คณะราษฎร มีใครเป็นหัวหน้าแกนนำ?
Lãnh đạo Đảng Nhân dân là ai?
และที่ประชุมได้ลงมติให้ปรีดี พนมยงค์ เป็นหัวหน้า จนกว่าจะหาผู้ที่เหมาะสมกว่าได้
Và cuộc họp đã biểu quyết bổ nhiệm Pridi Banomyong làm người lãnh đạo cho đến khi tìm được người phù hợp hơn.
พรรคราษฎร จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2541 โดยมีคำขวัญว่า "พรรคราษฎร เพื่อราษฎร" มีนายสมชาย หิรัญพฤกษ์ เป็นหัวหน้าพรรค ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ได้มีการเปลี่ยนแปลงหัวหน้าพรรคเป็น พลอากาศเอก สมบุญ ระหงษ์ มีเลขาธิการพรรค คือ นายมั่น พัธโนทัย และหัวหน้าพรรคคนต่อมา คือ นายวัฒนา อัศวเหม แกนนำกลุ่มปากน้ำ
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 พรรคราษฎร มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่ได้รับเลือกตั้ง จำนวนเพียง 2 คน คือ นางสาวเรวดี รัศมิทัต จากจังหวัดสมุทรปราการ กับ นายชัยวัฒน์ กุลศักดิ์วิมล จากจังหวัดนครพนม และได้รับเลือกตั้งเพิ่มเติมอีกในการเลือกตั้งใหม่ วันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2544 คือ นายวิทยา บันทุปา จากจังหวัดอุบลราชธานี แต่ต่อมาถูก กกต.ตัดสินให้เลือกตั้งใหม่ และไม่ได้รับเลือกตั้งอีกและจังหวัดเชียงราย แม่คำหลัก 7 ร.ตอ.มาสพงศ์ ผลประดับวงศ์หรือ สจ.ป้อม อ.เชียงแสน - อ.เถิง แก้ไขทะเบียนราษฎร์โดย.กกต.กรรมการเลือกตั้งจังหวัดน่านแทน ว่าที่เลิศ วัฒนาอัศวเหม กับ ว่าที่วัฒนนท์ อัศวเหมสานต่อในปี 2561 - 2577 ในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2554 ได้มีมติของสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ (สรส.) ซึ่งถือเป็นกลุ่มแนวร่วมที่สำคัญของกลุ่มพันธมิตรฯ ให้นายสมศักดิ์ โกศัยสุข และนายสาวิทย์ แก้วหวาน ซึ่งเป็นแกนนำรุ่นที่ 1 และรุ่นที่ 2 ถอนตัวออกมาจากการเป็นแกนนำ โดยอาจจะไปร่วมชุมนุมด้วยเฉพาะในประเด็นที่สำคัญเท่านั้น และจะไม่ขึ้นเวทีปราศรัย สืบเนื่องมาจากการเห็นต่างกันในเรื่องส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2554 ของทางพรรคการเมืองใหม่ ซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่ทางกลุ่มพันธมิตรฯก่อตั้งขึ้นมา โดยมีนายสมศักดิ์เป็นหัวหน้าพรรค ซึ่งในเรื่องนี้ทำให้ นายสนธิ ลิ้มทองกุล แกนนำรุ่นที่ 1 ได้โจมตีนายสมศักดิ์อย่างรุนแรงในเวลาต่อมา โดยที่ทางกลุ่มพันธมิตรฯมีมติให้รณรงค์โหวตโน คือ การกาช่องไม่ประสงค์ลงคะแนนให้ใคร ในการเลือกตั้งครั้งนี้ หัวหน้าพรรคสามัคคีธรรม คือ นายณรงค์ วงศ์วรรณ อดีตหัวหน้าพรรครวมไทย และอดีตหัวหน้าพรรคเอกภาพ พรรคสามัคคีธรรมถูกตั้งขึ้น เพื่อสนับสนุนแกนนำของคณะ รสช. และอาจจะกล่าวได้ว่าแกนนำของ คณะ รสช. บางคน มีส่วนสนับสนุนพรรคนี้ เพื่อเป็นเครื่องมือในการสืบทอดอำนาจ หลังการเลือกตั้ง พรรคสามัคคีธรรม จึงเป็นพรรคที่มาคล้ายกับ พรรคเสรีมนังคศิลา ที่เคยสนับสนุน จอมพล ป.