ใครเป็นผู้นำทัพฝ่ายพม่า ในสงครามอะแซหวุ่นกี้?
Ai là người chỉ huy quân đội Miến Điện? Trong cuộc chiến Azae Wookiee?
สงครามอะแซหวุ่นกี้ เป็นสงครามระหว่างอาณาจักรธนบุรีและพม่าครั้งสำคัญที่สุด ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงเดือน ตุลาคม พ.ศ. 2318 - กันยายน พ.ศ. 2319 โดยทางฝั่งพม่ามี อะแซหวุ่นกี้ แม่ทัพใหญ่วัย 72 ปีเป็นผู้นำทัพ ส่วนทางฝั่งกรุงธนบุรี สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ทรงนำทัพด้วยพระองค์เอง ในเดือน ตุลาคม พ.ศ. 2318 พระเจ้ามังระ ได้มีบัญชาให้อะแซหวุ่นกี้เป็นแม่ทัพใหญ่ยกลงมาตีกรุงธนบุรี ซึ่งทางอะแซ่หวุ่นกี้ได้ใช้เส้นทางด้านด่านแม่ละเมา แขวงเมืองตาก ซึ่งเป็นเส้นทางเดียวกับที่ พระเจ้าบุเรงนอง เคยใช้เข้ามาตีกรุงศรีอยุธยา ถึง 2 ครั้งเข้าตีกรุงธนบุรีโดยมี เนเมียวสีหบดี แม่ทัพใหญ่ที่เคยเข้าตีกรุงศรีอยุธยาเมื่อปี พ.ศ. 2310 เป็นรองแม่ทัพซึ่งอะแซหวุ่นกี้ได้ให้เนเมียวสีหบดีคุมกองทัพอีกด้านอยู่แถวเมืองเชียงแสน โดยมีจุดประสงค์เพื่อเบี่ยงเบนกองทัพของเจ้าพระยาจักรี แต่เจ้าพระยาจักรีทราบในทันทีว่าเป็นแผนลวงจึงนำทัพกลับมาป้องกันเมืองพิษณุโลกในทันที ส่วนกองทัพของอะแซหวุ่นกี้พยายามบุกเข้ายึด เมืองพิษณุโลกเพื่อใช้เป็นฐานที่มั่น แต่เจ้าพระยาจักรีซึ่งต่อมาคือพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และเจ้าพระยาสุรสีห์พิษณุวาธิราช เจ้าเมืองพิษณุโลกที่ต่อมาคือ สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท เร่งนำกองทัพลงมาป้องกันเมืองพิษณุโลกได้ทันเวลา .
Chiến tranh Azaywonky Đó là cuộc chiến quan trọng nhất giữa vương quốc Thonburi và Miến Điện. Xảy ra trong khoảng thời gian từ tháng 10 năm 1775 - tháng 9 năm 1776, về phía Miến Điện có Asae Wunky, một vị tướng 72 tuổi chỉ huy quân đội. Về phía Thonburi Vua Taksin Đại đế Ông đã tự mình lãnh đạo quân đội. Vào tháng 10 năm 1775, Vua Mangra ra lệnh cho Azae Wunkee với tư cách là tổng tư lệnh xuống tấn công Thonburi. Asae Wunkee đã sử dụng tuyến đường tại trạm kiểm soát Mae Lamao, Tiểu khu Mueang Tak, cùng tuyến đường với Vua Bayinnaung Từng tấn công Ayutthaya 2 lần, tấn công Thonburi bằng Nemyo Si Hoddi Tổng tư lệnh tấn công Ayutthaya năm 1767 chính là phó tư lệnh mà Azae Wunky đã giao cho Nemyao Si Hobdi để chỉ huy quân đội bên kia khu vực Chiang Saen. Mục đích của nó là đánh lạc hướng quân của Chao Phraya Chakri. Nhưng Chao Phraya Chakri ngay lập tức nhận ra đó là một kế hoạch lừa đảo và liền đưa quân về bảo vệ Phitsanulok. Quân đội của Azae Wookiee cố gắng xâm chiếm và chiếm giữ nó. Thành phố Phitsanulok được sử dụng làm thành trì Nhưng Chao Phraya Chakri, sau này là Vua Phật Yodfa Chulalok Đại đế và Chao Phraya Surasi Phitsanulok Người cai trị sau này của Phitsanulok là Hoàng thân Hoàng tử Maha Surasinghanath Hãy nhanh chóng đưa quân xuống bảo vệ Phitsanulok kịp thời.
