หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต มีชื่อเดิมว่าอะไร?
Tên ban đầu của Luang Pu Man Phurithatto là gì?
พระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต เดิมมีชื่อว่า มั่น แก่นแก้ว เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2413 ณ บ้านคำบง ตำบลสงยาง อำเภอโขงเจียม (ปัจจุบันคืออำเภอศรีเมืองใหม่) จังหวัดอุบลราชธานี บิดาชื่อ "นายคำด้วง แก่นแก้ว" และมารดาชื่อ "นางจันทร์ แก่นแก้ว"
Phra Achan Man Phurithatto, trước đây gọi là Man Kaenkaew, sinh ngày thứ Năm, ngày 20 tháng 1 năm 1870, tại Ban Kham Bong, phó huyện Song Yang, huyện Khong Chiam. (nay là huyện Si Mueang Mai), tỉnh Ubon Ratchathani, tên cha là "ông Khamduang Kaenkaew" và tên mẹ là "bà Chan Kaenkaew".
ปี พ.ศ. 2458 หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ได้กลับจากเขาสาริกา จังหวัดนครนายก ไปพักจำพรรษา ณ วัดบูรพาราม จังหวัดอุบลราชธานี มีกิตติศัพท์ขจรไปว่า ท่านได้สำเร็จธรรมจากเขาสาริกา ดังนั้น พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม จึงได้ไปศึกษากรรมฐานกับ หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ท่านให้กรรมฐาน "กายคตาสติ" ข้อ "ปัปผาสะ ปัญจกะ" (คือ "หทยํ ยกนํ กิโลมกํ ปิหกํ ปปฺผาสํ") ให้เป็นบทบริกรรม ในช่วงปีนี้ พระอาจารย์สิงห์ ขนฺตยาคโม ได้ถวายตัวเป็นศิษย์ หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต พร้อมกับเพื่อนสหธรรมิกคือ พระอาจารย์ดูลย์ อตุโล เมื่อได้ถวายตัวเป็นศิษย์และได้ฝึกทำสมาธิกับครูบาอาจารย์ จิตใจสงบดี มีความสังเวชสลดใจเกิดความเบื่อหน่ายในการประกอบคันถธุระ เชื่อแน่ว่ายังไม่หมดเขตสมัยมรรคผลนิพพาน เพราะหนทางการปฏิบัติดีปฏิบัติชอบมีอยู่ จึงตกลงบำเพ็ญด้านวิปัสสนาธุระสืบไป และได้ออกธุดงค์ติดตาม หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต นับแต่นั้นมาไป ซึ่งท่านได้ธุดงค์วิเวกตามป่าเขาสถานที่ต่างๆในเขตจังหวัดมุกดาหาร จังหวัดนครพนม จังหวัดหนองคาย หลวงปู่เขียน ฐิตสีโล ท่านมีนามเดิมว่า เขียน ภูสาหัส ท่านเกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2456 ณ บ้านโพน ตำบลโพน อำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธุ์ โยมบิดา-โยมมารดาชื่อ นายสังข์ และนางค้อม ภูสาหัส เป็นพระเถราจารย์ผู้ปฏิบัติตามพระธรรมวินัยอย่างเคร่งครัด เป็นที่น่าเคารพสักการบูชาของบรรดาศิษยานุศิษย์ ซึ่งเป็นที่ประจักษ์แก่พุทธศาสนิกชนทุกหมู่เหล่า เมื่อมีอายุได้ 15 ปี ท่านได้ออกบรรพชาเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2470 ณ วัดสุทธจินดา อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา และอุปสมบทเมื่อมีอายุได้ 21 ปี เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 โดยมีสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระโพธิวงศาจารย์ (สังข์ทอง นาควโร) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระญาณดิลก (พิมพ์ ธมฺมธโร) เป็นพระอนุสาวนาจารย์ หลังจากอุปสมบทแล้ว ท่านก็ออกศึกษาวิชาความรู้เพิ่มเติมจากพระอาจารย์อีกหลายท่าน จนท่านสามารถสอบได้เปรียญธรรม 9 ประโยค ในสำนักเรียนวัดบวรนิเวศวิหาร ในปี พ.ศ. 2485 
