อ่าวไทย ถือเป็นอ่าวประวัติศาสตร์ใช่หรือไม่?
Vịnh Thái Lan có được coi là vịnh lịch sử không?
อ่าวไทยมีพื้นที่ 300,858.76 ตารางกิโลเมตร เขตแดนของอ่าวไทยกำหนดด้วยเส้นที่ลากจากแหลมกาเมาหรือแหลมญวนทางตอนใต้ของเวียดนาม ไปยังเมืองโกตาบารูในชายฝั่งมาเลเซีย ซึ่งอยู่ห่างกัน 381 กิโลเมตร โดยจุดเหนือสุดของอ่าวไทย ตรงปากแม่น้ำเจ้าพระยา นิยมเรียกกันว่า "อ่าวประวัติศาสตร์รูปตัว ก" ซึ่งต่างชาติเรียก "อ่าวกรุงเทพฯ"
Vịnh Thái Lan có diện tích 300.858,76 km2. Ranh giới của Vịnh Thái Lan được xác định bằng đường kẻ từ Mũi Cà Mau hoặc Mũi Việt Nam ở miền Nam Việt Nam. Đến thành phố Kota Bharu bên bờ biển Malaysia. Chúng cách nhau 381 km ở điểm cực bắc của Vịnh Thái Lan. Tại cửa sông Chao Phraya Được gọi phổ biến “Vịnh hình lịch sử” mà người nước ngoài gọi là "Vịnh Băng Cốc"
อ่าวอุดม เป็นชุมชนเก่าแก่มีการตั้งรกรากมานาน แต่เริ่มมีประชากรมาอาศัยหนาแน่น ราวพ.ศ. 2450-พ.ศ. 2485 โดยจะมีครอบครัวดั้งเดิมที่อาศัยอยู่ริมทะเล ครอบครัวคนจีนที่มาโล้สำเภามาตั้งรกรากอยู่กันเป็นกงสีที่หนองกระสือ และครอบครัวดั้งเดิมอีกครอบครัวตั้งอยู่ท้ายหนองกระสือ ซึ่งเป็นหมอยา ชาวบ้านเรียกติดปากว่า หมอสด เดิม อ่าวอุดม เรียกว่า อ่าวกระสือ เพราะ สมัยก่อนมีหนองน้ำขนาดใหญ่ ชื่อ หนองกระสือ ซึ่งโดยบริเวณนั้นเป็นที่ดินของกงสีของนายลู่ แซ่เจ็ง กับ นางอิ้ว แซ่ลิ้ม ปัจจุบัน หนองกระสือ เป็นพื้นที่ของบริษัทเคอรี่ สยามซีพอร์ต ปัจจุบันหนองกระสือไม่มีแล้ว เพราะโดนถมกลายเป็นที่ตั้ง โกดังบริษัทเคอรรี่ สยามซีพอร์ต มีเพียงชื่อเรียกบริเวณกงสีนายลู่กับนางอิ้ว ว่า บ้านหนองกระสือ และในรอบๆ หนองน้ำ ก็จะมีต้นพยอม อันเป็นต้นไม้ที่สวยงามมาก เลยพลอยสูญหายไปหมดด้วย และเป็นที่มาของชื่อวัดใหม่เนินพยอม นั่นเอง อ่าวไทยได้ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในแผนที่โลกของทอเลมีในชื่อ"แมกนัสไซนัส"(Magnus Sinus) หรือ"อ่าวที่กว้างไกล"ในภาษากรีก ซึ่งทอเลมีได้รวบรวมคำบรรยายจากพ่อค้าวานิชญ์ที่เดินเรือไปอาณาจักรฟูนาน ซึ่งทำให้ทอเลมีอธิบายว่า "หากเดินเรือจากอ่าวคงคา ผ่านแหลมทองคำ (Golden Chersonese) ขึ้นไปทางเหนือจะเจอปากอ่าวที่มีขนาดใหญ่มาก มีชายฝั่งคดเคี้ยวและมีแม่น้ำหลายสายไหลลงมาที่อ่าวนึ้" ซึ่งแม่น้ำหลายสายที่ว่าอาจหมายถึง แม่น้ำแม่กลอง แม่น้ำท่าจีน แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำป่าสัก (ในสมัยนั้น พื้นที่ลุ่มน้ำภาคกลางยังเป็นชายฝั่งอ่าวไทยอยู่เนื่องจากยังไม่มีตะกอนมาทับถมพื้นที่แถบกรุงเทพและปริมณฑล) และแม่น้ำบางปะกง