รัฐธรรมนูญฉบับแรกของประเทศไทยเกิดขึ้นเมื่อไหร่?
Hiến pháp đầu tiên của Thái Lan được hình thành khi nào?
ก่อนหน้าการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ประเทศไทยยังไม่มีรัฐธรรมนูญใช้ในการปกครองประเทศ พระมหากษัตริย์ทรงเป็นองค์รัฏฐาธิปัตย์และประมุขฝ่ายบริหาร ในปี พ.ศ. 2475 มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับลายลักษณ์อักษร โดยคาดว่าจะเป็นแนวปฏิบัติที่สำคัญที่สุดในการปกครองประเทศ อย่างไรก็ตาม เมื่อเกิดความขัดแย้งทางการเมืองขึ้นระหว่างกลุ่มมีอิทธิพล จึงได้เกิดรัฐประหารขึ้นเป็นครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2477 รัฐธรรมนูญอย่างเป็นทางการฉบับแรกของประเทศถูกยกเลิก และได้มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ รัฐธรรมนูญฉบับแรกของไทยชื่อว่า “พระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยามชั่วคราว พุทธศักราช 2475” จากนั้น ราชอาณาจักรไทยก็ได้ประกาศใช้รัฐธรรมนูญมาตามลำดับ ดังนี้หากแบ่งกลุ่มรัฐธรรมนูญด้วยการวัดที่ระดับการเลือกสมาชิกสภานิติบัญญัติ จะสามารถแบ่งได้เป็นสามกลุ่มดังนี้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบางฉบับมีการให้อำนาจฝ่ายบริหารโดยไม่มีการถ่วงดุล ทำให้ฝ่ายบริหารมีความเฉียบขาดในการจัดการเรื่องต่าง ๆ ด้วยตนเอง ซึ่งอาจทำให้เกิดความฉับไวในการแก้ไขปัญหาเร่งด่วน แต่ก็นำมาซึ่งการใช้อำนาจรัฐในทางที่ผิดโดยมีการสั่งลงโทษประหารชีวิตผู้บริสุทธิ์ไปแล้วเป็นจำนวนมาก
มีรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยถึง 4 ฉบับที่มีบทบัญญัติดังกล่าว ซึ่งในฉบับต่อๆ มานั้นหมายเลขมาตราได้เลื่อนไป แต่ผู้คนก็ยังนิยมกล่าวถึงกรณีการใช้อำนาจเด็ดขาดของนายกรัฐมนตรีว่า "ใช้อำนาจตามมาตรา 17" ประเทศไทยนั้นกล่าวถึงสิทธิพลเมืองขึ้นครั้งแรกภายหลังจากการเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ที่ได้เปลี่ยนสถานภาพคนไทยจาก “ไพร่” มาเป็น “พลเมือง” ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญที่กำหนดให้อำนาจนั้น “เป็นของราษฎรทั้งหลาย” (พระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยามฉบับชั่วคราว พุทธศักราช 2475) เพราะภายหลังจากการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ฐานที่มาของความชอบธรรมในการใช้อำนาจรัฐได้เปลี่ยนแปลงจากเบื้องบน คือจากตัวพระมหากษัตริย์ในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ มาเป็นจากเบื้องล่าง คือจากประชาชนชาวไทยทุกๆ คน ผ่านระบบตัวแทนจากการเลือกตั้งที่เสรี และเป็นธรรม (free and fair elections) โดยมีการกำหนดบทบัญญัติว่าด้วยสิทธิของประชาชนชาวไทยไว้ในรัฐธรรมนูญอย่างชัดเจนตั้งแต่ไทยมีรัฐธรรมนูญฉบับถาวรฉบับแรก (คือรัฐธรรมนูญฉบับวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475) ดังจะเห็นจากมาตรา 12 ของรัฐธรรมนูญที่บัญญัติไว้ว่า จากนั้นคณะบริหารประเทศชั่วคราวได้สั่งยกเลิกรัฐธรรมนูญปี พ.ศ. 2492 หันกลับไปใช้รัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2475 อันเป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกมาใช้แทน ซึ่งการรัฐประหารครั้งนี้ได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางว่าเป็นการกระทำที่ประหลาดที่สุดในโลก และเป็นเหตุให้พรรคฝ่ายค้าน คือ พรรคประชาธิปัตย์ ได้ประกาศคว่ำบาตรรัฐบาลทุกประการ เช่น ไม่ร่วมเลือกตั้งในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2495 เป็นต้น พระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยามชั่วคราว พุทธศักราช ๒๔๗๕ เป็นรัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว ซึ่งถือว่าเป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกแห่งราชอาณาจักรสยาม ประกาศใช้เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2475 โดยเป็นผลพวงหลังการปฏิวัติเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 โดยคณะราษฎร ซึ่งได้ทำการเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ มาเป็นระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข (ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ) ซึ่งในขณะที่เกิดการปฏิวัตินั้น พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงประทับ ณ พระตำหนักวังไกลกังวล อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พระราชบัญญัติธรรมนูญฉบับนี้เป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกในประวัติศาสตร์ไทย ร่างขึ้นโดยแกนนำสำคัญภายในคณะราษฎร โดยในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2475 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ กลับพระนคร และในวันเดียวกันนั้นก็โปรดเกล้าฯ ให้คณะราษฎรเข้าเฝ้าฯ และทรงลงพระปรมาภิไธยในพระราชกำหนดนิรโทษกรรมให้แก่บรรดาสมาชิกคณะราษฎร นอกจากนี้คณะราษฎรยังถวายร่างพระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยามด้วย แต่พระองค์ทรงขอตรวจร่างพระราชบัญญัติฉบับดังกล่าวก่อน ซึ่งพระองค์ก็ทรงลงพระปรมาภิไธยในวันรุ่งขึ้น โดยทรงพระอักษรกำกับต่อท้ายชื่อพระราชบัญญัตินั้นว่า "ชั่วคราว" สืบเนื่องมาจากพระองค์ทรงเห็นว่าหลักการประชาธิปไตยของผู้ก่อการฯ ไม่พ้องกันกับพระประสงค์ของพระองค์ แต่พระองค์ก็ทรงลงพระปรมาภิไธยเพราะเหตุการณ์ฉุกเฉินในขณะนั้น
Trước Cách mạng Xiêm năm 1932, Thái Lan không có hiến pháp để quản lý đất nước. Nhà vua là người theo chế độ quân chủ và là người đứng đầu cơ quan hành pháp. Năm 1932, một hiến pháp thành văn được ban hành. Nó được kỳ vọng sẽ là kim chỉ nam quan trọng nhất để cai trị đất nước. Tuy nhiên, khi nảy sinh xung đột chính trị giữa các nhóm có ảnh hưởng, Kết quả là cuộc đảo chính đầu tiên xảy ra ở Thái Lan vào năm 1934. Hiến pháp chính thức đầu tiên của nước này bị bãi bỏ. và một hiến pháp mới được ban hành Hiến pháp đầu tiên của Thái Lan được gọi là "Đạo luật về Hiến pháp quản lý tạm thời của Xiêm, B.E. 2475" Sau đó, Vương quốc Thái Lan lần lượt ban hành Hiến pháp. Như sau, nếu hiến pháp được phân chia theo thước đo ở cấp độ lựa chọn thành viên của cơ quan lập pháp. Chúng có thể được chia thành ba nhóm như sau: Một số hiến pháp của Vương quốc Thái Lan trao quyền cho nhánh hành pháp mà không có sự kiểm tra và cân bằng. Điều này làm cho đội ngũ quản lý kiên quyết hơn trong việc tự mình xử lý các vấn đề khác nhau, điều này có thể dẫn đến tốc độ giải quyết các vấn đề cấp bách. Nhưng nó cũng dẫn tới việc lạm dụng quyền lực nhà nước, khiến nhiều người dân vô tội bị kết án tử hình. Có 4 hiến pháp của Vương quốc Thái Lan có quy định như vậy. mà trong các phiên bản tiếp theo Kể từ đó, số phần đã được di chuyển. Nhưng người ta vẫn thích nói về việc Thủ tướng sử dụng quyền lực tuyệt đối. "Sử dụng điện theo Mục 17" Thái Lan lần đầu tiên đề cập đến quyền công dân sau sự thay đổi chính phủ vào năm 1932 làm thay đổi địa vị của người Thái từ “thường dân” thành “công dân” theo quy định của Hiến pháp đã trao quyền đó. “Nó thuộc về toàn dân” (Hiến pháp tạm thời