มหายานมาจากธาตุศัพท์ภาษาอะไร?
Đại thừa đến từ ngôn ngữ nào?
มหายาน (, ; ; ; ) มาจากธาตุศัพท์ภาษาบาลี-สันสกฤต มหา + ยาน แปลว่า พาหนะที่ใหญ่ เป็นคำเรียกที่อาศัยการเปรียบเทียบ จากคำว่า หีนยาน ซึ่งแปลว่า พาหนะที่เล็ก ๆ มหายานยังมีความหมายว่า “ยานที่สูงสุด” ตามความเชื่อของพุทธศาสนิกชนฝ่ายมหายาน คำว่ามหายาน ไม่เพียงแต่เป็นยานใหญ่และสูงสุดเท่านั้น หากเป็นยานที่รื้อขนสรรพสัตว์ได้ทุกประเภททุกวัย รวมทั้งสัตว์โลกทุกรูปนาม เพื่อไปสู่พระนิพพาน และยานนี้ยังหมายถึงยานที่จะไปถึงพุทธภูมิ แล้วสำเร็จเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งคำ มหานิกาย นั้น มาจากธาตุศัพท์ภาษาบาลี มหนฺต + นิกาย แปลว่าพวกมาก กล่าวโดยสรุป มหานิกายก็คือ พระสงฆ์สายเถรวาทลังกาวงศ์ดั้งเดิมในประเทศไทยส่วนใหญ่ที่ไม่ใช่พระสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
Mahayana (, ; ; ; ) xuất phát từ chữ Pali-Sanskrit Maha + Yan, có nghĩa là một cỗ xe lớn. Đây là một thuật ngữ dựa trên sự so sánh từ chữ Hinyan, có nghĩa là một cỗ xe nhỏ cũng có nghĩa. “Chiếc xe cao nhất” Theo niềm tin của những người theo đạo Phật Đại thừa, chữ Đại thừa không chỉ là chiếc xe lớn nhất và cao nhất. Nếu đó là một phương tiện có thể tháo dỡ động vật ở mọi loại và lứa tuổi Bao gồm mọi loài động vật trên thế giới. đạt tới niết bàn Và phương tiện này cũng có nghĩa là phương tiện sẽ đến với Phật. Sau đó ông đã thành công trong việc trở thành Đức Phật. Từ mahānikāya xuất phát từ từ mahanta + nikāya trong tiếng Pali, có nghĩa là nhiều. Hầu hết các tu sĩ nguyên thủy của dòng truyền thừa Nguyên thủy Langka ở Thái Lan không phải là tu sĩ của giáo phái Thammayut.
คำว่า มหายาน จึงเป็นการเปรียบเทียบหมายถึงการขนสัตว์ให้ข้ามพ้นวัฏสงสารได้มากกว่าสาวกยาน ในคัมภีร์มหาปรัชญาปารมิตาศาสตร์ คุรุนาคารชุนะ ปราชญ์ฝ่ายมหายาน ได้อธิบายความหมายของมหายานไว้ว่า "“พระพุทธธรรมมีเอกรสเดียว คือ รสแห่งวิมุตติ ความรอดพ้นจากปวงทุกข์ แต่ชนิดของรสมี 2 ชนิด คือ ชนิดแรกเพื่อตัวเอง และชนิดที่สองเพื่อตัวเองและสรรพสัตว์ด้วย”" อันหมายความว่า ฝ่ายสาวกยานมุ่งเพียงความหลุดพ้นเป็นอรหันต์สิ้นกิเลสเฉพาะตน ไม่มีปณิธานในการโปรดสรรพสัตว์ให้ถึงความหลุดพ้นด้วย แต่ฝ่ายมหายานย่อมมีอุคมคติตรงกันข้าม กล่าวคือ ย่อมมุ่งพุทธภูมิมีปณิธานจะตรัสรู้เป็นพระพุทธะเพื่อขนสัตว์ให้พ้นทุกข์จนหมดสิ้น อธิบายว่า พุทธศาสนิกชนฝ่ายสาวกยานโดยทั่วไปมุ่งแต่สาวกภูมิเป็นสำคัญ ฉะนั้น จึงเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า สาวกยาน ส่วนพุทธศาสนิกชนฝ่ายมหายานย่อมมุ่งพุทธภูมิทั้งนั้น จึงมีอีกชื่อว่า โพธิสัตวยาน หรือ พุทธยาน คำว่า “หีนยาน” และ “มหายาน” ปรากฏครั้งแรกในคัมภีร์ปรัชญาปารมิตาสูตร ต่อมามีคณาจารย์พระพุทธศาสนาช่วงพุทธศตวรรษที่ 6 ได้ปฏิรูปคำสอนและการปฏิบัติในพระพุทธศาสนา โดยถือเอาวิถีทางพระโพธิสัตว์เป็นอุดมคติแทนที่การบรรลุเป็นพระอรหันต์ในชาตินี้ ซึ่งเป็นแนวปฏิบัติดั้งเดิมที่มีมาตั้งแต่ศาสนาพุทธยุคแรก จึงเรียกกลุ่มตนเองว่า มหายาน และเรียกกลุ่มเดิมว่า หีนยาน โดยมีนิกายเถรวาทเป็นหนึ่งในนั้น อย่างไรก็ตามหีนยานกลุ่มที่มหายานวิพากษ์วิจารณ์มากที่สุดคือนิกายสรวาสติวาท (ซึ่งต่อมาได้แตกออกเป็นไวภาษิกะและเสาตรานติกะ) สุนัต การขริบหนังที่อวัยเพศชาย เป็นคำที่ยืมจากภาษามลายู ซูนัต ซึ่งมีความหมายเดียวกัน ยืมมาจากภาษาอาหรับ ซุนนะหฺ แปลว่า แนวทาง. เข้าสุนัต ขริบหนังที่อวัยเพศชาย ยืมจากคำแรกของวลี มาซุก ญาวี (แปลว่า เข้าญาวี)ในภาษามลายู หมายถึง เข้า(ศาสนาของ)คนญาวี(มลายูมุสลิม) ด้วยการขลิบหนังอวัยวะเพศ มหากรุณาธารณี (, : ธารณีว่าด้วยความกรุณาอันยิ่งใหญ่) หรือ นิลกัณฐธารณี ( : ธารณีว่าด้วยพระผู้มีศอสีนิล) เป็นชื่อบทสวด (ธารณี) สำคัญในพระพุทธศาสนามหายาน เป็นธารณีประจำองค์พระอวโลกิเตศวร ปางสหัสภุชสหัสเนตร (พันหัตถ์พันเนตร) ในภาษาจีนเรียกธารณีนี้ว่า ไต่ปุ่ยจิ่ว (; "ต้าเปยโจ้ว" ตามสำเนียงจีนกลาง) มีต้นกำเนิดจากพระสูตรมหายานภาษาสันสกฤตของอินเดีย พระภควธรรมเถระชาวอินเดียนำเข้าไปแปลในประเทศจีนสมัยราชวงศ์ถัง และมีฉบับแปลเป็นภาษาทิเบตด้วย มหายานชั้นแรกดูเหมือนจะมีทัศนะตรงกับเถรวาทที่ว่า พระพุทธเจ้ามีพระกายเพียง 2 เท่านั้นคือ ธรรมกาย และนิรมานกาย ธรรมกายนั้นมีพระพุทธวจนะที่ตรัสโดยตรงในบาลีอัคคัญญสูตรแห่งทีฆนิกาย ส่วนนิรมาณกายนั้นได้แก่พระกายของพระศาสดาที่ประกอบด้วยขันธ์ 5 ในคัมภีร์ฝ่ายมาธยมิกชั้นแรก ก็ยังไม่พบกายที่ 3 ธรรมกาย ตามนัยแห่งเถรวาทหมายถึงพระคุณทั้ง 3 ของพระพุทธเจ้า อันได้แก่ พระปัญญาคุณ, พระวิสุทธิคุณ และพระมหากรุณาธิคุณ มหายานได้สร้างแนวความคิดตรีกายขึ้นด้วยวิธีเพิ่มกายอีกกายหนึ่งเข้าไป คือ สัมโภคกาย ซึ่งเป็นกายของพระพุทธองค์อันสำแดงปรากฏให้เห็นเฉพาะหมู่ พระโพธิสัตว์ มหาสัตว์ เป็นทิพยภาวะมีรัศมีรุ่งเรืองแผ่ซ่านทั่วไป เพราะฉะนั้น แม้จนกระทั่งบัดนี้ พระโพธิสัตว์ก็ยังอาจจะเห็นพระศากยมุนีพุทธเจ้าได้ในรูปสัมโภคกาย พระพุทธองค์ยังทรงอาจสดับคำสวดมนต์ต์ของเรา แม้พระองค์จะดับขันธปรินิพพานไปแล้วก็ดี ทั้งนี้ก็ด้วยการดับขันธปรินิพพานนั้นเป็นเพียงการสำแดงให้เห็นปรากฏในรูปนิรมานกายเท่านั้น ส่วน ธรรมกาย นั้น ก็เป็นสภาวะอมตะ ไร้รูปร่างลักษณะ เป็นอจินไตย(นึกคิดหรือเดาไม่ได้หรืออยู่นอกเหนือความคิดออกไป) ไม่มีเบื้องต้น ท่ามกลาง ที่สุด แผ่คลุมอยู่ทั่วไป ความคิดเรื่องสัมโภคกายนี้ มหายานได้รับจากนิกายมหาสังฆิกะ และในหมู่คณาจารย์ของมหายานก็ไม่มีความเห็นพ้องกันในเรื่องนี้ มหายาน เป็นนิกายในศาสนาพุทธฝ่ายอาจริยวาท ที่นับถือกันอยู่ประเทศแถบตอนเหนือของอินเดีย, เนปาล, จีน, ญี่ปุ่น, เกาหลี, เวียดนาม, มองโกเลีย ไปจนถึงบางส่วนของรัสเซีย จุดเด่นของนิกายนี้อยู่ที่แนวคิดเรื่องการบำเพ็ญตนเป็นพระโพธิสัตว์สร้างบารมีเพื่อช่วยเหลือสรรพชีวิตในโลกไปสู่ความพ้นทุกข์ ด้วยเหตุที่มีผู้นับถืออยู่มากในประเทศแถบเหนือจึงเรียกได้อีกชื่อหนึ่งว่า อุตตรนิกาย ปัจจุบันพุทธศาสนิกชนส่วนใหญ่ของโลกเป็นผู้นับถือนิกายมหายาน นอกจากนี้ พระนาคารชุนได้กล่าวไว้ในทวาทศนิกายศาสตร์อีกว่า
