หลักฐานเก่าแก่ที่สุดที่ปรากฏการใช้ ฃ ในภาษาไทย คือ อะไร?
Bằng chứng lâu đời nhất về việc sử dụng ฃ trong tiếng Thái là gì?
หลักฐานเก่าแก่ที่สุดที่ปรากฏการใช้ ฃ ในภาษาไทย คือ ศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหง (จารึกเมื่อ พ.ศ. 1826) พบว่ามีการใช้ ฃ อยู่ 11 คำ[6][7] ได้แก่ ฃบบ (ขับร้อง) [8], ฃ๋า (ฆ่า) [9], ฃาม (มะขาม), ฃาย (ขาย), เฃา (ภูเขา), เฃ๋า (เข้า) [10], ฃึ๋น (ขึ้น), ฃอ (ตะขอ) [11], ฃุน (ขุน), ฃวา (ขวา), แฃวน (แขวน)
Bằng chứng lâu đời nhất cho thấy việc sử dụng chữ ฃ trong tiếng Thái là tấm bia khắc của vua Ramkhamhaeng (khắc năm 1826) người ta thấy có 11 từ được sử dụng ฃ[6][7], trong đó có ฃbob (ca hát) [8] ], ฃā (giết) [9], ฃaṃ (me), ฃai (bán), jao (núi), jao (nhập) [10], ฃun (lên), ฃo (móc) [11] , chun (khun), chwa (phải), chuan (hang)