ราชวงศ์จักรีเริ่มขึ้นเมื่อใด ?
Triều đại Chakri bắt đầu khi nào?
ราชวงศ์จักรี เป็นราชวงศ์ที่ปกครองราชอาณาจักรสยามต่อจากสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจนถึงปัจจุบัน โดยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช (พระนามเดิม ทองด้วง ทรงสืบเชื้อสายมาจากตระกูลขุนนางในสมัยกรุงศรีอยุธยา) ทรงสถาปนาราชวงศ์โดยการปราบดาภิเษกเมื่อ พ.ศ. 2325 ยุคของราชวงศ์นี้ เรียกว่า "ยุครัตนโกสินทร์" สำเพ็งเริ่มต้นจากที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช องค์ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี ผู้ทรงสถาปนาสร้างกรุงรัตนโกสินทร์ขึ้นที่ฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา ให้เป็นราชธานีแห่งใหม่แทนที่กรุงธนบุรี ในปี พ.ศ 2325 โดยมีพระบรมมหาราชวังตั้งขึ้นในพื้นที่ ๆ แต่เดิมเป็นที่ตั้งของชุมชนชาวจีน และโปรดให้ย้ายชุมชนชาวจีนออกไปตั้งถิ่นฐานใหม่นอกประตูพระนครทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ขนานไปกับลำน้ำเจ้าพระยา ตั้งแต่คลองวัดสามปลื้ม (วัดจักรวรรดิราชาวาส) ไปจนถึงคลองสามเพ็ง หรือสำเพ็ง
Triều đại Chakri là triều đại cai trị Vương quốc Xiêm từ vua Thonburi cho đến hiện tại. Đức vua Phật Yodfa Chulalok Đại đế (tên gốc là Thongduang, xuất thân từ một gia đình quý tộc thời Ayutthaya) đã thành lập vương triều bằng việc đăng quang vào năm 1782. Thời đại của triều đại này được gọi là "Thời đại Rattanakosin". Sampeng bắt đầu với Vua Phật Yodfa Chulalok Đại đế. Vị vua đầu tiên của triều đại Chakri Người thành lập Rattanakosin bên hữu ngạn sông Chao Phraya. làm thủ đô mới, thay thế Thonburi vào năm 1782, với Hoàng cung được thành lập tại khu vực vốn là nơi sinh sống của cộng đồng người Hoa. và ra lệnh chuyển cộng đồng người Hoa đến khu định cư mới bên ngoài cổng thành ở phía đông nam. Song song với sông Chao Phraya Từ Khlong Wat Sam Pluem (Wat Chakkawat Ratchawat) đến Khlong Sam Peng hoặc Sampeng.
ช่วงระหว่างปีคริสต์ศักราช 317 – 399 รัชสมัยจิ้นหยวนตี้ถึงจิ้นอันตี้ ถือเป็นช่วงเวลาที่ราชวงศ์จิ้นตะวันออกมีการพัฒนาอย่างค่อยเป็นค่อยไป ถึงแม้ว่าระหว่างนี้มีการก่อความไม่สงบบ้างประปรายแต่ก็ถูกบรรดาขุนนางและกลุ่มตระกูลใหญ่ร่วมกันกดดันให้สลายตัวไปในที่สุด พัฒนาการดังกล่าว ได้ทำให้เกิดกลุ่ม 4 ตระกูลใหญ่ที่ผลัดกันขึ้นกุมอำนาจทางการเมืองในสมัยจิ้นตะวันออก อันได้แก่ ตระกูลหวัง อี่ว์ หวน เซี่ย ขณะที่กษัตริย์ไม่มีพระราชอำนาจใด ๆ เป็นเหตุให้บ้านเมืองตกอยู่ในสภาพคลอนแคลน ยากจะก้าวไปข้างหน้า การชลประทานของนาข้าวผ่านระบบที่ซับซ้อนของคลองและเขื่อนโดยเริ่มตั้งแต่ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสต์ศักราช
