พระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ขึ้นครองราชย์ครั้งแรกเมื่อไหร่?
Phra Pinklao Chao Yuhua Lần đầu tiên ông trị vì là khi nào?
พระบาทสมเด็จพระปวเรนทราเมศมหิศเรศรังสรรค์ พระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นสมเด็จพระอนุชาธิราชในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ทรงได้รับพระบวรราชาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 2 รองจากสมเด็จพระเชษฐาธิราช สูงศักดิ์กว่า "วังหน้า" กรมพระราชวังบวรสถานมงคล (พระมหาอุปราช) พระองค์ใดในอดีต เมื่อวันอาทิตย์ที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2394 เมื่อมีพระชนมายุได้ 43 พรรษา
Đức vua Pavarentharamet Mahisaresarangsan Phra Pinklao Chao Yuhua Ông là em trai của vua Mongkut, vua Rama IV và được đăng quang làm vị vua thứ hai sau Đức vua Bệ hạ. Cao hơn "Wang Na" Krom Phra Rajawang Bowon Sathan Mongkol (Phra Maha Phó vương) Cái nào ngày xưa Vào Chủ nhật, ngày 25 tháng 5 năm 1851, khi ông 43 tuổi.
พระเมืองเกษเกล้า พระราชสวามี ได้เสด็จขึ้นครองราชย์ครั้งแรกในช่วงปี พ.ศ. 2068-2081 ซึ่งช่วงแรกของการครองราชย์ยังมีกลุ่มอำนาจเดิมในสมัยพญาแก้ว ยังไม่พบความขัดแย้งของเหล่าขุนนาง และดูเหมือนว่าครองราชย์ตามปกติเฉกเช่นกษัตริย์องค์ก่อน ความมั่นคงช่วงแรกจึงเกิดจากแรงสนับสนุนของเหล่าพระสงฆ์และมหาเทวีเจ้าตนย่า (นางโป่งน้อย) ซึ่งเป็นฐานอำนาจเดิม ภายหลังเมื่อมหาเทวีเจ้าตนย่าสวรรคตใน พ.ศ. 2077 โดยพระองค์มีพระราโชบายที่จะรวบอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลาง สร้างความไม่พอใจแก่ขุนนางลำปางที่นำโดย หมื่นสามล้าน ซึ่งเป็นผู่นำไม่พอใจและเกิดการก่อกบฏขึ้นในปี พ.ศ. 2078 โดยขุนนางเมืองลำปางได้เป็นแกนนำการก่อกบฏ ดังข้อความตอนหนึ่งว่า ""...เสนาทังหลาย เปนต้นว่า หมื่นสามล้านกินนคร ๑ ลูกหมื่นสามล้านเชื่อว่าหมื่นหลวงชั้นนอก ๑ หมื่นยี่อ้าย ๑ จักกะทำคดแก่เจ้าพระญาเกสเชฏฐราชะ พระเปนเจ้ารู้ จิ่งหื้อเอาหมื่นส้อยสามล้านไพข้าเสียวันนั้นแล..."" แสดงว่าขุนนางตามภูมิภาค ต่างไม่พอใจพระมหากษัตริย์ และเกิดความขัดแย้งรุนแรงยิ่งขึ้น จนในที่สุด พ.ศ. 2081 ขุนนางมีอำนาจเหนือกษัตริย์และได้ร่วมกันปลดพระเมืองเกษเกล้าออก แล้วส่งไปครองเมืองน้อย พระเมืองเกษเกล้า ได้เสด็จขึ้นครองราชย์ครั้งแรกในช่วงปี พ.ศ. 2068-2081 ซึ่งช่วงแรกของการครองราชย์ยังมีกลุ่มอำนาจเดิมในสมัยพญาแก้ว ยังไม่พบความขัดแย้งของเหล่าขุนนาง และดูเหมือนว่าครองราชย์ตามปกติเฉกเช่นกษัตริย์องค์ก่อน ความมั่นคงช่วงแรกจึงเกิดจากแรงสนับสนุนของเหล่าพระสงฆ์และมหาเทวีเจ้าตนย่า (นางโป่งน้อย) ซึ่งเป็นฐานอำนาจเดิม ภายหลังเมื่อมหาเทวีเจ้าตนย่าสวรรคตใน พ.ศ. 2077 โดยพระองค์มีพระราโชบายที่จะรวบอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลาง สร้างความไม่พอใจแก่ขุนนางลำปางที่นำโดย หมื่นสามล้าน ซึ่งเป็นผู่นำไม่พอใจและเกิดการก่อกบฏขึ้นในปี พ.ศ. 2078 โดยขุนนางเมืองลำปางได้เป็นแกนนำการก่อกบฏ ดังข้อความตอนหนึ่งว่า ""...