กรุงปักกิ่งมีขนาดพื้นที่เท่าไหร่?
Bắc Kinh lớn cỡ nào?
ปักกิ่ง หรือ เป่ย์จิง (จีน: , พินอิน: Běijīng) เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐประชาชนจีน มีชื่อย่อว่า จิง ตั้งอยู่ที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของ ที่ราบหวาเป่ย์ ชื่อเดิมคือ จี่ (冀) สมัยวสันตสารท (春秋)และสมัยรณรัฐ (战国)เป็นเมืองหลวงของแคว้นเยียน สมัยราชวงศ์เหลียว เป็นเมืองหลวงรอง ชื่อ เยียนจิง เป็นเมืองหลวงของจีนตั้งแต่สมัยราชวงศ์จิน หยวน หมิง ชิงจนถึง สาธารณรัฐจีน เคยใช้ชื่อจงตู ต้าตู เป่ย์ผิงและเป่ย์จิง โดยมีชื่อเรียกทั้งหมดกว่า 60 ชื่อ เริ่มตั้งเป็นเมืองตั้งแต่ปี 1928 ปัจจุบัน แบ่งเป็น 16 เขตและ 2 อำเภอ เป็นนครที่ขึ้นตรงต่อส่วนกลาง พื้นที่ทั่วกรุงปักกิ่งมีถึง 16,800 ตารางกิโลเมตร ถึงสิ้นปี ค.ศ. 2017 ทั่วกรุงเปย์จิงมีประชากร 21,107,000 คน กรุงปักกิ่งเป็นศูนย์การเมือง วัฒนธรรม วิทยาศาสตร์ การศึกษาและเขตชุมทางการคมนาคมทั่วประเทศจีนและก็เป็นเมืองท่อง เที่ยวที่มีชื่อดังทั้งในประเทศจีนและในโลก แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญมีกำแพงเมืองจีน พระราชวังโบราณ หอสักการะฟ้าเทียนถัน สุสานจักรพรรดิสมัยราชวงศ์หมิง วังพักร้อนอี๋เหอหยวนและภูเขาเซียงซาน เป็นต้น ปัจจุบันปักกิ่งเป็นเขตการปกครองพิเศษแบบมหานคร 1 ใน 4 แห่งของจีน ซึ่งมีฐานะเทียบเท่ากับมณฑลหลังจากปักกิ่งได้รับการจัดตั้งเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี 1949 โดยเฉพาะหลังจากสมัย 80 ศตวรรษที่ 20 เมืองปักกิ่งได้พัฒนาอย่างรวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ มีการเปลี่ยนแปลงจากหน้ามือเป็นหลังมือ ปัจจุบันนี้ปักกิ่งมีถนนที่สลับกัน ตึกสูงๆ โดยไม่เพียงแต่รักษาสภาพเมืองโบราณ และยังแสดงถึงสภาพเมืองที่ทันสมัย กลายเป็นเมืองใหญ่ของโลก
Bắc Kinh hay Bắc Kinh (tiếng Trung: , Bính âm: Běijīng) là thủ đô của Cộng hòa Nhân dân Trung Hoa, viết tắt là Kinh, nằm ở vùng đông bắc. Tên ban đầu của đồng bằng Hoa Bắc là Ji (冀) trong Lễ hội mùa xuân. (春秋) và thời đại Ronarat (战国) là thủ phủ của tỉnh Yan. nhà Liao Đây là thủ đô thứ cấp có tên Yanjing. Đây là thủ đô của Trung Quốc kể từ các triều đại Jin, Yuan, Ming và Qing cho đến khi Trung Hoa Dân Quốc sử dụng các tên Zhongdu, Dadu, Peiping và Beijing. Nó có tổng cộng hơn 60 tên. Nó bắt đầu như một thành phố vào năm 1928. Hiện nay, nó được chia thành 16 quận và 2 quận. Đây là một thành phố trực thuộc trung ương. Diện tích Bắc Kinh đạt 16.800 km2 Tính đến cuối năm 2017, Bắc Kinh có dân số 21.107.000 người. Bắc Kinh là trung tâm chính trị, văn