ฮ่องกงเป็นเขตปกครองตัวเองหรือไม ?
Hồng Kông có phải là khu tự trị không?
ฮ่องกงเป็นเขตบริหารพิเศษที่ขึ้นตรงต่อรัฐบาลกลาง รัฐบาลจีนใช้นโยบาย "หนึ่งประเทศ สองระบบ" ปกครองฮ่องกง ตามกฎหมายพื้นฐานที่ใช้ปกครองและบริหารฮ่องกงที่สภาประชาชนจีนอนุมัติและประกาศใช้เป็นกฎหมายเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2533 ให้สิทธิฮ่องกงในการปกครองตนเองอย่างอิสระ สามารถดำเนินนโยบายทางด้านเศรษฐกิจ การค้า การเงิน การพาณิชย์ ฯลฯ ได้ตามระบบเสรี รัฐบาลจีนได้กำหนดให้ฮ่องกงสามารถดำเนินนโยบายเศรษฐกิจเสรีต่อไปได้อีกเป็นเวลา 50 ปี นับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 จนไปถึง 30 มิถุนายน พ.ศ. 2590 หลังจากนั้น ฮ่องกงจะเปลี่ยนไปปกครองแบบเมืองอื่น ๆ ของจีน ฮ่องกง (; ) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า เขตบริหารพิเศษฮ่องกงแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน (; ) เป็นเขตปกครองตนเองริมฝั่งทางใต้ของประเทศจีน ในทางภูมิศาสตร์มีสามเหลี่ยมปากแม่น้ำจูเจียงและทะเลจีนใต้โอบรอบ ฮ่องกงเป็นที่รู้จักในสกายไลน์ (skyline) ขยายและท่าเรือธรรมชาติลึก มีเนื้อที่ 1,104 กม. และประชากรกว่าเจ็ดล้านคน เป็นเขตที่มีประชากรอยู่อาศัยหนาแน่นที่สุดเขตหนึ่งในโลก ประชากรฮ่องกง 93.6% มีเชื้อชาติจีน และ 6.4% มาจากกลุ่มอื่น ประชากรส่วนใหญ่ที่พูดภาษากวางตุ้งของฮ่องกงกำเนิดจากมณฑลกวางตุ้งที่อยู่ติด ซึ่งประชากรจำนวนมากหนีสงครามและการปกครองระบอบคอมมิวนิสต์ในจีนแผ่นดินใหญ่ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1930 ในขณะที่ฮ่องกงที่ตอนนี้เป็นเขตการปกครองพิเศษของสาธารณรัฐประชาชนจีน ก็ได้เข้ามาจัดตั้งสำนักงานเศรษฐกิจและการค้าฮ่องกง และก็ปฏิบัติภารกิจในการออกวีซ่าฮ่องกงด้วย ถึงแม้ว่าสถานทูตสาธารณรัฐประชาชนจีนจะทำหน้าที่นี้ให้ในประเทศต่าง ๆ ที่ไม่มีสำนักงานนี้ของฮ่องกงตั้งอยู่ก็ตาม เกาะฮ่องกง (อักษรจีนตัวเต็ม: 香港島; ภาษาอังกฤษ: Hong Kong Island) เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเขตบริหารพิเศษฮ่องกง สาธารณรัฐประชาชนจีน
เกาะฮ่องกงเป็นอาณาบริเวณส่วนแรกที่อังกฤษเข้ามาครอบครอง ก่อนที่จะขยายอาณาบริเวณขึ้นไปตามเกาะต่างๆและบนฝั่งจนกลายเป็นพื้นที่ของเขตบริหารพิเศษอย่างในปัจจุบัน
Hồng Kông là đặc khu hành chính trực thuộc trung ương. Chính phủ Trung Quốc sử dụng chính sách “một quốc gia, hai chế độ” để quản lý Hồng Kông theo Luật cơ bản quản lý và điều hành Hồng Kông mà Quốc hội Nhân dân Trung Quốc thông qua và ban hành thành luật ngày 4/4/1990, trao cho Hồng Kông quyền sang chế độ tự trị độc lập. Có khả năng thực hiện các chính sách kinh tế, thương mại, tài chính, thương mại… theo hệ thống tự do. Chính phủ Trung Quốc đã xác định Hồng Kông sẽ được tiếp tục chính sách kinh tế tự do thêm 50 năm nữa, từ ngày 1 tháng 7 năm 1997 đến ngày 30 tháng 6 năm 2047, sau đó Hồng Kông sẽ chuyển đổi sang một thành phố khác của Trung Quốc. Hồng Kông (; ) có tên chính thức: Đặc khu hành chính Hồng Kông của Cộng hòa Nhân dân Trung Hoa (; ) là một