พิบูลสงคราม และ พรรคสหประชาไทย ที่เคยสนับสนุน จอมพลถนอม กิตติขจร ในการรักษาอำนาจหลังการรัฐประหาร นอกจากนี้นักการเมืองบางคนในสังกัด พรรคสามัคคีธรรม ยังเคยสังกัดใน พรรคเสรีนังคศิลา และพรรคสหประชาไทย อีกด้วย ผลการเลือกตั้ง พรรคประชาธิปัตย์ โดย นายพิชัย รัตตกุล หัวหน้าพรรค และนายชวน หลีกภัย แกนนำคนสำคัญของพรรค ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด ด้วยเสียงมากถึง 99 เสียง โดยเฉพาะในพื้นที่กรุงเทพมหานครได้มากถึง 15 เสียง จึงเป็นแกนนำในการจัดตั้งรัฐบาล โดยพรรคที่ได้รับเลือกตั้งรองลงมา คือ พรรคชาติไทย 64 เสียง, พรรคกิจสังคม 51 เสียง และพรรคราษฎร 20 เสียง โดยเสียงทั้งหมดในสภาผู้แทนราษฎรมีทั้งหมด 347 เสียง ผู้ว่าการรัฐมิชิแกน () เป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารรัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา มาจากการเลือกตั้งของราษฎรในรัฐ ผู้ว่าการคนปัจจุบัน คือ ริก สไนเดอร์ (Rick Snyder) ซึ่งเป็นสมาชิกพรรคสาธารณรัฐนิยม และเข้าเป็นผู้ว่าการคนที่ 48 ของรัฐตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2554 ขณะที่แกนนำฝ่ายผู้ก่อการหลบหนีออกนอกประเทศ พันเอก มนูญ รูปขจร ลี้ภัยที่ประเทศเยอรมนี, พลเอก สัณห์ จิตรปฏิมา หัวหน้าคณะ หลบหนีไปประเทศพม่า ก่อนได้รับพระราชทานอภัยโทษ 52 คน ซึ่งเป็นระดับแกนนำ เนื่องในวโรกาสวันฉัตรมงคล ได้รับนิรโทษกรรม และได้รับการคืนยศทางทหารในเวลาต่อมา ซึ่งต่อมาคณะนายทหารเหล่านี้นำธูปเทียนไปขอขมาพลเอกเปรม ถึงบ้านสี่เสาเทเวศน์ บ้านพัก ในวันที่ 22 มิถุนายน ขณะที่พลเอกสัณห์ เมื่อเดินทางกลับสู่ประเทศไทยแล้ว หาได้กระทำเช่นนั้นไม่ และได้ปฏิเสธที่จะให้สัมภาษณ์ใด ๆ ในการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ต.ควงมิได้รับรู้แผนการเชิงลึกเหมือนแกนนำคนอื่น ๆ เพราะเป็นสมาชิกที่เข้าถูกชวนให้ร่วมในภายหลัง แม้ว่าเขาจะเป็นนักเรียนไทยในประเทศฝรั่งเศสรุ่นเดียวกัน และรู้จักสนิทสนมกับบรรดาสมาชิกคณะราษฎรยุคก่อตั้ง 7 คนอย่างมาก ทั้งนายปรีดี พนมยงค์ และจอมพล ป. พิบูลสงคราม รวมถึงนายทวี บุณยเกตุ แต่ถูกชวนให้เข้าร่วมคณะราษฎร เนื่องจากเป็นผู้รับราชการในกรมไปรษณีย์โทรเลข ซึ่งตามแผนต้องมีการตัดสัญญาณการสื่อสารเหล่านี้เป็นประการแรก ซึ่งในระหว่างการประชุมวางแผน ที่ประชุมกำหนดให้ พ.ต.ควงเป็นผู้ดูต้นทางหรือลาดเลาให้ ในเช้าตรู่ของวันก่อการ พ.ต.ควงได้รับให้ไปปฏิบัติหน้าที่ตามที่ถนัด คือ การตัดสายโทรศัพท์และโทรเลขร่วมกับวิลาศ โอสถานนท์, ประยูร ภมรมนตรี และทหารเรืออีกจำนวนหนึ่ง ที่นำโดย หลวงนิเทศกลกิจ (กลาง โรจนเสนา) ควงกล่าวถึงเหตุการณ์ตอนนี้ว่า สมบัติ เป็นแกนนำกลุ่มพลเมืองภิวัฒน์ ต่อต้านรัฐประหารและรณรงค์ไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ คมช. โดยก่อนหน้านั้นเป็นหนึ่งในแกนนำเครือข่าย 19 กันยา ต้านรัฐประหาร และต่อมาได้ร่วมกับกลุ่มเพื่อนพ้องน้องพี่ โดยมีชื่อกลุ่มที่ตั้งใหม่ว่า แนวร่วมประชาธิปไตยขับไล่เผด็จการ (นปก.) ซึ่งต่อต้านคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ (คมช.) โดยสมบัติเป็นแกนนำ นปก.