มะฮาตีฮะตูระ (แปลงเป็นไทย มหาสีหสุระ, , ; ราวพุทธศักราช 2263-2325) เอกสารไทยเรียก อะแซหวุ่นกี้ เป็นแม่ทัพแห่งกองทัพพม่าช่วง พ.ศ. 2311–2319 กล่าวได้ว่า เขาคือนักยุทธศาสตร์ทางทหารที่ปราดเปรื่องที่สุดคนหนึ่ง มีชื่อในประวัติศาสตร์พม่าว่า เป็นผู้พิชิตสงครามจีน–พม่าช่วง พ.ศ. 2308–2312 เขาก้าวขึ้นเป็นขุนศึกชั้นนำในรัชกาลของพระเจ้าอาลองบูรา (อลองพญา) คราวที่พระองค์ทำสงครามผนวกดินแดนพม่าช่วง พ.ศ. 2295–2300 ภายหลัง เขาได้บัญชากองทัพพม่าในกรุงศรีอยุธยา ล้านนา หลวงพระบาง และมณีปุระ พ.ศ. 2318 แม่ทัพอะแซหวุ่นกี้ของพม่ายกทัพมาตีหัวเมืองเหนือ เป็นสงครามอะแซหวุ่นกี้ที่มีขนาดใหญ่มาก อะแซหวุ่นกี้เป็นผู้เชี่ยวชาญศึก ส่วนฝ่ายไทยนั้นมีเจ้าพระยาจักรี (ทองด้วง) และเจ้าพระยาสุรสีห์พิษณุวาธิราช (บุญมา) ในการครั้งนี้พม่ายกพลมา 30,000 คนเข้าล้อมเมืองพิษณุโลกอีก 5,000 คนล้อมเมืองสุโขทัย ส่วนเมืองพิษณุโลกมีพลประมาณ 10,000 คน สมเด็จพระเจ้าตากสินทรงยกทัพไปช่วย ต่อมาอะแซหวุ่นกี้ยกทัพกลับไปเอง เนื่องจากพระเจ้ามังระสวรรคต กองทัพพม่าส่วนที่ตามไปไม่ทันจึงถูกจับ สงครามครั้งนี้เป็นสงครามที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาไล่เลี่ยกันเริ่มจากสงครามบางแก้ว ที่เมืองราชบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2317 หลังจากที่ทัพของ พระเจ้ากรุงธนบุรี นำทัพ 15,000 นายไปป้องกันกองทัพพม่าด้วยพระองค์เอง ทรงสามารถล้อมทัพของงุยอคงหวุ่น หรือฉับกุงโบ่ หนึ่งในแม่ทัพที่เคยมาตี กรุงศรีอยุธยา เมื่อปี พ.ศ. 2310 ไว้ได้นานถึง 47 วันก่อนที่งุยอคงหวุ่นจะยอมแพ้ทำให้ทางฝั่งกรุงธนบุรีสามารถจับเชลยได้มากตามที่ พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ได้บันทึกเอาไว้ว่าทางกรุงธนบุรีได้เชลยมากถึง 1,328 คนจากทหารทั้งหมด 3,000 คน ทางด้านอะแซ่หวุ่นกี้ที่อยู่ เมืองเมาะตะมะ เมื่อทราบข่าวว่าทัพหน้าที่ส่งไปพ่ายแพ้ก็มิได้ส่งกองทัพลงไปช่วย เนื่องจากเห็นว่าจะทำให้สูญเสียกำลังไพร่พลไปมากกว่านี้ โดยกองทัพนี้เป็นกองทัพที่อะแซหวุ่นกี้แบ่งมาเพื่อกวาดต้อนผู้คนเสบียง รวมไปถึงหยั่งเชิงดูการป้องกันของฝ่ายกรุงธนบุรีในเส้นทางนี้ และสร้างความสับสนในเส้นทางการบุก ส่วนอะแซหวุ่นกี้นำทัพใหญ่ 30,000 นายยังรั้งรออยู่ไม่มีความเคลื่อนไหว 
แผนการขั้นต่อไปของอะแซหวุ่นกี้คือส่งเนเมียวสีหบดี แม่ทัพใหญ่ฝ่ายเหนือเมื่อคราวมาตี กรุงศรีอยุธยา ซึ่งได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็น โปสุพลา และโปมะยุง่วน นำทัพจากเมืองเชียงแสนยกมาตีเมืองเชียงใหม่ ทางด้านพระเจ้ากรุงธนบุรีเมื่อทราบข่าวจึงได้ส่งเจ้าพระยาจักรี รวมถึงเจ้าพระยาสุรสีห์ที่ยกกองทัพจากหัวเมืองเหนือขึ้นไปช่วยเชียงใหม่ก่อนแล้ว ครั้นไปถึงกองทัพพม่ากลับไม่สู้ โดยแสร้งตั้งทัพดูเชิง พอทัพไทยจะสู้ก็ถอย ทำอย่างนี้อยู่หลายครั้งจากนั้นจึงถอนกำลังกลับไปยังเมืองเชียงแสน