อนุภาค คืออะไร ?
Các hạt là gì?
อนุภาค หมายถึงสสารที่มีปริมาณน้อยมากหรือเล็กมาก อาจหมายถึง
Hạt đề cập đến vật chất có số lượng rất nhỏ hoặc rất nhỏ. Nó có thể có nghĩa là.
อนุภาคออโรราเป็นเพียงหนึ่งในหลายอนุภาคมีประจุที่กระหน่ำมายังโลก รวมถึงอนุภาคที่มีพลังงานฟลักซ์มหาศาลในช่วง พันล้านอิเล็กตรอนโวลต์ (GeV) หรือล้านอิเล็กตรอนโวลต์ (MeV) อย่างเช่น รังสีคอสมิค (Cosmic Rays) อนุภาคจากแถบกัมมันตรังสี (Radiation Belt) พลังงานสูง และอนุภาคสุริยะ (Solar Energetic Particles) ส่วนอนุภาคออโรรานั้นเกิดขึ้นในแผ่นพลาสมาแม่เหล็ก (Magnetospheric Plasma Sheet) และมีพลังงานอยู่ในช่วง 1 ถึง 10 พันอิเล็กตรอนโวลต์ (keV) แต่บางทีอาจมีพลังงานมากถึง 100 พันอิเล็กตรอนโวลต์ (keV) และอนุภาคพลังงานต่ำ เช่น ลมสุริยะที่เข้าสู่แมกนีโตสเฟียร์ทาง ซีกโลกกลางวัน (Dayside Cusp ) ใกล้กับขั้วแม่เหล็กโลก เป็นต้น
ความลึกที่อนุภาคเหล่านี้จะเจาะเข้าไปในชั้นบรรยากาศ ขึ้นอยู่กับพลังงานของมัน ยิ่งพลังงานมากยิ่งเข้าได้ลึก รังสีคอสมิค สามารถเดินทางไปถึงชั้นบรรยากาศโทรโพสเฟียร์ (Troposphere) หรืออาจลึกไปถึงพื้นโลก อนุภาคจากแถบกัมมันตรังสีและอนุภาคสุริยะพลังงานสูง เข้ามาได้ถึงชั้นสตราโตสเฟียร์ (Stratosphere) และชั้นมีโซสเฟียร์ (Mesosphere) ส่วนออโรรานั้นมาได้แค่ชั้นเทอร์โมสเฟียร์ (Thermosphere) ซึ่งสูงประมาณ 100 กิโลเมตร นั่นทำให้ออโรราเกิดขึ้นในชั้นบรรยากาศนี้ อนุภาคเหมือน () หรือเรียก อนุภาคแยกไม่ได้ หรือ อนุภาคสังเกตไม่ได้ เป็นอนุภาคที่ไม่สามารถแยกจากกันได้แม้ในหลักการ ชนิดของอนุภาคเหมือน เช่น อิเล็กตรอน อนุภาคเล็กกว่าอะตอมที่ประกอบขึ้นเป็นอะตอม เช่น นิวเคลียสของอะตอม เช่นเดียวกับอะตอมและโมเลกุล คำว่า "อนุภาคย่อย" เป็นคำที่ใช้แทนคำเดิมในปี 1960s เพื่อทำให้ แบริออน และ มีซอน (ที่ประกอบขึ้นเป็น แฮดรอน) แตกต่างจากอนุภาคอื่นที่ปัจจุบันเคยคิดกันว่าเป็นมูลฐานอย่างแท้จริง ก่อนหน้านั้น แฮดรอนมักจะถูกแยกประเภทเป็น "มูลฐาน" เพราะองค์ประกอบของมันไม่มีใครรู้ ทวิภาคของคลื่น–อนุภาค () เป็นสมมติฐานที่กล่าวว่าอนุภาคทุกชนิดมีคุณสมบัติที่เป็นทั้งคลื่นและอนุภาค และในทางกลับกันคลื่นก็จะมีทั้งคุณสมบัติของคลื่นเองและอนุภาคด้วย แนวคิดนี้เป็นศูนย์กลางของกลศาสตร์ควอนตัม ซึ่งเกิดขึ้นเนื่องจากการที่แนวคิดแบบดั้งเดิมเกี่ยวกับ "อนุภาค" และ "คลื่น" ไม่สามารถใช้อธิบายพฤติกรรมของวัตถุในระดับของควอนตัมได้ การแปลความกลศาสตร์ควอนตัมมาตรฐานอธิบายปฏิทรรศน์นี้ว่าเป็นคุณสมบัติพื้นฐานของเอกภพ ขณะที่การแปลความแบบอื่นๆ อธิบายลักษณะทวิภาคนี้ว่าเป็นผลสืบเนื่องที่เกิดขึ้นมาจากขีดจำกัดต่างๆ อันหลากหลายของผู้สังเกตการณ์เอง ในที่นี้จะมุ่งประเด็นไปที่การอธิบายพฤติกรรมนี้จากมุมมองของการตีความโคเปนเฮเกน (Copenhagen interpretation) ซึ่งนิยมใช้กันอย่างกว้างขวาง โดยถือว่าความเป็นทวิภาคของคลื่น-อนุภาค เป็นรูปแบบหนึ่งของหลักการการเติมเต็ม (complementarity) ว่าปรากฏการณ์หนึ่งๆ สามารถมองได้ทั้งในทางหนึ่งหรืออีกทางหนึ่งก็ได้ แต่จะไม่สามารถมองได้ทั้งสองทางพร้อมๆ กัน นอกจากการดูดซับก๊าซพิษบางชนิดแล้วต้นไม้ใหญ่ยังทำหน้าที่เป็นตัวกรองและดักจับอนุภาคที่เป็นอันตรายบางชนิดได้ด้วย อนุภาคจะถูกจับโดยผิวของต้นไม้และผิวของพุ่มใบ อนุภาคเหล่านี้จะเกาะติดตามผิวของต้นไม้ชั่วคราวและจะถูกชะล้างโดยน้ำฝนหรือถูกพัดปลิวออกไปโดยลมที่แรง หรือตกสู่พื้นพร้อมกับการร่วงของใบ แม้ต้นไม้จะเป็นตัวช่วยจับอนุภาคไว้ชั่วคราวก็จริง แต่ข้อดีของมันก็คือการลดปริมาณของอนุภาคมลพิษขนาดเล็กมากที่จะต้องล่องลอยในอากาศเข้าสู่ปอดของมนุษย์โดยตรง ยิ่งมีต้นไม้มากเท่าใดอนุภาคมลพิษที่ล่งลอยในอากาศก็จะลดและเป็นอันตรายต่อมนุษย์น้อยลงเท่านั้น ในธรรมชาติความสำคัญของมีซอนน้ำหนักเบาก็คือการที่พวกมันเป็นอนุภาคสนามควอนตัมที่สัมพันธ์กันที่สามารถส่ง แรงนิวเคลียร์ แบบเดียวกับที่โฟตอนเป็นอนุภาคที่ส่งแรงแม่เหล็กไฟฟ้า มีซอนที่มีพลังงานสูงกว่า (มวลมากกว่า) ได้ถูกสร้างขึ้นเพียงชั่วขณะหนึ่งตอน บิกแบง แต่ไม่ถูกพิจารณาว่ามีบทบาทสำคัญในธรรมชาติวันนี้ อย่างไรก็ตามอนุภาคดังกล่าวจะถูกสร้างขึ้นอย่างสม่ำเสมอในการทดลอง เพื่อที่จะเข้าใจธรรมชาติของควาร์กชนิดหนักที่ประกอบกันขึ้นเป็นมีซอนชนิดที่หนักกว่า นิราศอิเหนา เป็นผลงานกวีนิพนธ์แบบกลอนประพันธ์โดยสุนทรภู่ สันนิษฐานจากสำนวนกลอนคาดว่าน่าจะประพันธ์ขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 3 เมื่อครั้งที่สุนทรภู่อยู่ในอุปการะของพระองค์เจ้าลักขณานุคุณ จึงน่าจะแต่งถวาย เนื้อหาของกลอนนิราศนำมาจากส่วนหนึ่งของวรรณคดีเรื่อง อิเหนา โดยจับใจความตอนที่อิเหนากลับจากไปแก้สงสัยที่เมืองดาหา แล้วพบว่านางบุษบาที่ตนลักตัวมาซ่อนไว้ที่ถ้ำทอง ถูกลมพายุพัดหายไปเสียแล้ว เนื้อหาของกลอนนิราศเป็นการเดินทางติดตามค้นหานางบุษบาของอิเหนา ระหว่างทางก็พร่ำรำพันถึงนางผู้เป็นที่รัก อิเหนาตามหานางบุษบาอยู่เจ็ดเดือนก็หาไม่พบ เนื้อเรื่องจบลงที่อิเหนาและไพร่พลออกบวชอุทิศกุศลให้นางบุษบา ซึ่งอิเหนาคิดว่าคงจะตายไปแล้ว สสารในชีวิตประจำวันจะประกอบด้วยอะตอม ที่ครั้งหนึ่งเคยถูกสันนิษฐานว่ามันเป็นอนุภาคมูลฐานของสสาร คำว่า "อะตอม" แปลว่า "แบ่งไม่ได้" ในภาษากรีก แม้ว่าการมีอยู่ของอะตอมยังคงเป็นที่ถกเถียงกันจนถึงประมาณปี 1910 อย่างที่นักฟิสิกส์ชั้นนำบางคนถือว่าโมเลกุลเป็นภาพลวงตาทางคณิตศาสตร์ และถือว่าสสารอย่างสุดขั้วที่สุดจะประกอบด้วยพลังงาน ในไม่ช้า มีการค้นพบว่าอะตอมประกอบด้วยองค์ประกอบย่อย เมื่อเริ่มทศวรรษที่ 1930 อิเล็กตรอนและโปรตอนได้ถูกค้นพบ พร้อมกับโฟตอนซึ่งเป็นอนุภาคของรังสีแม่เหล็กไฟฟ้า ในช่วงเวลานั้น การค้นพบล่าสุดของกลศาสตร์ควอนตัมได้มีก​​ารเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงของแนวคิดของอนุภาค อย่างเช่นอนุภาคเดี่ยวดูเหมือนจะสามารถขยายสนามได้อย่างที่คลื่นสามารถทำได้ (ทวิภาคของอนุภาคกับคลื่น ()) ข้อความที่ขัดแย้งยังคงหลีกเลี่ยงคำอธิบายที่น่าพอใจ ในฟิสิกส์ของอนุภาค พาหะแรง () หรือพาหะของแรงคืออนุภาคที่สร้างแรงต่าง