สุวรรณ นภาพล เริ่มเล่นมวยเมื่อไหร่?
Suwan Napapon bắt đầu chơi quyền anh khi nào?
เริ่มต้นชกมวยครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๙๓ จนถึงปี พ.ศ. ๒๕๐๖ จึงเลิกชกมวย หลังจากทำงานให้บริษัทไฟสโตน จำกัด เพราะกรรมการผู้จัดการขอร้องให้เลิกชก รวมสถิติการชกมวยทั้งมวยนักเรียน มวยสากลสมัครเล่น และมวยอาชีพ ทั้งหมด ๙๘ ครั้ง ผลรางวัลที่ได้รับจากการแข่งขัน คือ ๗ แชมป์ ในการชกมวยทั้งหมดทั้งมวยไทยและมวยสากล โดยได้แชมป์มวยสากลครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๙๓ ในการแข่งขันมวยมวยสากลนักเรียน เมื่อเรียนอยู่ชั้นมัธยมปีที่ ๔
ครั้งแรกในชีวิตชกมวยไทย, ระยะทางที่เดินทางไปโรงเรียนปทุมคงคาต้องเดินผ่านวัดไตรมิตร เผอิญที่งานวัดไตรมิตรมีการแข่งขันชกมวยด้วย จึงได้ไปเปรียบและขึ้นชกมวยไทย ได้รับชัยชนะ K.O. (Knock out) ในยกแรก ได้รับเงินรางวัลจากชัยชนะในครั้งนั้นจำนวน ๑๒ บาท วันรุ่งขึ้นจึงขึ้นไปชกอีกครั้ง โดยได้รับเงินรางวัลจากชัยชนะในครั้งนี้จำนวน ๑๕ บาท ทำให้ดีใจมาก สุวรรณ ตอนนั้น อายุเพิ่งจะย่าง 20 ปี ถึงร่างกายจะผอมสูงบอบบาง แต่เชิงชกกำปั้นหนักทายาท เขาครองแชมป์มวยนักเรียนมา 2 ปี 2 รุ่น ปีแรก 2493 เป็นแชมป์แบนตั้มเวทตอนเรียนอยู่โรงเรียนปทุมคงคา ต่อมาย้ายไปอยู่โรงเรียนช่างอากาศบำรุงปี 2495 ได้เป็นแชมป์รุ่นฟลายเวท ส่วนปี 2494 ชวดโอกาสชกเพราะถูกงูเขียวกัดข้อมือบวม เมื่อใกล้วันชกเลยต้องถอนตัว เดิมทีสุวรรณเป็นเด็กเกิดที่สวนหลวง ใกล้สนามกีฬาแห่งชาติ บ้านอยู่ติดๆ กับค่ายมวยของผล พระประแดง เขาเรียกผลว่า “อาว์” มวยแต่เล็กๆ สุวรรณจึงมีโอกาสคลุกคลีอยู่ในค่ายซ้อมแห่งนั้นมาแต่หัวเท่ากำปั้นก็ว่าได้ ก่อนที่จะได้แชมป์มวยนักเรียนหนแรกชกที่วัดไตรมิตรได้รางวัลมา 12 บาท รุ่งขึ้นติดใจไปขอชกอีก เสมอกับตี้ ศิษย์ยอดฟ้า ได้รางวัล 15 บาท จากนั้นได้ใจดอดไปชกที่งานวัดตึกอีก ชนะมาแค่ยกแรก ได้อัฐใช้อีก 15 บาท ทั้ง 3 หนสุวรรณชกมวยไทยทั้งสิ้น เพราะมวยสากลมวยหรั่งงานวัดไม่นิยมกันหรอก...