กษัตริย์หุ่งผู้ปกครองดินแดนในขณะนั้นได้แตกออกเป็นราชวงศ์ทั้ง 18 ราชวงศ์ ได้เกิดสงครามกลางเมืองแย่งชิงอำนาจกันระยะหนึ่ง จนกระทั่งกษัตริย์หุ่งทั้งหมดได้ร่วมมือกัน นำกองทัพเข้ายึดครองบริเวณเหงะอานและห่าติ๋ญในปัจจุบัน ชาวจามดั้งเดิมซึ่งเป็นชนชาติที่เป็นคู่แข่งของชาวเวียดนามได้ตั้งถิ่นฐานและครอบครองบริเวณจังหวัดกว๋างบิ่ญในปัจจุบัน ซึ่งต่อมาได้กลายมาเป็นอาณาจักรจามปาที่นับถือศาสนาฮินดู กษัตริย์หุ่งของชาวเวียดนามเห็นว่าเป็นภัยต่ออาณาจักรของตน นำไปสู่การต่อต้านและปะทะกันระหว่างทั้งสองฝ่ายเป็นอย่างที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ การรบส่วนใหญ่กองทัพของกษัตริย์หุ่งได้เป็นฝ่ายมีชัยต่อฝ่ายชาวจามดั้งเดิม ทำให้ชาวเวียดนามได้ดินแดนเพิ่มมากขึ้น ราว ๆ ช่วง พ.ศ. 808-1131 สุมาเอี๋ยนสถาปนาตนเองเป็นจิ้นอู่ตี้ ก่อตั้งราชวงค์จิ้นตะวันตกใน ปีคริสต์ศักราช 265 แทนที่ราชวงศ์วุยของเฉาเชาหรือโจโฉ เมื่อถึงปี 280 จิ้นตะวันตกปราบง่อก๊กลงได้ สภาพการแบ่งแยกอำนาจของสามก๊กก็สลายตัวไป ทั้งแผ่นดินจีนรวมเป็นหนึ่งเดียวอีกครั้ง เกิดความสันติสุขขึ้นในช่วงเวลาหนึ่ง 
ราชวงศ์จิ้นเป็นยุคสมัยที่กลุ่มตระกูลใหญ่ก้าวเข้ามาเป็นผู้มีอิทธิพลทางการเมืองอย่างสูง เนื่องจากนโยบายการปกครองของสุมาเอี๋ยนหรือจิ้นอู่ตี้ โน้มเอียงไปในทางเอื้อประโยชน์ต่อกลุ่มตระกูลชนชั้นสูง อีกทั้งกฎหมายยังให้สิทธิพิเศษต่อขุนนางเจ้าที่ดิน ในการจัดสรรการถือครองที่ดินและผลประโยชน์อื่น ๆ โดยอ้างอิงจากระดับชั้นตำแหน่งขุนนาง ระเบียบเหล่านี้ได้กลายเป็นเครื่องมือการเพาะสร้างอำนาจแบบเบ็ดเสร็จให้กับกลุ่มตระกูลใหญ่เหล่านี้ ทำให้เกิดการแบ่งแยกทางชนชั้นในสังคมครั้งใหญ่ เพราะเพื่อรักษาสิทธิพิเศษนี้ ถึงกับตั้งข้อรังเกียจไม่ยอมนั่งร่วมโต๊ะหรือแต่งงานข้ามสายเลือดกับตระกูลที่ไม่ได้รับสิทธิพิเศษ ทำให้ผู้อยู่นอกวงถึงแม้จะได้เข้ารับราชการก็จะยังคงถูกมองอย่างแปลกแยกและกีดกันไม่ให้ได้รับการเลื่อนขั้นในตำแหน่งสูงขึ้น เอกสารประวัติศาสตร์ยังบันทึกปรากฏการณ์ธรรมชาติที่ผิดประหลาดในรัชกาลเจี๋ยเอาไว้ เริ่มในปีที่ 10 ของรัชกาล ที่มีดาวห้าดวงเรียงตัวกันบนฟากฟ้า ต่อมาเกิดฝนดาวตก และแผ่นดินไหว ครั้นปีที่ 29 เจี๋ยสั่งขุดอุโมงค์น้ำไหลผ่านภูเขา Qu แต่ภูเขาถล่มในปีถัดมา นอกจากนี้ ยังเกิดภัยธรรมชาติในช่วงฤดูหนาวที่หลิงซุ่ย (聆隧) เอกสารจากปลายสมัยราชวงศ์ฉิน (秦朝) ว่า ช่วงท้ายของรัชกาลเจี๋ย มักเกิดน้ำแข็งในยามเช้าของฤดูร้อน ทั้งเกิดเกล็ดหิมะตลอดเดือนกรกฎาคม ต่อมา ฝนถล่มอาคารบ้านเรือน อากาศก็แปรปรวน ฤดูร้อนกลับหนาว ฤดูหนาวกลับร้อน พืชพันธุ์ธัญญาผลสูญเสียสิ้น นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่า เหตุการณ์เหล่านี้ คือ ฤดูหนาวจากภูเขาไฟ ซึ่งน่าจะเป็นผลมาจากภูเขาไฟระเบิดเมื่อราว 1628 ปีก่อนคริสตกาล ราชวงศ์โมริยะก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 221 (322 ปีก่อนคริสต์ศักราช) โดยเจ้าชายจันทรคุปต์เมารยะ ผู้โค่นล้มราชวงศ์นันทะ และทรงขยายอำนาจอย่างรวดเร็วไปทางตอนกลางและตะวันตกของอินเดีย โดยการฉวยโอกาสจากความปั่นป่วนในท้องถิ่นต่างๆ ที่เกิดขึ้นหลังจากการถอยทัพไปทางตะวันตกของกองทัพกรีกและเปอร์เชียของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช เมื่อมาถึงปี พ.