khu tự trị ở bờ biển phía nam Trung Quốc. Về mặt địa lý, nó được bao quanh bởi đồng bằng sông Chu Giang và Biển Đông. Được biết đến với đường chân trời trải dài và bến cảng tự nhiên sâu thẳm, Hồng Kông có diện tích 1.104 km và dân số hơn 7 triệu người. Đây là một trong những khu vực đông dân nhất trên thế giới. 93,6% dân số Hồng Kông là người gốc Hoa và 6,4% đến từ các nhóm khác. Phần lớn dân số nói tiếng Quảng Đông của Hồng Kông có nguồn gốc từ tỉnh Quảng Đông lân cận. Nhiều người dân chạy trốn chiến tranh và sự cai trị của cộng sản ở Trung Quốc đại lục vào những năm 1930. Trong khi Hồng Kông hiện nay là đặc khu hành chính của Cộng hòa Nhân dân Trung Hoa. cũng đến thành lập Văn phòng Kinh tế và Thương mại Hồng Kông và còn thực hiện sứ mệnh cấp thị thực Hong Kong Mặc dù Đại sứ quán Cộng hòa Nhân dân Trung Hoa thực hiện chức năng này ở các quốc gia không có văn phòng ở Hồng Kông này, Đảo Hồng Kông (chữ phồn thể: 香港島; Tiếng Anh: Đảo Hồng Kông) là một hòn đảo nằm ở phía nam của Đặc khu hành chính Hồng Kông. Cộng hòa nhân dân Trung Hoa Đảo Hồng Kông là lãnh thổ đầu tiên mà người Anh đến chiếm đóng. Trước khi mở rộng lãnh thổ ra nhiều đảo và ven biển cho đến khi trở thành khu vực Đặc khu hành chính như ngày nay.
สาธารณรัฐประชาชนจีนมีอำนาจการปกครองเหนือ 22 มณฑล และถือว่าไต้หวันเป็นมณฑลที่ 23 ของตน ถึงแม้ว่าจะยังไม่มีอำนาจการปกครองเหนือไต้หวันซึ่งปัจจุบันอยู่ภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐจีน การอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนของสาธารณรัฐประชาชนจีนถูกคัดค้านโดยสาธารณรัฐจีน นอกจากนี้ยังแบ่งเขตการปกครองเป็นเขตปกครองตนเอง 5 แห่ง แต่ละแห่งมีชื่อตามชนกลุ่มน้อยที่อาศัยอยู่นั้น เทศบาลนคร 4 แห่ง และเขตบริหารพิเศษ 2 แห่ง ซึ่งมีสิทธิ์ปกครองตนเองอยู่ในระดับหนึ่ง ดินแดนเหล่านี้อาจถูกเรียกรวมกันว่า "จีนแผ่นดินใหญ่" ซึ่งมักยกเว้นฮ่องกงและมาเก๊า ฮ่องกงของบริเตน (; ) หรือเรียกอย่างง่ายว่า ฮ่องกง เป็นช่วงสมัยที่ฮ่องกงอยู่ภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักรตั้งแต่ปี ค.ศ. 1841 ถึง 1997 (ยกเว้นช่วงที่ถูกญี่ปุ่นยึดครองระหว่าง ค.ศ. 1941 ถึง 1945) เมื่อแรกจัดตั้งมีสถานะเป็นอาณานิคมในพระองค์ ก่อนที่ในปี 1981 จะมีสถานะเป็นดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน ราชวงศ์ชิงจำยอมต้องยกเกาะฮ่องกงให้แก่บริเตนใหญ่ภายหลังจีนพ่ายแพ้ในสงครามฝิ่นครั้งที่หนึ่ง และจำยอมต้องยกคาบสมุทรเกาลูนให้อีกเมื่อพ่ายแพ้ในสงครามฝิ่นครั้งที่สอง ในที่สุดก็มีการทำสนธิสัญญาใหม่ขึ้นในค.ศ. 1898 ซึ่งให้สิทธิการเช่าเกาะฮ่องกงเป็นเวลา 99 ปี ทางสหราชอาณาจักรได้ส่งคืนเกาะฮ่องกงแก่จีนเมื่อสัญญาเป็นอันสิ้นสุดลงในค.