“มหายานคือยานอันประเสริฐกว่ายานทั้ง 2 เหตุนั้น จึงชื่อว่า 'มหายาน'
พระพุทธเจ้าทั้งหลายอันใหญ่ยิ่ง ทรงอาศัยซึ่งยานนี้ และยานนี้จะสามารถนำเราเข้าถึงพระองค์ได้ เหตุนั้นจึงชื่อว่า 'มหา'
อนึ่ง ปวงพระพุทธเจ้าผู้มหาบุรุษได้อาศัยยานนี้ เหตุนั้น จึงชื่อว่า 'มหา' และอีกทั้งสามารถดับทุกข์อันไพศาลของสรรพสัตว์และประกอบประโยชน์อันยิ่งใหญ่ให้ถึงพร้อม เหตุนั้นจึงชื่อว่า 'มหา'
อนึ่ง พระโพธิสัตว์ทั้งปวง มีพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ (เจ้าแม่กวนอิม), พระมหาสถามปราปต์โพธิสัตว์, พระเมตไตรยโพธิสัตว์, พระมัญชุศรีโพธิสัตว์, พระสมันตภัทรโพธิสัตว์ และพระกษิติครรภมหาโพธิสัตว์ เป็นต้น ปวงมหาบุรุษได้ทรงอาศัย เหตุนั้นจึงชื่อว่า 'มหา' 
อนึ่ง เมื่ออาศัยยานนี้แล้ว ก็ย่อมเข้าถึงที่สุดแห่งธรรมทั้งปวง เหตุนั้นจึงชื่อว่า 'มหา'” มหากรุณาธารณีเป็นมนตร์อันเกิดจากความเมตตากรุณาอันยิ่งใหญ่ของพระอวโลกิเตศวร ที่มีต่อสรรพสัตว์ที่ตกทุกข์ในโลก ในคัมภีร์กล่าวว่าธารณีนี้มีชื่อต่าง ๆ กัน เช่น มหาไวปุลยสัมปุรณธารณี, อกิญจนมหากรุณาธารณี, อายุวัฒนธารณี, วิกรมอุตตรภูมิธารณี, มโนมัยอิศวรธารณี เป็นต้น อักษรหนึ่งตัวและประโยคหนึ่งในบทธารณีมนตร์นี้ ล้วนขยายเป็นอรรถธรรม อันจะนำเข้าถึงพระสัมมาสัมโพธิญาณ
Vì thế chữ Đại thừa là một so sánh với ý nghĩa có thể mang lông vượt qua vòng luân hồi sinh tử nhiều hơn những người theo Yaya. Trong cuốn sách Đại Bát nhã Ba la mật Đạo sư Long Thọ triết gia Đại thừa Giải thích ý nghĩa của Đại thừa như sau: “”Pháp Phật chỉ có một hương vị: hương vị giải thoát. thoát khỏi đau khổ Nhưng có hai loại hương: loại thứ nhất dành cho chính mình; loại thứ hai là vì mình và mọi chúng sinh.”, nghĩa là Còn đối với những người theo nghề, họ chỉ tập trung vào sự giải thoát và trở thành những vị A-la-hán, thoát khỏi những phiền não của chính mình. Cũng không có ý định giúp chúng sinh đạt giải thoát. Nhưng phía Đại thừa lại có lý tưởng trái ngược nhau, đó là họ tập trung vào Buddhabhumi và có quyết tâm đạt được sự giác ngộ và trở thành một vị Phật để giải thoát họ hoàn toàn khỏi đau khổ. Điều này giải thích rằng các Phật tử của chi nhánh Yanyan thường chỉ tập trung vào các đệ tử Bhumiji. Vì vậy, nó được gọi là một tên khác mà các đệ tử của Phật