การเดินทางข้ามเวลา เป็นแนวคิดที่ถูกกล่าวถึงครั้งแรกโดยใคร ?
du hành thời gian Ý tưởng đầu tiên được đề cập bởi ai?
หนึ่งในเรื่องที่เป็นที่รู้จักที่จะเกี่ยวข้องกับการเดินทางข้ามเวลาไปสู่อนาคตอันยาวไกลอีกเรื่องหนึ่งคือนิทานของญี่ปุ่นเรื่อง "อุระชิมะ ทะโร" (Urashima Tarō), [7] มีเรื่องราวปรากฏครั้งแรกอยู่ในพงศาวดารญี่ปุ่น "นิฮงโชะกิ" (Nihongi) (720) [8] มันเป็นเรื่องของชาวประมงหนุ่มคนหนึ่งชื่อ อุระชิมะ ทะโร (Urashima Taro) ที่ได้เข้าไปเที่ยวชมพระราชวังใต้ทะเลและอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสามวัน หลังจากที่ได้กลับมาและไปยังหมู่บ้านของเขาเขาพบว่าตัวเองอยู่ในช่วงเวลาที่ได้ผ่านไปเป็นเวลานานถึง 300 ปีในอนาคต, เขาพบว่าตัวเองได้ถูกลืมเลือนไปแล้วเป็นเวลานานจากผู้คนในหมู่บ้าน, บ้านของเขาได้กลายเป็นซากปรักหักพังและครอบครัวของเขาได้ตายจากกันหมดไปนานแล้ว อีกตัวอย่างหนึ่งที่เก่าแก่มากของประเภทของเรื่องราวทำนองนี้สามารถพบได้ในคัมภีร์โบราณของศาสนายิวชื่อว่า ทัลมุด (Talmud) กับเรื่องราวของนักการศึกษาผู้คงแก่เรียนคนหนึ่งชื่อว่า ออนนี แฮมมีเกิล (Honi HaM'agel) ที่ได้นอนหลับไปเป็นเวลา 70 ปีและตื่นขึ้นมาอีกครั้งในโลกที่ลูกหลานของเขาได้กลายเป็นปู่ย่าตายายและโดยที่เพื่อน ๆ และคนในครอบครัวของเขาทุกคนได้พากันล้มหายตายจากเขากันไปหมดแล้ว [9]
Một trong những câu chuyện nổi tiếng nhất liên quan đến du hành thời gian đến tương lai xa là câu chuyện Nhật Bản "Urashima Tarō", [7] câu chuyện đầu tiên xuất hiện trong biên niên sử Nhật Bản "Nihongi" (720) [8] đó là câu chuyện. câu chuyện về một ngư dân trẻ tên là Urashima Taro đến thăm một cung điện dưới nước và ở đó ba ngày. Sau khi trở về làng, anh thấy mình ở tương lai 300 năm sau, anh thấy mình bị người dân trong làng lãng quên từ lâu, ngôi nhà của anh đã trở thành đống đổ nát và gia đình anh đã qua đời từ lâu. Một trong những ví dụ lâu đời nhất về loại câu chuyện này có thể được tìm thấy trong Talmud cổ của người Do Thái và câu chuyện về một học giả tên là Honi HaM 'agel), người đã ngủ suốt 70 năm và tỉnh dậy trở lại trong một thế giới nơi các cháu của ông đã trở thành ông bà. và nơi mà tất cả bạn bè và gia đình của anh ấy đều đã ra đi khỏi anh ấy [9]