hóa, khoa học, giáo dục và giao thông khắp Trung Quốc và là thành phố du lịch. Những địa điểm du lịch nổi tiếng cả ở Trung Quốc và trên thế giới. Điểm thu hút khách du lịch chính là Vạn Lý Trường Thành của Trung Quốc. cung điện cổ Thiên Đàn Thiên Đàn Lăng mộ các hoàng đế từ thời nhà Minh Cung điện Mùa hè Yiheyuan và Núi Tương Sơn, v.v. Hiện nay, Bắc Kinh là một trong bốn đặc khu hành chính đô thị ở Trung Quốc, có tư cách một tỉnh sau khi Bắc Kinh được thành lập làm thủ đô của nước Cộng hòa Nhân dân Trung Hoa vào năm 1949 bởi Chỉ sau khi Những năm 80 của thế kỷ 20, thành phố Bắc Kinh phát triển nhanh chóng đến không ngờ. Đã có sự thay đổi từ trước ra sau. Ngày nay, Bắc Kinh có những con phố đan xen và những tòa nhà cao tầng không chỉ bảo tồn được diện mạo của thành phố cổ. và cũng cho thấy hiện trạng của thành phố hiện đại. trở thành thành phố lớn nhất thế giới
ชะพลู หรือ ช้าพลู (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Piper sarmentosum" Roxb.) เป็นพืชในวงศ์ Piperaceae มักสับสนกับพลู แต่ใบรสไม่จัดเท่าพลูและมีขนาดเล็กกว่า ชะพลูเป็นพันธุ์ไม้ที่ชอบพื้นที่ลุ่ม มีความชื้น ขยายพันธุ์ด้วยวิธีการปักชำ โดยการเลือกกิ่งที่มีใบอ่อนและใบแก่ เด็ดใบแก่ออกและนำไปปักชำได้ แขวงจำปาศักดิ์ มีพื้นที่ทั้งหมด 15,415 ตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ติดต่อกับประเทศไทยและกัมพูชา ตำแหน่งที่ชายแดนทั้ง 3 ประเทศบรรจบกันเรียกว่า "สามเหลี่ยมมรกต" สภาพพื้นที่ประกอบด้วยพื้นที่ลุ่มแม่น้ำโขงและแม่น้ำเซโดนบริเวณตอนกลาง มีแนวเทือกเขาสูงทางทิศเหนือและทิศตะวันออก และติดต่อกับที่ราบสูงบอละเวนทางทิศตะวันออก ซึ่งมีความสูงประมาณ 1,500-1,800 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง พื้นที่โดยทั่วไปมีความสูงไม่เกิน 1,000 เมตร มีกระดองทรงรีรูปไข่กว้างทางด้านข้างขอบกระดอง ด้านหน้ามีหนามแหลม เป็นกลุ่มจำนวน 7 กลุ่ม กลุ่มละ 3 อัน ด้าน บนมีหนามแหลมแข็งขนาดเล็ก ปลายหนามชี้ไปทางส่วนหัว ปกคลุมทั่วไป มีก้านตายาว และตั้งขึ้นสามารถพับเก็บลงในร่องทางด้านหน้าไต้กระดองตากระเปาะทรงรีอยู่ปลายก้านตา มีหนวด 2 คู่ ขนาดเล็กสั้นหนวดข้างหนึ่งแยก 2 เส้น ส่วนอีกคู่หนึ่งมีฐานเป็นแผ่นแข็งมีขนขึ้นโดยรอบ ระยางค์ปากมีขนาดใหญ่แข็งแรง มีก้ามหนีบขนาดใหญ่ ปลายก้ามหันเข้าหากัน ฟันในส่วน ของก้ามหนีบด้านละ 6-7 อัน มีขาเดิน 4 คู่ สองคู่แรก มีปลายคล้ายใบหอก ส่วนสองคู่หลัง ปลายแบนคล้ายพาย ลักษณะลำตัวเป็นปล้อง 6 ปล้อง ขนาดเล็กต่อจากปลายกระดองม้วนด้านล่าง ปล้องสุดท้ายมีแพนหางรูปสามเหลี่ยม ตอนท้ายมีขาว่ายน้ำ 