ศ. 1997 การส่งมอบเกาะฮ่องกงในครั้งนั้นถูกมองว่าเป็นจุดสิ้นสุดจักรวรรดิบริเตน ตราประจำเขตบริหารพิเศษฮ่องกงแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน เริ่มใช้มาตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 หลังการส่งมอบอำนาจอธิปไตยเหนือเกาะฮ่องกง จากสหราชอาณาจักรกลับคืนสู่สาธารณรัฐประชาชนจีน ลักษณะของตราเป็นตราวงกลมพื้นสีแดง ภายในเป็นรูปดอกชงโคสีขาว มีดาวแดงห้าแฉกในใจกลางแต่ละกลีบ อย่างเดียวกับที่ปรากฏในธงประจำเขตบริหารพิเศษฮ่องกง ซ้อนอยู่บนวงกลมพื้นสีขาวขอบสีแดง พื้นสีขาวรอบวงกลมแดงนั้นมีอักษรบอกนามเขตการปกครองเป็นอักษรจีนตัวเต็มว่า "中華人民共和國香港特別行政區" และชื่ออย่างย่อในภาษาอังกฤษว่า "Hong Kong" เกาะฮ่องกงและเกาะเล็กน้อยข้างเคียงเป็นที่ตั้งของเขตการปกครองของเขตบริหารพิเศษ 4 เขตด้วยกัน ภาษากวางตุ้งซึ่งเป็นภาษาถิ่นที่มีการพูดตั้งแต่มณฑลกวางตุ้งของจีนเรื่อยมาจนถึงฮ่องกงได้กลายมาเป็นภาษาทางการของฮ่องกง ภาษาอังกฤษซึ่งเป็นของภาษาของเจ้าอาณานิคมก็ยังคงเป็นภาษาทางการร่วมซึ่งถูกใช้พูดมากกว่า 38 เปอร์เซ็นของประชากร ก็เป็นภาษาที่ใช้แพร่หลาย ส่วนภาษาจีนท้องถิ่นอื่นเช่นแต้จิ๋ว หรือจีนแคะฯลฯ ก็มีไม่น้อยเช่นกัน และตั้งแต่ฮ่องกงกลับสู่ใต้การปกครองของจีนแผ่นดินใหญ่ การใช้ภาษาจีนกลางในการติดต่อก็เริ่มเพิ่มมากขึ้น อันเนื่องมาจากการเข้ามาของชาวจีนแผ่นดินใหญ่และการติดต่อค้าขายระหว่างกัน ถึงแม้ว่าการใช้อักษรจีนนั้นยังนิยมใช้อักษรจีนตัวเต็มอยู่ก็ตาม นอกจากนั้นทางรัฐบาลฮ่องกงได้มีโครงการ ""สองแบบอักษร สามภาษา"" เพื่อสนับสนุนให้ชาวฮ่องกงใช้ภาษาทั้ง 3 ภาษาร่วมกัน คือภาษากวางตุ้ง จีนกลาง และอังกฤษ สาธารณรัฐจีนนั้นชั้นแรกยังบริหารตามเขตการปกครองเดิม คือ มีมณฑลไต้หวัน กับมณฑลฝูเจี้ยน และมณฑลทั้ง 2 แบ่งออกเป็นเทศบาลมณฑล และเทศมณฑล กับทั้งมีเขตการปกครองพิเศษเรียกว่า เทศบาลพิเศษ อยู่ในสังกัด แต่ภายหลังมีการจัดระเบียบใหม่ ในช่วงปี 1967 ถึง 2010 มีการแยกเทศบาลพิเศษออกจากมณฑลเพื่อให้ปกครองตนเองโดยขึ้นตรงต่อรัฐบาลกลาง นอกจากนี้ ตั้งแต่ปี 1997 เป็นต้นมา มีการให้เทศบาลมณฑลกับเทศมณฑลปกครองตนเองโดยขึ้นตรงต่อรัฐบาลกลางเช่นกัน ไม่ปกครองผ่านมณฑลอีก แต่ยังคงสังกัดมณฑลอย่างเดิม ปัจจุบัน มณฑลจึงเหลืออยู่แต่ในนาม แต่ก็ยังมิได้ยุบเลิกไปเสียทีเดียว
Cộng hòa Nhân dân Trung Hoa có quyền tài phán đối với 22 tỉnh và coi Đài Loan là tỉnh thứ 23, mặc dù nước này chưa có quyền tài phán đối với Đài Loan, hiện do Trung Hoa Dân Quốc kiểm soát. Các yêu sách lãnh thổ của Cộng hòa Nhân dân Trung Hoa bị Cộng hòa Trung Hoa phản đối. Nó cũng được chia thành năm khu tự trị, mỗi khu được đặt tên theo nhóm dân tộc thiểu số cư trú ở đó, bốn khu tự quản và hai khu hành chính đặc biệt, có một mức độ tự trị nhất định. Những vùng lãnh thổ này có thể được gọi chung là "Trung Quốc đại lục", thường loại trừ Hồng Kông và Ma Cao Hồng Kông thuộc Anh (; ), hay đơn giản là Hồng Kông, là thời kỳ Hồng Kông nằm dưới sự cai trị của Vương quốc Anh từ năm 1841 đến năm 1997 (trừ khi bị Nhật Bản chiếm đóng từ năm 1941 đến năm 1945.) Khi mới thành lập, nó có tình trạng là thuộc địa của Nữ hoàng, trước năm 1981 nó trở thành lãnh thổ hải ngoại của Anh. Nhà Thanh buộc phải nhượng lại Hồng Kông cho Anh sau khi Trung Quốc bị đánh bại trong Chiến tranh nha phiến lần thứ nhất. và buộc phải nhượng lại Bán đảo Cửu Long một lần nữa khi bị đánh bại trong Chiến tranh Nha phiến lần thứ hai. Cuối cùng, một hiệp ước mới đã được ký kết vào năm 1950. 