ในปี พ.ศ. 2487 หลวงปู่เขียน ได้เข้ากราบฟังธรรม ปฏิบัติธรรม ฝากตัวเป็นศิษย์ของพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต หลังจากที่สอบได้เปรียญธรรม 9 ประโยคใหม่ ๆ โดย สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) ได้นำไปฝาก ทั้งนี้ เพื่อประสงค์ให้หลวงปู่ท่านได้เป็นศาสนทายาทที่มีความหนักแน่นมั่นคง ทั้งด้านปริยัติธรรมและด้านปฏิบัติ เป็นแบบอย่างที่ดีแก่พระภิกษุสามเณรในภายภาคหน้า หลังจากที่ท่านได้ฟังธรรมและปฏิบัติได้ดีแล้ว ท่านจึงออกธุดงค์ กัมมัฏฐานไปตามป่าเขาลำเนาไพรในจังหวัดต่างๆ จนออกไปถึงประเทศลาว และแวะเวียนมาเข้ากราบฟังธรรมจากพระอาจารย์มั่นเป็นระยะ ๆ พระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ได้บรรลุธรรมอันสูงสุด ณ ถ้ำดอกคำ ตำบลน้ำแพร่ อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่ จากนั้นท่านได้ธุดงค์ไปยังดอยนะโม ใกล้ดอยแม่ปั๋ง ท่านได้พูดกับลูกศิษย์คือหลวงปู่ขาว อนาลโย ว่า ""ผมหมดงานที่จะทำแล้ว ก็อยู่สานกระบุงตะกร้า พอช่วยเหลือพวกท่านและลูกศิษย์ลูกหาได้บ้างเท่านั้น"" ในกาลต่อมาท่านได้อบรมสั่งสอนลูกศิษย์ให้บรรลุธรรมสูงสุดเป็นจำนวนมาก จนได้รับขนานนามว่า พระอาจารย์ใหญ่แห่งวงศ์พระกรรมฐานวัดป่า หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ท่านเป็นพ่อแม่ครูบาอาจารย์พระกรรมฐานแห่งยุค ตำนานชีวิตของท่านถูกกล่าวขานกันไม่รู้จบ เป็นที่ประจักษ์แก่ศิษผู้ใกล้ชิดถึงญาณความรู้ของหลวงปู่มั่นกว้างขวางแม่นยำทุกด้านหาผู้เสมอเหมือนได้ยากยิ่ง ท่านสำเร็จปฏิสัมภิทานุศาสน์ 4 อย่าง คือโดยปฏิปทาที่ท่านยึดมั่นมาตลอดชีวิตนั้น คือธุดงค์ ซึ่งธุดงควัตรข้อสำคัญที่ท่านสามารถยึดมั่นมาตลอดจนวาระสุดท้ายของชีวิต มี 7 ประการ คือหลวงปู่มั่น ภูริทัตฺตมหาเถระ ละสังขารเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 อายุ 79 ปี 56 พรรษา ณ วัดป่าสุทธาวาส อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร ซึ่งต่อมาอัฐิของท่านได้แปรสภาพกลายเป็นพระธาตุในหลายที่ได้มีการแจกตามจังหวัดต่างๆที่ได้ส่งตัวแทนมารับ หลังศึกษาพระธรรมระยะหนึ่ง ก็ออกธุดงค์ไปตามที่ต่าง ๆ จนได้เป็นลูกศิษย์ของหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต พระอาจารย์ใหญ่สายวิปัสนาภาคอีสาน เมื่อสิ้นบุญหลวงปู่มั่น หลวงปู่เพียรได้ตามหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโนมาสร้างวัดป่าบ้านตาดจนแล้วเสร็จ ต่อมาได้ออกธุดงค์ไปจำวัดอยู่กับหลวงปู่บัว ปริปุณฺโณ วัดราษฎรสงเคราะห์ อ.หนองวัวซอ จ.อุดรธานี กระทั่งมาพบสถานที่สร้างวัดป่าหนองกอง เห็นว่าเป็นที่สงบเหมาะสร้างวัดปฏิบัติธรรม หลวงปู่เพียรจึงสร้างวัด ณ สถานที่แห่งนี้จนมั่นคงสืบมา ปี พ.