ศ. 223 (320 ปีก่อนคริสต์ศักราช) จักรวรรดิโมริยะก็ครอบครองบริเวณทางตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย โจมตีและได้รับชัยชนะต่อแคว้นต่างๆ ที่เหลือของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช การปกครองของราชวงศ์จาลุกยะเป็นการปกครองในยุคที่สำคัญของประวัติศาสตร์ของอินเดียใต้และเป็นยุคทองของรัฐกรณาฏกะ แนวโน้มทางการเมืองทางตอนใต้ของอินเดียเปลี่ยนจากราชอาณาจักรขนาดเล็กมาเป็นการก่อตั้งจักรวรรดิที่มีขนาดใหญ่ที่เริ่มโดยบาดามีจาลุกยะ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่อินเดียใต้เริ่มรวมดินแดนทั้งภูมิภาคตั้งแต่แม่น้ำกาเวรี (Kaveri) ไปจนถึง แม่น้ำนัมมทา (Narmada) ความรุ่งเรืองของจักรวรรดินำมาซึ่งระบบบริหารที่มีประสิทธิภาพ การค้าขายกับต่างประเทศ และการวิวัฒนาการของสถาปัตยกรรมที่เรียกว่า "สถาปัตยกรรมจาลุกยะ" วรรณคดีกันนาดาที่ได้รับการอุปถัมภ์จากราชสำนักมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9 ก็ได้รับการต้อนรับโดยจาลุกยะตะวันตกตามแบบฉบับของเชนและวีรไศวะ (Veerashaiva) เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ก็เป็นการกำเนิดของวรรณคดีเตลูกู (Telugu literature) ภายใต้การอุปถัมภ์ของจาลุกยะตะวันออก ราชวงศ์ซางมีอำนาจอยู่ประมาณ 550 ปี คือ ตั้งแต่ 1600-1046 ปีก่อนคริสต์ศักราช (1057-503 ปีก่อนพ.ศ.) ในช่วงนี้เริ่มมีการก่อตั้งกองทหาร, ข้าราชการและมีการลงโทษตามกฎหมาย มีกษัตริย์ปกครองทั้งสิ้น 31 พระองค์ เมื่อพระเจ้าเจี๋ยแห่งราชวงศ์เซี่ยซึ่งไร้คุณธรรมสร้างความเกลียดชังแก่คนทั้งแผ่นดินเพิ่มขึ้น จนกระทั่งเปิดโอกาสให้ผู้ที่มิชอบพฤติกรรมของพระองค์ รวมตัวกันเป็นกองกำลังเพื่อต่อต้านการปกครองของเจ้าแผ่นดิน ทัง มีอำนาจอยู่แถบเมืองซางได้รับการสนับสนุนจากหัวหน้าเผ่าต่างๆจึงใช้กำลังพลและอาวุธโค่นล้มการปกครองของราชวงศ์เซี่ย แล้วสถาปนาราชวงศ์ซางขึ้น โดยตั้งเมืองหลวงที่ เมืองปั๋ว (อำเภอเฉาเซี่ยน มณฑลซานตงปัจจุบัน) เนื่องจากทังเป็นชนชั้นสูงในราชวงศ์เซี่ยมาก่อน จึงถือว่าเป็นการปฏิวัติของชนชั้นสูงครั้งแรกในประวัติศาสตร์จีน นอกจากนั้นยุคนี้ยังเริ่มมีการใช้ภาชนะสำริดอย่างแพร่หลายโดยเฉพาะประเภท ถ้วยสุรา มีดวงพระจันทร์ กลองสำริด ซึ่งมีการขุดค้นพบเป็นหลักฐานกันมาก เรื่องเริ่มขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2083 ในอโยธยา อันเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรไทย อโยธยาเป็นคำในภาษาบาลีโบราณ แปลว่าปราศจากสงคราม หรือ สันติภาพ นั่นเอง ยุวกษัตริย์พระนามว่า "จักรา" ทรงขึ้นครองราชบัลลังก์สืบเนื่องจากการเสด็จสวรรคตอย่างกระทันหันของพระราชบิดา พระเจ้าจักราถูกเลี้ยงดูมาโดยภิกษุรูปหนึ่ง จึงไม่ทรงโปรดความโอ่อ่าในราชนำนัก ในการเถลิงถวัลย์ราชสมบัตินี้ทรงมีพระบัญชาให้งดเว้นการเฉลิมฉลองทั้งปวง
Giữa những năm 317 - 399 sau Công nguyên, triều đại của Jin Yuandi và Jin Andi. Đây được coi là thời kỳ phát triển dần dần của nhà Đông Tấn. Mặc dù trong thời gian này có một số bất ổn lẻ tẻ, nhưng cuối cùng nó vẫn bị các quý tộc và gia tộc lớn gây áp lực phải giải tán. Sự phát triển như vậy Điều này dẫn đến sự xuất hiện của 4 dòng họ lớn thay phiên nhau nắm giữ quyền lực chính trị vào thời Đông Tấn gồm các họ Vương, Yu, Huân và Hạ, trong khi nhà vua không có quyền lực hoàng gia, khiến đất nước rơi vào tình trạng suy thoái. sự hỗn loạn. Thật khó để tiến về phía trước. Việc tưới tiêu cho ruộng lúa được thực hiện thông qua một hệ thống kênh rạch và đập phức tạp bắt đầu từ thế kỷ thứ 6 trước Công nguyên. Vua Hùng cai trị đất nước lúc bấy giờ bị chia làm 18 triều đại, gây ra nội chiến tranh giành quyền lực một thời. Cho đến khi tất cả các vua Hùng hiệp lại. Dẫn quân đánh chiếm vùng Nghệ An và Hà Tĩnh ngày nay. Người Chăm gốc, một chủng tộc đối thủ của người Việt, định cư ở tỉnh Quảng Bình ngày nay. mà sau này trở thành vương quốc Champa của Ấn Độ giáo. Vua Hùng Việt coi đó là mối đe dọa cho vương quốc của mình. Nó tất yếu dẫn đến sự chống đối, xung đột giữa hai bên. Trong hầu hết các trận đánh, quân vua Hùng đều giành thắng lợi trước quân Chăm gốc. Điều này cho phép người Việt giành được nhiều lãnh thổ hơn. Vào khoảng thời gian 808-1131, Sumaya tự xưng là Jin Wu Di. Nhà Tây Tấn được thành lập vào năm Năm 265 sau Công nguyên thay thế nhà Ngô của Tào Tháo hay Tào Tháo. Đến năm 280, nhà Tấn đã đánh bại nước Ngô. Sự phân chia quyền lực của Tam Quốc bị giải thể. Toàn bộ đất nước Trung Quốc một lần nữa được thống nhất. Đã có hòa bình trong một thời gian. Nhà Tấn là thời đại mà các gia tộc lớn có được ảnh hưởng chính trị lớn. Do chính sách cai trị của Suma Yan hoặc Jin Wu Di Có khuynh hướng mang lại lợi ích cho các gia đình ưu tú. Hơn nữa, luật pháp còn dành những đặc quyền đặc biệt cho giới quý tộc địa chủ. Phân chia quyền sở hữu đất đai và các lợi ích khác dựa trên cấp bậc quý tộc. Những quy định này đã trở thành công cụ để trau dồi quyền lực tuyệt đối cho những gia tộc lớn này. Điều này gây ra sự phân chia giai cấp rất lớn trong xã hội. Bởi vì để duy trì được đặc quyền này Họ thậm chí còn tỏ ra khinh thường khi từ chối ngồi vào bàn ăn hoặc kết hôn với những gia đình không có đặc quyền. Kết quả là, những người ở ngoài vòng tròn, ngay cả khi họ tham gia vào công việc của chính phủ, vẫn sẽ bị coi là xa lánh và bị ngăn cản thăng tiến lên các vị trí cao hơn. Các tài liệu lịch sử cũng ghi lại một hiện tượng tự nhiên bất thường vào thời vua Jie, bắt đầu từ năm thứ 10 triều đại của ông, khi năm ngôi sao thẳng hàng trên bầu trời. Sau đó có một trận mưa sao băng. và động đất vào năm thứ 29, Jie ra lệnh đào một đường hầm dẫn nước xuyên qua núi Qu, nhưng ngọn núi này đã sụp đổ vào năm sau. (秦朝) rằng sự kết thúc của triều đại Jie Băng thường xuất hiện vào buổi sáng mùa hè. Có những bông tuyết rơi suốt tháng Bảy. Sau đó, mưa rơi xuống các tòa nhà. Thời tiết không ổn định. Mùa hè trở lạnh Mùa đông trở nên nóng bức Cây ngũ cốc bị mất. Các nhà khoa học tin rằng Những sự kiện này là mùa đông núi lửa. Đây có thể là kết quả của một vụ phun trào núi lửa vào khoảng năm 1628 trước Công nguyên. Vương