พระบรมธาตุมีสองลักษณะคือ พระบรมธาตุที่ไม่แตกกระจาย และที่แตกกระจาย มีขนาดเล็กสุดประมาณเมล็ดพันธุ์ผักกาดใช่หรือไม่?
Phra Borommathat có hai đặc điểm: Xá lợi Phật không bị phân tán và rải rác Nó có nhỏ bằng hạt cải không?
พระบรมธาตุมีสองลักษณะคือ พระบรมธาตุที่ไม่แตกกระจาย และที่แตกกระจาย มีขนาดเล็กสุดประมาณเมล็ดพันธุ์ผักกาด
Phra Borommathat có hai đặc điểm: Xá lợi Phật không bị phân tán và rải rác Kích thước nhỏ nhất là khoảng kích thước của hạt cải.
มหายานชั้นแรกดูเหมือนจะมีทัศนะตรงกับเถรวาทที่ว่า พระพุทธเจ้ามีพระกายเพียง 2 เท่านั้นคือ ธรรมกาย และนิรมานกาย ธรรมกายนั้นมีพระพุทธวจนะที่ตรัสโดยตรงในบาลีอัคคัญญสูตรแห่งทีฆนิกาย ส่วนนิรมาณกายนั้นได้แก่พระกายของพระศาสดาที่ประกอบด้วยขันธ์ 5 ในคัมภีร์ฝ่ายมาธยมิกชั้นแรก ก็ยังไม่พบกายที่ 3 ธรรมกาย ตามนัยแห่งเถรวาทหมายถึงพระคุณทั้ง 3 ของพระพุทธเจ้า อันได้แก่ พระปัญญาคุณ, พระวิสุทธิคุณ และพระมหากรุณาธิคุณ มหายานได้สร้างแนวความคิดตรีกายขึ้นด้วยวิธีเพิ่มกายอีกกายหนึ่งเข้าไป คือ สัมโภคกาย ซึ่งเป็นกายของพระพุทธองค์อันสำแดงปรากฏให้เห็นเฉพาะหมู่ พระโพธิสัตว์ มหาสัตว์ เป็นทิพยภาวะมีรัศมีรุ่งเรืองแผ่ซ่านทั่วไป เพราะฉะนั้น แม้จนกระทั่งบัดนี้ พระโพธิสัตว์ก็ยังอาจจะเห็นพระศากยมุนีพุทธเจ้าได้ในรูปสัมโภคกาย พระพุทธองค์ยังทรงอาจสดับคำสวดมนต์ต์ของเรา แม้พระองค์จะดับขันธปรินิพพานไปแล้วก็ดี ทั้งนี้ก็ด้วยการดับขันธปรินิพพานนั้นเป็นเพียงการสำแดงให้เห็นปรากฏในรูปนิรมานกายเท่านั้น ส่วน ธรรมกาย นั้น ก็เป็นสภาวะอมตะ ไร้รูปร่างลักษณะ เป็นอจินไตย(นึกคิดหรือเดาไม่ได้หรืออยู่นอกเหนือความคิดออกไป) ไม่มีเบื้องต้น ท่ามกลาง ที่สุด แผ่คลุมอยู่ทั่วไป ความคิดเรื่องสัมโภคกายนี้ มหายานได้รับจากนิกายมหาสังฆิกะ และในหมู่คณาจารย์ของมหายานก็ไม่มีความเห็นพ้องกันในเรื่องนี้ ภาพบุคคล ในงานจิตรกรรมไทยประเพณีแบ่งภาพบุคคลออกเป็นสองประเภท คือ ภาพบุคคลชั้นสูง เช่น กษัตริย์ พระพุทธเจ้า พระสาวก และภาพกาก เป็นบุคคลที่ไม่สำคัญ เช่นชาวบ้านสามัญ ในส่วนของวัดราชาธิวาสได้ให้ความสำคัญกับภาพบุคคลชั้นสูงมากกว่า บุคคลชั้นรองลงมาจะปรากฏในฐานะของไพร่พลทหารที่มีจำนวนไม่มากนัก ตัวละครมีขนาดใหญ่กินส่วนมากของพื้นที่ และมักแสดงเฉพาะตัวละครที่สำคัญ ซึ่งแตกต่างจากลักษณะในอดีตที่ต้องแบ่งส่วนของพื้นที่ไปเขียนชาดกเรื่องอื่นๆรวมทั้งภาพกากด้วย สำหรับท่าทางก็มีความเป็นธรรมชาติและมีกล้ามเนื้อสัดส่วนสมจริงมากกว่าแม้จะมีข้อผิดพลาดบ้างแต่สังเกตได้ยาก ละทิ้ง “นาฏลักษณ์” แบบประเพณี ไม่มีการปิดทองที่เครื่องทรงหรือลำตัวแต่ก็สามารถจำแนกบุคคลได้ด้วยเสื้อผ้าที่สวมใส่ รวมทั้งการจัดองค์ประกอบให้ตัวละครที่สำคัญเด่นชัด การตกแต่ง จะเป็นไปตามแบบแผนของการก่อสร้างตามหลักสถาปัตยกรรม มี 2 ลักษณะคือ ตกแต่งอย่างพระเมรุทอง และตกแต่งอย่างพระเมรุสี โดยการตกแต่งพระเมรุทอง (มักจะใช้กับพระเมรุมาศ ของพระมหากษัตริย์) เช่น