ศ. 2458 พระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ได้กลับไปจังหวัดอุบลราชธานี และพักจำพรรษาที่วัดบูรพาราม อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี หลังจากออกพรรษาแล้ว ท่านได้ออกธุดงค์เพื่อไปติดตามหลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโล ซึ่งขณะนั้นจำพรรษาอยู่ที่ถ้ำภูผากูด อำเภอคำชะอี จังหวัดนครพนมในขณะนั้น (ปัจจุปันคือจังหวัดมุกดาหาร) ซึ่งพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ตั้งใจจะอยู่จำพรรษากับหลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโล ที่ถ้ำภูผากูดแห่งนี้ เพื่อสนทนาธรรมแลกเปลี่ยนอุบายแก้ไขจิตภาวนาซึ่งกันและกัน หลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโล ได้พิจารณาถึงอริยสัจและตัดเสียซึ่งความสงสัยได้อย่างเด็ดขาดจนรู้แจ้งเห็นจริงซึ่งธรรมอันสูงสุด ณ ถ้ำภูผากูดแห่งนี้ และต่อมาพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต จึงได้ออกธุดงค์วิเวกไปพำนักตามสถานที่ต่าง ๆ ในเขตจังหวัดเลย จังหวัดอุดรธานี จังหวัดหนองคาย จังหวัดสกลนคร จังหวัดนครพนม จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งการวิเวกในครั้งนี้ได้เริ่มเทศนาอบรมธรรมปฏิบัติจิตภาวนาให้แก่พระภิกษุสามเณรและฆราวาสญาติโยมจนมีคณะศิษย์ติดตามมากมาย “หลวงปู่สาม อกิญฺจโน” อดีตเจ้าอาวาสวัดป่าไตรวิเวก ต.นาบัว อ.เมือง จ.สุรินทร์ พระป่าปฏิบัติศิษย์สายหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต, หลวงปู่ดูลย์ อตุโล และหลวงปู่สิงห์ ขันตยาคโม
หลวงปู่สาม มีนามเดิมว่า สาม เกษแก้วสี เกิดเมื่อวันอาทิตย์ เดือน 10 ตรงกับเดือนกันยายน พ.ศ. 2443 ณ บ้านนาสาม ต.นาบัว อ.เมือง จ.สุรินทร์ โยมบิดา-โยมมารดาชื่อ นายปวม และนางถึง เกษแก้วสี มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกันทั้งหมด 11 คน ท่านเป็นบุตรคนโต (หัวปี)
ชีวิตในวัยเด็กนั้นสุดแสนยากลำบาก เพราะท่านต้องทำงานทุกอย่าง ลักษณะคล้ายผู้หญิงด้วยว่า น้องๆ ของท่านเป็นผู้ชายเสียหมด ไม่มีผู้หญิงเลย เมื่ออายุ 19 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณร สายมหานิกาย ณ วัดบ้านนาสาม อันเป็นวัดใกล้บ้านเกิดของท่าน
จนกระทั่งอายุครบ 20 ปีบริบูรณ์ ได้เข้าพิธีอุปสมบทเป็นพระภิกษุ โดยมีพระครูวิมลศีลพรต เป็นพระอุปัชฌาย์
ภายหลังอุปสมบท ท่านได้มุ่งมั่นศึกษาพระธรรมวินัย ต่อมาใน พ.ศ. 2467 เมื่อทราบข่าวและกิตติศัพท์ของหลวงปู่ดูลย์ อตุโล
ว่าได้กลับจากธุดงค์และจำพรรษาที่วัดป่าหนองเสม็ด ต.เฉนียง อ.เมือง จ.สุรินทร์ จึงได้ไปกราบขอฝากตัวเป็นศิษย์เพื่อฝึกวิปัสสนากัมมัฏฐาน
หลวงปู่ดูลย์ เห็นถึงความตั้งใจและความพากเพียรที่จะเอาดีทางด้านประพฤติปฏิบัติของศิษย์ จึงแนะนำให้ไปศึกษาธรรมกับหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ซึ่งขณะนั้นอยู่ที่จังหวัดสกลนคร ปี พ.