โดยหากเดินเรือผ่านพื้นที่จังหวัดตราดลงไปอีกก็จะเจอเมืองท่าสำคัญของอาณาจักรฟูนาน ซึ่งปัจจุบันอยู่ที่แหล่งโบราณคดีโอเคีย ตำบลเตินเชิว จังหวัดอานซาง ประเทศเวียตนาม อ่าวไทยไม่เพียงแต่มีความสำคัญในทางภูมิศาสตร์และทรัพยากรธรรมชาติ แต่ยังมีความสำคัญในทางกฎหมายอาญาอย่างยิ่ง โดยถือเป็นอาณาเขตที่ศาลไทยมีอำนาจพิจารณาคดีเกี่ยวกับความผิดที่เกิดขึ้นในอาณาบริเวณอ่าวไทยตามที่กำหนดเขตไว้ในกฎหมายให้ถือเป็นราชอาณาจักรไทยด้วย กรณีนี้ สุจิตต์ วงษ์เทศ นักวิชาการด้านประวัติศาสตร์ ให้ความเห็นว่า บุคคลที่เป็นไทยสยามในทุกวันนี้ ไม่ใช่สายเลือดบริสุทธิ์ หากแต่เป็นเผ่าพันธุ์ที่มีการผสมกับกลุ่มชนพื้นเมืองและต่างถิ่น โดย สุจิตต์ ให้ความเห็นว่า หากจะศึกษาเรื่องประวัติศาสตร์ชาติพันธุ์ ต้องเลาะเส้นเขตแดนออกจากแผนที่เสียก่อน เพราะในอดีต ผู้คนมีการติดต่อสัญจรถึงกันโดยตลอด และเกิดพัฒนาการทางสังคมสืบเชื้อสายมาจนถึงปัจจุบัน ดังนั้น ไทยสยามจึงไม่ใช่ชาติพันธุ์ที่บริสุทธิ์ ที่อพยพลงมาจากเทือกเขาอัลไต หรือยูนนาน หรือหมู่เกาะทะเลใต้ อย่างที่นักวิชาการสายชาตินิยม หรือตำราเรียนสังคมศึกษา กล่าวไว้ อ่าวโอมาน (; ), อ่าวมากราน (), ทะเลอิหร่าน () หรือ ทะเลเปอร์เซีย () เป็นช่องแคบ (และไม่ใช่อ่าวอย่างแท้จริง) เชื่อมต่อทะเลอาหรับกับอ่าวเปอร์เซียบริเวณช่องแคบฮอร์มุซ อ่าวโอมานถือเป็นส่วนหนึ่งของอ่าวเปอร์เซีย ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของทะเลอาหรับ ตั้งอยู่ระหว่างอิหร่าน (เปอร์เซีย) ปากีสถาน โอมาน และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ โดยชายฝั่งทางตอนเหนือติดกับปากีสถานและอิหร่าน ชายฝั่งทางใต้ติดกับโอมานและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ดินแดนลาวทั้งหมดก็เปลี่ยนไปตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของ ประเทศฝรั่งเศส จากการใช่เล่ห์เหลี่ยมของโอกุสต์ ปาวี กงสุลฝรั่งเศส โดยการใช้เรือรบมาปิดอ่าวไทยเพื่อบังคับให้ยกดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง รวมทั้งดินแดนอื่น ๆ ลาวถูกรวมเข้าเป็นอินโดจีนของฝรั่งเศส เมื่อ พ.ศ. 2436 สมัยนี้ถือว่าเป็นยุคทองของไทย ได้มีการติดต่อกับชาวต่างประเทศมากขึ้นทั้งชาวตะวันตกและตะวันออก จากบันทึกเอกสารของชาวต่างประเทศ พบว่าคนไทยกินอาหารแบบเรียบง่าย ยังคงมีปลาเป็นหลัก มีต้ม แกง และคาดว่ามีการใช้น้ำมันในการประกอบอาหารแต่เป็นน้ำมันจากมะพร้าวและกะทิมากกว่าไขมันหรือน้ำมันจากสัตว์มาทำอาหารอยุธยามีเช่น หนอนกะทิ วิธีทำคือ ตัดต้นมะพร้าว แล้วเอาหนอนที่อยู่ในต้นนั้นมาให้กินกะทิแล้วก็นำมาทอดก็กลายเป็นอาหารชาววังขึ้น คนไทยสมัยนี้มีการถนอมอาหาร เช่นการนำไปตากแห้ง หรือทำเป็นปลาเค็ม มีอาหารประเภทเครื่องจิ้ม เช่นน้ำพริกกะปิ นิยมบริโภคสัตว์น้ำมากกว่าสัตว์บก โดยเฉพาะสัตว์ใหญ่ ไม่นิยมนำมาฆ่าเพื่อใช้เป็นอาหาร ได้มีการกล่าวถึงแกงปลาต่างๆ ที่ใช้เครื่องเทศ เช่น แกงที่ใส่หัวหอม กระเทียม สมุนไพรหวาน และเครื่องเทศแรงๆ ที่คาดว่านำมาใช้ประกอบอาหารเพื่อดับกลิ่นคาวของเนื้อปลา หลักฐานจากการบันทึกของบาทหลวงชาวต่างชาติที่แสดงให้เห็นว่าอาหารของชาติต่าง ๆ เริ่มเข้ามามากขึ้นในสมเด็จพระนารายณ์ เช่น ญี่ปุ่น โปรตุเกส เหล้าองุ่นจากสเปน เปอร์เซีย และฝรั่งเศส สำหรับอิทธิพลของอาหารจีนนั้นคาดว่าเริ่มมีมากขึ้นในช่วงยุคกรุงศรีอยุธยาตอนปลายที่ไทยตัดสัมพันธ์กับชาติตะวันตก ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่าอาหารไทยในสมัยอยุธยา ได้รับเอาวัฒนธรรมจากอาหารต่างชาติ โดยผ่านทางการมีสัมพันธไมตรีทั้งทางการทูตและทางการค้ากับประเทศต่างๆ และจากหลักฐานที่ปรากฏทางประวัติศาสตร์ว่าอาหารต่างชาติส่วนใหญ่แพร่หลายอยู่ในราชสำนัก ต่อมาจึงกระจายสู่ประชาชน และกลมกลืนกลายเป็นอาหารไทยไปในที่สุด ไก่ย่าง หรือไก่ปิ้งเป็นอาหารไทย ความจริงแต่เดิมไก่ย่างเกิดจากการเอาไก่มาทำให้สุกโดยการใช้ไฟ แต่เนื่องจากฝรั่งเข้ามาได้ลองรสชาติ ซึ่งไม่ได้เพียงใช้ไฟทำให้สุกเฉยๆแต่ยังมีการหมักเนื้อไก่อีกด้วย ทำให้ฝรั่งเรียกเมนูนี้ตามคนไทยคือ ไก่ย่าง นั้นเอง ฝรั่งจะเขียนภาษาอังกฤษว่า Kai Yang (อ่านว่าไก่ย่าง) ซึ่งหมายถึงอาหารไทยที่เอาเนื้อไก่มาทำให้สุกโดยใช้ไฟและมีการหมักด้วยเครื่องเทศเฉพาะตัวทานกับข้าวเหนียว จะเห็นได้ว่าฝรั่งไม่ได้เรียกว่า chicken เพราะฝรั่งถือว่า อาหารชนิดนี้เป็นเมนูใหม่ จึงเรียกตามคนไทยว่าไก่ย่าง Kai Yang ซึ่งเป็นอาหารยอดนิยมของคนไทย เช่นเดียวกับ ผัดกระเพรา ฝรั่งก็ไม่เรียก Stir fry Holy basil แต่เรียกตามชื่อคนไทยเลยว่า Phat kaphrao ซึ่งไก่ย่าง ใช้รับประทานได้ตั้งแต่อาหารจานหลัก อาหารว่าง อาหารเรียกน้ำย่อย หรือกับแกล้ม ซึ่งในแต่ละพื้นที่จะมีสูตรเฉพาะแตกต่างกันออกไป แต่ส่วนใหญ่มักจะนิยมทำให้หนังกรอบ เนื้อนุ่ม และมีความหอมจากเครื่องเทศ โดยรับประทานกับข้าวเหนียว นอกจากนี้อาจมีการปรุงรสเพิ่มเติม เช่น ทาไก่ด้วยขมิ้น หรือทำเป็น ไก่ย่างนมสด ไก่ย่างน้ำผึ้ง เป็นต้น ส่วนโดม สุขวงศ์ ผู้อำนวยการหอภาพยนตร์ องค์การมหาชน เปิดเผยว่า “ถือว่าเป็นวันประวัติศาสตร์ คือธงไชยอยู่ในใจของคนไทยทุกคนทุกวัย สร้างความสุขให้กับทุกบ้าน การที่เขามาที่นี่ก็เป็นการนำเอาความสุขมาประทับรอยจารึกไว้ เราจะรักษาสืบไปอาจจะเป็น 100 ปีข้างหน้า จะเป็นตำนาน เป็นความทรงจำอย่างหนึ่ง เป็นประวัติศาสตร์ เป็นจดหมายเหตุอย่างหนึ่ง”