1 คู่ ลำตัวด้านล่างมีสันนูน (เพศเมียจะเห็นได้ชัดเจน) มีขาสีน้ำตาลค่อน ข้างรอบขอบกระดอง เพศผู้จะเห็นชัดเจนลำตัวกับขาเดิน มีสีส้มอมแดงหรือน้ำตาล ส่วนท้องมีสีขาวขอบกระดอง หน้าและหลังมีสีขาวเช่นเดียวกัน ตามีหลายสี เช่น ดำ, เหลือง หรือน้ำตาล ทุ่งกุลาร้องไห้ เป็นที่ราบขนาดใหญ่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีพื้นที่ประมาณ 2 ล้านไร่ ครอบคลุมพื้นที่ 13 อำเภอ 5 จังหวัด ได้แก่ อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม; อำเภอชุมพลบุรีและอำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์; อำเภอปทุมรัตต์ อำเภอเกษตรวิสัย อำเภอสุวรรณภูมิ อำเภอโพนทราย และอำเภอหนองฮี จังหวัดร้อยเอ็ด; อำเภอศิลาลาด อำเภอราษีไศล และอำเภอยางชุมน้อย จังหวัดศรีสะเกษ; อำเภอค้อวังและอำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร และอำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์; อำเภอปทุมรัตต์ อำเภอเกษตรวิสัย อำเภอสุวรรณภูมิ อำเภอโพนทราย และอำเภอหนองฮี จังหวัดร้อยเอ็ด; อำเภอศิลาลาด อำเภอราษีไศล และอำเภอยางชุมน้อย จังหวัดศรีสะเกษ; อำเภอค้อวังและอำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร ทุ่งกุลาร้องไห้ เป็นที่ราบขนาดใหญ่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีพื้นที่ประมาณ 2 ล้านไร่ ครอบคลุมพื้นที่ 13 อำเภอ 5 จังหวัด ได้แก่ อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม; อำเภอชุมพลบุรีและอำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์; อำเภอปทุมรัตต์ อำเภอเกษตรวิสัย อำเภอสุวรรณภูมิ อำเภอโพนทราย และอำเภอหนองฮี จังหวัดร้อยเอ็ด; อำเภอศิลาลาด อำเภอราษีไศล และอำเภอยางชุมน้อย จังหวัดศรีสะเกษ; อำเภอค้อวังและอำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร ทุ่งกุลาร้องไห้ เป็นที่ราบขนาดใหญ่มีพื้นที่ประมาณ 2 ล้านไร่ อยู่ในเขตจังหวัดสุรินทร์ จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดศรีสะเกษ และจังหวัดร้อยเอ็ด การที่ได้ชื่อว่าทุ่งกุลาร้องไห้ มีเรื่องเล่าสืบกันมาว่า ชนเผ่ากุลาซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยจากเมืองเมาะตะมะ ประเทศพม่า ได้เดินทางมาค้าขายผ่านทุ่งแห่งนี้ ต้องใช้เวลาเดินทางหลายวัน ไม่พบหมู่บ้านใด ๆ เลย น้ำก็ไม่มีดื่ม ต้นไม้ก็ไม่มีที่จะให้ร่มเงา มีแต่ทุ่งหญ้าเต็มไปหมด พื้นดินเป็นทราย เดินทางยากลำบากเหมือนอยู่กลางทะเลทราย ทำให้คนพวกนี้ถึงกับร้องไห้ สภาพพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบชายฝั่งเกิดจากการทับถมของตะกอนน้ำกร่อย และตะกอนน้ำที่ทะเลพัดพามา เป็นพื้นที่อยู่อาศัยและพื้นที่ประกอบกิจกรรมทางการเกษตร ได้แก่ การทำนาและสวน ทางพื้นที่ด้านทิศตะวันตกและทิศเหนือนั้นปรากฏเทือกเขาหินปูนขนาดย่อม ได้แก่ เขาถ้ำโหว่ เขามันหมู เขาเจ้าลายใหญ่ เขาจอมปราสาท 