ๆ ระหว่างอนุภาคใด ๆ อนุภาคเหล่านี้เป็นกลุ่มก้อนของพลังงาน (ควอนตัม) ของชนิดที่เฉพาะของสนามฟิสิกส์ ทุก ๆ สายพันธ์ของอนุภาคมูลฐานมีสนามเฉพาะตัวหนึ่งชนิด ยกตัวอย่างเช่น มีหนึ่งสนามอิเล็กตรอนที่มีควอนตัมเป็นกลุ่มอิเล็กตรอน และหนึ่งสนามแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีควอนตัมเป็นกลุ่มโฟตอน อนุภาคที่เป็นพาหะของแรงจะเป็นคนกลางเพื่อไกล่เกลี่ยระหว่างแรงพื้นฐานทั้งหลาย ซึ่งได้แก่ แรงแม่เหล็กไฟฟ้า, อันตรกิริยาอย่างเข้ม และ อันตรกิริยาอย่างอ่อน อนุภาคนั้นถูกเรียกว่า เกจโบซอน อนุภาคมูลฐานจะมีคุณสมบัติภายในเชิงกลศาสตร์ควอนตัมประการหนึ่งรู้จักกันในชื่อ สปิน หากเปรียบเทียบก็อาจคล้ายคลึงกับโมเมนตัมเชิงมุมของวัตถุที่หมุนรอบจุดศูนย์กลางมวลของตัวเอง แม้ว่าถ้าจะพูดให้เคร่งครัดแล้ว อนุภาคเหล่านี้มีลักษณะเป็นเหมือนจุดซึ่งไม่สามารถบอกได้ว่ามันกำลังหมุน การวัดค่าสปินใช้หน่วยของค่าคงที่ของพลังค์ (ħ) โดยที่อิเล็กตรอน โปรตอน และนิวตรอน ล้วนมีค่าสปิน ½ ħ, or "spin-½" ในอะตอมหนึ่ง ๆ อิเล็กตรอนที่เคลื่อนที่ไปรอบนิวเคลียสจะมีโมเมนตัมเชิงมุมในวงโคจรเพิ่มไปกับสปินของมัน ขณะที่ตัวนิวเคลียสเองนั้นมีโมเมนตัมเชิงมุมขึ้นกับนิวเคลียร์สปินของมัน
Các hạt cực quang chỉ là một trong nhiều hạt tích điện bắn phá Trái đất. bao gồm các hạt có dòng năng lượng cực lớn trong phạm vi Hàng tỷ volt điện tử (GeV) hoặc hàng triệu volt điện tử (MeV), chẳng hạn như các tia vũ trụ, các hạt từ vành đai phóng xạ (Vành đai bức xạ), các hạt năng lượng cao và các hạt mặt trời (Các hạt năng lượng mặt trời). trong tấm plasma từ tính. (Tấm plasma từ quyển) và có năng lượng trong khoảng từ 1 đến 10 nghìn electron volt (keV), nhưng có thể có năng lượng cao tới 100 nghìn electron volt (keV) và các hạt năng lượng thấp như gió mặt trời đi vào đường đi của nam châm quả cầu Bán cầu ban ngày (Dayside Cusp) gần các cực từ của Trái đất, v.v. Độ sâu mà các hạt này sẽ xâm nhập vào khí quyển. Nó phụ thuộc vào năng lượng của nó. Càng có nhiều năng lượng thì tia vũ trụ càng có thể truyền tới tầng đối lưu. (Tầng đối lưu) hoặc có thể đi sâu vào lòng đất. Các hạt từ vành đai phóng xạ và các hạt năng lượng mặt trời cao Có thể đạt đến tầng bình lưu. (Tầng bình lưu) và tầng trung lưu (Mesosphere) Đối với cực quang, nó chỉ có thể đến từ tầng nhiệt điện. (Tầng quyển nhiệt), ở độ cao khoảng 100 km, tạo ra cực quang trong bầu khí quyển này. Các hạt như () còn được gọi là hạt không thể phân chia hoặc hạt không thể quan sát được. Chúng là những hạt thậm chí không thể tách rời về nguyên tắc. Các loại hạt, chẳng hạn như electron, nhỏ hơn các hạt nguyên tử tạo nên nguyên tử, chẳng hạn như hạt nhân nguyên tử. Điều tương tự cũng đúng với các nguyên