ท้าวสุรนารี เกิดเมื่อไหร่?
Thao Suranaree sinh năm bao nhiêu?
ท้าวสุรนารี มีนามเดิมว่า "โม" (แปลว่า ใหญ่มาก) หรือท้าวมะโหโรง เป็นชาวเมืองนครราชสีมาโดยกำเนิด เกิดเมื่อปีระกา พ.ศ. 2314 มีนิวาสถานอยู่ ณ บ้านตรงกันข้ามกับวัดพระนารายณ์มหาราช (วัดกลางนคร) ทางทิศใต้ของเมืองนครราชสีมา เป็นธิดาของนายกิ่มและนางบุญมา มีพี่สาวหนึ่งคนชื่อ แป้นาผล ไม่มีสามี จึงอยู่ด้วยกันจนวายชนม์ มีน้องชายหนึ่งคน ชื่อ จุก (ภายหลังได้เป็นเจ้าเมืองพนมซร็อก ต่อมามีการอพยพชาวเมืองพนมซร็อกมาอยู่ริมคูเมืองนครราชสีมาด้านใต้ จึงเอาชื่อเมืองพนมซร็อกมาตั้งชื่อ บ้านพนมศรก ต่อมาเรียกเพี้ยนเป็นบ้านสก อยู่หลังสถานีรถไฟชุมทางถนนจิระจนทุกวันนี้) ท้าวสุรนารี หรือ คุณหญิงโม (ต้นฉบับว่า ท่านผู้หญิงโม้) นิยมเรียกว่า ย่าโม (พ.ศ. 2314 — พ.ศ. 2395) เป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ไทยในฐานะวีรสตรีมีส่วนกอบกู้เมืองนครราชสีมาจากกองทัพเจ้าอนุวงศ์ พระมหากษัตริย์เวียงจันทน์ เมื่อปี พ.ศ. 2369 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ภายหลังคุณหญิงโมได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นท้าวสุรนารี
Tên ban đầu của Thao Suranaree là "Mo" (có nghĩa là rất lớn) hoặc Thao Mahorong. Tôi là người gốc Nakhon Ratchasima. Sinh năm Đinh Dậu 1771, nơi ở của ông nằm ở ngôi nhà đối diện với Wat Phra Narai Maharat (Wat Klang Nakhon), phía nam Nakhon Ratchasima. Cô là con gái của ông Kim và bà Bunma. Có một người chị tên là Paenaphon không có chồng nên họ sống với nhau cho đến khi chị qua đời. Ông có một người em trai tên Chuk (sau này trở thành thống đốc Phnom Srok Sau đó, người dân Phanom Srok được sơ tán đến sống ở phía nam hào nước Nakhon Ratchasima. Vì vậy đã lấy tên thành phố Phanom Sorok và đặt tên là Ban Phanom Sorok. Sau này nó được đổi thành Ban Sok. Nằm phía sau ga xe lửa Chira Road Junction cho đến ngày nay) Thao Suranaree hay Khunying Mo (tên gốc là Than Phuying Mo), thường gọi là Ya Mo (1771 - 1852), là một nhân vật trong lịch sử Thái Lan với tư cách là nữ anh hùng đã giúp cứu thành phố Nakhon Ratchasima khỏi quân đội của Chao Anuwong. Vua Viêng Chăn vào năm 1826 dưới thời vua Nang Klao Khunying Mo sau đó được nâng lên thành Thao Suranaree.