1898, cho phép đảo Hồng Kông được thuê trong 99 năm. Vương quốc Anh trả lại Hồng Kông cho Trung Quốc khi hợp đồng hết hạn vào năm 1898. 1997 Việc bàn giao Hồng Kông được coi là sự kết thúc của Đế quốc Anh. Biểu tượng Đặc khu hành chính Hồng Kông của Cộng hòa Nhân dân Trung Hoa Nó đã được sử dụng từ ngày 1 tháng 7 năm 1997 sau khi chuyển giao chủ quyền đảo Hồng Kông. Từ Vương quốc Anh trở lại Cộng hòa Nhân dân Trung Hoa Hình dáng bên ngoài của huy hiệu là một hình tròn có nền đỏ. Bên trong có hình bông hoa Chongkho màu trắng. Ở giữa mỗi cánh hoa có một ngôi sao màu đỏ năm cánh. Giống như những gì xuất hiện trên lá cờ của Đặc khu hành chính Hồng Kông. Xếp chồng lên nhau trên một vòng tròn màu trắng có viền màu đỏ. Vùng màu trắng xung quanh vòng tròn màu đỏ có chữ chỉ tên khu hành chính bằng chữ Hán phồn thể: "中華人民共和國香港特別行政區" và tên viết tắt trong tiếng Anh của nó là "Hong Kong" Đảo Hồng Kông và các đảo lân cận là nơi có bốn Đặc khu hành chính. Tiếng Quảng Đông, một phương ngữ được nói từ tỉnh Quảng Đông của Trung Quốc đến tận Hồng Kông, đã trở thành ngôn ngữ chính thức của Hồng Kông. Tiếng Anh, ngôn ngữ thuộc địa, vẫn là ngôn ngữ đồng chính thức được hơn 38% dân số sử dụng. Nó là một ngôn ngữ được sử dụng rộng rãi. Đối với các phương ngữ Trung Quốc khác như Teochew hoặc Hakka, v.v. Có khá nhiều là tốt. và kể từ khi Hồng Kông trở lại sự cai trị của Trung Quốc đại lục Việc sử dụng tiếng phổ thông trong giao tiếp cũng bắt đầu tăng lên. Do sự xuất hiện của người dân Trung Quốc đại lục và quan hệ buôn bán giữa họ. Mặc dù việc sử dụng chữ Hán vẫn còn phổ biến nhưng chữ Hán phồn thể vẫn được sử dụng. Ngoài ra, chính phủ Hồng Kông còn có một dự án. "Hai phông chữ, ba ngôn ngữ" nhằm khuyến khích người dân Hồng Kông sử dụng ba ngôn ngữ cùng nhau: tiếng Quảng Đông, tiếng Quan Thoại và tiếng Anh. Cấp thứ nhất của Trung Hoa Dân Quốc vẫn được quản lý theo đơn vị hành chính ban đầu là tỉnh Đài Loan. với tỉnh Phúc Kiến, và cả hai tỉnh đều được chia thành các thành phố trực thuộc trung ương và các huyện, và cả hai đều có khu vực hành chính đặc biệt gọi là đặc khu trực thuộc, nhưng sau đó có một tổ chức mới từ năm 1967 đến năm 2010, có sự phân chia các thành phố trực thuộc đặc biệt để các tỉnh được quản lý Ngoài ra, kể từ năm 1997, các thành phố và quận cũng được trao quyền tự quản trực tiếp cho chính quyền trung ương. Không còn quản lý qua các tỉnh Nhưng tỉnh này vẫn thuộc tỉnh như trước. Hiện nay tỉnh chỉ còn trên danh nghĩa. Nhưng nó vẫn chưa được giải thể hoàn toàn.