của Xiêm, B.E. 2475) vì sau khi thay đổi chính quyền Cơ sở tính hợp pháp trong thực hiện quyền lực nhà nước đã có sự thay đổi từ trên xuống. Nghĩa là, từ bản thân quân chủ trong một chế độ quân chủ tuyệt đối. đến từ bên dưới Nghĩa là, từ mỗi công dân Thái Lan thông qua hệ thống đại diện từ các cuộc bầu cử tự do và công bằng (bầu cử tự do và công bằng). Các quy định liên quan đến quyền lợi của người dân Thái Lan đã được quy định rõ ràng trong hiến pháp kể từ khi Thái Lan có hiến pháp vĩnh viễn đầu tiên. (Đây là Hiến pháp ngày 10 tháng 12 năm 1932) như có thể thấy trong Mục 12 của Hiến pháp quy định rằng Sau đó, Hội đồng hành pháp lâm thời ra lệnh hủy bỏ Hiến pháp năm 1949 và chuyển sang Hiến pháp năm 1932, đây là hiến pháp đầu tiên được sử dụng để thay thế. Cuộc đảo chính này đã bị nhiều người chỉ trích là hành động kỳ quái nhất thế giới. và kết quả là đảng đối lập, Đảng Dân chủ Đã tuyên bố tẩy chay chính phủ về mọi mặt, chẳng hạn như không tham gia cuộc bầu cử năm 1952, v.v. Đạo luật Hiến pháp tạm thời dành cho Chính phủ Xiêm, B.E. 2475 (1932), là một hiến pháp tạm thời. được coi là hiến pháp đầu tiên của Vương quốc Xiêm Được ban hành ngày 27 tháng 6 năm 1932, là kết quả của cuộc cách mạng ngày 24 tháng 6 năm 1932 của Đảng Nhân dân, làm thay đổi chính quyền từ chế độ quân chủ chuyên chế. Trở thành một hệ thống dân chủ với Nhà vua là nguyên thủ quốc gia (Chế độ quân chủ theo Hiến pháp) mà vào thời điểm cách mạng Quốc vương Prajadhipok ngự tại Cung điện Wang Klai Kangwon, huyện Hua Hin, tỉnh Prachuap Khiri Khan. Đạo luật Hiến pháp này là hiến pháp đầu tiên trong lịch sử Thái Lan. Được soạn thảo bởi các nhà lãnh đạo quan trọng trong Đảng Nhân dân, ngày 26/6/1932, Quốc vương Prajadhipok trở về Bangkok, cùng ngày, Nhà vua ra lệnh Hãy để nhóm người đến gặp anh ấy. và ký sắc lệnh ân xá cho các thành viên Đảng Nhân dân. Ngoài ra, Đảng Nhân dân còn trình dự thảo luật về hiến pháp đất nước Xiêm. Tuy nhiên, Quốc vương yêu cầu xem xét dự thảo luật nói trên trước. mà Bệ hạ đã ký vào ngày hôm sau Ông thêm chữ “tạm thời” vào cuối tên của đạo luật vì ông thấy rằng nguyên tắc dân chủ của những người ủng hộ không phù hợp với ý muốn của Ngài Nhưng anh ấy đã ký tên vì tình huống khẩn cấp lúc đó.
รัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2540 นี้ถือเป็นรัฐธรรมนูญที่ริเริ่มขึ้นโดยพรรคชาติไทย นายบรรหาร ศิลปอาชานายกรัฐมนตรีได้แต่งตั้งคณะกรรมการปฏิรูปการเมืองเข้ามาดำเนินการและได้ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่างรัฐธรรมนูญขึ้นมา และมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ จำนวน 99 คน โดย 76 คนเป็นตัวแทนของแต่ละจังหวัด และอีก 23 คนมาจากผู้เชี่ยวชาญหรือผู้มีประสบการณ์ ซึ่งถือว่าเป็นรัฐธรรมนูญที่มาจากการเลือกตั้งฉบับเดียวของประเทศไทย โดยก่อนหน้านี้ 15 ฉบับมาจากคณะรัฐมนตรีที่มาจากการแต่งตั้งหรือรัฐบาลทหาร รัฐธรรมนูญฉบับดังกล่าวถูกเรียกว่าเป็น "รัฐธรรมนูญฉบับประชาชน" เนื่องจากการมีส่วนร่วมของประชาชนในการร่าง ตั้งแต่โบราณกาล ราชอาณาจักรไทยอยู่ภายใต้ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ อย่างไรก็ตาม หลังจากการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ประเทศไทยจึงอยู่ภายใต้การปกครองระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ(ระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมห่กษัตริย์ทรงเป็นพระประมุข) รัฐธรรมนูญเขียนฉบับแรกถูกร่างขึ้น อย่างไรก็ตาม การเมืองไทยยังมีการต่อสู้ระหว่างกลุ่มการเมืองระหว่างอภิชนหัวสมัยเก่าและหัวสมัยใหม่ ข้าราชการ และนายพล ประเทศไทยเกิดรัฐประหารหลายครั้ง ซึ่งมักเปลี่ยนแปลงให้ประเทศไทยอยู่ภายใต้อำนาจของคณะรัฐประหารชุดแล้วชุดเล่า จนถึงปัจจุบัน ประเทศไทยมีรัฐธรรมนูญและกฎบัตรรวมแล้ว 20 ฉบับ (นับรวมฉบับปัจจุบัน) ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความไร้เสถียรภาพทางการเมืองอย่างสูง หลังรัฐประหารแต่ละครั้ง รัฐบาลทหารมักยกเลิกรัฐธรรมนูญที่มีอยู่เดิมและประกาศใช้รัฐธรรมนูญชั่วคราว รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 เป็นผลพวงมาจากวิกฤตการณ์ทางการเมือง เมื่อเดือนพฤษภาคม 2535 อันนำไปสู่กระแสเรียกร้องต้องการให้มีการปฏิรูปทางการเมืองอย่างจริงจัง จนในที่สุดมีการแก้ไขรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2539 ซึ่งมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 2539 เป็นการแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติแห่งมาตรา 211 ด้วยการเพิ่มหมวด 12 ว่าด้วยการจัดทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ บัญญัติให้มีสภาร่างรัฐธรรมนูญขึ้นมาจัดทำร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ โดยต้องรับฟังความคิดเห็นของประชาชนเป็นสำคัญ และให้แล้วเสร็จภายในกำหนดเวลา 240 วัน นับแต่วันที่มีสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญครบตามจำนวน (99 คน) แม้จะเกิดเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ประชาชนร่วมเรียกร้องรัฐธรรมนูญที่เป็นประชาธิปไตยมากที่สุดในประวัติศาสตร์ หลังจากจอมพล ถนอม กิตติขจรรัฐประหารให้แก่ตนเอง เพราะขณะรัฐประหารนั้น จอมพลถนอมดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีตามรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2511 และเมื่อมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว พร้อมเตรียมร่างรัฐธรรมนูญฉบับถาวรตามวงจรการเมืองของไทยที่เคยเป็นมา ก็เกิดกระบวนการเรียกร้องรัฐธรรมนูญจนนำไปสู่เหตุการณ์นองเลือด จนทำให้จอมพล ถนอม กิตติขจรต้องลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และเดินทางออกนอกประเทศ และแม้ต่อมาจะมีการร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2517 ที่เป็นรัฐธรรมนูญซึ่งมีหลักการที่เป็นประชาธิปไตยมากฉบับหนึ่ง แต่ในที่สุดก็มีรัฐประหารอีก แล้วก็เกิดเหตุการณ์นองเลือดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ทำให้วงจรการเมืองไทยหมุนกลับไปสู่วงจรเดิม คือ รัฐประหาร ประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว ร่างรัฐธรรมนูญฉบับถาวร จัดให้มีการเลือกตั้ง จัดตั้งรัฐบาลตามรัฐธรรมนูญฉบับถาวร และรัฐประหารยกเลิกรัฐธรรมนูญฉบับถาวร ซ้ำซากไม่จบสิ้น เฉลี่ยแล้ว รัฐธรรมนูญไทยเปลี่ยนแปลงทุก 4 ปี ต่างจากกรณีสหรัฐอเมริกาที่มีรัฐธรรมนูญเพียงฉบับเดียว ซึ่งนับตั้งแต่ประกาศใช้ 7 มาตรา 55 อนุมาตรา ใน พ.