tử và phân tử. Thuật ngữ "hạt hạ nguyên tử" được đặt ra vào những năm 1960 để phân biệt các baryon và meson (tạo nên các hadron) với các hạt khác mà ngày nay được coi là hoàn toàn cơ bản. Về mặt đó, các hadron thường được phân loại là "cơ bản" vì thành phần của chúng là "cơ bản". không xác định. Hệ nhị phân sóng-hạt ( ) là một giả thuyết phát biểu rằng mọi hạt đều có cả hai tính chất sóng và hạt. Và ngược lại, sóng có cả tính chất của sóng và tính chất của hạt. Khái niệm này là trung tâm của cơ học lượng tử. Điều này xảy ra vì các khái niệm truyền thống về “hạt” và “sóng” không thể giải thích hành vi của các vật thể ở cấp độ lượng tử. Cách giải thích tiêu chuẩn của cơ học lượng tử mô tả nghịch lý này như một tính chất cơ bản của vũ trụ. Trong khi những cách giải thích khác Bản chất nhị nguyên này được giải thích là kết quả của nhiều giới hạn khác nhau. sự đa dạng của người quan sát Ở đây chúng tôi sẽ tập trung giải thích hành vi này từ góc độ của cách giải thích Copenhagen được sử dụng rộng rãi. Nó giả định tính đối ngẫu sóng-hạt. Nó là một hình thức của nguyên tắc bổ sung. (bổ sung) rằng một hiện tượng Nó có thể được xem theo cách này hay cách khác. Nhưng nó không thể được xem cả hai cách cùng một lúc. Ngoài việc hấp thụ một số loại khí độc hại, cây lớn còn đóng vai trò lọc và bẫy một số hạt có hại. Các hạt được nhặt lên bởi bề mặt của cây và bụi rậm. Những hạt này tạm thời bám vào bề mặt của cây và bị mưa cuốn trôi hoặc bị gió mạnh thổi bay. hoặc rơi xuống đất cùng với lá rụng Mặc dù sự thật là cây cối chỉ giúp tạm thời trong việc thu giữ các hạt, Nhưng ưu điểm của nó là làm giảm lượng hạt ô nhiễm siêu mịn phải di chuyển trong không khí trực tiếp vào phổi con người. Càng có nhiều cây xanh thì càng ít các hạt ô nhiễm trôi nổi trong không khí và càng ít gây hại cho con người. Trong tự nhiên, tầm quan trọng của meson nhẹ là chúng là các hạt trường lượng tử kết hợp có thể truyền lực hạt nhân Tương tự như vậy, photon là hạt truyền lực điện từ. Các meson năng lượng cao hơn (khối lượng lớn hơn) chỉ được tạo ra ngay sau Vụ nổ lớn, nhưng ngày nay không được coi là đóng vai trò quan trọng trong tự nhiên. Tuy nhiên, các hạt như vậy được tạo ra đồng đều trong các thí nghiệm. Để hiểu bản chất của các quark nặng tạo nên meson nặng hơn, Nirat Inao là một tác phẩm thơ viết bằng thơ của Sunthorn Phu. Từ cách diễn đạt của bài thơ, người ta cho rằng nó có thể được viết dưới thời trị vì của Vua Rama III, khi Sunthorn Phu dưới sự bảo trợ của Hoàng tử Lakkhananukhun. Vì vậy, nó nên được trang trí như