giáo Yan và Đại thừa hướng tới Phật quả. Vì vậy nó còn được gọi là Bồ tát thừa hay Phật thừa. Những từ “Tiểu thừa” và “Đại thừa” lần đầu tiên xuất hiện trong Kinh Bát nhã. Sau này, có những vị thầy Phật giáo vào thế kỷ thứ 6 đã cải cách giáo lý và thực hành của Phật giáo. Bằng cách lấy con đường Bồ Tát làm lý tưởng thay vì đạt được quả vị A-la-hán trong đời này. Đây là một thực hành truyền thống đã tồn tại từ những ngày đầu của Phật giáo. Vì vậy họ gọi nhóm của họ là Đại thừa và gọi nhóm nguyên thủy là Tiểu thừa, trong đó phái Nguyên thủy là một trong số đó. Tuy nhiên, nhóm mà Đại thừa chỉ trích nhiều nhất là giáo phái Saravastivā. (sau này chia thành Vaibhāsika và Pillarantika) Hadith Cắt bao quy đầu trên da bộ phận sinh dục nam Đó là một từ mượn từ sunat của người Mã Lai và có cùng ý nghĩa. Mượn từ tiếng Ả Rập Sunnah, có nghĩa là cắt bao quy đầu, cắt bao quy đầu trên da bộ phận sinh dục nam. Mượn từ chữ đầu tiên của cụm từ masuk Jawi (có nghĩa là đi vào Jawi) trong tiếng Mã Lai, có nghĩa là đi vào (tôn giáo của) người Jawi (người Hồi giáo Mã Lai) bằng cách cắt bao quy đầu ở bộ phận sinh dục. Đại từ bi Dharānī (, : Dharānī về lòng tốt lớn lao) hoặc Nilkantha Dharānī (: Dharānī về Người có Silla) là tên của một bài kinh quan trọng (dharānī) trong Phật giáo Đại thừa. Đó là dharna cá nhân của Đức Quán Thế Âm. Pang Sahasabhuj Sahasnet (Ngàn tay và nghìn mắt) Trong tiếng Trung, dharani này được gọi là Tai Pui Jiu (; "Da Bei Chu" trong phương ngữ Quan thoại) có nguồn gốc từ Kinh điển tiếng Phạn Đại thừa của Ấn Độ. Nhà sư Ấn Độ Bhagavadhamma đã mang nó sang dịch ở Trung Quốc vào thời nhà Đường. Và cũng có một phiên bản được dịch sang tiếng Tây Tạng. Cấp độ đầu tiên của Đại thừa dường như có cùng quan điểm với Nguyên thủy: Đức Phật chỉ có hai thân: Pháp thân và Hóa thân có những lời trực tiếp được Đức Phật nói trong kinh Pali Akkaya của Digha Nikaya. Đối với Hóa thân, thân của Đức Phật bao gồm năm uẩn ở cấp độ đầu tiên của kinh điển Trung Quán. Vẫn chưa tìm thấy thân thứ ba, Pháp thân, Theo Nguyên thủy, nó ám chỉ ba đức tính của Đức Phật, đó là trí tuệ, trí tuệ và visuddhi. và ân sủng của Bệ Hạ Đại thừa tạo ra khái niệm ba thân bằng cách thêm vào một thân khác, cụ thể là Báo thân, là thân của Phật chỉ được biểu hiện giữa các Bồ tát, Đại tát, và là một trạng thái siêu việt với ánh sáng tỏa khắp khắp. Do đó, thậm chí cho đến nay. Các vị Bồ Tát cũng có thể nhìn thấy Đức Phật Thích Ca Mâu