ศ. 2332 ก็มีแต่การแก้ไขให้ทันสมัยเท่านั้น สืบเนื่องจากรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 และการยกเลิกรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยฉบับที่ผ่านมา ทำให้มีการร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ โดยเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ได้มีการตั้งคณะกรรมาธิการร่างรัฐธรรมนูญชุดแรก จำนวน 36 คน ซึ่งสมาชิกมาจากการแต่งตั้งทั้งหมด มีบวรศักดิ์ อุวรรณโณ เป็นประธาน แต่ในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2558 สภาปฏิรูปแห่งชาติ มีมติไม่รับร่างรัฐธรรมนูญของคณะกรรมาธิการฯ ทำให้มีการตั้งคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญขึ้นใหม่ จำนวน 21 คน เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2558 และมีมีชัย ฤชุพันธุ์ เป็นประธาน โดยนับเป็นรัฐธรรมนูญฉบับที่ 2 ที่ผ่านการออกเสียงประชามติ ต่อจากรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 โดยได้รับเสียงเห็นชอบท่วมท้นถึง 16.8 ล้านเสียง ต่อเสียงคัดค้าน 10.5 ล้านเสียง แม้ว่าในปี พ.ศ. 2511 หลังจากการถึงแก่อนิจกรรมของจอมพลสฤษดิ์ไปกว่า 5 ปี ประเทศไทยได้มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ คือ รัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2511 และตามติดมาด้วยการเลือกตั้งในปีเดียวกัน อันเป็นผลลัพธ์มาจากความพยายามของสหรัฐอเมริกาในการผลักดันให้ไทยเป็นประชาธิปไตยมากขึ้น โดยกลไกของการเลือกตั้ง เพื่อรับมือกับภัยคอมมิวนิสต์ (Kesboonchoo-Mead, 2012: 215-240) ทว่าการเลือกตั้งที่เกิดขึ้นนั้น แท้จริงเป็นเพียงฉากหน้าในการสร้างความชอบธรรมให้แก่ระบอบถนอม-ประภาสผู้สืบทอดอำนาจจากจอมพลสฤษดิ์ เพราะพรรคการเมืองที่ได้รับการเลือกตั้งก็ได้แก่พรรคสหประชาไทย ของจอมพลถนอม กิตติขจร อีกทั้งในสภายังมีวุฒิสมาชิกที่มาจากการแต่งตั้งของจอมพลถนอมอีกกว่าครึ่งสภา (จำนวน 91 คน จาก 140 คน) ดังนั้น จอมพลถนอมจึงมีอำนาจล้นเหลือที่มาจากการผูกขาดเสียงสนับสนุนในรัฐสภา
Hiến pháp năm 1997 được coi là hiến pháp do Đảng Quốc gia Thái Lan khởi xướng. Ông Banharn Silpa-archa, Thủ tướng, chỉ định một ủy ban cải cách chính trị để hành động và thành lập một ủy ban đặc biệt để xem xét dự thảo hiến pháp. Và đã có 99 thành viên Hội đồng lập hiến được bầu, trong đó có 76 người đại diện cho mỗi tỉnh và 23 người là chuyên gia hoặc người có kinh nghiệm. Đây được coi là hiến pháp được bầu cử duy nhất của Thái Lan. Trước đây, 15 người trong số họ đến từ Nội các được bổ nhiệm hoặc chính phủ quân sự. Hiến pháp được mệnh danh là “Hiến pháp nhân dân” vì có sự tham gia soạn thảo của nhân dân từ xa xưa Vương quốc Thái Lan là một nước theo chế độ quân chủ chuyên chế. Tuy nhiên, sau Cách mạng Xiêm năm 1932, Thái Lan được cai trị theo chế độ quân chủ lập hiến (dân chủ với Nhà vua là Nguyên thủ quốc gia). vẫn còn diễn ra đấu tranh giữa các phe phái chính trị, giữa giới thượng lưu cổ xưa và hiện đại, các quan chức chính phủ và các tướng lĩnh Thái Lan đã có nhiều cuộc đảo chính. thường biến Thái Lan thành quốc gia dưới quyền lực của hết cuộc đảo chính này đến cuộc đảo chính khác. cho đến bây giờ Thái Lan có tổng cộng 20 hiến pháp và điều lệ (bao gồm cả phiên bản hiện hành), phản ánh sự bất ổn chính trị cao. Sau mỗi cuộc đảo chính Chính phủ quân sự thường thu hồi hiến pháp hiện hành và ban hành hiến pháp tạm thời. Hiến pháp Vương quốc Thái Lan năm 1997 là kết quả của một cuộc khủng hoảng chính trị. vào tháng 5 năm 1992, dẫn đến những lời kêu gọi cải cách chính trị nghiêm túc. Cho đến khi cuối cùng Hiến pháp của Vương quốc Thái Lan đã được sửa đổi. Bản sửa đổi (Số 6) B.E. 2539, có hiệu lực vào ngày 29 tháng 10 năm 1996, là bản sửa đổi các quy định của Mục 211 bằng cách