triều Maurya được thành lập vào năm 221 sau Công nguyên (322 trước Công nguyên) bởi Hoàng tử Chandragupta Maurya. Ai đã lật đổ triều đại Nanda và nhanh chóng mở rộng quyền lực của mình sang miền trung và miền tây Ấn Độ. bằng cách lợi dụng sự hỗn loạn ở địa phương Điều đó xảy ra sau cuộc rút lui của quân đội Hy Lạp và Ba Tư về phía tây. Đến năm 223 (320 trước Công nguyên), Đế quốc Mauriya đã nắm quyền kiểm soát khu vực phía tây bắc Ấn Độ. Tấn công và giành chiến thắng ở nhiều tỉnh khác nhau. Tàn tích của Alexander Đại đế Triều đại Chalukya là một thời kỳ quan trọng trong lịch sử Nam Ấn Độ và thời kỳ hoàng kim của Karnataka. Xu hướng chính trị ở miền nam Ấn Độ thay đổi từ các vương quốc nhỏ sang việc thành lập các đế chế lớn do Badami Chalukyas khởi xướng. Lần đầu tiên, Nam Ấn Độ bắt đầu bao gồm toàn bộ khu vực từ sông Kaveri đến sông Narmada. Sự thịnh vượng của đế quốc mang theo một hệ thống hành chính hiệu quả. Ngoại thương và sự phát triển của kiến ​​trúc được gọi là Kiến trúc Chalukya, văn học Kannada đã nhận được sự bảo trợ của hoàng gia từ thế kỷ thứ 9, cũng được Chalukyas phương Tây đón nhận theo phong cách của Jains và Veerasavas. (Veerashaiva) khi thế kỷ 11 đến, văn học Telugu ra đời dưới sự bảo trợ của Chalukyas phương Đông. Nhà Thương nắm quyền trong khoảng 550 năm, từ 1600-1046 TCN (1057-503 TCN). Trong thời kỳ này, quân đội, công vụ và pháp luật bắt đầu được thiết lập. Có tổng cộng 31 vị vua cai trị khi vua Jie của nhà Hạ, người không có đạo đức, gây ra sự căm ghét khắp cả vùng đất. Cho đến khi tạo cơ hội cho những ai không thích hành vi của Ngài Tập hợp thành một thế lực chống lại sự cai trị của chúa đất Đường, người có quyền lực ở khu vực Thành phố Thương và nhận được sự ủng hộ của nhiều thủ lĩnh bộ tộc khác nhau nên đã dùng người và vũ khí của mình để lật đổ sự thống trị của nhà Hạ. Sau đó nhà Thương được thành lập. bằng cách đặt thủ đô tại Muang Bo (huyện Chao Xian) tỉnh Sơn Đông ngày nay) vì trước đây Đường là một người cao quý thời nhà Hạ. Vì vậy nó được coi là cuộc cách mạng quý tộc đầu tiên trong lịch sử Trung Quốc. Ngoài ra, thời đại này cũng bắt đầu sử dụng rộng rãi các đồ đựng bằng đồng, đặc biệt là cốc đựng rượu có hình mặt trăng và trống đồng, trong đó nhiều bằng chứng đã được phát hiện trong các cuộc khai quật. Câu chuyện bắt đầu vào năm 1540 tại Ayodhya, thủ đô của Vương quốc Thái Lan. Ayothaya là một từ trong ngôn ngữ Pali cổ. Nó có nghĩa là không có chiến tranh hay hòa bình. Một vị vua trẻ tên là "Chakra" lên ngôi sau cái chết đột ngột của cha mình. Luân xa vua được nuôi dưỡng bởi một nhà sư. Vì vậy, ông không thích sự hoành tráng của hoàng gia cho lắm. Nhân dịp lên ngôi, Bệ hạ đã ra lệnh kiêng cử mọi lễ kỷ niệm.