เสนาทังหลาย เปนต้นว่า หมื่นสามล้านกินนคร ๑ ลูกหมื่นสามล้านชื่อว่าหมื่นหลวงชั้นนอก ๑ หมื่นยี่อ้าย ๑ จักกะทำคดแก่เจ้าพระญาเกสเชฏฐราชะ พระเปนเจ้ารู้ จิ่งหื้อเอาหมื่นส้อยสามล้านไพข้าเสียวันนั้นแล..."" แสดงว่าขุนนางตามภูมิภาค ต่างไม่พอใจพระมหากษัตริย์ และเกิดความขัดแย้งรุนแรงยิ่งขึ้น จนในที่สุด พ.ศ. 2081 ขุนนางมีอำนาจเหนือกษัตริย์และได้ร่วมกันปลดพระเมืองเกษเกล้าออก แล้วส่งไปครองเมืองน้อย เมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 4 ในพระบรมราชจักรีวงศ์ พระองค์ทรงสถาปนา สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าจุฑามณี กรมขุนอิศเรศรังสรรค์ ที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคลรับพระบวรราชโองการ มีพระเกียรติยศเสมอด้วยพระเจ้าแผ่นดินองค์ที่ 2 พระนามว่า พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ดังนั้น พระองค์จึงมีพระราชดำริให้ปรับปรุงพระบวรราชวังครั้งใหญ่เพื่อให้สมพระเกียรติยศในฐานะที่เป็นสถานที่ประทับของพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว พระเมืองเกษเกล้า หรือ พญาเกสเชษฐราช พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าศิริธรรมจักรพรรดิ หรือ พญาแก้ว พระราชสมภพที่เมืองน้อย ปัจจุบันอยู่ในเขตอำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ครองราชย์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2068-2081 สถานภาพของพระองค์เมื่อครั้งแรกครองสิริราชสมบัตินั้น พระองค์ยังสามารถใช้ฐานอำนาจเดิมของพระราชบิดา ไม่มีความขัดแย้งของเหล่าขุนนาง เนื่องจากมีปัจจัยต่างๆ เช่นการสนับสนุนของเหล่าคณะสงฆ์และมหาเทวีตนย่าซึ่งเป็นฐานอำนาจเดิม เมื่อพระเมืองเกษเกล้าเสด็จขึ้นครองราชย์ พระองค์ได้ทะนุบำรุงพระพุทธศาสนาตามแนวทางเดิมของพระราชบิดา โดยส่งเสริมพระภิกษุสงฆ์สำนักสีหลหรือฝ่ายป่าแดง เนื่องจากพระองค์เคยบวชในสำนักสีหลที่วัดโพธารามมหาวิหาร (วัดเจ็ดยอด) จึงให้พระครูของพระองค์มาประจำที่วัดโพธารามมหาวิหารและแต่งตั้งพระภิกษุฝ่ายสีหลให้รับสมณศักดิ์เป็นสังฆราชและมหาสามี และโปรดให้พระภิกษุอุปสมบทในนิกายสีหล ดังนั้น"ตำนานชินกาลมาลีปกรณ์"ที่เขียนโดยพระรัตนปัญญาเถระแห่งวัดโพธารามมหาวิหาร ขณะที่พระเมืองเกษเกล้าครองราชย์ได้ 1-2 ปี ได้สรรเสริญพระเมืองเกษเกล้าว่า ""...เป็นพระเจ้าธรรมิกราชโดยแท้..."" ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 นั้น ครูมีแขกได้เป็นครูปี่พาทย์ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น หลวงประดิษฐไพเราะ เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2396 ตำแหน่งปลัดจางวางมหาดเล็กว่าราชการกรมปี่พาทย์ ฝ่ายถพระบวรราชวัง ในปีเดียวกันนั้นเองท่านได้แต่งเพลงเชิดจีน แล้วนำขึ้นทูลเกล้าถวายพระบาทสมเด้จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นที่สมพระราชหฤทัยเป็นอย่างยิ่งจึงโปรดให้เลื่อนบรรดาศักดิ์จากหลวงเป็นพระประดิษฐไพเราะ (มี ดุริยางค์กูร) ได้รับสมญาว่าเป็นเจ้าแห่งเพลงทยอยเพราะผลงานเพลงลูกล้อลูกขัด เช่น ทยอยนอก ทยอยเขมร ล้วนเป็นผลงานของท่านทั้งนั้น พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชอัธยาศัยต่างจากพระเชษฐามาก เพราะฝ่ายแรกชอบสนุกเฮฮา ไม่มีพิธีรีตองอะไร ส่วนฝ่ายหลังค่อนข้างเงียบขรึม ฉะนั้นจึงมักโปรดในสิ่งที่ไม่ค่อยจะตรงกันนัก แต่ถ้าเป็นความสนิทสนมส่วนพระองค์แล้วพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อทรงทำอะไรก็มักนึกถึงพระราชอนุชาอยู่เสมอ เช่น คราวหนึ่งเสด็จขึ้นไปปิดทองพระพุทธรูปใหญ่วัดพนัญเชิง ก็ทรงปิดเฉพาะพระพักตร์ เว้นพระศอไว้พระราชทาน พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าฯ ทรงปิดต่อ นอกจากนี้ทั้ง 2 พระองค์ ก็ทรงล้อเลียนกันอย่างไม่ถือพระองค์ และส่วนมากพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าฯ จะเป็นฝ่ายเย้าแหย่มากกว่า เมื่อพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวใกล้สวรรคต เจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ บุนนาค) เดินทางไปเข้าเฝ้าสมเด็จเจ้าฟ้ามงกุฎซึ่งทรงผนวชอยู่วัดบวรนิเวศวิหาร กราบทูลว่าจะเชิญเสด็จขึ้นครองราชย์ สมเด็จเจ้าฟ้ามงกุฎตรัสว่าท่านฟากข้างโน้น (หมายถึงเจ้าฟ้ากรมขุนอิศเรศรังสรรค์) มีพระชะตาแรงต้องเป็นพระเจ้าแผ่นดิน ให้ถวายราชสมบัติแก่ท่านนั้นด้วย เพราะหากพระองค์รับราชสมบัติเพียงพระองค์เดียวจะเกิดอัปมงคล ด้วยไปกีดกันบารมีของสมเด็จพระอนุชา ถ้ามีพระเจ้าแผ่นดินสองพระองค์เหมือนอย่างสมเด็จพระนเรศวรสถาปนาสมเด็จพระเอกาทศรถเป็นพระเจ้าแผ่นดินด้วยก็จะพ้นจากอัปมงคล เจ้าพระยาพระคลังจึงไปเข้าเฝ้าเจ้าฟ้ากรมขุนอิศเรศรังสรรค์ ณ พระราชวังเดิมตามรับสั่ง เมื่อพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2394 สมเด็จพระอนุชาธิราชเจ้าทั้ง 2 พระองค์ได้เสด็จยังพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม เหล่าขุนนางมาประชุมพร้อมกันแล้วกราบทูลเชิญทั้งสองพระองค์เสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติ เมื่อเสร็จสิ้นพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวแล้ว จึงมีพระราชดำริว่าสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้ากรมขุนอิศเรศรังสรรค์ ก็ทรงพระปรีชารอบรู้กิจการต่าง ๆ มีผู้ใหญ่ผู้น้อยนิยมนับถือมาก สมควรที่จะพระราชทานยศใหญ่กว่ากรมพระราชวังบวรสถานมงคลแต่ก่อน ๆ แต่เจ้าฟ้ากรมขุนอิศเรศฯ ยังไม่ได้รับพระสุพรรณบัฏตั้งพระนาม ทำให้ไม่มีพระนามเดิม ดูเป็นการต่ำทรามไป จึงพระราชทานพระสุพรรณบัฏตั้งพระนามเป็น "สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าอิศเรศจุฑามณี" ชั้นหนึ่งก่อน แล้วจึงพระราชทานพระสุพรรณบัฏในการพระราชพิธีบวรราชาภิเษกในวันที่ 25 พฤษภาคม ว่า
""พระบาทสมเด็จพระปวเรนทราเมศวร์ มหิศเรศรรังสรรค์ มหันตวรเดโช ไชยมโหฬารคุณอดุลยเดช สรรพเทเวศรานุรักษ บวรจุลจักรพรรดิราชสังกาศ อุภโตสุชาติสังสุทธเคราะหณีจักรีบรมนารถ อิศวรราชรามวรังกูร บรมมงกุฎนเรนทรสูรยโสทรานุชาธิบดินทร เสนางคนิกรินทรบวราธิเบศร พลพยุหเนตรนเรศวรมหิทธิวรนายก สยามาทิโลกดิลกมหาบุรุษรัตน ไพบูลยพิพัฒนสรรพศิลปาคม สุนทโรดมกิจโกศล สัตปดลเศวตฉัตร สิริรัตนบวรมหาราชาภิเศกาภิสิต สรรพทศทิศพิชิตไชย อุดมมไหสวริยมหาสวามินทร สเมกธรณินทรานุราช บวรนารถชาติอาชาวศรัย ศรีรัตนไตรสรณารักษ อุกฤษฐศักดิสรรพรัษฎาธิเบนทร ปวเรนทรธรรมมิกราชบพิตร พระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว"" พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชโอรสและพระราชธิดาที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดารวมทั้งสิ้น 58 พระองค์ โดยประสูติก่อนบวรราชาภิเษก 33 พระองค์ และประสูติหลังจากบวรราชาภิเษก 25 พระองค์ ซึ่งมีรายพระนามเรียงตามพระประสูติกาล เจ้าฟ้ามงกุฎเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวใน พ.