รุ่น 2 ภายหลังแกนนำ นปก.รุ่นแรก ถูกคุมขัง อีกทั้งยังเป็นผู้เสนอการรณรงค์ "แดงไม่รับ" เป็นสีตรงข้ามกับสีเขียวรับรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550 ในสมัยรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ ทำให้ผู้ที่ต่อต้านรัฐประหาร โดยเฉพาะคณะรัฐประหารของพลเอกสนธิ บุญยรัตกลิน นิยมใส่เสื้อสีแดงมาร่วมชุมนุมหรือกิจกรรมการเมืองจนถึงปัจจุบัน คณะรัฐมนตรีคณะที่ 1 ของไทย ประกอบด้วยกรรมการราษฎร จำนวน 14 คน และหัวหน้ารัฐบาลเรียกว่า "ประธานคณะกรรมการราษฎร" เทียบเท่าตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ต่อมาตั้งแต่คณะรัฐมนตรีคณะที่ 2 ได้เปลี่ยนชื่อตำแหน่งจาก "กรรมการราษฎร" เป็น "รัฐมนตรี" โดยมีทั้งรัฐมนตรีว่าการกระทรวง และ รัฐมนตรี (ช่วยราชการกระทรวงต่างๆ แต่ไม่ได้ระบุชื่อกระทรวงในชื่อตำแหน่ง หรือ "รัฐมนตรีลอย") คณะราษฎรประกอบด้วยกลุ่มบุคคลผู้ต้องการให้มีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นนักเรียนและนักเรียนทหารที่ศึกษาและทำงานอยู่ในทวีปยุโรป โดยเริ่มต้นจากปรีดี พนมยงค์ นักเรียนวิชากฎหมาย และประยูร ภมรมนตรี นักเรียนวิชารัฐศาสตร์ ก่อนที่จะหาสมาชิกที่มีความคิดแบบเดียวกันเพิ่มเติมรวมทั้งสิ้น 7 คน ได้แก่
Đảng Nhân dân được thành lập năm 1998 với phương châm “Đảng Nhân dân, vì Nhân dân” do ông Somchai Hiranphruek làm lãnh đạo đảng. Sau đó vào năm 1999, lãnh đạo đảng được đổi thành Nguyên soái Không quân Somboon Rahong. của đảng, ông Man Patanothai, và lãnh đạo đảng tiếp theo là ông Wattana Asavahem, lãnh đạo nhóm Paknam. Trong cuộc bầu cử năm 2001, Đảng Nhân dân chỉ có hai thành viên được bầu vào Hạ viện: Bà Rewadee Rasamithat đến từ tỉnh Samut Prakan và ông Chaiwat Kulsakwimon. Từ tỉnh Nakhon Phanom Và được bầu bổ sung trong cuộc bầu cử mới ngày 18 tháng 8 năm 2001, cụ thể là ông Witthaya Bandupa đến từ tỉnh Ubon Ratchathani, nhưng sau đó Ủy ban bầu cử quyết định bầu lại. và không được bầu lại và tỉnh Chiang Rai, Mae Kham Lak 7, Lt. Masphong Phonpradabwong hoặc Sgt. Pom, Quận Chiang Saen - Quận Teng, đã được Ủy ban bầu cử tỉnh Nan sửa đổi, cho biết Tại Lert Wattana Asawahem và diễn xuất Wattanont Asawahem tiếp tục vào năm 2018 - 2034 Ngày 26/4/2011 đã có nghị quyết của Liên đoàn Quan hệ lao động doanh nghiệp nhà nước (SSO), được coi là tổ chức liên minh quan trọng của Liên minh. Hãy để ông Somsak Kosaisuk và ông Sawit Kaewwan, những người lãnh đạo thuộc thế hệ thứ 1 và thứ 2, rút ​​lui khỏi vị trí lãnh đạo. Họ chỉ có thể tham dự các cuộc mít tinh về những vấn đề quan trọng. và sẽ không lên sân khấu