Bắt đầu chơi quyền anh lần đầu tiên vào năm 1950 cho đến năm 1963, ông bỏ quyền anh sau khi làm việc cho Công ty TNHH Firestone vì giám đốc điều hành yêu cầu ông ngừng thi đấu. Bao gồm số liệu thống kê về quyền anh, bao gồm cả quyền anh của sinh viên Quyền anh nghiệp dư và quyền anh chuyên nghiệp, tổng cộng 98 lần giải thưởng nhận được từ cuộc thi là 7 nhà vô địch ở tất cả các môn quyền anh, cả quyền anh Thái Lan và quyền anh quốc tế. Ông lần đầu tiên giành chức vô địch quyền anh quốc tế vào năm 1950 trong cuộc thi quyền anh dành cho sinh viên. Khi còn học Mathayom 4, lần đầu tiên tôi chơi Muay Thái trong đời là quãng đường đi đến trường Pathumkongkha phải đi bộ qua chùa Wat Traimit. Thật trùng hợp, tại sự kiện Wat Traimit còn có một cuộc thi đấu quyền anh. Vì vậy, anh ấy đã đi so tài và thi đấu Muay Thái, giành chiến thắng bằng KO (Knock out) ở vòng đầu tiên và nhận được số tiền thưởng 12 baht từ chiến thắng đó. Ngày hôm sau anh ấy lại lên đấu. Nhận được số tiền thưởng 15 baht từ chiến thắng này khiến anh rất vui mừng. Suwan lúc đó mới vừa tròn 20 tuổi, tuy thân hình gầy gò nhưng lại rất mong manh. Nhưng anh ta đấm mạnh vào nắm đấm. Ông là nhà vô địch quyền anh sinh viên trong 2 năm ở 2 hạng. Năm đầu tiên, 1950, ông là nhà vô địch hạng bantamweight khi còn học tại trường Pathumkongkha. Sau đó, ông chuyển đến trường Kỹ thuật Akat Bamrung. Năm 1952, ông trở thành nhà vô địch hạng ruồi. Năm 1951, ông bỏ lỡ cơ hội thi đấu vì bị rắn xanh cắn vào cổ tay. Khi ngày chiến đấu đến gần, tôi phải rút lui. Suwan ban đầu là một đứa trẻ sinh ra ở Suan Luang. Gần sân vận động quốc gia, nhà nằm cạnh trại tập quyền của Phon Phra Pradaeng. Anh gọi Phon là "Aw". Anh tập đấm bốc từ nhỏ nên Suwan đã có cơ hội tham gia trại huấn luyện đó từ khi còn là thủ lĩnh. to bằng nắm tay của mình. Trước khi giành chức vô địch quyền anh sinh viên lần đầu tiên, anh đấu ở Wat Traimit và nhận được giải thưởng 12 baht. Ngày hôm sau anh muốn đấu lại, hòa với Tee Sityodfa và nhận được giải thưởng 15 baht. chiến đấu tại sự kiện Wat Tuek một lần nữa. Chỉ thắng hiệp đầu tiên và chi thêm 15 baht. Cả 3 Hansuwan đều thi đấu Muay Thái. Bởi vì quyền anh quốc tế, quyền anh ở các lễ hội chùa không phổ biến…
หากจะเอ่ยชื่อของ สุวรรณ โสมบุญเสริม ขึ้นมาแล้ว วงการมวยอาชีพอาจรู้จักกันน้อยเต็มที แต่วงการมวยสมัครเล่นเมื่อ 16 ปี ก่อน ใครๆ ก็ต้องรู้จักเขาดี เพราะสุวรรณคนนี้ได้ครองแชมป์รุ่นฟลายเวทในการแข่งขันหาตัวแทนของชาติไทยไปชกเอเชี่ยนเกมส์ ณ นครมนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ ในปลายเมษายน 2497 ครั้งนั้น กรมพลศึกษา เลือกสรรนักชกระดับแชมป์ส่งไปเพียง 4 รุ่นเท่านั้น สุวรรณจึงเปรียบเสมือน “เพชรน้ำหนึ่ง” ของมวยสมัครเล่นเมืองไทยยุคนั้น