ศ. 2394 ทรงถูกกำหนดให้ช่วยสยามให้รอดพ้นจากการครอบงำอาณานิคมโดยทรงบังคับให้คนในบังคับทันสมัย แม้พระองค์จะเป็นสมบูรณาญาสิทธิราชในทางทฤษฎี แต่พระราชอำนาจของพระองค์มีจำกัด หลังจากออกผนวชนาน 27 ปี พระองค์จึงขาดฐานในหมู่เจ้านายที่ทรงอำนาจ และไม่อาจดำเนินระบบรัฐสมัยใหม่ตามพระประสงค์ได้ ความพยายามแรกของพระองค์ในการปฏิรูปเพื่อสถาปนาระบบการปกครองใหม่และยกสถานภาพของทาสสินไถ่และสตรีไม่สัมฤทธิ์ผล พระองค์ทรงเข้ารับราชการในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมาสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพเสด็จสวรรคต เป็นเหตุให้ข้าไทในเจ้านายต่าง ๆ คาดว่าเจ้านายของตนจะได้รับการสถาปนาที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคล พระยาศรีพิพัฒน์ราชโกษา (ต่อมาคือสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค)) จึงกราบทูลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า ถ้าไม่ทรงตั้งกรมพระราชวังฯ แล้ว ขอให้ยกเจ้าต่างกรมผู้ใหญ่เลื่อนขึ้นเป็นกรมหลวง กรมขุน เพื่อให้ข้าไทเห็นว่าเจ้านายของตัวได้เลื่อนยศเพียงนั้น จะได้หายตื่น ทรงพระราชดำริเห็นด้วย จึงโปรดให้เลื่อนกรมและตั้งกรมเจ้านายรวม 8 พระองค์ด้วยกัน โดยทรงตั้งเจ้าฟ้าพระองค์น้อยเป็น"สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอิศเรศรังสรรค์" ได้รับสุพรรณบัฏในวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2375 ในขณะที่พระองค์มีพระชนมายุได้ 24 พรรษา ได้ทรงบังคับบัญชากรมทหารปืนใหญ่ กรมทหารแม่นปืนหน้าปืนหลัง และญวนอาสารบแขก อาสาจาม ภายหลังพระองค์ประสูติได้ประมาณ 1 ปี พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชเสด็จสวรรคต เป็นผลให้สมเด็จพระราชบิดาของพระองค์เสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 2 แห่งราชวงศ์จักรี ก่อนบรมราชาภิเษกได้ 10 วัน เจ้าฟ้าพระองค์น้อยได้เสด็จตามสมเด็จพระราชบิดามาประทับในพระบรมมหาราชวัง เมื่อพระองค์มีพระชนมายุได้ 12 พรรษา 6 เดือน มีการพระราชพิธีโสกันต์อย่างธรรมเนียมสำหรับสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอเจ้าฟ้า หลังจากนั้นเมื่อพระชนมายุได้ 13 พรรษา ผนวชเป็นสามเณร ณ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม เพื่อศึกษาศีลธรรมและพระศาสนา เมื่อพระองค์ลาผนวชทรงได้ศึกษาวิชาตามแบบแผนราชสกุลที่จัดให้เจ้านายเรียน โดยพระองค์ทรงศึกษาอักษรสยามในสำนักสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ขุน) วัดโมลีโลกยารามราชวรวิหาร ร่วมพระอาจารย์เดียวกับสมเด็จพระเชษฐาของพระองค์ 
เมื่อพระองค์มีพระชนมายุได้ 16 พรรษา พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงพระประชวรและเสด็จสวรรคต พระเจ้าลูกเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ พระราชโอรสพระองคใหญ่ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยเสด็จขึ้นครองราชสมบัติพระนามว่าพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์จึงสด็จกลับไปประทับ ณ พระราชวังเดิม พร้อมกับพระราชมารดา ส่วนสมเด็จพระเชษฐาของพระองค์นั้นทรงสมณเพศประทับอยู่ ณ วัดมหาธาตุและวัดสมอราย เมื่อพระองค์มีพระชนมายุได้ 21 พรรษา ผนวชเป็นพระภิกษุ ณ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม และเสด็จไปประทับ ณ วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร หลังจากลาผนวชพระองค์จึงเข้ารับราชการในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
Phra Mueang Kaseklao, phối ngẫu hoàng gia, lần đầu trị vì vào những năm 1525-1538, trong thời kỳ đầu trị vì của ông vẫn có nhóm quyền lực tương tự như thời Phaya Kaew. Vẫn không có xung đột giữa các quý tộc. và có vẻ như ông đã trị vì bình thường như vị vua tiền nhiệm. Sự ổn định ban đầu đến từ sự hỗ trợ của các tu sĩ và nữ thần vĩ đại Chao Tonya. (Nang Pong Nội), là cơ sở quyền lực ban đầu Sau này, khi nữ thần vĩ đại Tanya qua đời vào năm 1534, bà đã có kế hoạch tập trung quyền lực. Điều này đã tạo ra sự bất mãn trong giới quý tộc Lampang do Muen Sam Lan lãnh đạo, người đứng đầu cuộc bất mãn và một cuộc nổi dậy xảy ra vào năm 1535, với các quý tộc Lampang lãnh đạo cuộc nổi dậy. Như một tin nhắn nêu rõ: ""...Sena nhiều thứ, ví dụ như mười nghìn ba triệu ăn thành phố, mười nghìn ba triệu trẻ em tin rằng mười nghìn hoàng gia bên ngoài, mười nghìn hai mươi ai, một chakka sẽ làm ác với Chao Phraya Kesachetharaja. chua mơi biêt Cảnh Huệ lấy mười nghìn zoi và ba triệu pi của tôi và làm mất ngày hôm đó..."" ám chỉ rằng các quý tộc trong vùng Họ không hài lòng với nhà vua. Và cuộc xung đột trở nên bạo lực hơn cho đến cuối cùng, vào năm 1538, các quý tộc đã nắm được quyền lực đối với nhà vua và cùng nhau loại bỏ Phra Mueang Kaseklao. sau đó được cử đi cai trị một thành phố nhỏ Phra Mueang Kaseklao Ông trị vì lần đầu vào khoảng thời gian 1525-1538, trong đó thời kỳ đầu trị vì của ông vẫn có tập đoàn quyền lực tương tự thời Phaya Kaew. Vẫn không có xung đột giữa các quý tộc. và có vẻ như ông đã trị vì bình thường như vị vua tiền nhiệm. Sự ổn định ban đầu đến từ sự hỗ trợ của các tu sĩ và nữ thần vĩ đại Chao Tonya. (Nang Pong Nội), là cơ sở quyền lực ban đầu Sau này, khi nữ thần vĩ đại Tanya qua đời vào năm 1534, bà đã có kế hoạch tập trung quyền lực. Điều này đã tạo ra sự bất mãn trong giới quý tộc Lampang do Muen Sam Lan lãnh đạo, người đứng đầu cuộc bất mãn và một cuộc nổi dậy xảy ra vào năm 1535, với các quý tộc Lampang lãnh đạo cuộc nổi dậy. Như một tin nhắn nêu rõ: ""...Tất cả các loại sena, ví dụ như mười nghìn ba triệu ăn thịt thành phố, mười nghìn ba triệu trẻ em được gọi là mười nghìn hoàng gia bên ngoài, mười nghìn Yi Ai, một chakka đã làm kẻ gian cho Chao Phraya Keseshettaraja. chua mơi biêt Cảnh Huệ lấy mười nghìn zoi và ba triệu pi của tôi và làm mất ngày hôm đó..."" ám chỉ rằng các quý tộc trong vùng Họ không hài lòng với nhà vua. Và cuộc xung đột trở