để phát biểu Điều này là do sự khác biệt về quan điểm liên quan đến việc lựa chọn ứng cử viên cho cuộc bầu cử năm 2011 của các đảng chính trị mới. đó là đảng chính trị mà Liên minh thành lập với ông Somsak là lãnh đạo đảng Về vấn đề này, ông Sondhi Limthongkul, lãnh đạo thế hệ đầu tiên, sau đó đã tấn công ông Somsak một cách thô bạo. Nhóm liên minh đã quyết tâm vận động bỏ phiếu Không, tức là đánh dấu vào ô không muốn bỏ phiếu cho bất kỳ ai. Trong cuộc bầu cử này Lãnh đạo Đảng Samakkhitham là ông Narong Wongwan, nguyên lãnh đạo Đảng Ruam Thai. và cựu lãnh đạo Đảng Thống nhất Đảng Thống nhất được thành lập. Để ủng hộ các lãnh đạo của Hội đồng Hòa bình và Trật tự Quốc gia và có thể nói rằng một số lãnh đạo của Hội đồng Hòa bình và Trật tự Quốc gia cũng có phần ủng hộ đảng này. Là công cụ kế thừa quyền lực sau cuộc bầu cử Đảng Samakkhitham Vì vậy nó là một bữa tiệc tương tự như Đảng Seri Manangkhasila người đã ủng hộ Nguyên soái P. Pibulsongkram và Đảng Saha Prachathai người đã hỗ trợ Nguyên soái Thanom Kittikachorn duy trì quyền lực sau cuộc đảo chính Ngoài ra, một số chính trị gia dưới quyền Đảng Samakkhitham Cũng từng thuộc về Đảng Seri Nangkhasila và cả Đảng Prachathai Thống nhất nữa Kết quả bầu cử Đảng Dân chủ, do ông Pichai Rattakul, lãnh đạo đảng, và ông Chuan Leekpai, một lãnh đạo quan trọng của đảng nhận được nhiều cuộc bầu cử nhất Với số phiếu lên tới 99 phiếu, đặc biệt ở khu vực Bangkok lên tới 15 phiếu, đây là trụ cột trong việc thành lập chính phủ. Đảng được bầu nhiều nhất tiếp theo là Đảng Quốc gia Thái Lan với 64 phiếu, Đảng Hành động Xã hội với 51 phiếu và Đảng Nhân dân với 20 phiếu, với tổng số 347 phiếu tại Hạ viện. Thống đốc bang Michigan () là người đứng đầu hành pháp của bang Michigan, Hoa Kỳ, được bầu bởi công dân của bang. Thống đốc hiện tại là Rick Snyder, một thành viên của Đảng Cộng hòa. và trở thành thống đốc thứ 48 của bang vào ngày 1 tháng 1 năm 2011. Trong khi thủ lĩnh của nhóm nổi dậy bỏ trốn khỏi đất nước, Đại tá Manoon Rupkhachorn tị nạn ở Đức, tướng San Jitpatima, người đứng đầu nhóm, trốn sang Miến Điện. Trước khi được hoàng gia ân xá, có 52 người ở cấp lãnh đạo. Nhân ngày đăng quang được ân xá và sau đó được phục hồi quân hàm. Sau đó, các sĩ quan quân đội này đã mang nhang, nến đến xin tướng Prem tha thứ. Đến Ban Si Sao Thewet, nơi ở của ông, vào ngày 22 tháng 6, trong khi tướng San Khi trở lại Thái Lan Không làm điều đó. và đã từ chối trả lời bất kỳ cuộc phỏng vấn nào trong sự thay đổi của chính phủ Đại tá