ในเรื่องนี้เป็นประเด็นถกเถียงอย่างกว้างขวางในปี พ.ศ. 2536 เมื่อหนังสือ การเมืองในอนุสาวรีย์ท้าวสุรนารี ถูกตีพิมพ์ซึ่งหนังสือดังกล่าวปรับปรุงจากวิทยานิพนธ์เรื่อง ""ภาพลักษณ์ท้าวสุรนารีในประวัติศาสตร์ไทย"" โดย สายพิน แก้วงามประเสริฐ นักศึกษาปริญญาโท ภาควิชาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ วิทยานิพนธ์ดีเด่นของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เรื่องนี้ตั้งคำถามว่า วีรกรรมนี้เกิดขึ้นจริงหรือ ซึ่งแม้แต่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจิตรเจริญ กรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ก็เคยตั้งคำถามว่า "เรื่องท่านผู้หญิงโม้นี้ดูก็ประหลาด ...ไม่เห็นว่าแสดงแผลงอิทธิฤทธิ์อะไร เป็นแต่ว่าคุมพวกผู้หญิงเป็นกองหลังเท่านั้น ทำไมยกย่องกันหนักหนาไม่ทราบ" สายพินได้เสนอว่า วีรกรรมของท้าวสุรนารีมีจริงแต่ถูกนำมาใช้เพื่อเป้าประสงค์ทางการเมือง เป็นสามัญชนคนแรกที่ทางการสร้างอนุสาวรีย์ให้ และชี้ให้เห็นความล้มเหลวของวิชาประวัติศาสตร์ ที่ไม่ช่วยให้คนในสังคมแก้ปัญหาด้วยการค้นหาความจริง อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมีหลักฐานชัดเจนที่ชี้ว่าเกิดการต่อสู้ระหว่างชาวนครราชสีมาและกองกำลังลาวขึ้นจริง ส่งผลให้เจ้าอนุวงศ์ต้องถอยทัพจากโคราชก่อนกำหนด และในสมัยรัชกาลที่ 5 มีเรื่องเล่าถึงวีรกรรมของท้าวสุรนารีอย่างแพร่หลายแล้ว ถึงกระนั้น ตามทัศนะของ รศ.ศรีศักร วัลลิโภดม วีรกรรมที่ทุ่งสัมฤทธิ์อาจเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นภายหลัง โดยมีฉากหลังเป็นวีรกรรมของการร่วมแรงร่วมใจสู้รบของชาวนครราชสีมา และเนื่องด้วย ท้าวสุรนารี เป็นบุคคลที่เป็นผู้นำทางวัฒนธรรม เป็นบุคคลที่ชาวบ้านให้การยอมรับนับถือ จึงมีการแต่งเรื่องราวขึ้นภายหลัง เช่นเดียวกับพญาแถนของประเทศลาว เป็นต้น นายสุรเทิน บุนนาค เกิดที่ตำบลบางใบไม้ อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อวันพุธที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2459 เป็นบุตรของ อำมาตย์ตรี พระพิศาลสุริยศักดิ์ (เทิน บุนนาค) กับนางผัน บุนนาค (สกุลเดิม สินธุสาร) มีพี่น้องรวมทั้งสิ้น 9 คน คือสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร และเจ้าจอมมารดาอ่อน ในรัชกาลที่ 5 ได้ทรงจัดการสมรส นายสุรเทิน บุนนาค กับหม่อมหลวงมณีรัตน์ สนิทวงศ์ (ภายหลังคือ ท่านผู้หญิงมณีรัตน์ บุนนาค) ธิดา พลเอก เจ้าพระยาวงษานุประพัทธ์ (หม่อมราชวงศ์สท้าน สนิทวงศ์) กับท้าววนิดาพิจาริณี (บาง สนิทวงศ์ ณ อยุธยา) เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2491 มีบุตรสองคน คือ พลตรี กรีเมศร์ (ศูลี) บุนนาค และพันโท สุรธัช บุนนาค เมื่อท้าวสุรนารี ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อปีพุทธศักราช 2395 อายุ 81 ปี เจ้าพระยามหิศราธิบดีผู้เป็นสวามี ได้ฌาปนกิจศพ และสร้างเจดีย์บรรจุอัฐิไว้ ณ วัดศาลาลอยซึ่งท้าวสุรนารีได้สร้างไว้
เมื่อเวลาผ่านไปเจดีย์ชำรุดลง พลตรีเจ้าพระยาสิงหเสนี (สอาด สิงหเสนี) ครั้นเมื่อยังเป็น พระยาประสิทธิศัลการ ข้าหลวงเทศาภิบาล ผู้สำเร็จราชการเมืองนครราชสีมา องคมนตรี และรัฐมนตรี ได้บริจาคทรัพย์สร้างกู่ขนาดเล็ก บรรจุพระอัฐิท้าวสุรนารีขี้นใหม่ที่วัดกลาง (วัดพระนารายณ์มหาราช) สร้างเสร็จเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ร.ศ.118 (พ.ศ. 2442)