การปิดทองล้วนทั้งทองจริงและทองเทียม หรือปิดทองล่องชาด อย่างเช่นทองคำเปลว กระดาษทอง พื้นเมรุสีแดงมีลายทอง หรือจะปิดกระดาษทองย่นมีสายสีแดง ส่วนการตกแต่งเมรุสี หรือ เมรุลงยาราชาวดี จะใช้สีจากวัสดุหลากหลายประเภท อย่าง กระจกสีต่าง ๆ สอดสีด้วยกระดาษสี กระดาษกั่วสี โดยการเลือกสีจะสัมพันธ์กับผู้ที่จะรับการถวายพระเพลิง เช่น เป็นสีประจำวันพระราชสมภพ เป็นต้น พระธรรมนั้นแบ่งเป็น 2 ลักษณะคือ คำสอนที่เกี่ยวเนื่องกับ ชีวิตประจำวันของ ผู้คนทั่วไป เรียกว่าพระสูตร และคำสอนที่เป็น หัวข้อธรรมล้วน ๆ เช่น ขันธ์ 5 ปัจจยาการ 12 เป็นต้นเรียกว่าพระอภิธรรม ส่วนวินัยสำหรับพระ ภิกษุและภิกษุณี ได้แก่กฎระเบียบข้อปฏิบัติ หลังจากพระพุทธเจ้าปรินิพพานได้ 3 เดือน พุทธบริษัทได้ ร่วมกันรวบรวม พระสูตร พระอภิธรรม และพระวินัย จัดเข้าเป็นหมวดหมู่ได้ 84,000 หมวด รวมเรียกว่า พระไตรปิฎกนักวิชาการยังลังเลใจในการอ้างอย่างไม่สันทัดเกี่ยวกับข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ในพุทธประวัติ ส่วนใหญ่ยอมรับว่าพระองค์มีพระชนม์ ตรัสสอนและทรงจัดตั้งสำนักสงฆ์ แต่ไม่ยอมรับทุกรายละเอียดที่บรรจุในพุทธประวัติ ตามนักประพันธ์ มิเชล คาร์รัทเธอร์ (Michael Carrithers) ว่า แม้จะมีเหตุผลที่ดีในการสงสัยบันทึกดั้งเดิม แต่ "โครงร่างชีวิตนั้นจะต้องเป็นจริง การประสูติ การเจริญวัย การสละ การค้นหา การตรัสรู้และการหลุดพ้น การตรัสสอน และปรินิพพาน" รูปลักษณ์ของพระองค์: พระแม่สิทธิธาตรีทรงประทับอยู่บนดอกบัว มี4พระกร พระหัตถ์ขวาบนถือจักร พระหัตถ์ขวาล่างถือคฑา พระหัตถ์ซ้ายบนถือสังข์ และพระหัตถ์ซ้ายล่างถือดอกบัว เหมือนพระวิษณุและพระแม่ไวษณวีมากแต่พระวิษณุและพระแม่ไวษณวีจะทรงครุฑ แต่พระแม่สิทธิธาตรีจะประทับบนดอกบัว และพระองค์ทรงฉลองพระองค์ด้วยพระภูษาสีแดงหรือสีแสด ชั้นที่สามสร้างขึ้นถัดจากพระธาตุองค์เล็ก 30 องค์นั้น ขึ้นไปบนชั้นนี้จะเห็นว่า มีความกว้าง ด้านละ 30 เมตร พื้นด้านที่สามนี้ มีรูปลักษณะเป็นหลังเต่า หรือโอคว่ำ (ขันตักน้ำคว่ำ) อยู่บนชั้นหลังเต่า เป็นฐานของยอดพระธาตุ มีรูปเป็นสี่เหลียมล้อมรอบด้วยกลีบดอกบัวใหญ่ ซึ่งมีปลายกลีบเริ่มบานออก ถัดจากดอกบัวไปจึงมีรูปรัดเอว เหนือจากที่รัดเอวไปจะเป็นฐานจอมธาตุ ฐานนี้จะเป็นรูปสี่เหลี่ยมเหวอ (บาน) ขึ้นด้านบนนิดหน่อย ต่อจากฐานนี้ คนโบราณเรียกว่า “ดวงปี” ดังมีอยู่ในคำกลอนว่า “เจดีย์ดิ้ว ดวงปีพ้นพุ่ง” อยู่บนดวงปี จึงเป็นสเวตฉัตรเป็นยอดพระธาตุที่สูงสุด” อยู่รอบฐานพระธาตุ ก็ได้สร้างบริเวณล้อมรอบติดกันทั้ง 4 ด้าน มีประตูเข้าทั้ง 4 ด้าน ประตูอยู่ระหว่างกลาง บริเวณแต่ละด้านพอดี บริเวณยาวด้านละ 91 เมตร 75 เซนติเมตร ก่อนเสด็จดับขันธปรินิพพาน องค์สมเด็จพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าได้มีพระพุทธประสงค์ให้พระพุทธสรีระของพระองค์แตกกระจายไปจำนวนมาก พระบรมสารีริกธาตุขนาดเล็กสุดแม้ประมาณเท่าเมล็ดผักกาด ดังปรากฏความในคัมภีร์ปฐมสมันตาปาสาทิกาว่า พระธาตุกุดจอก
