้านเมืองในตำแหน่งเจ้าเมืองสืบต่อมารวมทั้งหมด ๓ องค์ องค์สุดท้ายคือ พระไกรสรราช (ราชอาต) และปกครองเมืองหนองสูงในฐานะผู้รักษาราชการแทนเจ้าเมืองได้อีก ๓ ท่าน ได้แก่ หลวงอำนาจณรงค์ (บุศย์) หลวงทรงฤทธิรอน (เสือ) และหลวงชะนาจอาจวิชัย (ตาอุปฮาต) รวมมีผู้ปกครองเมืองหนองสูงทั้งหมด ๖ คนพระอนุสาวรีย์พระไกรสรราช (สิงห์) แห่งที่ ๑ ตั้งอยู่ ณ บ้านหนองสูง หมู่ที่ ๓ บริเวณริมน้ำหนองสูงใกล้กับวัดไตรภูมิ ตำบลหนองสูง อำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร สร้างเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๓๗ แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๔๐ โดยความร่วมมือของอาจารย์บุญสงค์ แสนโคตร อาจารย์เข็ม จันปุ่ม อาจารย์จันหมี กลางประพันธ์ อาจารย์ทองไม จันทร์เต็ม อาจารย์เสมอ รอบรู้ อาจารย์ประยงค์ แสนสุข และชาวภูไทเมืองหนองสูงหลายท่าน องค์พระอนุสาวรีย์แกะสลักจากหิน พระหัตถ์ซ้ายทรงพระขรรค์หรือดาบยศ พระหัตถ์ขวายกขึ้นทรงบั้งจุ้มบรรจุดวงจุ้มหรือตราตั้งเจ้าเมือง ท่วงท่าประทับยืนเหนือแท่นแอวขัน นายโกเวช กลางประพันธ์ เจ้าหน้าที่สำนักงานวัฒนธรรมอำเภอหนองสูงกล่าวว่า คณะผู้ก่อสร้างพระอนุสาวรีย์ได้สืบค้นข้อมูลรูปร่างและบุคลิกลักษณะของพระองค์จากทายาทบุตรหลานของพระองค์ จากนั้นจึงให้หมอพราหมณ์จากกรุงเทพมหานครจัดพิธีเสี่ยงทายภาพเพื่อนำมาสร้างพระอนุสาวรีย์ พร้อมประกอบพิธีพราหมณ์สมโภช ๓ วัน ๓ คืน เจ้า ควงอิ้น ได้ชื่อว่า พระเจ้าซ่งไท่จู่ ได้พัฒนาเศรษฐกิจและสังคมขึ้นมาใหม่ แต่กลับตัดทอนอำนาจทางการทหาร ของแม่ทัพ เนื่องจากความระแวง กลัวจะยึดอำนาจ ทำให้การทหารอ่อนแอ อย่างไรก็ดี ในราชวงศ์นี้ ศิลปกรรมและวัฒนธรรมรุ่งเรืองมาก การศึกษาของประชาชนดีขึ้น และเปาบุ้นจิ้น ก็ได้มาเกิดในยุคในสมัยของจักรพรรดิซ่งเหรินจง ซึ่งเป็นยุคที่ฮ่องเต้อ่อนแอ อำนาจอยู่ในมือพวกกังฉิน ท่านตัดสินคดีอย่างยุติธรรม และเด็ดขาด ไม่เกรงหน้าอินทร์หน้าพรหมใดๆ จนเป็นที่เลื่องลือมาถึงปัจจุบัน
Vị vua đầu tiên của Ả Rập Saudi được mệnh danh là Vua Faisal bin Abdalaziz Al Saud. Người kế vị ông, Vua Khalid bin Abdalaziz Al Saud, không sử dụng tên này. Nhưng sau đó, Quốc vương Fahd bin Abdulaziz Al Saud đã lấy tên mới cùng với từ "Bệ hạ". Quốc vương Salman bin Abdulaziz Al Saud. Tên hiện tại được lấy cùng tên sau cái chết của Quốc vương Abdullah bin Abdulaziz Al Saud vào ngày 23 tháng 1 năm 2015. Phra Borommachetkhattiyasuriyawongsa Tên ban đầu của ông là Chao Ong Kham, và ông là vị vua thứ hai của Vương quốc Lan Xang ở Luang Prabang, sau Chao Kingkisrat. Tên khai sinh của ông là Mom Noi, con trai của Hoàng tử Inthakuman. Dòng dõi của vua Chiang Rung và Mom Kamlae. Khi cha ông lần đầu chạy trốn khỏi chiến tranh, ông đã xuống cầu cứu Đức vua. Vua Suriyawongsathamikarat Đại đế Ở Vương quốc Lan Xang, khi vua Kisarat qua đời, vua Kisarat Không có con trai nối ngôi. Chỉ có hai con gái, các khunnas mời ông lên ngôi trị vì và có Chao Nang Tan Sao, Chao