ชีวิตจากการเริ่มต้นเป็นนักมวย ถ้าพูดถึงความเป็นนักมวยของพ่อคงน่าสนใจมาก เอาย่อๆก่อนพ่อชกมวย ตั้งแต่มวยนักเรียน มวยกองทัพ มวยสมัครเล่น รวมทั้งมวยอาชีพ เคยชนะเลิศมาถึง 7 ครั้ง ได้เสื้อสามารถถึง 4 เสื้อ พ่อนึกไม่ถึงเหมือนกันว่าในชีวิตพ่อจะเป็นนักมวยกับเขา เพราะตอนเด็กเล็กๆ ขึ้นชื่อว่าเป็นเด็กขี้แย คนหนึ่งจนปู่ตั้งฉายาว่า “นนทุกข์” หรือ “สังข์ทอง” ตอนโดนถ่วงน้ำ เพราะชอบร้องไห้ จะมีเรื่องกับใครถ้าไม่เจ็บตัวก่อนไม่อยากจะสู้ แต่ถ้าสู้แล้วไม่ชนะไม่ยอมเลิกเหมือนกัน เขาไปชกมวยสมัครเล่นเอชี่ยนเกมส์ที่นครมนิลา แต่แพ้คะแนน นักชกเกาหลีจึงไม่ได้ตำแหน่งอะไรกลับมา จึงเข้าทำงานในกรมช่างอากาศบางซื่อ ตอนนี้หัดมวยสากลเพิ่มเติมกับจะเด็ด เลือดชนบท ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาอีกพักใหญ่ ขึ้นชกมวยของกองทัพอากาศชนะเลิศถึง 3 ปีซ้อน ทางกองทัพอากาศจึงสนับสนุนให้ขึ้นชกมวยอาชีพในปี 2498 ขึ้นชกมวยสากล 6 ยกในชื่อ สุวรรณ นภาพล ชนะคะแนนประทีป ส.ส. เป็นหนแรก แล้วชนะคะแนนเดชน้อยส.ส. พอดีค่ายกิ่งเพชรส่งโผนขึ้นทาบแบบไม่หวั่นเกรงศักดิ์ศรี สุวรรณแลกหมัดกับโผนอย่างลือลั่น ยกแรก เขาตะบันเอาโผนลงนับ 9 และยกสองก็อีกครั้งจึงเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปเมื่อครบ 6 ยก... กลับมาเริ่มชกมวยอาชีพที่เวทีมวยราชดำเนิน ชนะครั้งที่ ๓ ครั้งที่ ๔ ก็ได้ขึ้นชกกับโผน กิ่งเพชร ในวันจันทร์ไปทำงานหัวหน้าจอม กุลละวนิชบอกให้ขึ้นชกกับโผน กิ่งเพชรในวันพฤหัสบดี ยกแรกต่อยโผนลงไปนับแปด ยก ๒ ปลายยกต่อยโผนลงไปนับอีกระฆังช่วยไว้ ยก ๓ ยก ๔ ต้องยอมปิดให้โผนชกเพราะหมดแรง จนถึงยก ๖ ได้ชกโผนลงไปนับอีก และได้ชัยชนะกลับลงมา รวมชกได้แชมป์ ๗ แชมป์ ได้รับเสื้อสามารถ ๔ เสื้อ คือ ได้จากกองทัพอากาศ ๓ เสื้อ และ ๑ เสื้อจากกรมพลศึกษา เมื่อครั้งไปชกเอเชียนเกมส์ ปี พ.ศ. ๒๔๙๗ สุวรรณ นภาพล มีชื่อจริงว่า สุวรรณ โสมบุญเสริม เป็นอดีตแชมป์มวยนักเรียนในรุ่นฟลายเวทหลายสมัย เป็นแชมป์มวยสากลสมัครเล่นเหรียญทองประเทศไทย และเป็นตัวแทนทีมชาติไทยเข้าร่วมในการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งที่สองเมื่อปี พ.ศ. 2497 ที่กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ด้วย นวพลขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2553 โดยชนะคะแนน 6 ยก พลังพล ชัยยงค์ยิม ที่ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ ตำบลโพธิ์ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ ร่วมรายการเดียวกับสุริยันพี่ชาย และ นภาพล ศ.รุ่งวิสัย ชิงแชมป์สภามวยโลกเอเชีย (WBC Asia) ที่ว่างลง ต่อจากนั้น ขึ้นชกพัฒนาฝีมืออีก 4 ครั้ง ชนะรวด ก่อนได้รับโอกาสชิงแชมป์ชิงแชมป์สภามวยโลกเอเชีย (WBC Asia) รุ่นฟลายเวทที่ว่าง เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ชนะคะแนน อัลวี่ อัลฮับซี อินโดอันตราย ที่ ร้านอาหารเดอะไพเรทส์ ตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี และสามารถป้องกันตำแหน่งได้หลายครั้งและชกนอกรอบชนะหลายครั้ง จนได้รับโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกที่ว่างของสภามวยโลก (WBC) รุ่นฟลายเวท