Ni trong hình tướng Báo Thân của Ngài. Đức Phật có thể vẫn nghe thấy lời cầu nguyện của chúng ta. Mặc dù Hoàng thượng đã qua đời, Điều này là do sự chấm dứt của niết bàn chỉ là một biểu hiện dưới dạng Hóa thân. Còn đối với Pháp thân, nó là một trạng thái bất tử. không có hình dạng Nó là tưởng tượng (không thể tưởng tượng hay đoán được hoặc vượt ra ngoài tâm trí). Không có khởi đầu, giữa, kết thúc, khắp khắp. Ý tưởng này của Báo Thân Đại thừa nhận nó từ giáo phái Mahasanghika. Và giữa các vị thầy Đại thừa không có sự đồng thuận về vấn đề này. Đại thừa là một giáo phái trong Phật giáo thuộc nhánh Achariyavāda. Nó được tin ở các quốc gia ở khu vực phía bắc Ấn Độ, Nepal, Trung Quốc, Nhật Bản, Hàn Quốc, Việt Nam, Mông Cổ và một số vùng của Nga. Điểm nổi bật của môn phái này nằm ở quan niệm tu hành như một vị Bồ Tát để tạo công đức giúp muôn loài trên thế gian thoát khỏi khổ đau. Vì có nhiều tín đồ ở các nước phía Bắc nên còn gọi là Uttara Nikaya. Hiện nay, phần lớn Phật tử trên thế giới là tín đồ của hệ phái Đại thừa. Ngoài ra, Phra Nāgarjuna cũng tuyên bố trong Dvādasanikāyasatha rằng “Đại thừa là một thừa vượt trội hơn cả hai thừa. Đó là lý do tại sao nó được gọi là 'Đại thừa'. Anh ấy đã sống trong chiếc xe này. Và phương tiện này sẽ có thể đưa chúng ta đến với Ngài. Đó là lý do tại sao nó được gọi là 'Maha'. Hơn nữa, tất cả các vị Phật vĩ đại đều sử dụng cỗ xe này. Đó là lý do tại sao nó được gọi là 'Maha'. Hơn nữa, các ngài có thể chấm dứt nỗi đau khổ to lớn của tất cả chúng sinh và đạt được những lợi ích to lớn. Đó là lý do tại sao nó được gọi là 'Maha' Hơn nữa, tất cả các Bồ Tát. Có Quán Thế Âm Bồ Tát. (Nữ thần Kuan Yin), Phra Mahasatha Prabhap Bồ Tát, Phra Di Lặc Bồ Tát, Phra Manjusri Bồ Tát, Phra Samantabhadra Bồ Tát. và Địa Tạng Đại Bồ Tát, v.v., tất cả các vĩ nhân đều sống Đó là lý do vì sao nó được gọi là 'Maha'. Hơn nữa, khi nương tựa vào phương tiện này. Người ta sẽ đạt đến sự kết thúc của mọi pháp. Đó là lý do tại sao nó được gọi là 'Maha'.” Mahakaruna Dharani là một câu thần chú phát sinh từ lòng đại bi của Đức Quán Thế Âm. đối với mọi chúng sinh đau khổ trên thế giới Trong kinh điển nói rằng dhārānī này có nhiều tên khác nhau như Mahavaipulyasampurṇadharānī, Akiñcanamahakarunadharānī, Ayuvādhanādharānī, Vikrama Uttarabhumidharānī, và Manomaiṣvara, v.v. Một chữ và một câu trong thần chú Dharani này. Tất cả đều mở rộng thành ý nghĩa. sẽ dẫn tới sự giác ngộ của Đức Phật