เขาตกน้ำ เขาตาจีน เขานาขวาง และเขานายาง เทือกเขาเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาตอนกลางของเขตที่ราบชายฝั่งทะเลของจังหวัดเพชรบุรี ปัจจุบันบริเวณโบราณสถานเป็นที่ตั้งของสำนักสงฆ์ทุ่งเศรษฐี สวนหลวงพระร่วงเฉลิมพระเกียรติ (ทุ่งแม่ระวิง) ตั้งอยู่หมู่ที่ 9 ตำบลป่ากุมเกาะ แต่เดิมเคยเป็นหนองน้ำสาธารณะขนาดใหญ่ ปัจจุบันมีพื้นที่ทั้งหมด 830 ไร่ โดยแบ่งเป็นพื้นน้ำ 645 ไร่ พื้นดิน 185 ไร่ ลักษณะของสวนนี้เป็นเกาะมีน้ำล้อมรอบมองเห็นทิวทัศน์ได้ เหมาะสำหรับที่จะพักผ่อน ภายในบริเวณมีสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ ได้แก่ สะพานไม้โบราณ ที่ข้ามอ่างน้ำเกาะกลางทุ่งแม่ระวิง มีความยาว 300 เมตร สักการบูชาพระร่วง ณ วงเวียนประดิษฐานรูปพระร่วง อยู่ปากทางเข้าเกาะกลางทุ่งแม่ระวิง สักการบูชาพระมหาโพธิสัตว์ เจ้าแม่กวนอิม องค์ขนาดใหญ่และศักดิ์สิทธิ์ นมัสการศาลปู่ก๊อก ข้างที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลป่ากุมเกาะ พักผ่อนศาลาที่พักริมทาง ชมวิวทิวทัศน์รอบเกาะ และเป็นแหล่งศึกษาดูงานหลายด้าน เช่น โครงการเกษตรผสมผสาน ได้แก่ ทำนา ทำสวน เลี้ยงไก่ พิพิธภัณฑ์ชาวนาแหล่งรวบรวมอุปกรณ์ชาวนาโบราณแสดงถึงวิถีชีวิตของชาวนาสมัยสุโขทัย แปลงสวนสมุนไพรสาธิต เรือนเพาะชำกล้าไม้ นอกจากนั้นภายในบริเวณสวนแห่งนี้มีอาคารเอนกประสงค์ที่จำหน่ายผลิตภัณฑ์ของดีจังหวัดสุโขทัย สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ องค์การบริหารส่วนตำบลป่ากุมเกาะ โทร. 0 5564 2100 ป่าสนเขาจะพบเฉพาะบนที่ราบยอดภูที่ระดับความสูงประมาณ 1,200-1,350 เมตรคิดเป็น 10 % ของพื้นที่ มีพันธุ์ไม้ที่สำคัญ เช่น สนสองใบ ก่อเตี้ย ทะโล้ สารภีดอย เป็นต้น พืชพื้นล่างประกอบด้วยไม้พุ่มและพืชล้มลุก ตามลานหินมีพืชชั้นต่ำพวกไลเคนประเภทแนบกับหินเป็นแผ่น และประเภทเป็นฟองเรียก ฟองหิน ปกคลุมทั่วไป นอกจากนี้จะพบเอื้องคำหิน ม้าวิ่ง และเขากวาง เป็นกอหนาแน่น บนพื้นดินที่ชุ่มแฉะพบมอสส์จำพวกข้าวตอกฤๅษีหลายชนิดขึ้นทับถมแน่น คล้ายผืนพรม บางแห่งมีพืชล้มลุกขนาดเล็กหลายชนิดขึ้นปะปนกันแน่น เช่น กระดุมเงิน สาหร่ายข้าวเหนียว ดุสิตา และหญ้าข้าวก่ำ เป็นสัตว์ที่มีถิ่นอยู่อาศัยขนาดเล็ก เป็นสัตว์ที่อยู่ลำพังเพียงตัวเดียวในป่าฝนเขตร้อนที่มีแหล่งน้ำจืดขนาดใหญ่ไหลผ่าน เช่น แม่น้ำ หรือทะเลสาบต่าง ๆ ในช่วงฤดูน้ำหลากอาจอพยพย้ายหนีไปอาศัยยังพื้นที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 0-1,800 เมตรได้ ทำรังโดยการขุดโพรงอยู่ริมฝั่งน้ำ โดยทางเข้าอยู่ต่ำกว่าระดับน้ำเหมือนกับนาก นอกจากจะใช้เป็นที่กำบังแล้วยังใช้ได้ดีในการหลบร้อนช่วงเวลากลางวัน ทำรังโดยการใช้ใบไม้แห้งเรียงเป็นแถวทางเข้ารัง มีการย้ายรังบ่อยในช่วงฤดูผสมพันธุ์ เมื่อออกหาอาหารจะทำไซ้ขนให้แห้งบ่อย มีรัศมีในการหากินประมาณ 800 เมตร การถ่ายมูลยังใช้เป็นที่กำบังและใช้ประกาศอาณาเขตอีกด้วย
Cha-plu hay Cha-plu (tên khoa học: "Piper sarmentosum" Roxb.) là một loại cây thuộc họ Piperaceae. Nó thường bị nhầm lẫn với trầu. Nhưng lá không chắc bằng trầu và nhỏ hơn. Chaplu là loại cây ưa nơi đất thấp, ẩm ướt. Nhân giống bằng cách giâm cành. Bằng cách chọn những cành có lá non và lá già. Loại bỏ những lá già và đem đi cắt cành. Tiểu khu Champasak Nó có tổng diện tích 15.415 km2. Có khu vực nối liền với Thái Lan và Campuchia. Nơi biên giới ba nước gặp nhau gọi là “Tam giác ngọc lục bảo” Khu vực gồm có lưu vực sông Mê Kông và sông Sedon ở miền Trung. Có dãy núi cao ở phía bắc và phía đông. và kết nối với cao nguyên Bolaven ở phía đông. cao hơn mực nước biển trung bình khoảng 1.500-1.800 mét. Khu vực này thường có độ cao không quá 1.000 mét. Nó có vỏ rộng, hình bầu dục ở mép bên. Mặt trước có gai nhọn. Có 7 nhóm, mỗi nhóm có 3 gai nhỏ. Đầu gai hướng về phía đầu, thường được bao phủ bởi cuống mắt dài, dựng đứng, có thể gấp thành rãnh phía trước mai. Một củ mắt hình bầu dục nằm ở cuối cuống mắt. có râu, nhỏ và ngắn. Một râu chia thành 2 hàng và một cặp có phần đế cứng với lông mọc xung quanh. Chi miệng to và khỏe. Có móng vuốt lớn Các đầu móng vuốt hướng vào nhau. Có 6-7 chiếc răng ở mỗi bên. Có 4 cặp chân đi lại. Hai cặp cuối cùng Phần cuối phẳng như một chiếc bánh. Cơ thể có 6 đốt nhỏ, kéo dài từ đầu mai xuống phía dưới. Đoạn cuối cùng có bánh lái hình tam giác. Cuối cùng có một đôi chân bơi, thân dưới có gờ lồi. (Nữ có thể nhìn thấy rõ ràng) có chân màu nâu. Xung quanh mép vỏ Con đực có thể nhìn rõ cơ thể và đôi chân bước đi của mình. Chúng có màu đỏ cam hoặc nâu. Bụng có màu trắng với mép vỏ. Mặt trước và mặt sau cũng có màu trắng, mắt có nhiều màu như đen, vàng hoặc nâu. Thung Kula khóc Đó là một đồng bằng rộng lớn ở phía đông bắc. Nó có diện tích khoảng 2 triệu rai, bao gồm diện tích 13 huyện, 5 tỉnh, trong đó có huyện Phayakkhaphum Phisai. Tỉnh Maha Sarakham; Quận Chumphon Buri và Quận Tha Tum Tỉnh Surin; Quận Pathumrat Quận Kaset Wisai Huyện Suvarnabhumi, huyện Phon Sai và huyện Nong Hi tỉnh Roi ét; Quận Silalad, Quận Rasi