Nang Tan Kham, trở thành nữ thần bên cạnh ông. Nhưng khi hoàng tử Inthachom có ​​mặt và nghe tin ông qua đời Vua Kisarath Vì vậy ông đã tập hợp quân tấn công và chiếm lại thành phố. Chao Ongkham thấy mình không thể chiến đấu nên mang theo một số đệ tử của mình và trốn đi xuất gia tại Wat Chang Phueak ở Chiang Mai. Pharaoh Siftah Siftah là một pharaoh Ai Cập cổ đại, người cai trị thứ bảy và cuối cùng của triều đại thứ 6. Một số học giả xếp ông là vị vua đầu tiên của cả hai triều đại thứ 7 và thứ 8. Là vị vua cuối cùng của vương triều thứ 6, Pharaoh Siftah được ghi nhận. một võ sĩ người Ai Cập là vị vua cuối cùng của kỷ nguyên vương quốc Pharaoh Ziptah có một triều đại ngắn ngủi vào đầu thế kỷ 22 trước Công nguyên, vào thời điểm quyền lực của pharaoh đang suy yếu và nông dân vùng cao địa phương đang nổi lên. Mặc dù là nam giới nhưng cái tên Ziptah thường giống với nữ cai trị tên là Nitochris. Thao Sai Kham () là vị vua đầu tiên. 13 vào triều đại Mangrai của Vương quốc Lanna Ông trị vì từ năm 1538 - 1543 tổng cộng 5 năm. Ông nắm quyền từ tay Hoàng tử Muang Kaseklao. cha anh ấy là ai Khi mới trị vì được 5 năm, ông đã bị ám sát vì không tuân theo Pháp Dassabhidhara. và các quý tộc mời Hoàng tử Muang Kaseklao lên trị vì. Vào thời Thảo Sai Khảm này Có rất nhiều tình trạng hỗn loạn, bạo loạn và nhiều quý tộc chia thành nhiều nhóm. Đấu tranh giành quyền lực Phra Borommachetkhattiyasuriyawongsa Tên ban đầu của ông là Chao Ong Kham, và ông là vị vua thứ hai của Vương quốc Lan Xang ở Luang Prabang, sau Chao Kingkisrat. Tên khai sinh của ông là Mom Noi, con trai của Hoàng tử Inthakuman. Người cai trị đầu trắng của Sri Fa Waha, hậu duệ của vua Chiang Rung, và Mom Kam Lae, khi cha ông lần đầu chạy trốn chiến tranh để cầu xin sự giúp đỡ từ Đức vua Bệ Hạ. Vua Suriyawongsathamikarat Đại đế Ở Vương quốc Lan Xang, khi vua Kisarat qua đời, vua Kisarat Không có con trai nối ngôi. Sẽ chỉ có 2 người con gái được các khunnas mời lên trị vì và có Chao Nang Tan Sao, Chao Nang Tan Kham, trở thành nữ thần bên cạnh ông. Nhưng khi Chao Inthachom, người đang cai trị Chiang Khom lúc bấy giờ, biết được. cái chết của Vua Kisarath Vì vậy ông đã tập hợp quân tấn công và chiếm lại thành phố. Chao Ongkham thấy mình không thể chiến đấu nên mang theo một số đệ tử của mình và trốn đi xuất gia tại Wat Chang Phueak ở Chiang Mai. Tên ban đầu của anh ấy là Ai Xin Jiao Luo Fulin (爱新觉罗福临), con trai thứ chín của Hoàng Thái Cực, lên ngôi lúc 6 tuổi vào năm 1643 sau khi Hoàng đế Hoàng Thái Cực qua đời, cha của ông, Tiêu Trang đã lên làm quan Thái Hào. Với Er Kun, người có danh hiệu Ông nội, làm nhiếp chính (摄政王) và Zheng Qin Wang (郑亲王) đang chờ giúp đỡ. Thác Bạt Khôn đã cố gắng giành lấy quyền lực thống trị thực sự. Ông cũng tự phong mình làm cha hoàng gia. Ông chỉ huy 3 quân cờ, trong khi hoàng đế chỉ kiểm soát 2 quân cờ. Ông nằm dưới quyền nhiếp chính của Thác Nhĩ Khôn. Em trai của mẹ của bố Thác Bạt Nhĩ Khôn được đánh giá là người có sức ảnh hưởng lớn. Anh ta cũng có quyền lên ngôi. Thác Er Kun đã làm nhiều điều để ngăn cản Hoàng thượng lớn lên khôn ngoan, chẳng hạn như không khuyến khích ngài học hành, v.v. Tuy nhiên, quyền lực của Thác Er Kun đã bị Hoàng hậu Xiao Zhuang Tai Hao chặn lại. (孝庄太后) Thái hậu Cho đến năm 1650 Khi Tuer Kun qua đời Tôn Tử, người bắt đầu thoát khỏi con rối Công bố chiếu chỉ tước bỏ chức vụ, tước vị và tịch thu toàn bộ tài sản của Tuer Kun như một hình phạt cho việc ông đã bố thí rất nhiều khi ông còn sống. Còn có lời đồn rằng xác của Er Kun đã bị đào lên và đánh bằng gậy và bị đánh bằng roi. Theo Biên niên sử nhà Lương Hồn Thiên có một đứa con trai. Chịu trách nhiệm giám sát bảy thành phố Trong số các vị vua kế vị có một vị vua tên là "Hun Pang Huang". Vị vua này đã dùng nhiều thủ đoạn khác nhau để khiến các thành phố thống nhất rồi dấy quân chinh phục tất cả. Sau đó, ông sai con cháu mình đến trông coi các thành đó. Hun Pang Huang Tiwangkot đã 90 tuổi, con trai thứ hai của ông là Pan Pan lên ngôi. Nhưng ông giao phó mọi việc cho tướng Van Geman phụ trách. Pan Pan trị vì được 3 năm thì Surakhot băng hà. Vị vua này thật can đảm. Ông đã huy động quân đội của mình tấn công nhiều thành phố khác nhau và trở thành một số lượng lớn các thành phố. Ông tự xưng là Đại vương Phù Nam. Sau này, ông cho tàu vượt biển tấn công hơn 10 thành phố khác, trong đó có các thành phố Kiotukun, Qiaoche, Tiensun. Ông đã mở rộng lãnh thổ của mình lên 5.000 - 6.000 li. Các nhà sử học cho rằng Phan Jeman này có tên là Sri Mara. có trong bản khắc trên đá Vukhan. Tìm thấy ở tỉnh Nha Trang Việt Nam ngày nay Ban đầu có sự nhầm lẫn về vua Champa, nhưng sau đó vào năm 1971 Louis Finot đã chứng tỏ mình là một quốc gia láng giềng của Vương quốc Phnom. Các tài liệu của Trung Quốc cho rằng Fan Jeman đã cưỡi núi khi hành quân tấn công bang Keelin (Kamphaeng Phet), mà George Cedes cho rằng tương ứng với Suvarnabhumi. (Vùng đất vàng trong Bình luận tiếng Pali) hoặc Suwannakutya (Kamphaeng Phet trong văn bản tiếng Phạn Nó nằm ở phía nam Miến Điện hoặc phía bắc bán đảo Mã Lai.) Khi bị bệnh, ông đã cử con trai Kinjeng lên nối ngôi thay ông. Lúc đó cháu trai ông tên là Shan. là con trai của chị gái ông, chỉ huy đội quân 2.000 người, soán ngôi và xử tử người thừa kế ngai vàng. Khi Phanageman tới chùa Còn có một đứa con trai khác chưa cai sữa tên là