กับ ฮวน เฮอร์นันเดซ นาบาเรตเต นักมวยชาวเม็กซิกัน ในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2560 ณ อาคารนิมิบุตร สนามกีฬาแห่งชาติ กรุงเทพมหานคร ในฐานะที่นวพลเป็นรองแชมโลกอันดับ 1 และเฮอร์นันเดซเป็นรองแชมป์โลกอันดับ 2 เนื่องจาก โรมัน กอนซาเลซ นักมวยชาวนิการากัวเจ้าของตำแหน่งเดิมได้สละตำแหน่งไปเพื่อขยับไปเป็นแชมป์โลกในรุ่น 115 ปอนด์แทน โดยการชกครั้งนี้ทางนครหลวงโปรโมชั่น ต้นสังกัด ร่วมกับบริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (มหาชน) ได้จัดรูปแบบการแข่งขันให้มีแสงสีเสียง และจำหน่ายบัตรเข้าชมเหมือนการชกมวยโลกระดับโลก เพื่อเป็นการยกระดับการจัดมวยสากลอาชีพในประเทศไทย ซึ่งทางนวพลได้ซ้อมเข้มโดยลงนวม299ยก ผลการชกปรากฏว่า นวพลเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปเพียงแค่ยกที่ 3 ในช่วงปลายยก หลังจากโดนเฮอร์นันเดซไล่ชกอยู่ฝ่ายเดียวโดยไม่มีการตอบโต้ ซึ่งก่อนหน้านั้นนวพลก็ได้ถูกหมัดของเฮอร์นันเดซลงไปให้กรรมการนับ 8 มาแล้ว ทั้งที่ในยกที่ 2 นวพลใช้หมัดตัดลำตัวชกได้ดี ซึ่งที่ลงนวมไป 299 ยกนั้น ไม่มีประโยชน์ถึง 296 ยก สำหรับการที่พ่อมีความสนุกเกี่ยวแก่ที่ที่พ่อได้เป็นนักมวย ถึงแม้ความรู้สึกที่แท้จริงของพ่อกับการที่ชกมาถึง 98 ครั้งนี้ พ่อเป็นเพียงนักกีฬาสมัครเล่นเท่านั้น ถ้าพ่อหวังที่จะเป็นนักมวยอาชีพจริง การที่จะได้เป็นแชมป์เปี้ยนโลกไม่ได้เป็นเรื่องยากเย็นเลย ในชีวิตพ่อที่มีการฝึกซ้อมและมีความสมบูรณ์สุดมีอยู่เพียงแค่ 1-2 ครั้งเท่านั้น คือ ก่อนที่จะไปชกเอเชี่ยนเกมส์ เมื่อปี 2497 แต่พอไปถูกฝนที่ฮ่องกงและผู้ที่คุมไปไม่มีความรู้เรื่องฝึกซ้อม ตอนที่ขึ้นชกจึงไม่สมบูรณ์ อีกครั้งนึงที่พ่อขึ้นชกชิงแชมป์ฟลายเวทที่สิงคโปร์ พ่อสมบูรณ์มากประมาณ 80% ทำให้ได้แชมป์มา ผลจากที่พ่อสนุกและความตั้งใจจริงกับการชกมวยนี่ พ่อเคยได้ชิงชนะเลิศถึง 7 ครั้ง และก็ได้ชัยชนะทั้ง 7 ครั้ง ทำให้พ่อได้เสื้อสามารถถึง 4 ตัว พ่อจึงคิดว่า “การเล่นกีฬาถ้าเล่นด้วยใจรักและจริงใจ ฝึกซ้อมให้ถูกวิธี ไม่เป็นการยากเลยที่จะได้รับชัยชนะในเกมกีฬาที่เราชอบ เมื่อเราได้ฝึกซ้อมดี การเจ็บตัวมีน้อยมาก และเป็นความสนุกจริงๆ” ต่างประเทศก็ไปได้แชมป์ที่สิงคโปร์ มาเลเซีย เขมร ฟิลิปปินส์ ชก ๒ ครั้ง จำได้ว่าสมัยที่แม่มีชีวิตอยู่ ชกชนะทุกครั้งทั้งหมด ๖๕ ครั้ง กระทั่งที่เสียแม่ไปจึงมีแพ้บ้าง – ชนะบ้าง ในชีวิตที่ผ่านมาเคยไปชกมวยไทยที่ประเทศลาว ชนะ K.O. ยกแรก และได้รับการว่าจ้างให้เป็นผู้ฝึกสอนมวยที่เวียงจันทน์อยู่ ๒ ปี และเคยเป็นผู้ฝึกสอนมวยสากลให้กับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัย อยู่ ๓ ปี เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๓๑ – ๒๕๓๓ ทำให้นักกีฬามวยสากลสมัครเล่นของทีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้เหรียญรางวัลทั้ง ๓ ปี ทั้งที่ ๑๘ ปีที่ผ่านมา จุฬาฯ ไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันกีฬาประเภทนี้เลยจากอธิการบดีของจุฬาฯ เล่าให้ฟัง โดยมาได้เหรียญทองในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยรามคำแหงเป็นเจ้าภาพ โดยในวันชิงได้บอกเทคนิคการชกให้กับนักกีฬา โดยบอกให้นักกีฬามวยชกเพียง ๓ หมัด คือ แยบ ๒ หมัด และปล่อยหมัดขวาตรง นักกีฬามวยได้ทำตามเทคนิคที่บอกและได้รับชัยชนะ T.K.O. นักกีฬามวยถึงลงมากราบเท้าเพราะชนะตามคำที่บอก นักกีฬาผู้นั้นคือ สุรวุฒิ สุตตรา เมื่อกีฬามหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. ๒๕๓๓ สิ้นสุดลง จึงได้บอกทางอธิการบดีขอหยุดการสอน เพราะบ้านอยู่ไกลเหลือเกิน เดินทางไปกลับใช้เวลามาก
ปัจจุบัน อายุ ๗๖ ปี พักอาศัยกับภรรยา และบุตรสาว 2 คน ที่บ้านลาดพร้าว 101 บางกะปิ กรุงเทพฯ
Nếu cái tên Suwan Somboonserm xuất hiện, giới quyền anh chuyên nghiệp có thể chưa biết rõ về cô ấy. Nhưng trong giới quyền anh nghiệp dư 16 năm trước, chắc hẳn ai cũng biết rõ về anh. Bởi người này, Suwan, là nhà vô địch hạng ruồi trong cuộc thi tìm đại diện của quốc gia Thái Lan thi đấu tại Asian Games ở Manila, Philippines, vào cuối tháng 4 năm 1954. Khi đó, Khoa Thể dục chỉ chọn ra 4 bộ môn của võ sĩ vô địch Suwan do đó so sánh ảo. “Phet Nam Nueng” của quyền anh nghiệp dư Thái Lan lúc bấy giờ Cuộc sống từ đầu là một võ sĩ quyền anh Nếu nói về khả năng đấm bốc của bố anh thì sẽ rất thú vị. Chúng ta hãy xem nhanh: Bố đánh quyền anh. Từ quyền anh học sinh, quyền anh quân đội, quyền anh nghiệp dư cũng như quyền anh chuyên nghiệp. Anh đã 7 lần vô địch và nhận được 4 chiếc áo Samat. Bố chưa bao giờ tưởng tượng rằng trong đời anh sẽ cùng làm võ sĩ quyền Anh. Bởi vì khi tôi còn nhỏ Nổi tiếng là người hay khóc nhè Một người được ông nội đặt biệt danh là “Non Sukha” hay “Sang Thong” khi bị dìm xuống nước. Vì tôi thích khóc. Tôi có vấn đề gì với ai không nếu tôi không bị thương trước và không muốn đánh nhau? Nhưng nếu bạn chiến đấu và không thắng, bạn cũng sẽ không bỏ cuộc. Anh đến thi đấu tại Đại hội Quyền anh nghiệp dư châu Á tại Manila nhưng thua về điểm nên võ sĩ người Hàn Quốc không giành lại được danh hiệu nào. Vì vậy anh đã gia nhập Khoa Kỹ thuật Hàng không Bang Sue. Bây giờ, tôi đang tìm hiểu thêm về quyền anh quốc tế với Jaded Luadchoncharoen, người đã từng chỉ huy một thời gian. Đội quyền anh của Lực lượng Không quân đã giành chức vô địch ba năm liên tiếp nên Lực lượng Không quân đã khuyến khích ông tham gia quyền anh chuyên nghiệp vào năm 1955. Ông thi đấu quyền anh quốc tế 6 hiệp với cái tên Suwan Napapon, giành chiến thắng bằng điểm trước Prathip S.S. lần đầu tiên, sau đó giành chiến thắng bằng điểm trước Det Nois. Vừa lúc đó, trại vua Phet phái họ lên chào đón mà không hề sợ hãi. Suwan có cú đấm nổi tiếng với Phon. Ở hiệp đầu tiên, anh hạ gục Phon với số điểm là 9, và ở hiệp thứ hai, anh lại giành được điểm sau 6 hiệp... Trở lại thi đấu chuyên nghiệp tại Rajadamnern Boxing Stadium, lần thứ 3, lần thứ 4 đấu với Phon Kingphet