Ao Udom là một cộng đồng lâu đời đã được định cư từ lâu. Nhưng nó bắt đầu có dân số dày đặc vào khoảng năm 1907-1942, với những gia đình truyền thống sống ven biển. Các gia đình người Hoa đi du lịch bằng thuyền rác đã đến định cư với tư cách là các tập đoàn ở Nong Krasue. Và một gia đình truyền thống khác nằm ở cuối Nong Krasue. bác sĩ y khoa là ai Người dân địa phương trìu mến gọi nó là Mor Sot. Ao Udom ban đầu được gọi là Ao Krasue vì xưa kia có một đầm lầy lớn tên là Nong Krasue, khu vực đó là đất của tập đoàn ông Lu Sae Jeng và bà Iw Sae Lim. Hiện tại, Nong Krasue là khu vực của Công ty Cảng biển Kerry Siam. Hiện tại, Nong Krasue không còn tồn tại. bởi vì nó đã được lấp đầy và trở thành một địa điểm Kho hàng của Công ty Siam Seaport Kerry chỉ đặt tên cho khu vực Kongsi ông Lu và bà Iw: Ban Nong Krasue, còn ở vùng đầm lầy xung quanh có cây Phayom. đó là một cái cây rất đẹp Thế là toàn bộ số ngọc đã bị mất. và là nguồn gốc tên gọi của Wat Mai Noen Phayom. Vịnh Thái Lan lần đầu tiên được nhắc đến trong bản đồ thế giới của Ptolemy với tên gọi "Magnus Sinus" hay "vịnh rộng" trong tiếng Hy Lạp. mà Ptolemy đã thu thập những mô tả từ các thương nhân đi thuyền tới vương quốc Phù Nam. mà Ptolemy đã giải thích: "Nếu đi thuyền từ Vịnh Ganga Vượt qua mũi vàng (Golden Chersonese) và đi về phía bắc để tìm một cửa vịnh rất lớn. Có bờ biển quanh co và có nhiều sông chảy vào vịnh này.” Từ “nhiều sông” có thể có nghĩa là Sông Mae Klong, sông Tha Chin, sông Chao Phraya, sông Pa Sak (lúc đó khu vực lưu vực trung tâm vẫn là bờ biển của Vịnh Thái Lan vì không có trầm tích lắng đọng ở Bangkok và khu vực xung quanh) và sông Bang Pakong. Nếu bạn đi thuyền qua khu vực tỉnh Trat ở phía dưới, bạn sẽ gặp một thành phố cảng quan trọng của Vương quốc Phù Nam. Hiện đang ở khu khảo cổ Okia, xã Tân Châu, tỉnh An Giang. Việt Nam Vịnh Thái Lan không chỉ quan trọng về mặt địa lý và tài nguyên thiên nhiên. Nhưng nó cũng cực kỳ quan trọng trong luật hình sự. Đây được coi là lãnh thổ mà các tòa án Thái Lan có thẩm quyền xét xử đối với các tội phạm xảy ra trong khu vực Vịnh Thái Lan theo quy định trong luật cũng được coi là Vương quốc Thái Lan. Trong trường hợp này, Sujit Wongthet, một học giả lịch sử đưa ra ý kiến ​​rằng Người Thái Xiêm ngày nay Không phải máu thuần khiết Nhưng đó