Công an Khương không nắm rõ kế hoạch sâu rộng như các lãnh đạo khác vì là thành viên được mời tham gia sau. Mặc dù anh là du học sinh Thái Lan cùng thế hệ ở Pháp. và trở nên rất thân thiết với bảy thành viên sáng lập Đảng Nhân dân, trong đó có ông Pridi Banomyong và Nguyên soái P. Pibulsongkram, cũng như ông Thawee Bunyaketu, nhưng đều được mời tham gia Đảng Nhân dân. Vì ông là quan chức chính phủ ở Cục Bưu điện và Điện báo Theo kế hoạch, trước hết các tín hiệu liên lạc này phải được cắt bỏ. trong cuộc họp lập kế hoạch Cuộc họp xác định rằng Trung tá Khuang là người nhìn vào cội nguồn hay dốc lên. Vào sáng sớm ngày xảy ra vụ tấn công Trung tá Khuang được phân công thực hiện nhiệm vụ theo đúng chuyên môn của ông, cụ thể là cắt đường dây điện thoại và điện báo cùng với Wilas Osathanon, Prayoon Phamonmontri và một số sĩ quan hải quân do Luang Nithetkonkit (Klang Rojanasena) chỉ huy, Kwang nói về sự kiện hiện tại rằng Sombat là thủ lĩnh của nhóm Citizen Piwat. Phản đối đảo chính và vận động không chấp nhận dự thảo hiến pháp của CNS. Trước đó, ông là một trong những thủ lĩnh của mạng lưới 19/9 phản đối đảo chính. và sau đó tham gia cùng một nhóm bạn bè và anh chị em với tên của nhóm mới thành lập là Mặt trận Thống nhất Dân chủ Chống Độc tài (UDD) phản đối Hội đồng An ninh Quốc gia (NCSC), trong đó Sombat là lãnh đạo thế hệ thứ hai của UDD, sau khi thế hệ lãnh đạo UDD đầu tiên bị cầm tù, cũng là người đề xuất chiến dịch "Không chấp nhận màu đỏ" là màu đối lập với màu xanh lá cây nhằm chấp nhận hiến pháp năm 2007 dưới thời chính phủ của Tướng Surayud Chulanont, khiến những người phản đối cuộc đảo chính. Đặc biệt, cuộc đảo chính của Tướng Sondhi Boonyaratkalin thích mặc áo đỏ để tham dự các cuộc mít tinh hoặc hoạt động chính trị cho đến tận bây giờ. Nội các đầu tiên của Thái Lan bao gồm 14 ủy ban nhân dân và người đứng đầu chính phủ được triệu tập “Chủ tịch Ủy ban nhân dân” tương đương với chức vụ Thủ tướng. Sau này, kể từ Nội các thứ hai, tên chức vụ được đổi từ "Ủy ban nhân dân" là "Bộ trưởng" có cả Bộ trưởng và Bộ trưởng (giúp việc các bộ) Nhưng tên Bộ không được ghi rõ trong chức danh hay “Bộ trưởng nổi”). Đảng Nhân dân bao gồm một nhóm người muốn thay đổi chính phủ. Phần lớn trong số họ là sinh viên, sinh viên quân sự đang học tập và làm việc tại châu Âu. Mọi chuyện bắt đầu với Pridi Banomyong, một sinh viên luật và Prayoon Phamonmontri, một sinh viên khoa học chính trị. Trước khi tìm thêm thành viên có cùng ý tưởng, tổng cộng có 7 người là: