ปัจจุบันประเทศนอร์เวย์ ยังคงมีกษัตริย์อยู่หรือไม่?
Na Uy ngày nay Có còn có vua không?
นอร์เวย์มีการปกครองในระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ และระบอบรัฐสภา ประมุขแห่งรัฐของนอร์เวย์คือพระมหากษัตริย์ โดยพระองค์ปัจจุบันคือสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 บทบาทของกษัตริย์ในปัจจุบัน จำกัดอยู่เพียงด้านพิธีการและสัญลักษณ์
Na Uy là nước theo chế độ quân chủ lập hiến. và chế độ nghị viện Người đứng đầu nhà nước Na Uy là quốc vương. Vị vua hiện tại là Vua Harald V. Vai trò hiện tại của nhà vua Nó được giới hạn ở các khía cạnh nghi lễ và biểu tượng.
วันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1905 รัฐสภาประกาศว่ากษัตริย์แห่งสวีเดนไม่ได้เป็นกษัตริย์ของนอร์เวย์อีกต่อไป และสหภาพกับสวีเดนก็ล่มสลายตามา ปฏิกิริยาตอบกลับในสวีเดนรุนแรงและสงครามระหว่างนอร์เวย์และสวีเดนใกล้จะเริ่มขึ้น เนื่องมากจากการลงประชามติสองครั้งเกิดขึ้นในปีเดียวกัน จึงเป็นตัวกำหนดให้สหภาพกับสวีเดนล่มสลายและชาติใหม่ของนอร์เวย์เป็นการปกครองโดยมีกษัตริย์เป็นประมุข เจ้าชายคาร์ลแห่งเดนมาร์กถูกเลือกให้เป็นกษัตริย์คนใหม่ของนอร์เวย์ เขามีชื่อทางราชวงศ์ของนอร์เวย์ว่า ฮากอน กษัตริย์ฮากอนเป็นกษัตริย์องค์ที่ 7 ของนอร์เวย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1905 จนกระทั่งตายใน ค.ศ. 1957 หลายคนสามารถหางานทำได้ และแม้ว่าค่าแรงจะไม่สูงมากนัก แต่ปัญหาความยากจนก็ลดลงไปได้บ้าง คนส่วนใหญ่มีมุมมองที่ดีและหลายคนคาดหวังที่จะมีส่วนร่วมในการบูรณะประเทศนอร์เวย์ขึ้นอีกครั้ง ความเท่าเทียมกัน และคุณค่าที่เท่ากันกลายเป็นสิ่งที่มีความสำคัญสำหรับคนส่วนใหญ่ เศรษฐกิจของนอร์เวย์ค่อย ๆ พัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ แม้ว่าจะยังคงต้องแบ่งสรรสินค้าใช้อยู่จนช่วงปลายทศวรรษที่ 1950 ดินแดนหมู่เกาะที่อยู่ใกล้เคียง ได้แก่ สฟาลบาร์และยานไมเอน ต่างก็อยู่ภายใต้อำนาจอธิปไตยของนอร์เวย์และถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักร ในขณะที่เกาะบูแวในมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ และเกาะปีเตอร์ที่ 1 ในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้นั้น มีฐานะเป็นอาณานิคมของนอร์เวย์เท่านั้น ไม่ถือเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักร นอกจากนี้ นอร์เวย์ยังอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนดรอนนิงมอดแลนด์ในทวีปแอนตาร์กติกา ซึ่งเป็นที่ตั้งของสถานีวิจัยอีกด้วย เศรษฐกิจของนอร์เวย์ปรับตัวดีขึ้นนับตั้งแต่ปี 1960 เป็นต้นมา ทำให้มีความต้องการแรงงานและมีคนเป็นจำนวนมากจากหลายประเทศเดินทางเข้ามาเพื่อหางานทำ คนกลุ่มแรกที่เข้ามามาจากยุโรป และนับตั้งแต่ช่วงปี 1970 เป็นต้นมา หลายคนมาจากเอเชีย อาฟริกาและละตินอเมริกา นอกจากนี้ยังมีชาวปากีสถานและชาวเตอร์กที่เดินทางมาเพื่อทำงานที่นี่ หลายคนยังคงอาศัยอยู่ในนอร์เวย์ในปัจจุบัน ในปี 1975 การย้ายถิ่นฐานถูกชะลอไว้ชั่วคราวเนื่องจากอัตราการว่างงานที่เพิ่มขึ้นและปัญหาด้านการจัดหาที่อยู่อาศัยให้กับคนที่เดินทางเข้ามาในประเทศ หลังจากการลงประชามติราชาธิปไตยนอร์เวย์ พ.ศ. 2448 คะแนนเสียงอย่างท่วมท้นถึง 79 เปอร์เซนต์ส่วนใหญ่ (สนับสนุนราชาธิปไตย 259,563 คน และต่อต้านราชาธิปไตย 69,264 คน) โดยชาวนอร์เวย์ต้องการดำรงสถาบันพระมหากษัตริย์ เจ้าชายคาร์ลทรงตอบรับข้อเสนอในราชบัลลังก์นอร์เวย์อย่างเป็นทางการโดยรัฐสภานอร์เวย์และทรงได้รับการเลือกในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 เมื่อเจ้าชายคาร์ลทรงตอบรับข้อเสนอในเย็นวันเดียวกัน (หลังจากทรงได้รับการเห็นพ้องจากพระอัยกา สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก) พระองค์ทรงทำพระองค์ให้เป็นที่รักใคร่ในประเทศโดยทรงใช้พระนามในภาษานอร์สโบราณชื่อ "โฮกุน" (Haakon) เป็นพระนามที่พระมหากษัตริย์นอร์เวย์ในอดีตเคยใช้ ในการทำเช่นนั้นพระองค์ทรงสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระอนุชาในพระอัยกา (น้องชายของปู่)คือ สมเด็จพระราชาธิบดีออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน ผู้ทรงสละราชบัลลังก์นอร์เวย์ในเดือนตุลาคม ตามมาด้วยข้อตกลงระหว่างสวีเดนและนอร์เวย์ในการยุบสหภาพ รัฐและดินแดนต่างๆในจักรวรรดิ ยังคงมีรัฐบาลเป็นของตนแต่มีอำนาจจำกัด ยกตัวอย่างเช่น การสแตมป์ไปรษณีย์และการผลิตเหรียญทอง 1 มาร์คนั้นเป็นหน้าที่ของรัฐบาลกรุงเบอร์ลิน ส่วนการผลิตเงินสกุลมาร์คที่มีมูลค่าเกินกว่านั้นเป็นหน้าที่ของรัฐบาลท้องถิ่น รัฐต่างๆมีอำนาจสถาปนาเครื่องราชอิสริยาภรณ์เป็นของตนเอง บางรัฐอาจมีกำลังทหารเป็นของตนเอง อำนาจทหารทั้งหมดจะถูกริบไปอยู่ที่รัฐบาลกรุงเบอร์ลินในยามศึกสงคราม ลำดับการสืบราชบัลลังก์นอร์เวย์ ถูกกำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ มาตราที่ 6 ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงครั้งล่าสุดเมื่อปี พ.ศ. 2533 ที่ให้พระราชบุตรพระองค์ใหญ่ไม่ว่าฝ่ายหน้าหรือฝ่ายใน พระราชนัดดา และผู้สืบเชื้อสายในสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 สามารถขึ้นครองราชย์ได้ แต่ในปัจจุบันยังคงจัดให้พระราชโอรสรั้งตำแหน่งรัชทายาทไว้ เนื่องจากการตั้งองค์รัชทายาทนั้นเกิดขึ้นก่อนการเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญ ด้วยเหตุนี้มกุฎราชกุมารโฮกุนและผู้สืบสันดานของมกุฎราชกุมารจึงมีสิทธิธรรมในลำดับการสืบราชบัลลังก์ก่อนหน้าพระเชษฐภคินีคือเจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอ และผู้สืบสันดานของเจ้าหญิง ระหว่างศตวรรษที่ 14 เดนมาร์กมีอิทธิพลเหนือนอร์เวย์เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ใน ค.ศ. 1397 นอร์เวย์อยู่ในสหภาพเดียวกับเดนมาร์กและสวีเดนอย่างเป็นทางการ สหภาพถูกปกครองโดยกษัตริย์ร่วมกัน สวีเดนค่อย ๆ ถอนตัวออกมาจากสหภาพนี้ แต่เดนมาร์กและนอร์เวย์ยังคงรวมกันจนกระทั่งค.ศ. 1814 สหภาพกับสวีเดนล่มสลายใน ค.ศ. 1905 มีความขัดแย้งทางการเมืองเป็นเวลาหลายปีระหว่างรัฐสภาของนอร์เวย์และกษัตริย์ในประเทศสวีเดน และในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 มีความเชื่อมากขึ้นเรื่อยๆ ว่านอร์เวย์ควรเป็นประเทศเอกราชและมีเสรีภาพ
Vào ngày 7 tháng 6 năm 1905, Quốc hội tuyên bố Vua Thụy Điển không còn là Vua Na Uy. và liên minh với Thụy Điển sụp đổ. Phản ứng ở Thụy Điển rất mạnh mẽ và chiến tranh giữa Na Uy và Thụy Điển sắp bắt đầu. Lý do là vì có hai cuộc trưng cầu dân ý diễn ra trong cùng một năm. Điều này quyết định sự sụp đổ của liên minh với Thụy Điển và quốc gia mới Na Uy, một chế độ quân chủ với tư cách là nguyên thủ quốc gia. Hoàng tử Karl của Đan Mạch được chọn làm vua mới của Na Uy. Tên hoàng gia của Na Uy là Haakon. Vua Haakon là vị vua thứ bảy của Na Uy từ năm 1905 cho đến khi ông qua đời vào năm 1957. Nhiều người có thể tìm được việc làm. Và mặc dù mức lương không cao lắm Nhưng vấn đề nghèo đói đã giảm bớt ở một mức độ nào đó. Hầu hết mọi người đều có cái nhìn tích cực và nhiều người hy vọng được góp phần xây dựng lại Na Uy. bình đẳng Và giá trị bình đẳng trở thành ưu tiên hàng đầu của hầu hết mọi người. Nền kinh tế Na Uy dần dần được cải thiện, mặc dù nước này vẫn tiếp tục tái phân phối hàng hóa cho đến cuối những năm 1950. Lãnh thổ đảo lân cận bao gồm Svalbard và Jan Mayen. Chúng thuộc chủ quyền của Na Uy và được coi là một phần của vương quốc. Khi ở trên đảo Bouvat ở Nam Đại Tây Dương. và đảo Peter I ở Nam Thái Bình Dương Nó chỉ là thuộc địa của Na Uy. Nó không được coi là một phần của Vương quốc. Na Uy cũng tuyên bố chủ quyền đối với khu vực Dronningmodland ở Nam Cực. đó cũng là vị trí của trạm nghiên cứu Nền kinh tế Na Uy đã được cải thiện từ những năm 1960, tạo ra nhu cầu về lao động và nhiều người từ nhiều nước đi du lịch tìm việc làm. Những người đầu tiên đến đây đến từ Châu Âu. Và kể từ những năm 1970, nhiều người đã đến từ châu Á. Châu Phi và Châu Mỹ Latinh Ngoài ra còn có người Pakistan và người Thổ Nhĩ Kỳ đến đây làm việc. Ngày nay nhiều người vẫn sống ở Na Uy. Năm 1975, việc nhập cư tạm thời bị đình chỉ do tình trạng thất nghiệp gia tăng và các vấn đề trong việc cung cấp nhà ở cho người nhập cảnh vào nước này. Sau cuộc trưng cầu dân ý về chế độ quân chủ Na Uy năm 1905, đại đa số 79% đã bỏ phiếu. (259.563 người ủng hộ chế độ quân chủ và 69.264 người phản đối chế độ quân chủ) trong đó người Na Uy muốn duy trì chế độ quân chủ. Hoàng tử Karl chính thức chấp nhận lời đề nghị lên ngôi Na Uy của quốc hội Na Uy và được bầu vào ngày 18 tháng 11 năm 1905, khi ông chấp nhận lời đề nghị vào buổi tối cùng ngày. (Sau khi nhận được sự đồng ý của ông nội Vua Christian IX của Đan Mạch) Ông được quý mến ở đất nước này bằng cách sử dụng cái tên Bắc Âu cổ "Haakon" (Haakon), một cái tên trước đây được các quốc vương Na Uy sử dụng. Khi làm như vậy, ông đã kế vị ngai vàng của em trai ông nội mình. (Em trai của ông nội) là Vua Oscar II của Thụy Điển, người thoái vị ngai vàng Na Uy vào tháng 10 Tiếp theo đó là một thỏa thuận giữa Thụy Điển và Na Uy để giải tán liên minh. Các quốc gia và vùng lãnh thổ trong đế quốc Nó vẫn có chính phủ riêng nhưng có quyền hạn hạn chế. Ví dụ, Tem bưu chính và sản xuất đồng tiền vàng 1 mác là trách nhiệm của chính phủ Berlin. Việc tạo ra những nhãn hiệu có giá trị cao hơn thế là trách nhiệm của chính quyền địa phương. Các bang có thẩm quyền thiết lập các đồ trang trí của riêng mình. Một số bang có thể có lực lượng quân sự riêng. Tất cả quyền lực quân sự sẽ được chuyển giao cho chính phủ Berlin trong thời kỳ chiến tranh. Thứ tự kế vị ngai vàng Na Uy Điều 6 của Hiến pháp được sửa đổi lần cuối vào năm 1990 quy định rằng con trai cả, dù là đứng đầu hay trung tâm, cháu trai và hậu duệ của Vua Harald II đều có thể trị vì. Nhưng hiện tại, hoàng tử vẫn được chỉ định làm người thừa kế ngai vàng. Điều này là do việc bổ nhiệm người thừa kế ngai vàng diễn ra trước khi hiến pháp thay đổi. Do đó, Thái tử Haakon và những người kế vị có quyền kế vị ngai vàng trước em gái ông, Công chúa Martha Luise và những người kế vị cô. Trong thế kỷ 14, ảnh hưởng của Đan Mạch đối với Na Uy ngày càng tăng. Năm 1397, Na Uy chính thức nằm trong cùng một liên minh với Đan Mạch và Thụy Điển. Liên minh được cai trị bởi một vị vua chung. Thụy Điển dần dần rút khỏi liên minh này. Nhưng Đan Mạch và Na Uy vẫn thống nhất cho đến năm 1944. 1814 Liên minh với Thụy Điển sụp đổ vào năm 1905. Đã có nhiều năm xung đột chính trị giữa quốc hội Na Uy và nhà vua ở Thụy Điển. Và vào đầu thế kỷ 20, nó ngày càng được tin tưởng nhiều hơn. rằng Na Uy phải là một quốc gia độc lập và tự do;