RNA interference หรือ RNAi เป็นกระบวนการที่ค้นพบจากการทดลองใด ?
Sự can thiệp RNA hay RNAi là một quá trình được phát hiện từ thí nghiệm nào?
พัฒนาการของความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับ RNAi คาดว่าเริ่มขึ้นเมื่อ ในปี 1990 Jorgensen และคณะ รายงานปรากฏการณ์ที่เขาทำการทดลองในการพยายามทำให้สีของดอกพิทูเนีย (petunia) มีสีเข้มขึ้น โดยการใส่ยีนที่จะกระตุ้นการสร้างรงควัตถุสีแดงจากภายนอกเข้าไป แต่ผลที่พบ คือ ยีนสารสีของดอกพิทูเนีย หยุดการทำงานลง ซึ่งในขณะนั้นยังไม่สามารถอธิบายได้ว่าอะไรเป็นสาเหตุของปรากฏการณ์ดังกล่าว แต่เมื่อมองย้อนกลับไป อาจถือได้ว่า Richard Jorgensen และคณะเป็นกลุ่มบุคคลแรกที่รายงานถึงลักษณะที่คล้ายกับผลจากการเกิดกระบวนการ RNAi ในปีเดียวกันนี้ยังมีการค้นพบปรากฏการณ์ที่คล้ายกันอีกโดย van der Krol และคณะเมื่อทำการใส่ dihydroflavonol-4-reductase (DFR) or chalcone synthase (CHS) genes เข้าไปในดอกพิทูเนียและ Smith และคณะเมื่อทำการใส่ chimaeric polygalacturonase (PG) gene ในมะเขือเทศ ซึ่งในปี1990 นี้ได้มีการกำหนดชื่อเรียกปรากฏการณ์ดังกล่าวว่า post transcriptional gene silencing (PTGS) ต่อมาในปี 1992 Macino และ Romano ได้มีการค้นพบปรากฏการณ์ที่ใกล้เคียงกันใน Neurospora crassa เมื่อใส่ยีนที่ทำให้มีการแสดงลักษณะเผือกโดยพบว่า Neurospora crassa บางส่วนไม่มีการแสดงลักษณะเผือก ซึ่งMacino และRomano เรียกปรากฏการณ์ดังกล่าวว่า quelling อย่างไรก็ตามยังไม่มีผู้ที่สามารถอธิบายได้ว่าอะไรคือกลไกที่ทำให้เกิดลักษณะดังกล่าว จนกระทั่งในปี 1998 มีนักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน 2 คน คือ Andrew Z. Fire และ Craig C. Mello ได้รายงานการศึกษา RNAi และกลไกที่เกี่ยวข้องจากการศึกษาแสดงออกของยีนในหนอนตัวกลม Caenorhabditis elegans (C. elegans) โดยพบว่าเมื่อฉีด mRNA (sense) ที่ควบคุมการสร้างโปรตีนกล้ามเนื้อ ร่วมกับ antisense RNA ของ mRNA ดังกล่าว ให้แก่ C. elegan พบว่าหนอนมีการเคลื่อนที่แบบกระตุก (twitching movements) คล้ายลักษณะการเคลื่อนที่ของหนอนกลุ่มที่ขาดยีนที่ทำหน้าที่สร้างโปรตีนกล้ามเนื้ออย่างสมบูรณ์ ในขณะที่ การฉีดเฉพาะ sense หรือ antisense RNAเพียงอย่างเดียวไม่พบการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว
Sự phát triển kiến ​​thức về RNAi được cho là đã bắt đầu khi vào những năm 1990, Jorgensen và các đồng nghiệp của ông đã báo cáo về một thí nghiệm trong đó họ cố gắng làm tối màu của hoa dạ yên thảo bằng cách chèn một gen có thể kích thích chúng tạo ra sắc tố đỏ từ chúng. bên ngoài nhưng kết quả tìm được là gen màu của hoa dã yên thảo. ngừng hoạt động Vào thời điểm đó, người ta vẫn chưa thể giải thích được nguyên nhân của hiện tượng này là gì. Nhưng nhìn lại, Richard Jorgensen và các đồng nghiệp của ông có lẽ là những người đầu tiên báo cáo tác dụng tương tự từ RNAi. Một hiện tượng tương tự cũng được van der Krol và các đồng nghiệp phát hiện cùng năm đó. Các gen dihydroflavonol-4-reductase (DFR) hoặc chalcone synthase (CHS) đã được đưa vào hoa dạ yên thảo, Smith và các đồng nghiệp đã đưa gen chimaeric polygalacturonase (PG) vào cà chua. Vào những năm 1990, hiện tượng này đã được đặt tên vào năm 1992. Macino và Romano phát hiện ra hiện tượng tương tự ở Neurospora crassa. Khi họ chèn một gen gây ra bệnh bạch tạng, họ phát hiện ra rằng một số Neurospora crassa không biểu hiện đặc điểm này. Macino và Romano gọi hiện tượng này là dập tắt. cơ chế gây ra hiện tượng này. Cho đến năm 1998, hai nhà khoa học người Mỹ là Andrew Z. Fire và Craig C. Mello đã báo cáo về nghiên cứu RNAi và các cơ chế liên quan từ các nghiên cứu về biểu hiện gen ở giun tròn. Caenorhabditis elegans (C. Elegans). Người ta phát hiện ra rằng khi mRNA (giác quan) kiểm soát việc sản xuất protein cơ bắp được tiêm cùng với RNA antisense của mRNA nói trên vào C. elegans, người ta phát hiện ra rằng giun có chuyển động co giật tương tự. Sự di chuyển của giun thiếu hoàn toàn gen chịu trách nhiệm tạo ra protein cơ, trong khi chỉ tiêm RNA cảm giác hoặc antisense, không cho thấy sự thay đổi nào như vậy.