เจ้าพระยาจักรีและเจ้าพระยาสุรสีห์จึงเตรียมทัพเพื่อหมายจะพิชิตเมืองเชียงแสน ในระหว่างที่กำลังเตรียมทัพมุ่งไปยึดเชียงแสนนั้นเองสงครามตีเมืองพิษณุโลกก็เกิดขึ้นพร้อมๆกัน โดยอะแซหวุ่นกี้นำทัพใหญ่ 30,000 นายเข้าทางด่านแม่ละเมาไปเมืองตาก มุ่งต่อไปยังเมืองสุโขทัยแล้วให้กองทัพหน้าลงมาตั้งที่บ้านกงธานี ส่วนทัพหลวงตั้งพักที่เมืองสุโขทัย เมื่อเจ้าพระยาจักรี และเจ้าพระยาสุรสีห์ทราบข่าว ก็รู้ในทันทีว่าเป็นแผนของอะแซหวุ่นกี้ที่ดึงกองทัพของฝ่ายกรุงธนบุรีเอาไว้แถวเชียงใหม่ แล้วมุ่งไปยึดเมืองพิษณุโลกในขณะที่การป้องกันอ่อนแอที่สุด เจ้าพระยาจักรี และเจ้าพระยาสุรสีห์ จึงเร่งนำกองทัพที่จะไปตีเชียงแสน มุ่งหน้าสู่พิษณุโลกในทันที เพราะหากเสียเมืองพิษณุโลกอันเป็นหัวเมืองใหญ่แห่งสุดท้ายไปนั้น กองทัพมหาศาลของพม่าจะไหล่บ่าลงมาได้พร้อมๆกัน ซึ่งกรุงธนบุรีไม่มีกำแพงเมืองและปราการธรรมชาติที่เหมาะแก่การตั้งรับเท่ากรุงศรีอยุธยา ในการบุกครั้งที่3ของจีนนั้นสร้างความลำบากให้แก่กองทัพพม่าเป็นอย่างมาก เนื่องจากหมิงรุ่ยเป็นผู้เจนจบในพิชัยสงครามเขาเคลื่อนกองทัพอย่างระมัดระวังตลอดการทำศึก นั้นทำให้แม้แต่อะแซหวุ่นกี้เองก็ยากที่จะใช้กลอุบายเอาชนะเขาได้ ในขณะนั้นเองพระเจ้ามังระได้ตัดสินใจส่งกองกำลังพิเศษของพระองค์ออกไปทัพหนึ่ง นำโดยเตนจามินคองมีจุดประสงค์เพื่อทำสงครามกองโจรกับหมิงรุ่ย ซึ่งเตนจามินคองก็สามารถทำผลงานได้อย่างน่าทึ่ง แม้เขาจะมีกองทัพไม่ถึงหนึ่งพันนาย แต่ก็สามารถปั่นป่วนกองทัพนับหมื่นของหมิ่งรุ่ยจนไม่สามารถเคลื่อนที่ได้สะดวก อีกทั้งยังสามารถตัดกำลังบำรุงของฝ่ายจีนที่ส่งมากจากแสนหวีได้อย่างมีประสิทธิภาพ จนกองทัพของหมิงรุ่ยที่บุกลึกเข้ามาเริ่มอดอาหาร นั้นทำให้ผลของสงครามเริ่มเปลี่ยนไป ชื่อเสียงของเตนจามินคองและพระเจ้ามังระที่พลิกสถานการณ์ให้ฝ่ายอังวะในครั้งนั้น จึงเป็นที่เลื่องลือขึ้นมา สุดท้ายอะแซหวุ่นกี้ที่เตรียมกองทัพไว้อยู่แล้วจึงได้ช่องนำกองกำลังที่ซุ่มไว้เข้ายึดแสนหวีคืนได้ และยกทัพลงมาช่วยพระเจ้ามังระตีกระหนาบหมิงรุ่ยจนเอาชนะไปได้ในยุทธการเมเมียว โดยเฉพาะการบุกครั้งที่3ของจีนนั้นสร้างความลำบากให้แก่กองทัพพม่าเป็นอย่างมาก เนื่องจากหมิงรุ่ยเป็นผู้เจนจบในพิชัยสงครามเขาเคลื่อนกองทัพอย่างระมัดระวังตลอดการทำศึก นั้นทำให้แม้แต่อะแซหวุ่นกี้เองก็ยากที่จะใช้กลอุบายเอาชนะเขาได้ ในขณะนั้นเองพระเจ้ามังระได้ตัดสินใจ ส่งกองกำลังพิเศษของพระองค์ออกไปทัพหนึ่ง นำโดยเนเมียวสีหตู, เต็งจามินกองมีจุดประสงค์เพื่อทำสงครามกองโจรกับหมิงรุ่ย ซึ่งทั้ง2 ก็สามารถทำผลงานได้อย่างน่าทึ่ง แม้เขาจะมีกองทัพไม่ถึง1พันนาย แต่ก็สามารถปั่นป่วนกองทัพนับหมื่นของหมิ่งรุ่ยจนไม่สามารถเคลื่อนที่ได้สะดวก อีกทั้งยังสามารถตัดกำลังบำรุงของฝ่ายจีนที่ส่งมากจากแสนหวีได้อย่างมีประสิทธิภาพ จนกองทัพของหมิงรุ่ยที่บุกลึกเข้ามาเริ่มอดอาหาร นั้นทำให้ผลของสงครามเริ่มเปลี่ยนไป ชื่อเสียงของเนเมียวสีหตู, เตงจามินกอง และพระเจ้ามังระที่พลิกสถานการณ์ให้ฝ่ายอังวะในครั้งนั้นจึงเป็นที่เลื่องลือขึ้นมา