vào thứ Hai khi đi làm cho Head Chom. Kulawanit bảo anh hãy đấu với Phon. Vua Phet vào thứ năm Ở hiệp đầu tiên, anh ta đấm Phon đếm đến tám. Ở hiệp thứ hai, cuối hiệp, anh ta đấm Phon đếm thêm hiệp 3, hiệp 4 thì anh ta phải đồng ý. để Phôn đấm vì kiệt sức. Đến hiệp thứ 6, Phôn lại đấm tiếp. và trở về chiến thắng Tổng cộng, họ đã giành được 7 chức vô địch và nhận được 4 chiếc áo Samat: 3 của Không quân và 1 của Khoa Giáo dục Thể chất. Khi ông tham dự Đại hội thể thao châu Á năm 1954 Suwan Napapon, tên thật là Suwan Somboonserm, là cựu vô địch quyền anh học sinh ở hạng ruồi nhiều lần. Anh là nhà vô địch quyền anh nghiệp dư giành huy chương vàng của Thái Lan. và đại diện cho đội tuyển quốc gia Thái Lan tham dự Đại hội thể thao châu Á lần thứ hai năm 1954 tại Manila. Philippin cũng vậy Nawaphon thi đấu quyền anh chuyên nghiệp lần đầu tiên vào ngày 24 tháng 12 năm 2010, giành chiến thắng bằng điểm trong 6 hiệp trước Palangphon Chaiyong Gym tại Đại học Sisaket Rajabhat, Phó huyện Phố, Quận Mueang Sisaket. Tỉnh Sisaket Tham gia cùng chương trình với anh trai Suriyan và Napapon Sor Rungvisai để tranh chức vô địch Hội đồng Quyền anh Thế giới Châu Á (WBC Châu Á) còn trống. Sau đó, anh đã chiến đấu để phát triển kỹ năng của mình thêm 4 lần nữa, giành chiến thắng liên tiếp trước khi có cơ hội chiến thắng. chức vô địch hội đồng World Boxing Asia (WBC Asia), hạng ruồi còn trống, vào ngày 11 tháng 10 năm 2011, đã giành chiến thắng trước Alvy Alhabsi Indodharan tại The Pirates Restaurant. Tiểu khu Prachathipat, huyện Thanyaburi, tỉnh Pathum Thani Và đã nhiều lần bảo vệ được vị trí của mình, chiến đấu ngoài vòng đấu và giành chiến thắng nhiều lần. Cho đến khi nhận được cơ hội tranh đai vô địch thế giới còn trống của Hội đồng Quyền anh Thế giới (WBC) ở hạng ruồi với Juan Hernandez Navarette, võ sĩ người Mexico, vào ngày 4/3/2017 tại Tòa nhà Nimibutr sân vận động quốc gia Băng Cốc Vì Nawaphon là nhà vô địch thế giới số 1 và Hernandez là nhà vô địch thế giới số 2 vì Roman Gonzalez, võ sĩ người Nicaragua ban đầu giữ đai, đã từ bỏ vị trí của mình để trở thành nhà vô địch thế giới ở hạng 115 cho trận đấu này. Công ty Nakornluang Promotion cùng với Công ty TNHH Giải trí Công cộng BEC-Tero đã tổ chức hình thức thi đấu có ánh sáng và âm thanh. và bán vé như những trận đấu quyền anh đẳng cấp thế giới Nhằm nâng cao trình độ quyền anh chuyên nghiệp ở Thái Lan. Nawaphon đã luyện tập chuyên sâu bằng cách sử dụng găng tay trong 299 hiệp. Kết quả của cuộc chiến đã xuất hiện Nawaphon thua TKO ở hiệp thứ ba vào cuối hiệp sau khi bị Hernandez tự mình đấm mà không trả đũa. Trước đó, Nawapol đã dính phải cú đấm của Hernandez và