bổ sung Mục 12 về việc chuẩn bị hiến pháp mới. Cung cấp một quốc hội dự thảo hiến pháp để soạn thảo hiến pháp mới. Điều quan trọng là phải lắng nghe ý kiến ​​của người dân. và phải hoàn thành trong thời gian 240 ngày kể từ ngày đạt đủ số lượng thành viên Hội đồng soạn thảo Hiến pháp (99 người). Mặc dù sự việc xảy ra vào ngày 14/10/1973, đó là sự kiện người dân cùng nhau đòi một hiến pháp dân chủ nhất trong lịch sử sau khi Thống chế Thanom Kittikachorn tổ chức đảo chính cho chính mình. Bởi vì trong cuộc đảo chính Thống chế Thanom giữ chức vụ Thủ tướng theo Hiến pháp năm 1968 và khi hiến pháp lâm thời được ban hành. Sẵn sàng chuẩn bị dự thảo hiến pháp lâu dài theo chu kỳ chính trị Thái Lan như trước đây. Có quá trình đòi hiến pháp dẫn tới sự kiện đẫm máu khiến Thống chế Thanom Kittikachorn phải từ chức Thủ tướng. và đi du lịch nước ngoài Và thậm chí sau đó, Hiến pháp năm 1974 đã được soạn thảo, đó là một hiến pháp có những nguyên tắc rất dân chủ. Nhưng cuối cùng lại có một cuộc đảo chính khác. Sau đó xảy ra sự kiện đẫm máu ngày 6/10/1976 khiến chu kỳ chính trị Thái Lan quay trở lại chu kỳ ban đầu: đảo chính và ban hành hiến pháp lâm thời. Dự thảo hiến pháp thường trực Tổ chức bầu cử Thành lập một chính phủ hiến pháp thường trực. và cuộc đảo chính đã bãi bỏ hiến pháp vĩnh viễn. Lặp đi lặp lại không ngừng. Trung bình, hiến pháp Thái Lan thay đổi 4 năm một lần, không giống như Hoa Kỳ chỉ có một hiến pháp. Kể từ khi ban hành mục 7, mục 55, tiểu mục vào năm 1789, chỉ có những sửa đổi để hiện đại hóa chúng. Do cuộc đảo chính năm 2014 ở Thái Lan và việc bãi bỏ Hiến pháp trước đây của Vương quốc Thái Lan. Khiến một hiến pháp mới được soạn thảo Vào ngày 4 tháng 11 năm 2014, ủy ban soạn thảo hiến pháp đầu tiên gồm 36 thành viên được thành lập, tất cả các thành viên đều được bổ nhiệm, với Bowonsak Uwanno là chủ tịch. Nhưng vào ngày 6 tháng 9 năm 2015, Hội đồng Cải cách Quốc gia. Đã có một nghị quyết không chấp nhận dự thảo hiến pháp của ủy ban. Kết quả là ủy ban soạn thảo hiến pháp mới gồm 21 người được thành lập vào ngày 5 tháng 10 năm 2015, do Meechai Ruchuphan làm chủ tịch. Đây là hiến pháp thứ hai được thông qua trưng cầu dân ý. Theo Hiến pháp của Vương quốc Thái Lan, B.E. 2007, đã nhận được số phiếu tán thành áp đảo là 16,8 triệu so với số phiếu chống là 10,5 triệu. Mặc dù vào năm 1968, hơn 5 năm sau cái chết của Nguyên soái Sarit, Thái Lan đã ban hành hiến pháp mới, Hiến pháp năm 1968, sau đó là cuộc bầu cử trong cùng năm. Đây là kết quả của những nỗ lực của Hoa Kỳ nhằm thúc đẩy Thái Lan trở nên dân chủ hơn. Theo cơ chế bầu cử để đối phó với mối đe dọa của chủ nghĩa cộng sản (Kesboonchoo-Mead, 2012: 215-240) Nhưng cuộc bầu cử diễn ra Trên thực tế, đó chỉ là bình phong nhằm tạo dựng tính hợp pháp cho chế độ Thanom-Prapas, người kế nhiệm Thống chế Sarit. Bởi vì đảng chính trị được bầu là Đảng Thống nhất Prachathai của Thống chế Thanom Kittikachorn. Hơn nữa, trong Hạ viện có hơn một nửa Thượng viện do Thống chế Thanom bổ nhiệm (91 trong số 140 người). Thanom có ​​quyền lực dồi dào đến từ sự ủng hộ độc quyền trong quốc hội.