ก่อนที่อะแซหวุ่นกี้และพระเจ้ามังระจะรวมกำลังกันเผด็จศึกต้าชิงได้อย่างเด็ดขาดในยุทธการเมเมียว ในการรบป้องกันเมืองพิษณุโลกในครั้งนี้ เป็นการต่อสู้แถวค่ายรอบเมืองเสียเป็นส่วนใหญ่ มีการโอบล้อมและต่างฝ่ายต่างหาทางตัดเสบียงกันเป็นหลัก ทางฝ่ายเจ้าพระยาจักรีที่แม้จะมีทหารน้อยกว่าแต่ก็สามารถต่อสู้กับแม่ทัพเฒ่าอย่างอะแซหวุ่นกี้ได้อย่างสูสี แต่ด้วยประสบการณ์ของแม่ทัพอะแซหวุ่นกี้จึงเปลี่ยนแผนการรบ กล่าวคือเมื่อการรบไม่อาจหักเอาได้ด้วยกำลังอะแซหวุ่นกี้ก็ได้ใช้แผนเมื่อครั้งสยบกองทัพต้าชิง นั้นคือหลีกเลี่ยงการปะทะกับกองทัพที่แข็งแกร่ง ทำเพียงตรึงเอาไว้และหาทางตัดเสบียงอาหาร กล่าวคือเมื่อเจอกองทัพของเจ้าพระยาจักรี ก็ไม่ส่งทัพใหญ่เข้าปะทะด้วยตรงๆ แต่ให้ทหารเข้าปะทะเพื่อตรึงไว้เท่านั้น จากนั้นก็แต่งทัพย่อยคอยดักปล้นเสบียงอาหารและตัดกำลังเสริมที่จะเข้ามาช่วยพิษณุโลก ซึ่งในขณะนั้นพระเจ้ากรุงธนบุรีเมื่อทรงทราบว่าเจ้าพระยาทั้งสองถูกกองทัพพม่าล้อมเอาไว้ จึงทรงคุมกองทัพหนุนขึ้นไปช่วยแต่ก็ถูกตีสกัดเอาไว้หลายครั้ง ถึงอย่างนั้นกองทัพพม่าก็ไม่อาจเอาชนะกองทัพหนุนของพระเจ้ากรุงธนบุรีได้ ทำให้อะแซหวุ่นกี้ถูกตรึงไว้แถวพิษณุโลก กองทัพพม่าพยายามเข้าตีค่ายไทยหลายครั้ง แต่เจ้าพระยาจักรีและเจ้าพระยาสุรสีห์ได้ช่วยป้องกันเมืองเป็นสามารถ ทั้งที่ทหารน้อยกว่าแต่ไม่สามารถชนะกันได้ อะแซหวุ่นกี้ถึงกับกล่าวยกย่องแม่ทัพฝ่ายไทย เมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงทราบข่าวอะแซหวุ่นกี้ยกกองทัพใหญ่มาตีหัวเมืองฝ่ายเหนือของไทย จึงทรงยกทัพใหญ่ขึ้นไปช่วยทันที ฝ่ายอะแซหวุ่นกี้ทราบข่าวว่ากองทัพไทยมาตั้งค่ายเพื่อช่วยเหลือเมืองพิษณุโลก จึงแบ่งกำลังพลไปตั้งมั่นที่วัดจุฬามณีฝั่งตะวันตก อะแซหวุ่นกี้เห็นว่าถ้าชักช้าไม่ทันการณ์จึงสั่งให้ทัพพม่าที่กรุงสุโขทัยไปตีเมืองกำแพงเพชร ส่วนกองทัพเมืองกำแพงเพชรไปตีเมืองนครสวรรค์ และสั่งให้กองทัพพม่าอีกกองทัพหนึ่งยกไปตีกรุงธนบุรี การวางแผนของอะแซหวุ่นกี้เช่นนี้ เป็นการตัดกำลังฝ่ายไทยไม่ให้ช่วยเมืองพิษณุโลกและต้องการให้กองทัพไทยระส่ำระสาย 1.มีบทบาทในฐานะผู้นำทัพ ในตำแหน่ง “ออกญากลาโหม” ที่มีอำนาจในการเป็นแม่ทัพนำพลในการรบในสมรภูมิสงครามแย่งชิงอำนาจภายในกัมพูชา และสงครามกับเวียดนาม ดังปรากฏหลักฐานว่า “...จัดให้ออกญากลาโหม (ปา) เปนแม่ทัพนำพล 5000 คน ไปช่วยพระเจ้าเวียดนามรบกับญวนไกเซิน...” ดังนั้นตำแหน่งออกญากลาโหม จึงถือว่าเป็นหัวใจด้านการศึกและมีความสำคัญในฐานะผู้นำทัพ ดังนั้นตำแหน่งดังกล่าวจึงมีทั้งอำนาจและกำลังที่จะคอยกำกับให้เกิดความสงบภายในกัมพูชาภายใต้การเป็นผู้อารักอภิบาลนักองค์เองที่ได้รับการสถาปนาเป็นกษัตริย์ในกัมพูชา หรือการอภิบาลโอรสธิดาของพระองค์เองให้เจริญเติบโตจนกระทั่งลุชันษาดังกรณีนักองค์จันที่จะปกครองบ้านเมืองในฐานะกษัตริย์ได้ด้วยเช่นกัน พ.ศ. 2318 อะแซหวุ่นกี้ แม่ทัพพม่าผู้ชำนาญการรบ ได้วางแผนยกทัพมาตีหัวเมืองฝ่ายเหนือของไทย ตีได้เมืองตาก เมืองสวรรคโลก บ้านกงธานี และมาพักกองทัพอยู่ที่กรุงสุโขทัย ขณะนั้นเจ้าพระยาจักรีและเจ้าพระยาสุรสีห์กำลังยกกองทัพขึ้นไปตีเชียงแสน เมื่อทราบข่าวข้าศึก จึงรีบยกทัพกลับมารับทัพพม่าที่เมืองพิษณุโลก ก่อนที่อะแซหวุ่นกี้ยกทัพมาตั้งค่ายล้อมเมืองพิษณุโลก
