ประเทศลาวมีภาษาราชการคือภาษาอะไร?
Ngôn ngữ chính thức của Lào là gì?
ภาษาลาว (ลาว: "พาสาลาว") เป็นภาษาราชการของประเทศลาว เป็นภาษาที่มีวรรณยุกต์ในภาษากลุ่มไท และสัมพันธ์ใกล้ชิดกับภาษาอีสานของประเทศไทย ระบบการเขียนในภาษาลาวจะใช้อักษรลาว ซึ่งเป็นระบบอักษรสระประกอบ (ระบบการเขียนที่ประกอบด้วยสัญลักษณ์แทนพยัญชนะและตามด้วยสระที่จะอยู่ด้านหน้า หลัง บน ล่าง ของพยัญชนะ) และสัมพันธ์ใกล้ชิดกับอักษรไทยລາວ อักษรลาว เป็นชื่ออักษรที่รัฐบาลลาวรับรองให้ใช้เขียนภาษาลาว ซึ่งใช้เป็นภาษาราชการในปัจจุบัน มีพัฒนาการมาจากอักษรลาวเดิม (หรือในอีกชื่อหนึ่ง คือ อักษรไทน้อย) ซึ่งเริ่มพัฒนาขึ้นในสมัยราชวงศ์ล้านช้าง เมื่อราว พ.ศ. 1900 โดยได้รับอิทธิพลจากอักษรลาวโบราณสมัยรัชกาลพระเจ้าฟ้างุ้มเป็นต้นมา ซึ่งรับมาจากอักษรมอญและอักษรเขมร (อักษรขอม) อีกต่อหนึ่ง ลักษณะการใช้งานยังคงมีระบบการเขียนคล้ายอักษรไทยโบราณ ที่ไม่ใช้แล้วในอักษรไทยปัจจุบัน เช่น การใช้ไม้กงแทนเสียงสระโอะเมื่อมีตัวสะกด หรือการใช้ตัวเชิงของอักษร ย แทนสระเอียเมื่อมีตัวสะกด เป็นต้น ภาษาลาวเวียงจันทน์มีระดับเสียงวรรณยุกต์ 6 ระดับ: Low (เอก) Mid (สามัญ) High (ตรี) Rising (จัตวา) High Falling (ใกล้เคียงกับโท) และ Low Falling (โท) ระดับเสียงจะแตกต่างกัน ไปตามชนพื้นเมืองของผู้พูดและที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ เช่น ชาวหลวงพระบางจะใช้ ระดับเสียงวรรณยุกต์ 5 ระดับ คือ ภาษาลาวมีตัวอักษรที่ใช้เขียนอยู่สองแบบ คือ อักษรลาว ใช้เขียนเรื่องคดีทางโลกทั่วไป ปัจจุบันรัฐบาลลาวได้ปรับปรุงอักษรลาวเดิมให้ใช้เป็นอักษรราชการ (ในภาคอีสานของไทยยังคงใช้อยู่บ้างในเอกสารโบราณ เรียกชื่อว่า อักษรไทน้อย)
Tiếng Lào (tiếng Lào: "Pa Salao") là ngôn ngữ chính thức của Lào. Đó là một ngôn ngữ có thanh điệu trong nhóm tiếng Thái. và có liên quan chặt chẽ với ngôn ngữ Isaan của Thái Lan Hệ thống chữ viết tiếng Lào sử dụng bảng chữ cái Lào. đó là một hệ thống các nguyên âm ghép (một hệ thống chữ viết bao gồm các ký hiệu biểu thị các phụ âm theo sau là các nguyên âm xuất hiện ở phía trước, phía sau, trên và dưới của phụ âm) và có liên quan chặt chẽ với bảng chữ cái tiếng Thái ລາວ Bảng chữ cái Lào là tên của bảng chữ cái được chính phủ Lào chấp thuận sử dụng để viết tiếng Lào. hiện đang được sử dụng làm ngôn ngữ chính thức Nó đã phát triển từ bảng chữ cái tiếng Lào gốc. (hay gọi khác là chữ Tai Noi) bắt đầu được phát triển từ thời Lan Xang khoảng năm 1900, chịu ảnh hưởng của chữ Lào cổ từ thời vua Fa Ngum trở đi. Bắt nguồn từ bảng chữ cái Mon và bảng chữ cái Khmer (bảng chữ cái Khmer). Cách sử dụng vẫn có hệ thống chữ viết tương tự như bảng chữ cái tiếng Thái cổ. không còn được sử dụng trong bảng chữ cái tiếng Thái hiện tại, chẳng hạn như sử dụng Mai Kong thay cho nguyên âm khi có phụ âm hoặc dùng chữ Y chính thay cho nguyên âm Ia khi có chữ viết chính tả, v.v. Tiếng Lào Viêng Chăn có 6 thanh: Thấp, Trung, Cao, Tăng, Hạ cao và Hạ thấp. theo dân tộc và vị trí địa lý của người nói, ví dụ, người Luang Prabang sẽ sử dụng Có 5 thanh điệu: Tiếng Lào có hai loại chữ: Tiếng Lào dùng để viết những việc trần tục chung; Hiện nay, Chính phủ Lào đã sửa lại chữ Lào gốc để dùng làm chữ viết chính thức. (Ở vùng đông bắc Thái Lan, nó vẫn được sử dụng trong một số văn bản cổ, gọi là chữ Tai Noi.)
ศาสนาหลักของลาวเป็นศาสนาพุทธนิกายเถรวาท การนับถือธรรมชาติเป็นศาสนาของชนเผ่าต่างๆ มีผู้นับถือศาสนาคริสต์และศาสนาอิสลามจำนวนหนึ่ง ภาษาราชการและภาษาหลักของประเทศคือภาษาลาว ชาวลาวเทิงและลาวสูงจะใช้ภาษาของเผ่าตนเอง ภาษาฝรั่งเศสเคยใช้มากในสมัยที่เป็นอาณานิคม ตแต่ปัจจุบันกำลังลดลง และใช้ภาษาอังกฤษเพิ่มขึ้น ภาษาลัวะ หรือ ภาษามัล ภาษาไพร ภาษาถิ่น ภาษาปรัย มีผู้พูดทั้งหมด 26,193 คน เป็นภาษาในตระกูลออสโตรเอเชียติก กลุ่มมอญ-เขมร สาขาขมุ ผู้พูดภาษานี้ในประเทศไทยอพยพมาจากประเทศลาว ในไทยพบ 3,000–4,000 คน (พ.ศ. 2525) อยู่ทางตะวันออกของอำเภอปัวและอำเภอเชียงคำ จังหวัดน่าน ใกล้กับชายแดนลาว อยู่ในลาว 23,193 คน (พ.ศ. 2538) ในแขวงไชยบุรีทางตะวันตกของแม่น้ำโขง มีสำเนียงต่าง ๆ มากมาย ผู้พูดภาษาลัวะในไทยมีคำยืมจากภาษาไทยที่นำไปใช้แทนคำดั้งเดิมในภาษาลัวะมาก ไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษาไพ ภาษาลาว () เป็นภาษาที่ใช้เป็นส่วนใหญ่ในประเทศลาว ส่วนอักษรเขียนอย่างเป็นทางการจะใช้อักษรลาว และเป็นภาษาพูดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย ประชากรประมาณครึ่งหนึ่งสื่อสารโดยใช้ภาษาของชนกลุ่มน้อยเช่น ตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก, ตระกูลภาษาจีน-ทิเบต, ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน และ ตระกูลภาษาม้ง-เมี่ยน เป็นต้น ปัจจุบันมีประเทศในภูมิภาคลาตินอเมริกา 13 แห่งที่ระบุให้ภาษาสเปนหรือภาษาคาสตีล (การเรียกชื่อต่างกันในแต่ละประเทศ) เป็นภาษาราชการอย่างเป็นลายลักษณ์อักษร ได้แก่ ประเทศโบลิเวีย (ตามรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ที่ผ่านความเห็นชอบเมื่อปี ค.ศ. 2007 หมวด 1 บทที่ 1 มาตรา 5 วรรคหนึ่ง โดยมีสถานะเป็นภาษาราชการร่วมกับ "ภาษาของเชื้อชาติและชนพื้นเมืองต่าง ๆ ในเขตชนบททุกภาษา" เช่น ภาษาไอย์มารา ภาษากาบีเนญา ภาษากายูบาบา ภาษากวารานี ภาษากวาราซูเว ภาษาเกชัว ภาษาอูรู-ชีปายา และภาษาซามูโก), โคลอมเบีย (ร่วมกับภาษาและภาษาถิ่นของกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ในพื้นที่ของกลุ่มนั้น ๆ), คอสตาริกา, คิวบา, เอกวาดอร์, เอลซัลวาดอร์, กัวเตมาลา, ฮอนดูรัส, นิการากัว (รัฐธรรมนูญของประเทศ หมวด 2 มาตรา 12 ได้ระบุเพิ่มไว้ว่า "ภาษาของชุมชนต่าง ๆ ที่อยู่ริมฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของนิการากัวจะมีฐานะเป็นภาษาราชการเช่นกันในกรณีต่าง ๆ ตามแต่กฎหมายจะกำหนด"), ปานามา, ปารากวัย (เป็นภาษาราชการร่วมกับภาษากวารานี), เปรู (เป็นภาษาราชการร่วมกับภาษาเกชัว ภาษาไอย์มารา และภาษาของชนพื้นเมืองอื่น ๆ ในพื้นที่ที่ชนกลุ่มนั้นอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก) และเวเนซุเอลา (รัฐธรรมนูญของประเทศได้ระบุเพิ่มไว้ว่า "ภาษาพื้นเมืองต่าง ๆ จะมีสถานะทางการสำหรับชนพื้นเมืองเหล่านั้นด้วย และภาษาเหล่านั้นต้องได้รับความเคารพในทั่วทุกพื้นที่ของสาธารณรัฐ ทั้งนี้เพื่อเสริมสร้างมรดกทางวัฒนธรรมของชาติและของมนุษยชาติ") ส่วนประเทศและดินแดนในภูมิภาคลาตินอเมริกาอีก 6 แห่งที่ไม่ได้ระบุให้ภาษานี้เป็นภาษาราชการอย่างเป็นลายลักษณ์อักษร แม้จะใช้ภาษาสเปนเป็นภาษาหลักเช่นกัน ได้แก่ อาร์เจนตินา, ชิลี, สาธารณรัฐโดมินิกัน, อุรุกวัย, เม็กซิโก (เป็นภาษาราชการโดยพฤตินัย) และเปอร์โตริโก ซึ่งเป็นดินแดนของสหรัฐอเมริกา ทั้งภาษาฮาวายและภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการในรัฐฮาวายตามกฎหมายของรัฐ แม้ไม่มีภาษาราชการ แต่รัฐนิวเม็กซิโกมีกฎหมายที่กำหนดการใช้ทั้งภาษาอังกฤษและภาษาสเปน เช่นเดียวกับที่รัฐลุยเซียนากำหนดให้ใช้ภาษาอังกฤษและฝรั่งเศส รัฐอื่น เช่น รัฐแคลิฟอร์เนียมีคำสั่งศาลสูงให้พิมพ์เผยแพร่เอกสารราชการบางชนิดเป็นภาษาสเปน รวมทั้งแบบของศาล หลายเขตอำนาจที่มีผู้ไม่พูดภาษาอังกฤษจำนวนมากมีการผลิตเอกสารรัฐบาล โดยเฉพาะอย่างยิ่งสารสนเทศการเลือกตั้ง ในภาษาที่มีผู้พูดแพร่หลายในเขตอำนาจเหล่านั้น อักษรไทน้อย หรือประเทศลาวเรียก อักษรลาวเดิม เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษาลาวในสมัยโบราณ (รวมถึงภาษาไทยถิ่นอีสานด้วย) ใช้ในการจารึกเรื่องราวต่างๆในทางโลก อาทิ บันทึกต่างๆ หนังสือราชการ ตำรายา เป็นต้น ส่วนการจดบันทึกที่เป็นทางด้านศาสนา หรือเกี่ยวข้องกับศาสนาจะนิยมบันทึกด้วยอักษรธรรมลาว หรืออักษรธรรมล้านช้าง สำเนียงภาษาถิ่นของภาษาลาวสามารถแบ่งได้ 6 สำเนียงใหญ่ คือ:ทางการประเทศลาวไม่ได้กำหนดให้สำเนียงถิ่นใดเป็นสำเนียงภาษากลาง แต่การใช้ภาษาลาวอย่างเป็นทางการ เช่น ทางสถานีโทรทัศน์แห่งประเทศลาว สถานีวิทยุแห่งประเทศลาว จะใช้สำเนียงเวียงจันทน์ซึ่งเป็นสำเนียงของคนเมืองหลวง สามารถเข้าใจกันได้ทั่วประเทศ การเรียนภาษาลาวในประเทศลาวนั้น รัฐบาลลาวไม่ได้บังคับให้ใช้สำเนียงเวียงจันทน์ แต่ให้สามารถใช้สำเนียงท้องถิ่นต่าง ๆ ได้ แต่การเรียนภาษาลาวสำหรับชาวต่างประเทศ รัฐบาลลาวแนะนำให้ใช้สำเนียงเวียงจันทน์ ฉะนั้นประชาชนในประเทศลาวจึงพูดอ่านภาษาลาวเป็นสำเนียงท้องถิ่นของตน แต่ประชาชนก็สามารถฟังเข้าใจได้ทุกสำเนียงทั่วประเทศ แม้จะพูดภาษาต่างสำเนียงกันก็ตาม ดนตรีของชาวลาวมีเครื่องดนตรีที่เป็นเอกลักษณ์คือแคน ในวงดนตรีมีนักร้องเรียกว่าหมอลำและคนเป่าแคนที่เรียกหมอแคน ลำสาละวันเป็นการแสดงที่มีชื่อเสียงของลาว 
ภาษาหลักของชาวลาวคือภาษาลาว แม้จะมีภาษาของชนกลุ่มน้อยต่างๆอีกมาในประเทศลาว ภาษาลาวเป็นภาษาที่มีการแสดงถึงระดับความสุภาพในภาษา
Tôn giáo chính của Lào là Phật giáo Nguyên thủy. Tôn thờ thiên nhiên là tôn giáo của nhiều bộ lạc. Có một số tín đồ của Kitô giáo và Hồi giáo. Ngôn ngữ chính thức và chính của đất nước là tiếng Lào. Người Lào Theng và Lào Sung sử dụng ngôn ngữ của bộ tộc mình. Tiếng Pháp được sử dụng rất nhiều trong thời thuộc địa. Nhưng hiện tại nó đang giảm dần. và tăng cường sử dụng tiếng Anh Tiếng Lua hay tiếng Mala, tiếng Prai, phương ngữ, tiếng Prai, có tổng cộng 26.193 người nói, là một ngôn ngữ thuộc ngữ hệ Nam Á. Nhóm Môn-Khmer, nhánh Khmu. Người nói ngôn ngữ này ở Thái Lan di cư từ Lào sang, tìm thấy 3.000–4.000 người (1982) ở phía đông huyện Pua và huyện Chiang Kham, tỉnh Nan, gần biên giới Lào. ở Lào People (1995) ở tỉnh Chaiyaburi, phía tây sông Mê Kông. Có nhiều phương ngữ khác nhau. Người nói tiếng Lua ở Thái Lan có nhiều từ vay mượn từ tiếng Thái để thay thế các từ gốc trong tiếng Lua. Không thể hiểu nhau bằng ngôn ngữ Pi. Tiếng Lào () là ngôn ngữ được nói chủ yếu ở Lào. Chữ viết chính thức sử dụng bảng chữ cái tiếng Lào. và là ngôn ngữ được sử dụng ở vùng đông bắc Thái Lan. Khoảng một nửa dân số giao tiếp bằng ngôn ngữ dân tộc thiểu số như Họ ngôn ngữ Nam Á, họ ngôn ngữ Trung-Tạng, họ ngôn ngữ Nam Đảo và họ ngôn ngữ Hmong-Mian, v.v. Hiện tại có 13 quốc gia ở Mỹ Latinh chỉ định tiếng Tây Ban Nha hoặc tiếng Castilian. (Tên gọi khác nhau ở mỗi quốc gia) là ngôn ngữ viết chính thức của Bolivia. (Theo hiến pháp mới được thông qua năm 2007, Mục 1, Chương 1, Mục 5, đoạn một, nó có tư cách là ngôn ngữ chính thức cùng với "Ngôn ngữ của tất cả các chủng tộc nông thôn và dân tộc bản địa" như ngôn ngữ Aymara, ngôn ngữ Kabineña, ngôn ngữ Kayubaba, ngôn ngữ Guarani, ngôn ngữ Guarazuwe, ngôn ngữ Quechua, ngôn ngữ Cheapaya của Uruguay. và ngôn ngữ Samuco), Colombia (cùng với các ngôn ngữ và phương ngữ của các nhóm dân tộc khác nhau trong khu vực của họ), Costa Rica, Cuba, Ecuador, El Salvador, Guatemala, Honduras, Nicaragua (hiến pháp quốc gia, phần 2, phần 12). Nó đã được xác định thêm rằng "Ngôn ngữ của các cộng đồng trên bờ biển Đại Tây Dương của Nicaragua cũng sẽ có tư cách là ngôn ngữ chính thức trong những trường hợp có thể được xác định theo luật"), Panama, Paraguay (cùng với Guarani), Peru (được chia sẻ chính thức với Quechua, Aymara và các ngôn ngữ bản địa khác trong khu vực) và Venezuela. (Hiến pháp nước này quy định thêm rằng “Các ngôn ngữ bản địa cũng có địa vị chính thức đối với những dân tộc bản địa đó. và những ngôn ngữ đó phải được tôn trọng ở mọi khu vực của Cộng hòa. sáu quốc gia và vùng lãnh thổ Mỹ Latinh không sử dụng ngôn ngữ này làm ngôn ngữ chính thức được liệt kê là ngôn ngữ chính thức. Mặc dù tiếng Tây Ban Nha cũng được sử dụng là ngôn ngữ chính ở Argentina, Chile, Cộng hòa Dominica, Uruguay, Mexico (đó là ngôn ngữ chính thức trên thực tế) và Puerto Rico. đó là lãnh thổ của Hoa Kỳ Cả tiếng Hawaii và tiếng Anh đều là ngôn ngữ chính thức của bang Hawaii theo luật pháp bang. Mặc dù không có ngôn ngữ chính thức Nhưng New Mexico có luật quy định việc sử dụng cả tiếng Anh và tiếng Tây Ban Nha. Giống như Louisiana yêu cầu sử dụng tiếng Anh và tiếng Pháp, các bang khác như California đã ra lệnh cho Tòa án Tối cao yêu cầu một số tài liệu chính thức phải được xuất bản bằng tiếng Tây Ban Nha. Trong đó có hình thức tòa án Nhiều khu vực pháp lý có số lượng lớn người không nói tiếng Anh sản xuất các tài liệu của chính phủ. đặc biệt là thông tin bầu cử bằng các ngôn ngữ được sử dụng rộng rãi ở các khu vực pháp lý đó Bảng chữ cái Tai Noi hay còn gọi là bảng chữ cái Lào gốc, là bảng chữ cái dùng để viết tiếng Lào thời cổ đại. (Bao gồm cả phương ngữ Isan của tiếng Thái) dùng để ghi lại nhiều câu chuyện khác nhau trên thế giới, chẳng hạn như các hồ sơ khác nhau, tài liệu chính phủ, sách giáo khoa y học, v.v. Đối với việc ghi chép hồ sơ tôn giáo. hoặc liên quan đến tôn giáo, người ta thường ghi lại bằng chữ Pháp Lào. hoặc thư Dhamlanchang Các phương ngữ của tiếng Lào có thể được chia thành 6 phương ngữ chính: Chính quyền Lào chưa chỉ định bất kỳ phương ngữ nào là phương ngữ lingua franca. Nhưng việc sử dụng chính thức tiếng Lào, chẳng hạn như trên đài truyền hình Lào Đài phát thanh Lào Sẽ dùng giọng Viêng Chăn, giọng của người dân thủ đô. có thể được hiểu trong cả nước Học tiếng Lào ở Lào là Chính phủ Lào không bắt buộc sử dụng phương ngữ Viêng Chăn. Nhưng để có thể sử dụng nhiều giọng địa phương khác nhau thì học tiếng Lào cho người nước ngoài Chính phủ Lào khuyến khích sử dụng phương ngữ Viêng Chăn. Vì vậy, người dân Lào nói và đọc tiếng Lào bằng phương ngữ địa phương của họ. Nhưng mọi người có thể nghe và hiểu mọi giọng trên khắp đất nước. Mặc dù họ nói các phương ngữ khác nhau Âm nhạc Lào có một nhạc cụ độc đáo là khaen. Trong ban nhạc có một ca sĩ tên là Mor Lam và một người chơi khaen tên là Mor Khaen. Lam Salavan là một vở diễn nổi tiếng ở Lào. Ngôn ngữ chính của người Lào là tiếng Lào. Mặc dù có nhiều ngôn ngữ dân tộc thiểu số khác ở Lào, Tiếng Lào là ngôn ngữ thể hiện tính lịch sự cao trong ngôn ngữ.