ศ. 2465 พระอาจารย์ดี ฉนฺโน ได้ออกธุดงค์เที่ยวหาเรียนวิชาอาคม หาของขลังและหาความรู้เพิ่มเติม ท่านได้เดินทางขึ้นไปทางสกลนคร นครพนม จึงได้พบกับ หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ที่บ้านสามผง อำเภอศรีสงคราม จังหวัดนครพนม เมื่อได้ฟังธรรมจากหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต แล้ว จึงเกิดความเลื่อมใสศรัทธาเชื่อว่าหลวงปู่มั่นเป็นผู้มีญาณวิเศษสำเร็จแล้ว เพราะทักท้วงได้อย่างถูกต้องเหมือนตาเห็นเป็นอัศจรรย์ จึงได้กราบขอฝากตัวเป็นลูกศิษย์ ให้ช่วยชี้แนะแนวทางประพฤติปฏิบัติให้ถูกต้องตามพระธรรมวินัย และได้จำพรรษาในเขตจังหวัดนครพนมและจังหวัดสกลนคร ปี พ.ศ. 2440 หลวงปู่ใหญ่เสาร์ กนฺตสีโล ได้พาศิษย์ของท่านคือ หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ซึ่งยังเป็นพระนวกะบวชได้ 4 พรรษา ออกเดินธุดงค์จากวัดเลียบ ไปปฏิบัติภาวนาที่ภูหล่นซึ่งอยู่ในเขตอำเภอโขงเจียมในขณะนั้น ปัจจุบันคือ วัดภูหล่น อำเภอศรีเมืองใหม่ จังหวัดอุบลราชธานี อยู่ริมฝั่งแม่น้ำโขงตรงข้ามกับฝั่งประเทศลาว และได้ออกธุดงค์ไปตามลำแม่น้ำโขงทั้งฝั่งประเทศไทยและประเทศลาว พระอาจารย์ศรี มหาวีโร จึงเข้าไปกราบนมัสการ พระเดชพระคุณหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ที่สำนักป่าบ้านหนองผือ ขออนุญาต พำนักจำพรรษา และศึกษาธรรมกับท่าน ซึ่งหลวงปู่มั่น ก็เมตตาอนุญาต นับเป็นโอกาส อันเป็นมหามงคล ในชีวิตบรรพชิต ที่มีโอกาสศึกษาธรรม และอุปฏฺฐากพระบุพพาจารย์ใหญ่ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต รวมทั้งมีโอกาสเจริญธรรม กับสหธรรมิกร่วมสำนัก ร่วมครูอาจารย์เดียวกัน เมื่อหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต อาพาธพระอาจารย์ศรี ก็มีโอกาสถวายการปฏิบัติ เมื่อท่านพระอาจารย์ใหญ่ถึงแก่มรณภาพ ก็นำความวิโยคอาดูร มาสู่ผู้เป็นศิษย์ ผู้เคารพศรัทธาครูอาจารย์ อย่างสุดจิต สุดใจ พระอาจารย์ศรี มหาวีโร ได้ถวายสักการะ สรีระ หลวงปู่มั่น เป็นครั้งสุดท้าย ในงานถวายเพลิง ฌาปนกิจ ที่วัดป่าสุทธาวาส จังหวัดสกลนคร
Vào năm 1915, Luang Pu Man Phurithatto trở về từ Khao Sarika. Tỉnh Nakhon Nayok đến lưu trú mùa Chay Phật giáo tại chùa Burapharam, tỉnh Ubon Ratchathani. Có một câu nói nổi tiếng rằng Ông đã nhận được sự thành công của Pháp từ Núi Sarika, vì vậy Phra Achan Singh Khantayagamo đã đến học thiền với Luang Pu Man Phurithatto. Trong năm này, Phra Achan Singh Khantayagmo đã tự nguyện trở thành đệ tử của Luang Pu Man Phurithatto cùng với đồng nghiệp Sahathamika của mình. Phra Ajarn Doon Atulo, khi ông hiến thân làm đệ tử và thực hành thiền định với thầy của mình, tâm ông rất tĩnh lặng và ông cảm thấy buồn chán khi thực hiện nhiệm vụ của mình. Tôi tin chắc rằng thời kỳ của con đường và niết bàn vẫn chưa kết thúc. Bởi vì có nhiều cách để thực hành hành vi tốt và hành vi đúng đắn. Vì thế ông đồng ý tiếp tục thực hành kinh doanh Vipassana. và đã hành hương theo chân Luang Pu Man Phurithatto kể từ đó. mà anh ấy đã thực hiện một cuộc hành hương hẻo lánh trong rừng núi ở nhiều nơi khác nhau ở tỉnh Mukdahan