Mahatihatura (dịch sang tiếng Thái Mahasihasura, , ; Vào khoảng năm 1720-1782 sau Công nguyên), các tài liệu của Thái Lan gọi Asae Wunkye là một vị tướng của quân đội Miến Điện từ năm 1768 đến 1776. Có thể nói ông là một trong những nhà chiến lược quân sự tài giỏi nhất. Có một cái tên trong lịch sử Miến Điện Ông là người chinh phục Chiến tranh Trung-Miến Điện từ năm 1765 đến năm 1769. Ông vươn lên trở thành lãnh chúa hàng đầu dưới thời trị vì của Vua Samebura (Along Phaya), khi ông tiến hành cuộc chiến tranh nhằm sáp nhập lãnh thổ Miến Điện vào năm 1752. –2300 Sau đó, ông chỉ huy quân đội Miến Điện ở Ayutthaya, Lanna, Luang Prabang và Manipur. Năm 1775, chỉ huy Miến Điện Azae Wun Kee dẫn quân tấn công các tỉnh phía Bắc. Đó là một cuộc chiến Azae Wookiee rất lớn. Azae Wookiee là một chuyên gia võ thuật. Về phía Thái Lan có Chao Phraya Chakri (Thong Duang) và Chao Phraya Surasi Phitsanuwathirat (Bunma). Nhân dịp này, quân Miến đưa 30.000 quân bao vây Phitsanulok và 5.000 quân khác bao vây Sukhothai. Về phần Phitsanulok, có khoảng 10.000 binh sĩ được vua Taksin cử quân đến trợ giúp. Sau đó, Azae Wookiee tập hợp quân đội và tự mình trở về. Bởi vì vua Mangra đã qua đời Một bộ phận quân Miến không theo kịp đã bị bắt. Cuộc chiến này là cuộc chiến xảy ra cùng thời điểm, bắt đầu từ Chiến tranh Bang Kaew. tại Ratchaburi vào năm 1774 sau khi quân đội của Đích thân vua Thonburi dẫn đầu đội quân 15.000 người để bảo vệ quân Miến Điện. Anh ta đã có thể bao vây quân đội của Nguyokongwun. Hoặc Chap Kung Bo Một trong những vị tướng đã tấn công Ayutthaya vào năm 1767, bị cầm chân tới 47 ngày trước khi Nguyo Kongwun đầu hàng, giúp phe Thonburi bắt được càng nhiều tù binh càng tốt. Biên niên sử hoàng gia của thành phố cổ Ấn bản Panchanthumath (Được xức dầu) ghi lại rằng thủ đô Thonburi đã bắt được tới 1.328 người trong tổng số 3.000 binh sĩ. Thành phố Martaban Khi nghe tin mình phái quân tiên phong bị đánh bại, họ không cử quân nào xuống giúp đỡ. Bởi vì người ta thấy rằng điều này sẽ dẫn đến việc mất nhiều quân hơn nữa. Đội quân này chính là đội quân mà Azae Wookie đã chia ra để tiến hành tiếp tế. Trong đó có việc kiểm tra lực lượng phòng thủ của phía Thonburi trên tuyến đường này. và tạo ra sự nhầm lẫn trong đường tấn công. Về phần Asae Wookie, dẫn đầu một đội quân lớn gồm 