bị trọng tài đếm 8, dù ở hiệp 2 Nawapol đã dùng cú đấm rất hay cắt vào người. Trong đó găng tay được sử dụng trong 299 hiệp, chúng vô dụng trong 296 hiệp. Vì niềm vui của bố khi trở thành võ sĩ quyền anh Mặc dù cảm xúc thực sự của bố tôi về việc đã chiến đấu 98 lần lần này nhưng ông chỉ là một vận động viên nghiệp dư. Nếu bố thực sự mong muốn trở thành một võ sĩ chuyên nghiệp Trở thành nhà vô địch thế giới không khó chút nào. Trong đời bố tôi chỉ có 1-2 lần ông tập luyện hoàn hảo, đó là trước khi đi thi đấu tại Asian Games năm 1954, nhưng khi ông bị mắc mưa ở Hong Kong và người phụ trách không hề hay biết. luyện tập. Khi cuộc chiến xảy ra thì nó chưa trọn vẹn. Một lần khác, bố tranh đai vô địch hạng ruồi ở Singapore. Bố rất hoàn hảo, khoảng 80%, khiến bố trở thành nhà vô địch. Đây là kết quả của niềm đam mê và quyết tâm của bố với môn quyền anh. Bố đã 7 lần vào chung kết và thắng cả 7 lần, khiến bố được 4 chiếc áo nên bố nghĩ: “Chơi thể thao nếu con chơi bằng tình yêu và sự chân thành. Hãy luyện tập đúng cách. Không khó để giành chiến thắng trong các trò chơi thể thao yêu thích của chúng ta. Khi chúng ta đã luyện tập tốt Có rất ít tổn thương. Và nó thực sự rất vui.” Ở nước ngoài, anh ấy tiếp tục giành chức vô địch ở Singapore, Malaysia, Campuchia và Philippines. Tôi nhớ khi mẹ tôi còn sống. Lần nào cũng thắng, tổng cộng là 65 lần. Kể cả sau khi mất mẹ, tôi cũng có trận thua và trận thắng ở kiếp trước, tôi từng đấu Muay Thái ở Lào, thắng KO ở hiệp đầu tiên và được thuê làm. huấn luyện viên quyền anh ở Viêng Chăn trong 2 năm và từng là huấn luyện viên quyền anh quốc tế cho Đại học Chulalongkorn. Trong cuộc thi thể thao của trường đại học kéo dài 3 năm 1988 - 1990 khiến các vận động viên quyền anh nghiệp dư của Đại học Chulalongkorn giành huy chương trong cả 3 năm dù suốt 18 năm qua Chula chưa từng nhận được huy chương nào từ cuộc thi này. môn thể thao do hiệu trưởng trường Đại học Chulalongkorn chỉ đạo và giành huy chương vàng trong cuộc thi thể thao của trường do Đại học Ramkhamhaeng tổ chức. Vào ngày thi đấu, ông đã nói với các vận động viên về kỹ thuật chiến đấu. Bằng cách yêu cầu các vận động viên quyền anh chỉ tung 3 cú đấm, cụ thể là 2 cú đâm và một cú đấm thẳng phải. Vận động viên quyền anh làm theo kỹ thuật theo chỉ dẫn và giành chiến thắng. Vận động viên quyền anh bước xuống và quỳ lạy vì đã thắng đúng như lời dặn. Vận động viên đó là Surawut Sutra. Khi giải thể thao của trường đại học năm 1990 kết thúc, anh ấy đã yêu cầu hiệu trưởng ngừng giảng dạy. Vì nhà quá xa Việc đi lại mất nhiều thời gian. Hiện ông đã 76 tuổi, sống cùng vợ và hai con gái tại Baan Lat Phrao 101, Bang Kapi, Bangkok.