Chang. sống giữa công chúng Khi anh 20 tuổi, anh đã thành công dẫn dắt những người theo mình giết Shan. Nhưng một vị tướng người Shan tên là Fan Xiyun đã giết Chang và lên ngôi vua thay ông. Ông ra lệnh xây dựng nhiều nơi để nghỉ ngơi, buổi sáng và buổi trưa, ông xét xử 3-4 trường hợp Công dân và người nước ngoài mang lễ vật như chuối, mía, rùa, chim v.v. Phra Kraisornrat (Singha), người cai trị đầu tiên của Nong Sung. Teng qua đời vào năm 1877, tổng thời gian cai trị thành phố Nong Sung là 35 năm. Sau này, Chao Uphad (Lun) hay Thao Si Suwo. Hoàng tử của Tứ Tội Nong Sung, em trai của ông, đã nhận được ân sủng của hoàng gia khi bổ nhiệm Phra Kraisornrat, người cai trị thứ hai của Nong Sung, thay thế ông. Gia đình các hoàng tử của Nong Sung cai trị đất nước làm thống đốc. tổng cộng thành công tới 3. Người cuối cùng là Phra Kraisornrat (Raja-at) và cai trị Muang Nong Sung với tư cách là quyền thống đốc của 3 thống đốc khác: Luang Amnat Narong (Xe buýt), Luang Songritthiron (Suea) và Luang Chana-atwichai. (Ta Upaphat) bao gồm tổng cộng 6 người cai trị Nong Sung. Tượng đài Phra Kraisornrat (Sing) số 1 tọa lạc tại Ban Nong Sung, thôn số 3, gần sông Nong Sung gần chùa Wat Traiphum, tiểu khu Nong Sung, Nong. Huyện Sung, tỉnh Mukdahan, được xây dựng năm 1994 và hoàn thành năm 1997 với sự hợp tác của Ajarn Bunsong Saenkot, Ajarn Khem Chanpoom, Ajahn Chanmee Klangpraphan, Ajahn Thongmai Chantem, Ajarn Samer, Ruanrom, Ajarn Saensuk và nhiều người Phu Thái ở Nong Sung. Tượng đài được chạm khắc từ đá. Tay trái của anh ta cầm một thanh kiếm hoặc thanh kiếm. Tay phải của anh ấy được nâng lên thành hình chevron chứa biểu tượng hoàng gia hoặc con dấu hoàng gia. Đứng trước chiếc bát, ông Kowet Klangpraphan, cán bộ Phòng Văn hóa huyện Nong Sung, cho biết: Đội ngũ xây dựng tượng đài đã tìm kiếm thông tin về hình dáng và tính cách của Đức vua từ con cháu của Ngài. Sau đó, một bác sĩ Bà-la-môn từ Bangkok đã tổ chức một buổi lễ đoán hình ảnh để dùng xây dựng tượng đài. Sẵn sàng cử hành Lễ Bà la môn 3 ngày 3 đêm. Zhao Kuangyin được gọi là Hoàng đế Song Taizu. Đã phát triển một nền kinh tế và xã hội mới. Nhưng thay vào đó, họ cắt giảm quyền lực quân sự của vị tướng này do bị nghi ngờ. Sợ giành chính quyền Điều này làm cho quân đội suy yếu. Tuy nhiên, ở triều đại này, nghệ thuật và văn hóa rất thịnh vượng. Giáo dục công cộng đã được cải thiện. và Pao Bun Jin được sinh ra dưới thời trị vì của Hoàng đế Song Renzong Đây là thời đại mà hoàng đế còn suy yếu. Quyền lực nằm trong tay Kangchins. Ông xét xử các vụ án một cách công bằng và dứt khoát, không chút sợ hãi Intha hay Brahma. cho đến khi nó trở nên nổi tiếng cho đến hiện tại