Salai và Quận Yang Chum Noi Tỉnh Sisaket; Huyện Kho Wang và huyện Maha Chanachai, tỉnh Yasothon và huyện Tha Tum Tỉnh Surin; Quận Pathumrat Quận Kaset Wisai Huyện Suvarnabhumi, huyện Phon Sai và huyện Nong Hi tỉnh Roi ét; Quận Silalad, Quận Rasi Salai và Quận Yang Chum Noi Tỉnh Sisaket; Huyện Kho Wang và huyện Maha Chana Chai, tỉnh Yasothon Thung Kula khóc Đó là một đồng bằng rộng lớn ở phía đông bắc. Nó có diện tích khoảng 2 triệu rai, bao gồm diện tích 13 huyện, 5 tỉnh, trong đó có huyện Phayakkhaphum Phisai. Tỉnh Maha Sarakham; Quận Chumphon Buri và Quận Tha Tum Tỉnh Surin; Quận Pathumrat Quận Kaset Wisai Huyện Suvarnabhumi, huyện Phon Sai và huyện Nong Hi tỉnh Roi ét; Quận Silalad, Quận Rasi Salai và Quận Yang Chum Noi Tỉnh Sisaket; Huyện Kho Wang và huyện Maha Chana Chai, tỉnh Yasothon Thung Kula khóc Đó là một đồng bằng rộng lớn với diện tích khoảng 2 triệu rai, nằm ở tỉnh Surin. Tỉnh Maha Sarakham Tỉnh Buriram Tỉnh Sisaket và tỉnh Roi Et Được gọi là Thung Kula Rồng Hải Có một câu chuyện được truyền lại. Bộ lạc Kula, một nhóm thiểu số đến từ Martaban, Miến Điện, đến buôn bán qua cánh đồng này. Phải mất vài ngày để đi du lịch. Không có ngôi làng nào được tìm thấy và không có nước để uống. Không có cây xanh để tạo bóng mát. Khắp nơi chỉ có đồng cỏ. Đất có nhiều cát. Đi du lịch khó khăn như đi giữa sa mạc. Làm cho những người này khóc Diện tích chung là vùng đồng bằng ven biển do sự tích tụ trầm tích nước lợ. và trầm tích nước do biển mang theo Đây là khu dân cư và khu vực dành cho các hoạt động nông nghiệp, bao gồm trồng lúa và làm vườn. Ở khu vực phía tây và phía bắc có các dãy núi đá vôi nhỏ bao gồm Khao Tham Hou, Khao Mun Moo, Khao Chao Lai Yai, Khao Chom Prasat, Khao Tok Nam, Khao Ta Chin, Khao Na Khwang và Khao Na Yang. dãy núi là một phần của dãy núi phía nam ở giữa vùng đồng bằng ven biển của tỉnh Phetchaburi. Hiện nay, di tích cổ là vị trí của Tu viện Thung Setthi. Suan Luang Phra Ruang Chaloem Phrakiat (Thung Mae Rawing) tọa lạc tại thôn số 9, tiểu khu Pa Kum Ko. Nó từng là một cái ao công cộng lớn. Hiện tại, có tổng diện tích là 830 rai, được chia thành 645 rai nước và 185 rai đất. Bản chất của khu vườn này là một hòn đảo có nước bao quanh, tạo nên tầm nhìn. Thích hợp để nghỉ ngơi Trong khu vực có những địa điểm du lịch thú vị, bao gồm một cây cầu gỗ cổ. Bên