là một chủng tộc có sự pha trộn giữa các nhóm bản địa và nước ngoài. Nếu bạn muốn nghiên cứu lịch sử dân tộc Các đường ranh giới phải được xóa khỏi bản đồ trước tiên vì trước đây con người thường xuyên tiếp xúc với nhau. Và sự phát triển xã hội vẫn tiếp tục cho đến ngày nay. Vì vậy, Thái Siam không phải là một dân tộc thuần túy. di cư xuống từ dãy núi Altai hoặc Vân Nam hoặc quần đảo Biển Nam Là học giả theo chủ nghĩa dân tộc hoặc sách giáo khoa nghiên cứu xã hội nói Vịnh Oman (; ), Vịnh Makran (), Biển Iran () hay Biển Ba Tư () là một eo biển (và không thực sự là một vịnh) nối Biển Ả Rập với Vịnh Ba Tư ở eo biển Hormuz. Vịnh Oman được coi là một phần của Vịnh Ba Tư. Nó không phải là một phần của biển Ả Rập. Nó nằm giữa Iran (Ba Tư), Pakistan, Oman và Các Tiểu vương quốc Ả Rập Thống nhất. Bờ biển phía bắc của nó giáp với Pakistan và Iran. Bờ biển phía nam giáp Oman và Các Tiểu vương quốc Ả Rập Thống nhất. Toàn bộ lãnh thổ Lào thay đổi dưới ảnh hưởng của Pháp Từ mánh khóe của Auguste Pavy, lãnh sự Pháp. Bằng cách dùng tàu chiến phong tỏa Vịnh Thái Lan buộc họ phải nhượng lại lãnh thổ bên tả ngạn sông Mê Kông. Bao gồm các vùng lãnh thổ khác, Lào được sáp nhập vào Đông Dương thuộc Pháp vào năm 1893. Thời đại này được coi là thời kỳ hoàng kim của Thái Lan. Đã có nhiều tiếp xúc hơn với người nước ngoài, cả phương Tây và phương Đông. Từ tài liệu của người nước ngoài Người ta thấy rằng người Thái ăn những món ăn đơn giản. Vẫn có cá là nguồn chính, có cà ri luộc và người ta cho rằng dầu được sử dụng trong nấu ăn, nhưng đó là dầu từ dừa và nước cốt dừa chứ không phải mỡ hoặc dầu từ động vật dùng để làm món ăn Ayutthaya, chẳng hạn như dừa. sâu sữa. Phương pháp làm món này là chặt một cây dừa. Sau đó, họ lấy những con sâu ở trên cây cho chúng ăn nước dừa rồi chiên lên và trở thành thức ăn cho hoàng gia. Người Thái ngày nay bảo quản thực phẩm. chẳng hạn như sấy khô hoặc làm cá muối Có những loại thực phẩm như nước chấm. chẳng hạn như mắm tôm tương ớt Việc tiêu thụ động vật dưới nước phổ biến hơn động vật trên cạn. đặc biệt là động vật lớn Chúng thường không bị giết để sử dụng làm thực phẩm. Nhiều loại cà ri cá đã được đề cập. sử dụng gia vị, chẳng hạn như cà ri với hành, tỏi, rau thơm và gia vị mạnh Người ta cho