nên bạo lực hơn cho đến cuối cùng, vào năm 1538, các quý tộc đã nắm được quyền lực đối với nhà vua và cùng nhau loại bỏ Phra Mueang Kaseklao. sau đó được cử đi cai trị một thành phố nhỏ Khi Đức vua Mongkut lên ngôi với tư cách là vị vua thứ 4 của Vương triều Chakri. Anh ấy đã thành lập Công chúa Hoàng gia Maha Chakri Sirindhorn Công chúa Juthamanee Krom Khun Isaresrangsan Tại Cung điện Bowon Sathan Mongkol nhận được mệnh lệnh của hoàng gia. Danh dự của nó ngang bằng với vị vua thứ hai tên là Vua Pinklao. Vì vậy, ông đã nảy ra ý tưởng cải tạo cung điện một cách trọng đại để xứng đáng với vinh dự là nơi ở của Bệ hạ Pinklao. Phra Mueang Kaseklao hoặc Phaya Kesetcharat Anh là con trai của Vua Siritham Chakraphat hay Phaya Kaew và sinh ra ở Muang Noi. Hiện nay ở huyện Pai Tỉnh Mae Hong Son Ông trị vì lần đầu vào những năm 1525-1538. Địa vị của ông khi mới trị vì là. Anh ấy vẫn có thể sử dụng cơ sở quyền lực cũ của cha mình. Không có xung đột giữa các quý tộc. Bởi vì có nhiều yếu tố khác nhau Chẳng hạn như sự ủng hộ của Tăng đoàn và Đại Devinya, vốn là cơ sở quyền lực ban đầu. Khi vua Kaseklao lên ngôi Ông duy trì Phật giáo theo hướng dẫn ban đầu của cha mình. Bằng cách quảng bá cho các tu sĩ của Trường Sihan hoặc Phân khu Pa Daeng. Bởi vì ông đã xuất gia tại tu viện Sihana ở Wat Photharam Mahawihan (Wat Chet Yot), ông đã cho tu sĩ của mình đến Wat Photharam Mahawihan và bổ nhiệm các tu sĩ từ phía Sihana để nhận danh hiệu tộc trưởng và người chồng vĩ đại. và yêu cầu các nhà sư được xuất gia ở giáo phái Sihan Vì vậy, "Truyền thuyết Chinkamalipakorn" được viết bởi Phra Rattanapanya Thera của chùa Photharam Mahawihan. Khi vua Kaseklao trị vì được 1-2 năm, ông đã ca ngợi vua Kaseklao rằng: ""...thực sự là Vua Dhammikarat..."" Vào thời vua Mongkut, triều đại của vua Rama IV, thầy có những vị khách trở thành thầy Piphat dưới thời vua Pinklao. và nhận được danh hiệu Luang Pradit Phairoh ngày 21/11/1853 trong chức vụ Bí thư thường trực Changwang Mahadlek, Thống đốc Krom Phi Phat. Bên cung điện Phra Bowon Cùng năm đó anh sáng tác một ca khúc múa Trung Quốc. Sau đó, nó được dâng lên Đức vua Pinklao một cách hết sức chân thành nên đã phong tước hiệu từ Luang lên Phra Pradit Phraeo (Mee Duriyangkun), đạt danh hiệu bậc thầy về âm nhạc Thái Lan vì các tác phẩm của Luk Luk Luk. Khad như Thaoy Nok và Thaoy Khmer đều là tác phẩm của anh ấy. Quốc vương Pinklao Phong thái của hoàng gia rất khác so với anh trai mình. Bởi vì bên đầu tiên thích vui vẻ và cười. Không có lễ. Sau này khá yên tĩnh. Vì vậy, họ có xu hướng thích những thứ không hoàn toàn đồng ý với nhau. Nhưng nếu đó là mối quan hệ cá nhân với Đức vua Mongkut Khi làm bất cứ việc gì ông cũng luôn nghĩ đến em trai mình, chẳng hạn có lần ông lên mạ một bức