Tỉnh Nakhon Phanom Tỉnh Nông Khai Luang Pu Khian Thitsilo, tên thật là Khian Phuhak, sinh ngày 29 tháng 10 năm 1913 tại Bản Phon, Phó huyện Phon, huyện Kham Muang, tỉnh Kalasin. Cha và mẹ của Ngài, ông Sang và bà Khom Phuphak, đều là những vị tu sĩ cao cấp tuân thủ nghiêm ngặt Giáo Pháp và Giới Luật. Nó đáng được mọi đệ tử tôn thờ. điều này là hiển nhiên đối với tất cả các nhóm Phật giáo. Khi ngài 15 tuổi, ngài xuất gia vào ngày 6 tháng 7 năm 1927 tại chùa Sutthachinda, huyện Mueang, tỉnh Nakhon Ratchasima. và được xuất gia khi ngài 21 tuổi vào ngày 26 tháng 5 năm 1934, với Somdet Phra Maha Wirawong (Uan Tissa) là thầy tế lễ của ngài. Phra Bodhiwongsachan (Sangthong Nakwaro) là một tu sĩ. và Phra Yannadilok (Pim Thammatharo) là tượng đài của Najana. Sau khi xuất gia Anh ra ngoài học thêm kiến ​​thức từ nhiều thầy cô khác. Cho đến khi ông có thể vượt qua kỳ thi thuyết pháp 9 câu tại trường Wat Bowonniwet Vihara vào năm 1942. Năm 1944, Luang Pu Khian đến nghe thuyết pháp và thực hành Pháp, phó thác mình làm đệ tử của Phra Achan Man. Phurithatto sau khi vượt qua kỳ thi thuyết pháp, 9 câu mới được Somdet Phra Maha Wirawong (Auan Tissa) trao cho ông với mục đích biến Luang Pu trở thành người thừa kế tôn giáo mạnh mẽ và ổn định. Cả hai khía cạnh đạo đức và thực tiễn Đó là một tấm gương tốt cho các tu sĩ và sa di trong tương lai. Sau khi bạn đã nghe Pháp và thực hành tốt Thế là ông đi hành hương. Thiền đi xuyên qua rừng núi ở nhiều tỉnh khác nhau. cho đến khi tới Lào và định kỳ ghé qua để nghe lời giảng của Phra Achan Man. Phra Achan Man Phurithatto đạt được Pháp cao nhất tại Tham Dok Kham, Phân khu Nam Phrae, Huyện Phrao, Tỉnh Chiang Mai. Sau đó ngài đi hành hương đến Doi Namo. Gần Doi Mae Pang Ông nói với đệ tử của mình, Luang Pu Khao Analayo, ""Tôi đã hết việc để làm rồi. ở đó có đan giỏ không Chỉ cần giúp được thầy và đệ tử là đủ rồi." cho đến khi nó được mệnh danh Thầy hiệu trưởng chùa rừng Luang Pu Man Phurithatto là cha, mẹ và thầy thiền của thời đại. Truyền thuyết về cuộc đời ông đã được nhắc đến không ngừng. Những người thân cận với ông đều thấy rõ rằng kiến ​​thức của Luang Pu Man rất rộng và chính xác về mọi mặt, không nơi nào sánh bằng. Ông đã hoàn thành 4 loại thiền, cụ thể là bằng cách thực hành mà ông đã tuân thủ trong suốt cuộc đời của mình, đó là Dhutanga. Có 7 thực hành Dhutanga quan trọng mà ông có thể tuân thủ cho đến cuối đời. Đó là Luang Pu Man. Trưởng lão Phuridatta Maha Viên tịch ngày 11 tháng 11 năm 1949, thọ 79 tuổi, 56 tuổi, tại Wat Pa Sutthawat, huyện Mueang, tỉnh Sakon Nakhon. Sau này tro cốt của Ngài được biến thành xá lợi ở nhiều nơi, được phân phát ở nhiều tỉnh thành và cử đại diện đến nhận. Sau khi nghiên cứu Giáo Pháp một thời gian Ngài đã hành hương đến nhiều nơi cho đến khi trở thành đệ tử của Luang Pu Man Phurithatto, vị đại sư đứng đầu Vipassana ở vùng Đông Bắc. Khi công đức của Luang Pu Man viên tịch Luông Pu Pian theo sau Luông Maha Bua. Yansampanno đến xây dựng Wat Pa Ban Tad cho đến khi hoàn thành. Sau đó, ông đi hành hương ở lại với Luang Pu Bua Paripunno, chùa Ratsat Songkhro, huyện Nong Wua So, tỉnh Udon Thani, cho đến khi tìm được nơi xây dựng Wat Pa Nong Kong. Ngài thấy đó là một nơi yên bình thích hợp để xây dựng một ngôi chùa để thực hành Pháp. Vì thế Luang Pu Pian đã xây dựng một ngôi chùa ở nơi này cho đến khi nó ổn định. Vào năm 1915, Phra Achan Man Phuritto trở lại tỉnh Ubon Ratchathani. và lưu trú trong mùa Chay Phật giáo tại chùa Burapharam, huyện Mueang, tỉnh Ubon Ratchathani. Sau khi kết thúc mùa Chay Phật giáo Ông đã đi hành hương để theo chân Luang Pu Sao Kantasilo, lúc đó ông đang ở tại hang Phu Pha Kut, huyện Kham Chai, tỉnh Nakhon Phanom. (Hiện tại là tỉnh Mukdahan) nơi Phra Ajahn Man Phurithatto dự định ở lại cùng với Luang Pu Sao Kantasilo tại Hang Phu Pha Kut. Để thảo luận về Giáo pháp và trao đổi chiến lược điều chỉnh tinh thần thiền định của nhau, Luang Pu Sao Kantasilo đã xem xét những Chân lý Cao cả và hoàn toàn loại bỏ những nghi ngờ cho đến khi ông chứng ngộ được chân lý của Giáo pháp cao nhất tại hang Phu Pha Kut này. Và sau đó, Phra Achan Man Phurithatto đã thực hiện một chuyến hành hương yên tĩnh đến lưu trú ở nhiều nơi khác nhau ở tỉnh Loei. Tỉnh Udon Thani Tỉnh Nông Khai Tỉnh Sakon Nakhon Tỉnh Nakhon Phanom Tỉnh Ubon Ratchathani Tại khóa nhập thất này, Ngài bắt đầu giảng dạy pháp hành và thiền định cho các tu sĩ, sa di, cư sĩ và thân nhân cho đến khi có nhiều đệ tử theo học. “Luang Pu Sam Akinjano”, cựu trụ trì của Wat Pa Trai Wiwek, Phân khu Na Bua, huyện Mueang, tỉnh Surin. Phra Pa là đệ tử của Luang Pu Man Phurithatto, Luang Pu Doon Atulo và Luang Pu Singh. tên ban đầu là Sam Kasetkaewsi, sinh vào ngày Chủ Nhật, tháng 10, tháng 9 năm 1900, tại Ban Na Sam, phó huyện Na Bua, huyện Mueang, tỉnh Surin. Cha và mẹ ông tên là ông Puam và bà Thung Kasetkaewsi có 11 anh chị em. cùng cha và mẹ. Anh là con cả (con đầu lòng). Cuộc sống tuổi thơ của anh rất khó khăn. Bởi vì bạn phải làm tất cả công việc. Trông giống phụ nữ vì tất cả anh chị em của anh đều là đàn ông. Không có phụ nữ nào cả. Năm 19 tuổi, ông được xuất gia làm sa di theo dòng Maha Nikaya tại chùa Ban Na Sam, một ngôi chùa gần quê hương. Đến năm 20 tuổi, ông mới thọ giới xuất gia. với Phrakru Wimonsilprot Hãy là một giáo viên Sau khi xuất gia Ông quyết tâm nghiên cứu Giáo pháp và Luật tạng sau đó vào năm 1924 khi nghe tin và danh tiếng của Luang Pu Doon Atulo rằng ông đã trở về sau một chuyến hành hương và ở lại tham dự mùa Chay Phật giáo tại Wat Pa Nong Samet, Tiểu khu Chaniang, Quận Mueang, Surin. do đó đã đến đảnh lễ và xin làm đệ tử để thực hành thiền Vipassana. Luang Pu Doon thấy được sự quyết tâm và tinh tấn làm điều tốt trong cách ứng xử của người đệ tử. Vì vậy, ngài đề nghị nên nghiên cứu Giáo pháp với Luang Pu Man Phurithatto, người ở tỉnh Sakon Nakhon vào thời điểm đó. Vào năm 1922, Phra Achan Dee Channo đi hành hương để học phép thuật. Tìm các vật phẩm ma thuật và thu thập thêm kiến ​​thức. Ngài du hành đến Sakon Nakhon và Nakhon Phanom và gặp Luang Pu Man Phuritto tại Ban Sam Phong, Quận Si Songkhram. Tỉnh Nakhon Phanom Sau khi nghe bài giảng của Luang Pu Man Phurithatto, ông đã có được niềm tin và tin rằng Luang Pu Man là một người có sức mạnh thần kỳ. Bởi vì anh ta phản đối chính xác nên cứ như thể mắt nhìn thấy vậy, kỳ diệu thay. Vì vậy, ông xin được nhận làm đệ tử. Giúp hướng dẫn cách cư xử đúng đắn theo Giáo Pháp và Kỷ Luật. và trải qua mùa Chay Phật giáo tại các tỉnh Nakhon Phanom và Sakon Nakhon Vào năm 1897, Luang Pu Yai Sao Kantasilo đưa đệ tử của mình, Luang Pu Man Phuritto, người vẫn còn là một tu sĩ xuất gia trong 4 năm, đi hành hương từ Wat Liap. Đi tu ở Phù Lớn, huyện Không Chiam lúc bấy giờ. Hiện nay là chùa Phù Lon, huyện Si Mueang Mai. Tỉnh Ubon Ratchathani Nó nằm trên bờ sông Mê Kông đối diện với phía Lào. và hành hương dọc sông Mê Kông, cả ở Thái Lan và Lào Phra Achan Sri Mahaweero sau đó đã đến bày tỏ lòng kính trọng. Hòa thượng Luang Pu Man Phurithatto tại Văn phòng Lâm nghiệp Ban Nong Phue đã xin phép ở lại mùa mưa và học Pháp với ngài. Luông Pu Man Tôi đã ân cần cho phép đó là một dịp tốt lành. Trong cuộc đời của một tu sĩ những người có cơ hội học Pháp và đại sư Luang Pu Man Phurithatto, cũng như có cơ hội thực hành Pháp với Văn phòng Cộng đồng Thống nhất tham gia cùng một giáo viên Khi Luang Pu Man Phurithatto bị bệnh với Phra Achan Sri Có cơ hội để thực hành. Khi nhà sư vĩ đại qua đời mang đến tang tóc đến với đệ tử Là những người kính trọng thầy cô bằng cả trái tim và tâm hồn, Phra Achan Sri Mahaweero đã bày tỏ lòng tôn kính đến thi hài của Luang Pu Man lần cuối. Tại lễ hỏa táng tại Wat Pa Sutthawat Tỉnh Sakon Nakhon