rằng nó được sử dụng trong nấu ăn để loại bỏ mùi tanh của thịt cá. Bằng chứng từ các đoạn ghi âm của các linh mục nước ngoài cho thấy thực phẩm từ các quốc gia khác nhau bắt đầu được giới thiệu ngày càng nhiều với vua Narai, chẳng hạn như Nhật Bản, Bồ Đào Nha và rượu vang từ Tây Ban Nha, Ba Tư, Pháp. dự đoán rằng nó bắt đầu tăng lên Trong thời kỳ cuối Ayutthaya, Thái Lan đã cắt đứt quan hệ với các quốc gia phương Tây. Vì vậy, có thể nói món ăn Thái thời Ayutthaya Tiếp thu văn hóa từ món ăn nước ngoài Thông qua quan hệ ngoại giao và thương mại với nhiều nước. Và từ bằng chứng lịch sử cho thấy hầu hết các món ăn ngoại đều được phổ biến rộng rãi trong cung đình. Sau đó nó được phân phát cho người dân. và cuối cùng trở thành món ăn Thái. Gà nướng hay gà nướng là một món ăn của Thái Lan. Trên thực tế, gà nướng ban đầu được làm từ thịt gà được nấu bằng lửa. Nhưng vì người nước ngoài đến để thử hương vị Mà không chỉ dùng lửa để nấu mà còn ướp thịt gà. Vì vậy, người nước ngoài gọi thực đơn này theo tên người Thái, cụ thể là gà nướng. Người phương Tây viết bằng tiếng Anh là Kai Yang (phát âm là "gà nướng"), dùng để chỉ món ăn Thái trong đó gà được nấu trên lửa và ướp với các loại gia vị độc đáo. món ăn kèm xôi Có thể thấy người phương Tây không gọi là gà vì người phương Tây coi nó Loại thực phẩm này là một thực đơn mới. Vì vậy, nó được người Thái gọi là Kai Yang, là món ăn phổ biến của người Thái. Giống như món xào húng quế, người phương Tây không gọi là húng quế xào mà người Thái gọi bằng tên là Phát. kaphrao, là món gà nướng có thể dùng làm món chính, món ăn nhẹ, món khai vị hoặc món khai vị, mỗi vùng có một công thức khác nhau. Nhưng hầu hết mọi người đều thích làm da giòn, thịt mềm và thơm mùi gia vị. Bằng cách ăn với xôi. Ngoài ra, có thể dùng thêm gia vị như phết bột nghệ lên gà, làm gà nướng sữa tươi, gà nướng mật ong… Dome Sukwong, giám đốc Cơ quan Lưu trữ Phim của Tổ chức Công cộng, tiết lộ rằng “đây được coi là một ngày lịch sử. Thongchai ở trong trái tim mỗi người Thái ở mọi lứa tuổi. Tạo hạnh phúc cho mọi nhà Việc anh đến đây đã mang lại niềm hạnh phúc in sâu trong anh. Chúng tôi sẽ bảo tồn nó trong khoảng 100 năm nữa. Nó sẽ là một huyền thoại, một loại ký ức. Đó là lịch sử. Đó là một loại kỷ lục.”