ต่อมากู่นั้นได้ทรุดโทรมลงมาอีก อีกทั้งยังอยู่ในที่แคบ ไม่สมเกียรติ พระยากำธรพายัพทิศ (ดิส อินทรโสฬส) ผู้ว่าราชการจังหวัดนครราชสีมา นายพันเอกพระเริงรุกปัจจามิตร (ทอง รักสงบ) ผู้บังคับการมณฑลทหารบกที่ 5 พร้อมด้วยข้าราชการ และประชาชนชาวนครราชสีมาได้พร้อมใจกันสร้างอนุสาวรีย์ท้าวสุรนารีด้วยสัมฤทธิ์ ซึ่งทางกรมศิลปากรได้มอบให้ ศาสตราจารย์ ศิลป์ พีระศรี เป็นผู้ออกแบบร่วมกับ พระเทวาภินิมมิตร (ฉาย เทียมศิลปไชย) ประติมากรเลื่องชื่อในสมัย จอมพล ป. พิบูลสงคราม พ.ศ. 2510 ทั้งนี้ได้อัญเชิญอัฐิของท่านนำมาบรรจุไว้ที่ฐานรองรับ และประดิษฐานไว้ ณ ที่หน้าประตูชุมพล อนุสาวรีย์หล่อด้วยทองแดงรมดำ สูง 1.85 เมตร หนัก 325 กิโลกรัม ตั้งอยู่บนฐานไพที สี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสองซึ่งบรรจุอัฐิของท่าน แต่งกายด้วยเครื่องยศพระราชทาน ในท่ายืน มือขวากุมดาบ ปลายดาบจรดพื้น มือซ้ายท้าวสะเอว หันหน้าไปทางทิศตะวันตก ซึ่งเป็นทิศที่ตั้งของกรุงเทพมหานคร นับเป็นอนุสาวรีย์ของสามัญชนสตรี คนแรกของประเทศ เริ่มก่อสร้างในปี 2476 แล้วเสร็จ และ มีพิธีเปิดอนุสาวรีย์เมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2477โพธิสัตว์(โต.
ในงานพิธีเปิดนี้ จึงได้มีการสร้างเหรียญไว้เป็นที่ระลึก โดยมี สมเด็จมหาวีรวงศ์ (ติสโส อ้วน) เป็นประธานฝ่ายสงฆ์ และพระคณาจารย์สายพระอาจารย์มั่น - พระอาจารย์เสาร์ ร่วมพิธีปลุกเสกที่ วัดสุทธจินดา ชาวเมืองนครราชสีมารัก และหวงแหนเหรียญรุ่นนี้กันมาก เพราะถือกันว่านี่คือ เหรียญแห่งชัยชนะ เพื่อศรีสง่าแห่งบ้านเมือง และเชิดชูเกียรติ ท้าวสุรนารี วีรสตรีไทยตลอดกาล และทางกรมศิลปากร ได้ขึ้นทะเบียนอนุสาวรีย์ท้าวสุรนารี เป็นโบราณสถานวัตถุแห่งชาติ เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2480
ครั้นเมื่อปี พ.ศ. 2510 ฐานอนุสาวรีย์ชำรุด ข้าราชการ และประชาชนชาวนครราชสีมาโดยนายสวัสดิวงศ์ ปฏิทัศน์ ผู้ว่าราชการจังหวัดในขณะนั้น เป็นประธาน ได้ร่วมใจกันสร้าง ฐานอนุสาวรีย์บรรจุอัฐิท้าวสุรนารี ขึ้นใหม่ ณ ที่เดิม เพื่อให้เป็นศรีสง่าแก่บ้านเมือง และเชิดชูเกียรติท้าวสุรนารี วีรสตรีไทยตลอดกาลนาน แล้วเสร็จ เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 ท้าวสุรนารีเป็นคนมีสติปัญญาหลักแหลม เล่นหมากรุกเก่ง มีความชำนาญในการขี่ช้าง ขี่ม้า มีม้าตัวโปรดสีดำ และมักจะพาลูกหลานไปทำบุญที่วัดสระแก้วเป็นประจำเสมอท้าวสุรนารี ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อเดือน เมษายน พ.ศ. 2395 (เดือน 5 ปีชวด จัตวาศก จศ. 1214) สิริรวมอายุได้ 81 ปี ท้าวศรีสุนทรนาฏ (แก้ว พนมวัน ณ อยุธยา) มีนามเดิมว่า แก้ว อภัยวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2396 ณ เมืองพระตะบอง เป็นบุตรีของพระสุพรรณพิศาล (กอง อภัยวงศ์) เมื่อท้าวศรีสุนทรนาฏมีอายุได้ 7 ขวบ ในปี พ.ศ. 2407 พระสุพรรณพิศาลผู้เป็นบิดาได้รับคำสั่งให้คุมไพร่พลไปรื้อปราสาทหินขนาดน้อยแห่งหนึ่งเพื่อขนเข้ามาก่อสร้างในกรุงเทพฯ เมื่อทำการครั้งนั้นพระสุพรรณพิศาลพาบุตรคนหนึ่งและท้าวศรีสุนทรนาฏไปด้วย แต่เกิดเหตุโจรเข้าปล้นฆ่าพระสุพรรณพิศาลและบุตรเสียชีวิต แต่ตัวท้าวศรีสุนทรนาฏนั้นได้รับการช่วยเหลือจากบ่าวไพร่ด้วยอุ้มพาหลบหนีไปยังเมืองพระตะบองได้ เมื่อข่าวทราบถึงกรุงเทพฯ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำรัสสั่งให้มีท้องตราออกไปยังเมืองพระตะบองว่าพระสุพรรณพิศาลเสียชีวิตในหน้าที่ จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ทำนุบำรุงครอบครัวของพระสุพรรณพิศาลมิให้เดือดร้อน เมื่อความทราบไปถึง พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาคุณหญิงโม ขึ้นเป็น ท้าวสุรนารี เมื่อ วันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2370 เมื่อคุณหญิงโมมีอายุได้ 57 ปี พร้อมกับพระราชทานเครื่องยศ มีต่อไปนี้ เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2524 เวลา 14.00 น. พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ได้เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ทรงวางพวงมาลา ณ อนุสาวรีย์ท้าวสุรนารี ในโอกาสนี้ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทานบรมราโชวาทมีความตอนหนึ่งว่า
Vấn đề này là một vấn đề được tranh luận rộng rãi vào năm 1993 khi cuốn sách Chính trị ở Đài tưởng niệm Thao Suranaree được xuất bản, cuốn sách đã được sửa đổi từ luận án về ""Hình ảnh Thao Suranaree trong lịch sử Thái Lan"" của Saipin Kaewngamprasert sinh viên thạc sĩ Khoa Lịch sử Đại học Thammasat Luận án xuất sắc của Đại học Thammasat đặt câu hỏi: Hành động anh hùng này có thực sự xảy ra không? mà ngay cả Công chúa Hoàng gia Maha Chakri Sirindhorn Hoàng tử Chitcharoen Krom Phraya Risara Nuwattiwong Có lần tôi đã đặt câu hỏi: “Việc bà khoe khoang này có vẻ lạ. …Tôi không thấy sức mạnh siêu nhiên nào được thể hiện. Đó chỉ là việc kiểm soát phụ nữ với tư cách là người bảo vệ. Tại sao nó lại được khen ngợi nhiều như vậy? Tôi không biết." Saipin gợi ý rằng Những việc làm anh hùng của Thao Suranaree là có thật nhưng được sử dụng cho mục đích chính trị. Ông là thường dân đầu tiên được chính quyền xây dựng tượng đài cho. và chỉ ra những thất bại của lịch sử. điều đó không giúp mọi người trong xã hội giải quyết vấn đề bằng cách tìm kiếm sự thật Tuy nhiên, vì có bằng chứng rõ ràng cho thấy một cuộc giao tranh thực sự đã xảy ra giữa cư dân Nakhon Ratchasima và lực lượng Lào. Kết quả là Chao Anuwong phải rút quân khỏi Korat sớm. Và dưới triều đại của vua Rama V, đã có những câu chuyện lan truyền rộng rãi về những việc làm anh hùng của Thao Suranaree. Tuy nhiên, theo quan điểm của PGS. Srisakorn Valliphodom, những việc làm anh hùng ở Thung Samrit có thể đã được dựng lên sau này. Với bối cảnh là những hành động anh hùng của người dân Nakhon Ratchasima cùng nhau chiến đấu. Và bởi vì Thao Suranaree là người đi đầu về văn hóa. Ông là người được dân làng kính trọng, kính trọng. Vì thế câu chuyện được sáng tác sau này. Như Phaya Thaen của Lào v.v. Ông Surathen Bunnag sinh ra ở tiểu khu Bang Bai Mai. Quận Mueang Surat Thani Tỉnh Surat Thani Vào thứ Tư, ngày 11 tháng 10 năm 1916, ông là con trai của Amattri Phra Phisan Suriyasak (Tern Bunnag) và bà Phan Bunnag (trước đây là Sinthusan). Ông có tổng cộng 9 anh chị em, đó là Công chúa Maha Chakri Sirindhorn. Krom Phraya Chainat Narenthorn Và Chao Chom Manda On dưới thời vua Rama V đã sắp xếp cuộc hôn nhân của ông Suraten Bunnag với Mom Luang Maneerat Sanitwong (sau này là Thanpuying Maneerat Bunnag), con gái của tướng quân Chao Phraya Wongsanuprapat. (Mom Rajawongse Sathan Sanitwong) và Thao Nida Phicharini (Bang Sanitwong Na Ayutthaya) vào ngày 28 tháng 8 năm 1948. Họ có hai người con, Thiếu tướng Grimes (Sulee) Bunnag và Trung úy Surathat Bunnag. Khi Thảo Suranaree đã qua đời Vào năm 1852, ở tuổi 81, Chao Phraya Hisarathibodi, chồng bà, được hỏa táng và một bảo tháp được xây dựng để chứa tro cốt tại Wat Sala Loi mà Thao Suranaree đã xây dựng. Thời gian trôi qua, chùa xuống cấp. Thiếu tướng Chao Phraya Singhaseni (Saad Singhaseni) khi còn là Phraya Prasitthisankarn Thống đốc Thesaphiban Thống đốc Nakhon Ratchasima, Ủy viên Hội đồng Cơ mật và Bộ trưởng đã quyên góp tiền để xây dựng một ku nhỏ. Tro cốt của Thao Suranaree được đặt lại tại Wat Klang. (Wat Phra Narai Maharat) hoàn thành vào ngày 7 tháng 6 năm thứ 118 (1899 B.E.), sau đó nó lại xuống cấp. Hơn nữa, ông ở địa vị chật hẹp và không được tôn trọng trước Phraya Kamthon Payapthit (Dis Intharasolas), thống đốc tỉnh Nakhon Ratchasima. Đại tá Phra Roeng Ruk Pacchamit (Thong Raksanob), Tư lệnh Quân khu 5, cùng các quan chức chính phủ. Và người dân Nakhon Ratchasima đã cùng nhau xây dựng tượng đài bằng đồng của Thao Suranaree. mà Khoa Mỹ thuật giao cho Giáo sư Silpa Bhirasri thiết kế cùng với Phra Thewaphinimitra (Chai Thiamsilpachai), một nhà điêu khắc nổi tiếng dưới thời thống chế P. Phibunsongkhram vào năm 1967, tro cốt của ông được đưa về đặt trong một căn cứ. và cất giữ nó trước Cổng Chumphon. Tượng đài được đúc bằng đồng đen, cao 1,85 mét, nặng 325 kg, đặt trên đế pythi. Một hình vuông có mười hai hốc gỗ đựng tro cốt của ông. Mặc phù hiệu hoàng gia, trong tư thế đứng, tay phải cầm kiếm, mũi kiếm chạm đất. Tay trái dài ngang vai. hướng về phía tây Bangkok nằm ở hướng nào Nó được coi là một tượng đài cho phụ nữ bình thường. Người đầu tiên trong nước Việc xây dựng bắt đầu từ năm 1933 và hoàn thành và tượng đài được khánh thành vào ngày 15 tháng 1 năm 1934. Bồ Tát (To. Tại lễ khai mạc này Vì vậy, một đồng xu đã được tạo ra để tưởng niệm, với Somdej Maha Wirawong (Tisso Uan) là chủ tịch giáo hội. và các tu sĩ trong dòng Phra Achan Man - Phra Achan Sao Tham gia lễ phong thánh tại Wat Sutthachinda, người dân Nakhon Ratchasima rất yêu thích. và rất trân trọng mẫu đồng tiền này Bởi vì người ta cho rằng đây là Huân chương Chiến công Vì sự huy hoàng của đất nước và vinh danh Thao Suranaree, nữ anh hùng Thái Lan mãi mãi. và Cục Mỹ thuật Đài tưởng niệm Thao Suranaree đã được đăng ký. Nơi đây được công nhận là di tích lịch sử cấp quốc gia vào ngày 3 tháng 1 năm 1937. Khi chân tượng đài bị hư hại vào năm 1967, công chức và người dân Nakhon Ratchasima, do ông Sawatdiwong Patitas, thống đốc tỉnh lúc bấy giờ, chủ trì, đã cùng nhau chung sức. cùng nhau xây dựng. Phần chân tượng đài chứa di tích của Thao Suranaree ở vị trí ban đầu là di tích trang nghiêm cho đất nước. và tôn vinh Thảo Suranaree Thai Heroines Forever được hoàn thành vào ngày 29 tháng 11 năm 1967. Thao Suranaree là một người có trí tuệ tuyệt vời. Chơi cờ giỏi Anh ấy có tài cưỡi voi và cưỡi ngựa. Con ngựa yêu thích của anh ấy là màu đen. Và thường xuyên đưa các con đi làm công đức ở Wat Sa Kaeo như Thao Suranaree. Mất tháng 4 năm 1852 (tháng 5 năm Canh Tý, C.C. 1214), thọ 81 tuổi. Thao Srisunthornat (Kaew Phanomwan Na Ayutthaya), tên ban đầu là Kaew Aphaiwong, sinh ngày 5 tháng 1 năm 1853 tại Battambang. Cô là con gái của Phra Suphan Phisan (Kong Aphaiwong). Khi Thao Srisunthornat 7 tuổi, vào năm 1864, Phra Suphan Phisan, cha của anh, được lệnh chỉ huy quân đội của mình phá dỡ một lâu đài đá nhỏ để phá hủy. vận chuyển nó. Hãy đến xây dựng ở Bangkok Khi làm điều đó, Phra Suphanphisan dẫn theo một trong những người con trai của mình và Thao Srisunthornat. Nhưng một tên trộm đã cướp và giết chết Phra Suphanphisan và con trai ông. Nhưng Thao Srisuntharanat đã được một thường dân cứu và mang về Battambang. Khi biết tin về Bangkok Vua Mongkut Bệ hạ đã ra lệnh gửi một lá thư đến thành phố Battambang rằng Phra Suphanphisan đã chết khi làm nhiệm vụ. Bệ hạ sẽ rất ân cần Để giúp đỡ gia đình Phra Suphanphisan để họ không bị thiệt thòi. Khi kiến ​​thức đến Quốc vương Nangklao Vì vậy, bệ hạ đã từ bi ân cần Khunying Mo được thành lập với tên Thao Suranaree vào ngày 30 tháng 10 năm 1827, khi Khunying Mo đã 57 tuổi, cùng với các đồ trang trí hoàng gia như sau. Vào lúc 2 giờ chiều ngày 5 tháng 4 năm 1981, Đức vua Bhumibol Adulyadej và Nữ hoàng Sirikit Thưa Nữ hoàng Đi cùng Quốc vương có Công chúa Maha Chakri Sirindhorn. Công chúa Maha Chakri Sirindhorn và Công chúa Hoàng thân Công chúa Chulabhorn Walailak Công chúa Thái hậu Đức vua đã đặt vòng hoa tại Tượng đài Thao Suranaree Nhân dịp này, Đức vua đã đưa ra lời khuyên của hoàng gia rằng: