โครงสร้างของพระปรางค์สามยอด ทำมาจากอะไร?
Cấu trúc của Phra Prang Sam Yot được làm bằng gì?
ส่วนวิหารด้านหน้าของพระปรางค์สามยอดคงสร้างขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์ โดยพิจารณาจากเทคนิคการสร้างซุ้มโค้งของประตูและหน้าต่างที่ก่ออิฐตะแคงเป็นซุ้มโค้งหรืออาร์ช (arch) อันเป็นรูปแบบของสถาปัตยกรรมตะวันตกที่เริ่มนิยมสร้างในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์ ดังตัวอย่างจากซุ้มโค้งของบ้านวิชาเยนทร์ จังหวัดลพบุรี ซึ่งสร้างในรัชสมัยดังกล่าวเช่นกัน นอกจากนี้ ผนังของวิหารซึ่งมีการเสริมศิลาแลงเข้าไประหว่างอิฐเพื่อให้โครงสร้างแข็งแรงขึ้น เป็นเทคนิคที่นิยมในรัชสมัยนี้เช่นเดียวกัน ดังปรากฏในอาคารหลายหลังที่พระนารายณ์ราชนิเวศน์ จังหวัดลพบุรี นอกจากนี้ในสมัยอยุธยาตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์และดัดแปลงพระปรางค์สามยอดเพื่อใช้เป็นพุทธศาสนสถานอีกครั้ง ดังจะเห็นได้จากการซ่อมแซมส่วนที่เป็นเพดาน โดยยังคงเห็นร่อยรอยของการปิดทองเป็นรูปดาวเพดาน และการสร้างฐานภายในพระปรางค์สามยอดหลายฐานลักษณะคล้ายกับฐานชุกชีด้วยอิฐ อันเป็นวัสดุที่แตกต่างไปจากส่วนอื่นๆ ของพระปรางค์สามยอดซึ่งส่วนใหญ่เป็นศิลาแลง
Ngôi chùa phía trước Phra Prang Sam Yot được xây dựng dưới thời vua Narai. Bằng cách xem xét kỹ thuật tạo các vòm cửa ra vào và cửa sổ cong bằng gạch ở hai bên để tạo thành vòm hoặc vòm, đây là một phong cách kiến ​​trúc phương Tây trở nên phổ biến dưới thời trị vì của vua Narai. Như một ví dụ từ vòm Ban Wichayen. Tỉnh Lopburi cũng được xây dựng trong thời kỳ trị vì nói trên. Ngoài ra, các bức tường của ngôi đền được thêm đá ong vào giữa các viên gạch để làm cho cấu trúc chắc chắn hơn. Đó cũng là một kỹ thuật phổ biến trong triều đại này. Như xuất hiện trong nhiều tòa nhà ở Phra Narai Ratchaniwet. Tỉnh Lopburi Ngoài ra, trong thời kỳ Ayutthaya, trùng với thời trị vì của vua Narai, Phra Prang Sam Yot đã được trùng tu và sửa đổi để trở lại sử dụng làm ngôi chùa Phật giáo. Điều này có thể được nhìn thấy từ việc sửa chữa trần nhà. Bạn vẫn có thể nhìn thấy dấu vết mạ vàng hình ngôi sao trên trần nhà. và việc xây dựng một số căn cứ bên trong Phra Prang Sam Yot, tương tự như căn cứ Chukchi, bằng gạch. đó là một vật liệu khác với các bộ phận khác của Phra Prang Sam Yot, chủ yếu là đá ong
อายุเวลาของพระปรางค์สามยอด พิจารณาจากรูปแบบการก่อสร้างที่ใช้ศิลาแลงเป็นโครงสร้างพอกด้วยปูนและประดับด้วยลวดลายปูนปั้น อันเป็นรูปแบบทางสถาปัตยกรรมที่นิยมมากในศิลปะบายนของกัมพูชา โดยเฉพาะอย่างยิ่งงานสถาปัตยกรรมที่สร้างขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 และยังสอดคล้องกับรูปแบบของพระพิมพ์รูปปราสาทสามยอด ที่ภายในแต่ละยอดประดิษฐานพระพุทธรูปทรงเครื่องนาคปรก พระโลเกศวรสี่กร และพระนางปรัชญาปารมิตา อันเป็นรูปเคารพที่เคยประดิษฐานภายในปราสาททั้ง 3 หลังของพระปรางค์สามยอดด้วย โดยพระพิมพ์ดังกล่าวสร้างขึ้นในพุทธศาสนาลัทธิวัชรยานที่รุ่งเรืองเป็นอย่างยิ่งในรัชสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 แห่งอาณาจักรขะแมร์ จากเหตุผลดังกล่าว จึงสันนิษฐานได้ว่าพระปรางค์สามยอดสร้างขึ้นในรัชสมัยของพระองค์ที่ทรงครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1724 ถึงประมาณ 1757 เป็นปราสาทขอม 3 องค์ เชื่อมต่อกันด้วยมุขกระสัน ("อันตรละ") โดยวางตัวในแนวเหนือ-ใต้ หันหน้าสู่ทิศตะวันออก ปราสาทประธานมีความสูงใหญ่กว่าอีก 2 องค์ โครงสร้างของปราสาททำจากศิลาแลงฉาบปูน มีการประดับประดาตามส่วนต่างๆ ของปราสาทด้วยปูนปั้น อันเป็นลักษณะของงานสถาปัตยกรรมในยุคของพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 (ครองราชย์ พ.ศ. 1724 - ประมาณ 1757) ที่นิยมใช้ศิลาแลงเป็นวัสดุในการก่อสร้าง เช่น ปรางค์พรหมทัตที่ปราสาทพิมาย จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งประดิษฐานพระรูปของพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ปราสาทวัดกำแพงแลง จังหวัดเพชรบุรี ที่สร้างเป็นปราสาทศิลาแลง 3 องค์เรียงกันในลักษณะเดียวกับพระปรางค์สามยอด และปรางค์องค์กลางของวัดพระพายหลวง จังหวัดสุโขทัย เป็นต้น ส่วนยอดหรือ"ศิขระ" สร้างด้วยหินทรายเป็นรูปบัวคว่ำบัวหงายซ้อนกัน 3 ชั้น ถัดลงมาเป็นการยกเก็จสามเก็จตรงด้านและมุมประดับด้วยกลีบขนุนทำจากศิลาแลง และบางส่วนทำจากปูนปั้นเป็นรูปบุคคลยืนอยู่ในซุ้มเรือนแก้ว ส่วนที่ยกเก็จชั้นที่ 4 เดิมทั้ง 4 ทิศ จะมีการปั้นเทพประจำทิศอยู่ในกลีบขนุนและตอนล่าง ได้แก่ พระอินทร์ทรงช้างเอราวัณประจำทิศตะวันออก พระวรุณทรงหงส์ ประจำทิศตะวันตก ท้าวกุเวรทรงมกร ทิศเหนือ และ พระยมทรงกระบือ ทิศใต้ ปัจจุบันเหลือเพียงบางส่วน สันหลังคาของมุขกระสันประดับด้วยบราลีศิลาแลงปั้นเป็นพระพุทธรูปประทับสมาธิราบ ปางสมาธิ ในซุ้มเรือนแก้ว ปัจจุบันเสียหายทั้งหมดมีการประดับลวดลายปูนปั้นประกอบไปด้วย แถวบนสุดเป็นลายดอกไม้กลม ถัดลงมาปั้นปูนเป็นรูปกลีบบัวหงาย แถวถัดลงมาเป็นลายดอกซีกดอกซ้อน รูปหงส์ ลายกลีบบัวหงาย ลายก้านขด และดอกบัวตูม เรียงเป็นแถว ลวดลายละ 1 แถวรวมเป็น 3 แถว จบด้วยลายกรวยเชิงเป็นรูปเกียรติมุข (หน้ากาล) คายเฟื่องอุบะมีลายปูนปั้นประดับเป็นลายก้านขดที่แถวบนสุด ถัดลงมาเป็นบัวฟันยักษ์คว่ำ หน้ากระดานเป็นลายกระจังประกอบกันเป็นลายกากบาทแทรกด้วยลายประจำยามลายเล็กและลายดอกซีกดอกซ้อน ถัดลงมาเป็นลายกลีบบัวหงาย ลายกระหนกวงโค้ง ลายดอกบัว ตอนล่างสุดเป็นลายกรวยเชิงตามลำดับด้านบนสุดเป็นรูปใบหน้าของชาวจามที่เป็นศัตรูกับชาวเขมรที่ถูกประดิษฐ์เป็นใบหน้าของยักษ์ประกอบกับลายกรวยเชิง อันเป็นที่นิยมมากในศิลปะแบบบายนของกัมพูชา ถัดลงมาเป็นลายดอกบัว สันลูกแก้วอกไก่เป็นลายรักร้อย และบัวฟันยักษ์คว่ำ ลายก้านขด และดอกซีกดอกซ้อน ลายละหนึ่งแถวตามลำดับ จากหลักฐานที่ปรากฏแสดงให้เห็นว่า พระปรางค์สามยอดสร้างขึ้นเพื่อเป็นพุทธสถานในลัทธิวัชรยานประจำเมืองละโว้ เพื่อประดิษฐานรูปพระวัชรสัตว์นาคปรก พระโลกิเตศวร และพระนางปรัชญาปารมิตา อันเป็นรูปเคารพที่นิยมสร้างขึ้นในพุทธศาสนาลัทธิวัชรยานในรัชกาลของพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ซึ่งเป็นช่วงระยะเวลาที่พุทธศาสนาลัทธิวัชรยานเจริญรุ่งเรืองอย่างมากในอาณาจักรขะแมร์ เทียบได้กับศาสนาประจำอาณาจักรภายใต้พระราชูปถัมภ์ของพระองค์ ดังจารึกปราสาทพระขรรค์ที่กล่าวถึงพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ว่า หลังทรงครองราชย์ได้ 10 ปี ได้ทรงสร้างเทวรูปทำด้วยทองคำ เงิน สัมฤทธิ์ และศิลา เพื่อส่งไปพระราชทานยังเมืองต่างๆ ในราชอาณาจักรของพระองค์เป็นจำนวนถึง 20,400 องค์ และทรงส่งพระชัยพุทธมหานาถ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปนาคปรกทรงเครื่องอีก 23 องค์ไว้ตามเมืองใหญ่ ๆ ในอาณาจักร เช่นที่ “ละโว้ทยปุระ” (จังหวัดลพบุรี) “สุวรรณปุระ” (จังหวัดสุพรรณบุรี) “ศัมพูกปัฏฏนะ” (เมืองหนึ่งในภาคกลางของประเทศไทย) “ชยราชบุรี” (จังหวัดราชบุรี) “ชยสิงหบุรี” (เมืองสิงห์ จังหวัดกาญจนบุรี) “ชยวัชรบุรี” (จังหวัดเพชรบุรี) ซึ่งในขณะนั้นเมืองละโว้ในรัชสมัยของพระองค์ก็มีศักดิ์เป็นเมืองลูกหลวงของอาณาจักรขะแมร์ด้วย ดังปรากฏในจารึกของอาณาจักรขะแมร์ว่า เจ้าชายอินทรวรมัน (ต่อมา คือ พระเจ้าอินทรวรมันที่ 2) พระราชโอรสของพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 กับพระนางชัยราชเทวี ทรงครองเมือง “ละโว้” ปัจจุบันไม่พบหลักฐานรูปเคารพประธานในพระปรางค์สามยอด พบเพียงฐานสนานโทรณิที่ใช้เป็นแท่นรองสรง แต่จากรูปแบบของพระพิมพ์รูปปราสาท 3 องค์ที่พบภายในกรุปรางค์ประธานวัดราชบูรณะ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา หรือที่นิยมเรียกกันว่า "พระพิมพ์รัตนตรัยมหายาน" ทำให้ทราบว่า แต่เดิมภายในปราสาทประธานของพระปรางค์สามยอดคงเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปนาคปรกทรงเครื่อง พระโลเกศวรสี่กรในปราสาททิศใต้ และพระนางปรัชญาปารมิตาในปราสาททิศเหนือ เช่นเดียวกับที่ปรากฏในพระพิมพ์ โดยพระพิมพ์ดังกล่าวสร้างขึ้นภายใต้คติความเชื่อพุทธศาสนาลัทธิวัชรยานจากขอม พระปรางค์สามยอด จังหวัดลพบุรี เป็นโบราณสถานและ แหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์และโบราณคดีที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดลพบุรี ลักษณะเป็นปราสาทขอมในศิลปะบายน (พ.ศ. 1720 - 1773) โครงสร้างเป็นศิลาแลงประดับปูนปั้น สร้างขึ้นในรัชสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 (ครองราชย์ พ.ศ. 1724 - ประมาณ 1757) เพื่อเป็นพุทธสถานในลัทธิวัชรยานประจำเมืองละโว้หรือลพบุรี ซึ่งในขณะนั้นเป็นเมืองลูกหลวงของอาณาจักรขะแมร์ แต่เดิมภายในปราสาทประธานประดิษฐานพระพุทธรูปนาคปรกทรงเครื่อง ปราสาททิศใต้ประดิษฐานรูปพระโลเกศวร (พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร) สี่กร และปราสาททิศเหนือประดิษฐานรูปพระนางปรัชญาปารมิตาสองกร เป็นวิหารก่ออิฐถือปูน มีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หันหน้าไปทางทิศตะวันออก สภาพของวิหารคงเหลือเพียงผนังทั้ง 2 ข้างและผนังหุ้มกลองทางด้านทิศตะวันออก ส่วนเครื่องบนพังทลายไปหมดแล้ว ประตูของผนังหุ้มกลองด้านทิศตะวันออกก่ออิฐเป็นซุ้มโค้งหรืออาร์ช (arch) แบบตะวันตก ส่วนประตูทางเข้าที่ผนังด้านข้างของวิหารและหน้าต่างที่ผนังด้านหลังของวิหารก่ออิฐเป็นซุ้มโค้งกลีบบัว (pointed arch) แบบศิลปะอิสลาม ป้จจุบันเหลือเพียงซุ้มหน้าต่างด้านทิศเหนือเท่านั้น โครงสร้างผนังของก่ออิฐหนาทึบสลับกับศิลาแลงบางส่วน อันเป็นเทคนิคที่ใช้ในงานสถาปัตยกรรมในรัชสมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เช่นเดียวกับกับอาคารที่สร้างขึ้นรัชสมัยนี้ที่นิยมก่อสร้างด้วยอิฐแทรกด้วยศิลาแลงเป็นชั้นๆ เช่น พระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ ในพระราชวังโบราณ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และอาคารหลายหลังในพระนารายณ์ราชนิเวศน์ จังหวัดลพบุรี ด้านหลังของวิหารยกเก็จเป็นกะเปาะเชื่อมต่อกับประตูทางเข้าด้านทิศตะวันออกของปราสาทประธาน ซึ่งการยกเก็จเป็นกะเปาะนี้เป็นรูปแบบทางสถาปัตยกรรมของวิหารซึ่งนิยมสร้างในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์ เช่น พระที่นั่งจันทรพิศาล ภายในพระนารายณ์ราชนิเวศน์ และวิหารหลวงวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ ลพบุรี ภายในวิหารประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปประทับสมาธิราบ ปางสมาธิ ทำจากศิลา ต่อมาหลังการล่มสลายของพุทธศาสนาลัทธิวัชรยานในอาณาจักรขะแมร์ พระปรางค์สามยอดจึงได้รับการดัดแปลงให้เป็นพุทธสถานในนิกายเถรวาท ดังเห็นได้จากการสร้างวิหารเชื่อมต่อกับปราสาทประธานในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์ ซึ่งทรงสร้างพระนารายณ์ราชนิเวศน์และบูรณปฏิสังขรณ์วัดวาอารามต่างๆ ในเมืองลพบุรี ในช่วงระยะเวลาที่เสด็จแปรพระราชฐานมายังเมืองลพบุรีเกือบตลอดรัชกาล
Tuổi của Phra Prang Sam Yot Xem xét phong cách xây dựng sử dụng đá ong làm kết cấu, phủ xi măng và trang trí bằng hoa văn trát vữa. Đó là một phong cách kiến ​​trúc rất phổ biến trong nghệ thuật Bayon của Campuchia. Đặc biệt, kiến ​​trúc được xây dựng dưới thời vua Jayavarman VII và còn phù hợp với phong cách của chiếc bùa Prasat Sam Yot. Bên trong mỗi đỉnh là một tượng Phật có hình dạng Naga Prok. Phra Lokesuan Four Arms và Hoàng hậu Bát nhã Ba la mật đa đó là một hình ảnh đã từng được lưu giữ bên trong ba cung điện của Phra Prang Sam Yot. Chiếc bùa hộ mệnh được làm theo phong cách Phật giáo Kim Cương thừa phát triển mạnh mẽ dưới thời trị vì của vua Jayavarman VII của Vương quốc Khmer. Từ những lý do trên Vì vậy, có thể giả định rằng Phra Prang Sam Yot được xây dựng dưới thời trị vì của Đức vua trị vì từ năm 1724 đến khoảng năm 1757. Nó được tạo thành từ ba ngôi đền Khmer được kết nối bởi một mukkrasan ("Antarala"), hướng bắc-nam. Hướng về phía đông Lâu đài chính cao hơn hai lâu đài còn lại. Cấu trúc của lâu đài được làm bằng đá ong. Có đồ trang trí ở nhiều phần khác nhau. của lâu đài bằng vữa Đây là nét đặc trưng của kiến ​​trúc thời vua Jayavarman VII (trị vì 1724 - khoảng 1757), đá ong được sử dụng phổ biến làm vật liệu xây dựng, điển hình như Phromthat Prang ở Prasat Phimai. Tỉnh Nakhon Ratchasima nơi lưu giữ hình ảnh của vua Jayavarman VII, Prasat Wat Kamphaeng Laeng. Tỉnh Phetchaburi Được xây dựng thành 3 lâu đài bằng đá ong được sắp xếp giống như Phra Prang Sam Yot. và prang trung tâm của Wat Phra Phai Luang Tỉnh Sukhothai, v.v. Phần trên hay còn gọi là “sikhara” được làm bằng đá sa thạch có hình hoa sen lộn ngược, xếp thành 3 lớp. Bên cạnh có ba thước đo ở hai bên và các góc được trang trí bằng những cánh hoa mít làm từ đá ong. và một số được làm bằng vữa có hình người đứng trong nhà kính. Còn tầng 4 ban đầu được nâng lên cả 4 hướng sẽ có các tác phẩm điêu khắc về các vị thần thuộc các hướng ở cánh hoa mít và phần dưới, chẳng hạn như thần Indra cưỡi voi Erawan thuộc phương đông. Varuna cưỡi thiên nga được giao về phía tây Thao Kuvera Song Makara ở phía bắc và Hoàng tử Yom Song Khabue ở phía nam Hiện chỉ còn lại một số phần. Phần mái của Krasan muk được trang trí bằng đá ong brali, tạo thành hình tượng Đức Phật ngồi trong tư thế thiền định trong một ngôi nhà kính. Hiện tại, tất cả đều hư hỏng và được trang trí hoa văn bằng vữa. Hàng trên cùng là họa tiết hoa tròn. Tiếp theo, làm xi măng thành hình cánh hoa sen lật ngược. Hàng tiếp theo là mẫu hoa hình bán cầu đôi, hình thiên nga, mẫu cánh sen lật ngược, mẫu khon khod và mẫu nụ sen xếp thành hàng, mỗi hàng một mẫu, tổng cộng có 3 hàng, kết thúc với hoa văn hình nón có hình Kiatmuk (mặt của buổi dạ tiệc), được trang trí bằng hoa văn bằng vữa. Đó là hoa văn thân cây cuộn ở hàng trên cùng. Bên cạnh là bông sen răng ngược khổng lồ. Mặt trước bảng có họa tiết lưới tản nhiệt ghép thành hình chữ thập, xen kẽ là họa tiết Prajamyam nhỏ và họa tiết hoa bán cầu đôi. Bên cạnh là họa tiết cánh hoa sen lật ngược. Hoa văn Kranak cong, hoa sen, phía dưới lần lượt là hoa văn hình nón, phía trên là khuôn mặt của người Chăm vốn là kẻ thù của người Khmer đã được tạc thành khuôn mặt của người khổng lồ, kết hợp với hoa văn hình nón. rất phổ biến trong nghệ thuật Bayon của Campuchia Bên cạnh là họa tiết hoa sen. Gờ ức gà có hình tình yêu. và hoa sen răng ngược khổng lồ có thân cuộn và hoa hình bán cầu kép. Một hàng của mỗi mẫu theo thứ tự. Từ những bằng chứng xuất hiện cho thấy Phra Prang Sam Yot được xây dựng như một ngôi đền Phật giáo theo tôn giáo Kim Cương thừa của Lawo. Để lưu giữ hình ảnh của Vajrasattva Nagapraka, Phra Lokiteshvara và Nữ hoàng Prajnaparamita. là một thần tượng phổ biến được tạo ra trong Phật giáo Kim Cương thừa dưới thời trị vì của Vua Jayavarman VII, trong thời gian đó Phật giáo Kim Cương thừa phát triển mạnh mẽ ở Vương quốc Khmer. có thể so sánh với tôn giáo của vương quốc dưới sự bảo trợ của Bệ hạ Như bia ký của Prasat Phra Khan đề cập, vua Jayavarman VII kể rằng sau khi trị vì được 10 năm, ông đã làm những thần tượng bằng vàng, bạc, đồng và đá để gửi đến nhiều thành phố khác nhau. Trong vương quốc của ông, con số lên tới 20.400 và ông đã cử Chai Phuttha Mahanath đến. đó là 23 tượng Phật Naga Prok khác được đặt ở các thành phố lớn trong vương quốc, như tại “Lavotayapura” (tỉnh Lopburi), “Suwannapura” (tỉnh Suphanburi), “Sampukpattana” (một thành phố ở miền trung Thái Lan) “Chaya Ratchaburi” (tỉnh Ratchaburi) “Chayasinghaburi” (Muang Sing, tỉnh Kanchanaburi) “Chayawat Buri” (tỉnh Phetchaburi) vào thời điểm đó cũng có thành phố Lawo dưới thời ông trị vì, Sak cũng là một thành phố hoàng gia của Vương quốc Khmer. Như xuất hiện trong các chữ khắc của Đế quốc Khmer: Hoàng tử Indravarman (sau này là Vua Indravarman II), con trai của Vua Jayavarman VII và Hoàng hậu Chairatthewi, cai trị thành phố "Lavo". Hiện tại, chưa có bằng chứng nào được tìm thấy về hình ảnh chính ở Phra Prang Sam Yot. Chỉ tìm thấy chân đế của kính thiên văn được dùng làm chân đế để tắm. Nhưng từ hình thức 3 tấm bùa hộ mệnh Prasat Buddha được tìm thấy bên trong nhóm prang chính của Wat Ratchaburana. Tỉnh Phra Nakhon Si Ayutthaya Hoặc những gì được gọi phổ biến "Phra Pim Mahayana Triple Gem" tiết lộ rằng ban đầu bên trong lâu đài chính của Phra Prang Sam Yot chắc chắn phải có tượng Phật của Naga Prok IX. Phra Lokesuan bốn tay ở lâu đài phía nam và Hoàng hậu Prajnaparamita ở lâu đài phía bắc. Giống như những gì xuất hiện trong kinh thánh. Bùa hộ mệnh được làm theo tín ngưỡng của Phật giáo Kim Cương thừa từ người Khmer. Phra Prang Sam Yot Tỉnh Lopburi Đây là một địa điểm cổ xưa và Một trong những điểm du lịch lịch sử và khảo cổ quan trọng ở tỉnh Lopburi. Nó trông giống như một lâu đài Khmer theo phong cách Bayon (1720 - 1773). Cấu trúc được làm bằng đá ong trang trí bằng vữa. Được xây dựng dưới thời vua Jayavarman VII (trị vì 1724 - khoảng 1757) như một ngôi chùa Phật giáo theo đạo Kim Cương thừa tại Lawo hoặc Lopburi. vào thời điểm đó là thành phố hoàng gia của Đế quốc Khmer Ban đầu, bên trong lâu đài có tượng Phật Naga Prok IX Khrueang. Lâu đài phía nam có tượng Phra Lokesuan. (Bồ Tát Quán Thế Âm) có bốn cánh tay và lâu đài phía bắc có tượng Bát nhã ba la mật hai tay. Đó là một ngôi đền bằng gạch và vữa. Nó có một kế hoạch hình chữ nhật. Hướng về phía đông Hiện trạng ngôi chùa chỉ còn lại những bức tường ở hai bên và bức tường trống ở phía đông. Phần trên của máy bị phá hủy hoàn toàn. Các cửa ở phía đông của bức tường trống được làm bằng gạch và là những mái vòm kiểu phương Tây. Các lối vào trên các bức tường bên của thánh đường và các cửa sổ trên các bức tường phía sau của thánh đường được làm bằng gạch và là những mái vòm nhọn của Hồi giáo. nghệ thuật Hiện nay chỉ còn lại vòm cửa sổ phía Bắc. Cấu trúc tường được làm bằng gạch dày đặc xen kẽ với một số đá ong. là một kỹ thuật được sử dụng trong kiến ​​trúc dưới thời trị vì của Vua Narai Đại đế Điều tương tự cũng đúng với các tòa nhà được xây dựng trong triều đại này thường được xây bằng gạch chèn với các lớp đá ong, chẳng hạn như Sảnh ngai vàng Suriyat Amarin. trong cung điện cổ Tỉnh Phra Nakhon Si Ayutthaya và nhiều tòa nhà ở Phra Narai Ratchaniwet Tỉnh Lopburi Mặt sau của ngôi đền Yok Ket là một bóng đèn nối với lối vào phía đông của lâu đài chính. Nâng khăn thành bóng đèn là kiểu kiến ​​trúc của các ngôi chùa được xây dựng phổ biến dưới thời vua Narai, chẳng hạn như Phra Thinang Chandra Phisan. Bên trong Phra Narai Ratchaniwet và Grand Viharn của Wat Phra Si Rattana Mahathat, Lopburi Bên trong viharn là tượng Phật chính, ngồi thiền, trong tư thế thiền định, được làm bằng đá. Sau này, sau sự sụp đổ của Phật giáo Kim Cương thừa ở Vương quốc Khmer Do đó, Phra Prang Sam Yot đã được chuyển đổi thành một ngôi đền Phật giáo trong giáo phái Nguyên thủy. Điều này có thể được nhìn thấy qua việc xây dựng một ngôi chùa nối liền với lâu đài chính dưới thời trị vì của vua Narai. đã xây dựng Phra Narai Ratchaniwet và khôi phục nhiều ngôi chùa khác nhau Tại thành phố Lopburi Trong thời kỳ Bệ hạ dời đến Lopburi trong gần như toàn bộ triều đại.