tượng Phật lớn ở chùa Wat Phanan Choeng. Anh nhắm mặt lại. Ngoại trừ chiếc cổ hoàng gia Vua Pinklao tiếp tục im lặng. Ngoài ra, cả hai còn chế giễu nhau mà không thèm quan tâm đến ông. và hầu hết Đức vua Pinklao Nó sẽ giống một trò trêu chọc hơn. Khi vua Nang Klao cận kề cái chết Chao Phraya Phra Khlang (Dis Bunnag) tới gặp Hoàng tử Mongkut, người đã xuất gia tại Wat Bowonniwet Vihara. Được tin sẽ mời bệ hạ lên ngôi. Hoàng thân Hoàng tử Mongkut nói rằng ông ấy đang ở phía bên kia. (ám chỉ Hoàng tử Krom Khun Issaresrangsan) có vận mệnh mạnh mẽ được làm Vua. Hãy trao lại ngai vàng cho người đó. Bởi nếu chỉ có mình ông nhận được ngai vàng thì đó sẽ là điều xui xẻo. Bằng cách tước đoạt uy tín của Nhà vua Nếu có hai vị vua như vua Naresuan cũng phong vua Ekathotsarot làm vua thì ông sẽ thoát khỏi vận rủi. Chao Phraya Phra Khlang sau đó đến gặp Hoàng tử Krom Khun Isaresrangsan tại cung điện cũ theo lệnh. Khi Vua Nang Klao qua đời vào ngày 2 tháng 4 năm 1851, cả hai Hoàng thân đều đến lễ đường truyền giới của Wat Phra Sri Rattana Satsadaram. Các quý tộc tập hợp lại và mời hai hoàng tử lên ngôi. Sau khi hoàn tất lễ đăng quang của Đức vua Mongkut. Vì vậy, người ta cho rằng em trai của Đức vua Hoàng tử Kromkhun Issaresrangsan Ông là người khôn ngoan và hiểu biết trong nhiều vấn đề. Ông được cả cấp trên và cấp dưới rất kính trọng. Được phong tước vị cao hơn Krommaphra Rajawang Bowonsathan Mongkol trước đây là điều thích đáng, nhưng Hoàng tử Kromkhun Issares Phra Suphannabat vẫn chưa được đặt tên. gây ra không có tên gốc Có vẻ sa đọa. Vì vậy, Phra Suphanbat đã được đặt tên "Hoàng thân Công chúa Nong Ya Thee Hoàng tử Isaret Chuthamanee" hạng nhất hạng nhất Sau đó ông ban tặng Suphannabat trong lễ đăng quang vào ngày 25 tháng 5 với câu nói "" Bệ hạ Paventharamet Mahisaresarangsan Mahantaworadecho Chaiyamholankhun Adulyadej Sappathewetranurak Bowon Chula Chakkraphat Rachasangkat Uphatosuchatsaṃsuddhakrahāni chakri brommanat Isavarataramvarangkun Hoàng tử điện hạ Narendra Surya Sotharanuchathibodin Senangkhanikrinbowarathibet Tướng Phayuhanet Naresuan Mahithiworanayok Syamatilokilok Mahaburut Rattana Paiboonphiphatthanasappasinpakhom Suntarodomkitkoson Mũ trắng Satpadon Siriratanaboworn Maharajaphisekaphisit Sappathotsit Pichitchai Udomhaisawariyamahaswaminthra Samekthonrintarurat Bowonnaratcharat Ajavasarai Srirattana Traisaranarak Ukritthasaksapparatsadhibentara Pawarenthammikarajbophit Phra Pinklao Chao Yuhua"" Vua Pinklao có tổng cộng 58 con trai và con gái sinh ra cho Chao Chom Manda, 33 người sinh trước khi đăng quang và 25 người sinh sau khi đăng quang, tên được sắp xếp theo thứ tự sinh. Hoàng tử Mongkut lên ngôi với tên gọi Vua Mongkut vào năm 1851. Sứ mệnh của ông là cứu Xiêm khỏi sự thống