30.000 người, anh ta vẫn bất động chờ đợi. Kế hoạch tiếp theo của Asae Wunky là cử Nemyo Si Hide đi. Tổng tư lệnh miền Bắc khi tới đánh Ayutthaya những người được thăng chức lên các vị trí Posupala và Pomayguan Dẫn quân từ Chiang Saen tấn công Chiang Mai. Về phía vua Thonburi khi biết tin đã cử Chao Phraya Chakri Trong đó có Chao Phraya Surasi, người đã huy động quân đội từ các tỉnh phía Bắc đến giúp đỡ Chiang Mai trước. Khi họ đến nơi, quân đội Miến Điện từ chối chiến đấu. Bằng cách giả vờ lập quân để theo dõi. Khi quân Thái muốn đánh thì rút lui. Hãy làm điều này nhiều lần rồi rút quân về Chiang Saen. Chao Phraya Chakri và Chao Phraya Surasi chuẩn bị quân đội để chinh phục thành phố Chiang Saen. Trong lúc chuẩn bị quân đánh chiếm Chiang Saen thì đồng thời cuộc chiến chống lại thành phố Phitsanulok cũng diễn ra. Asae Wunkee dẫn đầu một đội quân lớn gồm 30.000 người vượt qua trạm kiểm soát Mae Lamao để đến thành phố Tak. Tiếp tục đến Sukhothai và cử đội quân tiếp theo xuống và bố trí tại Ban Kong Thani. Quân đội hoàng gia đóng trại ở Sukhothai. Khi Chao Phraya Chakri và Chao Phraya Surasi đã biết tin Tôi biết ngay rằng đó là kế hoạch của Azae Wookiee nhằm kéo quân Thonburi vòng quanh Chiang Mai. Sau đó tập trung đánh chiếm thành phố Phitsanulok khi lực lượng phòng thủ của nó yếu nhất. Chao Phraya Chakri và Chao Phraya Surasi Vì vậy vội vàng dẫn quân tấn công Tưởng Saen. Hãy đến Phitsanulok ngay lập tức. Bởi vì nếu thành phố Phitsanulok, thành phố lớn cuối cùng, bị mất, Đội quân khổng lồ của Miến Điện có thể bị đánh bại ngay lập tức. Thonburi không có tường thành và công sự tự nhiên thích hợp cho việc phòng thủ như Ayutthaya. Trong cuộc xâm lược lần thứ ba của Trung Quốc, nó đã gây ra khó khăn lớn cho quân đội Miến Điện. Vì Ming Rui là một chuyên gia về chiến lược chiến tranh nên ông đã điều động quân đội của mình một cách cẩn thận trong suốt trận chiến. Điều đó khiến ngay cả Asae Wookie cũng khó dùng thủ đoạn để đánh bại anh ta. Vào thời điểm đó, Vua Mangra quyết định cử một lực lượng đặc biệt của riêng mình đi. Được lãnh đạo bởi Tenja, Min Kong nhằm mục đích tiến hành một cuộc chiến tranh du kích chống lại Ming Rui. mà Tenja Min Kong đã có thể làm được một công việc đáng kinh ngạc. Mặc dù ông có một đội quân chưa đến một nghìn người, Nhưng nó lại có thể quấy nhiễu hàng vạn quân của Minh Thụy đến mức không thể dễ dàng di chuyển. Nó cũng có thể cắt đứt nguồn cung hàng trăm nghìn chiếc lược của phía Trung Quốc một cách hiệu quả. Cho đến khi đội quân xâm lược sâu hơn của Ming Rui