một món cúng dường. Nội dung bài thơ Nirat được lấy từ một phần văn học về Inao, nắm bắt được cốt lõi thời điểm Inao quay trở lại để giải quyết những nghi ngờ của mình ở Daha. Sau đó anh phát hiện bà Busaba đã bị bắt cóc và giấu ở Tham Thông. Nó đã bị bão thổi bay mất. Nội dung bài thơ của Nirat là hành trình tìm kiếm phu nhân Busaba xứ Inao. Trên đường đi, anh hồi tưởng về người phụ nữ anh yêu. Adonis đã tìm kiếm bà Busaba suốt bảy tháng nhưng không tìm thấy bà. Câu chuyện kết thúc với việc Inao cùng các binh lính của mình xuất gia và hồi hướng công đức cho Nang Busaba. điều mà Adonis nghĩ chắc hẳn đã chết Vật chất hàng ngày được tạo thành từ các nguyên tử. Nó từng được cho là một hạt cơ bản của vật chất. Từ "nguyên tử" có nghĩa là "không thể phân chia" trong tiếng Hy Lạp, mặc dù sự tồn tại của các nguyên tử đã được tranh luận cho đến khoảng năm 1910, khi các nhà vật lý gọi là Dẫn đầu một số người coi phân tử là một ảo ảnh toán học. và người ta cho rằng vật chất ở mức cực đoan nhất bao gồm năng lượng. Người ta sớm phát hiện ra rằng các nguyên tử được tạo thành từ những nguyên tố nhỏ hơn. Vào đầu những năm 1930, các electron và proton đã được phát hiện. cùng với photon, là các hạt bức xạ điện từ Trong suốt khoảng thời gian đó Những khám phá gần đây về cơ học lượng tử đã làm thay đổi hoàn toàn khái niệm về hạt. Ví dụ, các hạt đơn lẻ dường như có khả năng khuếch đại trường giống như sóng. (Hệ nhị phân sóng hạt ()) Những phát biểu nghịch lý vẫn khó có thể giải thích thỏa đáng. Trong vật lý hạt, hạt mang lực () hay hạt mang lực là các hạt tạo ra lực giữa các hạt. Những hạt này là những bó năng lượng (lượng tử) của một loại trường vật lý cụ thể. Mỗi loại hạt cơ bản đều có một loại trường duy nhất. Ví dụ, Có một trường electron với lượng tử là các cụm electron. và một trường điện từ chứa lượng tử là photon. Các hạt mang lực làm trung gian giữa các lực cơ bản, bao gồm lực điện từ, tương tác mạnh và tương tác yếu. Hạt đó được gọi là boson chuẩn. Các hạt cơ bản có một tính chất cơ học lượng tử nội tại gọi là spin, có thể so sánh với động lượng góc của một vật quay quanh tâm khối lượng của nó. Mặc dù nói một cách nghiêm túc Những hạt này giống chất điểm đến mức không thể nói rằng chúng đang quay. Spin được đo bằng đơn vị hằng số Planck (ħ), trong đó các electron, proton và neutron đều có spin ½ ħ, hay "spin-½" trong một nguyên tử. Các electron chuyển động xung quanh hạt nhân. Nó có xung lượng góc quỹ đạo được thêm vào. quay. Bản thân hạt nhân có động lượng góc phụ thuộc vào spin hạt nhân của nó.