ลักษณะเป็นพระธาตุโบราณขนาดใหญ่เก่าแก่ มีอายุประมาณ 1,200 ปีตั้งอยู่ทางทิศใต้ บ้านยางน้อย ม.2 ต.บ้านยาง การก่อสร้างประณีต ยังมีสภาพสมบูรณ์ที่ประตูพระธาตุมีพระพุทธรูปไม้และสลักสูง 2 เมตรและมีพระธาตุอื่นๆกระจายอยู่ตามวัดต่างๆโดยรอบ เช่น พระธาตุจอบหมุบ พระธาตุพีพวย พระธาตุท่าลิง พระธาตุท่าคร้อ
ตั้งอยู่ที่ พระธาตุกุดจอก บ้านยางน้อย ตำบลบ้านยาง พระธาตุกุดจอก ประกอบด้วยเจดีย์ก่ออิฐ 2 องค์ องค์แรกมรีเรือนธาตุกลวง ภายในมีพระพุทธรูปหินปูนขนาดใหญ่ และพระพุทะรูปหินทรายปางมารวิชัยยอดเจดีย์องค์นี้มีฐานสูงประมาณ 5 ชั้น เป็นมุขยื่นและเป็นมุมอย่างสวยงามลักษณะของธาตุเจดีย์ทั้งสององค์ เป็นสถาปัตยกรรมแบบลาว มีอายุในราวพุทธศตวรรษ 19-20 ปัจจุบันมีสำนักสงฆ์อยู่บริเวณพระธาตุ มีพระจำพรรษาดูแลอยู่ ยอดเจดีย์หักพังลงมาเป็น่วนใหญ่ อยู่ห่างจากอำเภอเกษตรสมบูรณ์ประมาณ 3 กิโลเมตร โดยเดินทางจากอำเภอเกษตรสมบูรณ์ไปบ้านยางน้อยประมาณ 2 กิโลเมตร อยู่ห่างจากเมืองชัยภูมิประมาณ 78 กิโลเมตร พระโพธิสัตว์ศีลมีความแตกต่างในด้านรารยละเอียดจากจุลศีล มัชฌิมศีล และมหาศีล ในพรหมชาลสูตรฝ่ายเถรวาท กระนั้นก็ตามก็ยังมีบางส่วนสอดคล้องกับศีล ๕ ศีล ๘ ศีล ๑๐ และศีล ๒๒๗ หรือพระปาติโมกข์ อันเป็นพื้นฐานของพระศาสนาฝ่ายเถรวาท โดยสารัตถะแล้วมีความเหมือนกันตรงที่เป็นการระงับ เป็นการยังให้เกิดความปกติกายวาจา กล่าวคือความปกติตามระเบียบวินัย, ปกติมารยาทที่สะอาดปราศจากโทษ, ข้อปฏิบัติในการเว้นจากความชั่ว, ข้อปฏิบัติในการฝึกหัดกายวาจาให้ดียิ่งขึ้น, ความสุจริตทางกายวาจาและอาชีพ 
ทั้งนี้ ศีลในพรหมชาลสูตรฝ่ายเถรวาทมุ่งเน้นเป็นหลักปฏิบัติสำหรับบรรพชิต และสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับบรรพชิตคือการรักษาพรหมจรรย์ ซึ่งข้อกำหนดนี้ปรากฏอยู่ในหมวดจุลศีลอย่างชัดเจน ซึ่งในพรหมชาลสูตรฝ่ายมหายานมีข้อกำหนดที่ว่านี้เช่นกันในหมวดมหาศีล ๑๐ ซึ่งบรรพชิตในจีน เกาหลี และเวียดนาม ยังรักษาศีลข้อนี้อย่างเคร่งครัด ประกอบกับการรักษาพระปาติโมกข์ หรือพระวินัยของนิกายธรรมคุปต์เป็นรากฐานอยู่แล้ว โดยพระวินัยของนิกายธรรมคุปต์นี้มีส่วนคล้ายคลึงกับพระวินัยของฝ่ายเถรวาทอย่างมาก ขณะที่ข้อกำหนดศีลในพรหมชาลสูตรฝ่ายมหายาน จะรับกันในการอุปสมบทเป็นพระภิกษุมหายานโดยสมบูรณ์ เพื่อย้ำให้ครองตนบนมรรคาแห่งพระโพธิสัตว์ หรือเป็นยกระดับปาติโมกข์ศีลให้ถือเป็นอธิศีลนั่นเอง เพราะมีการเน้นหนักในการรักษามโนกรรมอย่างมากในส่วนของจุลโพธิสัตว์ศีล ๔๘
Cấp độ đầu tiên của Đại thừa dường như có cùng quan điểm với Nguyên thủy: Đức Phật chỉ có hai thân: Pháp thân và Hóa thân có những lời trực tiếp được Đức Phật nói trong kinh Pali Akkaya của Digha Nikaya. Đối với Hóa thân, thân của Đức Phật bao gồm năm uẩn ở cấp độ đầu tiên của kinh điển Trung Quán. Vẫn chưa tìm thấy thân thứ ba, Pháp thân, Theo Nguyên thủy, nó ám chỉ ba đức tính của Đức Phật, đó là trí tuệ, trí tuệ và visuddhi. và ân sủng của