bắt đầu chết đói. Điều đó khiến cục diện cuộc chiến bắt đầu thay đổi. Danh tiếng của Tenja Minkong và Vua Mangra đã lật ngược thế cờ về phía Inwa vào thời điểm đó. Thế là nó trở nên nổi tiếng. Cuối cùng, Azae Wookie, người đã chuẩn bị sẵn quân đội, đã có thể chỉ huy lực lượng phục kích chiếm lại trăm ngàn sắc. và đưa quân xuống giúp vua Mangra tấn công Ming Rui cho đến khi ông ta bị đánh bại trong trận Memyo. Đặc biệt, cuộc xâm lược lần thứ ba của Trung Quốc đã gây khó khăn lớn cho quân Miến. Vì Ming Rui là một chuyên gia về chiến lược chiến tranh nên ông đã điều động quân đội của mình một cách cẩn thận trong suốt trận chiến. Điều đó khiến ngay cả Asae Wookie cũng khó dùng thủ đoạn để đánh bại anh ta. Vào lúc đó, vua Mangra đã đưa ra quyết định. Gửi một trong những lực lượng đặc biệt của Bệ Hạ. Được lãnh đạo bởi Nemyao Sihu, Teng Ja Ming Kong có ý định tiến hành một cuộc chiến tranh du kích chống lại Ming Rui, và cả hai đã làm được một công việc đáng kinh ngạc. Mặc dù ông có một đội quân ít hơn 1.000 binh sĩ Nhưng nó lại có thể quấy nhiễu hàng vạn quân của Minh Thụy đến mức không thể dễ dàng di chuyển. Nó cũng có thể cắt đứt nguồn cung hàng trăm nghìn chiếc lược của phía Trung Quốc một cách hiệu quả. Cho đến khi đội quân xâm lược sâu hơn của Ming Rui bắt đầu chết đói. Điều đó khiến cục diện cuộc chiến bắt đầu thay đổi. Danh tiếng của Nemyo Sihatu, Tengja Mingong và Vua Mangra, những người đã xoay chuyển tình thế cho phe Inwa lúc bấy giờ đã trở nên nổi tiếng. Trước Azae Wookie và vua Mangra phối hợp lực lượng quyết định đánh bại Đại Thanh trong trận Memyo. Để bảo vệ thành phố Phitsanulok lần này Nó chủ yếu diễn ra trong các trại xung quanh thành phố. Có một cuộc bao vây, và mỗi bên chủ yếu tìm cách cắt đứt nguồn cung cấp. Về phía Chao Phraya Chakri tuy quân số ít hơn nhưng họ vẫn có thể đấu ngang ngửa với vị tướng già như Ase Wun Kee. Nhưng với kinh nghiệm của tướng Azae Wookie, ông đã thay đổi kế hoạch tác chiến. Nghĩa là khi trận chiến không thể bị phá vỡ bởi lực lượng của Azae, Wunky đã sử dụng kế hoạch từ khi đánh bại quân Đại Thanh. Tức là tránh đụng độ với quân đội mạnh. Chỉ cần cố gắng tìm cách cắt đứt nguồn cung cấp thực phẩm. Tức là khi gặp quân của Chao Phraya Chakri. không cử một đội quân lớn trực tiếp chiến đấu Nhưng hãy để binh lính chiến đấu để cầm chân nó mà thôi. Sau đó, ông thành lập một đội quân nhỏ để phục kích nguồn cung cấp lương thực và cắt đứt quân tiếp viện đến giúp đỡ Phitsanulok. Khi đó, vua Thonburi biết hai Chao Phraya đang bị quân Miến Điện bao vây. Vì