trị của thực dân bằng cách buộc thần dân của mình phải hiện đại hóa. Mặc dù trên lý thuyết ông là một vị vua tuyệt đối Nhưng quyền lực hoàng gia của ông bị hạn chế. Sau 27 năm xuất gia, ông thiếu chỗ dựa giữa các hoàng tử quyền lực. và không thể vận hành hệ thống nhà nước hiện đại như dự định. Những nỗ lực cải cách đầu tiên của ông nhằm thiết lập một hệ thống chính phủ mới và nâng cao địa vị của nô lệ và phụ nữ đòi tiền chuộc đã không thành công. Ông vào phục vụ chính phủ dưới thời vua Nang Klao. Sau đó, Đức vua Maha Sakdipolsep viên tịch. Do đó, những người hầu hoàng gia của nhiều hoàng tử khác nhau mong đợi rằng các hoàng tử của họ sẽ được đưa vào Cung điện Bowon Sathan Mongkol. Phraya Sripipat Ratchakosa (Sau này là Somdet Chao Phraya Borom Maha Phichaiyati (Tat Bunnag)) nên ông đã thông báo cho vua Nang Klao rằng Nếu Sở Hoàng cung không được thành lập, ông yêu cầu các quan chức cấp cao từ các phòng ban khác nhau được thăng lên cấp bậc Krom Luang, Krom Khun, để các quan trong triều đình thấy rằng lãnh chúa của họ chỉ được thăng chức để ông được yên tâm. Bệ hạ đã đồng ý. Vì vậy, ông đã ra lệnh thăng chức và cùng nhau thành lập tổng cộng 8 hoàng tử. Bằng cách bổ nhiệm hoàng tử bé làm "Công chúa Hoàng gia Maha Chakri Sirindhorn" Hoàng tử Kromkhun Isaresrangsan" tiếp Suphannabat vào ngày 13 tháng 5 năm 1832, khi ông 24 tuổi và chỉ huy Trung đoàn Pháo binh Hoàng gia. Trung đoàn xạ thủ, súng trước và sau và khách tình nguyện Việt Nam, tình nguyện viên Chăm Khoảng 1 năm sau khi Đức Vua đản sinh, Đức Vua Đức Phật Yodfa Chulalok Đại đế viên tịch. Kết quả là cha ông lên ngôi, lấy hiệu là Vua Rama II của Vương triều Chakri. Mười ngày trước khi đăng quang, hoàng tử trẻ cùng cha đến ở tại Hoàng cung. Khi Bệ hạ được 12 tuổi 6 tháng, một buổi lễ Sokanta truyền thống đã được tổ chức cho Công chúa Hoàng gia Maha Chakri Sirindhorn. Sau đó, khi mới 13 tuổi, ông được thọ giới làm sa di tại Wat Phra Sri Rattana Satsadaram. Để nghiên cứu đạo đức và tôn giáo Khi Bệ hạ xuất gia, Ngài học các môn học theo khuôn mẫu hoàng gia mà hoàng gia phải học. Ông học chữ Xiêm tại văn phòng của Somdet Phra Buddhakosajarn (Khun) tại Wat Molilokayaram Ratchaworawihan. Cùng chung một chủ nhân với Đức Vua Khi Ngài 16 tuổi, Đức Vua Buddha Lertlapalai lâm bệnh và viên tịch. Chúa ơi, con trai của bạn. Krommuen Jesadabodin Con trai cả của Vua Buddha Lertla Napalai lên ngôi và được phong là Vua Nang Klao. Bệ hạ trở về cư trú tại cung điện ban đầu. cùng với mẹ nữ hoàng Về phần Đức vua, ông là một tu sĩ xuất gia và cư trú tại Wat Mahathat và Wat Samorai. Khi Đức vua 21 tuổi, Ngài xuất gia làm tu sĩ tại Wat Phra Sri Rattana Satsadaram. và đến ở tại Wat Rakhang Kositaram Woramahawihan. Sau khi xuất gia, ông vào phục vụ vua Nang Klao.