kia hồ chứa, một hòn đảo ở giữa cánh đồng Mae Rawing dài 300 mét. Hãy tỏ lòng tôn kính tới Phra Ruang tại bùng binh nơi lưu giữ hình ảnh của Phra Ruang. Nằm ở lối vào đảo giữa Thung Mae Rawing. Hãy đảnh lễ Đức Đại Bồ Tát Quan Âm Lớn lao và thiêng liêng Tỏ lòng tôn kính đền Pu Kok Cạnh trụ sở tổ chức hành chính huyện Pa Kum Ko. Thư giãn tại các gian hàng ven đường. Ngắm nhìn phong cảnh xung quanh đảo. và là nguồn cho các chuyến tham quan nghiên cứu ở nhiều lĩnh vực, chẳng hạn như các dự án nông nghiệp tổng hợp, bao gồm trồng lúa, làm vườn, nuôi gà, Bảo tàng Nông dân, bộ sưu tập các thiết bị nông dân cổ xưa, thể hiện lối sống của nông dân thời Sukhothai. Mô hình vườn thảo dược trình diễn vườn ươm cây giống Ngoài ra, trong khuôn viên vườn còn có tòa nhà đa năng chuyên bán các sản phẩm của tỉnh Sukhothai. Vui lòng liên lạc để biết thêm thông tin Tổ chức hành chính huyện Pa Kum Ko ĐT. 0 5564 2100 Rừng thông chỉ có ở vùng đồng bằng trên các đỉnh núi ở độ cao khoảng 1.200-1.350 mét, chiếm 10% diện tích. Có các loài thực vật quan trọng như thông hai lá, thông ngắn, thông Talo, thông Saraphi. Doi, v.v... Thực vật dưới tán gồm có cây bụi và cây thân thảo. Dọc theo các bậc thang bằng đá có những loài thực vật thấp như địa y, bám vào đá thành từng tấm. và loại bọt gọi là "Fong Hin" bao phủ khu vực chung. Ngoài ra, hoa lan, ngựa chạy và gạc hươu có thể được tìm thấy thành từng đám dày đặc. Trên nền đất ẩm ướt, người ta tìm thấy nhiều loại rêu như Khao Tor Rishi, dày đặc như một tấm thảm, có nơi có nhiều loại cây thân thảo nhỏ mọc chen chúc nhau như nút bạc, rong nếp, Dusita, Khao. Cỏ Kam. Nó là một loài động vật có môi trường sống nhỏ. Đây là loài động vật duy nhất sống đơn độc ở các khu rừng mưa nhiệt đới nơi có nguồn nước ngọt lớn chảy qua, như sông, hồ, vào mùa lũ, chúng có thể di cư đi sống ở những vùng cao hơn mực nước biển từ 0-1.800 mét, làm tổ. bằng cách đào hang dọc theo mép nước. Lối vào nằm dưới mực nước như con rái cá. Ngoài việc dùng làm nơi trú ẩn, nó còn có tác dụng tốt trong việc trốn cái nóng vào ban ngày. Làm tổ bằng cách dùng lá khô xếp thành hàng ở lối vào tổ. Tổ được di chuyển thường xuyên trong mùa sinh sản. Khi tìm kiếm thức ăn, chúng thường làm khô lông. Nó có bán kính sống khoảng 800 mét. Việc bài tiết phân cũng được dùng làm nơi trú ẩn và công bố lãnh thổ.