vậy, ông chỉ huy một đội quân tiến lên và giúp đỡ, nhưng họ đã bị tấn công và chặn lại nhiều lần. Dù vậy, quân Miến Điện vẫn không thể đánh bại đội quân hỗ trợ của vua Thonburi. Asa Wookie bị kẹp chặt ở khu vực Phitsanulok. Quân đội Miến Điện đã nhiều lần cố gắng tấn công trại Thái Lan. Nhưng Chao Phraya Chakri và Chao Phraya Surasee đã có thể giúp bảo vệ thành phố. Mặc dù họ có ít binh lính hơn nhưng họ không thể giành chiến thắng. Azae Wookie thậm chí còn khen ngợi các tướng Thái Lan. Khi vua Thonburi nghe tin Azae Wookiee đã chiêu mộ một đội quân lớn tấn công các tỉnh phía bắc Thái Lan. Vì vậy ông lập tức huy động một đội quân lớn đến giúp đỡ. Phía Asae Wookie được biết quân đội Thái Lan đã đến dựng trại để giúp đỡ Phitsanulok. Vì vậy, ông đã chia lực lượng để thành lập Wat Chulamanee ở phía tây. Azae Wun Kee thấy nếu không trì hoãn sẽ không kịp nên ra lệnh cho quân Miến ở Sukhothai tấn công thành phố Kamphaeng Phet. Về phần quân Kamphaeng Phet, họ tiến công Nakhon Sawan. và ra lệnh cho một đội quân Miến Điện khác tấn công Thonburi. Asae Wookiee đang lên kế hoạch như thế này đây Nó cắt đứt lực lượng Thái Lan giúp đỡ Phitsanulok và muốn quân đội Thái Lan rơi vào tình trạng hỗn loạn. 1. Đóng vai một người chỉ huy quân đội ở vị trí “Sĩ quan phòng thủ Khonya”, người có quyền chỉ huy quân đội tham chiến trong cuộc chiến tranh giành quyền lực ở Campuchia. và cuộc chiến với Việt Nam Khi có bằng chứng cho thấy rằng “… bố trí Bộ trưởng Quốc phòng (Pa) làm tướng lãnh 5000 quân giúp vua Việt Nam chống lại Cái Sơn Việt…” Vì vậy, chức vụ Bộ trưởng Quốc phòng Vì vậy, nó được coi là trái tim của chiến tranh và có vai trò quan trọng với tư cách là người chỉ huy quân đội. Vì vậy, vị trí này vừa có thẩm quyền vừa có quyền giám sát việc tạo dựng hòa bình ở Campuchia dưới sự giám hộ của chính Nhà vua, người đã được phong làm Vua ở Campuchia. hoặc chăm sóc con trai và con gái của mình lớn lên cho đến khi chúng trưởng thành, như trường hợp của Naksan, người cũng sẽ có thể cai trị đất nước với tư cách là một vị vua. 2318 B.E. Asae Wun Kee, tướng quân Miến Điện là một chuyên gia chiến đấu. Ông lên kế hoạch gây dựng quân đội để tấn công các tỉnh phía bắc Thái Lan. Bạn có thể đánh thành phố Tak. Mueang Sawankhalok, Ban Kong Thani và quân đội đến ở lại Sukhothai. Khi đó, Chao Phraya Chakri và Chao Phraya Surasi đang dấy quân tấn công Chiang Saen. Khi nghe tin giặc Vì thế, ông vội vàng đem quân về gặp quân Miến tại Phitsanulok. Trước Azae Wookie đã huy động quân đội và dựng trại để bao vây Phitsanulok.