Bệ Hạ Đại thừa tạo ra khái niệm ba thân bằng cách thêm vào một thân khác, cụ thể là Báo thân, là thân của Phật chỉ được biểu hiện giữa các Bồ tát, Đại tát, và là một trạng thái siêu việt với ánh sáng tỏa khắp khắp. Do đó, thậm chí cho đến nay. Các vị Bồ Tát cũng có thể nhìn thấy Đức Phật Thích Ca Mâu Ni trong hình tướng Báo Thân của Ngài. Đức Phật có thể vẫn nghe thấy lời cầu nguyện của chúng ta. Mặc dù Hoàng thượng đã qua đời, Điều này là do sự chấm dứt của niết bàn chỉ là một biểu hiện dưới dạng Hóa thân. Còn đối với Pháp thân, nó là một trạng thái bất tử. không có hình dạng Nó là tưởng tượng (không thể tưởng tượng hay đoán được hoặc vượt ra ngoài tâm trí). Không có khởi đầu, giữa, kết thúc, khắp khắp. Ý tưởng này của Báo Thân Đại thừa nhận nó từ giáo phái Mahasanghika. Và giữa các vị thầy Đại thừa không có sự đồng thuận về vấn đề này. Chân dung trong hội họa truyền thống Thái Lan chia chân dung thành hai loại: chân dung những người có địa vị cao như vua, Phật, đệ tử và chân dung những người không quan trọng. như những người dân làng bình thường Đối với Wat Rachathiwat, người ta chú trọng nhiều hơn đến chân dung của những người có địa vị cao. Những người ít hơn xuất hiện như một số ít binh lính. Các ký tự có kích thước lớn, chiếm phần lớn không gian. và thường chỉ những nhân vật quan trọng được hiển thị. Điều này khác với phong cách trước đây khi không gian phải được chia ra để viết những câu chuyện Jataka khác, bao gồm cả tranh ảnh. Về phần tạo dáng, chúng tự nhiên hơn và có tỷ lệ cơ bắp chân thực hơn, tuy có một số sai sót nhưng khó nhận ra. Bỏ đi “phong cách khiêu vũ” truyền thống, không có dát vàng trên trang phục hay cơ thể nhưng người ta có thể. được xác định bởi quần áo của họ. Trong đó có việc sắp xếp các yếu tố sao cho nhân vật quan trọng nổi bật. Việc trang trí sẽ tuân theo phương án xây dựng theo nguyên tắc kiến ​​trúc. Có 2 phong cách: trang trí giống Phra Meru Thong. và được trang trí như lò hỏa táng hoàng gia Bằng cách trang trí lò hỏa táng vàng (Thường dùng với lò hỏa táng hoàng gia của nhà vua) chẳng hạn như tất cả các loại mạ vàng, cả vàng thật và vàng giả. hoặc mạ vàng son Chẳng hạn như vàng lá, giấy vàng, sàn hỏa táng đỏ có hoa văn vàng. Hoặc nó sẽ được đóng lại bằng giấy vàng nhăn nheo có dây màu đỏ. Về việc trang trí lò hỏa táng hoặc lò hỏa táng Rachawadee, Màu sắc sẽ được sử dụng từ nhiều chất liệu khác nhau, chẳng hạn như kính màu trộn với giấy màu và giấy màu. Việc lựa chọn màu sắc sẽ liên quan đến người sẽ nhận lễ hỏa táng của hoàng gia, chẳng hạn như màu sắc của ngày sinh nhật hoàng gia. , vân vân. Pháp được chia thành hai loại: giáo lý liên quan đến Cuộc sống hàng ngày của người bình thường được gọi là Sutta. và những lời dạy đó Các chủ đề pháp thanh tịnh như năm uẩn, 12 giai đoạn, v.v. được gọi là Vi Diệu Pháp. Kỷ luật đối với tu sĩ Các tăng ni Bao gồm các quy tắc và quy định Ba tháng sau khi Đức Phật nhập diệt, cộng đồng Phật tử Họ cùng nhau sưu tầm các Kinh, Luận và Luật, được sắp xếp thành 84.000 loại, gọi chung là Tam tạng. Các học giả vẫn còn ngần ngại trong việc đưa ra những tuyên bố không chắc chắn về sự thật lịch sử về cuộc đời của Đức Phật. Hầu hết chấp nhận rằng anh ta tồn tại. Ông giảng dạy và thành lập một tu viện. Nhưng đừng chấp nhận mọi chi tiết có trong tiểu sử của Đức Phật. Theo tác giả Michael Carrithers, mặc dù có lý do chính đáng để nghi ngờ ghi chép ban đầu, nhưng “các phác thảo về cuộc sống phải chân thực: sinh ra, trưởng thành, xuất gia, tìm kiếm, giác ngộ và Giải thoát, giảng dạy và niết bàn”. Ngoại hình của bà: Mẹ Sitthatri ngồi trên hoa sen, có bốn cánh tay và phía trên bên phải cầm luân xa. Tay phải phía dưới của anh ta cầm một vương trượng. Tay trái phía trên của anh ấy cầm một chiếc tù và. và tay trái phía dưới của anh ấy cầm một bông hoa sen Rất giống với Chúa Vishnu và Nữ thần Vaishnavi, nhưng Chúa Vishnu và Nữ thần Vaishnavi mặc Garuda. Nhưng Mẹ Sitthatri sẽ ngồi trên hoa sen. và anh ta mặc đồ màu đỏ hoặc đỏ tươi. Tầng thứ ba được xây dựng bên cạnh 30 di tích nhỏ nếu bạn đi lên tầng này sẽ thấy nó rộng 30m mỗi bên. Nó có hình lưng rùa hoặc hình chiếc bát úp ngược (bát dùng để múc nước lộn ngược) trên lưng rùa. Đó là phần đế của đỉnh xá lợi. Nó có hình chữ nhật được bao quanh bởi những cánh hoa sen lớn. Đầu cánh hoa bắt đầu nở. Bên cạnh hoa sen còn có hình ảnh một chiếc thắt lưng. Phía trên thắt lưng là đế Chomthat. Chân đế này có hình chữ nhật, có khe hở (mở) hơi hướng lên trên. Sau chân đế này, người xưa gọi nó là “Duang Pee” như đã thấy trong bài thơ “Chedi Dew, Duang Pee tự do” ở trên đỉnh Duang Pee, vì thế. đó là Swe Ta Chat là đỉnh cao nhất của di tích” nằm xung quanh chân di tích. Ông xây dựng xung quanh bốn phía, bốn phía đều có cửa ra vào, ở giữa có một cửa. Diện tích mỗi bên vừa phải. Chiều dài mỗi cạnh là 91 mét 75 cm. trước khi nhập Niết bàn Đức Phật có ý định rải nhiều thân Phật của Ngài đi. Xá lợi nhỏ nhất của Đức Phật thậm chí chỉ có kích thước bằng hạt cải. Như xuất hiện trong cuốn sách đầu tiên của Samantapasādika: Phra That Kut Chok Bề ngoài là một di tích cổ lớn, có niên đại khoảng 1.200 năm, nằm ở phía nam Ban Yang Noi, thôn số 2, tiểu khu Ban Yang. Công trình xây dựng rất tinh xảo. Cổng Phra That vẫn còn ở tình trạng hoàn hảo. Có tượng Phật được chạm khắc bằng gỗ cao 2 mét và có các di tích khác nằm rải rác xung quanh các ngôi chùa xung quanh như Phra That Chob Mup, Phra That Phi Phuai và Phra That Tha Ling. . Phra That Tha Khro tọa lạc tại Phra That Kut Chok, Ban Yang Noi, Tiểu khu Ban Yang. Nó bao gồm hai ngôi chùa bằng gạch, ngôi chùa đầu tiên là Maree Ruean That Kluang. Bên trong có tượng Phật lớn bằng đá vôi. và tượng Phật bằng đá sa thạch trong tư thế Maravichai. Đỉnh của bảo tháp này có chân đế cao khoảng 5 tầng, mái hiên nhô ra và những đường nét góc cạnh đẹp mắt của hai phần bảo tháp. Đó là kiến ​​trúc theo phong cách Lào. Nó có niên đại từ thế kỷ 19 và 20 của Phật giáo. Hiện nay, trong khu vực di tích có một tu viện. Bệ hạ đang chăm sóc anh ấy. Phần đỉnh chùa bị hư hỏng gần hết. Cách Quận Kasetsomboon khoảng 3 km. Đi từ Quận Kasetsomboon đến Ban Yang Noi là khoảng 2 km. Cách Thành phố Chaiyaphum khoảng 78 km. Bồ Tát Giới khác biệt về chi tiết với Chula Sila, Middle Sila và Maha Sila trong Kinh Theravada Brahmachala. Tuy nhiên, vẫn có một số phần tương ứng với 5 giới, 8 giới, 10 giới và 227 giới hay Pātimokkha. đó là nền tảng của tôn giáo Theravada Về bản chất, chúng giống nhau ở chỗ chúng đều là huyền phù. Nó cũng tạo ra cơ thể và lời nói bình thường. Đó là, sự bình thường theo kỷ luật, cách cư xử bình thường trong sạch và không bị trừng phạt, thực hành kiêng ác, thực hành rèn luyện thân và lời nói cho tốt hơn, sự trung thực trong thân, lời nói và nghề nghiệp. tập trung vào các nguyên tắc thực hành dành cho tu sĩ. Và điều quan trọng nhất đối với tu sĩ là giữ gìn sự trong trắng. Quy định này xuất hiện rõ ràng trong phần microsilas. Trong Kinh Brahmachala Đại thừa, có một điều khoản nêu rõ điều này trong 10 giới Maha mà các tu sĩ ở Trung Quốc, Hàn Quốc và Việt Nam vẫn tuân thủ nghiêm ngặt giới luật này. cùng với việc giữ Patimokkha Hay Luật tạng của giáo phái Dharmagupta đã là nền tảng rồi? Luật tạng của giáo phái Dharmagupta rất giống với Luật tạng của Nguyên thủy. Trong khi những giới luật trong Kinh Brahmachala Đại thừa sẽ được thọ giới trọn vẹn làm tu sĩ Đại thừa. Để nhấn mạnh rằng người ta nên an trụ trên con đường Bồ Tát. Hoặc nâng giới luật Patimokkha lên thành giới luật adhi. Điều này là do có sự nhấn mạnh rất lớn đến việc duy trì nghiệp tâm trong phần 48 giới luật của Bồ Tát Chula.